What do you think?
Rate this book
Terugkeer
Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg om leiding te geven aan het coldcaseteam. Een vermissingszaak van een jonge moeder leidt tot de jacht op
een seriemoordenaar. Intussen wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve.
In de serie De Mergellandmoorden laat Michael Berg een ander Zuid-Limburg zien dan dat van de toeristenfolders. Achter het lieflijke heuvellandschap
gaat een wereld schuil van vriendjespolitiek, corruptie, seksueel misbruik en moord.
een seriemoordenaar. Intussen wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve.
In de serie De Mergellandmoorden laat Michael Berg een ander Zuid-Limburg zien dan dat van de toeristenfolders. Achter het lieflijke heuvellandschap
gaat een wereld schuil van vriendjespolitiek, corruptie, seksueel misbruik en moord.
440 pages, Paperback
Published June 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 116 reviews
July 2, 2025
5 sterren voor de beschrijvingen van het prachtige heuvelland de stad, Heerlen, en het dialect ("vier hant ut ummer jot jehad")
2 sterren voor de platte personages ("doe nog maar een koppeltje, barman")
2 sterren voor het voorspelbare hoofdplot (sadistische man doet enge dingen met kwetsbare vrouwen)
4 sterren voor de intrigerende sideplots, die hopelijk in deel 2 en 3 tot bloei komen.
kortom, 13:4 = 3,25 ster
2 sterren voor de platte personages ("doe nog maar een koppeltje, barman")
2 sterren voor het voorspelbare hoofdplot (sadistische man doet enge dingen met kwetsbare vrouwen)
4 sterren voor de intrigerende sideplots, die hopelijk in deel 2 en 3 tot bloei komen.
kortom, 13:4 = 3,25 ster
August 14, 2025
Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg om leiding te geven aan het coldcaseteam.
Een vermissingszaak van een jonge moeder leidt tot de jacht op een seriemoordenaar. Intussen wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve.
'Terugkeer' is het eerste deel van een nieuwe serie van @michaelberg56 en wauw... Ik ben hier dus heel enthousiast over!
Het verhaal speelt zich af in Limburg en begint meteen met een spannende proloog. Daarna maak je kennis met Alex Nievelsteijn. In het verleden heeft hij iets heel ergs meegemaakt en hij heeft hier nog steeds nachtmerries over.
Alex werkte eerst in Amsterdam bij de politie, maar gaat nu weer terug naar zijn geboorteplaats in Limburg en besluit om daar bij het coldcaseteam te gaan werken.
Een oudere zaak van een vermiste jonge moeder trekt zijn aandacht en samen met zijn nieuwe collega's wil hij uitzoeken waar ze is en of ze überhaupt nog in leven is. En dan worden er ook nog eens menselijke botten gevonden.
De hoofdstukken springen steeds van 'Eerder' naar het heden en in de hoofdstukken van 'Eerder' lees je over de vermiste vrouw en de dader. Het is onduidelijk hoeveel tijd er precies tussen het verleden en heden zit, maar de afwisseling vond ik goed geschreven.
Alex is een enorm interessant personage en in zijn privéleven gebeuren er ook een aantal spannende dingen. Het maakte mij nieuwsgierig en ik wil nu nog meer over hem te weten komen.
De schrijfstijl van Michael is enorm fijn en vanaf de eerste pagina zat ik al meteen heerlijk in het verhaal. Er zitten een aantal gruwelijke stukken in en het taalgebruik is soms ook behoorlijk heftig, maar dit was voor mij een enorm geslaagde thriller!
Naar het einde toe wordt het nog spannender en toen ik de laatste pagina had gelezen, dacht ik: "Ik wil meteen het tweede deel lezen!".
Helaas moeten we daar nog tot het voorjaar van 2026 op wachten, maar @amboanthos heel erg bedankt dat jullie dit boek als verrassing hebben opgestuurd. Michael is zeker een auteur die ik in de gaten ga houden en op naar het tweede deel!
Beoordeling: 4,0/4,5 ⭐️
Een vermissingszaak van een jonge moeder leidt tot de jacht op een seriemoordenaar. Intussen wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve.
'Terugkeer' is het eerste deel van een nieuwe serie van @michaelberg56 en wauw... Ik ben hier dus heel enthousiast over!
Het verhaal speelt zich af in Limburg en begint meteen met een spannende proloog. Daarna maak je kennis met Alex Nievelsteijn. In het verleden heeft hij iets heel ergs meegemaakt en hij heeft hier nog steeds nachtmerries over.
Alex werkte eerst in Amsterdam bij de politie, maar gaat nu weer terug naar zijn geboorteplaats in Limburg en besluit om daar bij het coldcaseteam te gaan werken.
Een oudere zaak van een vermiste jonge moeder trekt zijn aandacht en samen met zijn nieuwe collega's wil hij uitzoeken waar ze is en of ze überhaupt nog in leven is. En dan worden er ook nog eens menselijke botten gevonden.
De hoofdstukken springen steeds van 'Eerder' naar het heden en in de hoofdstukken van 'Eerder' lees je over de vermiste vrouw en de dader. Het is onduidelijk hoeveel tijd er precies tussen het verleden en heden zit, maar de afwisseling vond ik goed geschreven.
Alex is een enorm interessant personage en in zijn privéleven gebeuren er ook een aantal spannende dingen. Het maakte mij nieuwsgierig en ik wil nu nog meer over hem te weten komen.
De schrijfstijl van Michael is enorm fijn en vanaf de eerste pagina zat ik al meteen heerlijk in het verhaal. Er zitten een aantal gruwelijke stukken in en het taalgebruik is soms ook behoorlijk heftig, maar dit was voor mij een enorm geslaagde thriller!
Naar het einde toe wordt het nog spannender en toen ik de laatste pagina had gelezen, dacht ik: "Ik wil meteen het tweede deel lezen!".
Helaas moeten we daar nog tot het voorjaar van 2026 op wachten, maar @amboanthos heel erg bedankt dat jullie dit boek als verrassing hebben opgestuurd. Michael is zeker een auteur die ik in de gaten ga houden en op naar het tweede deel!
Beoordeling: 4,0/4,5 ⭐️
January 5, 2026
Na het lezen van dit boek bleef ik achter met een akelig gevoel, het boek was even onder mijn huid gekropen.
Een thriller van eigen bodem, die zich grotendeels in Zuid - Limburg afspeelt. Dat sprak mij meteen aan, omdat ik familie heb ik Heerlen. Extra leuk is dat er ook regelmatig Limburgs langskomt in het boek. Het is zo gedaan dat het of herhaalt wordt in het Nederlands of prima uit de context te halen valt, dus ook te begrijpen voor niet-Limburgers.
In het boek hebben we twee tijdlijnen. In de een volgen we politieman Alex, die een groot trauma heeft opgelopen en nu de overstap wil maken naar een coldcase team. In de andere tijdlijn volgen we het slachtoffer en de dader.
De hoofdstukken van de dader en het slachtoffer zijn vrij kort. Ik vond het soms jammer dat de hoofdstukken over Alex wat langer duurde, ik wilde dan weer even terug naar de andere tijdlijn. Deels ook omdat sommige stukken over Alex een beetje langdradig voelde.
Alex heeft dus een trauma en hij heeft er therapie voor gehad, maar echt grote stappen heeft hij niet gemaakt. Hij heeft zijn ups en downs in het boek, maar of hij een echt grote en blijvende ontwikkeling heeft doorgemaakt moet denk ik blijken in boek 2. Soms vroeg ik me ook af of hij zijn trauma wel los wilde laten.
Het boek is fijn geschreven. De wereld opbouw is mooi en uitgebreid omschreven. Je kunt voor je zien waar je bent of hoe de ruimte eruit ziet. In de proloog wordt de spanning al meteen goed erin gegooid. Gaandeweg het boek zakt het een beetje in om dan weer goed spannend te worden. Het boek las vlot weg en ik wilde ook doorblijven lezen.
Er zitten ook nog een paar plotlijnen in die, naar mijn verwachting, doorlopen in deel 2. Daar ben ik vooral heel benieuwd naar, want het hoofd plot van dit boek was redelijk voorspelbaar. Er werd al redelijk wat info gegeven in de POV van de dader/slachtoffer en dat in combinatie met de puzzelstukjes van Alex geeft al snel een duidelijke richting.
Ik vond het super tof om te lezen. Het was een spannende thriller en een opbouw naar een deel 2. Het was leuk om weer even terug naar Heerlen getransporteerd te worden en ik kreeg ontzettend veel zin in Limburgse vlaai. Het boek liet me achter met kriebels, omdat dit soort mensen echt bestaan en ik even dacht wat als mij dit zou overkomen...
Bedankt Ambo Anthos voor dit super toffe verrassingsboek!
Een thriller van eigen bodem, die zich grotendeels in Zuid - Limburg afspeelt. Dat sprak mij meteen aan, omdat ik familie heb ik Heerlen. Extra leuk is dat er ook regelmatig Limburgs langskomt in het boek. Het is zo gedaan dat het of herhaalt wordt in het Nederlands of prima uit de context te halen valt, dus ook te begrijpen voor niet-Limburgers.
In het boek hebben we twee tijdlijnen. In de een volgen we politieman Alex, die een groot trauma heeft opgelopen en nu de overstap wil maken naar een coldcase team. In de andere tijdlijn volgen we het slachtoffer en de dader.
De hoofdstukken van de dader en het slachtoffer zijn vrij kort. Ik vond het soms jammer dat de hoofdstukken over Alex wat langer duurde, ik wilde dan weer even terug naar de andere tijdlijn. Deels ook omdat sommige stukken over Alex een beetje langdradig voelde.
Alex heeft dus een trauma en hij heeft er therapie voor gehad, maar echt grote stappen heeft hij niet gemaakt. Hij heeft zijn ups en downs in het boek, maar of hij een echt grote en blijvende ontwikkeling heeft doorgemaakt moet denk ik blijken in boek 2. Soms vroeg ik me ook af of hij zijn trauma wel los wilde laten.
Het boek is fijn geschreven. De wereld opbouw is mooi en uitgebreid omschreven. Je kunt voor je zien waar je bent of hoe de ruimte eruit ziet. In de proloog wordt de spanning al meteen goed erin gegooid. Gaandeweg het boek zakt het een beetje in om dan weer goed spannend te worden. Het boek las vlot weg en ik wilde ook doorblijven lezen.
Er zitten ook nog een paar plotlijnen in die, naar mijn verwachting, doorlopen in deel 2. Daar ben ik vooral heel benieuwd naar, want het hoofd plot van dit boek was redelijk voorspelbaar. Er werd al redelijk wat info gegeven in de POV van de dader/slachtoffer en dat in combinatie met de puzzelstukjes van Alex geeft al snel een duidelijke richting.
Ik vond het super tof om te lezen. Het was een spannende thriller en een opbouw naar een deel 2. Het was leuk om weer even terug naar Heerlen getransporteerd te worden en ik kreeg ontzettend veel zin in Limburgse vlaai. Het boek liet me achter met kriebels, omdat dit soort mensen echt bestaan en ik even dacht wat als mij dit zou overkomen...
Bedankt Ambo Anthos voor dit super toffe verrassingsboek!
April 5, 2026
Ik had gehoopt op een zuidelijke evenknie van Mathijs Deen, maar kreeg de Aldi-versie van Lee Child.
Leest makkelijk weg, maar het plot is voorspelbaar eenvoudig, wendingen worden al vroeg vergeven en de karakters zijn bijzonder eendimensionaal (hoofdpersoon is stoere bink met drankprobleem, zijn familie is - soms letterlijk - disfunctioneel en alle vrouwen in het boek staan louter ten dienste van zijn geslachtsdrift).
Leest makkelijk weg, maar het plot is voorspelbaar eenvoudig, wendingen worden al vroeg vergeven en de karakters zijn bijzonder eendimensionaal (hoofdpersoon is stoere bink met drankprobleem, zijn familie is - soms letterlijk - disfunctioneel en alle vrouwen in het boek staan louter ten dienste van zijn geslachtsdrift).
August 13, 2025
Een nieuwe thrillerserie van eigen bodem, met Limburg als setting? Toen AmboAnthos me het boek opstuurde, was ik erg benieuwd. Maar ik was er niet zo weg van...
De setting van het boek is tof en een keer wat anders. Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg om leiding te geven aan het coldcaseteam. In plaats van de vele thrillers in Scandinavië of onze hoofdstad, ademt dit boek ons eigen Limburg. Een unieke setting, die ook doorwerkt in de case.
Een vermissingszaak van een jonge moeder leidt tot de jacht op een seriemoordenaar. De spanning in Terugkeer is goed opgebouwd. Het perspectief wisselt tussen het heden, verleden, slachtoffer, dader én de rechercheur Alex. De puzzelstukjes worden langzaam in elkaar gelegd, en ondanks dat ik de meeste twists van mijlenver kon zien aankomen, was ik wel nieuwsgierig.
Maar de karakters blijven nogal plat en vlak, en dat is jammer. Veel karakters komen amper aan woord, en anderen zijn niet veel meer dan een karikatuur. Maar het is vooral Alex waar ik de kriebels van krijg. De rechercheur voelt zichzelf héél wat, en ondanks dat het lijkt alsof de lezer hem sympathiek moet vinden, vond ik het vooral een vervelende boomer met een hoop vrouwonvriendelijke momenten.
Alex heeft privéproblemen na de moord op zijn partner in Amsterdam, en zit aan de drank. Toch valt iedere vrouw in z'n buurt in katzwijm en wil meteen met hem naar bed. Het maakt niet uit of het een getrouwde jeugdvriendin of de HR-manager is: ze willen allemaal plezier en vrijheid-blijheid. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar de manier waarop dit is omschreven en hoe het uiterlijk van deze vrouwen wordt omschreven, krijg ik de kriebels van.
Bij de dader is het duidelijk dat het een vrouwonvriendelijk karakter hoort te zijn, maar Alex is gewoon een wolf in schaapskleren. Hoezo "Of hun ouders wisten dat hun dochters er zo bij liepen" en commentaar hebben op de kleding en borsten van een foto van tieners? En waarom gaat het vaak over borsten, (te) strakke kleding of de strakke billen van een collega? Ik zou Alex écht niet als collega willen en ik zou me niet veilig(er) in de buurt van deze rechercheur voelen.
Het is allemaal stoere mannenpraat: het constante drinken, hij zet z'n baas zogenaamd op de eerste dag voor het blok, de 'eenzame cowboys jagend op een levensgevaarlijke ontvoerder. Terwijl de rest van het politiekorps zich druk maakt om een potje voetbal.' Het moet heel duidelijk gemaakt worden dat hij echt een hele stoere kerel is.
En daarom viel het boek me tegen: de setting en spanning is goed opgebouwd, maar de hoofdpersoon was zo onsympathiek dat ik de volgende delen in deze serie niet ga lezen. Niet mijn cup of tea.
Deze recensie verscheen eerst op https://www.readalicious.nl/recensies...
Dit boek heb ik ontvangen van de uitgeverij in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.
De setting van het boek is tof en een keer wat anders. Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg om leiding te geven aan het coldcaseteam. In plaats van de vele thrillers in Scandinavië of onze hoofdstad, ademt dit boek ons eigen Limburg. Een unieke setting, die ook doorwerkt in de case.
Een vermissingszaak van een jonge moeder leidt tot de jacht op een seriemoordenaar. De spanning in Terugkeer is goed opgebouwd. Het perspectief wisselt tussen het heden, verleden, slachtoffer, dader én de rechercheur Alex. De puzzelstukjes worden langzaam in elkaar gelegd, en ondanks dat ik de meeste twists van mijlenver kon zien aankomen, was ik wel nieuwsgierig.
Maar de karakters blijven nogal plat en vlak, en dat is jammer. Veel karakters komen amper aan woord, en anderen zijn niet veel meer dan een karikatuur. Maar het is vooral Alex waar ik de kriebels van krijg. De rechercheur voelt zichzelf héél wat, en ondanks dat het lijkt alsof de lezer hem sympathiek moet vinden, vond ik het vooral een vervelende boomer met een hoop vrouwonvriendelijke momenten.
Alex heeft privéproblemen na de moord op zijn partner in Amsterdam, en zit aan de drank. Toch valt iedere vrouw in z'n buurt in katzwijm en wil meteen met hem naar bed. Het maakt niet uit of het een getrouwde jeugdvriendin of de HR-manager is: ze willen allemaal plezier en vrijheid-blijheid. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar de manier waarop dit is omschreven en hoe het uiterlijk van deze vrouwen wordt omschreven, krijg ik de kriebels van.
Bij de dader is het duidelijk dat het een vrouwonvriendelijk karakter hoort te zijn, maar Alex is gewoon een wolf in schaapskleren. Hoezo "Of hun ouders wisten dat hun dochters er zo bij liepen" en commentaar hebben op de kleding en borsten van een foto van tieners? En waarom gaat het vaak over borsten, (te) strakke kleding of de strakke billen van een collega? Ik zou Alex écht niet als collega willen en ik zou me niet veilig(er) in de buurt van deze rechercheur voelen.
Het is allemaal stoere mannenpraat: het constante drinken, hij zet z'n baas zogenaamd op de eerste dag voor het blok, de 'eenzame cowboys jagend op een levensgevaarlijke ontvoerder. Terwijl de rest van het politiekorps zich druk maakt om een potje voetbal.' Het moet heel duidelijk gemaakt worden dat hij echt een hele stoere kerel is.
En daarom viel het boek me tegen: de setting en spanning is goed opgebouwd, maar de hoofdpersoon was zo onsympathiek dat ik de volgende delen in deze serie niet ga lezen. Niet mijn cup of tea.
Deze recensie verscheen eerst op https://www.readalicious.nl/recensies...
Dit boek heb ik ontvangen van de uitgeverij in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.
August 7, 2025
[audioboek] - Wat een cliffhanger?! In het begin vond ik het te veel lijken op boek 1 van Serie Q van Jussi Adler Olsen, maar gelukkig pakte het verhaal me nog. Niet echt verrast door het plot, doordat je de daders pov hebt zag ik al mega snel aankomen hoe het zou verlopen. Desondanks genoten en zal zeker de serie verder lezen!!
March 2, 2026
3,5 ⭐️
Spannend maar te gedetailleerd geschreven naar mijn mening. Wel erg leuk om de plaatsnamen te herkennen en het dialect te lezen!
Spannend maar te gedetailleerd geschreven naar mijn mening. Wel erg leuk om de plaatsnamen te herkennen en het dialect te lezen!
June 6, 2026
Spannend, klasse auteur!
November 17, 2025
Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie solliciteert Alex Nievelsteijn op de eerste de beste vacature en wordt hij hoofd van het coldcaseteam Zuid-Limburg.
De terugkeer naar zijn geboortegrond betekent een weerzien met zijn verstandelijk gehandicapte zusje maar ook met zijn vader, met wie hij nooit een goede verstandhouding heeft gehad.
Alex' eerste cold case is de vermissing van een jonge alleenstaande moeder. Terwijl hij jacht maakt op een seriemoordenaar, wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve.
'Bestaat er nog een uitweg? Nee, ze hoeft zich geen illusies te maken. Hij gaat haar doden en voor hij dat doet, gaat hij haar martelen. Wat ze in zijn 'atelier' gezien heeft laat niets aan de verbeelding over.'
Aangename verrassingen. Wie houdt daar nou niet van? Dít boek - is een aangename verrassing.
Nog niet eerder las ik een boek van Michael Berg... maar ik kan jullie alvast verklappen: dit eerste deel in De Mergellandmoorden-serie zal zéker niet het laatste boek zijn dat ik van hem lees!
Heden en verleden wisselen elkaar af in deze spannende thriller. Eerder - een jaar geleden - en nu. Van 28 juli tot en met 1 oktober. Steeds een puzzelstukje blootleggend.
We volgen Alex Nievelsteijn en één van de slachtoffers van een seriemoordenaar.
In het begin had ik wat moeite met de geloofwaardigheid van deze thriller. Wie solliciteert er nou zo laconiek en nonchalant op zo'n relatief hoge functie? En wordt nog aangenomen ook? Terwijl er genoeg redenen zijn hem niet aan te nemen...
Maar naar mate het verhaal vordert, maakt Alex een groei door. Het geeft hem iets sympatieks waardoor je meer met hem mee gaat leven. De coldcase blijkt toch niet meer zo cold te zijn. Nadert eerder een kookpunt. Waardoor je dit boek écht niet meer weg kunt leggen.
Michael Berg heeft het kaliber van een internationale thrillerauteur, maar dán van eigen bodem. Dit boek smaakt zéker naar meer. ****
De terugkeer naar zijn geboortegrond betekent een weerzien met zijn verstandelijk gehandicapte zusje maar ook met zijn vader, met wie hij nooit een goede verstandhouding heeft gehad.
Alex' eerste cold case is de vermissing van een jonge alleenstaande moeder. Terwijl hij jacht maakt op een seriemoordenaar, wordt Limburg opgeschrikt door de gruwelijke vondst van menselijke botten in een groeve.
'Bestaat er nog een uitweg? Nee, ze hoeft zich geen illusies te maken. Hij gaat haar doden en voor hij dat doet, gaat hij haar martelen. Wat ze in zijn 'atelier' gezien heeft laat niets aan de verbeelding over.'
Aangename verrassingen. Wie houdt daar nou niet van? Dít boek - is een aangename verrassing.
Nog niet eerder las ik een boek van Michael Berg... maar ik kan jullie alvast verklappen: dit eerste deel in De Mergellandmoorden-serie zal zéker niet het laatste boek zijn dat ik van hem lees!
Heden en verleden wisselen elkaar af in deze spannende thriller. Eerder - een jaar geleden - en nu. Van 28 juli tot en met 1 oktober. Steeds een puzzelstukje blootleggend.
We volgen Alex Nievelsteijn en één van de slachtoffers van een seriemoordenaar.
In het begin had ik wat moeite met de geloofwaardigheid van deze thriller. Wie solliciteert er nou zo laconiek en nonchalant op zo'n relatief hoge functie? En wordt nog aangenomen ook? Terwijl er genoeg redenen zijn hem niet aan te nemen...
Maar naar mate het verhaal vordert, maakt Alex een groei door. Het geeft hem iets sympatieks waardoor je meer met hem mee gaat leven. De coldcase blijkt toch niet meer zo cold te zijn. Nadert eerder een kookpunt. Waardoor je dit boek écht niet meer weg kunt leggen.
Michael Berg heeft het kaliber van een internationale thrillerauteur, maar dán van eigen bodem. Dit boek smaakt zéker naar meer. ****
June 9, 2025
Review; Terugkeer - Michael Berg
‘Terugkeer’ is het eerste deel van de thrillerserie De Mergellandmoorden (verschijnt op 17 juni).
Het allereerste wat door me heen ging: Whaa! Dit was de laatste bladzijde en de laatste zin van het verhaal…Cliffhanger! Moet ik nu echt wachten tot het voorjaar van 2026 voor het vervolg?! 😱
‘Terugkeer’ is voor mij het best te omschrijven als een duistere, soms lugubere misdaadthriller met sterke psychologische diepgang. Elk personage wordt uitgewerkt, je leert ze beetje bij beetje beter kennen. De auteur gebruikt heel wat details om veel te vertellen (voor mij misschien soms wat te veel.😅) waardoor je het verhaal goed moet blijven volgen. Absoluut opbouwende spanning! 🫶
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: enerzijds volgen we politieman Alex, die worstelt met zijn verleden en zijn terugkeer naar Limburg, en anderzijds het mysterie rond de jonge vermiste moeder, Kelly.
Alex begint opnieuw als hoofd van het coldcaseteam in Limburg. (En Michael Berg laat je als lezer onderweg de sfeer van Limburg opsnuiven.)
Al snel raakt Alex betrokken bij de verdwijning van Kelly, een jonge moeder die een jaar geleden spoorloos verdween na een gezellige avond met vriendinnen. Ze stapte op de fiets richting huis en verdween.
Alex draagt zelf ook het nodige mee: de zorg voor zijn verstandelijk gehandicapte zus, een moeizame relatie met zijn vader, en een oude zaak die hem nog altijd achtervolgt.
Wat is er met Kelly gebeurd? Is er nog hoop dat ze in leven is? En kan Alex met zijn team het mysterie ontrafelen?
En ja hoor, hoe dichter je bij het einde komt, hoe meer vraagtekens er zijn! 🙈
Ik kijk alvast uit naar deel twee! 🤍
Dikke 4 ⭐️⭐️⭐️⭐️
‘Terugkeer’ is het eerste deel van de thrillerserie De Mergellandmoorden (verschijnt op 17 juni).
Het allereerste wat door me heen ging: Whaa! Dit was de laatste bladzijde en de laatste zin van het verhaal…Cliffhanger! Moet ik nu echt wachten tot het voorjaar van 2026 voor het vervolg?! 😱
‘Terugkeer’ is voor mij het best te omschrijven als een duistere, soms lugubere misdaadthriller met sterke psychologische diepgang. Elk personage wordt uitgewerkt, je leert ze beetje bij beetje beter kennen. De auteur gebruikt heel wat details om veel te vertellen (voor mij misschien soms wat te veel.😅) waardoor je het verhaal goed moet blijven volgen. Absoluut opbouwende spanning! 🫶
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: enerzijds volgen we politieman Alex, die worstelt met zijn verleden en zijn terugkeer naar Limburg, en anderzijds het mysterie rond de jonge vermiste moeder, Kelly.
Alex begint opnieuw als hoofd van het coldcaseteam in Limburg. (En Michael Berg laat je als lezer onderweg de sfeer van Limburg opsnuiven.)
Al snel raakt Alex betrokken bij de verdwijning van Kelly, een jonge moeder die een jaar geleden spoorloos verdween na een gezellige avond met vriendinnen. Ze stapte op de fiets richting huis en verdween.
Alex draagt zelf ook het nodige mee: de zorg voor zijn verstandelijk gehandicapte zus, een moeizame relatie met zijn vader, en een oude zaak die hem nog altijd achtervolgt.
Wat is er met Kelly gebeurd? Is er nog hoop dat ze in leven is? En kan Alex met zijn team het mysterie ontrafelen?
En ja hoor, hoe dichter je bij het einde komt, hoe meer vraagtekens er zijn! 🙈
Ik kijk alvast uit naar deel twee! 🤍
Dikke 4 ⭐️⭐️⭐️⭐️
July 24, 2025
Recensie volgt
⭐️⭐️⭐️.5
⭐️⭐️⭐️.5
May 13, 2026
Tijdens een wandeling die Michael Berg, een pseudoniem van Michel van Bergen Henegouwen, met zijn uitgever – het tweetal was aan het brainstormen over een nieuw boek – bij kasteel Cortenbach in het Limburgse plaatsje Voerendaal had, ontstond het idee voor een verhaal. Omdat alles wat hij in zijn hoofd had niet maximaal vijfhonderd pagina’s paste, stelde zijn redacteur voor er een trilogie van te maken: De Mergellandmoorden. De auteur had dit nog niet eerder gedaan, maar was er wel meteen enthousiast over. Hij ging aan de slag, waarna Terugkeer, het eerste deel van de korte reeks, medio 2025 werd uitgebracht.
Na een vervelende en voor hemzelf traumatische ervaring besloot Alex Nievelsteijn de politie in Amsterdam vaarwel te zeggen en naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg terug te keren. Hij gaat er aan de slag als leidinggevende bij het coldcaseteam. Een oud-klasgenoot benadert hem omdat diens zus Kelly al een jaar wordt vermist. Alex besluit deze zaak als eerste op te pakken, maar tot zijn grote frustratie en ergernis vindt hij geen enkel aanknopingspunt, waardoor het ernaar uitziet dat ook hij het onderzoek moet staken.
De plot bestaat uit twee verhaallijnen, waarvan de ene (die van de vermiste Kelly) zich in het verleden afspeelt en de ander (alles rond Alex Nievelsteijn) in het heden. Aanvankelijk is het nog niet bekend of het lang geleden is dat de jonge vrouw werd vermist, maar later blijkt dat het om een jaar gaat. De hoofdstukken vanuit haar perspectief maken de lezer al meteen vanaf het begin nieuwsgierig, want je komt toch met een aantal vragen te zitten die heel geleidelijk aan beantwoord worden. Omdat er ook direct enige dreiging is, ben je snel bij haar en haar lot betrokken. Hoe anders is het met het verhaal van Alex, want dat begint met een behoorlijk uitgebreide introductie van hem als persoon, wat hem is overkomen en waarom hij naar zijn geboortestreek is teruggekeerd. De auteur neemt hier ruim te tijd voor, waardoor het verhoudingsgewijs lang duurt voordat alles écht op gang komt.
Omdat er behoorlijk veel op de persoon Nievelsteijn wordt ingegaan, krijg je een vrij goede indruk van hem. Vanzelfsprekend is dit goed, maar de politieman heeft één probleem (wat voornamelijk te wijten is aan zijn persoonlijke trauma) waar Berg net iets te veel de nadruk op legt en daardoor gaat dit op een gegeven moment enigszins storen. Toch vormt dit alles hem ook en komt hij, tezamen met diverse karaktertrekken en diens handelwijze, over als een mens van vlees en bloed. De overige personages, die evengoed tot hun recht komen, komen tevens erg natuurgetrouw over. Een ander sterk aspect van het boek is dat de auteur de sfeer uitermate goed weergeeft. Dit komt onder andere door de levensechte beschrijving van de omgeving in Zuid-Limburg. In feite zie je exact voor je hoe het er daar uit moet zien.
Hoewel er voldoende ontwikkelingen zijn, heeft de verhaallijn van Alex niet onmiddellijk de spanning die je hoopt en misschien wel verwacht. Oninteressant is het evenwel niet, want het onderzoek boeit zonder meer, en daarnaast zijn niet alleen Alex’ twee collega’s, maar ook degene die verantwoordelijk is voor de verdwijning van Kelly bijzondere personages. Naarmate de plot vordert, neemt de voortgang andere vormen aan en tegelijkertijd gaat het tempo omhoog. Eigenlijk is het inherent daaraan, maar het aantal spannende scènes stijgt eveneens, met als absolute hoogtepunt de min of meer zinderende ontknoping, die aan de ene kant bevredigend en aan de andere kant niet bevredigend is.
Terugkeer, dat een vlotte en toegankelijke thriller is en met een enorme cliffhanger eindigt, is een goede start van het drieluik, ondanks dat Alex soms een beetje clichématig is en het verhaal een paar elementen bevat die niet helemaal uniek zijn. Desalniettemin heeft Berg prima werk afgeleverd en is het uitkijken naar het volgende deel.
Na een vervelende en voor hemzelf traumatische ervaring besloot Alex Nievelsteijn de politie in Amsterdam vaarwel te zeggen en naar zijn geboorteplaats in Zuid-Limburg terug te keren. Hij gaat er aan de slag als leidinggevende bij het coldcaseteam. Een oud-klasgenoot benadert hem omdat diens zus Kelly al een jaar wordt vermist. Alex besluit deze zaak als eerste op te pakken, maar tot zijn grote frustratie en ergernis vindt hij geen enkel aanknopingspunt, waardoor het ernaar uitziet dat ook hij het onderzoek moet staken.
De plot bestaat uit twee verhaallijnen, waarvan de ene (die van de vermiste Kelly) zich in het verleden afspeelt en de ander (alles rond Alex Nievelsteijn) in het heden. Aanvankelijk is het nog niet bekend of het lang geleden is dat de jonge vrouw werd vermist, maar later blijkt dat het om een jaar gaat. De hoofdstukken vanuit haar perspectief maken de lezer al meteen vanaf het begin nieuwsgierig, want je komt toch met een aantal vragen te zitten die heel geleidelijk aan beantwoord worden. Omdat er ook direct enige dreiging is, ben je snel bij haar en haar lot betrokken. Hoe anders is het met het verhaal van Alex, want dat begint met een behoorlijk uitgebreide introductie van hem als persoon, wat hem is overkomen en waarom hij naar zijn geboortestreek is teruggekeerd. De auteur neemt hier ruim te tijd voor, waardoor het verhoudingsgewijs lang duurt voordat alles écht op gang komt.
Omdat er behoorlijk veel op de persoon Nievelsteijn wordt ingegaan, krijg je een vrij goede indruk van hem. Vanzelfsprekend is dit goed, maar de politieman heeft één probleem (wat voornamelijk te wijten is aan zijn persoonlijke trauma) waar Berg net iets te veel de nadruk op legt en daardoor gaat dit op een gegeven moment enigszins storen. Toch vormt dit alles hem ook en komt hij, tezamen met diverse karaktertrekken en diens handelwijze, over als een mens van vlees en bloed. De overige personages, die evengoed tot hun recht komen, komen tevens erg natuurgetrouw over. Een ander sterk aspect van het boek is dat de auteur de sfeer uitermate goed weergeeft. Dit komt onder andere door de levensechte beschrijving van de omgeving in Zuid-Limburg. In feite zie je exact voor je hoe het er daar uit moet zien.
Hoewel er voldoende ontwikkelingen zijn, heeft de verhaallijn van Alex niet onmiddellijk de spanning die je hoopt en misschien wel verwacht. Oninteressant is het evenwel niet, want het onderzoek boeit zonder meer, en daarnaast zijn niet alleen Alex’ twee collega’s, maar ook degene die verantwoordelijk is voor de verdwijning van Kelly bijzondere personages. Naarmate de plot vordert, neemt de voortgang andere vormen aan en tegelijkertijd gaat het tempo omhoog. Eigenlijk is het inherent daaraan, maar het aantal spannende scènes stijgt eveneens, met als absolute hoogtepunt de min of meer zinderende ontknoping, die aan de ene kant bevredigend en aan de andere kant niet bevredigend is.
Terugkeer, dat een vlotte en toegankelijke thriller is en met een enorme cliffhanger eindigt, is een goede start van het drieluik, ondanks dat Alex soms een beetje clichématig is en het verhaal een paar elementen bevat die niet helemaal uniek zijn. Desalniettemin heeft Berg prima werk afgeleverd en is het uitkijken naar het volgende deel.
June 25, 2026
Wegens het winnen van de 2026 Hebban Thriller prijs had ik hoge verwachtingen van dit boek. Een thriller van eigen bodem, in het mooie Zuid-Limburg - dat is nog eens een mooie cocktail.
Helaas viel het boek me meer dan tegen. Dit kwam door meerdere factoren. Allereerst vond ik de male gaze erg vervelend in dit boek. De hoofdpersoon, Alex, is een wel heel stoere vent uit Amsterdam met een troebel verleden. In plaats van therapie drinkt hij iedere avond “koppeltjes” in de bar. Iedere vrouw die hem daar tegenkomt gooit zichzelf naar hem. Wat mij daar ook bij stoorde was dat er sowieso over iedere vrouw in dit boek seksuele opmerkingen werden gemaakt. (Dat dat werd gedaan door de seksuele drift geleide/sadistische seriemoordenaar verbaast mij niet, maar door een rechercheur die we eigenlijk sympathiek zouden moeten vinden en die het onderzoek leidt naar de vermissingen van deze vrouwen (die ook nog eens werden verkracht door de moordenaar) viel mij dit echt niet in de smaak.) Ik had na het lezen van deze specifieke verkrachtingsscenes echt niet de behoefte om te lezen hoe de hoofdpersoon “een enorme erectie” kreeg van de HR-dame van het politiebureau, of vond dat zijn vrouwelijke collega (die eigenlijk al het belangrijkste werk heeft verricht om de dader te pakken, terwijl Alex weer eens duidelijk maakte dat hij zijn Walther P99 in zijn holster voelde en zich als opper cowboy door het Limburgse landschap begaf) best mooi was en ook wel een goed lichaam had. Ook de opmerkingen over de mooie lichamen van tienermeisjes vond ik vreemd. Genoeg van dit soort misplaatste teksten dus.
De beschrijvingen van het Limburgse landschap waren mooi, maar ik kreeg wel de indruk dat de boodschap “iedereen in Limburg is dommer dan in het westen” werd overgebracht. Hele administraties die in 2022 niet op orde zijn of niet gedigitaliseerd zijn, collega’s die veel dommer zijn dan Alex uit het grote Amsterdam, etc. Een beetje denigrerend van al het belangrijke politiewerk (en dan al helemaal de coldcase teams) dat wordt gedaan.
Ook Alex vond ik eigenlijk niet uit te staan. Zijn seksuele lusten, iedereen die hem na zijn vertrek van 20 jaar geleden nog in Limburg kent en hem associeert met zijn rijke en belangrijke familie, hoe goed hij wel niet was in tennis en eigenlijk in alles wat hij aanraakt, zijn macho gedrag, het stond me gewoonweg niet aan.
Ondanks alles geef ik wel toe dat het een boek is dat me bezig hield. Vanwege bovenstaand ben ik echter niet van plan om de rest van de boeken in deze serie te gaan lezen.
Helaas viel het boek me meer dan tegen. Dit kwam door meerdere factoren. Allereerst vond ik de male gaze erg vervelend in dit boek. De hoofdpersoon, Alex, is een wel heel stoere vent uit Amsterdam met een troebel verleden. In plaats van therapie drinkt hij iedere avond “koppeltjes” in de bar. Iedere vrouw die hem daar tegenkomt gooit zichzelf naar hem. Wat mij daar ook bij stoorde was dat er sowieso over iedere vrouw in dit boek seksuele opmerkingen werden gemaakt. (Dat dat werd gedaan door de seksuele drift geleide/sadistische seriemoordenaar verbaast mij niet, maar door een rechercheur die we eigenlijk sympathiek zouden moeten vinden en die het onderzoek leidt naar de vermissingen van deze vrouwen (die ook nog eens werden verkracht door de moordenaar) viel mij dit echt niet in de smaak.) Ik had na het lezen van deze specifieke verkrachtingsscenes echt niet de behoefte om te lezen hoe de hoofdpersoon “een enorme erectie” kreeg van de HR-dame van het politiebureau, of vond dat zijn vrouwelijke collega (die eigenlijk al het belangrijkste werk heeft verricht om de dader te pakken, terwijl Alex weer eens duidelijk maakte dat hij zijn Walther P99 in zijn holster voelde en zich als opper cowboy door het Limburgse landschap begaf) best mooi was en ook wel een goed lichaam had. Ook de opmerkingen over de mooie lichamen van tienermeisjes vond ik vreemd. Genoeg van dit soort misplaatste teksten dus.
De beschrijvingen van het Limburgse landschap waren mooi, maar ik kreeg wel de indruk dat de boodschap “iedereen in Limburg is dommer dan in het westen” werd overgebracht. Hele administraties die in 2022 niet op orde zijn of niet gedigitaliseerd zijn, collega’s die veel dommer zijn dan Alex uit het grote Amsterdam, etc. Een beetje denigrerend van al het belangrijke politiewerk (en dan al helemaal de coldcase teams) dat wordt gedaan.
Ook Alex vond ik eigenlijk niet uit te staan. Zijn seksuele lusten, iedereen die hem na zijn vertrek van 20 jaar geleden nog in Limburg kent en hem associeert met zijn rijke en belangrijke familie, hoe goed hij wel niet was in tennis en eigenlijk in alles wat hij aanraakt, zijn macho gedrag, het stond me gewoonweg niet aan.
Ondanks alles geef ik wel toe dat het een boek is dat me bezig hield. Vanwege bovenstaand ben ik echter niet van plan om de rest van de boeken in deze serie te gaan lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 11, 2026
Dit eerste deel van een trilogie won de 'Hebban-Thriller'-prijs. Een nogal pretentieuze naam voor een prijs voor thrillers - sorry, er gaan dagen voorbij dat ik me niet verdiep in de wereld van prijzen voor spannende boeken, of spannende boeken tout court. Het moet dus heel wat zijn, toch?
Er is onomstotelijk veel goeds te zeggen over dit boek. Voorop de heerlijke beschrijving van de Limburgse natuur, de dorpjes, het (overigens vrij spaarzame en zeer oostelijke) dialect, de terechte typering van de volksaard en de te dik aangezette omgeving waarin een oligarchische bovenlaag aan heel veel touwtjes trekt achter de schermen. Ook is het boek onmiskenbaar een pageturner van hier tot Tokyo, pardon: Vaals (vanuit het noordwesten van Zuid-Limburg) en is de ontwikkeling van de hoofdplot spannend.
Maar wat mij als een graat in de keel steekt is dat op de cover staat: "literaire thriller". Nou, dan heb ik nog wel een paar tips. Laat ik het meest pregnante voorbeeld gebruiken. We hebben dus een hoofdpersoon - inspecteur Alex - die getraumatiseerd is door het voor zijn ogen overlijden van een collega bij een incident op een avond dat geen versterking beschikbaar was vanwege de politie-inzet bij Ajax-Juventus. Op de dag dat de niet te missen ontknoping gaat plaatsvinden is, jawel, u raadt het al, nauwelijks politie-inzet mogelijk vanwege de derby MVV-RODA JC.
Maar wat lezen we? Moeten we lezen?
'Het is te bizar voor woorden dat ze met slechts twee man op een psychopathische ontvoerder jagen, terwijl de rest van de collega's naar een voetbalwedstrijd gaat kijken. DE SITUATIE DOET HEM STERK DENKEN AAN DIE NOODLOTTIGE LENTEDAG IN AMSTERDAM." [hoofdletters van mij]
Kijk, het 'show, don't tell'-principe moet je niet overdrijven. Maar je hoeft je lezers toch niet als debielen te behandelen? We hadden het al begrepen hoor. En zo zijn er meer passages.
En dan de plot. In werkelijkheid staat hier in Limburg nog steeds de krant regelmatig vol met stukken over Tanja Groen, de studente die in 1993 verdween. En mijn hele jeugd hoorde ik geregeld over de in 1975 verdwenen Marjo Winkens. Maar in dit boek kunnen in een klein gebied vijf jaar op rij fotomodelknappe circa 35 jaar oude alleenstaande moeders verdwijnen en lijkt iedereen dat na een paar weken vergeten, laat staan dat een politie-agent denkt "hee, dat is toevallig."
Over onwaarschijnlijk gesproken: de hoofdpersoon is kleinzoon van een staatssecretaris, zijn familie bewoont een kasteel (in Limburg zijn er overigens daadwerkelijk vele bewoonde kastelen), deed met zestien vingers in zijn neus het gymnasium, Bernardinus uiteraard, en alsof hem nog niet genoeg goud in de schoot is geworpen begint zowat elke dame van zijn leeftijd - ook al in zijn gymnasiumtijd - haar vrijwel altijd aanzienlijke boezem te ontbloten en de rest erachter aan als hij maar een keer zwoel kijkt. De arme man kan geen café betreden of hij moet weer zijn zaad verspreiden. Mag het ietsje minder?
O ja, elke lezer vraagt zich af waarom inspecteur Alex de enige is die niet begrijpt dat de foto van drie uiteraard bloedmooie jongedames met uiteraard spectaculaire decolletés in de boerderij van zijn vader, met veldbrandstenen en smeedwerk, is gemaakt laat staan dat hij snapt waarom de dames als hij ernaar vraagt zenuwachtig worden en ervandoor willen, want ja, de handtastelijke vader zal wel in die decolletés hebben lopen graaien. Bij Alex zouden de dames dat uiteraard niet erg hebben gevonden, maar ze hebben geen zin te verklappen dat de uiterst invloedrijke pa, lid van die oligarchie, zijn vingers niet kon thuishouden. Vijftig pagina's eerder was diezelfde Alex die veldbrandstenen en dat smeedwerk aan het bewonderen, hij vond het zo veel mooier dan het kasteel ernaast.
Dit klinkt nu weer heel negatief. In dit boek zit een meeslepende thriller verstopt, en ik geeft het een redelijk goeie score omdat het lekker leest en meeslepend is.
Maar ook ergerniswekkend.
Er is onomstotelijk veel goeds te zeggen over dit boek. Voorop de heerlijke beschrijving van de Limburgse natuur, de dorpjes, het (overigens vrij spaarzame en zeer oostelijke) dialect, de terechte typering van de volksaard en de te dik aangezette omgeving waarin een oligarchische bovenlaag aan heel veel touwtjes trekt achter de schermen. Ook is het boek onmiskenbaar een pageturner van hier tot Tokyo, pardon: Vaals (vanuit het noordwesten van Zuid-Limburg) en is de ontwikkeling van de hoofdplot spannend.
Maar wat mij als een graat in de keel steekt is dat op de cover staat: "literaire thriller". Nou, dan heb ik nog wel een paar tips. Laat ik het meest pregnante voorbeeld gebruiken. We hebben dus een hoofdpersoon - inspecteur Alex - die getraumatiseerd is door het voor zijn ogen overlijden van een collega bij een incident op een avond dat geen versterking beschikbaar was vanwege de politie-inzet bij Ajax-Juventus. Op de dag dat de niet te missen ontknoping gaat plaatsvinden is, jawel, u raadt het al, nauwelijks politie-inzet mogelijk vanwege de derby MVV-RODA JC.
Maar wat lezen we? Moeten we lezen?
'Het is te bizar voor woorden dat ze met slechts twee man op een psychopathische ontvoerder jagen, terwijl de rest van de collega's naar een voetbalwedstrijd gaat kijken. DE SITUATIE DOET HEM STERK DENKEN AAN DIE NOODLOTTIGE LENTEDAG IN AMSTERDAM." [hoofdletters van mij]
Kijk, het 'show, don't tell'-principe moet je niet overdrijven. Maar je hoeft je lezers toch niet als debielen te behandelen? We hadden het al begrepen hoor. En zo zijn er meer passages.
En dan de plot. In werkelijkheid staat hier in Limburg nog steeds de krant regelmatig vol met stukken over Tanja Groen, de studente die in 1993 verdween. En mijn hele jeugd hoorde ik geregeld over de in 1975 verdwenen Marjo Winkens. Maar in dit boek kunnen in een klein gebied vijf jaar op rij fotomodelknappe circa 35 jaar oude alleenstaande moeders verdwijnen en lijkt iedereen dat na een paar weken vergeten, laat staan dat een politie-agent denkt "hee, dat is toevallig."
Over onwaarschijnlijk gesproken: de hoofdpersoon is kleinzoon van een staatssecretaris, zijn familie bewoont een kasteel (in Limburg zijn er overigens daadwerkelijk vele bewoonde kastelen), deed met zestien vingers in zijn neus het gymnasium, Bernardinus uiteraard, en alsof hem nog niet genoeg goud in de schoot is geworpen begint zowat elke dame van zijn leeftijd - ook al in zijn gymnasiumtijd - haar vrijwel altijd aanzienlijke boezem te ontbloten en de rest erachter aan als hij maar een keer zwoel kijkt. De arme man kan geen café betreden of hij moet weer zijn zaad verspreiden. Mag het ietsje minder?
O ja, elke lezer vraagt zich af waarom inspecteur Alex de enige is die niet begrijpt dat de foto van drie uiteraard bloedmooie jongedames met uiteraard spectaculaire decolletés in de boerderij van zijn vader, met veldbrandstenen en smeedwerk, is gemaakt laat staan dat hij snapt waarom de dames als hij ernaar vraagt zenuwachtig worden en ervandoor willen, want ja, de handtastelijke vader zal wel in die decolletés hebben lopen graaien. Bij Alex zouden de dames dat uiteraard niet erg hebben gevonden, maar ze hebben geen zin te verklappen dat de uiterst invloedrijke pa, lid van die oligarchie, zijn vingers niet kon thuishouden. Vijftig pagina's eerder was diezelfde Alex die veldbrandstenen en dat smeedwerk aan het bewonderen, hij vond het zo veel mooier dan het kasteel ernaast.
Dit klinkt nu weer heel negatief. In dit boek zit een meeslepende thriller verstopt, en ik geeft het een redelijk goeie score omdat het lekker leest en meeslepend is.
Maar ook ergerniswekkend.
February 19, 2026
4.75 ⭐️
Gisteren werd bekend dat 'Terugkeer' van Michael Berg de longlist van de Hebban Thrillerprijs heeft gehaald en dat is niet zonder reden. Dit boek is absoluut mijn nieuwe favoriete thriller! IJzersterk en steengoed geschreven. Zó goed dat het bijna ‘echt’ aanvoelde en me regelmatig de rillingen bezorgde. Een verhaal dat onder je huid kruipt en je laat nadenken over hoe niets is wat het lijkt, over de dubbelrol die mensen kunnen spelen, over privacy… en hoe persoonlijke informatie zomaar bij de verkeerde personen terecht kan komen. Brrr.
Ik was meteen geïntrigeerd door de setting: het Zuid-Limburgse heuvellandschap. Berg brengt deze omgeving indrukwekkend tot leven, inclusief Limburgs dialect. Maar waar het landschap eerst idyllisch lijkt, voelt het al snel beklemmend en onheilspellend. Want achter die glooiende heuvels schuilt een levensgevaarlijke moordenaar… een sadist, een psychopaat. En er is een vermissingszaak van een jonge moeder.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van het slachtoffer, de dader en Alex Nievelsteijn, voormalig rechercheur bij de Amsterdamse politie en nu hoofd van het coldcaseteam in Zuid-Limburg. Alex is een gelaagd personage dat het nodige heeft meegemaakt. Hij kampt met trauma’s, nachtmerries, drinkt om zijn gevoelens te verdoven en heeft tinnitus. Ik vind het sterk hoe Berg laat zien hoe slopend dat kan zijn. Als iemand die zelf ook tinnitus heeft, voelde dat extra herkenbaar.
Het spannendst vond ik de perspectieven van de dader en het slachtoffer. Het stuk rondom Alex’ verleden in Amsterdam voelde soms wat langdradig, maar halverwege kon ik uit de context opmaken wie de dader was. En toen begon de spanning pas écht. Omdat ik zó meeleefde met het slachtoffer en zó graag wilde dat de politie hem eindelijk zou ontmaskeren. Ik zat regelmatig op het puntje van mijn stoel en bleef vannacht tot half 2 op omdat ik het boek gewoon móést uitlezen 🫣
Spannend. Confronterend. Soms ronduit walgelijk. En het eindigt ook nog eens met een enorme cliffhanger. Inmiddels is deel twee in de Mergellandmoorden verschenen en ik kan niet wachten om verder te lezen!
Gisteren werd bekend dat 'Terugkeer' van Michael Berg de longlist van de Hebban Thrillerprijs heeft gehaald en dat is niet zonder reden. Dit boek is absoluut mijn nieuwe favoriete thriller! IJzersterk en steengoed geschreven. Zó goed dat het bijna ‘echt’ aanvoelde en me regelmatig de rillingen bezorgde. Een verhaal dat onder je huid kruipt en je laat nadenken over hoe niets is wat het lijkt, over de dubbelrol die mensen kunnen spelen, over privacy… en hoe persoonlijke informatie zomaar bij de verkeerde personen terecht kan komen. Brrr.
Ik was meteen geïntrigeerd door de setting: het Zuid-Limburgse heuvellandschap. Berg brengt deze omgeving indrukwekkend tot leven, inclusief Limburgs dialect. Maar waar het landschap eerst idyllisch lijkt, voelt het al snel beklemmend en onheilspellend. Want achter die glooiende heuvels schuilt een levensgevaarlijke moordenaar… een sadist, een psychopaat. En er is een vermissingszaak van een jonge moeder.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van het slachtoffer, de dader en Alex Nievelsteijn, voormalig rechercheur bij de Amsterdamse politie en nu hoofd van het coldcaseteam in Zuid-Limburg. Alex is een gelaagd personage dat het nodige heeft meegemaakt. Hij kampt met trauma’s, nachtmerries, drinkt om zijn gevoelens te verdoven en heeft tinnitus. Ik vind het sterk hoe Berg laat zien hoe slopend dat kan zijn. Als iemand die zelf ook tinnitus heeft, voelde dat extra herkenbaar.
Het spannendst vond ik de perspectieven van de dader en het slachtoffer. Het stuk rondom Alex’ verleden in Amsterdam voelde soms wat langdradig, maar halverwege kon ik uit de context opmaken wie de dader was. En toen begon de spanning pas écht. Omdat ik zó meeleefde met het slachtoffer en zó graag wilde dat de politie hem eindelijk zou ontmaskeren. Ik zat regelmatig op het puntje van mijn stoel en bleef vannacht tot half 2 op omdat ik het boek gewoon móést uitlezen 🫣
Spannend. Confronterend. Soms ronduit walgelijk. En het eindigt ook nog eens met een enorme cliffhanger. Inmiddels is deel twee in de Mergellandmoorden verschenen en ik kan niet wachten om verder te lezen!
July 30, 2025
Ik kreeg dit boek als verrassing van Ambo Anthos. Ik had nog nooit iets van deze auteur gelezen en na het lezen van dit boek snap ik echt niet waarom deze auteur nog niet eerder in mijn vizier gekomen is! Dit boek was zo goed! En het goede nieuws is, er volgen nog 2 boeken in deze serie.
Alex Nievelsteijn gaat aan de slag als hoofd van het Coldcaseteam in Limburg. Daar komt hij terecht in een kelder zonder daglicht met computers uit de oudheid en een beetje een vreemde collega, Frings. Alex wil na 1 minuut al opstappen maar krijgt uiteindelijk meer middelen om de dienst te leiden. Onder andere een extra collega Farida. Alex krijgt een oude zaak onder de ogen van een vermiste vrouw en zet alles op alles om het dossier opnieuw grondig te onderzoeken. Frings is een aparte persoon die zich bijzonder kleedt en zowat elke coldcase uit zijn hoofd kent. Farida is eigenlijk geen rechercheur maar is zeer goed met computers waar zowel Alex als Frings weinig kaas van hebben gegeten.
Alex heeft naast zijn werk nog heel wat anders aan zijn hoofd. Zijn zusje zit in een voorziening voor personen met een handicap en met zijn vader klikt het niet zo erg. Maar vooral voelt Alex zich nergens meer veilig nadat hij vreest dat enkele criminelen het op hel gemunt hebben.
In een andere verhaallijn lees je afwisselend over de vermiste vrouw die gevangen genomen is en de ontvoerder. Aanvankelijk weet je niet wanneer dit zich allemaal afspeelt tot er meer informatie gegeven wordt.
De schrijfstijl is echt aangenaam om te lezen. Het leest vlot, realistisch, beeldend en beschrijft alles op zo’n manier zodat zowel de personages als de emoties en de setting heel herkenbaar zijn. En dat zonder de lezer de bedelven onder teveel informatie.
Een goed opgebouwd verhaal met een constante spanningsboog. Door het wisselen van de perspectieven word je als lezer steeds aangespoord om verder te lezen. Er zijn verschillende verhaallijnen zonder dat het ergens ingewikkeld wordt. En dan het einde! Eerst een heel spannende ontknoping van een van de verhaallijnen maar het boek eindigt ook met een enorme cliffhanger. Eentje waarbij je wenste dat het tweede boek al was verschenen. In ieder geval een nieuw verhaal om naar uit te kijken!
Een politiethriller zoals ik ze graag lees. Eentje voor op mijn favorietenlijstje van dit jaar. Een aanrader.
Alex Nievelsteijn gaat aan de slag als hoofd van het Coldcaseteam in Limburg. Daar komt hij terecht in een kelder zonder daglicht met computers uit de oudheid en een beetje een vreemde collega, Frings. Alex wil na 1 minuut al opstappen maar krijgt uiteindelijk meer middelen om de dienst te leiden. Onder andere een extra collega Farida. Alex krijgt een oude zaak onder de ogen van een vermiste vrouw en zet alles op alles om het dossier opnieuw grondig te onderzoeken. Frings is een aparte persoon die zich bijzonder kleedt en zowat elke coldcase uit zijn hoofd kent. Farida is eigenlijk geen rechercheur maar is zeer goed met computers waar zowel Alex als Frings weinig kaas van hebben gegeten.
Alex heeft naast zijn werk nog heel wat anders aan zijn hoofd. Zijn zusje zit in een voorziening voor personen met een handicap en met zijn vader klikt het niet zo erg. Maar vooral voelt Alex zich nergens meer veilig nadat hij vreest dat enkele criminelen het op hel gemunt hebben.
In een andere verhaallijn lees je afwisselend over de vermiste vrouw die gevangen genomen is en de ontvoerder. Aanvankelijk weet je niet wanneer dit zich allemaal afspeelt tot er meer informatie gegeven wordt.
De schrijfstijl is echt aangenaam om te lezen. Het leest vlot, realistisch, beeldend en beschrijft alles op zo’n manier zodat zowel de personages als de emoties en de setting heel herkenbaar zijn. En dat zonder de lezer de bedelven onder teveel informatie.
Een goed opgebouwd verhaal met een constante spanningsboog. Door het wisselen van de perspectieven word je als lezer steeds aangespoord om verder te lezen. Er zijn verschillende verhaallijnen zonder dat het ergens ingewikkeld wordt. En dan het einde! Eerst een heel spannende ontknoping van een van de verhaallijnen maar het boek eindigt ook met een enorme cliffhanger. Eentje waarbij je wenste dat het tweede boek al was verschenen. In ieder geval een nieuw verhaal om naar uit te kijken!
Een politiethriller zoals ik ze graag lees. Eentje voor op mijn favorietenlijstje van dit jaar. Een aanrader.
May 23, 2026
Door recensies over ‘meer dan een normale thriller’ en ‘diepere lagen’ hoopte ik op wat plottwists maar de plot bleek redelijk voorspelbaar, halverwege het boek is het wel redelijk duidelijk wat er zou komen. Betekent niet dat het slecht was, ik heb het met plezier in 1 avond uitgelezen, en ben nog voldoende geïnteresseerd in de side plots die verder zullen worden uitgewerkt in de volgende delen.
Oh en wat de schrijfstijl betrof vond ik de male gaze wat irritant worden: er waren iets te veel onnodige beschrijvingen van vrouwen met strakke shirtjes/billen/borsten, en dan niet eens vanuit het perspectief van de duidelijk vrouwonvriendelijke bad guy maar van de hoofdpersoon die we sympathiek zouden moeten vinden. Waarvan het me overigens ook niet helemaal duidelijk is waarom hij zoveel game heeft als ongelukkige paranoia alcoholist maar oke good for him I guess
Vond het wel leuk dat het zich in Limburg afspeelde, kreeg helemaal zin in een weekendje naar het zuiden van het land (gesproken als een echte Hollander haha)
Oh en wat de schrijfstijl betrof vond ik de male gaze wat irritant worden: er waren iets te veel onnodige beschrijvingen van vrouwen met strakke shirtjes/billen/borsten, en dan niet eens vanuit het perspectief van de duidelijk vrouwonvriendelijke bad guy maar van de hoofdpersoon die we sympathiek zouden moeten vinden. Waarvan het me overigens ook niet helemaal duidelijk is waarom hij zoveel game heeft als ongelukkige paranoia alcoholist maar oke good for him I guess
Vond het wel leuk dat het zich in Limburg afspeelde, kreeg helemaal zin in een weekendje naar het zuiden van het land (gesproken als een echte Hollander haha)
May 30, 2026
In dit eerste deel leren we Alex Nievelsteijn kennen. Na een heftige gebeurtenis bij de Amsterdamse politie keert hij terug naar zijn roots in Zuid-Limburg om daar leiding te geven aan een coldcaseteam. Na de nodige opstartproblemen bijt hij zich vast in een vermissingszaak.
Een jonge, alleenstaande moeder is spoorloos verdwenen. Terwijl Alex probeert te achterhalen wat hier speelt, worden er tegelijkertijd menselijke botten gevonden in een groeve.
Michael Berg laat in deze serie een heel andere kant van Zuid-Limburg zien dan je zou verwachten. Er speelt zich hier veel meer af dan op het eerste gezicht lijkt: vriendjespolitiek, corruptie, misbruik en moord.
Ik heb echt genoten van dit boek. De schrijfstijl leest heerlijk vlot en Alex is zo’n hoofdpersonage waar je meteen meer van wilt weten. Natuurlijk zitten er bekende thriller-elementen in. Zoals de getroebleerde rechercheur met drankproblemen en met een eigen stijl van onderzoek.
Maar toch voelde het verhaal nergens standaard. Het had echt een eigen sfeer en natuurlijk een originele setting. Dit boek schreeuwt eerlijk gezegd om een verfilming of een serie.
En dat einde is echt ontzettend spannend. Ik had serieus de neiging om meteen in deel twee te beginnen.
Maar ik denk dat ik wacht tot het laatste deel in het najaar verschijnt zodat ik verder kan binge-readen. Tenminste, dat is het plan.
4 +⭐️
Een jonge, alleenstaande moeder is spoorloos verdwenen. Terwijl Alex probeert te achterhalen wat hier speelt, worden er tegelijkertijd menselijke botten gevonden in een groeve.
Michael Berg laat in deze serie een heel andere kant van Zuid-Limburg zien dan je zou verwachten. Er speelt zich hier veel meer af dan op het eerste gezicht lijkt: vriendjespolitiek, corruptie, misbruik en moord.
Ik heb echt genoten van dit boek. De schrijfstijl leest heerlijk vlot en Alex is zo’n hoofdpersonage waar je meteen meer van wilt weten. Natuurlijk zitten er bekende thriller-elementen in. Zoals de getroebleerde rechercheur met drankproblemen en met een eigen stijl van onderzoek.
Maar toch voelde het verhaal nergens standaard. Het had echt een eigen sfeer en natuurlijk een originele setting. Dit boek schreeuwt eerlijk gezegd om een verfilming of een serie.
En dat einde is echt ontzettend spannend. Ik had serieus de neiging om meteen in deel twee te beginnen.
Maar ik denk dat ik wacht tot het laatste deel in het najaar verschijnt zodat ik verder kan binge-readen. Tenminste, dat is het plan.
4 +⭐️
August 29, 2025
Voor mij een zeer leuk boek vanwege de herkenbare omgeving. Verder enigszins clichématig geschreven, maar dat deert niet voor het leesplezier. 3.5 sterren richting de 4. Voor degene die Anya Niewierra wat pittiger vindt, maar Flikken Maastricht afschuwelijk.
May 28, 2026
Een vrouw wordt ontvoerd en een in persoonlijk lastige situatie verkerende in Amsterdam werkzame agent besluit in Limburg te solliciteren en de kwestie op te lossen. Goed opgebouwd. Spannend. En best bizar einde. Deels open plot waardoor je zo doorkan naar boek nummer 2 uit de reeks van 3.
November 6, 2025
zat op het puntje van mijn bank
May 5, 2026
Poeh wat goed in elkaar gezet en deel 2 ga ik ook zeker luisteren.
May 15, 2026
Wauw wat een goede auteur.
Echt spannend, goed geschreven.
Op naar deel 2.
Echt spannend, goed geschreven.
Op naar deel 2.
June 19, 2026
Onverwacht verrast! Degelijke thriller / detective verhaal dat zeker de moeite waard is. Het vervolg al op mijn kobo gedownload
June 2, 2026
Ha lekker man!
Lekkere plot lekker karakters en een enorme cliffhanger. Zin in deel 2
Lekkere plot lekker karakters en een enorme cliffhanger. Zin in deel 2
July 3, 2025
Spannend… leest als een trein. Thriller die zich afspeelt in Nederland, interessanter daardoor voor mij.
September 21, 2025
Als verrassing ontving ik van AmboAnthos dit eerste deel in de Mergellandmoorden serie. Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie solliciteert Alex Nievelsteijn naar een functie bij het coldcaseteam in Zuid-Limburg. Wanneer hij wordt aangenomen, verhuist hij van Amsterdam naar Zuid-Limburg, het gebied waar hij is opgegroeid. Zijn vader, met wie hij geen goede relatie heeft, en zijn jongere gehandicapte zusje, wonen hier ook. Alex wordt hoofd van het coldcaseteam en bijt zich vast in een oude vermissingszaak. Een jonge alleenstaande moeder is na een avondje uit met vriendinnen vermist geraakt. Terwijl Alex orde probeert te scheppen in de chaos van het coldcaseteam, niet direct vrienden maakt binnen het politiekorps van Zuid-Limburg, wederom contact opzoekt met zijn zusje en te maken krijgt met een dreiging van buitenaf, lijkt de vermissingszaak steeds ingewikkelder te worden. Ook krijgt het politiekorps te maken met opgegraven botten in een groeve. Bestaat er een verband tussen de beide zaken?
Het verhaal wisselt tussen Eerder en Heden. In de hoofdstukken Eerder lees je over de ontvoerde jonge alleenstaande moeder en in het Heden lees je over Alex. De afwisseling tussen deze hoofdstukken zorgt steeds voor kleine cliffhangers, waardoor je wilt blijven doorlezen. Verder maken de Eerder hoofdstukken ontzettend nieuwsgierig naar de afloop van het verhaal en geven ze een echt thriller gevoel. De schrijfstijl van Michael Berg is vlot en beeldend, waardoor je algauw een duidelijk beeld kunt schetsen van de personages en de Limburgse omgeving.
Alex is een bijzonder personage, met zo zijn eigen trauma's en problemen. Zijn handelen en gedachtegang is niet altijd te begrijpen, maar dat maakt hem dan wel weer een uniek personage om over te lezen. Samen met Alex probeer je de vermissingszaak op te lossen, maar de oplossing blijft lang goed verborgen in het verhaal.
Terugkeer is een interessant en vlot geschreven thriller, waarbij het einde doet uitkijken naar het tweede deel. En reken er maar op dat ik deel twee ook ga lezen! Zeker een aanrader dit boek!
Het verhaal wisselt tussen Eerder en Heden. In de hoofdstukken Eerder lees je over de ontvoerde jonge alleenstaande moeder en in het Heden lees je over Alex. De afwisseling tussen deze hoofdstukken zorgt steeds voor kleine cliffhangers, waardoor je wilt blijven doorlezen. Verder maken de Eerder hoofdstukken ontzettend nieuwsgierig naar de afloop van het verhaal en geven ze een echt thriller gevoel. De schrijfstijl van Michael Berg is vlot en beeldend, waardoor je algauw een duidelijk beeld kunt schetsen van de personages en de Limburgse omgeving.
Alex is een bijzonder personage, met zo zijn eigen trauma's en problemen. Zijn handelen en gedachtegang is niet altijd te begrijpen, maar dat maakt hem dan wel weer een uniek personage om over te lezen. Samen met Alex probeer je de vermissingszaak op te lossen, maar de oplossing blijft lang goed verborgen in het verhaal.
Terugkeer is een interessant en vlot geschreven thriller, waarbij het einde doet uitkijken naar het tweede deel. En reken er maar op dat ik deel twee ook ga lezen! Zeker een aanrader dit boek!
July 23, 2025
Best aardige thriller, maar ook een hoop clichés. Rechercheur met drankproblemen bijvoorbeeld die toch goed in z’n werk blijkt en vrouwen makkelijk aantrekt. Met een neurderige assistant. En uiteraard een verknipte dader. Maar ik moet toegeven: ondanks dat wilde ik het boek toch wel uitlezen.
May 25, 2026
OMG..... wat een boek.... en wat een cliffhanger
May 28, 2026
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Een vlotte, toegankelijke en bij vlagen angstaanjagend gruwelijke thriller op Limburgse bodem
Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert rechercheur Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboortegrond in Zuid-Limburg. Hij gaat daar aan de slag als leidinggevende van het coldcaseteam. Veel tijd om te acclimatiseren krijgt hij niet: een oud-klasgenoot benadert hem over de vermissing van zijn zus Kelly, die inmiddels een jaar kwijt is. Alex bijt zich in de zaak vast, maar loopt al snel tegen een muur van frustratie en een gebrek aan aanknopingspunten op. Wat begint als een hopeloos onderzoek naar een jonge moeder, verandert al snel in een bloedstollende jacht op een seriemoordenaar wanneer er in een Limburgse groeve menselijke botten worden gevonden.
Michael Berg kiest voor een structuur met twee duidelijke verhaallijnen. Aan de ene kant volgen we Kelly in het verleden. Deze hoofdstukken grijpen je als lezer direct naar de keel; er hangt vanaf de eerste pagina een voelbare dreiging in de lucht en je wordt getrakteerd op prangende vragen die pas heel geleidelijk worden beantwoord.
Aan de andere kant is er het verhaal van Alex in het heden. Hier neemt Berg beduidend meer de tijd. De auteur gebruikt het begin van het boek om Alex uitgebreid te introduceren en zijn trauma en beweegredenen te schetsen. Deze opbouw is noodzakelijk voor de introductie van een nieuwe trilogie.
“Alex heeft er de helft van de erfenis van zijn moeder doorheen gejaagd. Het heeft niks opgeleverd, behalve een paar dagen hoop.
De jacht op de moordenaar van Sarah heeft zijn tol geëist. Avonden en nachten doorhalen. Concerta-pillen om wakker te blijven, bier en korenwijn om een paar uurtjes te kunnen slapen en ‘s ochtends weer pillen om de werkdag op het politiebureau door te komen. Zijn eenzame oorlog, zijn boetedoening. Zonder iemand ooit in vertrouwen te nemen.”
Alex Nievelsteijn is een hoofdpersonage van vlees en bloed. Zijn trauma vormt hem, al legt de auteur er bij momenten nét iets te veel nadruk op, wat soms even kan storen. Toch overtuigt hij als personage, net als zijn twee collega’s in het coldcaseteam. Zelfs de dader achter de verdwijning van Kelly wordt neergezet als een intrigerend en bijzonder personage.
Het absolute pluspunt van ‘Terugkeer’ is echter de sfeertekening. Berg slaagt er meesterlijk in om het Zuid-Limburgse landschap tot leven te wekken. De levensechte beschrijvingen van de omgeving en de mergelgroeven zorgen ervoor dat je het landschap zo voor je ziet, wat perfect bijdraagt aan de duistere sfeer van het boek.
Wie houdt van een milde thriller, is bij Berg aan het verkeerde adres. ‘Terugkeer’ is bij vlagen behoorlijk luguber en gruwelijk. De details zijn soms zo expliciet dat je het boek even aan de kant moet leggen om op adem te komen.
“Hij neemt een slok wodka en steekt een sigaret op, tevreden dat hij de slettebak verbannen heeft naar waar ze hoort: de kleine cel.
Geen badkamer, geen keuken, geen privileges. Hij heeft haar opnieuw aan de ketting gelegd. Als ze moet poepen of plassen mag ze op de emmer. Ze moet haar plek weten. Nog een kleine week en dan...”
Hoewel de spanning in het begin dus even op zich laat wachten, schiet het tempo in de tweede helft van het boek flink omhoog. De puzzelstukjes vallen op hun plek, het aantal spannende scènes stijgt en het boek mondt uit in een zinderende ontknoping. Het einde is tegelijkertijd bevredigend én onbevredigend: het sluit het mysterie deels af, maar laat de lezer achter met een enorme cliffhanger. Dit eerste deel legt de lat direct erg hoog voor de rest van de Mergelland-trilogie.
‘Terugkeer’ is een vlotte, toegankelijke en bij vlagen angstaanjagend gruwelijke thriller op Limburgse bodem. Michael Berg weet de spanning ijzersterk op te bouwen naar een zinderende finale. Een absolute aanrader voor thrillerfans die wel tegen een stootje kunnen!
Een vlotte, toegankelijke en bij vlagen angstaanjagend gruwelijke thriller op Limburgse bodem
Na een traumatische ervaring bij de Amsterdamse politie keert rechercheur Alex Nievelsteijn terug naar zijn geboortegrond in Zuid-Limburg. Hij gaat daar aan de slag als leidinggevende van het coldcaseteam. Veel tijd om te acclimatiseren krijgt hij niet: een oud-klasgenoot benadert hem over de vermissing van zijn zus Kelly, die inmiddels een jaar kwijt is. Alex bijt zich in de zaak vast, maar loopt al snel tegen een muur van frustratie en een gebrek aan aanknopingspunten op. Wat begint als een hopeloos onderzoek naar een jonge moeder, verandert al snel in een bloedstollende jacht op een seriemoordenaar wanneer er in een Limburgse groeve menselijke botten worden gevonden.
Michael Berg kiest voor een structuur met twee duidelijke verhaallijnen. Aan de ene kant volgen we Kelly in het verleden. Deze hoofdstukken grijpen je als lezer direct naar de keel; er hangt vanaf de eerste pagina een voelbare dreiging in de lucht en je wordt getrakteerd op prangende vragen die pas heel geleidelijk worden beantwoord.
Aan de andere kant is er het verhaal van Alex in het heden. Hier neemt Berg beduidend meer de tijd. De auteur gebruikt het begin van het boek om Alex uitgebreid te introduceren en zijn trauma en beweegredenen te schetsen. Deze opbouw is noodzakelijk voor de introductie van een nieuwe trilogie.
“Alex heeft er de helft van de erfenis van zijn moeder doorheen gejaagd. Het heeft niks opgeleverd, behalve een paar dagen hoop.
De jacht op de moordenaar van Sarah heeft zijn tol geëist. Avonden en nachten doorhalen. Concerta-pillen om wakker te blijven, bier en korenwijn om een paar uurtjes te kunnen slapen en ‘s ochtends weer pillen om de werkdag op het politiebureau door te komen. Zijn eenzame oorlog, zijn boetedoening. Zonder iemand ooit in vertrouwen te nemen.”
Alex Nievelsteijn is een hoofdpersonage van vlees en bloed. Zijn trauma vormt hem, al legt de auteur er bij momenten nét iets te veel nadruk op, wat soms even kan storen. Toch overtuigt hij als personage, net als zijn twee collega’s in het coldcaseteam. Zelfs de dader achter de verdwijning van Kelly wordt neergezet als een intrigerend en bijzonder personage.
Het absolute pluspunt van ‘Terugkeer’ is echter de sfeertekening. Berg slaagt er meesterlijk in om het Zuid-Limburgse landschap tot leven te wekken. De levensechte beschrijvingen van de omgeving en de mergelgroeven zorgen ervoor dat je het landschap zo voor je ziet, wat perfect bijdraagt aan de duistere sfeer van het boek.
Wie houdt van een milde thriller, is bij Berg aan het verkeerde adres. ‘Terugkeer’ is bij vlagen behoorlijk luguber en gruwelijk. De details zijn soms zo expliciet dat je het boek even aan de kant moet leggen om op adem te komen.
“Hij neemt een slok wodka en steekt een sigaret op, tevreden dat hij de slettebak verbannen heeft naar waar ze hoort: de kleine cel.
Geen badkamer, geen keuken, geen privileges. Hij heeft haar opnieuw aan de ketting gelegd. Als ze moet poepen of plassen mag ze op de emmer. Ze moet haar plek weten. Nog een kleine week en dan...”
Hoewel de spanning in het begin dus even op zich laat wachten, schiet het tempo in de tweede helft van het boek flink omhoog. De puzzelstukjes vallen op hun plek, het aantal spannende scènes stijgt en het boek mondt uit in een zinderende ontknoping. Het einde is tegelijkertijd bevredigend én onbevredigend: het sluit het mysterie deels af, maar laat de lezer achter met een enorme cliffhanger. Dit eerste deel legt de lat direct erg hoog voor de rest van de Mergelland-trilogie.
‘Terugkeer’ is een vlotte, toegankelijke en bij vlagen angstaanjagend gruwelijke thriller op Limburgse bodem. Michael Berg weet de spanning ijzersterk op te bouwen naar een zinderende finale. Een absolute aanrader voor thrillerfans die wel tegen een stootje kunnen!
Displaying 1 - 30 of 116 reviews