What do you think?
Rate this book
Kan ik nog thuis zijn in dit land
Sinds de laatste verkiezingen is het tij in ons land gekeerd – in het bijzonder voor mensen van kleur. Voor het eerst in haar leven stelt Janice Deul zichzelf de vraag: is dit nog wel de plek voor mij? Op basis van persoonlijke ervaringen,
observaties en gesprekken met mensen uit haar omgeving beschrijft ze hoezeer het huidige politieke en mediaklimaat hun individuele leven raakt en de maatschappij ontwricht. Maar wanhopen doet ze geenszins. Nederland is van alle
Nederlanders. We moeten juist hoop en kracht blijven putten uit die diversiteit en multiculturaliteit.
observaties en gesprekken met mensen uit haar omgeving beschrijft ze hoezeer het huidige politieke en mediaklimaat hun individuele leven raakt en de maatschappij ontwricht. Maar wanhopen doet ze geenszins. Nederland is van alle
Nederlanders. We moeten juist hoop en kracht blijven putten uit die diversiteit en multiculturaliteit.
- GenresNonfiction
160 pages, Paperback
Published June 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
October 20, 2025
Goed geschreven en veel dingen vond ik erg herkenbaar. Zoals de schrijfster zelf me ook altijd thuis gevoeld en dit altijd als vanzelfsprekend beschouwd, maar in het huidige politieke klimaat en maatschappij deelt niet iedereen diezelfde mening. Janice Deul maakt scherpe analyses in haar korte essays, erg toegankelijk geschreven en een goed boek voor iedereen om te lezen. Voel me strijdlustig na dit boek.
September 1, 2025
Vond dit boek erg leerzaam om te lezen. Als witte vrouw (met best wat privileges, al zeg ik het zelf) herken ik me niet in veel van de situaties die Janice Deul beschrijft. Maar juist daarom heeft het me ook (nogmaals) tot nadenken gezet. De verschillende korte hoofdstukken zijn toegankelijk geschreven. Ik gun dit boek een groot publiek, zodat meer (witte!) mensen hierover kunnen leren. En ook aan de slag kunnen gaan met de essentiële gedrags- & koerswijziging die nodig is.
July 6, 2025
Korte essays waarin de auteur naar aanleiding van gesprekken met andere Zwarte mensen in haar omgeving de balans opmaakt van de afgelopen jaren en een hoopvolle weg voorwaarts zoekt na de vorige Tweede Kamer-verkiezingen. Zware kost die heel toegankelijk is opgeschreven - hoe dan ook een belangrijk boek in tijden waarin extremisme en racisme genormaliseerd lijken, zowel in de politiek als daarbuiten.
August 7, 2025
Goed en openbarend om te lezen als witte vrouw. Aanrader, want zoals Janice ook beargumenteert, zijn ‘wij’ nu aan zet.
May 17, 2026
What caught my attention about this book, is it's title.
Roughly translated it would be 'Can I still be at home in this country '? And that question touched a nerve.
One of my nerves as a white woman of a certain age, living in a country that eagerly presents itself as tolerant, open minded and some more clichés in that same line of thought & speech.
This book has upturned my image of me. Not of my country, because I already knew 'we' are not tolerant, open minded any more. And I wonder, if the image that I had growing up, was ever a (more or less) accurate one.
Reading this book, I realized I know hardly anything about the history of our former colonies. Or about the (recent) politics, apart from 'doesn't do well economically', 'need fincial aid. Again', '...politician is corrupt', '...leader has been sentenced', thus forming the picture I have in my mind and shaping my opinion.
All things I have learned were taught from the colonizer's perspective.
I also realized, that in my world there are very little people of colour. Starting at primary school, there's a boy from Indonesian descent (I think, we didn't talk about those things at the age of 7), and an adopted girl from Korea.
Grammar school presented me with again a boy from possibly Indonesian descent. And that was about it.
University brought different nationalities in the mix, but in my study of choice, there were no people of colour.
Neither were there any in the jobs I worked a few hours alongside learning. In my current job there are people of colour and other religions, but in my day to day work I don't have contact with them. Not by choice, but they work at a different location at different hours
That's the way it was in my childhood and is how my road rolled on to where I'm at right now.
I have lived abroad, in an entirely different culture, amidst people that were of completely different opinions than I, where I experienced poverty. So I'm not completely ignorant to feeling like an outsider, like not belonging somewhere.
Nevertheless, this book caused discomfort. It made me realize that I need to read more, gain knowledge of the different groups of people living in my country, this little stamp of earth, where we live side by side and need to find a way to get along better than we do now.
I want to find a way to get to know people of colour, people with different religions, people that don't come from the same background I come from.
Maybe, when I learn more, I can find hope again. Hope that my country will one day be (more) like the country I wish it had been in my youth. The tolerant, open minded, welcoming place where people talk about differences and find a 'golden middle's in a debate, no matter how heated it may have been.
It was a privilege to have this book wake me up in the way it did.
Roughly translated it would be 'Can I still be at home in this country '? And that question touched a nerve.
One of my nerves as a white woman of a certain age, living in a country that eagerly presents itself as tolerant, open minded and some more clichés in that same line of thought & speech.
This book has upturned my image of me. Not of my country, because I already knew 'we' are not tolerant, open minded any more. And I wonder, if the image that I had growing up, was ever a (more or less) accurate one.
Reading this book, I realized I know hardly anything about the history of our former colonies. Or about the (recent) politics, apart from 'doesn't do well economically', 'need fincial aid. Again', '...politician is corrupt', '...leader has been sentenced', thus forming the picture I have in my mind and shaping my opinion.
All things I have learned were taught from the colonizer's perspective.
I also realized, that in my world there are very little people of colour. Starting at primary school, there's a boy from Indonesian descent (I think, we didn't talk about those things at the age of 7), and an adopted girl from Korea.
Grammar school presented me with again a boy from possibly Indonesian descent. And that was about it.
University brought different nationalities in the mix, but in my study of choice, there were no people of colour.
Neither were there any in the jobs I worked a few hours alongside learning. In my current job there are people of colour and other religions, but in my day to day work I don't have contact with them. Not by choice, but they work at a different location at different hours
That's the way it was in my childhood and is how my road rolled on to where I'm at right now.
I have lived abroad, in an entirely different culture, amidst people that were of completely different opinions than I, where I experienced poverty. So I'm not completely ignorant to feeling like an outsider, like not belonging somewhere.
Nevertheless, this book caused discomfort. It made me realize that I need to read more, gain knowledge of the different groups of people living in my country, this little stamp of earth, where we live side by side and need to find a way to get along better than we do now.
I want to find a way to get to know people of colour, people with different religions, people that don't come from the same background I come from.
Maybe, when I learn more, I can find hope again. Hope that my country will one day be (more) like the country I wish it had been in my youth. The tolerant, open minded, welcoming place where people talk about differences and find a 'golden middle's in a debate, no matter how heated it may have been.
It was a privilege to have this book wake me up in the way it did.
October 31, 2025
Als niet blanke vrouw het gevoel hebben dat je je moet bewijzen dat je in Nederland mag verblijven. Ik voelde dit ook zo erg. Gelukkig heb ik door de jaren heen het wat meer kunnen loslaten. Het is eigenlijk zo bizar dat we ons continu moeten bewijzen dat we 'goed genoeg' zijn om een Nederlander te mogen zijn en hier te mogen wonen. 'Ga terug naar je eigen land', maar wat als ik me meer Nederlands dan Vietnamees voel en Nederland een mooier land wil maken? Ik weet dat ik als Aziatische vrouw het gelukkig nog veel makkelijker heb dan zwarte vrouwen, dus ik heb heel veel respect voor hen!
July 21, 2025
Janice bezit de kracht en kunst om hoopgevend te schrijven over de zwaarste en meest vermoeiende onderwerpen en gesprekken, zonder dat het cliché wordt.
Ik zou hem aan iedereen aanraden.
Ik zou hem aan iedereen aanraden.
August 4, 2025
Treurig gesteld. Veel stof tot nadenken natuurlijk. Zou Janice zelf de politiek in gaan? Dank, Lady Deul! 🌷
October 27, 2025
3.5 ⭐️
December 21, 2025
Een verademing en feest van herkenning. Voor mij persoonlijk een van de weinige manieren waardoor ik me (weer) ergens thuis bij voel. Lezen van dit soort boeken.
February 6, 2026
leerzaam, goed geschreven, motiverend en fijn voorgelezen in het audioboek.
January 1, 2026
"Het is aan ons allen om een toekomst te creëren die recht doet aan iedereen."
Pijnlijk herkenbaar om te luisteren als zwarte vrouw. Janice Deul beschrijft situaties in interactie met witte mensen waarvan ik lang heb gedacht dat alleen ik ze meemaakte. Helaas is het 'ik zie geen kleur'-argument van witte Nederlanders nog steeds iets wat wordt gezegd. Zucht.
Ik hoop zo dat witte Nederlanders dit gaan lezen.
Pijnlijk herkenbaar om te luisteren als zwarte vrouw. Janice Deul beschrijft situaties in interactie met witte mensen waarvan ik lang heb gedacht dat alleen ik ze meemaakte. Helaas is het 'ik zie geen kleur'-argument van witte Nederlanders nog steeds iets wat wordt gezegd. Zucht.
Ik hoop zo dat witte Nederlanders dit gaan lezen.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews