Saga Íslands er samin að tilhlutan Þjóðhátíðarnefndar 1974. Efni fyrsta bindis er sem hér segir:
Þorleifur Einarsson: Jarðsaga Íslands. Sigurður Þórarinsson: Sambúð lands og lýðs í ellefu aldir. Kristján Eldjárn: Fornþjóð og minjar. Jakob Benediktsson: Landnám og upphaf allsherjarríkis. Sigurður Líndal: Ísland og umheimurinn. Sigurður Líndal: Upphaf kristni og kirkju.
Eins og ráða má af framangreindum kaflaheitum er hér ekki einvörðungu rakin saga þjóðarinnar í þrengra skilningi, heldur og saga sjálfs landsins og þess umhverfis, sem öðru fremur hefur mótað líf þjóðarinnar. Þetta bindi nær til 1100 að svo miklu leyti sem unnt er að rekja atburði í tímaröð.
Gleðilegan þjóðhátíðardag! Kláraði þessa að vísu fyrir um viku, en það skiptir ekki öllu.
Áhugaverður lestur að mestu leyti. Hef enn einungis hálf-lekandi skilning á sögu Íslands upplýstan að mestu leyti af menntaskólagöngu á Laugarvatni, og var því markmiðið með þessum lestri að reyna að plögga einhver göt, og held ég að það hafi heppnast bara frekar vel.
Vissulega er bókin nú meira en 50 ára gömul og því er spursmál hvort að sagnfræðingar okkar í dag hafi eitthvað um hana að segja, en bókin má eiga það að greinarhöfundar hennar eru afar gagnrýnir og fara afar opinskátt með rök sín fyrir afstöðum sínum og gerast sjaldan djarfir í staðhæfingum sínum ef ekki er góð ástæða til.
Áhugavert að fræðast um hluti eins og þá þrjá rómversku skildinga frá 250 e. Kr. sem fundist hafa hér á landi, að nokkrir Íslendingar hafi tekið þátt í krossförunum og að átt hafi stað stórt eldgos á miðöldum sem við höfum engar ritaðar heimildir fyrir sé eitthvað nefnt.