What do you think?
Rate this book
Iran and the United States: An Insider's View on the Failed Past and the Road to Peace
Scores of books have been written by Western experts, mainly American, looking at the root causes of the conflict between Iran and the US. However, none of them have presented an inside look at this complex relationship from within the Iranian culture, society, and most importantly, the Iranian policy-making system. This gap has been the cause of misperceptions, misanalyses, and conflict, followed by the adoption of US policies that have failed to achieve their objectives. Seyed Hossein Mousavian worked for over 30 years on diplomatic efforts between Iran and the West, serving in numerous official posts, and as a confidante, colleague, and peer to many former and current high ranking Iranian officials, including now-President Hassan Rouhani and Iranian Foreign Minister Javad Zarif. Here the former diplomat gives an insider's history of the troubled relationship between Iran and the US. His unique firsthand perspective blends memoir, analysis, and never before seen details of the many near misses in the quest for rapprochement. With so much at stake, the book concludes with a roadmap for peace that both nations so desperately need.
363 pages, Kindle Edition
First published June 8, 2014
5 people are currently reading
129 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
Want to read
September 27, 2018[Original post: Sep 13 2018]
For people who don't usually follow chess: you may be interested to know that there's a noteworthy match coming up this afternoon in round 9 of the World Junior Championship. Maghsoodloo, Iran, is leading with 7½/8, and Liang, US, is in second position with 6½/8. Maghsoodloo is playing Liang at 1400 European time. You can follow the game live here.
To make it even more interesting, two other Iranian players, Firouzja and Tabatabaei, are also doing well with 6/8, and Liang beat Firouzja in round 7. It's almost like a movie! Here are the top pairings.
_______________________
[Update, 1710]
Maghsoodloo has comprehensively outplayed Liang, who is busted and also nearly out of time. If he saves this position, it'll be a miracle.
_______________________
[Update, 1757]
Liang just resigned. He is a strong grandmaster, but Maghsoodloo made him look like a beginner. He never seemed to have the slightest chance.
_______________________
[Update, 1815 following day]
In the next round, Maghsoodloo played the highest-rated Russian. Vavulin put up a bit more resistance than Liang, but was still crushed. Maghsoodloo's score increases to 9½/10, and he's already won the tournament before the last round starts. On top of everything else, the single half-point he dropped was against Firouzja, one of the other Iranians.
This kid is phenomenal.
_______________________
[Update, 0850 two days later]
There is a nice piece about Maghsoodloo on the Chessbase site, here. His final World Junior game, against another Russian, starts in a few minutes. A week and a half from now he'll be leading the Iranian team in the Chess Olympiad.
_______________________
[Update, 1440]
Well, this fairy-tale had an unexpected ending. Given that he'd already won the tournament, one could reasonably have expected that Maghsoodloo wouldn't try very hard in the last round. The usual result in this situation is a quick draw. But Maghsoodloo had said ahead of time that he wouldn't do that, and was going to try and fight.
Esipenko, who's generally thought to be the most promising and talented of the new generation of Russians, played a good sensible game as White. He got a little short of time, but found moves that kept the balance and maybe even left him a tiny bit better. Round about move 40, the game seemed to be heading for a draw.
Alas, Maghsoodloo, who'd won nine of his last ten games, was overflowing with confidence, and he played a couple of extremely risky moves to try and provoke Esipenko into an error. Esipenko showed class and didn't panic. He thought carefully and found a strong counter that activated all his pieces. Maghsoodloo failed to adjust to the new situation, and a couple of moves later he was completely lost. He finished the tournament with 9½/11, which is a splendid score, but he'll be so annoyed that it isn't the 10/11 it should have been.
He's a lucky guy. He's learned an extremely valuable lesson here, and it cost him hardly anything.
_______________________
[Update, Sep 27 2018]
Maghsoodloo, Firouzja and Tabatabaei are back in action at the Chess Olympiad (world teams championship) in Batumi, Georgia. It's early days, but Iran is off to a good start. The US, somewhat less so:
In Round 4, the US is playing India: on top board, World Championship challenger Caruana meets former World Champion Anand. Iran meets the Czech Republic, who for some reason have decided to rest Navara, their #1 player. I wonder why? Both matches should be very interesting.
For people who don't usually follow chess: you may be interested to know that there's a noteworthy match coming up this afternoon in round 9 of the World Junior Championship. Maghsoodloo, Iran, is leading with 7½/8, and Liang, US, is in second position with 6½/8. Maghsoodloo is playing Liang at 1400 European time. You can follow the game live here.
To make it even more interesting, two other Iranian players, Firouzja and Tabatabaei, are also doing well with 6/8, and Liang beat Firouzja in round 7. It's almost like a movie! Here are the top pairings.
_______________________
[Update, 1710]
Maghsoodloo has comprehensively outplayed Liang, who is busted and also nearly out of time. If he saves this position, it'll be a miracle.
_______________________
[Update, 1757]
Liang just resigned. He is a strong grandmaster, but Maghsoodloo made him look like a beginner. He never seemed to have the slightest chance.
_______________________
[Update, 1815 following day]
In the next round, Maghsoodloo played the highest-rated Russian. Vavulin put up a bit more resistance than Liang, but was still crushed. Maghsoodloo's score increases to 9½/10, and he's already won the tournament before the last round starts. On top of everything else, the single half-point he dropped was against Firouzja, one of the other Iranians.
This kid is phenomenal.
_______________________
[Update, 0850 two days later]
There is a nice piece about Maghsoodloo on the Chessbase site, here. His final World Junior game, against another Russian, starts in a few minutes. A week and a half from now he'll be leading the Iranian team in the Chess Olympiad.
_______________________
[Update, 1440]
Well, this fairy-tale had an unexpected ending. Given that he'd already won the tournament, one could reasonably have expected that Maghsoodloo wouldn't try very hard in the last round. The usual result in this situation is a quick draw. But Maghsoodloo had said ahead of time that he wouldn't do that, and was going to try and fight.
Esipenko, who's generally thought to be the most promising and talented of the new generation of Russians, played a good sensible game as White. He got a little short of time, but found moves that kept the balance and maybe even left him a tiny bit better. Round about move 40, the game seemed to be heading for a draw.
Alas, Maghsoodloo, who'd won nine of his last ten games, was overflowing with confidence, and he played a couple of extremely risky moves to try and provoke Esipenko into an error. Esipenko showed class and didn't panic. He thought carefully and found a strong counter that activated all his pieces. Maghsoodloo failed to adjust to the new situation, and a couple of moves later he was completely lost. He finished the tournament with 9½/11, which is a splendid score, but he'll be so annoyed that it isn't the 10/11 it should have been.
He's a lucky guy. He's learned an extremely valuable lesson here, and it cost him hardly anything.
_______________________
[Update, Sep 27 2018]
Maghsoodloo, Firouzja and Tabatabaei are back in action at the Chess Olympiad (world teams championship) in Batumi, Georgia. It's early days, but Iran is off to a good start. The US, somewhat less so:
In Round 4, the US is playing India: on top board, World Championship challenger Caruana meets former World Champion Anand. Iran meets the Czech Republic, who for some reason have decided to rest Navara, their #1 player. I wonder why? Both matches should be very interesting.
June 15, 2017
بسیاری از کارشناسان روابط بین الملل و طرفداران نظریه واقعگرایی در امور سیاست خارجی، به نظام بینالمللی به عنوانی نظامی آنارشیک و بینظم مینگرند اما با اینحال معتقدند که یک دولت آشتی ناپذیر و دائم درگیر نیز برای حفظ موجودیت خود به همکاری با کشورهای رقیب، هرچند حداقلی، خواهد پرداخت. همانند روابط بین آمریکا و شوری در دوران جنگ سرد. اما درمورد روابط ایران و آمریکا در طی سه دهه اخیر موضوع کمی ویژه است. حتی در دوران جنگ سرد هم روابط بین بلوک شرق و غرب تا این سطح پایین، که بین ایران و آمریکا درجریان است، نبوده است. روابطی که طی سه دهه اخیر تنها محدود به چند معامله غیرمنسجم و همکاری ناپایدار بوده است.
این کتاب در خلال مذاکرات هستهای بین ایران و 5+1 نگاشته شده است. نویسنده این کتاب، حسین موسویان، از سفیران برجسته ایران در زمان جمهوری اسلامی ست. کسی که خود نیز بین سالهای 82-84 درگیر مذاکرات هستهای و سخنگوی تیم روحانی در مذاکرات بین ایران و اروپا بوده است.
کتاب از دید یک دیپلمات ایرانی به این روابط نگاشته شده است. دیپلماتی که واقعگرا و عملگرا ست و خارج از لفاظی و شعار به تبیین موضوع میپردازد. همانطور که خود موسویان نیز اظهار دارد کتاب از نگاه تهران به واشنگتن نوشته شده است و نه بالعکس و همینطور اینکه مخاطب کتاب شاید به نوعی آمریکاییان باشد اما این بدان معنا نیست که موسویان از خطوط انصاف عبور کرده است، هرچند شاید با تمام عقاید و نظرات وی موافق نباشیم.
کتاب شامل 8فصل است؛
فصل #اول به تاریخ روابط بین این دو میپردازد. از قبل از انقلاب و دوران پهلوی و همینطور گزیدهای از روابط حسنه و خدمات آمریکا به ایران قبل از پهلوی.
فصل #دوم نگاهی به تسخیر سفارت آمریکا به وسیله دانشجویان در سال 58 دارد. واقعهای که شروعی بر پایان روابط این دو کشور داشت. کتاب از اینجا به بعد علاوه بر بازگویی تاریخ به بازگویی خاطرات خود موسویان نیز از آن دوران اختصاص دارد و همینطور تحلیل وقایع که این از نکات قابل توجه کتاب است.
فصل #سوم به روابط ایران در دوران پس از اشغال سفارت و در طی جنگ 8ساله ایران-عراق میپردازد. گفتههایی مبنی بر روابط تیره و پایان یافته این دو و شروع تخاصم و دشمنی طرفین با یکدیگر.
فصل #چهارم نگاهی به روابط این دو در دوران سازندگی و ریاست جمهوری هاشمیرفسنجانی دارد. دورانی که قرار بر شروعِ پایانِ قطع روابط بود اما در طی حوادث و اتفاقات بیشماری عقیم ماند.
فصل #پنجم به این روابط در دوران اصلاحات و ریاست جمهوری خاتمی میپردازد. دورانی که قرار بر ادامه سیاستهای هاشمی در جهت تنش زدایی بود و با فراز و نشیبهایی نیز همراه بود اما درنهایت نیز قفل این روابط همچنان بسته ماند.
فصل #ششم به روی کارآمدن احمدینژاد میپردازد. دورانی که پایانی بر 16سال میانه روی و تنش زدایی بود و فصلی نو در تخاصم و دشمنی بین این دو کشور به حساب میاید. دورانی که با مناقشه هستهای ایران گره خورد و گره آن نیز هرروز سفتتر و کورتر از دیروز میشد. اما در این دوران نیز موسویان از آنجایی که کم و بیش در هسته اصلی سیاست خارجی ایران حضور داشت به ذکر خاطرات و اسنادی میپردازد که نشان میدهد در این دوران نیز قصد آغاز روابط وجود داشته اما به سرانجام نرسیده است.
فصل #هفتم نیز به تحلیل دیدگاههای طرفین از یکدیگر پرداخته است و از نگاهِ هریک از طرفینِ ماجرا به چرایی و علت بیاعتمادی طرفین مینگرد.
فصل #هشتم نیز نگاه به نقشه صلح دو طرف دارد و موسویان شروع و شروطِ کلیِ این راه صلح و همینطور منافع و سود آن را برمیشمارد.
شناخت نادرست طرفین از یکدیگر، نبود تحلیلهای واقع انگارانه سیاستگذارن در دو طرف ماجرا از وقایع، بیاعتمادی عمیق، سنگینی تاریخ و همینطور وجود تندروها در هردو طرف به کشمکش و سرانجام نرسیدن صلح بین این دوکشور دامن زده است.
قطع رابطه یا هیچ کشوری تا ابد امکان پذیر نیست و این دو کشور مهم جهان نیز باید هرچه زودتر برای منافع ملی، منطقهای و همینطور جهانی خود اقدام به گفتگو و ترک روابط خصمانه در همه زمینهها بکنند کما اینکه این راه و نفعِ دوطرفه در برجام نیز به ثمر نشست.
در آخر ای کاش کتاب فهرست اعلام نیز میداشت!
این کتاب در خلال مذاکرات هستهای بین ایران و 5+1 نگاشته شده است. نویسنده این کتاب، حسین موسویان، از سفیران برجسته ایران در زمان جمهوری اسلامی ست. کسی که خود نیز بین سالهای 82-84 درگیر مذاکرات هستهای و سخنگوی تیم روحانی در مذاکرات بین ایران و اروپا بوده است.
کتاب از دید یک دیپلمات ایرانی به این روابط نگاشته شده است. دیپلماتی که واقعگرا و عملگرا ست و خارج از لفاظی و شعار به تبیین موضوع میپردازد. همانطور که خود موسویان نیز اظهار دارد کتاب از نگاه تهران به واشنگتن نوشته شده است و نه بالعکس و همینطور اینکه مخاطب کتاب شاید به نوعی آمریکاییان باشد اما این بدان معنا نیست که موسویان از خطوط انصاف عبور کرده است، هرچند شاید با تمام عقاید و نظرات وی موافق نباشیم.
کتاب شامل 8فصل است؛
فصل #اول به تاریخ روابط بین این دو میپردازد. از قبل از انقلاب و دوران پهلوی و همینطور گزیدهای از روابط حسنه و خدمات آمریکا به ایران قبل از پهلوی.
فصل #دوم نگاهی به تسخیر سفارت آمریکا به وسیله دانشجویان در سال 58 دارد. واقعهای که شروعی بر پایان روابط این دو کشور داشت. کتاب از اینجا به بعد علاوه بر بازگویی تاریخ به بازگویی خاطرات خود موسویان نیز از آن دوران اختصاص دارد و همینطور تحلیل وقایع که این از نکات قابل توجه کتاب است.
فصل #سوم به روابط ایران در دوران پس از اشغال سفارت و در طی جنگ 8ساله ایران-عراق میپردازد. گفتههایی مبنی بر روابط تیره و پایان یافته این دو و شروع تخاصم و دشمنی طرفین با یکدیگر.
فصل #چهارم نگاهی به روابط این دو در دوران سازندگی و ریاست جمهوری هاشمیرفسنجانی دارد. دورانی که قرار بر شروعِ پایانِ قطع روابط بود اما در طی حوادث و اتفاقات بیشماری عقیم ماند.
فصل #پنجم به این روابط در دوران اصلاحات و ریاست جمهوری خاتمی میپردازد. دورانی که قرار بر ادامه سیاستهای هاشمی در جهت تنش زدایی بود و با فراز و نشیبهایی نیز همراه بود اما درنهایت نیز قفل این روابط همچنان بسته ماند.
فصل #ششم به روی کارآمدن احمدینژاد میپردازد. دورانی که پایانی بر 16سال میانه روی و تنش زدایی بود و فصلی نو در تخاصم و دشمنی بین این دو کشور به حساب میاید. دورانی که با مناقشه هستهای ایران گره خورد و گره آن نیز هرروز سفتتر و کورتر از دیروز میشد. اما در این دوران نیز موسویان از آنجایی که کم و بیش در هسته اصلی سیاست خارجی ایران حضور داشت به ذکر خاطرات و اسنادی میپردازد که نشان میدهد در این دوران نیز قصد آغاز روابط وجود داشته اما به سرانجام نرسیده است.
فصل #هفتم نیز به تحلیل دیدگاههای طرفین از یکدیگر پرداخته است و از نگاهِ هریک از طرفینِ ماجرا به چرایی و علت بیاعتمادی طرفین مینگرد.
فصل #هشتم نیز نگاه به نقشه صلح دو طرف دارد و موسویان شروع و شروطِ کلیِ این راه صلح و همینطور منافع و سود آن را برمیشمارد.
شناخت نادرست طرفین از یکدیگر، نبود تحلیلهای واقع انگارانه سیاستگذارن در دو طرف ماجرا از وقایع، بیاعتمادی عمیق، سنگینی تاریخ و همینطور وجود تندروها در هردو طرف به کشمکش و سرانجام نرسیدن صلح بین این دوکشور دامن زده است.
قطع رابطه یا هیچ کشوری تا ابد امکان پذیر نیست و این دو کشور مهم جهان نیز باید هرچه زودتر برای منافع ملی، منطقهای و همینطور جهانی خود اقدام به گفتگو و ترک روابط خصمانه در همه زمینهها بکنند کما اینکه این راه و نفعِ دوطرفه در برجام نیز به ثمر نشست.
در آخر ای کاش کتاب فهرست اعلام نیز میداشت!
September 27, 2014
The Iranian perspective is something Americans almost never get to hear and understand, given that generally speaking, we only hear political posturing from our country's leaders. Most of us need to hear the Iranian side, but unfortunately, many of the very people who need to read a book like this, are those who refuse to acknowledge that there could even be a differing perspective than the American perspective presented in our media. Mousavian not only presents the possibilities of public endeavors that could be taken by both countries in order to normalize relations, but also makes the point that as individuals there are ways to promote peaceful coexistence and remove misperceptions on both sides.
November 2, 2018
خوب واقعا دوست داشتم این کتاب اقای موسویان و کتاب بعدی ایشون از انتشارات تیسا رو معرفی کنم.
برای من این طوری بود که خیلی با علاقه کتاب رو خوندم، واقعا جذاب بود، نویسنده بسیار انسان فنی و دقیقی بوده و خودش در تمام وقایع تحلیلی واقع نگرانه داره.
موسویان در بطن امور بوده، چیزهایی رو با زیرکی هم می گه و هم پنهان می کنه
خوبی این کتاب اینه که هم چاپ با کیفیتی داره و هم ترجمه خوب و پخته
خاطره نگاری بودن متن هم به جذابیت فوق العاده ش اضافه کرده
این کتاب می دونم که هنوز اونجوری که خودم انتظار داشتم همه گیر نشده ولی برای قشر نخبهی سیاسی جامعه خواهد شد، یکی از منابع تحقیق های آینده س قطعا.
البته موسویان ایرانی ست و نگاه جانب دارانه ی او در تحلیل
قضایا خیلی طبیعی و دور از انتظار نیست.
به شخصه از نحوه ی مواجهه و دفاع موسویان خوشم میاد.
برای من این طوری بود که خیلی با علاقه کتاب رو خوندم، واقعا جذاب بود، نویسنده بسیار انسان فنی و دقیقی بوده و خودش در تمام وقایع تحلیلی واقع نگرانه داره.
موسویان در بطن امور بوده، چیزهایی رو با زیرکی هم می گه و هم پنهان می کنه
خوبی این کتاب اینه که هم چاپ با کیفیتی داره و هم ترجمه خوب و پخته
خاطره نگاری بودن متن هم به جذابیت فوق العاده ش اضافه کرده
این کتاب می دونم که هنوز اونجوری که خودم انتظار داشتم همه گیر نشده ولی برای قشر نخبهی سیاسی جامعه خواهد شد، یکی از منابع تحقیق های آینده س قطعا.
البته موسویان ایرانی ست و نگاه جانب دارانه ی او در تحلیل
قضایا خیلی طبیعی و دور از انتظار نیست.
به شخصه از نحوه ی مواجهه و دفاع موسویان خوشم میاد.
February 1, 2024
It's a very interesting book.
April 28, 2020
Through and well written
April 7, 2020
Many insights and the final chapter provides an excellent conclusion of mutual understanding and forgiveness.
June 19, 2017
I originally decided to break my fiction -only streak to read this because of one conversation. A friend and I had an argument on the US involvement in Syria and Iran. By the end of the conversation, any uninformed person could tell that neither of us really knew what we were talking about. I decided to read this in order to prove a point; i was surprised as it ended up being so much more. With a long history to lead up to the current-day issues, this book managed to keep me entertained while providing years of background information.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews