Het verlies van een dierbare raast als een storm door je lijf en leven. Het tast je bindweefsel aan en trekt breuklijnen door de verschillende dimensies van je bestaan. Rouwen plaatst je voor de uitdaging om jezelf heruit te vinden, relaties met anderen te herschrijven en je leven in een nieuwe plooi te leggen. Door de pijnlijke belevingen en de existentiële uitdagingen die hiermee gepaard gaan te omarmen, kun je groeien en kan de dood tot leven komen.
Met een verlies gaat ook een vertrouwde relatie verloren. Slaag je erin deze relatie te verinnerlijken als bron van troost, houvast of inspiratie, dan stut en stuwt deze symbolische band ook de relatie met jezelf. Je ontdekt dat je meer bent dan wat je verloor en dat liefde meer is dan krijgen wat je nodig hebt.
Met Tot de dood ons niet meer scheidt werpen Nele en Wouter Stinckens licht op de zichtbare en onzichtbare rimpelingen die verlies teweegbrengt, om rouw meer behapbaar en invoelbaar te maken. Een boek voor wie rouwt en rouwenden nabij wil zijn.
Nele en Wouter Stinckens zijn beiden psychotherapeut en opleider. Ze staan mensen bij in het omgaan met verlieservaringen. Ze zijn ook broer en zus die elkaar bijstaan in het verteren van hun eigen verlies. Ze putten uit hun therapeutische bagage en uit eigen rouwervaringen. Samen zoeken ze naar hoe er leven en liefde kan zijn, ondanks of dankzij de dood.
Als ambassadeur van het boek en gastvrouw van de Soirée Van Troost die uit het boek voortvloeit kan ik niet anders dan enthousiast zijn. Ik mag het panel porren over hun eigen rouw ipv over hun eigen expertise, en dat typeert de auteurs: ze gaan maximaal voor waar het raakt. Met zovele prachtige citaten uit gesprekken en denkwerk van beide auteurs is het moeilijk kiezen. Maar "Laat ons geen paaltjes bouwen rond het plezier dat je hebt met je vrienden" is mijn favoriet. (Over onderhandelen met een tiener over uur van thuiskomst na een fuif).
Ik ben de ambassadeur van het boek. En daar heb ik goed over nagedacht. Dus lees het gewoon zelf.
A very cool format: theoretical snippets of information intertwined with personal experiences. The latter was delivered in the format of WhatsApp messages between a grieving brother and sister right after the death of their mother. An autobiographical work drenched with strength, perseverance, but also allowing themselves and each other to crash and burn. Grief doesn't happen in a straight line. Even after the loss, the other person lives on in your relationship. A 1.5 directional relationship. A relationship where love prevails over all after taking a rough beating.
A lot of input into dealing with grief before, during, and after the loss for both my own life and to help clients. Many references to Yalom's work, which is a way to win me over in any book.
Oh, and humor, even in the face of death, that helps too.
Goeie kaders die aangereikt worden. Alles voelt doorleefder en menselijker door hun eigen ervaringen er telkens aan te koppelen. Weergegeven gesprekken in sms tussen de twee auteurs; dat lag me minder.