Και βέβαια αλλάζει!

by Αγγέλα Καστρινάκη

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, 1974. Μετάβαση στη δημοκρατία. Έκρηξη των προσδοκιών. Πολιτικοποίηση. Ένα κορίτσι μεγαλώνει στην Αθήνα. Μόλις που καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω της, συμμετέχει ωστόσο σε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Εντάσσεται σε μαθητική παράταξη και σε οργάνωση νεολαίας. Αρχίζει να σχηματίζει άποψη για τον κόσμο. Μαθαίνει ότι "ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει καθόλου". Γνωρίζει επίσης: τη φιλία, τη συντροφικότητα, την ομαδική προσπάθεια, καθώς και τον "ναρκισσισμό των μικρών διαφορών". Μαθητεύει στα μυστικά της γλώσσας και της γραφής. Ταυτόχρονα αναζητά εναγωνίως κάποιον να αγαπήσει.
Η ιστορία της πρωταγωνίστριας εμπλουτίζεται με τις αφηγήσεις άλλων προσώπων, που προσφέρουν στοιχεία από διαφορετικούς χώρους και διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα.

Πρόκειται για αφήγημα που κινείται στα όρια μεταξύ αυτοβιογραφίας, μαρτυρίας και μυθοπλασίας. Με μία έννοια θα μπορούσε να θεωρηθεί μυθιστόρημα μαθητείας. Ζητά να αποδώσει το κλίμα της κρίσιμης εποχής στο επίπεδο της πολιτικής, του πολιτισμού και των νοοτροπιών, εκεί όπου το προσωπικό συναντιέται με το πολιτικό. Συγχρόνως προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήματα: Τι κληροδότησε η Μεταπολίτευση στη σημερινή εποχή; Μπορούμε άραγε, απαλλαγμένοι από τις αφέλειες εκείνων των χρόνων, να ξαναβρούμε τον αέρα της δημιουργικότητας που έπνευσε τότε; Μπορούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας και την κοινωνία;

264 pages, Paperback

First published July 1, 2014

About the author

Η Αγγέλα Καστρινάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σήμερα διδάσκει νεότερη λογοτεχνία στο Φιλολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Το 1990 εξέδωσε την πρώτη της συλλογή διηγημάτων, "Φιλοξενούμενη", από τις εκδόσεις της Εστίας. Ακολούθησαν οι συλλογές διηγημάτων "Εκδρομές με φίλες", Εστία, 1993, "Τα όρια της ζεστασιάς", Πόλις, 1999, "Εκδοχές της Πηνελόπης", Πόλις, 2002, καθώς και το μυθιστόρημα "Έρωτας στον καιρό της ειρωνείας", Ελληνικά Γράμματα, 2008. Κυρίαρχα θέματα της πεζογραφίας της είναι οι λεπτές ψυχολογικές αποχρώσεις στις σχέσεις των δύο φύλων, σε ό,τι αφορά τον έρωτα και τις προκλήσεις της πίστης και της απιστίας, από την οπτική γωνία των γυναικών -θέματα τα οποία χειρίζεται με χιούμορ, παρατηρητικότητα και μια ελαφρά ειρωνική διάθεση. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά, στα ιταλικά, στα γαλλικά και στα φινλανδικά. Η ερμηνευτική-ιστορική συμβολή της στη νεοελληνική λογοτεχνία, "Η λογοτεχνία στην ταραγμένη δεκαετία 1940-1950" (εκδ. Πόλις, 2005), τιμήθηκε με το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής το 2006.

Reviews

[Μαρία Γεωργιάδου · Rating 4 out of 5]

Ευτυχής σύμπτωση να ολοκληρώσω την ανάγνωσή του σήμερα, στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Μπορεί κάποιος να προβάλει την άποψη ότι η εποχή και τα γεγονότα παρουσιάζονται εξιδανικευμένα. Ίσως είναι έτσι -το παραδέχεται άλλωστε και η ίδια η συγγραφέας- αλλά έτσι τα βίωσε η ίδια και άλλωστε δεν πρόκειται για ιστοριογραφία για να αναζητούμε την αντικειμενικότητα. Μου θύμισε πολύ τη γραφή της Άλκης Ζέη στην "Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα". Αν και δεν ήθελα να τελειώσει, το κλείσιμο του βιβλίου ήταν εξαιρετικό.

Απόσπασμα από mail παλιού συντρόφου της συγγραφέως που περιλαμβάνεται στο βιβλίο (μαζί με απόψεις πολλών άλλων) ως οργανικό κομμάτι του (σελ. 246):
"Η πολιτική είναι ζήτημα συνάντησης-όπως και τα ερωτικά: σ' έναν συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, συγκεκριμένα άτομα, έτσι όπως είναι εκείνη τη στιγμή (όχι όπως ήταν πριν, ούτε όπως θα γίνουν μετά) κάνουν χωριό, και αναφλέγονται αντάμα."

[Antonis Michailidis · Rating 5 out of 5]

Σαν να το έγραψα εγώ! Ίδια βιώματα. Ορισμένες φορές απολύτως ίδια!!!

[Georgina Koutrouditsou · Rating 5 out of 5]

Για εμένα ίσως από τα σημαντικότερα βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει τον τελευταίο καιρό!

Δηλώνω απλά ενθουσιασμένη!

Μου πήρε μόλις 2 απογεύματα για το διαβάσω,1 μολύβι για να σημειώνω και να υπογραμμίζω συνεχώς,και πολλές ώρες εκ των υστέρων με σκέψεις και προβληματισμούς.Γόνιμη ανάγνωση!!

Θυμίζει πολύ αγαπημένη Σαρή,τύπου "Ε.Π" και "Γενέθλια".Θυμίζει αγαπημένη Ζέη,ιδιαίτερα με το τελευταίο της,το πιο αυτοβιογραφικό.
Έχει ένα μοναδικό λόγο,μια ζωντάνια που σε παρασέρνει,ταυτίζεσαι με την ηρωίδα,τα βιώματα,τα ακούσματα.
Λέγονται,ηθελημένα ή μη,αλήθειες που πονάνε για μια περίοδο με ερωτήματα πολλά και κανένας,ακόμα και στα πανεπιστημιακά έδρανα των σχολών μας,της Φιλοσοφικής μας,δεν είχε τη θέληση(;),τη δύναμη(;)να τα εκφράσει.
Προφανώς η μυθοπλασία μπλέκεται με την πραγματικότητα,αλλά μόνο και μόνο για λογοτεχνικούς λόγους.Η ιστορική ακρίβεια των γεγονότων και των εικόνων δεν αμφισβητείται!

Για εμένα η συγγραφέας ήταν μια αποκάλυψη!Με αφορμή αυτό το βιβλίο θα ξεκινήσω το ταξίδι μου στον κόσμο της,στα έργα της,ακόμα και αυτά που δεν είναι λογοτεχνίας.

Μακάρι τέτοια βιβλία να δίνονται,να χαρίζονται και να προκαλούν γόνιμους προβληματισμούς σε ανθρώπους που θέλουν να βλέπουν και όχι απλά να κοιτούν!

[Sotiris K. · Rating 5 out of 5]

Εικόνες στην ανατολή της μεταπολίτευσης μέσα από τα μάτια και τον λόγο πρωταγωνιστών της εποχής, που όμως δεν στάθηκαν κάτω από τους προβολείς της δημοσιότητας.

Εικόνες μιας εποχής που έφυγε -και ποια εποχή δεν φεύγει; - αλλά πρόλαβε να βάλει "υποψηφιότητα" για σημείο καμπής (με την έννοια της αλλαγής της γραμμής της Ιστορίας).
Μένει να δούμε, για την εποχή λέω, αν όντως θα καταγραφεί και από τους Ιστορικούς ως τέτοια.

Η Καστρινάκη πάντως την παρουσιάζει με εξαιρετικό τρόπο!