Nadat haar vriend om een absurde reden totaal onverwacht hun relatie beëindigt, moet Beertje aan zichzelf toegeven dat ze de afgelopen jaren in een nare droom heeft geleefd. Ze breekt abrupt met haar oude leven en trekt in bij haar gescheiden tante Stan, die haar met open armen verwelkomt in haar grote, lege huis. Beertje zal zichzelf moeten heruitvinden en Stan, die een nieuw project wel kan gebruiken, wil haar uiterste best doen om haar daarbij te helpen. Sil leeft een door de week is hij teruggetrokken en serieus, probeert hij financieel het hoofd boven water te houden en werkt hij hard om het kasteeltje, zijn erfenis, zo goed mogelijk in stand te houden, en in de stapweekenden met zijn oude studievrienden hangt hij de beest uit. Hij heeft zijn ware ik zo diep verborgen dat hij bijna niet meer weet wie hij is. Maar dan ontmoet hij Beertje en begint alles te veranderen, niet alleen voor Sil, maar ook voor Stan en al hun vrienden in De Grote Weijde.
Yep dit is weer een echte Jackie, hemeltjelief wat houd ik toch van haar schrijfstijl. Dit boek heeft, nog meer dan haar andere verhalen, een soort stream of consciousness stijl, het meandert heerlijk en je leert de gedachten en gevoelens van de personages helemaal kennen. Dit werkt ontzettend ontspannend. Verder is het natuurlijk hartstikke romantisch, humoristisch en vriendelijk. Jackie bedenkt de fijnste personages. *tevreden zucht*
Kneuterige feelgood, maar met een vleugje historisch en crime. Dik boek, maar las toch lekker weg. Het verhaal heeft meerdere hoofdpersonages en verhaallijnen. Ook leuk om personages uit een paarv van haar andere boeken weer terug te zien.
Via Storytel luisterde ik naar deze baksteen (het fysieke boek telt 720 blz.) en ik heb van elke minuut genoten. Ik ben dol op de boeken van Jackie van Laren. Ze zitten vol humor, ik vind ze altijd heel knus en gezellig. Ik ben dol op haar taalgebruik en schrijfstijl. Er kwamen zoveel personnages terug uit eerdere boeken van Jackie van Laren die zich afspelen in De Grote Weijde (Freek 🥰). Kortom echt een feestje om te luisteren in deze tijd van het jaar.
De voorlezers zijn Huub Dikstaal en Audrey Bolder.
Ik vond het boek: ☺️ Vermakelijk 😂 Grappig 🥰 Hartverwarmend 📖 Pageturner ❤️ Romantisch
Na een onverwachte breuk in haar relatie besluit Beertje radicaal het roer om te gooien. Ze vindt onderdak bij haar tante Stan, die zelf ook op zoek is naar nieuwe invulling van haar leven. Parallel daaraan volgen we Sil, gevangen tussen verantwoordelijkheid en escapisme, die zijn erfgoed met moeite overeind probeert te houden terwijl hij zich net zo goed kan verliezen in een flink feest, even om de boel de boel te laten. Hun levens raken in elkaar verstrengeld en dat levert een verhaal op waarin de zoektocht naar authenticiteit en verbondenheid centraal staat. Maar ook de nodige chaos...
Van Laren heeft een bijzonder talent om een groot aantal personages tot leven te wekken zonder dat het geforceerd voelt. Juist de veelheid aan stemmen en perspectieven maakt dit verhaal rijk en gelaagd. Geen wonder dat dit boek ruim 700 pagina’s telt. De auteur heeft de tijd en ruimte genomen om iedereen én alle gebeurtenissen te laten ontwikkelen. Haar schrijfstijl is daarbij lichtvoetig maar nooit oppervlakkig;, dat zorgt ervoor dat je als lezer niet alleen vermaakt wordt, maar ook regelmatig even stil staat bij wat er tussen de regels door wordt gezegd. Daarnaast is er de typische Van Laren-toets: speelse taal, rake observaties en die Amsterdamse humor die meteen vertrouwd voelt. Ik hou daar wel van.
Ondanks de royale omvang leest het boek met dezelfde souplesse als een veel dunner werk. De wereld die Van Laren oproept, voelt vertrouwd en uitnodigend; je raakt erin thuis en wilt er eigenlijk niet meer uit vertrekken. Het plezier wordt verder vergroot door de aanwezigheid van personages uit eerdere boeken, die voor terugkerende lezers een extra laag van herkenning en continuïteit toevoegen. Toch kun je dit boek prima als standalone lezen; voorkennis is niet per se nodig.
Het is een roman die je moeiteloos meeneemt: een ode aan liefde, vriendschap en de kunst om jezelf opnieuw uit te vinden. Warm, grappig en hartveroverend – Van Laren bevestigt hier opnieuw haar status als een van de meest geliefde stemmen binnen de Nederlandse feelgoodliteratuur. Ondanks de ruim 700 pagina’s leest het zó soepel dat je erdoorheen vliegt. Sterker nog: als je de laatste bladzijde omslaat, denk je alleen maar: was er maar meer. Ik ben benieuwd naar het volgende verhaal dat Mokum Jackie uit haar mouwen tovert.
Een feelgood van de Mokumse Jackie, met of zonder Petra Vollinga geschreven, is wat mij betreft altijd een goed idee.
Blij verheugd was ik dan ook toen ik haar nieuwste titel ‘Het kleine Kasteeltje’ in de brochure van de Boekerij zag staan. Tel daarbij de prachtige - met de cover meekleurende - sprayed edges op en last not but least de ruim 700 pagina’s tekst. Als een kind zo blij was ik dus toen ik het boek als recensie-exemplaar ontving. Nee ontvangen boeken beïnvloeden nooit mijn mening, ik schrijf graag eerlijk en zonder al teveel poespas op wat ik ervan vind.
Maar oh dames en een enkele heer en alles er tussen in; wat heb ik genoten van deze dikke pil. In de eerste plaats is Jackie weer in topvorm en geeft ze je gewoon weer een heel goed verhaal. Ten tweede en dat maakte mij heel blij kwamen heel veel oude bekende terug. Want ik had stiekem, Freek, Silvie, Ties en Háwe heel erg gemist plus alle andere kleurrijke figuren uit de onder de bomenserie. Leuk om naast de verhaallijnen over Stan en Dai en Sil en Beer ook te lezen hoe verder gaat met de ‘Graaf en Gravin’.
Of Stan en Dai en Beer en Sil liefde vinden zul je echt zelf moeten gaan lezen. 😉Ik kan je vertellen het word superspannend, hilarisch en liefdevol.
Dank Jackie en ergens voel ik dat er nog steeds ruimte is voor een volgend verhaal met deze leuke mensen. Wat denk jij?
Nadat haar vriend om een absurde reden hun relatie beëindigt, moet Beertje toegeven dat haar laatste jaren een nachtmerrie waren. Ze trekt bij haar gescheiden tante Stan in. Beertje moet zichzelf uitvinden en Stan helpt haar graag. Sil probeert zijn kasteeltje in stand te houden. Hij heeft z’n ware ik zo verborgen, dat hij bijna niet meer weet wie hij is. Maar dan ontmoet hij Beertje en verandert alles.
Ik ken Jackie van Laren vooral van haar feelgood-boeken. Dus een historische roman leek me interessant!
Ik werd in het begin een beetje gek van alle verschillende POV’s. Het kostte me dan ook best wel wat moeite het te volgen.
Er was een autistisch personage, maar dat was uiteraard weer eens niet een van de hoofdpersonages. Jammer! Er is wel een obsessie voor het gewicht van Beertje. Onnodig.
Door al die verschillende personages, was het me niet helemaal duidelijk waar het boek nu precies heen wilde. Ik vond de losse verhalen wel interessant. Maar het geheel ontbrak voor mij een beetje.
Het was wel leuk geschreven en ondanks de ruim 700 blz, vloog ik er door heen.
Maar het boek wil te veel. Spice, roman, mysterie, thriller en een historische roman zijn. Ik was hier niet het publiek voor.
Een feelgood van topklasse. Een heerlijk boek waarin de verschillende personages in een rustig tempo worden voorgesteld en steeds verder worden opgebouwd. Ondanks de hoeveelheid personages raak je niet in de war. Naast de romantische verhaallijn is er ook een historische verhaallijn over het ontstaan van ‘het kasteeltje’. Die voegt daadwerkelijk wat toe en komt op bijzondere wijze samen met het hoofdverhaal. De verhaallijn spanning is helaas niet af en niet zo spannend. Maar dat doet gelukkig geen afbreuk aan dit boek. 700 pagina’s genieten zijn omgeslagen voor je er erg in hebt.
Heerlijke Nederlandse feelgood. Meerdere hoofdpersonen naast Beertje en Sil. Meerdere verhalen dus ook in het grote verhaal dat leest als een trein. Misschien iets te geweldig aflopend, maar kniesoor die daar over valt.