การเผาไหม้ชั่วนิรันดร์ เล่ม 1

การเผาไหม้ชั่วนิรันดร์ #1

by Hui Nan Que, 回南雀, หุยหนานเชวี่ย

‘เป่ยเจี้ย’ อาจารย์ภาควิชาปรัชญา เรียบเฉย ใจเย็น เป็นอัมพาตครึ่งล่างเนื่องจากอุบัติเหตุ เจ้าของฉายา ‘ปีศาจปรัชญาเป่ย’ ไม่เพียงมาตรฐานการบ้านสูงเสียดฟ้า แต่ข้อสอบก็ยังยากมหาโหดจนไม่เคยมีนักศึกษาสอบได้คะแนนเต็มเลยสักครั้ง แต่วิชาเลือกของเขายังคงมีนักศึกษาตบเท้าลงเรียนตลอด...เพราะหน้าตาของเขา

‘ซางมู่เซียว’ นักศึกษาสาขาการเงิน หัวแข็ง เอาแต่ใจ และดูถูกเหยียดหยามคนทั้งโลก เป่ยเจี้ยเคยไล่เขาออกจากห้องเรียนครั้งหนึ่ง ก่อนจะรู้ว่าเขาเป็นลูกชายของดาราที่ตัวเองชอบ เลยคิดจะผ่อนปรนให้สักครั้ง ทว่าซางมู่เซียวกลับเข้าใจผิดคิดว่าเขาจะให้ขึ้นเตียงด้วยเพื่อแลกกับคะแนนสอบ ความเข้าใจผิดครั้งนั้น ทำให้พวกเขาซึ่งต่างกันสุดขั้วเข้ามาเกี่ยวข้องกัน

430 pages, Paperback

Published March 1, 2025

About the author

Associated Names:
* Hui Nan Que
* 回南雀

Reviews

[Jiji Jidapa · Rating 4 out of 5]

3.5*

งานดราม่า เล่าเรื่องผ่านสายตานายเอกแบบสรรพนามบุรุษที่ 1 แรกๆ อ่านไม่ค่อยลื่น แต่สักพักเริ่มชินก็ไม่เป็นปัญหาค่ะ มีแทรกประเด็นปรัชญาเป็นพักๆ เราไม่ค่อยอิน อ่านข้ามๆ ไป ก็ไม่กระทบเนื้อเรื่องอะไร

นายเอกอายุมากกว่าพระเอก 12 ปี เป็นอาจารย์สอนปรัชญาที่คิดว่าตัวเองควรยึดเหตุผลในการดำเนินชีวิตมากกว่าอารมณ์ มีปมในใจจากเหตุการณ์ในอดีต รวมถึงสภาพร่างกายในตอนนี้ที่เป็นอัมพาตครึ่งล่าง ห่างเหินกับครอบครัวตัวเอง พระเอกดูภายนอกคือเพียบพร้อม หล่อเท่ห์ บ้านรวย แต่ภายในคือเละเทะ พระเอกโตมาแบบไม่ปกติ ขาดความอบอุ่น แม่ไม่รัก พ่อเย็นชา โลกทั้งใบมีแต่พี่สาว พระเอกนายเอกเหมือนคนเหงาขาดความอบอุ่นมาเจอกัน แต่ด้วยความเป็นหมาเด็กที่ความบ้ากำเริบเป็นพักๆ ของพระเอก กว่าจะเข้าใจกันนายเอกก็สะบะสะบอมไปไม่น้อย

ถึงเนื้อหามันดูหนักหน่วงไปซะทุกเรื่อง ทั้งเรื่องรัก ทั้งเรื่องครอบครัวฝ่ายพระเอกและนายเอก แต่เราว่าเรื่องนี้ไม่ขมปี๋ขนาดนั้น ปมความรัก มีช็อตพระเอกเป็นหมาบ้า มีเจ็บมีเข้าใจผิด แต่อาจเพราะนายเอกบุคลิกเป็นผู้ใหญ่ กับไม่ได้จงใจเขียนให้บีบคั้น โทนเรื่องมันเลยไม่ได้ดราม่าจ๋าเสียน้ำตาเป็นปี๊ป (ไม่ถึงขนาดงานสุ่ยเชียนเฉิง) แต่ออกแนวหน่วงๆ เป็นระยะๆ เราสายดราม่าแอบคิดว่าจริงๆ มันน่าจะขยี้ได้มากกว่านี้อีก แถมคืนดีกันง่ายไปหน่อย

สรุปว่าสายดราม่าอ่านได้ค่ะ ถึงจะไม่ขนาดตราตรึงยกขึ้นหิ้ง แต่ก็ไม่เสียดายเงิน มีความโอเว่อร์เกินจริงไปบ้างในบ้างเรื่อง แต่รวมๆ ก็อ่านสนุก (แอบเสียดายอีกอย่างคือเราชอบเรื่องของพ่อพระเอกมาก น่าจะเขียนเป็นเล่มแยกไปเลย ใส่มาตอนพิเศษแบบนี้มันไปไม่สุด)

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

อ๊ากกก สนุกมากก!!! เล่มนี้ตัดจบได้แบบ อิพระเอก อิเด็กเปรต อิประสาท อิหมาบ้าาา ไบโพล่าร์ขั้นสุด แต่ทำไมชั้นเกลียดแกไม่ลงเนี่ยย!!

[ME mew desu · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่มเลย 3.5⭐️
เริ่มแรกเราตั้งความหวังกับการเผาไหม้ชั่วนิรันดร์ไว้สูงมาก แต่พอมาอ่านจริงๆคือแอบผิดหวังนิดหน่อย ที่พล็อตมันแอบ toxic และจำเจ

เริ่มจากส่วนที่ประทับใจก่อน : เราประทับใจในประเด็นปรัชญากับภูมิหลังและปมในใจตัวละครมากๆนะ รู้สึกว่าพวกประเด็นปรัชญาที่ใส่เข้ามามันอ่านง่ายและให้ข้อคิดดีมาก อ่านแล้วมันเหมือนใจเราได้รับการปลอบโยนจริงๆ ในส่วนของการปูภูมิหลังและปมในใจของตัวละคร เราว่าการเผาไหม้ชั่วนิรันดร์ทำได้ดีมาก นักเขียนทำให้เราเข้าใจว่าทุกนิสัยและการกระทำของตัวละคร มันมีที่มาที่ไปที่เกิดจากการอบรมและการเลี้ยงดู รวมไปถึงความรักและความอบอุ่นในครบครัวด้วย เด็กจะเติบโตมาดีได้ รากฐานสำคัญที่สัดมันคือครอบครัวจริงๆ พ่อแม่เลี้ยงมาแบบไหนเราก็โตมาเป็นคนแบบนั้น เบื้องหลังความเจ็บปวดความทุกข์ความกดดันมันก็มาจากครอบครัวทั้งนั้น อีกอย่างเรื่องนี้เล่ามุมมองของผู้พิการออกมาได้ดีมากๆ การที่เราพิการมันไม่ได้มีเพียงแค่ส่วนใดส่วนนึงที่บาดเจ็บแต่มันบาดเจ็บลึกไปถึงจิตใจ กว่าคนๆนึงจะลุกขึ้นมาและยอมรับกับสิ่งที่ตัวเองเป็นได้ มันคงต้องใช้ความกล้าหาญมากๆ เรื่องนี้ทำให้เราเข้าใจมุมมองของผู้พิการมากขึ้น

ส่วนที่รู้สึกว่ามันแอบตะหงิด : ตัวละครในเรื่องถ้าพูดตามตรงแทบจะไม่มีใครปกติ ความสัมพันธ์ก็ toxic มาก ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ของซางมู่เซียวกับเป่ยเจี้ย หรือแม้แต่ซางลู่กับฉางฉีเหนียนเองก็ตาม คือเราอ่านแล้วรู้สึกว่าในชีวิตจริงถ้าคนเราเจอแบบนี้ จะรักลงได้จริงๆหรอ และอีกอย่าง มันแทบจะไม่สมเหตุสมผลเลย ที่คนยึดมั่นในเหตุผลและหลักการ ดื้นรั้น เย็นชาแต่แคร์สายตาคนอื่นแบบเป่ยเจี้ย จะยอมคบกับลูกศิษย์ตัวเองโดยไม่แคร์ประเด็นศีลธรรมและสายตาคนรอบข้างเลย ในเรื่องเรากล้าพูดนะ ว่านักเขียนไม่ได้แตะประเด็นนี้เลย ทั้งๆที่มันเป็นประเด็นอ่อนไหวมาก และเราก็อยากเห็นมุมมองในเรื่องนี้เหมือนกัน อีกอย่างตอนแรก ซางมู่เซียวคือชายแท้ธงดำเลยอะ manipulate และ toxic มาก เป็นนี่คงไม่ให้อภัยอะ แต่สุดท้ายก็กลับมาคืนดีกันแบง่ายๆนี่แหละ เพราะพล็อตมันไม่ได้ซับซ้อนอะไร มันสามารถเดาทิศทางของเรื่องได้อยู่แล้ว🥹 สรุป อ่านจบ ความชอบเราก็อยู่ในระดับกลางๆ ต้นเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ แต่เล่ม 2 เริ่มอ่านข้ามละ ดีที่มีพาร์ทของซางลู่มาเสริม นี่เลยอ่านจบ(ถึงจะ toxic ไม่แพ้กันก็ตาม555555)

[Januars · Rating 4 out of 5]

4.5 / 5 สำหรับเล่ม 1

ตอนใกล้จบเล่มคือกลั้นหายใจอ่านมากกก เป็นเรื่องราวความรักของคนสองคนที่อ่านแล้วเหมือนได้ทำความเข้าใจโลกในอีกมุม
แต่ที่แน่ๆคือเป่ยเจี้ยนุบนิ้บต่อใจมาก แต่เพราะเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายทำให้บางครั้งความคิดของเค้าทำร้ายตัวเอง ส่วนมู่เซียวคือคนใจร้อนที่มีแผลในชีวิตหนักมาก ก็ต้องมาเจอคนใจเย็นแบบเป่ยเจี้ยนี่แหละถูกต้องๆ เคมีพระนายเหมือนนั่งรถไฟเหาะ น่ากลัวมากในทุกการกระทำเพราะลุ้น แต่ก็อ่านแล้วฟินอยู่นะ55555

“พวกเธอยังเด็ก ใช้ชีวิตให้ดี”
“ไม่ต้องปล่อยวางทุกเรื่อง”