คนเดียวในคอนโดฯ

by ชาติ กอบจิตติ

ผมเริ่มเขียนนวนิยายเรื่องนี้ ในเดือนกรกฎาคม ปี 2548 มาเสร็จสมบูรณ์เมื่อปีที่แล้ว เดือนธันวาคม 2567 รวมเวลาเขียนหนังสือเกือบยี่สิบปี ถ้าเป็นลูกชายก็อายุจวนบวชพระได้แล้ว

ทำไมจึงใช้เวลายาวนานขนาดนี้ ทั้งที่หนังสือหนาเพียงสองร้อยกว่าหน้า (ป็อกเก็ตบุ๊ค) ขี้เกียจหรือเปล่า เอาเวลาไปเมาหัวราน้ำเล่นหรือเปล่า ?

หามิได้ ผมไม่เคยขี้เกียจกับงานเขียน

นิสัยในการทำงานเขียนของผม คือ ไม่ชอบทำงานซ้ำกับงานที่เคยทำไปแล้ว ชอบหาอะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยทำมาทำ

งานเขียนนวนิยายของผมที่ผ่านมา จนตรอก,คำพิพากษา,พันธุ์หมาบ้า,เวลา ทั้งสี่เรื่องนี้ แม้เนื้อหาและรูปแบบการเขียนจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ก็มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือ พล็อตเรื่อง คิดพล็อตเรื่องจบแล้ว จึงลงมือเขียน เปรียบได้กับการทำอาหาร เมื่อวัตถุดิบ เครื่องปรุงพร้อมแล้ว ก็ติดเตาไฟ เริ่มทำอาหารได้เลย ใช้เวลาปรุงไม่นานก็เสร็จ เพราะทุกอย่างมีพร้อม

แต่เรื่องนี้ “คนเดียวในคอนโดฯ” ผมมีความทะลึ่ง อยากทำของที่ไม่เคยทำ คือสร้างตัวละครขึ้นมาตัวหนึ่ง แล้วปล่อยให้ตัวละคนเดินไปเอง โดยไม่มีพล็อตล่วงหน้า ผมมีหน้าที่เขียนบันทึกตามตัวละครที่จะไป เข้ารกเข้าพงไปก็หลายหน พาเข้าไปยุ่งกับ “ผู้ชนะสิบทิศ” ของ ยาขอบ เข้าไปพัวพันกับ “สามก๊ก” สำนวนแปล เจ้าพระยาพระคลัง (หน) เดือดร้อนผม ต้องไปศึกษาหัดเขียนสำนวนภาษาไทยโบราณตามแบบครูบาอาจารย์ที่ทำไว้ ไหนจะราชาศัพท์อีก ไม่ง่ายอย่างที่คิด

คิดจะเลิกอยู่หลายครั้ง แต่ก็เสียดาย คิดจะหยุดไว้ก่อน แล้วไปเขียนเรื่องใหม่ ก็ไม่ใช่นิสัยการทำงานของผม ผมทำงานได้ทีละเรื่อง จึงอดทนทำ บางทีเว้นไปเป็นปีๆ ไม่ได้ไปแตะ ไปไหนจะทำอะไรก็คิดแต่เรื่องนี้ ไม่มีความสุขเพราะงานอันเป็นที่รักยังไม่เสร็จ ค้างคาอยู่ในสมอง คิดได้ก็มาเขียนต่อที่ละนิดละหน่อย ดูตามภาพประกอบที่นำมาลงให้ดูนี้ ต้นฉบับทั้งหมดมีจำนวนไม่น้อย

ในระหว่างนี้เจอท่านผู้อ่าน ก็ถามผมว่า เมื่อไหร่จะมีนวนิยายเรื่องใหม่ออกมา บอกว่ากำลังเขียนอยู่ก็คงเชื่อยาก สิบยี่สิบปีแล้วที่ตอบแบบนี้ ซ้ำยังมีคนพูดลับหลังผมว่า พอได้เป็นศิลปินแห่งชาติ มีเงินเดือนกินแล้ว ก็เลิกเขียนหนังสือไปขายเสื้อผ้า ครั้นจะไปแก้ตัว ก็ไม่มีประโยชน์ ได้แต่นิ่ง ทำงานของเราไป
…
ผมชอบครับนวนิยายเรื่องนี้ ชอบมากด้วย เขียนไปเดาเรื่องไป ไม่รู้เรื่องล่วงหน้า สนุกดี แต่จะให้เขียนแบบไม่มีพล็อตอีก ผมไม่เอาอีกแล้วครับ “เข็ด”

224 pages, Paperback

First published March 1, 2025

About the author

See also Chart Korbjitti


เรื่องสั้นเรื่องแรก "นักเรียนนักเลง" ตีพิมพ์ในหนังสือ อนุสรณ์ ของโรงเรียนปทุมคงคา เมื่อพ.ศ. 2512 เรื่อง "ผู้แพ้" ได้รับรางวัลช่อการะเกด (2522) เคยประจำกองบรรณาธิการหนังสือ "ถนนหนังสือ" และใช้ชีวิตอยู่ในอเมริกาชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนจะกลับเมืองไทย ผลงานบางส่วนได้จัดแปลเป็นภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นเช่น "คำพิพากษา" "พันธุ์หมาบ้า" และ "เวลา" มีผลงานอาทิเช่น "ทางชนะ" (พ.ศ. 2522) "มีดประจำตัว" (พศ. 2527) "นครไม่เป็นไร" (พ.ศ. 2532) นวนิยายเรื่อง "คำพิพากษา" ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2525 นิยายเรื่อง "เวลา" ได้รับรางวัลซีไรต์ประจำปี 2536 ปัจจุบันพำนักในไร่ รอยต่อระหว่างจังหวัดสระบุรี-นครราชสีมา สมรสแล้วแต่ยังไม่มีบุตร

นวนิยายของ ชาติ กอบจิตติ แสดงถึงพัฒนาการของนวนิยายไทยที่มีลักษณะร่วมกับวรรณกรรมสากล นับตั้งแต่การนำเสนอนวนิยายเรื่องคำพิพากษา โศกนาฏกรรมสามัญชน ซึ่งมีนักวิชาการวรรณกรรมนำไปศึกษาเปรียบเทียบกับผลงานของ กุนเทอร์ กราสส์ นักเขียนชาวเยอรมันซึ่งได้รับ รางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม และ เคน ซาบุโรโอเอะ นักเขียนญี่ปุ่นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมเช่นกัน

นักวิจารณ์บางคนชี้ให้เห็นว่านิยายเรื่องนี้มีลักษณะเช่นเดียวกับโศกนาฏกรรม (Tragedy) ของกรีก นักวิจารณ์บางท่านเห็นว่าชาตินำเอาปรัชญาเอกซิสเทนเชียลลิสม (Existentialism) ของ ฌอง ปอล ซาร์ต (Jean-Paul Sartre) มาประยุกต์ใช้ใหม่อย่างน่าชมเชย นอกจากนี้นักวิจารณ์บางท่านเห็นว่า นวนิยายเรื่องเวลาเป็นพัฒนาการของนวนิยายไทยที่มีลักษณะเป็น “นว-นวนิยาย”(nouveau roman) ซึ่งมีลักษณะร่วมกับวรรณกรรมสากล จึงกล่าวได้ว่าผลงานของ ชาติ กอบจิตติ มีความสำคัญต่อพัฒนาการนวนิยายไทยและต่อการนำวร

Reviews

[เรื่องเล่าจากหน้ากระดาษ · Rating 5 out of 5]

หนังสือ คนเดียวในคอนโด – ชาติ กอบจิตติ

หนังสือเล่มใหม่ที่ใช้เวลากว่า 20 ปีในการเขียน

คนเดียวในคอนโด เป็นนิยายเรื่องล่าสุดของ ชาติ กอบจิตติ ที่เขียนขึ้นตั้งแต่ปี 2548 และใช้เวลากว่าสองทศวรรษจนแล้วเสร็จในต้นปี 2568 นับเป็นนิยายเรื่องแรกของเขาที่มีความยาวขนาดนี้ แต่ยังคงเอกลักษณ์ของคุณชาติไว้อย่างครบถ้วน ไม่เพียงแต่ความลึกซึ้งของเนื้อหาเท่านั้น แต่ยังเต็มไปด้วยรายละเอียดที่ผ่านการกลั่นกรองอย่างพิถีพิถัน

⸻

ความรู้สึกหลังอ่าน

อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปสัมผัสบรรยากาศของวรรณกรรมไทยดั้งเดิม ทั้งสำนวนภาษาที่งดงาม ลีลาการเล่าเรื่องที่แฝงแง่คิดเชิงปรัชญา และบรรยากาศที่ทำให้รู้สึกอินกับเรื่องราว แต่ขณะเดียวกัน นี่ไม่ใช่หนังสือที่อ่านง่ายนัก ด้วยการใช้ภาษาไทยที่ลึกซึ้ง และชื่อตัวละครที่จดจำยาก บางช่วงอาจต้องหยุดคิดหรือเปิดพจนานุกรม แต่ทั้งหมดนี้กลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ทำให้การอ่านสนุกและได้เรียนรู้ไปพร้อมกัน

⸻

สไตล์การเล่าเรื่อง

ครั้งนี้ ชาติ กอบจิตติ ท่านบอกว่า ลองทำสิ่งใหม่ที่ไม่เคยทำมาก่อน นั่นคือ “สร้างตัวละครขึ้นมาแล้วปล่อยให้ตัวละครเดินไปเอง” ไม่มีพล็อตตายตัว แต่ใช้การบันทึกติดตามตัวละครไปเรื่อย ๆ ทำให้นิยายเรื่องนี้เต็มไปด้วยความเป็นธรรมชาติและอารมณ์ที่เข้มข้น ถ่ายทอดความเหงา ความเปลี่ยว และความเงียบงันของชีวิตคนเดียวในคอนโดได้อย่างลึกซึ้งจากเนื้อเรื่องที่กลั่นออกมา

สิ่งที่น่าสนใจคือ เรื่องราวมีโครงสร้างที่ชวนให้นึกถึงวรรณกรรมคลาสสิกอย่าง พม่ารามัญ หงสาวดี และ สามก๊ก มีการเล่าถึงชีวิตในยุคโบราณ การทำศึกเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ การเมืองในวัง และกลยุทธ์ที่เฉียบแหลม บรรยากาศของเรื่องจึงมีกลิ่นอายของ ผู้ชนะสิบทิศ สามก๊ก ผสมผสานกับมุมมองอันเป็นเอกลักษณ์ของ ชาติ กอบจิตติ ที่ให้ความรู้สึกสดใหม่ ไม่เหมือนนิยายแนวอิงประวัติศาสตร์ทั่วไป ใช้ภาษาสละสลวยและการบรรยายที่เห็นภาพชัดเจน

แม้การดำเนินเรื่องจะไม่ได้หวือหวา เรื่อยๆ แต่กลับมีเสน่ห์ที่ทำให้ต้องติดตามจนจบ อ่านแล้วอิน วางไม่ลง (แต่ต้องวางเป็นพัก ๆ เพราะจำชื่อตัวละครไม่ทัน กับคำศัพท์บางคำ ฮ่าๆ)

⸻

สรุป

ใครที่เป็นแฟนงานเขียนของ ชาติ กอบจิตติ หรือมองหานิยายที่มีเสน่ห์ของภาษาไทยและกลิ่นอายของวรรณกรรมเก่า คนเดียวในคอนโด เป็นเล่มที่ไม่ควรพลาด อ่านสนุก เพลิดเพลิน และให้แง่คิดลึกซึ้ง แม้จะอ่านยากในบางจุด แต่เป็นหนังสือที่อ่านจบแล้วจะอยากกลับมาอ่านซ้ำอีกแน่นอน ส่วนเราคงต้องอ่านซ้ำอีกรอบ เพราะอาจจะมีบางส่วนที่อ่านตกหล่น เรื่องนี้ควรอ่านอย่างน้อยสัก 3 สอบ น่าจะจำรายละเอียดทั้งหมดได้
เน้นเลยควรเขียนผังตัวละครไว้สักหน่อยจะทำให้อ่านง่ายขึ้น
⸻

ข้อมูลหนังสือ
• ผู้เขียน: ชาติ กอบจิตติ
• พิมพ์ครั้งแรก: มีนาคม 2568
• สำนักพิมพ์: PhanMaBa
• จำนวนพิมพ์: 4,000 เล่ม
• จำนวนหน้า: 224 หน้า

ฝากเพจ : เรื่องเล่าจากหน้ากระดาษ

[Sura Siri · Rating 5 out of 5]

เมื่อปรมจารย์ออกกระบวนท่า ทุกสายตา(ผู้อ่าน)จะถูกสะกดและเคลิบเคลิ้ม

นิยายที่คุณชาติ กอบจิตติ ใช้เวลาเขียนยาวนานถึง 20 ปี เขียนได้สไตล์ที่แตกต่างจากเดิม ผสมความทะลึ่ง(เจ้าตัวบอกเอง)และเขียนให้เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์(บางเรื่องราวก็ไม่ได้เก่า) ทีเด็ดของนิยายเรื่องนี้ นอกจากเนื้อเรื่องที่สนุกและเหมือนได้หวนกลับไปอ่านหนังสือที่ใช้สำนวนเก่าแก่ (ได้เวลาบอกทีเด็ดแล้ว) ทีเด็ดของนิยายเรื่องนี้คือ ชื่อตัวละครครับ

[Urachat Opaspunt · Rating 5 out of 5]

สำนวนชวนหัวเราะ สะใจในเนื้อเรื่องอันเดินฉับไว นอกจากอ่านเอาสนุกคะนองแล้ว ยังพอเป็นตำราให้นักเขียนรุ่นใหม่ได้ศึกษาการเขียนนวนิยายพิสดารได้ดีทีเดียว

[Aommy · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มเเรกที่ได้อ่านงานของคุณ ชาติ กอบจิตติ อารมณ์เหมือนได้กลับไปเรียนวิชาประวัติศาสตร์หรือโบราณคดีเเนวนั้น ภาษาราชาศัพท์บางคำก็ไม่เข้าใจเเต่ก็สามารถอ่านรวบทั้งประโยคจนเข้าใจบริบทได้

“คนเดียวในคอนโด” เพียงเเค่เห็นชื่อเรื่อง ก็คิดว่าเป็นหนังสือที่น่าสนใจเเละอยากรู้ว่าจะดำเนินเรื่องออกมาในลักษณะไหนกับคำโปรยที่ว่าใช้เวลาสรรสร้างงานเขียนนี้ถึง 20 ปี ช่วงต้นที่เริ่มเข้าเนื้อเรื่องของหนังสือ ส่วนตัวรู้สึกเเอบเนือยอาจเพราะไม่ได้คาดว่าจะต้องมาเจอกับคำราชาศัพท์ต่าง ๆ ที่มากมายขนาดนี้ อาจเพราะด้วยส่วนตัวเรียนจบคณะโบราณคดีมา ความรู้สึกเกี่ยวกับเนื้อหาของเล่มนี้ในช่วงที่เริ่มเล่าเรื่องสงคราม เลยทำให้รู้สึกได้กลับไปนั่งเรียนในคาบวิชาประวัติศาสตร์ นั่งเล็กเชอร์คำต่าง ๆ 5555 เเต่เมื่อพออ่านไปได้สักพัก เครื่องเริ่มติด ผู้อ่านก็สามารถเอนจอยไปกับเนื้อหาที่คุณชาติตั้งใจเล่าออกมา ทำให้น่าติดตามได้จนจบเล่มได้ในที่สุด ไอโฮปยูเอนจอย

[Nararit · Rating 4 out of 5]

ผมได้มีโอกาสอ่านคนเดียวในคอนโดฯ พิมพ์ครั้งที่หนึ่ง พร้อมลายเซ็นคุณชาติ กอบจิตติ คุณชาติเขียนไว้ที่หน้าแรกของหนังสือให้ผมว่า "มีความสุขในการอ่านครับ" และคนเดียวในคอนโดฯ ก็เป็นผลงานที่แปลกใหม่และเพลิดเพลินจริงจริง เรื่องมันเริ่มจากคำถาม "เอ็งช่วยตัวเองครั้งแรกเมื่อไหร่" ก่อนจะพาเราไปพบกับศึกท่าจีนที่ยิ่งใหญ่และบันเทิงสุดสุด ขอบอก

[Boon · Rating 5 out of 5]

เป็นการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ เป็นการผสมพันธุ์กันระหว่างผู้ชนะ 10 ทิศกับสามก๊ก พล็อตเรื่องไหลเลื่อนอย่างรวดเร็ว เปิดอ่านแล้วปิดไม่ลง อ่านไปลุ้นไปกับชื่อตัวละครที่ทำให้เสียวว่าจะอ่านผิด ตั้งตารอภาคต่อครับ

ว่าแต่ยังสงสัยว่าชื่อเรื่องกับเนื้อเรื่องมันเกี่ยวกันยังไง ??

[กิ๊ก อึนอึน · Rating 5 out of 5]

“เรื่องมันยาว” จริงๆด้วย…

[Paiyada Chin · Rating 5 out of 5]

สมกับการรอคอ��� สนุกตามแบบสุชาติ

[nisemono偽者 · Rating 2 out of 5]

ความเดียวดายในคอนโด 1%
ตองอู แอนด์เฟรนด์ with cocky 99%