What do you think?
Rate this book
Το δεύτερο μέρος της νύχτας
Σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της Γερμανίας κάποιος άντρας βρίσκεται νεκρός στο κρεβάτι του. Είναι δεμένος και θυμίζει εσταυρωμένο, μεθοδικά σκισμένο στα δύο. Ήταν άνεργος, χωρίς εχθρούς και κανένας δεν φαίνεται να ωφελείται από τον θάνατό του.
Λίγο αργότερα κάποιος άλλος άντρας δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο στο σπίτι του στο Αμβούργο. Μεταξύ των δύο θυμάτων δεν υπάρχει καμία σχέση, έχουν όμως ένα μοναδικό κοινό στοιχείο: μοιράζονται το ίδιο επίθετο.
Ακολουθώντας τα ίχνη, ο Ελληνογερμανός ντέντεκτιβ Κρις Πάπας αντί να οδηγηθεί στον ένοχο, χάνεται στην ομίχλη που μόνιμα απλώνεται γύρω από τον τόπο του εγκλήματος. Οι απαντήσεις μοιάζουν να βυθίζονται συνεχώς βαθύτερα μέσα στο δεύτερο μέρος της νύχτας.
Εκεί που όλα είναι αληθινά και όλα επιτρέπονται.
Λίγο αργότερα κάποιος άλλος άντρας δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο στο σπίτι του στο Αμβούργο. Μεταξύ των δύο θυμάτων δεν υπάρχει καμία σχέση, έχουν όμως ένα μοναδικό κοινό στοιχείο: μοιράζονται το ίδιο επίθετο.
Ακολουθώντας τα ίχνη, ο Ελληνογερμανός ντέντεκτιβ Κρις Πάπας αντί να οδηγηθεί στον ένοχο, χάνεται στην ομίχλη που μόνιμα απλώνεται γύρω από τον τόπο του εγκλήματος. Οι απαντήσεις μοιάζουν να βυθίζονται συνεχώς βαθύτερα μέσα στο δεύτερο μέρος της νύχτας.
Εκεί που όλα είναι αληθινά και όλα επιτρέπονται.
- GenresMystery Thriller
278 pages, Paperback
First published January 1, 2014
38 people want to read
About the author
Minos Efstathiadis
9 books42 followersMinos Efstathiadis (Greek: Μίνως Ευσταθιάδης) studied Law in Athens and in Hannover. He gave up (probably not soon enough) being a lawyer for windsurfing and writing.
His play “The Meal” received the prize for Original Playwright of E.T.E. and has been translated into English, German, French and Hungarian.
His novel “The second part of the night” has been published in German.
His novel “The Diver” has been published in French and was shortlisted for the Athens Prize for Literature, Violeta Negra Occitanie and Prix du Livre Européen.
His play “The Meal” received the prize for Original Playwright of E.T.E. and has been translated into English, German, French and Hungarian.
His novel “The second part of the night” has been published in German.
His novel “The Diver” has been published in French and was shortlisted for the Athens Prize for Literature, Violeta Negra Occitanie and Prix du Livre Européen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
November 27, 2022
O Κρις Παπας (Χρηστος Παπαδημητρακοπουλος) είναι ο φθηνότερος ντετέκτιβ του Αμβούργου. Οι Γερμανοί ταλαιπωρούνται να προφέρουν το επίθετο σιδηροδρομο και ετσι το αλλαζει σε Παπας και βρίσκει την υγειά του. Οχι ομως και την ησυχία του. Ειναι ο άνθρωπος με τήν μικρότερη ταρίφα χρέωσης και οι υποθέσεις που αναλαμβανει περιστρέφονται γυρω απο απατημένους συζυγους, χρησιμοποιημένα προφυλακτικά σέξυ εσώρουχα και αρωματα γυναικων σε σκοτεινα δωμάτια ξενοδοχειων. Ολα αυτά εως τη στιγμή που τον καλεί η Γερμανίδα Αγγέλικα για να καταγγειλει την αποτροπαια δολοφονια του συντροφου της και να του αναθέσει να βρει τον δολοφόνο. Ο Κόνραντ Χάουσμαν βρεθηκε απο την ιδια μεσα στο σπίτι του σκισμενος στα δύο. Ο Κρις Παπας δεν υπερεκτιμά τον εαυτο του, κραταει χαμηλα τους τόνους και δειχνει να πατάει γερά στη γή. Δεν ειναι ο ηρωας με τις υπερφυσικες δυνάμεις. Η αφηγηση είναι πρωτοπρόσωπη και μεσα απο αυτην ο ντετέκτιβ διαλυεται σε κομμάτια για να συναρμολογηθει ξανά κάπου παρακάτω και να προχωρησει με περισσοτερο πεισμα. Αποκτά μια ιδιαιτερη σχέση με το κατοικίδιο του δολοφονημένου Χάουσμαν που δεν είναι αλλο απο ενα γουρούνι που ανήκει σε προστατευόμενο είδος. Το να το υιοθετήσει εστω μεχρι να αποφασιστει η τυχή του σε κάνει να τον συμπαθείς ακόμα περισσοτερο. Τα πραγματα μπλέκονται ακομα πιο πολύ οταν χιλιομετρα μακρυά βρισκεται δολοφονημενος με τον ίδιο τρόπο ακομα ενας Χάουσμαν. Η γραφη του Ευσταθιάδη είναι σχεδόν λυρική. Σε μεταφερει στην παγωμενη νύχτα της Γερμανίας και σε αφήνει εκει να τριγυρνας μαζι με τον ηρωά του ψαχνοντας σημάδια. Οι διαλογοι του Παπας με τον αστυνόμο που εχει αναλαβει πρακτικά την υπόθεση ειναι απολαυστικοί. Λίγες λεξεις , αρκετη ουσία και παντελής απουσία αχρηστων πληροφοριών. Αν εψαχνα να βρώ ενα αρνητικό στο βιβλίο ισως να ήταν πως υποψιάστηκα το δολοφόνο νωρίς. Καθώς συνέχιζα ομως την αναγνωση συνειδητοποίησα πως αυτο δεν έγινε επειδη είμαι έξυπνη και τσάκωσα τη λεπτομέρεια αλλα επειδη ο ίδιος ο συγγραφεας ήθελε να γίνει έτσι. Χρειαζεται να υποψιαστείς. Προδικαζεις και λίγο πριν δικάσεις τρως και συ τη σφαλιάρα .Μερικες σελίδες πρίν το τελος θα καταλάβεις το γιατί. Αυτό που μενει στο τέλος ειναι ενα καλογραμμενο αστυνομικό μυθιστόρημα με εμφαση στον ψυχισμό των ηρωων που σου δίνει ακριβώς οτι σου υποσχεται. Οταν κλεισεις την τελευταια σελίδα αγαπάς τον Πάπας μια σταλιά ακόμα.
December 17, 2018
Η κυκλοφορία του "Δύτη" από τις εκδόσεις Ίκαρος και οι διθυραμβικές κριτικές που έλαβε με έκαναν να δοκιμάσω την πρώτη περιπέτεια του ντετέκτιβ Κρις Πάπας, μιας και κυκλοφορεί σε προνομιακή τιμή από την Ωκεανίδα. Θα πρότεινα και στους υπολοίπους να το διαβάσετε, μιας και είναι υποδειγματικό αστυνομικό μυθιστόρημα, στημένο στην Γερμανία.
Ο ντετέκτιβ Πάπας καταλήγει να ερευνά μια υπόθεση δολοφονίας που περιπλέκεται, όμως, λόγω ενός δεύτερου πτώματος με μόνο κοινό στοιχείο το επώνυμο του θύματος. Η ιστορία είναι αρκετά σύντομη και έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με τα Σκανδιναβικά κατά συρροήν θρίλερ, καθώς μεγαλύτερη βάση δίνεται στην ατμόσφαιρα και το περιβάλλον του ήρωα παρά στα ειδεχθή εγκλήματα. Γραφή ελεγειακή σαν του Ιζζό, σε Ενεστώτα χρόνο που σε βάζει στο κλίμα όπως πρέπει. Μπορεί κανείς να ξινίσει με την επίλυση, είτε επειδή το μάντεψε από πριν είτε επειδή είναι πιο "προσγειωμένη" από τα περισσότερα βιβλία του είδους. Σίγουρα όμως μιλάμε για ένα βιβλίο πολύ καλό και στρωτό.
Αξίζει να το διαβάσετε αν θέλετε να κάνετε ένα test drive στον "Δύτη".
Ο ντετέκτιβ Πάπας καταλήγει να ερευνά μια υπόθεση δολοφονίας που περιπλέκεται, όμως, λόγω ενός δεύτερου πτώματος με μόνο κοινό στοιχείο το επώνυμο του θύματος. Η ιστορία είναι αρκετά σύντομη και έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με τα Σκανδιναβικά κατά συρροήν θρίλερ, καθώς μεγαλύτερη βάση δίνεται στην ατμόσφαιρα και το περιβάλλον του ήρωα παρά στα ειδεχθή εγκλήματα. Γραφή ελεγειακή σαν του Ιζζό, σε Ενεστώτα χρόνο που σε βάζει στο κλίμα όπως πρέπει. Μπορεί κανείς να ξινίσει με την επίλυση, είτε επειδή το μάντεψε από πριν είτε επειδή είναι πιο "προσγειωμένη" από τα περισσότερα βιβλία του είδους. Σίγουρα όμως μιλάμε για ένα βιβλίο πολύ καλό και στρωτό.
Αξίζει να το διαβάσετε αν θέλετε να κάνετε ένα test drive στον "Δύτη".
March 20, 2015
Αν οι χειρότεροι φόβοι,οι πιο μύχιοι πόθοι και οι γυμνές μας αλήθειες,έψαχναν καταφύγιο,σίγουρα θα διάλεγαν μία νύχτα.Ίσως γιατί η απουσία φωτός,γιγαντώνει τις εντυπώσεις,απελευθερώνει την σκέψη,ευνοεί τις υπερβάσεις.Λέγεται μάλιστα πως η νύχτα έχει τους δικούς της κανόνες,τους δικούς της ήχους,τις δικές της μορφές ζωής και περισσότερα κοινά με την γέννηση και τον θάνατο από οτιδήποτε άλλο...
Στο νέο μυθιστόρημα του Μίνου Ευσταθιάδη,που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα,ανακάλυψα πως δεν είναι ενιαία,χωρίζεται σε δύο τουλάχιστον μέρη ,μπορεί και περισσότερα,ίσως όσα και τα πρόσωπα που κινούνται μέσα της."Το Δεύτερο Μέρος της Νύχτας",που κυκλοφορεί παράλληλα και στην Γερμανία με τον τίτλο Bedrohte Art,είναι το τέταρτο στην σειρά βιβλίο του,σε ένα διάστημα 14 χρόνων,κάτι που δείχνει πως δεν είναι η ποσότητα αλλά η ποιότητα που ενδιαφέρει τον συντοπίτη μας δημιουργό.Έκανε το συγγραφικό του ντεμπούτο το 2000 με το μυθιστόρημα "Εξοδος" που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ανατολικός.Ακολούθησε το "Χωρίς Γλώσσα" το 2004 κι από τότε χάνουμε τα ίχνη του.Ώσπου το 2011,η διάκριση του στον διαγωνισμό συγγραφής πρωτότυπου θεατρικού έργου της καλλιτεχνικής εταιρίας <<Θέατρο-Εργαστήριο>>,με το έργο του "Το Γεύμα", τον ξαναφέρνει στο φως. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς το έργο του ανέβηκε στο θέατρο "Άρτι" στην Αθήνα υπό την σκηνοθετική ματιά της Άννας Μακράκη και του Δημήτρη Βέργαδου.Το 2012 εκδίδεται και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ευρασία.Τον Μάϊο του 2014 ξανανεβαίνει στο "Act" στην Πάτρα,σε σκηνοθεσία θεόδωρου Κανδηλιώτη,ενώ το απολαύσαμε 11και12-5 για δύο παραστάσεις και στο Πολυτεχνείο.
Κάθε βιβλίο του είναι ένα ταξίδι.μια απρόσμενη διαδρομή στην ενδοχώρα της ανθρώπινης φύσης,με μόνη συντροφιά τη θάλασσα και την μουσική.Οι λέξεις,τα τοπία,οι ήρωες,οι καταστάσεις αλλάζουν,οι δύο αυτές συνισταμένες ποτέ.Όπως και το έξυπνο χιούμορ που αποφορτίζει,χαλαρώνει τον "συνοδοιπόρο" του,με την μοναδική του ιδιότητα να καυτηριάζει τα πάντα χωρίς να θίγει κανένα.Στην πραγματικότητα είναι από τους συγγραφείς που αποστρέφονται τις νόρμες χρησιμοποιώντας τον μύθο ως προκάλυμμα για τις απομυθοποιήσεις τους.Με το νέο του πόνημα πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα,συνθέτοντας για πρώτη φορά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα.Για πρώτη φορά επίσης τοποθετεί το πεδίο δράσης εξ'ολοκλήρου εκτός συνόρων.
Βρισκόμαστε στο Φριντριχστάντ,μια μικρογραφία Ολλανδικής πόλης σε γερμανικό έδαφος.Ένα αποτρόπαιο σκηνικό φόνου φέρνει εκεί τον αφηγητή και κεντρικό ήρωα του βιβλίου με την ιδιότητα του πιο φθηνού ντετέκτιβ του Ανόβερου.Ένας άντρας,ο Κόνραντ Χάουσμαν,βρίσκεται ολόγυμνος στο κρεβάτι του,σε στάση που θυμίζει εσταυρωμένο,με μια τομή από το κάτω μέρος της κοιλιάς ως την αρχή του στήθους και ένα μήλο σφηνωμένο στο στόμα του.Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής του ο ελληνογερμανός ιδιωτικός αστυνομικός Κρις Πάπας,δεν βρίσκει ούτε μία ένδειξη που να δικαιολογεί αυτή την ωμότητα.Δυο ημέρες αργότερα ο φόνος ενός ακόμη άντρα,στο Ανόβερο αυτή την φορά,με την ίδια απεχθή μέθοδο τον αναγκάζει να επαναπροσδιορίσει τα πενιχρά του συμπεράσματα.Το μόνο σημείο αναφοράς ανάμεσα στα δύο θύματα,είναι το επίθετό τους.Ο φόβος να αναπτύσσονται στους κόλπους της Γηραιάς Ηπείρου κακοί σπόροι μανιακών κατα συρροήν δολοφόνων είναι καθηλωτικός.Η λύση του μυστηρίου χάνεται κάπου ανάμεσα στα βαλτώδη μονοπάτια του παρελθόντος και στην άσπονδη φιλία της άνομης με την έννομη τάξη.Εκεί ακριβώς που η νύχτα σταματά να αποτελεί μονάδα μέτρησης του χρόνου κι αναδιπλώνεται εφιαλτικά γύρω από το άδηλο και κρύφιο δεύτερο μέρος της νύχτας.
Για τον υποψιασμένο αναγνώστη είναι φανερό πως το αστυνομικό μυθιστόρημα που διβάζει,γραμμένο με όλα τα πρότυπα του είδους,είναι κατ' ουσίαν κοινωνικό,βαθιά υπαρξιακό.Είναι σαφές πως ο Ευσταθιάδης προσπαθεί να μιλήσει για τον εκμηδενισμό των όποιων αξιών που καθιστούσαν το ανθρώπινο ον ως κυρίαρχο του πλανήτη αφενός κι αφετέρου για τον ορατό κίνδυνο της πολυαναμενόμενης εξέγερσης των ναρκομένων μαζών.Τα μυστικά περάσματα του κειμένου σε συμβολισμούς καλά κρυμμένους στην ροή της αφήγησης,το κάνουν διπλά ελκυστικό για τα ανήσυχα πνεύματα,ενώ επιδέχεται διάφορα επίπεδα ανάγνωσης.
Στο νέο μυθιστόρημα του Μίνου Ευσταθιάδη,που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα,ανακάλυψα πως δεν είναι ενιαία,χωρίζεται σε δύο τουλάχιστον μέρη ,μπορεί και περισσότερα,ίσως όσα και τα πρόσωπα που κινούνται μέσα της."Το Δεύτερο Μέρος της Νύχτας",που κυκλοφορεί παράλληλα και στην Γερμανία με τον τίτλο Bedrohte Art,είναι το τέταρτο στην σειρά βιβλίο του,σε ένα διάστημα 14 χρόνων,κάτι που δείχνει πως δεν είναι η ποσότητα αλλά η ποιότητα που ενδιαφέρει τον συντοπίτη μας δημιουργό.Έκανε το συγγραφικό του ντεμπούτο το 2000 με το μυθιστόρημα "Εξοδος" που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ανατολικός.Ακολούθησε το "Χωρίς Γλώσσα" το 2004 κι από τότε χάνουμε τα ίχνη του.Ώσπου το 2011,η διάκριση του στον διαγωνισμό συγγραφής πρωτότυπου θεατρικού έργου της καλλιτεχνικής εταιρίας <<Θέατρο-Εργαστήριο>>,με το έργο του "Το Γεύμα", τον ξαναφέρνει στο φως. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς το έργο του ανέβηκε στο θέατρο "Άρτι" στην Αθήνα υπό την σκηνοθετική ματιά της Άννας Μακράκη και του Δημήτρη Βέργαδου.Το 2012 εκδίδεται και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ευρασία.Τον Μάϊο του 2014 ξανανεβαίνει στο "Act" στην Πάτρα,σε σκηνοθεσία θεόδωρου Κανδηλιώτη,ενώ το απολαύσαμε 11και12-5 για δύο παραστάσεις και στο Πολυτεχνείο.
Κάθε βιβλίο του είναι ένα ταξίδι.μια απρόσμενη διαδρομή στην ενδοχώρα της ανθρώπινης φύσης,με μόνη συντροφιά τη θάλασσα και την μουσική.Οι λέξεις,τα τοπία,οι ήρωες,οι καταστάσεις αλλάζουν,οι δύο αυτές συνισταμένες ποτέ.Όπως και το έξυπνο χιούμορ που αποφορτίζει,χαλαρώνει τον "συνοδοιπόρο" του,με την μοναδική του ιδιότητα να καυτηριάζει τα πάντα χωρίς να θίγει κανένα.Στην πραγματικότητα είναι από τους συγγραφείς που αποστρέφονται τις νόρμες χρησιμοποιώντας τον μύθο ως προκάλυμμα για τις απομυθοποιήσεις τους.Με το νέο του πόνημα πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα,συνθέτοντας για πρώτη φορά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα.Για πρώτη φορά επίσης τοποθετεί το πεδίο δράσης εξ'ολοκλήρου εκτός συνόρων.
Βρισκόμαστε στο Φριντριχστάντ,μια μικρογραφία Ολλανδικής πόλης σε γερμανικό έδαφος.Ένα αποτρόπαιο σκηνικό φόνου φέρνει εκεί τον αφηγητή και κεντρικό ήρωα του βιβλίου με την ιδιότητα του πιο φθηνού ντετέκτιβ του Ανόβερου.Ένας άντρας,ο Κόνραντ Χάουσμαν,βρίσκεται ολόγυμνος στο κρεβάτι του,σε στάση που θυμίζει εσταυρωμένο,με μια τομή από το κάτω μέρος της κοιλιάς ως την αρχή του στήθους και ένα μήλο σφηνωμένο στο στόμα του.Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής του ο ελληνογερμανός ιδιωτικός αστυνομικός Κρις Πάπας,δεν βρίσκει ούτε μία ένδειξη που να δικαιολογεί αυτή την ωμότητα.Δυο ημέρες αργότερα ο φόνος ενός ακόμη άντρα,στο Ανόβερο αυτή την φορά,με την ίδια απεχθή μέθοδο τον αναγκάζει να επαναπροσδιορίσει τα πενιχρά του συμπεράσματα.Το μόνο σημείο αναφοράς ανάμεσα στα δύο θύματα,είναι το επίθετό τους.Ο φόβος να αναπτύσσονται στους κόλπους της Γηραιάς Ηπείρου κακοί σπόροι μανιακών κατα συρροήν δολοφόνων είναι καθηλωτικός.Η λύση του μυστηρίου χάνεται κάπου ανάμεσα στα βαλτώδη μονοπάτια του παρελθόντος και στην άσπονδη φιλία της άνομης με την έννομη τάξη.Εκεί ακριβώς που η νύχτα σταματά να αποτελεί μονάδα μέτρησης του χρόνου κι αναδιπλώνεται εφιαλτικά γύρω από το άδηλο και κρύφιο δεύτερο μέρος της νύχτας.
Για τον υποψιασμένο αναγνώστη είναι φανερό πως το αστυνομικό μυθιστόρημα που διβάζει,γραμμένο με όλα τα πρότυπα του είδους,είναι κατ' ουσίαν κοινωνικό,βαθιά υπαρξιακό.Είναι σαφές πως ο Ευσταθιάδης προσπαθεί να μιλήσει για τον εκμηδενισμό των όποιων αξιών που καθιστούσαν το ανθρώπινο ον ως κυρίαρχο του πλανήτη αφενός κι αφετέρου για τον ορατό κίνδυνο της πολυαναμενόμενης εξέγερσης των ναρκομένων μαζών.Τα μυστικά περάσματα του κειμένου σε συμβολισμούς καλά κρυμμένους στην ροή της αφήγησης,το κάνουν διπλά ελκυστικό για τα ανήσυχα πνεύματα,ενώ επιδέχεται διάφορα επίπεδα ανάγνωσης.
June 27, 2019
Μα τι ωραίο βιβλίο! Απλός λόγος, στρωτή αφήγηση, ούτε μπρος πισω, ούτε ανατροπές εντυπωσιασμου, ούτε περιττά λόγια για να γίνει ο τόμος των 500 σελίδων, ούτε τέλος τραβηγμένο απ τα μαλλιά.
Μου θύμισε παλιό νουάρ βιβλίο, μου άρεσε τρομερά το ότι ο ήρωας είναι ντετέκτιβ και οχι αστυνομικός, μου άρεσε το ότι υπήρχαν λίγοι χαρακτήρες, λάτρεψα την κυρία Κενώ, με λίγα λόγια ένα βιβλίο αξιοπρεπέστατο, με ατμόσφαιρα, με ωραία γραφή και κυρίως με σεβασμό στον αναγνώστη. Τίμιο.
Μίνω μόλις μπήκες στη λίστα με τους αγαπημένους μου!!
Μου θύμισε παλιό νουάρ βιβλίο, μου άρεσε τρομερά το ότι ο ήρωας είναι ντετέκτιβ και οχι αστυνομικός, μου άρεσε το ότι υπήρχαν λίγοι χαρακτήρες, λάτρεψα την κυρία Κενώ, με λίγα λόγια ένα βιβλίο αξιοπρεπέστατο, με ατμόσφαιρα, με ωραία γραφή και κυρίως με σεβασμό στον αναγνώστη. Τίμιο.
Μίνω μόλις μπήκες στη λίστα με τους αγαπημένους μου!!
May 31, 2023
Καλογραμμένο αλλα η λύση δίνεται στο πιάτο στο τέλος και δεν με κέρδισε σε ένταση.
August 25, 2024
Ό,τι αξίζει από αυτό το βιβλίο, κατά τη γνώμη μου, είναι τα πρώτα κεφάλαια όπου πράγματι πάει να στηθεί αφενός μια νουάρ ατμόσφαιρα με δημιουργική χρήση του τοπίου της γερμανικής επαρχίας και αφετέρου ένας ενδιαφέρων αστυνομικός γρίφος με τους δύο φόνους. Όμως, μετά την ανακοίνωση του δεύτερου φόνου, το βιβλίο παίρνει την κάτω βόλτα. Η ατμόσφαιρα δεν διατηρείται - αντίθετα έχουμε μια ξερή καταγραφή της αδιάφορης για την πλοκή καθημερινότητας του πρωταγωνιστή (τύπου "ξύπνησα, έφαγα, μίλησα με την τάδε, είδα ένα έργο στην τηλεόραση" κλπ). Αλλά κυρίως το πρόβλημα είναι ότι η έρευνα για τη λύση του μυστηρίου δεν εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη. Για την ακρίβεια δεν γίνεται απολύτως τίποτα σχετικό. Στο τέλος μας δίνεται με τη μία η λύση. Πολύ μέτριο.
November 10, 2016
Ενα καλογραμμένο βιβλίο,αλλα δυστυχώς δεν με κέρδισε...απο την μεςη του βιβλίου καταλαβα το δολοφόνο και τον λογο,δεν ξερω ίσως να φταίει το οτι διαβάζω πολλα αστυνομικά,θα ηθελα πολυ περισσότερη δράση και σασπένς..δυστυχώς το διάβασα με το ζόρι...
Displaying 1 - 8 of 8 reviews