คดีฆาตกรรมรัมโป

by Taku Ashibe, Edogawa Rampo, เสาวณีย์ นวรัตน์จํารูญ (Translator)

“อสูรร้าย” นิยายสุดหลอนระดับตำนานที่ “เอโดะงาวะ รัมโป” เขียนไม่จบ ถูกปลุกชีพขึ้นอีกครั้งในศตวรรษต่อมา ด้วยปลายปากกาของนักเขียนมือรางวัล “อาชิเบะ ทาขุ” กลายเป็นผลงานการไขคดีร่วมกันของอัจฉริยะสองยุคสมัย!

ค.ศ. 1933 “อสูรร้าย” ของรัมโป...ปรมาจารย์แห่งนิยายสืบสวนญี่ปุ่น เริ่มตีพิมพ์ตอนแรกลงในนิตยสาร เรียกเสียงฮือฮาจากผู้อ่านในชั่วข้ามคืน นิยายเปิดเรื่องมาด้วย...เหตุการณ์ที่ชายผู้หนึ่งได้รับปึกจดหมายบันทึกอาชญากรรมปริศนา คดีหม้ายสาวถูกฆ่าเปลือยในห้องปิดตาย ทิ้งรอยเลือดแปลกพิสดารไว้ทั่วร่าง เบาะแสหนึ่งเดียวคือ กระดาษวาดสัญลักษณ์ไขไม่ออกซึ่งตกอยู่ในที่เกิดเหตุ คดีนี้ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพิธีเข้าทรงที่ผู้เข้าร่วมทุกคนล้วนน่าสงสัย และคล้ายว่าเรื่องราวเลวร้ายชวนหวาดผวาจะยังไม่จบ...เมื่อร่างทรงตาบอดทำนายไว้ด้วยว่า “จะมีคนสวยอีกคนต้องตาย”

“อสูรร้าย” เปิดม่านขึ้นพร้อมกระแสตอบรับจากผู้อ่านอย่างล้นหลาม แต่กลับต้องปิดฉากลงอย่างน่าเสียดายด้วยคำสารภาพของรัมโปว่า...ตัวเขา “ไร้ความสามารถที่จะเขียนนิยายเรื่องนี้ต่อ”

“คดีฆาตกรรมรัมโป” เล่มนี้ จะทำให้ผู้อ่านตื่นตะลึงกับทุกกลลวง ลุ้นระทึกกับการไขปริศนาสุดยุ่งเหยิง และประหลาดใจกับโฉมหน้าคนร้ายซึ่งคาดไม่ถึง เป็นการปิดคดี “อสูรร้าย” ลงอย่างสมบูรณ์แบบ สมกับความยิ่งใหญ่ที่รัมโปได้เริ่มต้นไว้ พร้อมเปิดเผยความลับสุดยอดที่ว่า “ทำไมรัมโปถึงเขียนนิยายเรื่องนี้ไม่จบ!”


นี่คือสุดยอดผลงานแนวสืบสวนที่กำลังมาแรงในประเทศญี่ปุ่น การันตีด้วย...
• อันดับที่ 8 นิยายสืบสวนลึกลับเรื่องเยี่ยมที่คัดสรรโดยนิตยสารรายสัปดาห์ชูคันบุนชุน ประจำปี 2024
• อันดับที่ 9 นิยายสืบสวนน่าอ่าน ประจำปี 2025
• อันดับที่ 14 นิยายสืบสวนของแท้ ประจำปี 2025

200 pages, Paperback

First published January 1, 2024

About the author

Taku is a Japanese mystery writer. He is a member of the Honkaku Mystery Writers Club of Japan and one of the representative writers of the new traditionalist movement in Japanese mystery writing.

Reviews

[Mint · Rating 2 out of 5]

ตอนแรกเริ่มมาดีเลย ชอบการบรรยายโตเกียวยุค 1930s มาก ยุคที่แบบ มีอิทธิพลฝรั่งแต่ก็ยังมีความเป็นญี่ปุ่น และยังไม่ถึงยุคสงคราม เปิดคดีมาก็น่าสนใจ คือก็สนุกมาเรื่อยๆจนตอนเฉลยก็คือแบบ อะไรเนี่ย งงมาก ทุกอย่างยัดๆๆมาไปหน่อย แล้วก็ตัดไปตัดมา แถมปมคดีก็แบบ เออ สมกับที่มาเขียนต่อรัมโป ซึ่งนี่ก็ originally ไม่ใช่แฟนรัมโปจริงๆ ก็เลยไม่แปลกที่ไม่ค่อยอิน

โดยรวมก็ อ่านเอาบรรยากาศโตเกียวในอดีต กับ ตื่นเต้นนิดหน่อยเวลา mention ชื่อนักเขียนที่เรารู้จัก ก็เพลินๆดี

ปล. คือมีเมนชั่น โยโคมิโซะ เซชิ เพราะแกเคยเป็นบก.ให้รัมโป ก็เลยนึกได้ว่า อ่านคินดะอิจิแปลไทยมาแล้วทุกเล่ม แต่ไม่เคยรู้ประวัติชีวิตหรือหน้าตาแกเลย จนต้องไปหาเสิชมานั่งอ่าน 55555555555

[peppie · Rating 4 out of 5]

I had a hard time considering which was real and which was not (they all were fictional anyway). As someone who’s Ranpo fan, I would say this book is too short and it lacks the dynamic between murderer and detective as it always happened in detective Kogoro series.

There are a lot of his works and other authors’ mentioned in this book. I think it would be good for reader to be familiar with these works to get going.

There is ONE topic I would love to talk about but it would appear to be a major spoiler. So, I won’t write about it here.

[Tiim · Rating 2 out of 5]

การโปรโมทดี แต่พล็อตเรื่องราวที่ขมวดปมไม่ได้คือจุดตายของเรื่องนี้เลย เนื่องจากเริ่มต้นเปิดมาในกลิ่นอายสไตล์รัมโป การบรรยายแบบบุคคลที่หนึ่งเพื่อให้เราคาดเดาไม่ได้ว่าคน ๆ นั้นคือใคร จนพอมาถึงเรื่องคดีที่เกิดในตอนต้นก็เริ่มเห็นปมบางอย่าง และการเชื่อมต่อเรื่องราวที่ต้องสานต่อจากที่อ.รัมโปทิ้งไว้ มันคือการพยายามยำมากไปหน่อย และตอนจบที่พยายามจะทำให้เราทิ้งความอึนไว้ว่า ตกลงแล้ว- มันคืออะไรกันนะ?

มันเหมือนจะดี แต่ก็ไม่ได้ดีแบบที่ประทับใจ มันคือการทิ้งให้เรารู้สึกว่า- นี่ใช่ที่แบบอ.รัมโปอยากให้จบจริง ๆ ใช่ไหม?

[TONG . · Rating 3 out of 5]

#ShelfReview คดีฆาตกรรมรัมโป

เหตุฆาตกรรมปริศนา จดหมายลับ ต้นฉบับ และความลับของรัมโป
มันเป็นนิยายที่เขียนโดยนักเขียนสองคน คนนึงสานต่องานอีกคน
ฟีลการอ่านของเราคือ ครึ่งแรกสำหรับเรานั้นช้ามาก ๆ จนเกือบหลับ
แต่ครึ่งหลังที่เป็นการสานต่อก็คือเล่าไวและสนุกมากจนหยุดไม่อยู่
สิ่งนึงที่ชอบคือการผูกโยงเรื่องราวกับ ‘รัมโป’ ได้แทบจะกลืนกันสนิท
แต่เราแอบรู้สึกว่าช่วงท้ายของเรื่องมันพยายามเล่นใหญ่เกินตัวไปนิด
เข้าใจว่ามันคือการเอาต้นฉบับมาไขปริศนาด้วยมุมมองคนสานต่อ
มันเลยเหมือนเอางานคนอื่นที่ไม่รู้ปลายทางโดยตรงมาตีความเอง
ส่วนตัวเราเลยรู้สึกว่า มันก็มีทั้งส่วนที่เข้าเค้า แต่ก็มีส่วนที่ดูฝืนไปหน่อย
บางส่วนของคดีแอบรู้สึกว่าเป็นการโกงคนอ่านอยู่เล็ก ๆ ในมุมมองเรา
แต่ถ้ามองข้ามเรื่องนั้น เราว่าเขาผนวกเรื่องจบออกมาได้น่าสนใจเลย
เป็นงานเขียนที่ไม่ใช่แค่สานต่อ แต่เป็นการคารวะรัมโปไปในทีด้วย
คิดว่าแฟน ๆ นิยายสืบสวนโดยเฉพาะแฟนรัมโปน่าจะชอบได้อยู่นะ
ถ้าผ่านช่วงครึ่งแรกที่เป็นงานเขียนรัมโปที่ดำเนินค่อนข้างช้าไปได้
ส่วนตัวคิดว่ามันก็เป็นหนังสือที่มีไอเดียในการสานต่อที่น่าสนใตทีเดียว

6/10 .

[Txga · Rating 1 out of 5]

ช่วงท้ายงงมาก ไม่ค่อยอินเท่าไหร่ ตัดสลับไปมา