شازده حمام در پاریس هفتمین جلد از مجموعه خاطرات محمدحسین پاپلی است؛ کتابی که به سفر او به پاریس، دریافت بورسیه و ادامه تحصیلش در فرانسه میپردازد.
بعضی از خاطرات کتاب آنقدر غیرقابلباورند که آدم حس میکند مربوط به دویست سال پیشاند، در حالی که فاصلهی زمانی آنها حدود پنجاه سال بیشتر نیست. مثلاً نویسنده تعریف میکند که برای گرفتن ویزای فرانسه فقط به سفارت مراجعه کرده و چند دقیقه بعد ویزایش آماده شده، یا اینکه با حقوق یک کارمند معمولی میشده در آن سالها در پاریس آپارتمان خرید؛ چیزهایی که امروز بیشتر شبیه افسانهاند تا خاطره.
بخش اول کتاب که روایت مستقیم خاطرات خود نویسنده است، مثل همیشه جذاب و خواندنی از کار درآمده. اما در ادامه، با ورود به خاطرات افراد دیگر، ریتم کتاب برای من کمی افت میکند و آن کشش اولیه را از دست میدهد.
در مجموع، شازده حمام در پاریس برای علاقهمندان به خاطرهنویسی و روایتهای نوستالژیک از سفر و تحصیل در خارج از ایران خواندنی است، هرچند به نظر من بخشهای مربوط به خاطرات شخصی خود پاپلی جذابترین قسمت کتاب باقی میمانند.
اول بگم که ۱۰۰ درصد ارزش خوندن داره و ارزش داشت اینقد به خودم فشار اوردم تا وقت ازاد کنم و فشرده بخونمش. این کتاب یکم با بقیه کتابهای شازده حمام متفاوته، بعضی جاهاش حالت روایی داستانی داره و فوق العاده جذابه، بعضی جاهاش تحلیلی که خود دکتر هم اشاره میکنه که ممکنه حوصلتونو سر ببره که البته واسه من جذابتر هم بودن، تا یه بخشیش بیشتر حول و هوش انقلاب ایران و حال هوای اون موقع توی ایران و فرانسه میچرخه، بخش بعدیش به فرانسه و المان و جنگ جهانی اشاره میکنه و خیلی نکات اموزشی داره اگه دوست داشته باشید درباره اونها اونم بصورت تاریخ شفاهی و مردمی بدونید. به نظرم اگه بدونید قراره چی بخونید و ذهنتون اماده باشه خیلی واستون جذابتر میشه.
اولین کتابی از دکتر پاپلی است که از من کمتر از ۴ ستاره می گیرد. شاید به دلیل اینکه بر خلاف سایر جلدهای شازده حمام، این جلد کتاب، بیشتر حالت تحلیلی به خود گرفته تا داستانی.