Wereldwijd worden we geconfronteerd met de criminalisering van abortus, met hogere moeder- en babysterfte bij mensen van kleur, en met opstapelend bewijs van grensoverschrijdend gedrag in de geboortezorg – obstetrisch geweld genoemd. Ook in Nederland hebben we te maken met tekortschietende zorg en een gebrek aan zelfbeschikking op het gebied van vruchtbaarheid, of het nu gaat om anticonceptie, abortusrecht, zwangerschap of baren. Rodante van der Waal, vroedvrouw en filosoof, onderzoekt in haar essay Baas in eigen buik of de wijze waarop we in Nederland met vruchtbaarheid omgaan rechtvaardig is. Aan de hand van persoonlijke ervaringen en wetenschappelijk onderzoek analyseert Van der Waal op welke manier we baas in eigen buik kunnen worden in weerbarstige tijden.
Kan dan alsjeblieft iedereen dit boek lezen? En met iedereen bedoel ik dan toch vooral diegenen die zich willen inmengen in andermans buik/baarmoeder/leven.
Interessant en actueel boek, niet alleen voor zwangeren (maar zeker ook), maar voor iedereen die zich afvraagt hoe we radicale zorg kunnen organiseren rondom de vruchtbare fase van mensen met baarmoeder. Zowel maatschappelijk als op interpersoonlijk vlak. Bijv: haal abortus uit het strafrecht!
De focus ligt op abortus, de bevalling en wat minder rondom wie geen kind wil of kan krijgen. Zelf miste ik ook een beetje de belangrijke rol die partners kunnen vervullen tijdens het baarproces. Die kan idealiter de autonomie van de barende helpen bewaken.