What do you think?
Mementoserien #2
Pusselmakaren
Efter att ha fått reda på sanningen om sin barndom försöker David förlika sig med sina nyfunna minnen. Samtidigt navigerar han sitt spirande förhållande med Florence, vilket kompliceras av deras traumatiska erfarenheter. När Florences karriär riskerar att förgöras och David plötsligt blir persona non grata utan att förstå varför blir det uppenbart att utmaningarna från Davids förflutna är långt från över. Parallellt utsätts Florences svägerska Hanna för mystiska hot som riskerar att ödelägga hennes liv. David och Florence måste nu lista ut vad som ligger bakom allt. Medan deras liv systematiskt raseras omkring dem blir det snart tydligt att svaret döljs bakom dunkla motiv och spelare som inte skyr några medel för att få sin vilja igenom. Pusselmakaren är den andra delen i Mementoserien om David Lund och Florence Tapper. I denna intensiva psykologiska spänningsroman ställs duon inför nya utmaningar med ödesdigra konsekvenser.
Audiobook
First published June 3, 2025
About the author
Henrik Fexeus
32 books142 followersHenrik Fexeus is a Swedish mentalist, author and TV-host. Since 2005 he is a frequent guest, as expert on body language and non-verbal communication, in television and newspapers including for Expressen at the Swedish Crown Princess Victoria's wedding and for Aftonbladet during the US SuperTuesday 2016.
Henrik has a BA in Philosophy from Stockholm University and has worked in communications and marketing.
Fexeus has written seven books on practical psychology and influence. His first book, The art of reading minds, was released in 2007 by Forum Bokförlag. In 2010, it received the Pocket Platinum sales award. His second book, When you do what I want, was released in 2008 and received in 2010 the Pocket Gold award.
As of 2019, his books have been translated into over 30 languages, including Chinese, Romanian, Russian, Japanese and Portuguese. Fexeus books have sold more than a million copies worldwide. Since 2019 he is published by St. Martin's Press in USA and by Hodder & Stoughton in the UK.
Henrik has a BA in Philosophy from Stockholm University and has worked in communications and marketing.
Fexeus has written seven books on practical psychology and influence. His first book, The art of reading minds, was released in 2007 by Forum Bokförlag. In 2010, it received the Pocket Platinum sales award. His second book, When you do what I want, was released in 2008 and received in 2010 the Pocket Gold award.
As of 2019, his books have been translated into over 30 languages, including Chinese, Romanian, Russian, Japanese and Portuguese. Fexeus books have sold more than a million copies worldwide. Since 2019 he is published by St. Martin's Press in USA and by Hodder & Stoughton in the UK.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
May 30, 2026
„Puzzle mortal” de Henrik Fexeus a fost pentru mine o continuare chiar mai bună decât primul volum al seriei, „Sacrificiul”. Deși primul roman m-a atras prin atmosfera întunecată și misterele bine construite, aici am simțit că totul este dus la un alt nivel. Povestea devine mai intensă, mai tensionată și mult mai personală pentru personaje, iar asta m-a făcut să mă implic emoțional și mai mult în tot ce li se întâmplă.
Mai multe în recenzia de pe blog: https://carti.blog/2026/05/30/puzzle-...
Mai multe în recenzia de pe blog: https://carti.blog/2026/05/30/puzzle-...
July 5, 2026
Am scris nu demult că Henrik Fexeus a început o serie romanescă pe tema amneziei. A primit impulsul de a scrie literatură de suspans de la Camila Läckberg, cu care a redactat deja trei cărți polițiste despre intuițiile unui mentalist extravagant.
Fexeus scrie destul de împiedicat, dar are idei și fantezie. Faptul că este psiholog la bază se vede imediat. Profilurile asasinilor și bagajul lor mental sînt coerente și aproape convingătoare. Cît de convingătoare poate fi psihologia unui asasin. În seria lui Fexeus (Puzzle mortal continuă, într-un fel, acțiunea din Sacrificiul), criminalii sînt un amestec de cumințenie, prevedere și violență (calculată), au vieți banale, sînt pensionari, poți trece pe lîngă ei fără să-i bagi în seamă. Nici cei apropiați, soțiile, rudele, copiii nu par să observe că trăiesc în casă cu niște monștri.
În romanele lui Henrik Fexeus, poliția joacă un rol cu totul marginal, pînă la urmă e reprezentată de un singur ofițer, Samir. Inspectorul Klaus Nordström nu poate fi pus la socoteală, deja a murit. Prin urmare, Florence Tapper și David Lund trebuie să se descurce singuri. Nici unul nu are talente de detectiv ieșite din comun, chiar dacă Florence e avocată și a cercetat, cu siguranță, în biografiile oamenilor dubioși, amîndoi sînt stîngaci și par adesea neajutorați.
Nu există persoană mai lipsită de ajutor decît David Lund. A împlinit 35 de ani, e un tip chipeș, ar trebui să se priceapă la calculatoare (fiindcă lucrează ca programator), dar nu se pricepe (ori nu e deloc suspicios). Esben îi umblă nestingherit prin laptop, fără ca David să observe, deși a făcut vreme de patru ani studii de programare și e prețuit ca specialist. A fost și la sală, și-a lucrat pectoralii, dar nu e în stare să riposteze, cînd e agresat de un bătrîn. Într-un cuvînt, e omul lipsit de însușiri. La final, cînd lucrurile par să se așeze, David e gata să izbucnească în plâns. El însuși recunoaște, de altfel: „Dar eu nu sînt nici poliţist, nici avocat. Sînt un tip simplu, de care nu-i pasă nimănui”. Exagerează. Măcar lui Florence îi pasă de el. Oricum, cei doi fac un cuplu interesant tocmai prin faptul că sînt oameni obișnuiți.
La o inspecție rapidă, romanul lui Fexeus nu e rău... (16.08.26, d).
Fexeus scrie destul de împiedicat, dar are idei și fantezie. Faptul că este psiholog la bază se vede imediat. Profilurile asasinilor și bagajul lor mental sînt coerente și aproape convingătoare. Cît de convingătoare poate fi psihologia unui asasin. În seria lui Fexeus (Puzzle mortal continuă, într-un fel, acțiunea din Sacrificiul), criminalii sînt un amestec de cumințenie, prevedere și violență (calculată), au vieți banale, sînt pensionari, poți trece pe lîngă ei fără să-i bagi în seamă. Nici cei apropiați, soțiile, rudele, copiii nu par să observe că trăiesc în casă cu niște monștri.
În romanele lui Henrik Fexeus, poliția joacă un rol cu totul marginal, pînă la urmă e reprezentată de un singur ofițer, Samir. Inspectorul Klaus Nordström nu poate fi pus la socoteală, deja a murit. Prin urmare, Florence Tapper și David Lund trebuie să se descurce singuri. Nici unul nu are talente de detectiv ieșite din comun, chiar dacă Florence e avocată și a cercetat, cu siguranță, în biografiile oamenilor dubioși, amîndoi sînt stîngaci și par adesea neajutorați.
Nu există persoană mai lipsită de ajutor decît David Lund. A împlinit 35 de ani, e un tip chipeș, ar trebui să se priceapă la calculatoare (fiindcă lucrează ca programator), dar nu se pricepe (ori nu e deloc suspicios). Esben îi umblă nestingherit prin laptop, fără ca David să observe, deși a făcut vreme de patru ani studii de programare și e prețuit ca specialist. A fost și la sală, și-a lucrat pectoralii, dar nu e în stare să riposteze, cînd e agresat de un bătrîn. Într-un cuvînt, e omul lipsit de însușiri. La final, cînd lucrurile par să se așeze, David e gata să izbucnească în plâns. El însuși recunoaște, de altfel: „Dar eu nu sînt nici poliţist, nici avocat. Sînt un tip simplu, de care nu-i pasă nimănui”. Exagerează. Măcar lui Florence îi pasă de el. Oricum, cei doi fac un cuplu interesant tocmai prin faptul că sînt oameni obișnuiți.
La o inspecție rapidă, romanul lui Fexeus nu e rău... (16.08.26, d).
May 17, 2026
"Puzzle mortal" m-a prins exact cum îmi place un thriller psihologic să o facă: lent la început, dar cu o tensiune care crește constant până ajungi să nu mai poți lăsa cartea din mână. Și într-adevăr, în weekend am devorat-o. Henrik Fexeus reușește din nou să combine misterul, trauma și manipularea psihologică într-o poveste care te face să te îndoiești de fiecare personaj și de fiecare adevăr descoperit.
După evenimentele din "Sacrificiul", David încearcă să își pună ordine în trecut și în amintirile care încă îl urmăresc, însă lucrurile devin rapid și mai întunecate. Relația dintre el și Florence mi s-a părut unul dintre cele mai bune aspecte ale cărții: complicată, tensionată și foarte umană. Nu sunt personajele clasice perfecte, iar tocmai defectele și traumele lor le fac credibile.
Ce mi-a plăcut cel mai mult a fost atmosfera apăsătoare și senzația constantă că cineva trage sforile din umbră. Fexeus știe să construiască suspans fără să se bazeze doar pe acțiune. Multe momente tensionate vin din jocurile mentale, din frică și din nesiguranță. Uneori povestea devine destul de complexă și trebuie să fii atent la detalii, dar exact asta mi s-a părut satisfăcător. Totuși, au existat și câteva pasaje în care ritmul a fost mai lent, mai ales în partea de mijloc, unde investigația stagnează puțin. Din cauza asta nu i-aș da 5 stele, dar finalul compensează prin intensitate și revelațiile bine construite, chiar dacă rămâi cu o mulțime de întrebări și cu gândul de "ce fac cu viața mea până apare următorul volum?"
Pentru mine, "Puzzle mortal" a fost o continuare mai matură și mai întunecată decât "Sacrificiul". Dacă vă plac thrillerele psihologice cu conspirații, secrete din trecut și personaje marcate de propriile traume, seria "Memento" merită avută în vedere. 👀
După evenimentele din "Sacrificiul", David încearcă să își pună ordine în trecut și în amintirile care încă îl urmăresc, însă lucrurile devin rapid și mai întunecate. Relația dintre el și Florence mi s-a părut unul dintre cele mai bune aspecte ale cărții: complicată, tensionată și foarte umană. Nu sunt personajele clasice perfecte, iar tocmai defectele și traumele lor le fac credibile.
Ce mi-a plăcut cel mai mult a fost atmosfera apăsătoare și senzația constantă că cineva trage sforile din umbră. Fexeus știe să construiască suspans fără să se bazeze doar pe acțiune. Multe momente tensionate vin din jocurile mentale, din frică și din nesiguranță. Uneori povestea devine destul de complexă și trebuie să fii atent la detalii, dar exact asta mi s-a părut satisfăcător. Totuși, au existat și câteva pasaje în care ritmul a fost mai lent, mai ales în partea de mijloc, unde investigația stagnează puțin. Din cauza asta nu i-aș da 5 stele, dar finalul compensează prin intensitate și revelațiile bine construite, chiar dacă rămâi cu o mulțime de întrebări și cu gândul de "ce fac cu viața mea până apare următorul volum?"
Pentru mine, "Puzzle mortal" a fost o continuare mai matură și mai întunecată decât "Sacrificiul". Dacă vă plac thrillerele psihologice cu conspirații, secrete din trecut și personaje marcate de propriile traume, seria "Memento" merită avută în vedere. 👀
October 29, 2025
Skulle nog vilja påstå att bok ett var mycket mer spännande men efter det där slutet och den cliffhangern så är denna bok en bra brygga till nästa jok (som jag antar kommer?) jag som är en romance girlie stör mig lite på Florences och Davids oklara relation men kan typ ändå uppskatta den?! 3,25⭐️
May 31, 2026
Hoe vecht je tegen een vijand die je niet kunt zien?
Jarenlang leefde David Lund zonder herinneringen aan zijn jeugd. Tot traumatische gebeurtenissen vergeten deuren openbreken en hem dwingen onder ogen te zien wie hij werkelijk is. Terwijl hij probeert zijn verleden een plaats te geven, lijkt er eindelijk rust in zicht, zeker nu hij voorzichtig bouwt aan een toekomst met advocate Florence Tapper, maar dan slaat het verleden genadeloos terug. Van de ene op de andere dag worden David en Florence het mikpunt van een meedogenloze online haatcampagne. Leugens verspreiden zich razendsnel, hun reputaties brokkelen af en overal lijken ogen op hen gericht. Hoe harder ze vechten, hoe dieper ze in een web van manipulatie, dreiging en verborgen motieven verstrikt raken.
Want hun vijand kent geen grenzen.En blijft liever onzichtbaar.
Mijn ervaring:
Een indrukwekkend vervolg waarin spanning en psychologische diepgang opnieuw moeiteloos samenkomen. Dit tweede deel is misschien zelfs nog sterker dan het eerste. Het verhaal voelt donkerder, persoonlijker en vooral actueler aan. De dreiging is deze keer niet alleen fysiek, maar speelt zich ook online af, wat het extra beklemmend maakt.
Henrik Fexeus heeft een vlotte, filmische schrijfstijl en zorgt ervoor dat het verhaal je vanaf de eerste pagina grijpt en niet meer loslaat. De korte hoofdstukken, wisselende scènes, scherpe dialogen en voortdurende onderhuidse spanning houden het tempo hoog en maken dat je blijft doorlezen.
David Lund staat opnieuw centraal als hoofdpersonage en blijft een intrigerend karakter. Zijn worstelingen met zijn verleden, verloren herinneringen en identiteit geven hem veel psychologische gelaagdheid. Hij probeert grip te krijgen op zijn leven, maar merkt telkens opnieuw dat het verleden hem niet loslaat. Florence Tapper vormt daarin een sterk tegengewicht. Ze is intelligent, vastberaden en emotioneel geloofwaardig, waardoor hun dynamiek overtuigend aanvoelt. Samen dragen ze het verhaal, juist omdat hun relatie voortdurend onder druk staat. De onzekerheid, het wantrouwen en de angst die ontstaan door de online haatcampagne maken hun ontwikkeling extra interessant.
Wat dit verhaal zo sterk maakt, is hoe actueel het aanvoelt. Thema’s als online manipulatie, cancelcultuur, reputatieschade en digitale macht spelen een grote rol. Henrik Fexeus neemt voldoende tijd om emoties en trauma’s voelbaar te maken, waardoor de spanning niet alleen draait om de vraag wat er gebeurt, maar vooral om wat het met de personages doet. Hij laat zien hoe kwetsbaar mensen zijn wanneer sociale media tegen hen worden gebruikt. Dat maakt de thriller beklemmend, omdat het allemaal angstwekkend realistisch voelt. Tegelijkertijd draait het verhaal ook om trauma, controle en de vraag of je ooit echt aan je verleden kunt ontsnappen.
De opbouw is sterk en doeltreffend. Langzaam vallen de puzzelstukjes op hun plaats en bouwt de spanning zich geleidelijk op. Meerdere keren dacht ik te weten hoe het verhaal in elkaar zat, maar telkens wist Henrik Fexeus me opnieuw te verrassen met onverwachte twists. Vooral richting het einde versnelt het tempo flink en volgen de onthullingen elkaar snel op. Toch blijft het verhaal erg goed te volgen en verliest het nergens zijn emotionele kracht. De combinatie van psychologische spanning, actuele thema’s en sterke personages maakt dit tot een thriller die je echt weet te grijpen.
Schimmenspel is een meeslepende, pakkende en psychologische thriller met een actuele insteek, sterke karakterontwikkeling en een beklemmende sfeer. Henrik Fexeus schrijft vlot en filmisch en weet met dit tweede deel een nog sterkere en duisterdere thriller neer te zetten. Een indrukwekkend vervolg dat absoluut nieuwsgierig maakt naar meer.
Jarenlang leefde David Lund zonder herinneringen aan zijn jeugd. Tot traumatische gebeurtenissen vergeten deuren openbreken en hem dwingen onder ogen te zien wie hij werkelijk is. Terwijl hij probeert zijn verleden een plaats te geven, lijkt er eindelijk rust in zicht, zeker nu hij voorzichtig bouwt aan een toekomst met advocate Florence Tapper, maar dan slaat het verleden genadeloos terug. Van de ene op de andere dag worden David en Florence het mikpunt van een meedogenloze online haatcampagne. Leugens verspreiden zich razendsnel, hun reputaties brokkelen af en overal lijken ogen op hen gericht. Hoe harder ze vechten, hoe dieper ze in een web van manipulatie, dreiging en verborgen motieven verstrikt raken.
Want hun vijand kent geen grenzen.En blijft liever onzichtbaar.
Mijn ervaring:
Een indrukwekkend vervolg waarin spanning en psychologische diepgang opnieuw moeiteloos samenkomen. Dit tweede deel is misschien zelfs nog sterker dan het eerste. Het verhaal voelt donkerder, persoonlijker en vooral actueler aan. De dreiging is deze keer niet alleen fysiek, maar speelt zich ook online af, wat het extra beklemmend maakt.
Henrik Fexeus heeft een vlotte, filmische schrijfstijl en zorgt ervoor dat het verhaal je vanaf de eerste pagina grijpt en niet meer loslaat. De korte hoofdstukken, wisselende scènes, scherpe dialogen en voortdurende onderhuidse spanning houden het tempo hoog en maken dat je blijft doorlezen.
David Lund staat opnieuw centraal als hoofdpersonage en blijft een intrigerend karakter. Zijn worstelingen met zijn verleden, verloren herinneringen en identiteit geven hem veel psychologische gelaagdheid. Hij probeert grip te krijgen op zijn leven, maar merkt telkens opnieuw dat het verleden hem niet loslaat. Florence Tapper vormt daarin een sterk tegengewicht. Ze is intelligent, vastberaden en emotioneel geloofwaardig, waardoor hun dynamiek overtuigend aanvoelt. Samen dragen ze het verhaal, juist omdat hun relatie voortdurend onder druk staat. De onzekerheid, het wantrouwen en de angst die ontstaan door de online haatcampagne maken hun ontwikkeling extra interessant.
Wat dit verhaal zo sterk maakt, is hoe actueel het aanvoelt. Thema’s als online manipulatie, cancelcultuur, reputatieschade en digitale macht spelen een grote rol. Henrik Fexeus neemt voldoende tijd om emoties en trauma’s voelbaar te maken, waardoor de spanning niet alleen draait om de vraag wat er gebeurt, maar vooral om wat het met de personages doet. Hij laat zien hoe kwetsbaar mensen zijn wanneer sociale media tegen hen worden gebruikt. Dat maakt de thriller beklemmend, omdat het allemaal angstwekkend realistisch voelt. Tegelijkertijd draait het verhaal ook om trauma, controle en de vraag of je ooit echt aan je verleden kunt ontsnappen.
De opbouw is sterk en doeltreffend. Langzaam vallen de puzzelstukjes op hun plaats en bouwt de spanning zich geleidelijk op. Meerdere keren dacht ik te weten hoe het verhaal in elkaar zat, maar telkens wist Henrik Fexeus me opnieuw te verrassen met onverwachte twists. Vooral richting het einde versnelt het tempo flink en volgen de onthullingen elkaar snel op. Toch blijft het verhaal erg goed te volgen en verliest het nergens zijn emotionele kracht. De combinatie van psychologische spanning, actuele thema’s en sterke personages maakt dit tot een thriller die je echt weet te grijpen.
Schimmenspel is een meeslepende, pakkende en psychologische thriller met een actuele insteek, sterke karakterontwikkeling en een beklemmende sfeer. Henrik Fexeus schrijft vlot en filmisch en weet met dit tweede deel een nog sterkere en duisterdere thriller neer te zetten. Een indrukwekkend vervolg dat absoluut nieuwsgierig maakt naar meer.
June 18, 2026
Veronique las 'Schimmenspel' geschreven door Henrik Fexeus.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
David Lund heeft jarenlang zonder herinneringen aan zijn jeugd geleefd. Na een reeks ingrijpende gebeurtenissen krijgt hij herinneringen uit zijn verleden terug. Nu probeert hij zijn leven opnieuw vorm te geven. Tegelijkertijd zet hij voorzichtig stappen richting een toekomst met Florence Tapper, de vrouw op wie hij verliefd is.
Maar net wanneer hun geluk binnen handbereik lijkt, worden David en Florence het mikpunt van een meedogenloze online haatcampagne. Leugens, verdachtmakingen en persoonlijke aanvallen verspreiden zich razendsnel en zetten hun levens volledig op zijn kop. Al snel beseffen ze dat iemand doelbewust hun reputaties en relaties probeert te vernietigen.
Terwijl de druk steeds verder toeneemt, worden ze gedwongen de confrontatie aan te gaan met een vijand die vanuit de schaduw opereert en nergens voor terugdeinst. Wat begint als een digitale aanval, groeit uit tot een gevaarlijk spel waarin hun toekomst, en misschien zelfs hun levens, op het spel staan.
Henrik Fexeus heb ik leren kennen door de boeken die hij geschreven heeft samen met Camilla Läckberg. De Mina Dabiri & Vincent Walder trilogie heb ik echt verslonden, dus toen vorig jaar zijn boek 'Het offer' uitkwam, was ik nieuwgierig en na het lezen nog enthousiaster. Dus toen ik zag dat 'Schimmenspel', het vervolg op 'Het offer', verscheen wist ik dat ik deze ook wilde lezen en daar heb ik absoluut geen spijt van.
Ik raad wel aan om eerst 'Het offer' te lezen om meer over de achtergrond van David Lund te weten. Al worden er wel enige zaken aangestipt van het eerste deel, toch denk ik dat je meer van het verhaal geniet als je het eerste deel ook leest en dat is absoluut geen straf.
Fexeus heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl en dit, in combinatie met de korte hoofdstukken, zorgt ervoor dat je door het verhaal vliegt. Ik kon me de verschillende scènes zo voor de geest halen en dit maakt het lezen altijd net wat intenser.
Het verhaal begint met een spannende proloog en dit zorgt ervoor dat ik meteen in het verhaal zit. Fexeus wisselt spanning af met een beklemmende sfeer, waarbij je voelt dat er iets staat te gebeuren.
De hoofdpersonages David en Florence, ondanks dat ze tegenpolen van elkaar zijn, hebben een prettige chemie. Het verhaal zorgt er ook voor dat je zelf lekker mee kunt puzzelen en net als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, komt er een plottwist die het geheel weer door de war schopt.
Het einde laat nog ruimte voor een vervolg en ik zag dat er inderdaad al een derde deel in Zweden verschenen is. Laten we hopen dat deze ook snel vertaald wordt. Ik kijk er in ieder geval naar uit.
Als je van psychologische thrillers houdt, is dit zeker een serie die je op wilt pakken.
Dit boek ontvingen wij van uitgeverij De Geus. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
David Lund heeft jarenlang zonder herinneringen aan zijn jeugd geleefd. Na een reeks ingrijpende gebeurtenissen krijgt hij herinneringen uit zijn verleden terug. Nu probeert hij zijn leven opnieuw vorm te geven. Tegelijkertijd zet hij voorzichtig stappen richting een toekomst met Florence Tapper, de vrouw op wie hij verliefd is.
Maar net wanneer hun geluk binnen handbereik lijkt, worden David en Florence het mikpunt van een meedogenloze online haatcampagne. Leugens, verdachtmakingen en persoonlijke aanvallen verspreiden zich razendsnel en zetten hun levens volledig op zijn kop. Al snel beseffen ze dat iemand doelbewust hun reputaties en relaties probeert te vernietigen.
Terwijl de druk steeds verder toeneemt, worden ze gedwongen de confrontatie aan te gaan met een vijand die vanuit de schaduw opereert en nergens voor terugdeinst. Wat begint als een digitale aanval, groeit uit tot een gevaarlijk spel waarin hun toekomst, en misschien zelfs hun levens, op het spel staan.
Henrik Fexeus heb ik leren kennen door de boeken die hij geschreven heeft samen met Camilla Läckberg. De Mina Dabiri & Vincent Walder trilogie heb ik echt verslonden, dus toen vorig jaar zijn boek 'Het offer' uitkwam, was ik nieuwgierig en na het lezen nog enthousiaster. Dus toen ik zag dat 'Schimmenspel', het vervolg op 'Het offer', verscheen wist ik dat ik deze ook wilde lezen en daar heb ik absoluut geen spijt van.
Ik raad wel aan om eerst 'Het offer' te lezen om meer over de achtergrond van David Lund te weten. Al worden er wel enige zaken aangestipt van het eerste deel, toch denk ik dat je meer van het verhaal geniet als je het eerste deel ook leest en dat is absoluut geen straf.
Fexeus heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl en dit, in combinatie met de korte hoofdstukken, zorgt ervoor dat je door het verhaal vliegt. Ik kon me de verschillende scènes zo voor de geest halen en dit maakt het lezen altijd net wat intenser.
Het verhaal begint met een spannende proloog en dit zorgt ervoor dat ik meteen in het verhaal zit. Fexeus wisselt spanning af met een beklemmende sfeer, waarbij je voelt dat er iets staat te gebeuren.
De hoofdpersonages David en Florence, ondanks dat ze tegenpolen van elkaar zijn, hebben een prettige chemie. Het verhaal zorgt er ook voor dat je zelf lekker mee kunt puzzelen en net als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, komt er een plottwist die het geheel weer door de war schopt.
Het einde laat nog ruimte voor een vervolg en ik zag dat er inderdaad al een derde deel in Zweden verschenen is. Laten we hopen dat deze ook snel vertaald wordt. Ik kijk er in ieder geval naar uit.
Als je van psychologische thrillers houdt, is dit zeker een serie die je op wilt pakken.
Dit boek ontvingen wij van uitgeverij De Geus. Dit beïnvloedt onze mening niet.
July 1, 2026
3.75*
July 5, 2026
Tot voor kort had David Lund geen herinneringen aan zijn jeugd, maar een reeks traumatische gebeurtenissen heeft daar verandering in gebracht, en nu probeert hij te verwerken wat hij over zichzelf en zijn verleden heeft geleerd. Daarnaast probeert hij een relatie op te bouwen met de vrouw van zijn dromen, advocate Florence Tapper.
Wanneer zowel David als Florence ineens het doelwit wordt van een online haatcampagne, wordt duidelijk dat Davids verleden nog niet klaar is met hem. Terwijl hun levens en reputaties systematisch worden verwoest, ontdekken ze al snel hoe lastig het is om te vechten tegen vijanden die in de schaduwen opereren en voor niets terugdeinzen. En hoe gevaarlijk dat kan zijn.
Na het sterke eerste deel, 'Het offer', keek ik erg uit naar Schimmenspel. Helaas wist dit tweede deel mijn verwachtingen niet helemaal waar te maken. Toch heb ik me zeker vermaakt en waren er een aantal scènes die echt indruk maakten.
Het verhaal volgt opnieuw David en Florence, die verstrikt raken in een gevaarlijk mysterie. Hun samenwerking blijft één van de sterke punten van de serie en ook in dit deel vond ik beide personages interessant om te volgen. Hun onderlinge dynamiek zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen.
Wat wel goed is om te weten, is dat er ontzettend veel personages in het verhaal voorkomen. Daardoor moet je er echt goed met je aandacht bij blijven om iedereen uit elkaar te houden en alle verbanden te blijven zien. Zeker in het begin kostte me dat af en toe wat extra concentratie.
Het boek begint veelbelovend. Vooral de vondst van een lichaam in het ijs zorgde ervoor dat mijn aandacht direct werd getrokken. Later in het verhaal volgt nog een andere heftige scène waarin opnieuw iemand dood wordt aangetroffen. Dat zijn wat mij betreft de sterkste momenten uit het boek en daar merk je hoe goed Henrik Fexeus spanning kan opbouwen.
Toch voelde het verhaal voor mij tussendoor regelmatig wat traag aan. Er gebeurt zeker genoeg, maar de spanning die ik in 'Het offer' voortdurend voelde, miste ik hier grotendeels. Het duurt vrij lang voordat het verhaal echt op gang komt en daardoor had ik soms het gevoel dat het tempo wat lager lag dan nodig was.
3,0 ⭐️
Wanneer zowel David als Florence ineens het doelwit wordt van een online haatcampagne, wordt duidelijk dat Davids verleden nog niet klaar is met hem. Terwijl hun levens en reputaties systematisch worden verwoest, ontdekken ze al snel hoe lastig het is om te vechten tegen vijanden die in de schaduwen opereren en voor niets terugdeinzen. En hoe gevaarlijk dat kan zijn.
Na het sterke eerste deel, 'Het offer', keek ik erg uit naar Schimmenspel. Helaas wist dit tweede deel mijn verwachtingen niet helemaal waar te maken. Toch heb ik me zeker vermaakt en waren er een aantal scènes die echt indruk maakten.
Het verhaal volgt opnieuw David en Florence, die verstrikt raken in een gevaarlijk mysterie. Hun samenwerking blijft één van de sterke punten van de serie en ook in dit deel vond ik beide personages interessant om te volgen. Hun onderlinge dynamiek zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen.
Wat wel goed is om te weten, is dat er ontzettend veel personages in het verhaal voorkomen. Daardoor moet je er echt goed met je aandacht bij blijven om iedereen uit elkaar te houden en alle verbanden te blijven zien. Zeker in het begin kostte me dat af en toe wat extra concentratie.
Het boek begint veelbelovend. Vooral de vondst van een lichaam in het ijs zorgde ervoor dat mijn aandacht direct werd getrokken. Later in het verhaal volgt nog een andere heftige scène waarin opnieuw iemand dood wordt aangetroffen. Dat zijn wat mij betreft de sterkste momenten uit het boek en daar merk je hoe goed Henrik Fexeus spanning kan opbouwen.
Toch voelde het verhaal voor mij tussendoor regelmatig wat traag aan. Er gebeurt zeker genoeg, maar de spanning die ik in 'Het offer' voortdurend voelde, miste ik hier grotendeels. Het duurt vrij lang voordat het verhaal echt op gang komt en daardoor had ik soms het gevoel dat het tempo wat lager lag dan nodig was.
3,0 ⭐️
June 3, 2026
Memento-2 Schimmenspel – Henrik Fexeus
Tot voor kort had David Lund geen herinneringen aan zijn jeugd, maar een reeks traumatische gebeurtenissen heeft daar verandering in gebracht, en nu probeert hij te verwerken wat hij over zichzelf en zijn verleden heeft geleerd. Daarnaast probeert hij een relatie op te bouwen met de vrouw van zijn dromen, advocate Florence Tapper.
Wanneer zowel David als Florence ineens het doelwit wordt van een online haatcampagne, wordt duidelijk dat Davids verleden nog niet klaar is met hem. Terwijl hun levens en reputaties systematisch worden verwoest, ontdekken ze al snel hoe lastig het is om te vechten tegen vijanden die in de schaduwen opereren en voor niets terugdeinzen. En hoe gevaarlijk dat kan zijn.
Henrik Fexeus schreef eerder al samen met Camilla Lackberg de Mina Dabiri & Vincent Walder trilogie. In 2025 kwam zijn eerste solo-thriller Het offer uit en Schimmenspel is hierop het vervolg. Voor het leesplezier raad ik je zeker aan om te beginnen met het eerste deel, hier maak je namelijk al kennis met het hoofdpersonage David en zijn complexe achtergrond. Deel twee gaat hierop verder en ook al wordt één en ander weer even kort herhaald, het verhaal is beslist beter te begrijpen met de achtergrondkennis uit het eerste deel.
De schrijfstijl van de auteur is prettig en beeldend en ook door de korte hoofdstukken leest het verhaal vlot. Vanaf de proloog weet de auteur je te boeien en word je het verhaal ingetrokken. Op de juiste momenten is er spanning, een beklemmende sfeer of een mentale plottwist. En als je eenmaal in de greep van het verhaal bent, laat het je ook niet meer los.
David Lund en Florence Tapper zijn twee interessante personages. Twee tegenpolen ook en dat zorgt voor een mooie balans in het verhaal. Waar David zoekende is en worstelt met zijn verleden, is Florence stabiel en sterk. Toch zorgt de haatcampagne voor wantrouwen en brengt het hun relatie aan het wankelen.
Het verhaal nodigt je ook uit om mee te puzzelen en samen met David en Florence op zoek te gaan naar de waarheid. Echter, zodra je denkt te weten hoe het zit, volgt er veelal een nieuwe plottwist waarmee alle stukjes van de puzzel weer door elkaar gehusseld lijken te worden. Maar doordat er veel gebeurt, het tempo hoog ligt én er veel personages zijn, is het wel zaak om voortdurend je hoofd er goed bij te houden.
De cliffhanger waar het verhaal uiteindelijk mee eindigt zorgt voor de mogelijkheid van een derde deel. Ik word blij van die gedacht en kijk er dus stiekem al naar uit!
De Memento-serie van Henrik Fexeus is dan ook zeker een aanrader voor de liefhebber van psychologische thrillers.
4 ★
Bedankt De Geus voor dit recensie-exemplaar.
Tot voor kort had David Lund geen herinneringen aan zijn jeugd, maar een reeks traumatische gebeurtenissen heeft daar verandering in gebracht, en nu probeert hij te verwerken wat hij over zichzelf en zijn verleden heeft geleerd. Daarnaast probeert hij een relatie op te bouwen met de vrouw van zijn dromen, advocate Florence Tapper.
Wanneer zowel David als Florence ineens het doelwit wordt van een online haatcampagne, wordt duidelijk dat Davids verleden nog niet klaar is met hem. Terwijl hun levens en reputaties systematisch worden verwoest, ontdekken ze al snel hoe lastig het is om te vechten tegen vijanden die in de schaduwen opereren en voor niets terugdeinzen. En hoe gevaarlijk dat kan zijn.
Henrik Fexeus schreef eerder al samen met Camilla Lackberg de Mina Dabiri & Vincent Walder trilogie. In 2025 kwam zijn eerste solo-thriller Het offer uit en Schimmenspel is hierop het vervolg. Voor het leesplezier raad ik je zeker aan om te beginnen met het eerste deel, hier maak je namelijk al kennis met het hoofdpersonage David en zijn complexe achtergrond. Deel twee gaat hierop verder en ook al wordt één en ander weer even kort herhaald, het verhaal is beslist beter te begrijpen met de achtergrondkennis uit het eerste deel.
De schrijfstijl van de auteur is prettig en beeldend en ook door de korte hoofdstukken leest het verhaal vlot. Vanaf de proloog weet de auteur je te boeien en word je het verhaal ingetrokken. Op de juiste momenten is er spanning, een beklemmende sfeer of een mentale plottwist. En als je eenmaal in de greep van het verhaal bent, laat het je ook niet meer los.
David Lund en Florence Tapper zijn twee interessante personages. Twee tegenpolen ook en dat zorgt voor een mooie balans in het verhaal. Waar David zoekende is en worstelt met zijn verleden, is Florence stabiel en sterk. Toch zorgt de haatcampagne voor wantrouwen en brengt het hun relatie aan het wankelen.
Het verhaal nodigt je ook uit om mee te puzzelen en samen met David en Florence op zoek te gaan naar de waarheid. Echter, zodra je denkt te weten hoe het zit, volgt er veelal een nieuwe plottwist waarmee alle stukjes van de puzzel weer door elkaar gehusseld lijken te worden. Maar doordat er veel gebeurt, het tempo hoog ligt én er veel personages zijn, is het wel zaak om voortdurend je hoofd er goed bij te houden.
De cliffhanger waar het verhaal uiteindelijk mee eindigt zorgt voor de mogelijkheid van een derde deel. Ik word blij van die gedacht en kijk er dus stiekem al naar uit!
De Memento-serie van Henrik Fexeus is dan ook zeker een aanrader voor de liefhebber van psychologische thrillers.
4 ★
Bedankt De Geus voor dit recensie-exemplaar.
September 30, 2026
W „Zwierzęciu ofiarnym”, pierwszym tomie cyklu „Memento”, Henrik Fexeus zostawił nas z mnóstwem pytań i fascynująco otwartą furtką. Można się było więc spodziewać, że główni bohaterowie, David i Florence, nie zaznają spokoju w kontynuacji tej historii, a autor pod tym względem absolutnie nie zawodzi. W „Układance” wrzuca ich i nas na jeszcze głębszą wodę, udowadniając, że potrafi manipulować nie tylko umysłami swoich bohaterów, ale i naszymi.
Chociaż autor serwuje na początku krótkie, zgrabne przypomnienie poprzednich wydarzeń, za co wielki plus, to jednak warto mieć za sobą lekturę pierwszego tomu, by zrozumieć niuanse fabuły i wzajemnych powiązań między bohaterami.
Szybko orientujemy się, że David i Florence swoimi pytaniami i dociekaniami w sprawie zaginionego brata ściągają na siebie uwagę niebezpiecznych ludzi. Zaczyna się medialna nagonka, która ma nie tylko zdyskredytować Davida i uczynić go wrogiem publicznym, ale może wręcz kosztować go życie. Zaszczuty, osaczony, szuka bliskości i bezpieczeństwa u Florence. Ale ona sama toczy własne bitwy. Po nieudanym małżeństwie boi się zaangażowania, a do tego wisi nad nią widmo utraty prawa do wykonywania zawodu.
Jakby tego było mało, autor dokłada kolejny, rewelacyjnie poprowadzony wątek Hanny, bratowej Florence. Kobieta jako dziecko straciła całą rodzinę w pożarze łodzi. Teraz zaczyna otrzymywać niepokojące materiały, które sprawiają, że przestaje ufać własnym wspomnieniom. I kolejny raz przekonujemy się, że w świecie stworzonym przez Fexeusa nic nie jest takie, jakim się początkowo wydaje.
Tytułowa „Układanka” to bardzo trafna nazwa tego tomu. Traumy z dzieciństwa, wspomnienia, którym nie można ufać, podejrzane zgony oraz medialna nagonka, to wszystko elementy, które, rozrzucone niczym przypadkowe puzzle, powoli zaczynają składać się w coraz bardziej czytelny, choć przerażający obraz. Jego odkrywanie ułatwia wielotorowa narracja, dzięki której śledzimy perspektywę różnych bohaterów, będąc tym samym często o krok przed nimi.
Przeraziło mnie, jak łatwo człowieka zaszczuć i zmanipulować opinię publiczną. Ale również to, jak łatwo wpłynąć na naszą pamięć, byśmy uznali narzucone wspomnienia za własne. Autor umiejętnie wykorzystuje swoją wiedzę ekspercką w zakresie mowy ciała i manipulacji, co czyni tę niepokojącą, dynamiczną historię jeszcze bardziej fascynującą.
Czekam z niecierpliwością na trzecią część, bo czuję, że niektóre odpowiedzi, które teraz wydają się tak oczywiste, nabiorą innego znaczenia, a autor jeszcze nieraz nas zaskoczy.
Chociaż autor serwuje na początku krótkie, zgrabne przypomnienie poprzednich wydarzeń, za co wielki plus, to jednak warto mieć za sobą lekturę pierwszego tomu, by zrozumieć niuanse fabuły i wzajemnych powiązań między bohaterami.
Szybko orientujemy się, że David i Florence swoimi pytaniami i dociekaniami w sprawie zaginionego brata ściągają na siebie uwagę niebezpiecznych ludzi. Zaczyna się medialna nagonka, która ma nie tylko zdyskredytować Davida i uczynić go wrogiem publicznym, ale może wręcz kosztować go życie. Zaszczuty, osaczony, szuka bliskości i bezpieczeństwa u Florence. Ale ona sama toczy własne bitwy. Po nieudanym małżeństwie boi się zaangażowania, a do tego wisi nad nią widmo utraty prawa do wykonywania zawodu.
Jakby tego było mało, autor dokłada kolejny, rewelacyjnie poprowadzony wątek Hanny, bratowej Florence. Kobieta jako dziecko straciła całą rodzinę w pożarze łodzi. Teraz zaczyna otrzymywać niepokojące materiały, które sprawiają, że przestaje ufać własnym wspomnieniom. I kolejny raz przekonujemy się, że w świecie stworzonym przez Fexeusa nic nie jest takie, jakim się początkowo wydaje.
Tytułowa „Układanka” to bardzo trafna nazwa tego tomu. Traumy z dzieciństwa, wspomnienia, którym nie można ufać, podejrzane zgony oraz medialna nagonka, to wszystko elementy, które, rozrzucone niczym przypadkowe puzzle, powoli zaczynają składać się w coraz bardziej czytelny, choć przerażający obraz. Jego odkrywanie ułatwia wielotorowa narracja, dzięki której śledzimy perspektywę różnych bohaterów, będąc tym samym często o krok przed nimi.
Przeraziło mnie, jak łatwo człowieka zaszczuć i zmanipulować opinię publiczną. Ale również to, jak łatwo wpłynąć na naszą pamięć, byśmy uznali narzucone wspomnienia za własne. Autor umiejętnie wykorzystuje swoją wiedzę ekspercką w zakresie mowy ciała i manipulacji, co czyni tę niepokojącą, dynamiczną historię jeszcze bardziej fascynującą.
Czekam z niecierpliwością na trzecią część, bo czuję, że niektóre odpowiedzi, które teraz wydają się tak oczywiste, nabiorą innego znaczenia, a autor jeszcze nieraz nas zaskoczy.
June 28, 2026
Het is ondertussen al een dik jaar geleden dat ik mijn Bookstagram begon met een post van Het offer, het eerste deel van deze Scandinavische thrillerserie. 🤩 Een absoluut vijfsterrenboek! ⭐️
Voor wie Henrik nog niet kent; In Zweden is hij alvast een bekende naam. Eerder schreef hij samen met Camilla Läckberg, maar Memento is zijn eerste soloreeks.🤞
Ik las Het offer destijds met veel plezier en verbazing. Het is zo’n verhaal waarbij je aandacht er voortdurend bij moet zijn, maar dat je na het open einde des te meer voldoening geeft.
Klaar voor deel twee; Schimmenspel
Ik moet eerlijk toegeven dat ik er in het begin even moest inkomen. Er gebeurt ontzettend veel en af en toe was ik de draad wat kwijt. 😱 Gelukkig worden de vertrouwde personages opnieuw sterk neergezet en krijgen ze nog meer diepgang, waardoor ik het verhaal al snel weer helemaal kon volgen.
En dan is er nog Kreskin. 🐶 De trouwe hond die ook in het eerste deel al aanwezig was. Zijn lieve momenten tussen alle spanning door hebben opnieuw een plekje in mijn hart veroverd. 💛
In Het offer maken we kennis met David Lund, een dertigjarige IT’er die samenwoont met zijn hond Kreskin.🐶 Wanneer David een mysterieuze e-mail ontvangt die hij met niemand mag delen, beginnen langzaam herinneringen uit zijn jeugd terug te keren. Een jeugd waar hij zich nauwelijks iets van herinnert..
Dit vormt het begin van een spannende zoektocht naar zijn verleden. Welke geheimen zijn jarenlang zo verborgen gehouden?
In Schimmenspel gaat Davids verhaal verder. Zijn leven staat opnieuw volledig op zijn kop en hij wordt opgejaagd door onbekenden. Samen met zijn vriendin en advocate Florence graaft hij dieper in de geheimen uit het verleden, die nog lang niet allemaal zijn ontrafeld.
Daarnaast volgen we Hanna, die nachtmerries heeft over een bootbrand waarbij ze haar ouders en zus verloor. Als enige overlevende begint ze te twijfelen aan haar eigen herinneringen. Langzaam raken haar verhaal en dat van David steeds meer met elkaar verweven.
Een thriller vol mysterie, verborgen geheimen en een klein vleugje romantiek. Je hersenen krijgen een serieuze workout cadeau! 🤭
⭐️⭐️⭐️⭐️
July 25, 2026
Vilken toppen uppföljare! Mementoserien är helt klart en av mina favorit bokserier och bok 2 påvisar detta ännu en gång!
Fler minnen, fler hemska saker som dras fram och flera spännande timmar i läsande. Otroligt välskriven och berättelsen är väldigt intressant och det är alltid lika svårt att lägga ifrån sig boken när ögonen börjar domna.
5/5!
Fler minnen, fler hemska saker som dras fram och flera spännande timmar i läsande. Otroligt välskriven och berättelsen är väldigt intressant och det är alltid lika svårt att lägga ifrån sig boken när ögonen börjar domna.
5/5!
July 11, 2025
Inte lika bra som ettan men kan vara en bra brygga till en trea.
August 8, 2026
Henrik gjort de igen, skrivit en spännande bok från början till slut! Väldigt spännande och fängslande läsning!
September 28, 2026
Jak tam u Was z kryminałami, przy których trzeba naprawdę wytężyć głowę? Ja takie uwielbiam! A uwielbiam wręcz, kiedy autor celowo miesza tropy i sprawia, że już jestem przekonana, że wiem, kto stoi za wszystkim, a chwilę później okazuje się, że jednak byłam w totalnym błędzie?
🧩 „Układanka” Henrika Fexeusa to drugi tom serii Mementoserien i tutaj od razu mam dla Was jedną ważną uwagę - jeśli macie ją w planach, naprawdę warto zacząć od „Zwierzęcia ofiarnego”. Sama wiem, że czasami kuszą kolejne tomy, nawet jeśli nie znamy poprzednich, ale w tym przypadku historia bohaterów, ich relacje i wydarzenia z pierwszej części mają naprawdę duże znaczenie.
🧩 Tym razem David próbuje poukładać sobie życie po odkryciu prawdy o własnym dzieciństwie. Wspomnienia, które przez lata były ukryte, zaczynają wracać, a razem z nimi pojawiają się rzeczy, z którymi trudno się pogodzić. Jednocześnie David próbuje odnaleźć się w relacji z Florence. Oboje mają za sobą traumatyczne doświadczenia, więc ich związek zdecydowanie nie należy do tych łatwych i przesłodzonych.
🧩 Jakby tego było mało, kariera Florence zaczyna wisieć na włosku, a David z dnia na dzień staje się persona non grata.
🧩 I wtedy do całego chaosu dochodzi jeszcze Hanna, szwagierka Florence, która zaczyna otrzymywać tajemnicze groźby…
🧩 Początkowo te wszystkie wydarzenia wydają się być osobnymi elementami. Mamy Davida i jego przeszłość, Florence oraz jej problemy zawodowe, Hannę i niepokojące wiadomości, a gdzieś pomiędzy tym wszystkim pojawiają się kolejne pytania. Tylko czy na pewno te historie nie mają ze sobą nic wspólnego? No właśnie… Nie bez powodu, książka ma tytuł „Układanka”, który pasuje tutaj idealnie.
🧩 Fexeus daje nam kolejne fragmenty historii i pozwala samemu próbować złożyć je w całość. Tylko że kiedy wydaje mi się, że właśnie znalazłam brakujący element, autor potrafi przesunąć mi go o kilka miejsc i nagle cała konstrukcja zaczyna wyglądać zupełnie inaczej.
🧩 Bardzo podobało mi się to, że nie mogłam tak po prostu przeczytać kilku stron i od razu wiedzieć, dokąd zmierza cała historia. Musiałam uważać na szczegóły, zapamiętywać informacje i próbować połączyć ze sobą poszczególne wydarzenia. I kilka razy byłam już przekonana, że wiem, kto za tym wszystkim stoi… po czym okazywało się, że moja teoria właśnie legła w gruzach.
🧩 Najbardziej zainteresowała mnie jednak psychologiczna strona tej historii. Pamięć, trauma, manipulacja i wpływ dzieciństwa na dorosłe życie są tutaj bardzo ważne. David musi zmierzyć się nie tylko z tym, co wydarzyło się kiedyś, ale przede wszystkim z tym, jak ta wiedza zmienia jego spojrzenie na samego siebie. I chyba właśnie ten element sprawił, że „Układanka” była dla mnie czymś więcej niż zwykłym kryminałem.
🧩 Podobała mi się również relacja Davida i Florence. Nie jest idealna, nie jest prosta i zdecydowanie nie można powiedzieć, że wszystko układa się między nimi bez problemów. Ale właśnie dzięki temu wydawała mi się bardziej prawdziwa. Oboje próbują funkcjonować z własnymi traumami, a jednocześnie muszą poradzić sobie z tym, co dzieje się wokół nich.
🧩 Muszę jednak przyznać, że momentami miałam trochę problemów z mnogością wątków i bohaterów. Trzeba tutaj naprawdę uważać, kto jest kim, jakie ma powiązania z pozostałymi postaciami i dlaczego konkretne wydarzenie jest właściwie ważne. Nie jest to książka, którą czytałabym jednym okiem, bo można się w tej całej układance zwyczajnie pogubić.
🧩 Z drugiej strony, kiedy kolejne elementy zaczynały wskakiwać na swoje miejsce, dawało mi to ogromną satysfakcję. I chyba właśnie za to najbardziej doceniam tę książkę. Nie dostajemy tutaj ciągłej, szalonej akcji. To nie jest historia, w której na każdej stronie ktoś ginie, ktoś ucieka, a wydarzenia pędzą jak rozpędzony pociąg. Napięcie budowane jest bardziej przez atmosferę, niedopowiedzenia, psychologię bohaterów i świadomość, że za tym wszystkim kryje się coś większego. A im dalej czytałam, tym bardziej zastanawiałam się, komu właściwie można zaufać.
🧩 „Układanka” pokazała mi też, jak mocno przeszłość może wpływać na teraźniejszość. Czasami wydaje nam się, że coś zostało dawno zamknięte, a potem wystarczy jeden element, jedna informacja czy jedno wspomnienie, żeby wszystko wróciło. Bardzo podobało mi się to poczucie, że przeszłość cały czas jest gdzieś obok bohaterów, nawet kiedy próbują żyć dalej.
🧩 Czy wszystkie elementy tej historii przypadły mi do gustu? Nie. Momentami było ich naprawdę dużo i musiałam się mocniej skupić, żeby nie zgubić poszczególnych tropów. Ale jednocześnie całość była na tyle przemyślana i intrygująca, że chciałam dotrzeć do końca i zobaczyć, jak autor poukłada wszystkie puzzle.
🧩 „Układanka” to dla mnie przede wszystkim historia o pamięci, traumie, przeszłości, której nie da się tak łatwo zostawić za sobą, i tajemnicy, którą trzeba krok po kroku rozwiązać. Nie jest to może najbardziej dynamiczny thriller, jaki przeczytałam, ale zdecydowanie taki, który wymaga od czytelnika zaangażowania, a ja lubię, kiedy książka zmusza mnie do myślenia.
🧩 Po zakończeniu wiem jedno - jeśli sięgacie po tę serię, zacznijcie od „Zwierzęcia ofiarnego”. A później dajcie się wciągnąć w tę „Układankę”.
Moja ocena: 8/10 ⭐️
🧩 „Układanka” Henrika Fexeusa to drugi tom serii Mementoserien i tutaj od razu mam dla Was jedną ważną uwagę - jeśli macie ją w planach, naprawdę warto zacząć od „Zwierzęcia ofiarnego”. Sama wiem, że czasami kuszą kolejne tomy, nawet jeśli nie znamy poprzednich, ale w tym przypadku historia bohaterów, ich relacje i wydarzenia z pierwszej części mają naprawdę duże znaczenie.
🧩 Tym razem David próbuje poukładać sobie życie po odkryciu prawdy o własnym dzieciństwie. Wspomnienia, które przez lata były ukryte, zaczynają wracać, a razem z nimi pojawiają się rzeczy, z którymi trudno się pogodzić. Jednocześnie David próbuje odnaleźć się w relacji z Florence. Oboje mają za sobą traumatyczne doświadczenia, więc ich związek zdecydowanie nie należy do tych łatwych i przesłodzonych.
🧩 Jakby tego było mało, kariera Florence zaczyna wisieć na włosku, a David z dnia na dzień staje się persona non grata.
🧩 I wtedy do całego chaosu dochodzi jeszcze Hanna, szwagierka Florence, która zaczyna otrzymywać tajemnicze groźby…
🧩 Początkowo te wszystkie wydarzenia wydają się być osobnymi elementami. Mamy Davida i jego przeszłość, Florence oraz jej problemy zawodowe, Hannę i niepokojące wiadomości, a gdzieś pomiędzy tym wszystkim pojawiają się kolejne pytania. Tylko czy na pewno te historie nie mają ze sobą nic wspólnego? No właśnie… Nie bez powodu, książka ma tytuł „Układanka”, który pasuje tutaj idealnie.
🧩 Fexeus daje nam kolejne fragmenty historii i pozwala samemu próbować złożyć je w całość. Tylko że kiedy wydaje mi się, że właśnie znalazłam brakujący element, autor potrafi przesunąć mi go o kilka miejsc i nagle cała konstrukcja zaczyna wyglądać zupełnie inaczej.
🧩 Bardzo podobało mi się to, że nie mogłam tak po prostu przeczytać kilku stron i od razu wiedzieć, dokąd zmierza cała historia. Musiałam uważać na szczegóły, zapamiętywać informacje i próbować połączyć ze sobą poszczególne wydarzenia. I kilka razy byłam już przekonana, że wiem, kto za tym wszystkim stoi… po czym okazywało się, że moja teoria właśnie legła w gruzach.
🧩 Najbardziej zainteresowała mnie jednak psychologiczna strona tej historii. Pamięć, trauma, manipulacja i wpływ dzieciństwa na dorosłe życie są tutaj bardzo ważne. David musi zmierzyć się nie tylko z tym, co wydarzyło się kiedyś, ale przede wszystkim z tym, jak ta wiedza zmienia jego spojrzenie na samego siebie. I chyba właśnie ten element sprawił, że „Układanka” była dla mnie czymś więcej niż zwykłym kryminałem.
🧩 Podobała mi się również relacja Davida i Florence. Nie jest idealna, nie jest prosta i zdecydowanie nie można powiedzieć, że wszystko układa się między nimi bez problemów. Ale właśnie dzięki temu wydawała mi się bardziej prawdziwa. Oboje próbują funkcjonować z własnymi traumami, a jednocześnie muszą poradzić sobie z tym, co dzieje się wokół nich.
🧩 Muszę jednak przyznać, że momentami miałam trochę problemów z mnogością wątków i bohaterów. Trzeba tutaj naprawdę uważać, kto jest kim, jakie ma powiązania z pozostałymi postaciami i dlaczego konkretne wydarzenie jest właściwie ważne. Nie jest to książka, którą czytałabym jednym okiem, bo można się w tej całej układance zwyczajnie pogubić.
🧩 Z drugiej strony, kiedy kolejne elementy zaczynały wskakiwać na swoje miejsce, dawało mi to ogromną satysfakcję. I chyba właśnie za to najbardziej doceniam tę książkę. Nie dostajemy tutaj ciągłej, szalonej akcji. To nie jest historia, w której na każdej stronie ktoś ginie, ktoś ucieka, a wydarzenia pędzą jak rozpędzony pociąg. Napięcie budowane jest bardziej przez atmosferę, niedopowiedzenia, psychologię bohaterów i świadomość, że za tym wszystkim kryje się coś większego. A im dalej czytałam, tym bardziej zastanawiałam się, komu właściwie można zaufać.
🧩 „Układanka” pokazała mi też, jak mocno przeszłość może wpływać na teraźniejszość. Czasami wydaje nam się, że coś zostało dawno zamknięte, a potem wystarczy jeden element, jedna informacja czy jedno wspomnienie, żeby wszystko wróciło. Bardzo podobało mi się to poczucie, że przeszłość cały czas jest gdzieś obok bohaterów, nawet kiedy próbują żyć dalej.
🧩 Czy wszystkie elementy tej historii przypadły mi do gustu? Nie. Momentami było ich naprawdę dużo i musiałam się mocniej skupić, żeby nie zgubić poszczególnych tropów. Ale jednocześnie całość była na tyle przemyślana i intrygująca, że chciałam dotrzeć do końca i zobaczyć, jak autor poukłada wszystkie puzzle.
🧩 „Układanka” to dla mnie przede wszystkim historia o pamięci, traumie, przeszłości, której nie da się tak łatwo zostawić za sobą, i tajemnicy, którą trzeba krok po kroku rozwiązać. Nie jest to może najbardziej dynamiczny thriller, jaki przeczytałam, ale zdecydowanie taki, który wymaga od czytelnika zaangażowania, a ja lubię, kiedy książka zmusza mnie do myślenia.
🧩 Po zakończeniu wiem jedno - jeśli sięgacie po tę serię, zacznijcie od „Zwierzęcia ofiarnego”. A później dajcie się wciągnąć w tę „Układankę”.
Moja ocena: 8/10 ⭐️
September 23, 2026
Od kilku tygodni w mojej głowie rodziła się chęć przeczytania jakiegoś dobrego kryminału..nie thrillera - bo tych ostatnio czytam dużo. Ale marzyła mi się jakaś skomplikowana zagadka, w której coś się dzieje, jest dużo przemyśleń, niewiadomych i trzeba wytężyć umysł, żeby rozwiązać sprawę. Dlatego też postanowiłam skusić się na książkę Henrika Fexeusa - "Układanka", która swoją drogą, ma dzisiaj premierę. I jak to ja - nieucząca się na poprzednich książkowych błędach - nie sprawdziłam czy jest to seria, czy pojedyncza historia - nawet mi to przez myśl nie przeszło, tak szczerze. I jak możecie się domyśleć po poprzednim zdaniu - "Układanka" to druga część serii Mementoserien i po 1/4 książki żałowałam, że nie zaczęłam od pierwszej i że w ogóle nie wysiliłam się na jakiekolwiek sprawdzenie. Już nieraz czytanie "w ciemno" sprowadziło mnie na manowce i jak widać - nic się nie zmienia w moim myśleniu zapobiegawczym nawet z wiekiem 😂 No ale dobra, to akurat najmniej ważna informacja w tej recenzji. Jednakże zanim przejdę do głównych odczuć co do książki, zalecam rozpocząć serię od pierwszego tomu - "Zwierzę ofiarne".
"Układanka" ma w sobie całą masę wątków, dużą ilość bohaterów, przez co z pewnością trzeba bardzo mocno się skupić, żeby za wszystkim nadążyć. Jednakże główne skrzypce gra tu dwójka bohaterów - David i Florence, którzy swoją drogą tworzą po pierwszym tomie bliższą relacje ( wiecie, niektóre rzeczy musiałam wydedukować sama 😂). David miał naprawdę ciężkie dzieciństwo, przez bardzo długi czas nawet go nie pamiętał, jednakże teraz gdy wspomnienia powoli do niego wracają, zaczyna przypominać sobie rzeczy, które niektórym mogą być naprawdę nie na rękę... Jego ciekawość i chęć poznania prawdy, wywoła lawinę dziwnych i zagadkowych wydarzeń, w których niejedno życie stanie się zagrożone, a sam David zostanie przedstawiony przed światem jako terrorysta! Wszystko to spowoduje problemy w życiu Florence, która przez zaistniałą sytuację, może stracić nawet swoją karierę, bowiem ma swoją kancelarię prawniczą, a jej związek z "rzekomym przestępcą", nie jest dobrze widziany w prawniczym świecie.
W tym samym czasie szwagierka Florence - Hanna, dostaje różne tajemnicze niespodzianki, związane z jej traumatycznym dzieciństwem, a to też dość mocno zaburza jej dotychczasowe życie. Kto stoi za tymi wszystkimi wydarzeniami? I dlaczego żeby ukryć prawdę, jest zdolny do tak skrajnych posunięć?
Jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii. Jest ona tak logicznie poprawna, że czyta się ją
z niemałym zainteresowaniem i silną chęcią poznania prawdy. Nie jest to książka dynamiczna, nie ma w niej akcji rodem z filmu sensacyjnego gdzie trup ściele się gęsto, jest po prostu spokojna, intrygująca
i utrzymana w tak fantastycznym, tajemniczym i niepewnym klimacie, że czytanie każdej strony sprawia ogromną przyjemność. Cała historia jest nam przekazywana w kawałkach - istna tytułowa układanka! I tak też w sumie jest ona przedstawiona w rozdziałach książki - co rozdział mamy inny wątek, co z początku może być dość chaotyczne, ale z czasem wszystko się ze sobą zazębia. Ja jestem zachwycona stylem pisania autora i już nie pamiętam, kiedy zostałam tak wciągnięta przez kryminał! No tylko jedyne co mnie bolało, to to, że nie znałam pierwszego tomu, a było sporo nawiązań do wcześniejszych wydarzeń. I zapewne wtedy też poznawaliśmy bliżej bohaterów głównych i pobocznych. A trochę ich w tej części jest 😏 ogółem wszyscy z nich są bardzo fajnie wykreowani, każdy z nich ma swoją rolę w tej historii i wywiązuje się z niej idealnie. Nie ma jakiegoś niepotrzebnego zapychania historii nieistotnymi faktami czy wydarzeniami, wszystko jest spójne i logiczne i dopracowane w każdym możliwym szczególe. Może zdarzyć się tak, że coś się wydarzy i w sumie nie wiemy dlaczego, ale autor później dopiero pokazuje nam, że te wydarzenia były niezwykle istotne... Do samego końca ciężko mi było odgadnąć, kto tak naprawdę jest tym złym, a kto dobrym. Autor dodał też rozdziały z perspektywy "czarnego charakteru", nazywając go "Napoleonem", ale do samego końca nie udało mi się odgadnąć jego prawdziwej tożsamości - dlatego też, na końcu byłam dość mocno zaskoczona, gdy poznałam prawdę. Cała historia ogromnie mi się podobała, miała ten smak, który ja w kryminałach uwielbiam i zagadkę do rozwiązania, której potrzebowałam na ten moment😀
Jestem ogromnie zadowolona z lektury "Układanki" i z przyjemnością przeczytam kolejny tom tej serii, jak tylko zostanie wydany! Polecam ogromnie!
"Układanka" ma w sobie całą masę wątków, dużą ilość bohaterów, przez co z pewnością trzeba bardzo mocno się skupić, żeby za wszystkim nadążyć. Jednakże główne skrzypce gra tu dwójka bohaterów - David i Florence, którzy swoją drogą tworzą po pierwszym tomie bliższą relacje ( wiecie, niektóre rzeczy musiałam wydedukować sama 😂). David miał naprawdę ciężkie dzieciństwo, przez bardzo długi czas nawet go nie pamiętał, jednakże teraz gdy wspomnienia powoli do niego wracają, zaczyna przypominać sobie rzeczy, które niektórym mogą być naprawdę nie na rękę... Jego ciekawość i chęć poznania prawdy, wywoła lawinę dziwnych i zagadkowych wydarzeń, w których niejedno życie stanie się zagrożone, a sam David zostanie przedstawiony przed światem jako terrorysta! Wszystko to spowoduje problemy w życiu Florence, która przez zaistniałą sytuację, może stracić nawet swoją karierę, bowiem ma swoją kancelarię prawniczą, a jej związek z "rzekomym przestępcą", nie jest dobrze widziany w prawniczym świecie.
W tym samym czasie szwagierka Florence - Hanna, dostaje różne tajemnicze niespodzianki, związane z jej traumatycznym dzieciństwem, a to też dość mocno zaburza jej dotychczasowe życie. Kto stoi za tymi wszystkimi wydarzeniami? I dlaczego żeby ukryć prawdę, jest zdolny do tak skrajnych posunięć?
Jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii. Jest ona tak logicznie poprawna, że czyta się ją
z niemałym zainteresowaniem i silną chęcią poznania prawdy. Nie jest to książka dynamiczna, nie ma w niej akcji rodem z filmu sensacyjnego gdzie trup ściele się gęsto, jest po prostu spokojna, intrygująca
i utrzymana w tak fantastycznym, tajemniczym i niepewnym klimacie, że czytanie każdej strony sprawia ogromną przyjemność. Cała historia jest nam przekazywana w kawałkach - istna tytułowa układanka! I tak też w sumie jest ona przedstawiona w rozdziałach książki - co rozdział mamy inny wątek, co z początku może być dość chaotyczne, ale z czasem wszystko się ze sobą zazębia. Ja jestem zachwycona stylem pisania autora i już nie pamiętam, kiedy zostałam tak wciągnięta przez kryminał! No tylko jedyne co mnie bolało, to to, że nie znałam pierwszego tomu, a było sporo nawiązań do wcześniejszych wydarzeń. I zapewne wtedy też poznawaliśmy bliżej bohaterów głównych i pobocznych. A trochę ich w tej części jest 😏 ogółem wszyscy z nich są bardzo fajnie wykreowani, każdy z nich ma swoją rolę w tej historii i wywiązuje się z niej idealnie. Nie ma jakiegoś niepotrzebnego zapychania historii nieistotnymi faktami czy wydarzeniami, wszystko jest spójne i logiczne i dopracowane w każdym możliwym szczególe. Może zdarzyć się tak, że coś się wydarzy i w sumie nie wiemy dlaczego, ale autor później dopiero pokazuje nam, że te wydarzenia były niezwykle istotne... Do samego końca ciężko mi było odgadnąć, kto tak naprawdę jest tym złym, a kto dobrym. Autor dodał też rozdziały z perspektywy "czarnego charakteru", nazywając go "Napoleonem", ale do samego końca nie udało mi się odgadnąć jego prawdziwej tożsamości - dlatego też, na końcu byłam dość mocno zaskoczona, gdy poznałam prawdę. Cała historia ogromnie mi się podobała, miała ten smak, który ja w kryminałach uwielbiam i zagadkę do rozwiązania, której potrzebowałam na ten moment😀
Jestem ogromnie zadowolona z lektury "Układanki" i z przyjemnością przeczytam kolejny tom tej serii, jak tylko zostanie wydany! Polecam ogromnie!
June 24, 2026
[RECENSIE] Schimmenspel van Henrik Fexeus
DE PEN VAN FEXEUS KAN VEELKLEURIG, MAAR OOK GIFTIG-ZWART ZIJN
++ ‘Op dit moment is het donker een welkome onderbreking. Ze zit met haar rug tegen de muur en probeert diep adem te halen. Haar blouse is doordrenkt van zweet en er hangt een scherpe geur om haar heen. Het is alsof de kamer vrij door de ruimte zweeft, buiten de tijd’ ++
Oorspronkelijke titel: Pusselmakaren
ISBN: 978 90 445 5211 9
Uitgegeven door: Uitgeverij De Geus, Singel Uitgeverijen
Pagina’s: 332
Vertaling: Sophie Kuiper en Tineke Jorissen-Wedzibga
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Mocht de naam Henrik Fexeus niet direct bellen doen gaan rinkelen, in Zweden is het een nationale beroemdheid. Naast mentalist, auteur en tv-presentator is hij ook expert op het gebied van lichaamstaal en non-verbale communicatie op televisie en in kranten. Op schrijfgebied heeft hij internationale bekendheid verworven door met Camilla Läckberg de succesvolle trilogie rond Mina Dabiri & Vincent Walder te schrijven.
In 2025 verscheen zijn solodebuutthriller, het eerste deel van de Memento-reeks, Het offer. Het volgende jaar, 2026, was het de beurt aan zijn tweede deel, Schimmenspel.
De plotopbouw ontwikkelt zich over meerdere lijnen. David Lund is door nog onbekende oorzaak een deel van zijn geheugen kwijt en daarmee ook een aantal gebeurtenissen uit zijn jeugd die voor hem weg zijn. Een aantal personen in zijn omgeving vinden dat in het geheel niet erg en doen er alles aan om dat zo te houden. Dat daarbij soms grenzen worden overschreden stoort ze dan ook niet.
Hanna Tapper stoeit jaren later nog steeds met een gebeurtenis uit haar jeugd waarbij o.a. haar zusje Cathrin is overleden. Ze loopt ook met een soort van schuldgevoel rond dat ze haar niet heeft kunnen redden. Als ze op enig moment ook nog een briefje ontvangt waarin gesuggereerd wordt dat zij Cathrin in plaats van Hanna is, explodeert het probleem in haar brein…
++ ‘Als je nu weer liegt, laat ik drie ratten los in het donker, wordt er gezegd. Dan sluit ik af en ga ik. Vroeg of laat krijgen ze honger. Dit is geen dreigement. Ik wil gewoon dat je weet wat je te wachten staat’ ++
Fexeus maakt het de lezer in het begin zeker niet makkelijk. Het verhaal begint rommelig met veel personages over meerdere verhaallijnen die allemaal een plaats moeten krijgen. Pas ver over de honderd pagina’s komt alles in een ‘rustiger’ vaarwater, hebben de meeste personages hun plaats in het verhaal ingenomen en gaat het los. De spanning komt erin als David constateert dat mensen hem liever kwijt dan rijk zijn terwijl hij veel inspanning investeert om zijn verleden helder te krijgen met name wat er met zijn broertje Erik is gebeurd. Dan ook raken hij en zijn vriendin en advocate Florence Tapper, zus van Hanna, er ook steeds meer van overtuigd dat ze zich in een slangenkuil bevinden.
De personages zelf zijn bij de auteur in goede handen. Met veel nauwkeurigheid wordt aandacht besteed aan karakters en persoonlijkheid, de vaste personages worden verder verdiept, nieuwe personages worden inherent aan hun rol neergezet. De verschillende decors waar de gebeurtenissen zich tegen afspelen, zijn met zorg beschreven zodat iedere lezer er zijn eigen beelden bij kan maken. Waar de auteur heel sterk in is, is in de gedachten van zijn personages kruipen en ook alles weergeven wat er op dat moment in zijn geest speelt. Dat kan in het heden zijn maar ook in het verleden of de toekomst. Dat helpt de lezer heel goed om zich met alles wat mogelijk is diep in het verhaal te duiken. Dus niets oppervlakkigs, maar door blijven boren tot de kern is bereikt en soms nog net iets verder.
Samenvattend is Schimmenspel een buitengewoon goede opvolger Het offer en zal zeker aanspreken voor iedereen die de Scandinavische thriller een warm hart toedraagt. De auteur lijkt pas bezig te zijn maar het is een ervaren en gedreven schrijver die al heel wat mooie verhalen achter zich heeft liggen.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 5 sterren
Psychologie: 5 sterren
DE PEN VAN FEXEUS KAN VEELKLEURIG, MAAR OOK GIFTIG-ZWART ZIJN
++ ‘Op dit moment is het donker een welkome onderbreking. Ze zit met haar rug tegen de muur en probeert diep adem te halen. Haar blouse is doordrenkt van zweet en er hangt een scherpe geur om haar heen. Het is alsof de kamer vrij door de ruimte zweeft, buiten de tijd’ ++
Oorspronkelijke titel: Pusselmakaren
ISBN: 978 90 445 5211 9
Uitgegeven door: Uitgeverij De Geus, Singel Uitgeverijen
Pagina’s: 332
Vertaling: Sophie Kuiper en Tineke Jorissen-Wedzibga
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Mocht de naam Henrik Fexeus niet direct bellen doen gaan rinkelen, in Zweden is het een nationale beroemdheid. Naast mentalist, auteur en tv-presentator is hij ook expert op het gebied van lichaamstaal en non-verbale communicatie op televisie en in kranten. Op schrijfgebied heeft hij internationale bekendheid verworven door met Camilla Läckberg de succesvolle trilogie rond Mina Dabiri & Vincent Walder te schrijven.
In 2025 verscheen zijn solodebuutthriller, het eerste deel van de Memento-reeks, Het offer. Het volgende jaar, 2026, was het de beurt aan zijn tweede deel, Schimmenspel.
De plotopbouw ontwikkelt zich over meerdere lijnen. David Lund is door nog onbekende oorzaak een deel van zijn geheugen kwijt en daarmee ook een aantal gebeurtenissen uit zijn jeugd die voor hem weg zijn. Een aantal personen in zijn omgeving vinden dat in het geheel niet erg en doen er alles aan om dat zo te houden. Dat daarbij soms grenzen worden overschreden stoort ze dan ook niet.
Hanna Tapper stoeit jaren later nog steeds met een gebeurtenis uit haar jeugd waarbij o.a. haar zusje Cathrin is overleden. Ze loopt ook met een soort van schuldgevoel rond dat ze haar niet heeft kunnen redden. Als ze op enig moment ook nog een briefje ontvangt waarin gesuggereerd wordt dat zij Cathrin in plaats van Hanna is, explodeert het probleem in haar brein…
++ ‘Als je nu weer liegt, laat ik drie ratten los in het donker, wordt er gezegd. Dan sluit ik af en ga ik. Vroeg of laat krijgen ze honger. Dit is geen dreigement. Ik wil gewoon dat je weet wat je te wachten staat’ ++
Fexeus maakt het de lezer in het begin zeker niet makkelijk. Het verhaal begint rommelig met veel personages over meerdere verhaallijnen die allemaal een plaats moeten krijgen. Pas ver over de honderd pagina’s komt alles in een ‘rustiger’ vaarwater, hebben de meeste personages hun plaats in het verhaal ingenomen en gaat het los. De spanning komt erin als David constateert dat mensen hem liever kwijt dan rijk zijn terwijl hij veel inspanning investeert om zijn verleden helder te krijgen met name wat er met zijn broertje Erik is gebeurd. Dan ook raken hij en zijn vriendin en advocate Florence Tapper, zus van Hanna, er ook steeds meer van overtuigd dat ze zich in een slangenkuil bevinden.
De personages zelf zijn bij de auteur in goede handen. Met veel nauwkeurigheid wordt aandacht besteed aan karakters en persoonlijkheid, de vaste personages worden verder verdiept, nieuwe personages worden inherent aan hun rol neergezet. De verschillende decors waar de gebeurtenissen zich tegen afspelen, zijn met zorg beschreven zodat iedere lezer er zijn eigen beelden bij kan maken. Waar de auteur heel sterk in is, is in de gedachten van zijn personages kruipen en ook alles weergeven wat er op dat moment in zijn geest speelt. Dat kan in het heden zijn maar ook in het verleden of de toekomst. Dat helpt de lezer heel goed om zich met alles wat mogelijk is diep in het verhaal te duiken. Dus niets oppervlakkigs, maar door blijven boren tot de kern is bereikt en soms nog net iets verder.
Samenvattend is Schimmenspel een buitengewoon goede opvolger Het offer en zal zeker aanspreken voor iedereen die de Scandinavische thriller een warm hart toedraagt. De auteur lijkt pas bezig te zijn maar het is een ervaren en gedreven schrijver die al heel wat mooie verhalen achter zich heeft liggen.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 5 sterren
Psychologie: 5 sterren
May 26, 2026
🧩 „Puzzle mortal” mi-a făcut efectiv creierul puzzle 😅 și am iubit fiecare secundă din haosul ăsta psihologic. 🤯
🧩 Sinopsis:
🔸️În al doilea volum din seria Memento, Fexeus ridică și mai mult miza, comparativ cu prima parte a seriei. David încearcă să-și pună cap la cap trecutul și amintirile redescoperite, în timp ce relația lui cu Florence devine tot mai complicată. Cariera ei e în pericol de a fi distrusă, David ajunge brusc persona non grata, iar lumea din jurul lor începe să se prăbușească bucată cu bucată.
🔸️În paralel, Hanna, cumnata lui Florence, începe să primească felicitări, cadouri și apeluri telefonice de la un număr necunoscut, toate acestea părând a-i fi adresate lui Cathrin, sora ei biologică, moartă în urmă cu 20 de ani... 😱
🔸️Amenințări misterioase, identități puse sub semnul întrebării, manipulări, crime și jocuri de culise: totul se transformă într-un labirint psihologic în care nimeni nu pare cu adevărat în siguranță.
🤩 De ce 5✨️:
🔺️ Ce ador la Fexeus e stilul lui extrem de cinematic: capitole scurte, ritm alert, zero detalii inutile și acel talent nebun de a încheia fiecare capitol cu încă o întrebare care îți explodează mintea. Exact când crezi că ai înțeles ceva, vine următoarea revelație și îți dă toate teoriile peste cap. 🤯
🔺️ Partea cea mai fun❓️ Cartea asta e perfectă pentru buddy read. Eu și @chapters.with.lumy am disecat fiecare capitol ca niște detective obsedate, am făcut teorii peste teorii și am ajuns să visăm noaptea conspirații și identități ascunse. 😂 E genul de thriller care nu se termină când închizi cartea, pentru că efectiv îți acaparează complet mintea.
🔺️ Mi-a plăcut felul în care autorul reia inteligent informațiile importante din primul volum, fără să pară repetitiv. Totul e integrat natural, astfel încât misterul devine și mai amplu, iar conexiunile dintre personaje capătă o greutate emoțională reală. Povestea Hannei, tema amintirilor distorsionate și a identității construite pe traume a fost incredibil de bine scrisă.
🔺️ Finalul: Ultimele capitole se citesc cu pulsul în gât, pentru că se întâmplă non-stop ceva și ai senzația că nimeni nu va scăpa întreg. 🫣
🧩 Concluzie: „Puzzle mortal” te face să pui cartea jos doar ca să poți procesa ce tocmai ai citit… și apoi să continui imediat lectura. Dacă îți plac thrillerele psihologice pline de conspirații, manipulare și răsturnări de situație care te fac să te îndoiești de absolut tot, seria Memento trebuie să fie pe lista ta. Eu una am devenit obsedată și am nevoie urgent și de ultimul volum. 😭🤩
#HenrikFexeus #Mementoserien #Pusselmakaren #treibooks
🧩 Sinopsis:
🔸️În al doilea volum din seria Memento, Fexeus ridică și mai mult miza, comparativ cu prima parte a seriei. David încearcă să-și pună cap la cap trecutul și amintirile redescoperite, în timp ce relația lui cu Florence devine tot mai complicată. Cariera ei e în pericol de a fi distrusă, David ajunge brusc persona non grata, iar lumea din jurul lor începe să se prăbușească bucată cu bucată.
🔸️În paralel, Hanna, cumnata lui Florence, începe să primească felicitări, cadouri și apeluri telefonice de la un număr necunoscut, toate acestea părând a-i fi adresate lui Cathrin, sora ei biologică, moartă în urmă cu 20 de ani... 😱
🔸️Amenințări misterioase, identități puse sub semnul întrebării, manipulări, crime și jocuri de culise: totul se transformă într-un labirint psihologic în care nimeni nu pare cu adevărat în siguranță.
🤩 De ce 5✨️:
🔺️ Ce ador la Fexeus e stilul lui extrem de cinematic: capitole scurte, ritm alert, zero detalii inutile și acel talent nebun de a încheia fiecare capitol cu încă o întrebare care îți explodează mintea. Exact când crezi că ai înțeles ceva, vine următoarea revelație și îți dă toate teoriile peste cap. 🤯
🔺️ Partea cea mai fun❓️ Cartea asta e perfectă pentru buddy read. Eu și @chapters.with.lumy am disecat fiecare capitol ca niște detective obsedate, am făcut teorii peste teorii și am ajuns să visăm noaptea conspirații și identități ascunse. 😂 E genul de thriller care nu se termină când închizi cartea, pentru că efectiv îți acaparează complet mintea.
🔺️ Mi-a plăcut felul în care autorul reia inteligent informațiile importante din primul volum, fără să pară repetitiv. Totul e integrat natural, astfel încât misterul devine și mai amplu, iar conexiunile dintre personaje capătă o greutate emoțională reală. Povestea Hannei, tema amintirilor distorsionate și a identității construite pe traume a fost incredibil de bine scrisă.
🔺️ Finalul: Ultimele capitole se citesc cu pulsul în gât, pentru că se întâmplă non-stop ceva și ai senzația că nimeni nu va scăpa întreg. 🫣
🧩 Concluzie: „Puzzle mortal” te face să pui cartea jos doar ca să poți procesa ce tocmai ai citit… și apoi să continui imediat lectura. Dacă îți plac thrillerele psihologice pline de conspirații, manipulare și răsturnări de situație care te fac să te îndoiești de absolut tot, seria Memento trebuie să fie pe lista ta. Eu una am devenit obsedată și am nevoie urgent și de ultimul volum. 😭🤩
#HenrikFexeus #Mementoserien #Pusselmakaren #treibooks
Review of advance copy received from Indie Reviewers
„Układanka” to drugi tom serii Mementoserien, thriller, który mocno opiera się na psychologii, pamięci, traumie oraz manipulacji.
David i Florence, próbują poukładać swoje życie po wydarzeniach z pierwszego tomu. Jednocześnie Hanna, szwagierka Florence, zaczyna otrzymywać tajemnicze groźby. Z czasem okazuje się, że pozornie oddzielne wydarzenia są ze sobą powiązane.
Pierwszy tom bardzo mi się podobał, dlatego byłam ciekawa jego kontynuacji - i mogę powiedzieć, że autor mnie nie zawiódł! Dostajemy wielowątkową intrygę, która wciąga od samego początku. Trzeba łączyć poszczególne elementy układanki, które nie od razu układają się w całość. Ponownie mamy mocne psychologiczne wątki: pamięć, traumę, rodzinne tajemnice oraz pytanie, czy można ufać własnym wspomnieniom. Krótkie rozdziały i zmienne perspektywy bohaterów nadają fabule dynamiki, a historia z każdą stroną nabiera rozpędu. Rozwiązanie nie jest oczywiste, a autor umiejętnie podsuwa czytelnikowi mylne tropy. Mamy tu sporo bohaterów, złożone relacje i niepełną wiedzę o sobie nawzajem. W efekcie nie tylko bohaterowie nie mogą sobie ufać - również czytelnik nie zawsze wie, komu wierzyć i kto mówi prawdę. Przez całą powieść towarzyszy nam mroczny i niepokojący klimat, nastawiony na sekrety oraz stopniowe odkrywanie prawdy. Groźby i tajemnicze wiadomości dodatkowo budują poczucie zagrożenia i sprawiają, że pozornie uporządkowane życie bohaterów zaczyna się rozpadać. Autor mocno skupia się na tym, jak działa ludzka pamięć i jak łatwo można wpłynąć na sposób, w jaki człowiek postrzega własną przeszłość. Wspomnienia Davida są jednym z kluczowych elementów historii, a kolejne fragmenty przeszłości stopniowo wychodzą na jaw. Bohaterzy próbują ustalić, co tak naprawdę się wydarzyło, jednak nowe informacje nie zawsze przynoszą odpowiedzi - czasami tylko jeszcze bardziej komplikują obraz sytuacji. Ważną rolę odgrywają również konsekwencje ujawnienia niewygodnej prawdy. Wydarzenia z przeszłości nie pozostają zamkniętym rozdziałem - wpływają na teraźniejsze decyzje, relacje i sposób funkcjonowania bohaterów. Szczególnie ciekawie przedstawiona została relacja Davida i Florence. Nie jest to prosty wątek romantyczny, ponieważ ich wspólne doświadczenia i przeżyta trauma wpływają na sposób, w jaki próbują sobie ufać i budować swoją relację. Z kolei wątek Hanny wprowadza dodatkową warstwę zagrożenia i pokazuje, jak szybko pozornie spokojne i uporządkowane życie może się rozpaść.
„Układanka” to thriller, w którym nic nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Pamięć, manipulacja, tajemnice i kolejne elementy układanki sprawiają, że przez całą historię próbujemy dopasować do siebie wszystkie fragmenty. Autor ponownie stworzył historię, która angażuje, zmusza do myślenia i pozwala snuć własne teorie aż do samego końca.
David i Florence, próbują poukładać swoje życie po wydarzeniach z pierwszego tomu. Jednocześnie Hanna, szwagierka Florence, zaczyna otrzymywać tajemnicze groźby. Z czasem okazuje się, że pozornie oddzielne wydarzenia są ze sobą powiązane.
Pierwszy tom bardzo mi się podobał, dlatego byłam ciekawa jego kontynuacji - i mogę powiedzieć, że autor mnie nie zawiódł! Dostajemy wielowątkową intrygę, która wciąga od samego początku. Trzeba łączyć poszczególne elementy układanki, które nie od razu układają się w całość. Ponownie mamy mocne psychologiczne wątki: pamięć, traumę, rodzinne tajemnice oraz pytanie, czy można ufać własnym wspomnieniom. Krótkie rozdziały i zmienne perspektywy bohaterów nadają fabule dynamiki, a historia z każdą stroną nabiera rozpędu. Rozwiązanie nie jest oczywiste, a autor umiejętnie podsuwa czytelnikowi mylne tropy. Mamy tu sporo bohaterów, złożone relacje i niepełną wiedzę o sobie nawzajem. W efekcie nie tylko bohaterowie nie mogą sobie ufać - również czytelnik nie zawsze wie, komu wierzyć i kto mówi prawdę. Przez całą powieść towarzyszy nam mroczny i niepokojący klimat, nastawiony na sekrety oraz stopniowe odkrywanie prawdy. Groźby i tajemnicze wiadomości dodatkowo budują poczucie zagrożenia i sprawiają, że pozornie uporządkowane życie bohaterów zaczyna się rozpadać. Autor mocno skupia się na tym, jak działa ludzka pamięć i jak łatwo można wpłynąć na sposób, w jaki człowiek postrzega własną przeszłość. Wspomnienia Davida są jednym z kluczowych elementów historii, a kolejne fragmenty przeszłości stopniowo wychodzą na jaw. Bohaterzy próbują ustalić, co tak naprawdę się wydarzyło, jednak nowe informacje nie zawsze przynoszą odpowiedzi - czasami tylko jeszcze bardziej komplikują obraz sytuacji. Ważną rolę odgrywają również konsekwencje ujawnienia niewygodnej prawdy. Wydarzenia z przeszłości nie pozostają zamkniętym rozdziałem - wpływają na teraźniejsze decyzje, relacje i sposób funkcjonowania bohaterów. Szczególnie ciekawie przedstawiona została relacja Davida i Florence. Nie jest to prosty wątek romantyczny, ponieważ ich wspólne doświadczenia i przeżyta trauma wpływają na sposób, w jaki próbują sobie ufać i budować swoją relację. Z kolei wątek Hanny wprowadza dodatkową warstwę zagrożenia i pokazuje, jak szybko pozornie spokojne i uporządkowane życie może się rozpaść.
„Układanka” to thriller, w którym nic nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Pamięć, manipulacja, tajemnice i kolejne elementy układanki sprawiają, że przez całą historię próbujemy dopasować do siebie wszystkie fragmenty. Autor ponownie stworzył historię, która angażuje, zmusza do myślenia i pozwala snuć własne teorie aż do samego końca.
September 29, 2026
"Układanka" Henrika Fexeusa to drugi tom z serii Mementoserien. Tym razem zaznaczę, że o ile niektóre serie można czytać od dowolnego tomu, o tyle tutaj radziłabym jednak zacząć od pierwszego ("Zwierzę ofiarne") - jest tu sporo nawiązań do tamtych wydarzeń, które nie rozegrały się tak dawno temu. Mimo że autor przypomina nam niektóre wątki, zdecydowanie lepiej mieć szerszy ogląd na całą historię.
Śledzimy tutaj głównie losy Davida i jego partnerki Florence, którzy wiele w życiu przeszli i próbują jakoś poukładać swoją rzeczywistość. Pewnego dnia wszystko zaczyna się jednak sypać za sprawą anonimowych oszczerstw. Na włosku wiszą nie tylko ich kariery, ale także relacje osobiste i ogólne samopoczucie. Do tego Hanna, szwagierka Florence, mierzy się z własnymi problemami, a ktoś próbuje namieszać jej w głowie, wracając do przeszłości. Kto za tym wszystkim stoi? Tego właśnie bohaterowie będą próbowali się dowiedzieć, a kluczem do rozwiązania zagadki jest przypomnienie sobie dawnych wydarzeń i dopasowanie tego jednego, brakującego puzzla do całej układanki.
To przede wszystkim książka o odkrywaniu prawdy o sobie samym i o wydarzeniach, które ukształtowały to, kim jesteśmy. Mimo że niektóre wspomnienia bywają bolesne i nieświadomie próbujemy o nich zapomnieć, to jedno słowo czy jedno zdjęcie potrafią sprawić, że wracają do nas ze zwojoną siłą. Nie mamy tutaj idealnych bohaterów - każdy ma swoje problemy i przeszedł coś trudnego, ale właśnie dzięki temu całość czyta się tak dobrze. Autor zaserwował nam przy tym mnóstwo tajemnic oraz wątków, do których trzeba się naprawdę mocno dogrzebać, a mylnych tropów jest jeszcze więcej. Choć momentami książka bywa nieco przegadana, to nie brakuje w niej akcji, która idealnie nadawałaby się na ekranizację!
Śledzimy tutaj głównie losy Davida i jego partnerki Florence, którzy wiele w życiu przeszli i próbują jakoś poukładać swoją rzeczywistość. Pewnego dnia wszystko zaczyna się jednak sypać za sprawą anonimowych oszczerstw. Na włosku wiszą nie tylko ich kariery, ale także relacje osobiste i ogólne samopoczucie. Do tego Hanna, szwagierka Florence, mierzy się z własnymi problemami, a ktoś próbuje namieszać jej w głowie, wracając do przeszłości. Kto za tym wszystkim stoi? Tego właśnie bohaterowie będą próbowali się dowiedzieć, a kluczem do rozwiązania zagadki jest przypomnienie sobie dawnych wydarzeń i dopasowanie tego jednego, brakującego puzzla do całej układanki.
To przede wszystkim książka o odkrywaniu prawdy o sobie samym i o wydarzeniach, które ukształtowały to, kim jesteśmy. Mimo że niektóre wspomnienia bywają bolesne i nieświadomie próbujemy o nich zapomnieć, to jedno słowo czy jedno zdjęcie potrafią sprawić, że wracają do nas ze zwojoną siłą. Nie mamy tutaj idealnych bohaterów - każdy ma swoje problemy i przeszedł coś trudnego, ale właśnie dzięki temu całość czyta się tak dobrze. Autor zaserwował nam przy tym mnóstwo tajemnic oraz wątków, do których trzeba się naprawdę mocno dogrzebać, a mylnych tropów jest jeszcze więcej. Choć momentami książka bywa nieco przegadana, to nie brakuje w niej akcji, która idealnie nadawałaby się na ekranizację!
September 28, 2026
Q: Jaka jest wasza ulubiona łamigłówka?
Niektóre tajemnice powinny być zapomniane. Nie dlatego, że prawda jest zbyt bolesna, ale odkrycie może zmienić wszystko. „Układanka” na tej niepewności buduje swój klimat. Pamięć nie daje poczucia bezpieczeństwa. Przeszłość nie pozostaje zamknięta. Prawda nie czeka cierpliwie na odkrycie. Czeka i patrzy jak kolejne elementy układanki zaczynają wskakiwać na właściwe miejsce.
Autor zaprasza czytelnika do gry, ale nie zdradza zasad. Pozwala podejrzewać, analizować i budować własne wersje wydarzeń. Niepokój narasta powoli. Bez nieustannego pościgu za kolejnym zwrotem akcji. Za to z coraz silniejszym przekonaniem, że nie można ufać nawet najbliższym osobom. Każdy coś ukrywa. Każdy może wiele stracić.
Autor pokazuje, że trauma nie znika tylko dlatego, że minęły lata. Dzieciństwo potrafi zostawić ślady znacznie głębiej niż te widoczne na pierwszy rzut oka. Pokazuje nam miejsca pełne wyparcia, strachu, manipulacji i sekretów, które długo pozostały zamknięte. Pokazuje, jak niewiele trzeba, aby zacząć zastanawiać się nad własną przeszłością. Negować to, co pamiętamy przez słowa usłyszane przypadkiem.
Kontynuacja, która nie próbuje powtarzać poprzedniej rozgrywki. Jeszcze mocniej komplikuje zasady, miesza w treści, aby na końcu dać nam zaskakujący finał. Krótkie rozdziały, zmienne perspektywy i drobiazgi, które sprawiają, że trudno szukać brakującego elementu. Kiedy jesteśmy blisko prawdy, Autor przypomina nam o najważniejszej zasadzie gry – puzzle mogą do siebie pasować, ale nie oznacza, że przedstawiają prawdę.
Niektóre tajemnice powinny być zapomniane. Nie dlatego, że prawda jest zbyt bolesna, ale odkrycie może zmienić wszystko. „Układanka” na tej niepewności buduje swój klimat. Pamięć nie daje poczucia bezpieczeństwa. Przeszłość nie pozostaje zamknięta. Prawda nie czeka cierpliwie na odkrycie. Czeka i patrzy jak kolejne elementy układanki zaczynają wskakiwać na właściwe miejsce.
Autor zaprasza czytelnika do gry, ale nie zdradza zasad. Pozwala podejrzewać, analizować i budować własne wersje wydarzeń. Niepokój narasta powoli. Bez nieustannego pościgu za kolejnym zwrotem akcji. Za to z coraz silniejszym przekonaniem, że nie można ufać nawet najbliższym osobom. Każdy coś ukrywa. Każdy może wiele stracić.
Autor pokazuje, że trauma nie znika tylko dlatego, że minęły lata. Dzieciństwo potrafi zostawić ślady znacznie głębiej niż te widoczne na pierwszy rzut oka. Pokazuje nam miejsca pełne wyparcia, strachu, manipulacji i sekretów, które długo pozostały zamknięte. Pokazuje, jak niewiele trzeba, aby zacząć zastanawiać się nad własną przeszłością. Negować to, co pamiętamy przez słowa usłyszane przypadkiem.
Kontynuacja, która nie próbuje powtarzać poprzedniej rozgrywki. Jeszcze mocniej komplikuje zasady, miesza w treści, aby na końcu dać nam zaskakujący finał. Krótkie rozdziały, zmienne perspektywy i drobiazgi, które sprawiają, że trudno szukać brakującego elementu. Kiedy jesteśmy blisko prawdy, Autor przypomina nam o najważniejszej zasadzie gry – puzzle mogą do siebie pasować, ale nie oznacza, że przedstawiają prawdę.
Review of advance copy received from Publisher
Niewiele jest serii, które lubię i które są w stanie zainteresować mnie na tyle, bym chciała sięgnąć po kolejne tomy. Henrikowi Fexeusowi udało się jednak przyciągnąć moją uwagę świetnym "Zwierzęciem ofiarnym", a potem ją utrzymać dzięki "Układance". Lektura tomu drugiego była dla mnie trochę jak wizyta u starych (i co ważne - lubianych) znajomych: wiedziałam już, kto jest kim, znałam problemy bohaterów, zdawałam sobie sprawę, z czym muszą się zmagać i po prostu chciałam wpaść do nich na ploty, żeby dowiedzieć się, co tam ciekawego słychać w ich życiu. A słychać wiele! Przeszłość Davida Lunda zdecydowanie nie jest tematem, który można uznać za zamknięty - David nadal próbuje poskładać swoje wspomnienia i zrozumieć, co właściwie wydarzyło się w jego dzieciństwie. W międzyczasie staje się celem internetowej kampanii nienawiści, a prawnicza kariera jego partnerki Florence wisi na włosku. Nie ma lekko!
Fexeus do swojej najnowszej historii wprowadza też Hannę, której wspomnienia zaczynają budzić coraz więcej pytań, a elementy jej życia zaczynają się łączyć z tymi davidowymi. Jako miłośniczka puzzli powiem tyle - level skomplikowania układanki jest dość wysoki, trzeba tu trochę pogłówkować ;)
Fexeus ma talent do kreowania mrocznego i dusznego klimatu, stopniowo buduje napięcie, nie robiąc wielkiego show na każdej stronie, ale jak już walnie twistem, to takim z grubej rury! No i kończy tak, że trzeci tom potrzebuję ASAP!
Bardzo przyjemna i wciągająca seria! A pisze to osoba, która za seriami nie przepada ;)
Fexeus do swojej najnowszej historii wprowadza też Hannę, której wspomnienia zaczynają budzić coraz więcej pytań, a elementy jej życia zaczynają się łączyć z tymi davidowymi. Jako miłośniczka puzzli powiem tyle - level skomplikowania układanki jest dość wysoki, trzeba tu trochę pogłówkować ;)
Fexeus ma talent do kreowania mrocznego i dusznego klimatu, stopniowo buduje napięcie, nie robiąc wielkiego show na każdej stronie, ale jak już walnie twistem, to takim z grubej rury! No i kończy tak, że trzeci tom potrzebuję ASAP!
Bardzo przyjemna i wciągająca seria! A pisze to osoba, która za seriami nie przepada ;)
June 2, 2026
Unul a murit, unul a plecat și unul a trăit în ultimii cincisprezece ani fără să știe de existența celorlalți... David Lund e pe urmele fratelui său dispărut, dar Societatea nu are de gând să-l lase să ajungă prea departe. La rândul lui, Napoleon îl caută pe celălalt David pentru a-l reduce la tăcere, evitând ca faptele odioase ale asociaților săi să ajungă în presă și sălile de judecată. Răzbunarea e dulce, însă Napoleon nu e singurul care vrea să se răzbune. Sandro e mort, dar Esben, piromanul, a scăpat ca prin minune după ce a fost împușcat, și acum se găsește la închisoare, așteptându-și sentința, asistat juridic chiar de nimeni altul decât mentorul lui Florence Tapper. Sandro a trecut la cele veșnice, însă Esben încă are o misiune pe pământ, încredințată, bineînțeles, de Uniformă... să-i găsească și ucidă pe David Lund și Florence Tapper.
Recenzia:
https://www.cartilemele.ro/2026/06/re...
Recenzia:
https://www.cartilemele.ro/2026/06/re...
August 10, 2025
Damn, vilken uppföljare! Offerdjuret sluka jag med hull och hår, likadant med denna, den andra delen i serien. Det är snabbt tempo, mycket action, så sjukt många tvister och hemligheter som avlöser varandra en efter en, och en mycket psykologisk underton. Bakgrunden till Davids liv utökas ännu mer, fler personer blir inblandade, och jag litar inte på någon längre. Sällskapet har klorna i allt och alla på något vis. Florence och Davids relation tar också kliv framåt, en relation som är väldigt intressant att följa. Likaså relationen till deras vänner och familjemedlemmar. Alla karaktärerna är väldigt välskrivna och minnesvärda.
Vi lämnades ju på en stor cliffhanger i första boken, och Pusselmakaren avslutar på ännu en sjuk cliffhanger. Hur ska jag kunna vänta på tredje delen?? Behöver få veta vad som kommer hända härnäst nu!! 😱🧩
Vi lämnades ju på en stor cliffhanger i första boken, och Pusselmakaren avslutar på ännu en sjuk cliffhanger. Hur ska jag kunna vänta på tredje delen?? Behöver få veta vad som kommer hända härnäst nu!! 😱🧩
April 27, 2026
Första boken "Offerdjuret" tyckte jag mycket om. Denna uppföljare håller inte lika hög klass, samtidigt är jag ju nyfiken på hur det kommer att utveckla sig I fortsättningen. Böckerna måste absolut läsas i ordning, det är tillräckligt svårt att hänga med i svängarna ändå. I "Pusselmakaren" tycker jag att författaren vecklar in sig ännu mer och jag har svårt att hålla reda på vem som är vem stundtals. Detta gör också att läsningen tappar tempo och flera gånger får jag bläddra tillbaka och läsa om. Det känns som att författaren tar i från tårna och vill lite för mycket. Jag som läsare vill bli underhållen, är inte ute efter att bli överträffad eller känna mig vilsen. Trots detta kommer jag att läsa nästa del, dels för att grundhistorien håller mig på halster och dels för cliffhangern i slutet...
June 6, 2026
"Puzzle mortal" de Henrik Fexeus este un thriller psihologic intens, despre traume și cum trecutul ne ajunge mereu din urmă. Am scris mai multe despre carte într-un articol publicat pe blog 📚 Romanul este al doilea din seria Memento, după "Sacrificiul", ambele volume fiind disponibile la Editura Trei în traducere de Alin-Daniel Dragomir ✍️
https://ciobanuldeazi.home.blog/2026/...
https://ciobanuldeazi.home.blog/2026/...
September 21, 2026
Alltså sådär, lite stökig i början då det är en massa namn och relationer att hålla iordning på från första boken. Min hjärna var inte med på det och det blev ointressant att läsa. Jag har dessutom börjat att läsa denna och lagt ifrån mig den för att börja om igen…
Lite för många konstiga sammanträffande för att det ens ska kännas trovärdigt.
Och boken slutar som att det blir en fortsättning, men jag är inte ens nyfiken på att läsa nästa bok.
Lite för många konstiga sammanträffande för att det ens ska kännas trovärdigt.
Och boken slutar som att det blir en fortsättning, men jag är inte ens nyfiken på att läsa nästa bok.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 30, 2025
Helt ok denna också. Tyvärr så tycker jag personligen det är synd att ingen författare törs spegla hur samhället och dess kriminalitet verkligen ser ut egentligen, utan då skriver man om nynazister istället eftersom man inte törs skriva negativt om nysvenskar. Förutom det var storyn intressant och underhållande.
Displaying 1 - 30 of 45 reviews