What do you think?
Rate this book
ซิ่นกลิ่นโสก
อื่อ… จา… จา… หลับสองตาอย่าไห้ แก้วแก่นไธ้ แม่จักอื่อ… จา… จา…
“ผีซิ่นแดง ฮ้องเพลงกล่อมละอ่อน” คือคำให้การของพยานที่เห็นเหตุการณ์
หลังจากลงมือฆ่า ฆาตกรก็บรรจงใช้มีดกรีดตัวอักษรธรรมล้านนา
บนท้องน้อยของเหยื่อแต่ละรายทิ้งไว้อย่างเป็นปริศนา
ยิ่งทางการพยายามตามสืบเสาะหาความเชื่อมโยงมากเท่าไร
ก็ยิ่งเจอแต่ความลึกลับซับซ้อนและสยดสยองมากขึ้นเท่านั้น
หากลายแทงเดียวที่อาจนำไปสู่ความจริง
คือผ้าซิ่นทอลายดอกโสกของอดีตเจ้านายฝ่ายเหนือองค์หนึ่ง
นั่นหมายความว่าผู้ที่เกี่ยวข้องกับมัน
อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นี้ก็เป็นได้...
“ผีซิ่นแดง ฮ้องเพลงกล่อมละอ่อน” คือคำให้การของพยานที่เห็นเหตุการณ์
หลังจากลงมือฆ่า ฆาตกรก็บรรจงใช้มีดกรีดตัวอักษรธรรมล้านนา
บนท้องน้อยของเหยื่อแต่ละรายทิ้งไว้อย่างเป็นปริศนา
ยิ่งทางการพยายามตามสืบเสาะหาความเชื่อมโยงมากเท่าไร
ก็ยิ่งเจอแต่ความลึกลับซับซ้อนและสยดสยองมากขึ้นเท่านั้น
หากลายแทงเดียวที่อาจนำไปสู่ความจริง
คือผ้าซิ่นทอลายดอกโสกของอดีตเจ้านายฝ่ายเหนือองค์หนึ่ง
นั่นหมายความว่าผู้ที่เกี่ยวข้องกับมัน
อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นี้ก็เป็นได้...
500 pages, Paperback
Published March 27, 2025
4 people are currently reading
36 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
March 25, 2025
มีคนลงแนะนำในทวิตเตอร์เลยลองหาอ่านดูกับเขาบ้างใน ReadAWrite
เป็น BL เซตติ้งเมืองเหนือเมืองลำปางที่จริงใจมาก! แล้วในเรื่องมีบทพูดที่เป็นกำเมืองแทรกมาตวย ถึงจะไม่ใช่คนเมืองแต่ก็ไม่ได้มีปัญหาสำหรับการอ่านเลยเพราะเดาบริบทของเรื่องตอนนั้นได้ และหลังอ่านจบติดอู้กำเมืองไปเป็นอาทิตย์ 55555 แถมยังมีเรื่องของตัวอักษรธรรมที่ใส่เข้ามาในเรื่องด้วย เปิดโลกแห่งการเรียนรู้สุดๆ (ซึ่งตอนอ่านเราไม่พยายามเข้าใจอะไรทั้งนั้น ให้นักเขียนป้อนเฉลยเลยคับ เพราะงงการผสมอักษรมาก ฮาาา)
เนื้อหาในเรื่องจะเกี่ยวข้องกับ ‘วัสสา’ และ ‘ปีขาล’ เพื่อน(รัก)สองคนที่เจอกันตอนเรียนอยู่ในกรุงเทพ แต่แล้วก็ต้องแยกจากกันเพราะวัสสาต้องกลับไปอยู่ลำปาง หลังจากนั้นหลายปีก็มีวันที่ทั้งสองคนได้กลับมาเจอกันอีก เพราะว่าปีขาลหนีคดีที่ตัวเองไม่ได้ก่อจากกรุงเทพขึ้นมาซ่อนตัวที่ปางช้างของพ่อวัสสาในจังหวัดลำปาง เลยได้สถานะใหม่มาเป็นคนขับรถและคอยคุ้มกันให้วัสสาด้วย เนื่องจากเป็นลูกเจ้าของปางช้าง เลยมีคนคิดจะลอบทำร้ายอยู่บ่อยๆ ซึ่งหลังจากที่ทั้งคู่ห่างหายกันไปนาน พอมาเจอกันอีกครั้งก็ทำให้ความสัมพันธ์ที่มีอยู่เดิมมันดำเนินไปต่อด้วย
ในเรื่องจะมีปมที่ว่าทำไมพ่อนายเอกถึงมีภรรยาหลายคน บวกได้แต่งงานกับ ‘เจ้าสายโสก’ ภรรยาเก่าของเจ้าของคุ้มคนเดิม ผู้ที่เป็น no.1 เรื่องการทอผ้าซิ่น รวมถึงผีซิ่นแดงที่มาคอยตามล้างแค้นคนในปางช้างจนเกิดเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง โดยเหยื่อแต่ละคนจะมีรอยสลักตัวอักษรธรรมล้านนาอยู่ที่บริเวณท้องน้อยให้ตำรวจคอยตามสืบกันจนหัวหมุน และเบาะแสของคดีอีกอย่างคือตัวผ้าซิ่นทอสีแดงลายดอกโสกนี่แหล่ะ อ่านไปจนถึงเฉลยปมของเรื่องมันแบบว่าซู้ดปาก คนหรือผีกันนะที่ร้ายกว่ากัน 🫣
ขอชมนักเขียนที่ผูกปมเรื่องได้เก่งมากๆๆๆ เหมาะกับการได้ลองอ่านสักครั้งหรือจะอ่านซ้ำก็คิดว่ายังสนุกอยู่
ดีใจที่นิยายของนักเขียนจะได้ตีพิมพ์แล้วด้วย 💖
เป็น BL เซตติ้งเมืองเหนือเมืองลำปางที่จริงใจมาก! แล้วในเรื่องมีบทพูดที่เป็นกำเมืองแทรกมาตวย ถึงจะไม่ใช่คนเมืองแต่ก็ไม่ได้มีปัญหาสำหรับการอ่านเลยเพราะเดาบริบทของเรื่องตอนนั้นได้ และหลังอ่านจบติดอู้กำเมืองไปเป็นอาทิตย์ 55555 แถมยังมีเรื่องของตัวอักษรธรรมที่ใส่เข้ามาในเรื่องด้วย เปิดโลกแห่งการเรียนรู้สุดๆ (ซึ่งตอนอ่านเราไม่พยายามเข้าใจอะไรทั้งนั้น ให้นักเขียนป้อนเฉลยเลยคับ เพราะงงการผสมอักษรมาก ฮาาา)
เนื้อหาในเรื่องจะเกี่ยวข้องกับ ‘วัสสา’ และ ‘ปีขาล’ เพื่อน(รัก)สองคนที่เจอกันตอนเรียนอยู่ในกรุงเทพ แต่แล้วก็ต้องแยกจากกันเพราะวัสสาต้องกลับไปอยู่ลำปาง หลังจากนั้นหลายปีก็มีวันที่ทั้งสองคนได้กลับมาเจอกันอีก เพราะว่าปีขาลหนีคดีที่ตัวเองไม่ได้ก่อจากกรุงเทพขึ้นมาซ่อนตัวที่ปางช้างของพ่อวัสสาในจังหวัดลำปาง เลยได้สถานะใหม่มาเป็นคนขับรถและคอยคุ้มกันให้วัสสาด้วย เนื่องจากเป็นลูกเจ้าของปางช้าง เลยมีคนคิดจะลอบทำร้ายอยู่บ่อยๆ ซึ่งหลังจากที่ทั้งคู่ห่างหายกันไปนาน พอมาเจอกันอีกครั้งก็ทำให้ความสัมพันธ์ที่มีอยู่เดิมมันดำเนินไปต่อด้วย
ในเรื่องจะมีปมที่ว่าทำไมพ่อนายเอกถึงมีภรรยาหลายคน บวกได้แต่งงานกับ ‘เจ้าสายโสก’ ภรรยาเก่าของเจ้าของคุ้มคนเดิม ผู้ที่เป็น no.1 เรื่องการทอผ้าซิ่น รวมถึงผีซิ่นแดงที่มาคอยตามล้างแค้นคนในปางช้างจนเกิดเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง โดยเหยื่อแต่ละคนจะมีรอยสลักตัวอักษรธรรมล้านนาอยู่ที่บริเวณท้องน้อยให้ตำรวจคอยตามสืบกันจนหัวหมุน และเบาะแสของคดีอีกอย่างคือตัวผ้าซิ่นทอสีแดงลายดอกโสกนี่แหล่ะ อ่านไปจนถึงเฉลยปมของเรื่องมันแบบว่าซู้ดปาก คนหรือผีกันนะที่ร้ายกว่ากัน 🫣
ขอชมนักเขียนที่ผูกปมเรื่องได้เก่งมากๆๆๆ เหมาะกับการได้ลองอ่านสักครั้งหรือจะอ่านซ้ำก็คิดว่ายังสนุกอยู่
ดีใจที่นิยายของนักเขียนจะได้ตีพิมพ์แล้วด้วย 💖
September 6, 2025
เราเป็นคนเหนือแต่การอ่านภาษาเหนือ การผันเสียงกับการอ่านตัวหนังสือบางทีมันก็แปลกๆ ไม่ค่อยราบรื่นเหมือนกัน 555 เนื้อเรื่องเป็นแนวสยองขวัญ สืบสวน อ่านได้สนุกแต่สำหรับตัวละครหลัก คู่พระนาย ความสัมพันธ์ ความรักของเค้า เราอ่านแล้วไ่ม่ค่อยอินค่ะ
August 18, 2025
หลังจากขึ้นมายังลำปางได้เพียงไม่นาน ปีขาล ก็ได้รับรู้ถึงคดีฆาตกรรมที่น่าสงสัยแลพรั่นพรึงไปพร้อมกัน เขาคงไม่หนักใจมากหากเขาเองก็ไม่ได้ฝันถึงผีซิ่นแดงที่มีแต่ผู้คนร่ำลือว่าคือผู้ฆ่าศพเหล่านี้ ทุกศพต่างมีรอยกรีดเป็นอักษรล้านนาไว้ และคงไม่หนักใจมากไปกว่านี้หากเรื่องราวทั้งหลายเริ่มจะเชื่อมโยงมาที่ วัสสา เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา
ซิ่นกลิ่นโสกไม่ใช่เรื่องที่สามารถอ่านได้ทุกคน เนื่องจากมีภาษาล้านนาอยู่มากและมีเรื่องกลอักษรที่ต้องแกะออกมา หากไม่ใช่ผู้ที่สนใจมากจริงๆ ก็ต้องเป็นคนที่อ่านและใช้ภาษาล้านนาได้จึงจะส่งให้อ่านเรื่องนี้ได้เข้าใจ ส่วนเราที่อ่านโดยไม่รู้อะไรเลยทำให้พลาดเรื่องกลอักษรไปทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้มองว่าเป็นปัญหาเพราะเราอยากมาซึมซับเอาภาษาล้านนาและอย่างอื่นอีกในเรื่องนี้ แต่หากใครอยากอ่านเพื่อเข้าใจและร่วมไขกลอักษรล้านนาไปด้วยก็คงไม่แนะนำ แต่ก็ไม่ใช่ทุกอย่างที่ไขด้วยกลอักษร อย่างแรงจูงใจ ใครคือฆาตกรก็ยังมีช่องว่างให้ผู้อ่านที่ไม่สามารถเข้าใจกลอักษรของล้านนาเดาตามได้
เริ่มแรกมาด้วยฉากฆาตกรรมที่มีผีซิ่นแดงมาตามชำระแค้นที่ถูกแง้มไว้ให้ผู้อ่านสงสัย ชวนให้ขบคิดตามว่าความแค้นนี้มาจากอะไร และทำไมต้องเป็นผีซิ่นแดง ถือว่าเป็นการเปิดบทนำบทแรกมาได้อย่างชวนให้ติดตาม แต่พอเริ่มดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ กลับทำให้เสน่ห์เหล่านี้ค่อยๆ เลือนรางจางหายไป เนื่องจากในเรื่องนี้มีตัวละครเยอะและทุกตัวละครมีการเชื่อมโยงสื่อถึงกัน ทำให้แม้จะผ่านไปจนเกือบจบเล่มแล้วก็ยังมีการเปิดเผยถึงปูมหลังตัวละคร บางตัวละครก็เป็นส่วนหนึ่งของการผูกปมไว้ตั้งแต่ต้น ส่วนบางตัวละครก็เป็นส่วนหนึ่งของการคลายปม และบางตัวละครก็มีไว้เพียงเชื่อมเรื่องไว้เฉยๆ สิ่งที่ทำให้ขาดเสน่ห์ระหว่างตัวละครไปเลยคือการมีตัวละครเยอะแต่ผู้เขียนกลับไม่ได้ใส่ใจจะให้ตัวละครมีมิติมากไปกว่าแค่การอยู่เพื่อเส้นเรื่อง หากเป็นเพียงแค่กับตัวละครรองหรือตัวละครประกอบก็คงจะไม่ทำให้สิ้นเสน่ห์ของเรื่อง แต่กับปีขาลและวัสสาที่เป็นตัวเอกของเรื่องกลับมีบทส่วนมากอยู่แค่ในเรื่องของความสัมพันธ์ของทั้งสอง ไม่ถึงครึ่งที่จะได้เห็นสองคนนี้ขุดคุ้ยหาข้อมูลอย่างจริงจัง หากอ่านไปจนจบแล้วผู้อ่านก็คงเข้าใจถึงความสำคัญของทั้งสองตัวเอกนี้ แต่ระหว่างทางกลับจางหายราวกับไม่ใช่ตัวเอกของเรื่อง เพราะตอนแรกๆ เรื่องเน้นหนักไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจนเหมือนลืมปมหลักที่เป็นผีซิ่นแดง แต่พอมาถึงครึ่งเรื่องหลังก็เน้นไปที่คดีและผีซิ่นแดงจนทิ้งตัวเอกทั้งสองไว้ ไม่มีความพอดีในการที่จะหาตรงกลางในการเกลี่ยความสำคัญให้ในเรื่องความสัมพันธ์และคดีเลย และกับตัวละครอื่นที่มีส่วนคลายปมนอกเหนือจากปีขาลและวัสสา อย่างพ่อเลี้ยงเรวัต เสมาและฟองคำก็มิได้ถูกปูตัวละครมาให้ดี ทำให้ตอนเฉลยปมออกมาแทบไม่ทำให้มีความรู้สึกใดใดเลย
ผู้เขียนมีการเขียนที่เหมือนต้องการจะรีบเฉลยอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา หรืออยากเล่าอะไรตลอดแม้เวลานั้นจะไม่เหมาะไม่ควร อย่างตอนที่ปีขาลวิ่งไล่สายหยุด เป็นฉากที่ควรจะทำให้รู้สึกว่าเป็นการวิ่งไล่แต่ผู้เขียนกลับย้อนกลับมาเล่าเรื่องของปีขาลตอนเป็นนักมวยจนเสียบรรยากาศ มีหลายฉากที่เป็นแบบนี้จนทำให้การดำเนินเรื่องในฉากเหล่านั้นสะดุดเหมือนมีคนเอาโฆษณามาเปิดคั่นไว้
แต่คงต้องชมตอนย้อนกลับไปเล่าเฉลยปมที่ทิ้งไว้ตั้งแต่แรก แม้จะเฉลยรวดเดียวเหมือนรีบร้อนอยากให้จบ แต่ก็มีความสนุกและทำให้ประทับใจกับการที่ผู้เขียนแอบซ่อนหลักฐานเล็กๆ น้อยๆ ไว้ตามรายทาง ตอนที่ได้รับรู้ว่าบัวหละเป็นผีได้อย่างไรทำให้คลี่คลายปมในใจไปได้มาก รวมทั้งการเฉลยว่าเจ้าดวงทิวาและเจ้าสายโสกเป็นคนอย่างไร ทำไมจึงเป็นเช่นนั้นยิ่งทำให้การเฉลยปมเข้มข้น จนตอนที่ได้อ่านฉากนั้นไม่สามารถวางหนังสือในมือลงได้เลย
โดยรวมแล้วซิ่นกลิ่นโสกไม่ใช่หนังสือที่อ่านง่ายและไม่ได้เหมาะสำหรับทุกคน แต่เรื่องความน่าตื่นเต้นแปลกใหม่ในการไขคดีต้องยกให้เลย ไม่เคยเห็นเรื่องไหนใช้ภาษาล้านนาในการสืบคดีมาก่อน แต่ก็ยังมีช่องว่างให���ผู้อ่านที่ไม่เข้าใจภาษาล้านนาเดาตัวคนร้ายและสาเหตุแรงจูงใจได้ว่าเหตุใดจึงมีผีซิ่นแดงออกมาตามไล่ล้างแค้นผู้คนเหล่านี้ได้
ซิ่นกลิ่นโสกไม่ใช่เรื่องที่สามารถอ่านได้ทุกคน เนื่องจากมีภาษาล้านนาอยู่มากและมีเรื่องกลอักษรที่ต้องแกะออกมา หากไม่ใช่ผู้ที่สนใจมากจริงๆ ก็ต้องเป็นคนที่อ่านและใช้ภาษาล้านนาได้จึงจะส่งให้อ่านเรื่องนี้ได้เข้าใจ ส่วนเราที่อ่านโดยไม่รู้อะไรเลยทำให้พลาดเรื่องกลอักษรไปทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้มองว่าเป็นปัญหาเพราะเราอยากมาซึมซับเอาภาษาล้านนาและอย่างอื่นอีกในเรื่องนี้ แต่หากใครอยากอ่านเพื่อเข้าใจและร่วมไขกลอักษรล้านนาไปด้วยก็คงไม่แนะนำ แต่ก็ไม่ใช่ทุกอย่างที่ไขด้วยกลอักษร อย่างแรงจูงใจ ใครคือฆาตกรก็ยังมีช่องว่างให้ผู้อ่านที่ไม่สามารถเข้าใจกลอักษรของล้านนาเดาตามได้
เริ่มแรกมาด้วยฉากฆาตกรรมที่มีผีซิ่นแดงมาตามชำระแค้นที่ถูกแง้มไว้ให้ผู้อ่านสงสัย ชวนให้ขบคิดตามว่าความแค้นนี้มาจากอะไร และทำไมต้องเป็นผีซิ่นแดง ถือว่าเป็นการเปิดบทนำบทแรกมาได้อย่างชวนให้ติดตาม แต่พอเริ่มดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ กลับทำให้เสน่ห์เหล่านี้ค่อยๆ เลือนรางจางหายไป เนื่องจากในเรื่องนี้มีตัวละครเยอะและทุกตัวละครมีการเชื่อมโยงสื่อถึงกัน ทำให้แม้จะผ่านไปจนเกือบจบเล่มแล้วก็ยังมีการเปิดเผยถึงปูมหลังตัวละคร บางตัวละครก็เป็นส่วนหนึ่งของการผูกปมไว้ตั้งแต่ต้น ส่วนบางตัวละครก็เป็นส่วนหนึ่งของการคลายปม และบางตัวละครก็มีไว้เพียงเชื่อมเรื่องไว้เฉยๆ สิ่งที่ทำให้ขาดเสน่ห์ระหว่างตัวละครไปเลยคือการมีตัวละครเยอะแต่ผู้เขียนกลับไม่ได้ใส่ใจจะให้ตัวละครมีมิติมากไปกว่าแค่การอยู่เพื่อเส้นเรื่อง หากเป็นเพียงแค่กับตัวละครรองหรือตัวละครประกอบก็คงจะไม่ทำให้สิ้นเสน่ห์ของเรื่อง แต่กับปีขาลและวัสสาที่เป็นตัวเอกของเรื่องกลับมีบทส่วนมากอยู่แค่ในเรื่องของความสัมพันธ์ของทั้งสอง ไม่ถึงครึ่งที่จะได้เห็นสองคนนี้ขุดคุ้ยหาข้อมูลอย่างจริงจัง หากอ่านไปจนจบแล้วผู้อ่านก็คงเข้าใจถึงความสำคัญของทั้งสองตัวเอกนี้ แต่ระหว่างทางกลับจางหายราวกับไม่ใช่ตัวเอกของเรื่อง เพราะตอนแรกๆ เรื่องเน้นหนักไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจนเหมือนลืมปมหลักที่เป็นผีซิ่นแดง แต่พอมาถึงครึ่งเรื่องหลังก็เน้นไปที่คดีและผีซิ่นแดงจนทิ้งตัวเอกทั้งสองไว้ ไม่มีความพอดีในการที่จะหาตรงกลางในการเกลี่ยความสำคัญให้ในเรื่องความสัมพันธ์และคดีเลย และกับตัวละครอื่นที่มีส่วนคลายปมนอกเหนือจากปีขาลและวัสสา อย่างพ่อเลี้ยงเรวัต เสมาและฟองคำก็มิได้ถูกปูตัวละครมาให้ดี ทำให้ตอนเฉลยปมออกมาแทบไม่ทำให้มีความรู้สึกใดใดเลย
ผู้เขียนมีการเขียนที่เหมือนต้องการจะรีบเฉลยอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา หรืออยากเล่าอะไรตลอดแม้เวลานั้นจะไม่เหมาะไม่ควร อย่างตอนที่ปีขาลวิ่งไล่สายหยุด เป็นฉากที่ควรจะทำให้รู้สึกว่าเป็นการวิ่งไล่แต่ผู้เขียนกลับย้อนกลับมาเล่าเรื่องของปีขาลตอนเป็นนักมวยจนเสียบรรยากาศ มีหลายฉากที่เป็นแบบนี้จนทำให้การดำเนินเรื่องในฉากเหล่านั้นสะดุดเหมือนมีคนเอาโฆษณามาเปิดคั่นไว้
แต่คงต้องชมตอนย้อนกลับไปเล่าเฉลยปมที่ทิ้งไว้ตั้งแต่แรก แม้จะเฉลยรวดเดียวเหมือนรีบร้อนอยากให้จบ แต่ก็มีความสนุกและทำให้ประทับใจกับการที่ผู้เขียนแอบซ่อนหลักฐานเล็กๆ น้อยๆ ไว้ตามรายทาง ตอนที่ได้รับรู้ว่าบัวหละเป็นผีได้อย่างไรทำให้คลี่คลายปมในใจไปได้มาก รวมทั้งการเฉลยว่าเจ้าดวงทิวาและเจ้าสายโสกเป็นคนอย่างไร ทำไมจึงเป็นเช่นนั้นยิ่งทำให้การเฉลยปมเข้มข้น จนตอนที่ได้อ่านฉากนั้นไม่สามารถวางหนังสือในมือลงได้เลย
โดยรวมแล้วซิ่นกลิ่นโสกไม่ใช่หนังสือที่อ่านง่ายและไม่ได้เหมาะสำหรับทุกคน แต่เรื่องความน่าตื่นเต้นแปลกใหม่ในการไขคดีต้องยกให้เลย ไม่เคยเห็นเรื่องไหนใช้ภาษาล้านนาในการสืบคดีมาก่อน แต่ก็ยังมีช่องว่างให���ผู้อ่านที่ไม่เข้าใจภาษาล้านนาเดาตัวคนร้ายและสาเหตุแรงจูงใจได้ว่าเหตุใดจึงมีผีซิ่นแดงออกมาตามไล่ล้างแค้นผู้คนเหล่านี้ได้
March 6, 2026
3.5/5
เส้นเรื่องการไขปริศนาผีซิ่นแดงสนุกดี แม้จะมีกลอักษรที่เราอ่านจนจบก็ยังไม่เข้าใจ แต่ใดๆตัวเอกกลับมีเอี่ยวกับการไขปริศนาน้อยเกินจนจืดจางไปเลย ทั้งๆที่ความตื่นเต้นของmysteryมันคือการที่ตัวเอก(อาจจะ)ไม่รู้เรื่องทั้งหมดและได้ค่อยๆไปค้นเจอพร้อมกับเราไม่ใช่เหรอ เรื่องนี้คือกลายเป็นไขปริศนาด้วยactionของตัวละครประกอบต่างๆที่มีเป้าหมายต่างกัน จนมันมาเชื่อมโยงกันเอง ละตัวเอกมารู้หลังจากที่เขาไขปริศนากันเสร็จไปแล้วอะ
และด้วยความที่ปมมันเยอะ ตลคมันแยะ บางทีแม้แต่คนเขียนยังไม่รู้ว่าจะเอาปมมหาศาลนี้ไปเฉลยเอาตอนไหน เลยเล่าเฉลยมันซะเลย เช่นมีตลคมาทำลับๆล่อๆ คนเขียนบรรยายเลยว่าคนนี้คือใคร เป็นอะไรกับคนนี้ๆๆ วันนี้จะมาฆ่าคนนี้ ซึ่งมันขัดมู้ดมาก แบบอ้าว อุส่าทำเป็นลึกลับ พูดเป็นนัยอยู่ตั้งนาน อยู่ๆก็มาเฉลยอย่างนี้เลยหรอ
ส่วนเลิฟไลน์คู่หลักเป็นจุดที่เราชอบน้อยที่สุดของเรื่องนี้ ถ้าเมนของเรื่องนี้เป็นการไขปริศนา แล้วเลิฟไลคู่หลักเป็นเรื่องรองๆลงไปเราอาจจะให้คะแนนเรื่องนี้เพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ คือไม่เข้าใจเลยว่ารักกันได้ยังไง ละทำไมรักได้ขนาดนี้ ทำไมวัสสาถึงเลือกปีขาลแทนที่จะเป็นตำรวจคนนั้นในเมื่อเจ้าตัวก็ให้เหตุผลว่ามีคสพลึกซึ้งเพราะ‘เผลอใจ‘ไปกับทั้งคู่ (วัสสานี่คือเผลอใจเก๊งเก่งแต่ขีดเฟรนโซนยับๆ) แม้แต่พ่อเลี้ยงยังบ้าจี้ไว้ใจปีขาลมากว่าจะต้องรักและจริงใจกับลูกตัวเองแน่ๆ ระดับคนที่อยู่ในวงการสีเทามันจะไปไว้ใจฝากชีวิตของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนให้คนอื่นที่เพิ่งเจอครั้งเดียวง่ายๆขนาดนี้ได้ไง ความรอบคอบ ความระแวงคือไม่มีเลยเจ้าค่ะ
ตอนย้อนอดีตแรกพบกันเราก็คาดหวังละว่าคสพจะต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังให้ต่างคนต่างทัชใจกันได้ขนาดนี้ สรุปเราก็ไม่ซื้ออยู่ดี ละยิ่งคนเขียนเฉลยความงงของเราข้างต้นด้วยการโยงไปว่าสองคนนี้รักกันมาตั้งแต่อดีตชาติเรายิ่ง ห๊าาาา สองคนนั้นอะนะ ผู้ชายอะรักจริงหวังแต่ง แต่ผู้หญิงสุดท้ายก็เลือกจะอยู่สบายมากกว่าไปกัดก้อนเกลือกิน ซึ่งมันไม่ผิดเลยนะ แต่จะเอาเหตุผลนี้มาขายว่าต่างคนต่างรักกันมากคือมันไม่ได้
เรื่องนี้มีการใช้ภาษาเหนือเยอะมาก ก็อ่านรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง ซึ่งสำหรับเราไม่ได้ขัดมู้ดขนาดนั้น แต่ไม่เก็ทเกณฑ์ของเชิงอรรถในเรื่องนี้อะ ถ้าเอาจาก*คหสต* บางคำเราเห็นบ่อยๆในสื่อกระแสหลักหรือคล้ายๆกับภาษากลางกรุงเต้บ คือคนภาคอื่นเห็นก็พอเดาได้อยู่แล้ว กลับใส่เชิงอรรถมา แต่บางคำคืองงเต้ก เป็นบริบทที่เดายาก หาคำแปลเป็นภาษากลางแบบเป้ะๆไม่ได้แต่กลับไม่ใส่เชิงอรรถซะงั้น
เส้นเรื่องการไขปริศนาผีซิ่นแดงสนุกดี แม้จะมีกลอักษรที่เราอ่านจนจบก็ยังไม่เข้าใจ แต่ใดๆตัวเอกกลับมีเอี่ยวกับการไขปริศนาน้อยเกินจนจืดจางไปเลย ทั้งๆที่ความตื่นเต้นของmysteryมันคือการที่ตัวเอก(อาจจะ)ไม่รู้เรื่องทั้งหมดและได้ค่อยๆไปค้นเจอพร้อมกับเราไม่ใช่เหรอ เรื่องนี้คือกลายเป็นไขปริศนาด้วยactionของตัวละครประกอบต่างๆที่มีเป้าหมายต่างกัน จนมันมาเชื่อมโยงกันเอง ละตัวเอกมารู้หลังจากที่เขาไขปริศนากันเสร็จไปแล้วอะ
และด้วยความที่ปมมันเยอะ ตลคมันแยะ บางทีแม้แต่คนเขียนยังไม่รู้ว่าจะเอาปมมหาศาลนี้ไปเฉลยเอาตอนไหน เลยเล่าเฉลยมันซะเลย เช่นมีตลคมาทำลับๆล่อๆ คนเขียนบรรยายเลยว่าคนนี้คือใคร เป็นอะไรกับคนนี้ๆๆ วันนี้จะมาฆ่าคนนี้ ซึ่งมันขัดมู้ดมาก แบบอ้าว อุส่าทำเป็นลึกลับ พูดเป็นนัยอยู่ตั้งนาน อยู่ๆก็มาเฉลยอย่างนี้เลยหรอ
ส่วนเลิฟไลน์คู่หลักเป็นจุดที่เราชอบน้อยที่สุดของเรื่องนี้ ถ้าเมนของเรื่องนี้เป็นการไขปริศนา แล้วเลิฟไลคู่หลักเป็นเรื่องรองๆลงไปเราอาจจะให้คะแนนเรื่องนี้เพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ คือไม่เข้าใจเลยว่ารักกันได้ยังไง ละทำไมรักได้ขนาดนี้ ทำไมวัสสาถึงเลือกปีขาลแทนที่จะเป็นตำรวจคนนั้นในเมื่อเจ้าตัวก็ให้เหตุผลว่ามีคสพลึกซึ้งเพราะ‘เผลอใจ‘ไปกับทั้งคู่ (วัสสานี่คือเผลอใจเก๊งเก่งแต่ขีดเฟรนโซนยับๆ) แม้แต่พ่อเลี้ยงยังบ้าจี้ไว้ใจปีขาลมากว่าจะต้องรักและจริงใจกับลูกตัวเองแน่ๆ ระดับคนที่อยู่ในวงการสีเทามันจะไปไว้ใจฝากชีวิตของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนให้คนอื่นที่เพิ่งเจอครั้งเดียวง่ายๆขนาดนี้ได้ไง ความรอบคอบ ความระแวงคือไม่มีเลยเจ้าค่ะ
ตอนย้อนอดีตแรกพบกันเราก็คาดหวังละว่าคสพจะต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังให้ต่างคนต่างทัชใจกันได้ขนาดนี้ สรุปเราก็ไม่ซื้ออยู่ดี ละยิ่งคนเขียนเฉลยความงงของเราข้างต้นด้วยการโยงไปว่าสองคนนี้รักกันมาตั้งแต่อดีตชาติเรายิ่ง ห๊าาาา สองคนนั้นอะนะ ผู้ชายอะรักจริงหวังแต่ง แต่ผู้หญิงสุดท้ายก็เลือกจะอยู่สบายมากกว่าไปกัดก้อนเกลือกิน ซึ่งมันไม่ผิดเลยนะ แต่จะเอาเหตุผลนี้มาขายว่าต่างคนต่างรักกันมากคือมันไม่ได้
เรื่องนี้มีการใช้ภาษาเหนือเยอะมาก ก็อ่านรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง ซึ่งสำหรับเราไม่ได้ขัดมู้ดขนาดนั้น แต่ไม่เก็ทเกณฑ์ของเชิงอรรถในเรื่องนี้อะ ถ้าเอาจาก*คหสต* บางคำเราเห็นบ่อยๆในสื่อกระแสหลักหรือคล้ายๆกับภาษากลางกรุงเต้บ คือคนภาคอื่นเห็นก็พอเดาได้อยู่แล้ว กลับใส่เชิงอรรถมา แต่บางคำคืองงเต้ก เป็นบริบทที่เดายาก หาคำแปลเป็นภาษากลางแบบเป้ะๆไม่ได้แต่กลับไม่ใส่เชิงอรรถซะงั้น
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 28, 2025
เป็นนิยายที่วางพล็อตดีมาก ตัวละครดีมาก เซ็ตติ้งดี คือดีทุกอย่าง
ถ้าชอบแนวผี+สืบสวนอยากให้ลองเปิดใจ เพราะนักเขียนคิดพล็อตมาค่อนข้างรัดกุม เราไม่เจอจุดที่ไม่สมเหตุสมผล อ่านแล้วติดงอมแงม อ่านยันดึก
ถ้าชอบแนวผี+สืบสวนอยากให้ลองเปิดใจ เพราะนักเขียนคิดพล็อตมาค่อนข้างรัดกุม เราไม่เจอจุดที่ไม่สมเหตุสมผล อ่านแล้วติดงอมแงม อ่านยันดึก
January 29, 2026
3.5⭐️ สนุกเลยยย เนื้อหาเข้มข้น วัสสะกับปีขาลน่ารักมากๆๆ🥹🫶🏻 เเต่เรื่องนี้จะเน้นสืบสวน&หาสาเหตุความอาฆาตของผีมากกว่าความสัมพันธ์ นักเขียนใช้ภาษาเหนือค่อนข้างเยอะเลย 50% ของเรื่อง มันพอจับใจความได้แต่ก็ใช้ effort นิดนึง55555 รู้สึกตลอดเรื่องแอบตัดซีนไปมาเยอะเกิสไปนิด บางครั้งมันไม่เรียงตามไทม์ไลน์แล้วตัดบ่อยเกินเลยแอบงงๆ แต่นักเขียนมาปก้ปมทั้งหมดทีเดียวตอนท้ายเรื่องเลยแอบเร่งๆ แต่ก็เป็นหนึ่งใรซีนที่ชอบมากเหมือนกัน แต่สิ่งที่ชอบคือทุกตัวละครมีความสำคัญหมดเลยไม่ได้โยนมามั่วๆ ภาพในหัวจะเป็นฟีลละครพีเรียดไทยๆเครือญาติเยอะๆอย่างงั้นเลย คิดว่าถ้าค่อยๆอ่าน จำตลค.ได้ครบจะสนุกก เรื่องกลอักษรล้านนาสารภาพว่าไม่ค่อยเข้าใจ😭รวมๆสนุกค่าาไปอ่านกันได้
February 16, 2026
นิยายสยองขวัญ ชิงรักหักสวาท ผีผ้าซิ่นซ่อนความแค้น วายมิตรภาพ เกย์วัฒนธรรม อู้กำเมือง สงครามโลกครั้งที่สอง สืบสวนสอบสวน ฆาตกรต่อเนื่อง ไสยศาสตร์มนตร์ดำ ฯลฯ คือมีหลาย genre มาก ตัวละครก็เยอะแยะไปหมด หลากหลายรสชาติแต่ยังไม่ถึงขั้นกลมกล่อม
‘ปีขาล’ หนีคดีที่ตนถูกใส่ร้ายมาลำปางเพื่อกบดานภายใต้การช่วยเหลือของเพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งอดีตคู่ขาอย่าง ‘วัสสา’ ลูกพ่อเลี้ยงเมืองเหนือผู้ทรงเสน่ห์ เขาถูกมอบหมายให้คอยคุ้มกันอีกฝ่ายจากการถูกปองร้ายของคู่แข่งทางธุรกิจ ในขณะเดียวกันก็มีคดีการเสียชีวิตแปลก ๆ ติดต่อกันหลายคดีและดูเหมือนว่าจะมีความเกี่ยวข้องกับการปรากฏตัวของผีซิ่นแดง อีกทั้งยังพัวพันสาวโยงมาถึงครอบครัวของวัสสาด้วย
การดำเนินเรื่องมีความละครหลังข่าว+เดอะโกสต์ยุคล่าสุด เปิดมาผีน่ากลัว น่าสนใจมาก แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ เริ่มจืด แล้วพอตัวละครมันเยอะก็เหมือนแย่งซีนกันเอง แต่ละตัวละครเหมือนอยู่คนละเซิร์ฟ เหมือนไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน พระ-นายเหมือนเน้นเส้นเรื่องรักมากกว่าสืบคดีหาผีด้วยซ้ำ ทั้งที่เป็นตัวละครที่มีความเกี่ยวข้องกับผีมากที่สุดแล้ว
เรารู้สึกว่าการเฉลยปมทุกอย่างมันไม่ค่อยจึ้งเท่าไหร่นัก มันดูงง ๆ มันเยอะแยะมากมายไปหมด 555
แครักเตอร์พระ-นายถูกจริตเรามาก มีความคล้ายคู่วายมิตรภาพต้นตำรับวรรณกรรมไทยในดวงใจของเราเลย เมะถึก ๆ เถื่อน ๆ กับเคะคุณหนูแต่มีความแมน เป็นขวัญใจสาว ๆ จัดว่ามีวัตถุดิบดีแต่ยังปรุงไม่ค่อยถูกปาก
ที่ขัดใจคือนายเอกแฮ่นเกินไปไหม นางจะเคยมีเซ็กส์กับคนอื่นก็ไม่ว่าหรอก แต่ขนาดได้กลับมาอยู่กับพระเอกแล้วยังจะเริงสวาทกับผู้อีกคน ละที่หยุดไม่ใช่เพราะมีความรู้สึกถึงพระเอกอะไรนะ แต่หยุดเพราะคนเข้ามาขัดจังหวะ😅 มันไม่เมกเซนส์กับที่พยายามจะปูว่าตัวละครมันรักกันมากอะ
ขนาดบอกรักพระเอกแล้วนางยังยอมรับว่าหวั่นไหวกับพระรองเลย ฟีลว่าถ้าพระเอกไม่กลับเข้ามาในชีวิตนางก็คงจะรักพระรองว่าซั่น 🤣 อ่านจนจะจบเรื่องก็ยังรู้สึกกังขาว่าตัวละครมันรักกันจริงแน่นะวิ ? มันเสียอรรถรสตรงนี้
คือตัวละครมันไม่ได้ดูรักกันจริงตั้งแต่ชาติที่แล้วแหละ ชาติที่แล้วก็ไม่หนีตามผัวเพราะชีรักสบายด้วยนะ เอ๊าอินี่ สลิดดกทุกชาติ 55555
ข้อดีคือบทพูดภาษาเหนือในเรื่องเข้าใจง่���ยทำให้อ่านได้ลื่น ๆ แล้วอีกอย่างนิยายมันก็คงสนุกประมาณหนึ่งจนทำให้เราอ่านจบเร็วกว่าที่คิดทั้งที่จำนวนหน้าก็ไม่ได้น้อย
‘ปีขาล’ หนีคดีที่ตนถูกใส่ร้ายมาลำปางเพื่อกบดานภายใต้การช่วยเหลือของเพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งอดีตคู่ขาอย่าง ‘วัสสา’ ลูกพ่อเลี้ยงเมืองเหนือผู้ทรงเสน่ห์ เขาถูกมอบหมายให้คอยคุ้มกันอีกฝ่ายจากการถูกปองร้ายของคู่แข่งทางธุรกิจ ในขณะเดียวกันก็มีคดีการเสียชีวิตแปลก ๆ ติดต่อกันหลายคดีและดูเหมือนว่าจะมีความเกี่ยวข้องกับการปรากฏตัวของผีซิ่นแดง อีกทั้งยังพัวพันสาวโยงมาถึงครอบครัวของวัสสาด้วย
การดำเนินเรื่องมีความละครหลังข่าว+เดอะโกสต์ยุคล่าสุด เปิดมาผีน่ากลัว น่าสนใจมาก แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ เริ่มจืด แล้วพอตัวละครมันเยอะก็เหมือนแย่งซีนกันเอง แต่ละตัวละครเหมือนอยู่คนละเซิร์ฟ เหมือนไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน พระ-นายเหมือนเน้นเส้นเรื่องรักมากกว่าสืบคดีหาผีด้วยซ้ำ ทั้งที่เป็นตัวละครที่มีความเกี่ยวข้องกับผีมากที่สุดแล้ว
เรารู้สึกว่าการเฉลยปมทุกอย่างมันไม่ค่อยจึ้งเท่าไหร่นัก มันดูงง ๆ มันเยอะแยะมากมายไปหมด 555
แครักเตอร์พระ-นายถูกจริตเรามาก มีความคล้ายคู่วายมิตรภาพต้นตำรับวรรณกรรมไทยในดวงใจของเราเลย เมะถึก ๆ เถื่อน ๆ กับเคะคุณหนูแต่มีความแมน เป็นขวัญใจสาว ๆ จัดว่ามีวัตถุดิบดีแต่ยังปรุงไม่ค่อยถูกปาก
ที่ขัดใจคือนายเอกแฮ่นเกินไปไหม นางจะเคยมีเซ็กส์กับคนอื่นก็ไม่ว่าหรอก แต่ขนาดได้กลับมาอยู่กับพระเอกแล้วยังจะเริงสวาทกับผู้อีกคน ละที่หยุดไม่ใช่เพราะมีความรู้สึกถึงพระเอกอะไรนะ แต่หยุดเพราะคนเข้ามาขัดจังหวะ😅 มันไม่เมกเซนส์กับที่พยายามจะปูว่าตัวละครมันรักกันมากอะ
ขนาดบอกรักพระเอกแล้วนางยังยอมรับว่าหวั่นไหวกับพระรองเลย ฟีลว่าถ้าพระเอกไม่กลับเข้ามาในชีวิตนางก็คงจะรักพระรองว่าซั่น 🤣 อ่านจนจะจบเรื่องก็ยังรู้สึกกังขาว่าตัวละครมันรักกันจริงแน่นะวิ ? มันเสียอรรถรสตรงนี้
คือตัวละครมันไม่ได้ดูรักกันจริงตั้งแต่ชาติที่แล้วแหละ ชาติที่แล้วก็ไม่หนีตามผัวเพราะชีรักสบายด้วยนะ เอ๊าอินี่ สลิดดกทุกชาติ 55555
ข้อดีคือบทพูดภาษาเหนือในเรื่องเข้าใจง่���ยทำให้อ่านได้ลื่น ๆ แล้วอีกอย่างนิยายมันก็คงสนุกประมาณหนึ่งจนทำให้เราอ่านจบเร็วกว่าที่คิดทั้งที่จำนวนหน้าก็ไม่ได้น้อย
November 5, 2025
หลังจากอ่านมาแล้วสองรอบก็ยังคิดว่านิยายเรื่องนี้ค่อนข้างเฉพาะกลุ่ม แต่เป็นเฉพาะกลุ่มที่อยากแนะนำมากๆ ถึงจะดูเหมือน horror แต่ก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น หลักๆ คือเน้นไปทางสืบสวนไขปริศนามากกว่า
--spoilers--
เริ่มจากจุดที่ชอบก่อน พล็อต แน่นอนอยู่แล้วว่าสิ่งที่ทำให้นิยายเรื่องนี้น่าสนใจคือปริศนาและปมในเรื่อง การวางอดีตมาถึงปัจจุบันทำให้ตัวเรื่องเข้มข้น ที่ตามมาติดๆ คือภาษาที่ใช้ ไม่ได้ใช้ศัพท์ยาก ไม่ได้ประดิษฐ์ประประโยคให้สับซ้อน เป็นการบรรยายที่เรียบง่ายแต่ลุ่มลึกเข้าใจง่าย ความสัมพันธ์ของปีขาลกับวัสสา น่ารักมากกกกกกก ไม่หวือหวาแต่รู้ว่าโหยหากัน ชอบเวลาต่างคนต่างรู้ทันแล้วแหย่กัน อ่อแล้วก็ ตัวละครหญิงอย่างละอองทิพย์ ไอเลิฟคนสวยที่เก่ง!
จุดที่อยากติคือจังหวะการเล่า ตอนเล่าย้อนบางครั้งดูขัดๆ ตอนเฉลยอดีตบางตอนก็รู้สึกพอดี แต่ช่วงสุดท้ายรู้สึกว่ารีบขมวดจนน่าเสียดาย โดยเฉพาะช่วงแก้มนต์สุดท้ายกับเฉลยเรื่องขวัญวัสสา ((หรืออาจจะมีเกริ่นมาก่อนหน้านั้นแต่เราจำไม่ได้หรือไม่รู้ตัวเองเอง..)) เรื่องที่ปีขาลคือยีกลับมาเกิดด้วย เหมือนอยู่ๆ ก็จุดลงมาแล้วก็หมด ถ้ามีจังหวะที่พ่อเลี้ยงแสดงออกมากกว่านี้ชาวงเจอหน้าอาจจะรู้สึกลึกซึ้งกว่านี้
เราชอบความแปลกใหม่เรื่องภาษา แต่สารภาพว่าบางครั้งก็รู้สึกว่ายากจังเลย ฮือออออออ
ดีใจที่ได้อ่านนะค้าบบ
--spoilers--
เริ่มจากจุดที่ชอบก่อน พล็อต แน่นอนอยู่แล้วว่าสิ่งที่ทำให้นิยายเรื่องนี้น่าสนใจคือปริศนาและปมในเรื่อง การวางอดีตมาถึงปัจจุบันทำให้ตัวเรื่องเข้มข้น ที่ตามมาติดๆ คือภาษาที่ใช้ ไม่ได้ใช้ศัพท์ยาก ไม่ได้ประดิษฐ์ประประโยคให้สับซ้อน เป็นการบรรยายที่เรียบง่ายแต่ลุ่มลึกเข้าใจง่าย ความสัมพันธ์ของปีขาลกับวัสสา น่ารักมากกกกกกก ไม่หวือหวาแต่รู้ว่าโหยหากัน ชอบเวลาต่างคนต่างรู้ทันแล้วแหย่กัน อ่อแล้วก็ ตัวละครหญิงอย่างละอองทิพย์ ไอเลิฟคนสวยที่เก่ง!
จุดที่อยากติคือจังหวะการเล่า ตอนเล่าย้อนบางครั้งดูขัดๆ ตอนเฉลยอดีตบางตอนก็รู้สึกพอดี แต่ช่วงสุดท้ายรู้สึกว่ารีบขมวดจนน่าเสียดาย โดยเฉพาะช่วงแก้มนต์สุดท้ายกับเฉลยเรื่องขวัญวัสสา ((หรืออาจจะมีเกริ่นมาก่อนหน้านั้นแต่เราจำไม่ได้หรือไม่รู้ตัวเองเอง..)) เรื่องที่ปีขาลคือยีกลับมาเกิดด้วย เหมือนอยู่ๆ ก็จุดลงมาแล้วก็หมด ถ้ามีจังหวะที่พ่อเลี้ยงแสดงออกมากกว่านี้ชาวงเจอหน้าอาจจะรู้สึกลึกซึ้งกว่านี้
เราชอบความแปลกใหม่เรื่องภาษา แต่สารภาพว่าบางครั้งก็รู้สึกว่ายากจังเลย ฮือออออออ
ดีใจที่ได้อ่านนะค้าบบ
March 3, 2026
เป็นนิยายพีเรียดสืบสวนฆาตกรรมที่แฝงไปด้วยวัฒนธรรมทางภาคเหนือของไทยและสิ่งลี้ลับ ซึ่งภายในหนังสือมีการใช้คำเมืองในการเขียนเพื่อเป็นคำพูดของตัวละครบางส่วน แต่ไม่ได้ยากเกินความเข้าใจ กลับกันกลับทำให้มีความรู้สึกร่วมไปกับตัวละครมากยิ่งขึ้น ในส่วนของเนื้อหามีปมเรื่องที่แน่นและชัดเจน ค่อยๆคลายปมต่างๆทีละนิด ทำให้มีความอยากอ่านต่อจนไม่สามารถวางได้ รวมถึงคู่ของตัวละครหลักที่มีฉากแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่น่ารัก แต่ไม่ได้มีการใส่เลิฟซีนจนทำให้การอ่านสะดุดซึ่งถือเป็นข้อดีที่หาได้ยากมากของนิยายแนวนี้ในปัจจุบัน แต่หักคะแนนตรงที่รู้สึกว่าความสัมพันธ์ของคู่รองในตอนจบไม่ชัดเจนมากพอ ซึ่งสามารถขยายความไปได้มากกว่านี้เพื่อให้เนื้อเรื่องตอนจบ จบได้อย่างสมบูรณ์
May 30, 2025
ซิ่นกลิ่นโสก
เป็นเรื่องที่ถึงกับต้องวาดแผนผังทำความเข้าใจความสัมพันธ์ตัวละครใหม่ ส่วนตัวชอบการอ้างอิงของอักษรล้านนา เซ็ตติ้งพีเรียด ภาคเหนือ แถมยังเป็นสืบสวนอีก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหยิบทันทีที่อ่านรายละเอียดจบ หนังสือหนามากแต่อ่านเพลิน พอจุดติดแล้วก็แทบวางไม่ลง ชอบการผูกปมทั้งหมด ได้ทั้งความสะใจ ความเขิน ความซึ้ง ความขบขัน ในเล่มเดียว ฮ็อบกับพระนายทั้งเรื่อง ใดใดผีไม่น่ากลัวเท่ามนุษย์จริง ๆ
เป็นเรื่องที่ถึงกับต้องวาดแผนผังทำความเข้าใจความสัมพันธ์ตัวละครใหม่ ส่วนตัวชอบการอ้างอิงของอักษรล้านนา เซ็ตติ้งพีเรียด ภาคเหนือ แถมยังเป็นสืบสวนอีก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหยิบทันทีที่อ่านรายละเอียดจบ หนังสือหนามากแต่อ่านเพลิน พอจุดติดแล้วก็แทบวางไม่ลง ชอบการผูกปมทั้งหมด ได้ทั้งความสะใจ ความเขิน ความซึ้ง ความขบขัน ในเล่มเดียว ฮ็อบกับพระนายทั้งเรื่อง ใดใดผีไม่น่ากลัวเท่ามนุษย์จริง ๆ
April 5, 2026
สนุก ติดมือ หยุดไม่ได้ บรรยายดีไม่ใช้คำฟุ่มเฟือยสักเท่าไหร่ เนื้อเรื่องก็น่าติดตาม มีอะไรให้ลุ้น ชอบตัวละครทุกตัวเลย แต่แอบติดกับชื่อตัวละครกับภาษาเหนือ อาจจะต้องโฟกัสพอสมควรไม่ให้หลุด มองว่าตอนขมวดจบน่าจะได้มากกว่านี้ แต่โดยรวมสนุกมากกก น่าติดตาม เป็นหนังสือที่ชอบที่สุดอีกเล่มในปีนี้เลย
February 21, 2026
ชอบเรื่องนี้ของผู้เขียนคนนี้มากกว่าละอองปาริชาติ เรื่องซิ่นกลิ่นโศกมีความน่าติดตามกว่า ซับซ้อนแบบน่าค้นหา มีเรื่องวายแบบไม่ขัดเขิน
Displaying 1 - 12 of 12 reviews