The festival is a space of communion and celebration, a romanticized collision of bodies, music and magic. The revolution will look like a festival, we’ve been told by philosophers, writers, artists, and marketers. But the festival is also, of course, the space of formalizing ideology, ritualizing the consumption and violence that propels existing structures of power.
This poetry collection views the migrant, female body as both the glorified and martyred totem of the festival-of-all-festivals we call globalization. Drawing from sources such as Sigmund Freud, James George Frazer, H.D., the Situationist International, seventeenth century narratives of Dutch sailors shipwrecked on the Korean peninsula, the rise of K-pop and the “Korean Wave,” and a zoo-breaking gorilla named Bokito, Festival features kaleidoscopic poetic sequences aiming to show that if anything universal is to be found in lyric poetry’s “I,” it is the result of centuries-long entanglements and contaminations, and of the bodies made to bear these exchanges, to give birth to this century’s globalized subject.
Ontzettend indrukwekkende en experimentele dichtbundel, aanrader voor mensen die echt iets unieks willen lezen! Sparkling Heart Empire en het direct daaropvolgende Weltevree zijn hoogtepunten in de bundel, evenals de dichtcycli Lyriek uit de loopgraaf en Levenscyclus.
"Iedere dag is een festival. Iedere dag is een routine.
Cafeïne Cafeïne Cafeïne Alcohol Sertraline Dan slapen, herhalen.
Om de dag verschijn ik met een sonnet.
Ik houd de uren bij door het ene middel te gebruiken om bij het andere te komen. Ik ben nooit verslaafd geweest, ik zeg het je,
er was zelfs die ene keer dat ik een roker probeerde te worden, zo verveeld tijdens een Frans nimmersieprogramma in Vermont, dat ik iedere dag tussen de lessen door rookte, en achteraf at ik, elke keer, een sinaasappel om me weer schoon te voelen. Ik raak niet verslaafd, ik zeg het je,"
Een aantal gedichten waren echt vijf sterren, maar ook heel veel waar ik niet zo veel mee kon. Soms gewoon een beetje flauw? In elk geval niet de talige verwondering die ik in poëzie zoek.
Poëzie zoals goede poëzie moet zijn: zonder opsmuk maar wel puntgaaf, recht voor de raap en toch ontroerend, activistisch en intiem persoonlijk. You heeft het allemaal.
Mia You werd geboren in Zuid-Korea, groeide op in de VS en woont nu in Utrecht. Ze is een vrouw, een moeder, een dochter. Ze woont in een land dat niet haar land van geboorte is en ze schrijft. Ze schrijft met een pen gedrenkt in het bloed van het dagdagelijkse leven dat ontsproten is uit een niet zo ver verleden.
Haar worstelingen, vieringen, overwinningen, donkere bladzijden spiegelen zich aan die van ons maatschappelijk verleden. Ergens doet Festival me denken aan Eileen Myles (schijnbaar makkelijk geschreven alledaagsheid) gemengd met Ocean Vuong (qua thematiek).
Maar You is bovenal zichzelf. Ze laat je lachen en huilen, met open mond lezen, doorbreekt genres en taboes, mengt talen en culturen, met oog voor het kleine persoonlijke en het grote maatschappelijk van nu en toen, van hier en daar.
Festival is een bundel als een goed zomers festival: afwisselend, slopend, oppeppend en het nestelt zich niet enkel onder je nagels maar ook in je hart, ziel, hoofd én lichaam.
Absolutely incredible (and I hadn't expected anything less). Mia You's words have an unwavering, confronting kind of clarity and playfulness at the same time. The way she captures complexity with such lyrical grace is nothing short of breathtaking.
Wie naar een festival gaat, heeft na het bezoek waarschijnlijk nog dagenlang de muziek nazingen in het hoofd. (En als je pech hebt een piep in je oren🥲).
Dat is wat deze bundel doet: het zingt na. Het is scherp, ‘to the point,’ en snijdt thema’s aan die heel persoonlijk zijn, maar ook zo ontzettend universeel. Daarbij kan het soms ook een beetje gaan piepen. Want deze bundel schuwt niks.
Lees ‘Festival’, het is een bezoekje waard. (En t kost een stuk minder dan een kaartje naar een festival als Lowlands of Pinkpop ;))