Porno. Porno. Porno. Een zee van lijven. Eén man in sweatpants van topkwaliteit. De rest is naakt.
So is een eigenzinnige jonge vrouw met een fascinatie voor zee- en weekdieren. Ze groeide op in een wooncollectief, met ouders die het als kunstenaars probeerden te rooien. Wanneer ze haar baan kwijtraakt, strekken de dagen zich eindeloos voor haar uit. Steeds vaker vult So haar tijd met porno kijken. Wat begint als een onschuldige vorm van ontspanning, wordt al snel een verslaving die haar leven overneemt.
Terwijl So zich steeds verder verliest in haar scherm, dringt zich een pijnlijke vraag waar vlucht ze eigenlijk écht voor?
De rest is naakt is een indringend portret van een vrouw in een door beelden overladen wereld. Het is een aangrijpend debuut, doordrenkt met seksuele thematiek, over een leven dat barst als je geen troost zoekt.
Emma Zuiderveen (1992) is wetenschapper, dichter en schrijver. Ze studeerde scheikunde en promoveert in milieuwetenschappen. In haar poëzie vertaalt ze de technische taal over klimaat en milieu naar een zintuiglijke en literaire vorm, en met presentaties over de forel probeert ze sympathie te winnen voor het dier.
Emma Zuiderveen (1992) is wetenschapper, dichter en schrijver. Ze groeide op in de Diamantbuurt in Amsterdam, studeerde scheikunde en werkt momenteel aan haar proefschrift binnen milieuwetenschappen. Met haar gedichten stond ze in verschillende literaire tijdschriften en werd ze opgenomen in de dichtbundel Rondom Sonja Prins. Haar debuutroman De rest is naakt verschijnt in 2025 bij Uitgeverij Prometheus.
Een aangrijpend debuut is het zeker. De hoofdpersoon So kampt met allerlei dingen, grote trauma’s waar ze zelf nog niet helemaal achter is, en een pornoverslaving. Geen idee had ik ervan hoe dit zou zijn voor iemand, dit boek beschrijft het heel goed, erg knap gedaan hoe je je zo kan inleven in iemand. In het dankwoord schrijft Emma Zuiderveen ook dat een van de doelen van het boek was om een gesprek aan te zwengelen over de rol van internetporno in onze maatschappij en om de taboe erover te doorbreken. Wat mij betreft zeker gelukt, lees dit boek en praat erover! Verder doorspekt met feitjes over zeedieren, wat het voor mij altijd goed doet!
Van dit boek vond ik het moeilijk het literaire te zien. Heel realistisch, dat zeker. Maar zó realistisch dat ik niet echt zag welk verhaal de auteur nu precies wilde vertellen. Wanneer komt het nu? De wending, de verrassing, het springende punt? Dat alles bleef voor mij uit. Nu heb ik het gevoel een tijdje met de hoofdpersoon opgelopen te hebben, maar dat het ook opeens gestopt is, namelijk toen het boek uit was. Dat vind ik trouwens wel erg knap. Dat het zó naturel bleef, het hele boek door. Maar ook een beetje gek dus, onwennig.
Het hoofdpersonage irriteert en frustreert me vooral. De rest is naakt leidt aan dezelfde "ziekte" als de politiek: benoemen of doen alsof je benoemt en verder niets doen.
Ik had eigenlijk willen stoppen met lezen- net zoals elke scene in dit boek wordt afgemaakt door het hoofdpersonage weg te laten rennen. Maar wie A zegt moet ook A doen, en ik heb het toch volgehouden. Tja, misschien is het zoals de vrouw in Wales zei ‘not my cup of tea’? De missie van de schrijver is bewonderenswaardig maar ik had hier niet persé in de vorm van deze roman over hoeven lezen.
Ik vond het vaak moeilijk- soms misschien wel onmogelijk- de motivaties van het hoofdpersonage te volgen. Zelfs al begrijp ik dat deze niet rationeel zijn, had ik gehoopt dat deze verklaard zouden worden door iets uit haar verleden. En dat wordt het deels, maar vooral ook niet. En hoewel er echt veel mooie zinnen in zitten, heb ik ook veel gelezen in dit boek waarbij mijn overkoepelende gedachte was: ”Waarom!?” En het antwoord blijft uit. En de rest is naakt.
Ik ben door dit boek heen gekabbeld, wat niet persé iets negatiefs is. Het las redelijk makkelijk en heeft mooie zinnen, maar soms voelde ik een beetje alsof ik er doorheen zwom zonder houvast. Ik vond de hoofdpersonages obsessie met weekdieren wel echt top, ook heel tekenend voor haar persoonlijkheid.
Hmmm wat zal ik er eens van zeggen. Als je van Nadia de Vries houdt, is dit voor jou.
Hoofdpersonage So maakt iets naars mij in haar jeugd (het blijft gissen maar waarschijnlijk zet iemand naaktfoto’s van haar online), waardoor ze in haar volwassen leven blokkeert. De hoofdstukken over opgroeien in een gemeenschap vond ik boeiend, voor de rest is het een beetje deprimerend en raar - ter illustratie: hoofdpersonage koopt vis op de markt -> trekt ingewanden uit vis -> gooit vis uit het raam. Why?
Wat een vreselijk slechte roman. De zinnen zijn tenenkrommend. Beetje Wortel en Rijneveld-achtig maar zonder het literair vermogen om goed te schrijvdn of een interessant verhaal te vertellen.
Naast een boek over porno kijken is dit vooral een boek over eenzaamheid en verbinding zoeken. Opgroeien in een groep mensen en toch niet (altijd) gezien worden. Biseksueel zijn in een binaire wereld die houdt van duidelijke hokjes. Hoe anders kan/mag je zijn opdat je er toch nog bij kan horen?
Verwarring, worstelen, vallen en weer opstaan. Genot zoeken waar het leeg en onpersoonlijk aanvoelt. Niet meer weten wie je bent of wie je wil zijn. Heel herkenbaar, niet?
Zuiderveen schrijft het heel helder, vlot en boordenvol details neer. De personages, hun dialogen en kleine kantjes lijken uit het leven gegrepen.
Emma Zuiderveen treft met De rest is naakt de tijdsgeest heel accuraat. Een boeiend debuut met een opvallende (mooie) cover!
Dit boek leest vlot. Je stapt in de wereld van een jonge vrouw met struggles, zowel in haar heden als in haar verleden en leert haar gaandeweg beter begrijpen. En dan is het boek gedaan.
Ik blijf twijfelen over wat ik er nu zelf van vond. Het was niet goed, het was niet slecht. Ik vond het geen meerwaarde.
Taaltechnisch had ik absoluut meer verwacht. Het is redelijk vlak en eenvoudig geschreven. De thematiek wordt met te weinig diepgang aangekaart waardoor ik eerder overbleef met het idee: weeral een boek over een vrouw met problemen, gelijkaardige oorzaken, gelijkaardige gevolgen ... Dit is niet nieuw en dat is niet erg, maar dan vind ik wel dat je je inhoudelijk en taalkundig moet onderscheiden van de rest en dat doet het boek niet.
Ik vind het lastig om dit boek te beoordelen. Hoofdpersonage So fascineerde me, haar eenzaamheid en rusteloosheid is haast beklemmend. Tegelijkertijd zorgde dit verhaal voor veel vragen en onduidelijkheid. Want wat is er nu precies allemaal gebeurd?
Pluspunt: het is goed te merken dat Emma Zuiderveen uitgebreid onderzoek heeft gedaan. Ze geeft een onderbelicht onderwerp, porno (en een pornoverslaving), een podium.
Ik las het snel, wat voor mij niet per se een slecht teken is. Maar soms kom je bedrogen uit wanneer blijkt dat je bleef lezen om het punt te vinden waar de auteur naartoe probeert te werken. Want dat punt heb ik tot de laatste bladzijde niet gevonden. Ik heb wel het gevoel een goed boek te hebben gelezen, dat helaas - voor mij - nergens naartoe ging.
Prachtig, de eenzaamheid is zo voelbaar, ik voel het nog na. Mooi geschreven en zonder oordeel. Ik was helemaal mee met het hoofdpersonage, er waren momenten dat ik haar heel irritant vond, en andere momenten dat ik niets liever wilde dan haar knuffelen. Echt knap gedaan.