Carol was one of the millions of people who played the 'Dragon Tamers' virtual reality computer game. Along with her partner, a dragon called Sam, she managed to become the strongest player in the game.
When the games goes offline, she's called in to help along with the second strongest player Ceirin and a beginner called Ellen, who was brought in by accident. As a strange monster destroys areas of the game, the trio of humans and their partners set out to find this creature and defeat him, and in doing so save the game world.
It seems simple enough, but there's a catch - if they die in the game, they die in the real world too.
Carol is a gamer. Suddenly she gets sucked into her virtual reality game, filled with dragons. Can she survive here and get back to the real world?
This brings back memories, probably one of the first books I really liked as a kid. It’s a child’s imagination perfectly mixed with solid storytelling and expert writing skills.
Well, I wrote this so I'm biased... It's a fast-paced children's fantasy novel about dragons and video games, which sounds like a good combination to me. I wrote it when I was 13 years old.
Tässä kirjassa kohtaa tavallaan Tron ja Jumanji, sillä tässäkin pelaaja joutuu pelimaailmaan. Tavallaan siis tarina on tuttu, mutta toisaalta tässä oli selkeästi luotu laaja maailma sääntökirjoineen ja laajoine maailmoineen. Hyvä suoritus, sillä kirja on kuitenkin "vain" 120 sivua pitkä.
Sinänsä tarina oli ihan hyvä, mutta jotenkin oli vain vaikea keskittyä itse tarinaan. En tiedä miksi. Jouduin usein palaamaan takaisinpäin, sillä en muistanut, miten johonkin tilanteeseen tultiin sekä hahmojen, sanotaan nyt vaikka, hahmottaminen tuotti haasteita. Aluksi hahmot menivät sekaisin ja olin ihan pihalla, mistä jokin hahmo oli tarinaan tupsahtanut. En tiedä, miksi oli jotenkin niin vaikeaa keskittyä, sillä sinänsä tämä oli ihan hyvä tarina.
Ehkä syynä oli se, miten päähenkilö päätyi tähän virtuaalimaailmaan. Vaikka kirjan edetessä tätä yritettiin selittää, en kuitenkaan oikein saanut siihen uskottavuutta. Se varmaan söi kokemusta. Toisaalta kirjassa oli muutama hyvä yllätyskäänne, joita tavallaan oli pohjustettu, joten käänteen tapahtuessa lukijaa oli tavallaan jo varoitettu asiasta. Oli lukijan käsissä, oliko hoksannut vinkit vai ei.
Kirjan lopussa tulee ilmi, että jatkoa on tulossa. Minun kohdalta se oletettavasti kokematta. Tosin ei koskaan saa sanoa "ei koskaan" 😅
Carol is verslaafd aan 'Drakentemmers', een virtual reality-computerspel waarin je je eigen draak hebt en deze kan trainen. Carol is samen met haar waterdraak, genaamd Sam, de sterkste speler van de game geworden. In de game heet ze Maree en is ze heel gelukkig. Carol zelf is een rustig meisje. Haar ouders zijn eigenaar van een cruiseschip en ze moet één keer per jaar mee op de boot. Ze verveelt zich, en daarom speelt ze haar favoriete spel Drakentemmers. Op een dag speelt ze het spel bij de rand van de boot, en opeens valt ze van het schip af en belandt ze in het water. Ze denkt te verdrinken, maar wordt dan langzamerhand wakker in een grot... Samen met haar draak Sam! Carol is in de wereld van Drakentemmers gekomen omdat een weerzinwekkend monster vele gebieden van de game heeft verwoest. Het spel is offline, en Carol/Maree moet samen met Ceirin, de op één na beste speler van het spel, zijn draak Nick, en Ellen, een meisje dat per ongeluk de game in is gezet en pas een dag het spel speelt, met haar draak Crystal, op avontuur om deze Vernietiger uit te schakelen. Veel keus hebben ze niet, want als je eenmaal sterft in het spel, sterf je ook in de echte wereld...
Ik las dit boek voor het eerst toen ik een jaar of 11 was, en vele jaren later zag ik dit boek weer in mijn boekenkast staan en wilde ik het weer lezen, aangezien ik als kind dit boek helemaal geweldig vond. Daarnaast had Emma Maree Urquart gereageerd op een blogpost waarin ik haar boek noemde. Ik had dit boek 9 jaar geleden voor het eerste gelezen (ik word oud...), dus zou ik het boek nog leuk vinden? Met goede moed begon ik weer in Drakentemmers, en kon het avontuur weer beginnen...
Ik hoefde niet eens op gang te komen, want sinds de eerste pagina zat ik weer helemaal in de wereld van Drakentemmers. Het boek begint met een handleiding voor het spel. Het geeft een uitleg over de verschillende draken die je kan aanmaken, hoe je sterker wordt, welke voorwerpen er zijn, welke werelden er zijn en wat informatie over de verhaallijn van het spel. De game wordt zo leuk beschreven dat je dit spel zelf zou willen spelen!
Na deze uitleg kan het verhaal echt beginnen. Je maakt snel kennis met Carol die in de wereld van Drakentemmers geworpen wordt. Al snel wordt ze Maree genoemd en krijg je veel te zien van de game en de andere spelers die net als Maree in het spel zijn gezet. Alle acties en avonturen die het trio beleven komen vlak na elkaar en als lezer verveel je je nooit tijdens het lezen van dit boek. Plotwendingen zijn er genoeg, waardoor de spelers weer voor nieuwe gevaren komen te staan!
De schrijfstijl van Urquhart is heel fijn. Hoewel dit boek best dun is, nam ik echt de tijd om elke zin goed in me op te nemen en genoot ik van het verhaal. Negen jaar later en ik vind het boek nog steeds leuk! Het verhaal heeft een goede opbouw en zijn er genoeg enge, grappige, stoere, gevaarlijke en leuke personages.
De wereld van Drakentemmers is zo gaaf en ik hoop dat ze ooit dit spel gaan maken, want ik wil ook een draak! De draken in dit boek worden fantastisch beschreven en de diversiteit van soorten draken wordt flink benadrukt. Als lezer kan je niet wachten om je eigen draak te ontwerpen en dit spel te spelen!
Emma Maree Urquhart was dertien toen ze dit boek schreef. DERTIEN! Voor iemand met zo'n leeftijd is het echt een kunst om een verhaal zoals deze op papier te kunnen zetten. In Engeland zijn er zelfs meer dan 100.000 exemplaren verkocht! Hoewel sommige dingen niet al te realistisch zijn, is dit te overzien, aangezien een dertienjarig meisje dit verhaal heeft bedacht. Urquhart is behoorlijk getalenteerd voor haar leeftijd en ik ben dan wel wat ouder, ik kan nog steeds genieten van dit verhaal. En Emma Maree Urquhart, wat doe je me aan, want er is een tweede deel wat NIET is vertaald in het Nederlands! Ik ga dus nog even flink op zoek naar het tweede deel, want die wil ik zeker gaan lezen! Na het lezen van dit boek ben je echt benieuwd naar het vervolg op Drakentemmers...
First of all, the finnish edition has the best cover art, hands down. Second of all, the amount of writing and typing mistakes was astonishing. I counted 8 typos on a single page, but after a while you get used to the amount of mistakes. I have not read the original version, so I have no idea who to blame for the errors, however, they did take me out of the fantasy quite the many times. The story itself started quite well, but started to fall off at around page 80. Thankfully, the last fight was interesting, so it turned this 2/5 star story to a 3/5. The ending could have been handled differently, but at least it is obvious that the story continues in the second book, which I will read in the future.
Ik las dit boek toen ik ziek was op vakantie. Niet zo'n goed idee bleek, want 's nachts begon ik te ijlen dat ik in het spel zat en er niet meer uitgeraakte, wat ik ook probeerde. Zo verslavend was dit boek dus. :)
Η συγγραφέας όταν το έγραψε ήταν 13 χρονών, οπότε θα πρέπει να το λάβει κανείς υπόψιν του όταν ξεκινήσει να το διαβάζει και να μην ζητάει πάρα πολλά. Η ιστορία διαδραματίζεται σε έναν ψηφιακό κόσμο, εμφανώς επηρεασμένο από βιντεοπαιχνίδια και έργα που έχει δει. Ο τρόπος γραψίματος είναι φτωχός και υπάρχει μια αδυναμία να ακολουθήσει μια ομαλή ροή η περιγραφή της. Παρόλα αυτά διακρίνεται η πώρωση που είχε όταν το έγραφε.
Είναι ένα βιβλίο γραμμένο από παιδί και απευθύνεται σε παιδιά. Τα αστεία που κάνουν οι πρωταγωνιστές, τα νοητικά κενά, οι επαναλήψεις και οι μεταπηδήσεις από το ένα μέρος στο άλλο σχεδόν αυτόματα χωρίς πολλές περιγραφές (μια και μας ενδιαφέρει η δράση μόνο :Ρ) θα μπερδέψουν έναν ενήλικα (ειδικά αν δεν έχει παίξει ποτέ rpg ή mmo games). Παρόλα αυτά τα παιδιά που παίζουν παιχνίδια, νομίζω θα τους αρέσει.
Ο κόσμος που έχει δημιουργήσει είναι μεγάλος και περιλαμβάνει μια ποικιλία διαφορετικών πλανητών και τεράτων! 8)
Oké misschien lag het aan het feit dat ik het luisterboek niet heel goed voorgelezen vond, maar ik snapte echt het einde niet. Het feit dat ik totaal niet aan het opletten was toen ik het luisterde kan er ook mee te maken hebben trouwens. Misschien het echte boek er nog eens bij pakken om het na te lezen.
Verder is dit wel een leuk boek voor kinderen, maar ik vond de verhaallijn een beetje zwak. Sommige dingen waren supervaag en andere delen weer zo gedetailleerd dat ik mezelf erin verloor.
Dit verhaal heeft me enorm verrast. Ik kocht het Nederlandse exemplaar van dit boek en het luisterboek samen voor €4 op het boekenfestijn. Dat is dit boek meer dan waard! Vooral voor kinderen van een jaar of 12 is dit een aanrader. Voor volwassen is dit boekje misschien iets voorspelbaar, maar toch blijft het een vermakelijk boekje.
Wasn't sure if it should get two or three stars. The idea and plot are good (not great, but good enough to want to read it), but the way it was written was not really good. It was rushed and at times just weird or stupid. Finding out that a 13 year-old wrote it, justified that somewhat. Still I wish it would have ended with this one book. I would only recommend it to readers that are able to read through writing-style to see the plot.
I enjoyed it, and it is definitely as good as remember when I first read it years ago. There are the odd mistakes I find with the text, and the layout. The cover does bother me some what, as it could be far better designed. Overall, I really enjoy the idea of the story.
Despite being impressed by the age of the author, the grammatical errors, typo's and lack of proof-reading made it hard to enjoy at times. Not to mention obvious mistakes in the story.