Als haar beste vriend Michiel op een zaterdagmiddag voor haar neus overlijdt aan hartfalen, raakt arts Maud compleet ontregeld. Ze functioneert niet meer op haar werk, neemt noodgedwongen vakantie op en vlucht naar haar moeder, die aan het Pieterpad woont. In een opwelling besluit Maud te gaan lopen.
Verdoofd en in rouw trekt ze door het landschap. De mensen die ze onderweg tegenkomt laten zien dat ze vastzit in haar verdriet en schuldgevoel, maar ook dat sociale omgang haar niet zo gemakkelijk afgaat. Michiel was sinds haar studententijd degene die haar de broodnodige levenslust en ontspanning bracht. Maar hij raakte aan lagerwal en het kostte Maud moeite om de vriendschap goed te houden. Maud worstelt nu met het gevoel te hebben gefaald.
Tijdens de etappes van het Pieterpad ontvouwt zich het verhaal van een diepe vriendschap tussen twee complexe en gemankeerde mensen. Terwijl ze meer dan ooit is teruggeworpen op zichzelf, leert Maud de hulp van anderen aannemen en haar rouw onder ogen te zien.
Ik denk dat dit boek een steuntje in de rug kan zijn voor iedereen die (recent) een naaste is verloren. Hoofdpersonage Maud kwam voor mij erg boos en norsig over. Ze leek het moeilijk te vinden om om hulp te vragen of contact te leggen met andere mensen. Behalve met een dierenarts waarmee ze dan ook meteen gaat jagen (heh?!). Het verhaal is overigens wel goed geschreven, maar wist mij gewoon niet echt te pakken.
Het was dan weer wel leuk om over het Pieterpad te lezen. Om herkenbare dingen tegen te komen en voorpret te hebben bij etappes die voor mij nog op de planning staan.
Maar heel eerlijk: ik ben een beetje verzadigd met wandelboeken over mensen met een trauma of extreem verdriet. Tijd voor wat meer luchtigheid!
Floor Gerritsma beschrijft een wandeling van hoofdpersoon Maud over het Pieterpad en als lezer loop je een stuk mee. Zij wandelt om re rouwen om haar plotseling overleden beste vriend, studiegenoot, geliefde, huisgenoot, maar het is fictie (dus niet zoals veel 'wandelboeken' die hun specifieke thema's uit ervaring schrijven). Gerritsma beschrijft op luchtige, soms humoristische wijze wat er in Maud omgaat. Een beladen verleden, haar omgang met die vriend in mooie terugblikken, maar ook haar huidige worstelingen. Haar beschrijvingen van het landschap onderweg vertellen ook de gemoedsstemmingen van Maud. Je loopt gewoon met haar mee.
Genoten van dit boek! Zeker omdat ik zelf het Pieterpad heb gelopen en veel herken. Mooi verhaal, mooie schrijfstijl met veel rake uitspraken, zoals bijv. ‘sociale lenigheid is als een lap deeg, als je die te ver uitrekt vallen er gaten in’
Persoonlijk was dit boek niet helemaal mijn ding. Wellicht omdat ik me niet helemaal kan relateren aan de hoofdpersoon en haar leven als veertiger. Ik vond het wel mooi om meegenomen te worden in de gedachten van de hoofdpersoon. Wat het proces van rouw kan zijn. Het was mooi om te zien hoe je een persoon die er niet meer is met je mee kan dragen. Dat innerlijke dialoog. Ik vond de schrijfstijl af en toe wat te simpel en het boek voelde wat onaf. Alsof er nog een deel mistte aan het eind. Zo wordt er nooit beschreven hoe ze het einde bereikt, hoe haar date gaat, of ze weer gaat werken, of ze rust vindt in het verlies van haar beste vriend, etc. Ik was persoonlijk wat teleurgesteld in het boek. Wel leuk om over het Pieterpad te lezen, want deze wil ik zelf ook nog graag lopen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Arts Maud verliest haar beste vriend Michiel op een zaterdagmiddag. Hij overlijdt voor haar neus aan hartfalen en ze is helemaal van de kaart. Maud besluit het Pieterpad te gaan lopen, en gaat met haar rugzak op pad. Wat er was is een verhaal over wandelen, vriendschap en rouw.
De paperback heeft prachtige flappen die je niet moet vergeten open te klappen: hierin kun je de route van het Pieterpad zien. Zo zie je welke etappes Maud wandelt. Het tempo van het boek is kabbelend zoals het wandeltempo van Maud (al stapt ze flink door) en dat zorgt voor een hele fijne, rustgevende leeservaring. Echt een fijn boek voor de fans van Wild van Cheryl Strayed, Het Zoutpad en soortgelijke verhalen.
Tijdens het wandelen denkt Maud terug aan de vriendschap met Michiel. Door middel van flashbacks lees je hoe hun vriendschap ontwikkelde. Deze flashbacks worden niet aangekondigd, er wordt naadloos geswitcht tussen heden en verleden. Dit ontroerende verhaal is prachtig in haar eenvoud: de gewone momenten van vriendschap, van voor elkaar klaarstaan en hoeveel impact een vriendschap kan hebben. Maar ook de soms grappige en soms emotionele dialogen tussen Maud en Michiel. Ik leefde met Maud mee en het werd me duidelijk waarom Michiel's overlijden zoveel impact op haar had. Het verhaal is hartverwarmend.
Door de wandeling heeft Maud de ruimte om na te denken over haar vriendschap met Michiel, en over zichzelf. Zo vindt ze zichzelf terug, stap voor stap. Ook de mensen die ze ontmoet op de route helpen daarbij, al draait het verhaal voornamelijk om Maud en Michiel. De route kan je ook symbolisch zien: Maud komt zelf uit Groningen, waar de route start, en eindigt in Limburg, waar Michiel vandaan komt.
Wat er was is een verhaal met een lach en een traan. Ik heb enorm genoten van dit prachtige boek en kon het kabbelende tempo enorm waarderen. Hiermee straalt het boek een soort rust uit. Gevoelsmatig liep ik samen met Maud de route, en leerde ik haar én de omgeving van het Pieterpad kennen.
Deze recensie verscheen eerst op https://www.readalicious.nl/recensies... Dit boek heb ik ontvangen via de auteur in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.
Een prachtig verteld, oprecht ontroerend en tegelijkertijd óók nog eens grappig verhaal over Maud die het Pieterpad gaat lopen na het verlies van haar beste vriend. Ik heb hardop gelachen en ook hardop moeten huilen, en genoten van de beschrijvingen van de natuur tijdens het wandelen. Ik ben nu voornemens ook het Pieterpad te gaan ontdekken! Ik raad deze roman echt aan iedereen aan! Erg mooi vormgegeven, niet alleen de kaft maar ook binnen - de kaart van Nederland met het Pieterpad is aangegeven zodat je precies kunt zien in welk hoofdstuk ze waar wandelt.
Prachtig boek wat me deed denken aan een combinatie van het Zoutpad, Wild, en One Day. Niet poëtisch, geen excellent taalgebruik maar wel een prachtig verhaal, kabbelend als een beekje, hartverwarmend. Ik hou nu een beetje van Maud en wil ook het Pieterpad gaan lopen. Prachtig om te lezen over rouw een bijzondere vriendschap een groot verlies en heling door wandelen.
Fantastisch boek over de echte dingen die er toe doen in vriendschappen.Vlot literair geschreven,wetenswaardigheden van een schrijfster die de wereld “ doorheeft “ en doorgeeft., leuke weetjes en levenswijsheden van alle dag , prachtig geschreven zie uit naar haar volgende boek
Deze roman heeft alles in zich wat ik van een roman verlang: prachtig thema, ijzersterke opbouw met veel verrassingen, mooie metaforen, veel humor, onvoorspelbaar en meeslepend. Ik verlang nu al naar het volgende boek van Floor Gerritsma.
Een prachtige roman, dat beeldend beschrijft hoe de hoofdpersoon in het reine komt met verlies van vriendschap en haar aandeel daarin. Ik heb het in een ruk uitgelezen en erbij gelachen en een traantje gelaten.
Prachtig boek met een mooie verhaallijn aan de hand van de Pieterpad etappes. Ik ben zelf ook bezig met deze lange fstand wandeling, waardoor het leuk is om te lezen over bepaalde herkenbare plekken.
Duidelijke en mooie schrijfstijl. Voor mij gaf het einde echt voldoening 🫶🏻
Maud vlucht weg als haar vriend en grote liefde plots in haar handen dood gaat. Impulsief start ze aan het Pieterspad en we volgen haar tijdens de wandeling en we krijgen het verhaal van Michiel en Maud te horen
Heerlijk boek om weg te lezen maar ook om over na te denken. Als lezer ben je echt benieuwd naar wat er allemaal aan vooraf is gegaan. Ik ben zelf geen wandelaar maar ik vermoed dat het ook een fijn boek is voor verfent wandelaar.
Maud wandelt op zoek naar antwoorden, over haar plotseling overleden vriend, haar ouders en naar zichzelf. Een leuk en interessant boek waarin je gaandeweg meer te weten komt over Maud’s relatie ten opzichte van haar familie en vrienden, het verwerken van rouw en een scheidingstrauma.
3 sterren omdat ik een keer hardop heb gelachen, 2 sterren want een punt aftrek voor de redacteur die het woord syndroom op deze manier heeft laten staan. Oninteressant om te moeten nadenken over het feit dat dit personage zo is omdat flapuit/in de rouw en waarom dat gepaard gaat met validisme
Een heerlijk eigentijds verhaal, wandelend geeft het een een goede beschrijving van zowel de natuur als de natuur van de mensen!! Een hele goede aanrader!
vooral een hele mooie vorm gegeven aan rouw en vriendschap, met de helende natuurwandeling als achtergrond. also ik loef dat hij voor Petra 'Miech' en voor Maud 'Chiel' heet.