Τρεις φίλοι σε ένα μεγάλο, παλιό, ερειπωμένο σπίτι γελούν. Φαίνονται τόσο χαρούμενοι όσο ένας θίασος ηθοποιών μετά την τελευταία παράσταση. Αλλά το γέλιο τους είναι ανάλγητο, σκληρό, θα μπορούσαμε να πούμε ακόμα και κακό. Η μία από αυτούς, μια νεαρή γυναίκα που περιγράφεται πικάντικη παρά όμορφη με λαμπερά καστανά μάτια, κρατάει ένα καλά τυλιγμένο δέμα. Λέει ότι είναι για το μουσείο του γιατρού. Στάζει. Θέλετε να μάθετε γιατί; Τότε, ακούστε! Υπάρχουν περισσότερες από μία ιστορίες που λέγονται, αλλά ποια είναι η αλήθεια; Αγαπητοί μου, είστε σίγουροι ότι θέλετε να μάθετε;
Όλα μοιάζουν φυσιολογικά και χαρούμενα σε αυτό το πολυσύχναστο προάστιο με τα τακτοποιημένα σπίτια και τους καλοκουρεμένους φράχτες. Αλλά τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Γιατί σε αυτό τον κόσμο των απατεώνων, οι συνωμοσίες συνδυάζονται με τις σκοτεινές δυνάμεις για να καλύψουν μια κάποτε συνηθισμένη γειτονιά του Λονδίνου με ένα πέπλο μυστηρίου και φόβου. Πλούσιο σε τρόμο, περιπέτεια, σάτιρα, εξαπάτηση και ονειρική φαντασία, αποτελεί ένα κλασικό έργο της απόκρυφης λογοτεχνίας γραμμένο από έναν μεγάλο στιλίστα.
Arthur Machen was a leading Welsh author of the 1890s. He is best known for his influential supernatural, fantasy, and horror fiction. His long story The Great God Pan made him famous and controversial in his lifetime, but The Hill of Dreams is generally considered his masterpiece. He also is well known for his leading role in creating the legend of the Angels of Mons.
At the age of eleven, Machen boarded at Hereford Cathedral School, where he received an excellent classical education. Family poverty ruled out attendance at university, and Machen was sent to London, where he sat exams to attend medical school but failed to get in. Machen, however, showed literary promise, publishing in 1881 a long poem "Eleusinia" on the subject of the Eleusinian Mysteries. Returning to London, he lived in relative poverty, attempting to work as a journalist, as a publisher's clerk, and as a children's tutor while writing in the evening and going on long rambling walks across London.
In 1884 he published his second work, the pastiche The Anatomy of Tobacco, and secured work with the publisher and bookseller George Redway as a cataloguer and magazine editor. This led to further work as a translator from French, translating the Heptameron of Marguerite de Navarre, Le Moyen de Parvenir (Fantastic Tales) of Béroalde de Verville, and the Memoirs of Casanova. Machen's translations in a spirited English style became standard ones for many years.
Around 1890 Machen began to publish in literary magazines, writing stories influenced by the works of Robert Louis Stevenson, some of which used gothic or fantastic themes. This led to his first major success, The Great God Pan. It was published in 1894 by John Lane in the noted Keynotes Series, which was part of the growing aesthetic movement of the time. Machen's story was widely denounced for its sexual and horrific content and subsequently sold well, going into a second edition.
Machen next produced The Three Impostors, a novel composed of a number of interwoven tales, in 1895. The novel and the stories within it were eventually to be regarded as among Machen's best works. However, following the scandal surrounding Oscar Wilde later that year, Machen's association with works of decadent horror made it difficult for him to find a publisher for new works. Thus, though he would write some of his greatest works over the next few years, some were published much later. These included The Hill of Dreams, Hieroglyphics, A Fragment of Life, the story The White People, and the stories which make up Ornaments in Jade.
Ο Μάχεν ηταν ενας απο τους "δασκάλους" του Λαβκραφτ, γεγονός που διακρίνει κανείς με ευκολία.
Περιγράφει το απόκοσμο την αναζήτηση της αρχέγονης ζωής αλλα και της Σοφίας των παλαιών, μεσα σε αρχαια Κελτικά Δάση, τα σοκάκια του σκοτεινού Λονδίνου, την γη της Ουαλίας και τα τυπικά αγγλικά σπίτια.
Ο τρόμος, υπάρχει εντονα βέβαια, αλλα σπανίως περιγράφεται στην ολότητά του.
Υπέροχες εγκιβωτισμενες ιστορίες ( αγαπημένος εκφραστικός τροπος) και καταπληκτικό χιούμορ
Πέντε αστέρια, γιατί όλο το βιβλίο αποπνέει μια αίσθηση απειλής (παρόλο που είναι λίγο αναχρονιστικό ανάγνωσμα), διαβάζεις και κοιτάζεις τον κόσμο και σκέφτεσαι μήπως είναι κανένας κάποιος από τους "τρεις απατεώνες".
Αν έχετε διαβάσει το «The King in Yellow» (Chambers, 1895) και σας άρεσε, σπεύσατε!! Εγώ, πάλι, που έχω διαβάσει και τα δυο δεν ενθουσιάστηκα..
Θες αυτή η σχεδόν αποπροσανατολιστική αίσθηση που μου άφησε λόγω των εναλλαγών της πλοκής;; Ή μήπως τα διαφορετικά «επίπεδα» αφήγησης (νουβέλες μέσα στη νουβέλα) σε συνδυασμό με χαρακτήρες που εμφανίζονται και εξαφανίζονται, κάπου έχασα το αρχικό ενδιαφέρον μου... Αν και, για του λόγου το αληθές, δεν αποσπάστηκε στιγμή η προσοχή μου, καθώς η δουλειά που έκανε ο Τσαπραΐλης στη μετάφραση ήταν άψογη και μου προσέφερε μια απρόσκοπτη ανάγνωση.
Επανερχόμενη όμως στο προηγούμενο ζήτημα, θέλω να επισημάνω πως γνωρίζω ότι αυτή η τεχνική είναι χαρακτηριστική του weird fiction/gothic μυθιστορήματος, αφού έχει το ίδιον να δημιουργεί μια αίσθηση ασάφειας και παραίσθησης, σαν να ψάχνεις να βρεις το νήμα σε έναν λαβύρινθο. Ο συγγραφέας εδώ παίζει με την αξιοπιστία των αφηγητών, καθώς οι ιστορίες εμπεριέχουν άλλες ιστορίες (σαν κούκλες μπαμπούσκες) και πολλές λεπτομέρειες φαίνονται ημιτελείς ή συμβολικές. Ο στόχος του δεν είναι να δώσει απαντήσεις, αλλά να δημιουργήσει μια αίσθηση του «απόρρητου» — σαν να βλέπεις μια σκιά που εξαφανίζεται πριν την καταλάβεις, σαν να βλέπεις γενικά μέσα από την κλειδαρότρυπα. Είχε κάποιες πολύ δυνατές σκηνές, αλλά όχι σε έκταση που τις ήθελα εγώ.. Ήταν κυρίαρχο το αποκρυφιστικό μυστήριο και η απειλητική ατμόσφαιρα, αλλά ήθελα ένα τσακ παραπάνω..
Σε γενικες γραμμές..μου ταίριαξε το στυλ του;; Δεν θα το έλεγα.. Πέρασα όμως καλά διαβάζοντας το;; Ωω, ναι.. 3,5/5 ⭐
The writing style of this book has been left behind in literature as it offers 4 small mostly unconnected stories inside the broader set of a poor fellow getting gang stalked by 3 agents that will just spread wild rumours about a man hoping that somehow that will help them find him, sometimes the rumours they spread aren’t even about the guy they are looking for.
The book felt like the equivalent of a black mirror season and could quite easily be adapted to that I feel
Ένας λίγο πιο ήπιος προπομπός του Λαβκραφτ και του Ντερλεθ. Με πολύ καλύτερη ποιότητα γραφής όμως, άριστη αίσθηση του ρυθμού και της κλιμάκωσης, διαβάζεται απνευστι διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον και την ένταση, ακόμη και αν δεν προκαλεί -πλέον- τρόμο και ανατριχίλες. Και έχει ευτυχήσει να έχει μια εξαιρετική μετάφραση από τον Χρυσόστομο Τσαπραιλη, η οποία διασφαλίζει την απρόσκοπτη ανάγνωση.
Είμαι άσχετη με τη λογοτεχνία τρόμου, δεν έχω διαβάσει ποτέ Λάβκραφτ και τα σχετικά, ωστόσο ευχαριστήθηκα το βιβλίο του Machen ανανεώνοντας έτσι γενικόλογα και τολμηρά την εμπιστοσύνη που έχω στους γραφιάδες του 19ου αιώνα κοτσάροντας και τη φράση "δε γράφουν έτσι σήμερα". Ο Machen χρησιμοποιεί ωραίο λόγο, γράφει στιβαρά και καταφέρνει να δημιουργήσει ατμόσφαιρα τρόμου σε όλες τις πλεγμένες μεταξύ τους ιστορίες (καλά, δεν κατουριέσαι, αλλά δεν είχα αυτή την προσδοκία).
Ενώ είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία και αρκετά κομμάτια πραγματικά μου άρεσαν, νομίζω ότι αυτό το μονοκόμματο στην παρουσίαση του κειμένου το χαλάει λίγο. Επίσης θεωρώ πως ο συγγραφέας το έχει τραβήξει λιγάκι με τις περιγραφές στο κάθε τι... σε κουράζει και σε αποσυντονίζει μετά από ένα σημείο (αν και ίσως να συμβάλει και το μονοκόμματο κείμενο σε αυτό). Δεν ξέρω αν θα το πρότεινα...