I Am Erietta

by Erietta Kourkoulou Latsi

320 pages, Paperback

Published October 24, 2024

Reviews

[Bella Baxter · Rating 3 out of 5]

Σέβομαι απόλυτα το δικαίωμα του καθενός να εκφραστεί . ‘ Όπως ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είμαστε ίδιοι . Ο καθένας έχει τη δική του ιστορία.
Εγώ είμαι η Μαρία .
Ο πατέρας μου πέθανε πριν ένα χρόνο σε ένα τετράκλινο δωμάτιο ενός νοσοκομείου της Αθήνας . Πέθανε μέσα σε τρεις μέρες . Δεν μπορέσαμε να τον πάμε στην Αγγλία για να του σώσουμε τη ζωή ή έστω να κερδίσουμε κι άλλο χρόνο μαζί του . Με το θάνατο του μας έδωσε τη δυνατότητα να πάρουμε ψυγείο , αυτοκίνητο βασικά αντικείμενα για τη καλύτερη διαβίωση μας που δεν τα είχαμε δεδομένα . Μακάβριο έτσι ?
Γεννήθηκα σε ένα σπίτι με άσχημα χωρισμένους γονείς . Οι γονείς μου δε με περιβάλανε με αγάπη , η μάνα μου καθημερινά αναθεμάτιζε τη τύχη της να μείνει έγκυος σε μένα τη πρώτη νύχτα του γάμου της κι έτσι δε κατάφερε να χωρίσει τον πατέρα μου που της επέβαλαν με προξενιό τα αδέρφια της . Ούτε αγκαλιές , ούτε παραμύθια . Για να πάω στη θάλασσα 12χρ έπρεπε πρώτα να καθαρίσω το εξοχικό . Η μάνα μου μάλωνε με όλους και τα νεύρα της τα έβγαζε σε μένα . Γύρναγα από το σχολείο και μου έλεγε , " σήμερα θα κοιμηθώ στο κρεβάτι σου μάλωσα με το μπαμπά" . Για το διάβασμα δε το συζητώ . Εκείνη η αντιγραφή από 40φυλλη είχε γίνει 20φυλλη. Σφαλιάρα και σκίσιμο τη σελίδα αν τα γράμματα δεν της άρεσαν . Μαθηματικά 20 έκθεση 15 , πάλι ξύλο . "Ρεζίλι με έκανες τι θα πω στη θεία σου" . Ο μπαμπάς μου μετά από δεκαπέντε τοξικά για όλους μας χρόνια αποφάσισε να της δώσει διαζύγιο με τον όρο να έπαιρνε μαζί του τον αδερφό μου , πράγμα μου η μάνα μου αρνιόταν κατηγορηματικά. ΄Όταν είπα στο πατέρα μου μη στεναχωριέσαι μπαμπά θα έρθω εγώ μαζί σου , η απάντηση ήταν « τι να σε κάνω εσένα » .

Η μάνα μου ήταν μεγαλομανής και ήθελε να κάνει ένα γάμο με τζάκι , αλλά της έτυχε φούρναρης ...!!!
Στα δεκαπέντε μου γνώρισα τον πρώτο μου άντρα , δέκα χρόνια μεγαλύτερο . Δεν ερωτεύτηκα αυτόν αλλά την οικογένεια του . Μετά από δυο ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες σε ιατρείο χωρίς παρουσία αναισθησιολόγου κι όχι σε κλινική και με κίνδυνο της ζωής μου και φυσικά χωρίς να ξέρει τίποτα η μάνα μου , ήρθε και μια τρίτη μόλις τελείωσα το λύκειο. Μόλις είχαν βγει τα αποτελέσματα των πανελληνίων κι είχα περάσει στις Σέρρες . Η μητέρα μου ήταν ανένδοτη στο να με βοηθήσει χρηματικά αν και είχε οικονομική ευμάρεια γιατί « Δεν είχε καμία πρόθεση να πληρώνει για να γ@μιέμαι » . Αντί να προχωρήσω σε έκτρωση και να πάω στις Σέρρες να σπουδάσω βρίσκοντας μια δουλειά , προτίμησα τον « εύκολο » δρόμο παντρεύτηκα. Ονειρευόμουν μια οικογένεια με πολλά παιδιά και ζώα σαν αυτές που βλέπεις στις ταινίες του Disney . Γέννησα τρία παιδιά , στο τρίτο παρουσίασα αιμορραγίες και επιπλοκές και έπρεπε να περιορίσω τις δραστηριότητες μου . Βοήθεια από πουθενά ούτε μαμάδες ούτε νταντάδες όλα μόνη μου . Και επιπλέον άγνοια για τα πάντα . Ότι διάβαζα στα βιβλία λες και διάβαζα manual τηλεόρασης . Δε γέννησα σε σουίτα νοσοκομείου με τη δική μου μαία έχοντας κανονισμένο το πρόγραμμα που ήθελα να ακολουθήσει η κλινική . Το πρώτο μου παιδί στη κυριολεξία έγινε πειραματόζωο για να μεγαλώσω τα άλλα δύο . Το δικό μου ένστικτο με βάσει όσα έζησα έλεγε να μεγαλώσω τα παιδιά μου με αγάπη και να είμαι συνεχώς δίπλα τους για να μην αισθάνονται ανασφάλεια. Ούτε νταντάδες , ούτε πόνυ , ούτε καρουζέλ στην αυλή. Πέρασα όμως στην αντίπερα όχθη από αυτή της στέρησης που μας έμαθε η μάνα μου . Τα παιδιά μου έγιναν καλομαθημένα , δεν μπόρεσαν να διαχωρίσουν ποτέ τους ρόλους νοικοκυράς και μάνας . Δε θα ξεχάσω το γιο μου που ερχόταν σπίτι κι έλεγε
« Μάνα το ξέχασα είχαμε μια εργασία για το Μινωικό πολιτισμό ξέρεις εσύ» κι αντί να τον αφήσω άγραφο να αναλάβει τις συνέπειες της επιλογής του , καθόμουν και έβγαζα τα μάτια μου για να του τη δώσω με καμάρι πρωί πρωί . Τα δυο είναι δυσλεκτικά , διάβαζα πιο πολύ από μαθήτρια . Δεν τους έμαθα να είναι αυτόνομα. Ήμουνα υπερβολικά παρούσα. Από την άλλη ο σύζυγος ανύπαρκτος , μέχρι που ήρθε η ώρα της εφηβείας . Και βάρεσαν τα καμπανάκια δυνατά . Σταμάτησα να ασχολούμαι μαζί τους όλη μέρα κι είπα θα κάνω επιτέλους κάτι για τον εαυτό μου . Νόμιζαν ότι τρελάθηκα. Το μεγάλο μου παράπονο ήταν πως ο άντρας μου δεν έκανε τίποτα για να με κρατήσει . Δεκαπέντε χρόνια μαζί , τρία παιδιά , ζήσαμε τόσα κι ήταν λες κι απλά άνοιξε μια πόρτα και μετά έκλεισε . Εκεί φάνηκε ότι η σχέση μας δεν είχε πραγματικές βάσεις . Μόλις βρήκα μια δουλειά αποφάσισα να χωρίσω , γιατί δυστυχώς στη δική μας «κατηγορία» αυτά πάνε πακέτο . Πήγα στην μάνα μου για βοήθεια μου έδωσε το πατρικό μας με ενοίκιο . Τι να πεις . Μέσα σε μια πενταετία καταχρεώθηκα στη προσπάθεια να μεγαλώσω τα παιδιά . Τραβούσα λεφτά από τη μια κάρτα για να πληρώνω τη άλλη μέχρι που το χρέος έγινε βουνό και αναγκάστηκα να τους μιλήσω και τους είπα να βοηθήσουν , να πιάσουν μια δουλειά . Ξέρεις τι αποφάσισαν ? Γύρισα μια μέρα κι έλειπε το μισό σπίτι κι αυτά μαζί .. Πήγαν στο μπαμπά τους . «Και ποιος σου είπε να μας κάνεις ?» Μαχαιριά στη καρδιά . Φαντάσου για μια στιγμή το γιό σου να σου λέει αυτό μετά από χρόνια ενώ έχεις κάνει τόσα γι αυτόν . Η μάνα μου βλέποντας πως δυσκολεύομαι οικονομικά με έδιωξε από το σπίτι για να το νοικιάσει . Βρήκα ένα μικρό σπιτάκι και δούλευα μόνο δούλευα για ξεχάσω και για να ξεχρεώσω.

Μετά από δέκα χρόνια γνώρισα τυχαία τον δεύτερο μου άντρα . Νόμιζα πως όλα θα πάνε καλά αυτή τη φορά . Και ο Θεός γελάει . Ο άντρας μου έπαθε ατύχημα και έχασε το πόδι του . Μέσα σε τρεις μήνες διαγνώστηκα με γαστρίτιδα με αιμορραγία, θυροειδή , σύνδρομο κλειδωμένου ώμου και κύστη κόκκυγος . Το σώμα μου είχε μιλήσει . Είχα καταρρεύσει και σωματικά και ψυχολογικά. Ψυχολόγος ? Ψυχοθεραπεία ? Πολυτέλειες !!! Σταμάτησα τη δουλειά για να μπορέσω να τον φροντίζω . ΄Εκανα τρία χρόνια για να βρω άλλη , βρήκα τελικά μέσω ενός προγράμματος του Δήμου . Το πρόγραμμα μου για δύο χρόνια : ξυπνούσα κάθε μέρα στις πέντε για να τακτοποιήσω τον άντρα μου , να αδειάσω τις άμμους υγιεινής και να ταΐσω τα ζώα μας
( 11 γάτες και ένας σκύλος , που τα έσωσα και με έσωσαν ) έπαιρνα το λεωφορείο πήγαινα στη δουλειά , γύριζα το μεσημέρι στις τέσσερις έκανα τις δουλειές του σπιτιού κι ένα φαΐ και στις εννιά έπεφτα στο κρεβάτι δε μπορούσα να αντέξω παραπάνω . Ούτε γυναίκες για καθάρισμα , ούτε άντρας να μου πει αυτός είναι ο φούρνος σου αυτή η συνέταιρος σου . Και τότε μια μέρα ξαφνικά ένιωσα ένα φτερούγισμα στη καρδιά , η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά που θαρρείς θα ξεκολλούσε από το στήθος μου . Καλωσόρισες κρίση πανικού . Δεν ήξερα τι ήταν . Νόμιζα πως για κάποιο λόγο είχα ταχυπαλμίες . Δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ . Δεν είχα τη δύναμη να το περάσω χωρίς χάπια . Το βράδυ θυμάμαι έβαζα μουσική από το you tube ειδική για να κοιμάσαι . Νεράκια τρέχανε , πουλάκια τιτιβίζανε κι εγώ ήμουν σίγουρη πως ήταν τα τελευταία μου . Στα δυο χρόνια που δούλεψα έχασα σταδιακά πάνω από δέκα κιλά , τόσο αδύνατη δεν ήμουν ούτε μαθήτρια . ΄Ημουν τόσο ταλαιπωρημένη που όταν σταμάτησα ήθελα να κοιμάμαι όλη μέρα . Οι κρίσεις πανικού ευτυχώς με τα φάρμακα άρχισα να έρχονται με μικρότερη συχνότητα.
Τώρα ζούμε σε ένα σπίτι 60 τετραγωνικά ένας ανάπηρος έντεκα γάτες ένας σκύλος κι εγώ . Φίλοι δεν υπάρχουν κι όσοι υπήρχαν είπαν αν χρειαστείτε κάτι πάρτε τηλέφωνο και δεν τους ξανακούσαμε . Επίσης το σπίτι μας είναι σπίτι ζώων , ποιος θέλει να ' ρχεται να γεμίζει τρίχες και να μυρίζει άμμους υγιεινής . Εκεί κολλάει και το γνώρισα τους ανθρώπους κι αγάπησα πιο πολύ τα ζώα . Κάθε μέρα τρέμω μήπως κάποιος αντιληφθεί πόσα ζώα έχουμε , ακόμη περισσότερο μήπως ο ιδιοκτήτης του σπιτιού το μάθει και μας διώξει .
Το εμπορικό μου δαιμόνιο το εξαντλώ στο metabook όπου πουλάω και αγοράζω βιβλία .
Μόνη μου διέξοδος τα ζώα και τα βιβλία . Βλέπεις εμείς δε μπορούμε να πάμε πουθενά ούτε καν ΣΒ , ποιος θα κρατήσει τα ζώα μας ? ‘Ολη μου τη ζωή έχω πάει μόνο στο Πήλιο και μάλλον δε θα μπορέσω να πάω πουθενά αλλού . Θα μου πεις επιλογή σου είναι . Ναι είναι όπως κι ο μεγαλύτερος φόβος μου μήπως πεθάνω και ποιος θα τα φροντίσει ?
Οι χαρές μας μικρές , προχτές πήραμε και οι δύο τα κουπόνια του ΟΑΕΔ για τα βιβλία και πανηγύριζα σα μικρό παιδί .
Για να καταλήξω με τη σοφία των εξήντα μου χρόνων .
Να ευχαριστείς το Θεό που είχες γονείς που ήταν παρόντες και σε αγάπησαν , που είχες χρήματα και μπόρεσες να έχεις περισσότερες επιλογές _ είναι πολύ σημαντικό να έχεις επιλογές , που έχεις το άντρα σου δίπλα σου συνοδοιπόρο και στήριγμα και δεν τον κουβαλάς στη πλάτη σου σα το σταυρό του μαρτυρίου και παιδιά γερά , ευτυχισμένα και κοντά σου , πραγματικούς φίλους και διεξόδους στη καθημερινότητα . Απόλαυσε τη κάθε στιγμή . Γερή και δυνατή να είσαι .
Πάντα με αγάπη Μαρία


Κρατάω το "Η αγάπη είναι η απάντηση σε όλα. Και προτεραιότητα έχει πάντα η αγάπη του εαυτού μας"! Πόσο μεγάλη αλήθεια..

[Vassia L. · Rating 4 out of 5]

Ωραίο βιβλίο με λόγια ειλικρινή και αυθεντικά. Διαβάζεται εύκολα και δεν κουράζε��.