Sztorm

Wiatr od morza #1

by Magdalena Witkiewicz

Wiele lat po maturze Anna otrzymuje zaproszenie na spotkanie absolwentów liceum. To budzi w niej lawinę wspomnień – zarówno tych pięknych, jak i bolesnych.

Z jednej strony chciałaby raz na zawsze zamknąć drzwi do przeszłości, by dawne sekrety nie ujrzały światła dziennego. Z drugiej tęskni za młodzieńczymi latami, gdy świat – mimo szarości PRL-u – wydawał się piękny.

Gdańsk, lata 80. – miasto pełne kontrastów, w którym polityczne napięcia mieszają się z codziennymi radościami młodych ludzi. W tym świecie grupa licealistów walczy o swoje marzenia i miejsce w rzeczywistości pełnej lęków, nadziei i tajemnic. Miłość, zdrada, przyjaźń i dramatyczne wybory splatają ich losy, zmuszając ich do podejmowania decyzji, które będą skutkowały przez całe życie.
Śmierć jednego z przyjaciół staje się punktem, który naznaczy ich wszystkich. Sekrety i niewyjaśnione sprawy kładą się cieniem na ich dorosłym życiu, przypominając, że czasem nie da się uciec od tego, co już minęło.

Wiatr od morza to opowieść o młodości w cieniu wielkich przemian, o miłości, lojalności i tęsknocie za czasami, gdy życie wydawało się prostsze, choć wcale takie nie było.

Anna od lat żyje z ciężarem sekretów, których nie zdradziła nawet najbliższym. A może to ona nie dostrzega tajemnic skrywanych przez innych?

Co, jeśli najbliżsi, także mają swoje powody, by niechętnie wracać do przeszłości

Genres: Audiobook, Polish Literature, Fiction

368 pages, Paperback

First published May 21, 2025

About the author

Magdalena Witkiewicz – a writer. Graduated from Gdańsk University, Gdansk Foundation for Management Development and Executive Master of Business Administration (MBA) in Gdańsk.. She has worked as a marketing analyst and marketing specialist. Until recently, she has owned a marketing company.

www.magdalenawitkiewicz.pl

In 2013 she published four bestsellers: (Zamek z piasku, Szkoła żon, Ballada o ciotce Matyldzie, Lilka i spółka), three of which granice.pl vortal warded in a contest for the best books of spring and summer
A Vietnamese publishing house has bought the rights to ”Szkoła Żon” book and this novel will be translated and published in Asia in 2014
Magdalena Witkiewicz has also represented Poland at the International Festival of Literature for Children in Lithuania.
She conducts writing workshops for teenagers.
In her novels she mentions the most important problems of nowadays women. Thanks to her books, women find the faith for dreams to come true. All you should do is to take your fate into your hands and help it a bit.

Reviews

[Paula · Rating 3 out of 5]

3.5⭐️ Całkiem mi się podobała, choć biorąc pod uwagę długość i zakończenie, mam wrażenie, że historia została sztucznie urwana aby skłonić czytelnika do sięgnięcia po kontynuację, a mogłaby to być spokojnie jedna książka. Niemniej, jestem na tyle zaintrygowana, że sięgnę po drugą część.

[Magdalena Golden · Rating 3 out of 5]

Przyznam od razu, że sięgnęłam po tę książkę głównie dlatego, że jest ładnie wydana 🙃 Generalnie czytam ebooki, ale akurat byłam w księgarni po inną, potrzebną mi na papierze książkę, i ta od razu wpadła mi w oko 😅 Ostatnio czytałam sporo suchych i/lub wymagających rzeczy, więc pomyślałam, że lekkie czytadło w gdańskim klimacie nie byłoby złym pomysłem. Podsumowując: nie miałam wobec tej książki szczególnie wysokich oczekiwań.

No i w sumie - ani się nie zawiodłam, ani nie zachwyciłam. Choć już miałam ochotę rzucić ją w kąt, bo pierwsze 50+ stron jest na siłę enigmatyczne. Nie lubię tej strategii, w której narrator przez kilkadziesiąt stron powtarza, że zastanawia się, co by było, gdyby nie wydarzyło się to, co się wydarzyło, i napomyka o jakimś bliżej nieokreślonym sekrecie. Mam wtedy wrażenie, że osoba autorska ma kompleksy na punkcie swojej historii i boi się, że jeśli nie zbuduje napięcia w taki sposób, to osoba czytelnicza nie będzie chciała czytać dalej. Co z kolei sprawia, że ja zaczynam podejrzewać, że specjalnie pomijany jest jakiś malutki szczegół, który - gdyby został ujawniony - sprawiłby, że 90% napięcia wyparowałoby od razu. I, cóż, nie pomyliłam się - szczegóły wrzucam niżej w spoilerze.

Co więcej, zakończenie sugeruje dość wyraźnie, co może się wydarzyć w drugiej części - swoje przewidywania też wrzucam do spoilerów. Jeśli ktoś przeczyta kontynuację, będę ogromnie wdzięczna za komentarz pod tą recenzją z potwierdzeniem, czy miałam rację. Bo jeśli tak, to średnio mam ochotę czytać kolejne 300+ stron tylko po to, by potwierdzić swoją teorię. A jeśli nie mam racji, to... bez spoilerów, proszę - może faktycznie nie doceniam autorki 😉

Co do stylu: poza tą ciągłą próbą budowania tajemnicy tam, gdzie jedno słowo rozwiałoby 90% suspensu, książka ma naprawdę ładne, ciepłe fragmenty. Przydałaby się jednak jeszcze jedna runda porządnej korekty - pojawiają się niezręczne sformułowania i błędy typu kobieta mówiąca nagle "byłem". Nie ma tego jakoś strasznie dużo, ale wystarczyłoby, żeby tekst przeczytała jeszcze jedna osoba ze świeżym spojrzeniem.

Ogólnie: 2.5*, zaokrąglone w górę do 3*.

Tu spoilerowe uzasadnienie, czemu nie więcej:

Naprawdę brzmi to mega sztucznie, że Anna w aktualnym planie czasowym uparcie mówi o Andrzeju tylko "mój mąż", nie używając jego imienia. Albo że w wiadomości na WhatsAppie Andrzej najpierw pisze "Pogadam z żoną". Dwie strony dalej Anna mówi: "Przez chwilę widziałam, że mój mąż coś pisze. W końcu przeczytałam (...)" - i tu pojawia się wiadomość od Andrzeja, ale o ile wszystkie inne wiadomości w tym wątku mają przypisane imiona, to ta jedna nie. Dla mnie to brzmi, jakby autorka nie była do końca przekonana, że jej historia jest wystarczająco interesująca, więc próbowała tanim kosztem zrobić z niej coś bardziej intrygującego 🤷‍♀️


A tu moje przewidywania co do drugiej części:

Czyżby miało się okazać, że Andrzej jednak przespał się z Anią, kiedy ta była pijana, więc ich córka jednak jest biologicznie jego, a nie Władka? Pewnie ktoś z rodziny zrobi test DNA i wszystko wyjdzie na jaw, a Andrzej będzie się bronił, że chciał Anię chronić, że przecież mają dobre życie razem, a poza tym to przecież ona sama po pijaku go o ten seks prosiła 💁‍♀️ No i przecież koniec końców to dobrze się stało, bo dzieci i wnuki mają ekstra i mieszkają w małym białym domku tak jak Anna zawsze marzyła

[Annika · Rating 2 out of 5]

Tyle pozytywnych opinii, a mnie się nie podobało ☹️ Książka jest bardzo przewidywalna i niestety nudna. Rozciągnięta do granic możliwości, żeby tylko wyszło więcej tekstu. Plusa daję tylko za umiejętne użycie cytatów z piosenek z lat 80.

[Asia Krzyzykowska · Rating 1 out of 5]

Miałam nadzieję na lekkie, niegłupie czytadło i niestety zawiodłam się. Pomysł na fabułę niezły, reszta leży. Co i rusz powtórzenia (refleksji, wątków). Na dodatek niespójności w fabule. Po drugą część nie sięgnę.

[Chłopaki Czytają · Rating 1 out of 5]

Co to jest za szajs? No kur*a. Grafomania. DNF.

[Aellirenn Czyta · Rating 4 out of 5]

Świetna. Czekam na ciąg dalszy ☺️

[booksbybookaholic · Rating 3 out of 5]

3.5/5

Uwielbiam książki osadzone w Polsce lat komunistycznych, więc wiedziałam, że "Sztorm" będzie czymś dla mnie. I rzeczywiście, pod względem ukazania tamtych realiów i osadzenia bohaterów w konkretnym tysie historycznym, autorce poszło bardzo dobrze. Całość poznajemy w formie narracji pierwszoosobowej, ale też wpisów z dziennika, co przypadło mi do gustu, bo lubię takie mieszane style opowiadania. Bohaterowie byli intrygujący, a ich historia poruszająca. Na pewno w przyszłości sięgnę po tom drugi.
Mam jednak jedno duże ALE do tej książki- styl pisania. Czytałam już niejedną książkę Witkiewicz, a tę odczuwałam bardziej jako debiut. Porównując z jej poprzednimi powieściami, coś tu zdecydowanie nie zagrało. Może fakt, ze pierwotnie miał to być scenariusz filmu? Po pierwsze autorka strasznie się powtarza. Na niektórych stronach, po trzy razy potrafiliśmy dostać tę samą informację, ubraną w inne słowa, chyba tylko, by sztucznie przedłużyć objętość. A do tego niektóre wewnętrzne monologi bohaterki były nieznośne. Zawarte w nich myśli były takimi oczywistościami w stylu "W życiu trzeba podejmować wybory, które są trudne. Możemy potem się zastanawiać, czy podjęliśmy dobrą decyzję i rozpamiętywać porażki". Akurat po książce dla dorosłego człowieka spodziewałabym się głębszych myśli. Te fragmenty nie wnosiły nic do fabuły, ponownie, sprawiały, że była ona sztucznie wydłużona i irytowały mnie swoją oczywistością. Zostawię na koniec cytat:
"Na swoich ścieżkach spotykamy różnych ludzi. Niektórych na chwilę, innych na całe życie. Są tacy, którzy podają nam dłoń i pomagają przejść przez ciemniejsze korytarze. Są też tacy, którzy prowadzą nas na manowce albo zostawiają, gdy najbardziej ich potrzebujemy." To tylko moje zdanie, ale myśli w stylu "Na świecie istnieją dobrzy i źli ludzie" przypominają bardziej konstatacje przedszkolaka, a nie uwznioślony cytat dla dorosłych odbiorców.

[Ola · Rating 4 out of 5]

Podobało mi sie, wciągająca, końcówka właściwie taka spodziewana, ale pomimo, że wszystko się wie to tak naprawdę nic do końca sie nie wyjaśniło

[Ania Maciejczyk · Rating 3 out of 5]

Słuchałam audiobooka. Podobała mi się naprzemienna narracja, wiernie oddany klimat PRL-u (nawet okładka tu się wpasowuje), ale historia sama w sobie jakoś bardzo mnie nie porawała, według mnie jest niedokończona. Co zdaje się było zabiegiem celowym, aby zachęcić do sięgnięcia po kolejną część. Pozostaje mi czekać na jej wydanie, żeby reszta puzzli wskoczyła na swoje miejsce😊

[Kara · Rating 3 out of 5]

Słodko-gorzka, bardzo smutna opowieść. Szczerze mówiąc nie spodziewałam się aż tak ciężkiego kalibru, kiedy sięgałam po tę książkę. Wyjątkowy klimat PRL-owskiej rzeczywistości bardzo mnie wciągnął, czytało się szybko. Mimo wszystko czegoś mi brakowało.

[Magdalena (madeleinebooks) · Rating 4 out of 5]

4,5/5 ✨️

Bardzo piękna, wzruszająca i emocjonująca książka, która pozostawiła mnie w głębokim zamyśleniu. Czekam zniecierpliwością na kolejne tomy z tego cyklu 🤍🫂

[Dominika · Rating 5 out of 5]

Chyba potrzebowałam kilku dni żeby się zastanowić co o tej książce myślę. Sprytnie poprowadzona narracja, historia mnie wciągnęła. Zakończenie mnie zaskoczyło i się popłakałam. Jakoś ciężko było mi pamiętać, że to tylko fikcja.

[Emilia · Rating 3 out of 5]

3.5/5

[Kinia · Rating 3 out of 5]

wydaje mi się że ta książka miała większy potencjał niż finalnie wyszło… wątki trochę na siłę, końcówka specjalnie urwana, żeby przeczytać kolejną część. średnia bardzo

[Anita Szupryczyńska · Rating 4 out of 5]

ale to jest dobre! naprawdę bardzo mi się podobało i trochę pochłonęłam tą książkę. Odjęłam tą jedną gwiazdkę, bo zdecydowanie czuć kształt scenariusza serialu co było oryginalną formą tej książki i brakowało mi trochę fabularnej płynności. Trochę mnie irytowały te postacie momentami, czułam jakby byli tacy „starzy maleńcy”, ale też się tego mocno nie czepiam. Bądź co bądź bycie 18-nastolatkiem w 88 różniło się od czasów jak ja ta nastolatka byłam. Jednak no nie powiem, kilka razy mnie zaskoczyła i tak się skończyła, że aż nóżkami tuptam by szybciej minął czas do premiery drugiej części.

[Nina · Rating 3 out of 5]

Książka jest napisana z perspektywy Anny, obecnie szczęśliwej żony, matki i babci, która wspomina czasy młodości, konkretnie lata 1980-te.

Była Ania wtedy uczennicą znanego, cieszącego się opinią prestiżowego gdańskiego liceum, zwanego Topolówką. Mieszkała z rodzicami, lekarzami, w bloku naprzeciwko pierwszego falowca na Przymorzu. Jej przyjaciele mieszkali w pobliżu i chodzili do tej samej szkoły. Była wśród nich Bożena i kilku chłopaków, Władek, Andrzej, Krzysztof, Marek i Jarek.

Zanim Ania w 1985 roku skończyła osiemnaście lat, cztery lata wcześniej nad ich beztroską młodością zawisły ciężkie chmury. Czy nadejście sztormu stało się nieuchronne? Może nie dla wszystkich, choćby nie dla Andrzeja, syna pezetpeerowskiego funkcjonariusza i brata zomowca? Także pewnie nie dla Bożeny, która z uciążliwościami stanu wojennego radziła sobie jak wiele dziewczyn z portowych miast? A dla Ani? Dla niej najważniejsza była wtedy pierwsza, gorąca miłość. Do Władka, który też kochał ją nad życie. Ania była dla niego bardzo ważna. Prawie tak samo jak sprawa, której się poświęcał działając w podziemiu?

Znaczna część powieści to naprzemienne monologi Ani i Władka. Zabierałam się do lektury - a właściwie do słuchania audiobooka w interpretacji Anny Ryźlak i Macieja Więckowskiego - z lekkim niepokojem jaki, sądzę, jest udzialem większości tych, którzy mają własne wspomnienia z tamtych lat i obawiają się, że powieściowe wizje mogą, z konieczności, spłaszczać ówczesne realia. Niestety, moje obawy się sprawdziły, choć w trochę inny sposób niż przewidywałam.

Ania i Władek, podobnie zresztą jak pozostałe osoby z ich paczki, to były bystre dzieciaki. Na dodatek Władka cechowała wrażliwość utalentowanego artysty, wzmocniona zapewne rozpadem rodziny, do czego przyczyniło się wprowadzenie stanu wojennego. Chętnie posłuchałabym o ich codziennych przeżyciach i rozmowach o nich. Owszem, najważniejsze wydarzenia są odnotowywane w monologach, ale raczej skrótowo. Natomiast, szczególnie wynurzenia Ani przeładowane są refleksjami o charakterze bardzo ogólnym. Do istoty ich młodzieńczych przeżyć niczego nie wnoszą. A z punktu widzenia dojrzałej kobiety - której autorstwo wspomnień jest zaznaczone na początku - są w większości po prostu infantylne.

Przez całą powieść przewija się też niedopowiedziany motyw obecnej wiedzy dorosłej kobiety na temat personalnej odpowiedzialności za Sztorm, o której - jak napisała w posłowiu Magdalena Witkiewicz - dowiemy się więcej w następnej części Wiatru od morza pt. Sztil.

Jest jednak jedna rzecz, która mnie już w tym tomie zachwyciła, mianowicie jego okładka autorstwa Adama Kosika.

[Martyna Tak to ja · Rating 3 out of 5]

3.75 W sumie pozytywnie się zaskoczyłam. Książkę znalazłam w Empiku, spodobała mi się okładka (trochę Ryszard Kaja style, no i te kolorki), więc pobrałam ebooka z Legimi i jakoś poszło.

Do Witkiewicz podejście mam raczej luźne - czytałam „Czereśnie zawsze muszą być dwie” parę lat temu i kojarzyłam Witkiewicz głównie z miłością i ckliwymi historyjkami, no a tu mamy coś nowego. Gdańsk (💙) i polskie lata 80., nareszcie niepodkoloryzowane. Ok, może autorce zdarzyło się trochę zapętlić główną bohaterkę na początku przemyśleniami typu „kiedyś to było, człowiek jedną skarpetką z kumplem z ławki się dzielił i było fajnie”, ale dość szybko przeszła do opowiadania historii, więc czytało się naprawdę szybko.

O dziwo, mocno się zaangażowałam i wciągnęłam w tą historię. Dowiedziałam się paru ciekawych rzeczy, no i tak, wzruszyłam się przy historii o 99 balonikach 🥹 Puszczenie sobie tej piosenki jeszcze bardziej spotęgowało te emocje.

Polubiłam się z bohaterami i wsiąknęłam w ich rzeczywistość, więc ten cliffhanger na końcu mnie rozczarował - mam nadzieję, że druga część pojawi się prędzej niż później.

Fakt jest jednak faktem, że Witkiewicz trochę momentami się powtarzała i redakcja tutaj zawaliła - sporo masła maślanego, które można by na spokojnie skrócić. Jest też sporo błędów w tekście, jak ktoś tu już wcześniej wspomniał - nie jest ich wiele, ale jednak rażą w oczy.

Fajny pomysł z dodaniem polskiej muzyki i playlisty lat 80 do książki!

Ogólnie bawiłam się dobrze i naprawdę fajnie (i ekspresowo) się to czytało.

[Daria Polak · Rating 4 out of 5]

4.5

podobalo mi sie przeslanie tej ksiazki!!! opowiada ona o poswieceniu, wyborach zyciowych i chyba tez o takim poczuciu sprawczosci (albo jego braku). poruszone bylo duzo waznych tematow. dziwnym trafem znowu czytam ksiazke ktora toczy sie w PRLu, ale tu wydaje mi sie, ze nie gra to az tak istotnej roli, choc autorka chyba zrobila swoj research, jesli chodzi o ten okres

swietny styl pisania, podobalo mi sie takie siegniecie do przeszlosci; kazda postac ma cos do zaoferowania i naprawde mozna je analizowac z psychologicznego punktu widzenia

boje sie, ze druga czesc moze byc taka troche na sile, ale obym nie miala racji

[Londyneczka czyta · Rating 5 out of 5]

Przyznaję, czytałam w momencie korekty. Dziś przesłuchałam audiobook. Znów płakałam. Znów się śmiałam. Magdalena potrafi w emocje. Takie normalne, ludzkie emocje. Pięknie jest i bardzo polecam. Teraz trzeba czekać na drugi tom!

[Ala a.razy.dwa · Rating 3 out of 5]

Miało to potencjał, opis bardzo zachęcił, okładka i nazwisko autorki tez. Niestety strasznie rozwleczona historia, gdzie 3/4 opisów i dygresji nie jest potrzebne. Ostatnie 100 stron jakoś tam mnie zaciekawiło ale i tak przewidziałam wszystko co nastąpiło.

[natan · Rating 3 out of 5]

3.5

[Hanna Stasiewicz · Rating 2 out of 5]

niestety nie spodobała mi się książka, ale nie winię jej za to, bo sięgając po nią wiedziałam, że to nie do końca „moje klimaty”.
dodałam jedną gwiazdkę za przyjemny styl pisania, przez co czytało się ją płynnie i szybko.
książka według mnie była za długa, pierwsze 200 stron było budowaniem napięcia i czekaniem na tą straszną chwilę, o której słyszeliśmy już milion razy i miała nas pogrążyć - a ostatecznie łatwo dało się domyślić co się stanie, komu, kiedy i jakie będą następstwa. dodatkowo to co się przydarzyło głównej bohaterce na końcu było według mnie trochę sztuczne, zrobione po to, żebyśmy jeszcze bardziej jej współczuli, nie wiem czy było to potrzebne.
kilka ważnych przemyśleń i cytatów z tej książki ze mną zostanie, to fakt. ale sama historia chyba nie zachęciła mnie do sięgnięcia po drugi tom.

[Daria Ławniczak · Rating 2 out of 5]

1,5
Sraty pierdaty

[Paulina · Rating 4 out of 5]

Spoko, ale nie lubie żadnego z bohaterów

[madam z. · Rating 1 out of 5]

gdzie. była. redakcja. 😭😭😭😭

[Pani Bibliotekarka · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐
Dobrze było poznać tę historię - pomyśleć o czasach młodości moich rodziców, i rzeczywistości w jakiej żyli dziadkowie.

[Jula · Rating 2 out of 5]

Edit: jednak po przemyśleniach zmieniam ocenę na 2/5. Przeczytałam jeszcze raz, to co napisane jest z tyłu książki. Mowa o tajemnicach spoczywających na głównej bohaterce i najbliższych, wspominane jest to w trakcie książki wielokrotnie, tylko po to żebyśmy ostatecznie niczego się nie dowiedzieli i musieli sięgnąć po drugą część. „Smierć jednego z przyjaciół staje się punktem, który naznaczy ich wszystkich.” Było tak na pewno, ale dzieje się to na końcu książki, dużo bardziej naznaczył ich stan wojenny i okoliczności historyczne, w których się znaleźli i musieli nauczyć się żyć w nowej rzeczywistości. Po opisie można się spodziewać czegoś innego.

2,75/5
Zdenerwowałam się na tę książkę. Duży plus za pomysł na fabułę - był naprawdę ciekawy, tak samo jak pomysł na wstawki z kasety. Sięgając po tą książkę, spodziewałam się przeniesienia do Polski z lat 80., liczyłam, że poczuję ją podczas czytania. Niestety nie potrafiłam. Książka ma formę retrospektywna, główna bohaterka - teraz lubiana nauczycielka o długim stażu pracy - opowiada o swoich czasach licealnych. Gdy bohaterka wspominała historię swojego nastoletniego życia w okresie stanu wojennego, książkę czytałam z zaciekawieniem, chociaż brakowało mi opisów otoczenia, aby bardziej poczuć klimat. Niestety często przerywane były przemyśleniami z teraźniejszości, które wg mnie składały się ze „złotych myśli”. Lubię książki, gdzie natura ludzka poddawana jest refleksji, tutaj jednak odniosłam wrażenie, że przemyślenia są, może nie chciałabym powiedzieć że banalne, ale dość proste i oczywiste. Dodatkowo pojawiają się zdecydowanie za często i za często dotyczą dokładnie tej samej kwestii, tylko obrane są innymi słowami. Zdania o tym, że każde wspomnienie nas kształtuje, że każdy ma jakieś tajemnice, że nie wiemy co przyniesie los, pojawiają się co kilka stron, a nawet w notce od autorki. Niedługo premierę ma druga część. Pewnie przeczytam z nadzieją, że jakąkolwiek tajemnica z fabuły się rozwiąże. Mam ogromną nadzieję, że druga część będzie lepsza, bo sam koncept na historię uważam za mega ciekawy.

[Karolina | bookyinstyle · Rating 5 out of 5]

#wspolpracabarterowa,#wspolpracareklamowa,#bookstagrampolska, #bookstagrampl, #booktubepolska, #booktubepl, #literaturapolska,#literaturawspolczesna, #magdalenawitkiewicz, #ksiazkoholik, #czytambokocham,#pracowniadobrychmysli

Po książki ukochanych autorów sięgam z reguły „w ciemno”, choć czasem można się zawieść mając zbyt wysokie oczekiwania. Kiedy zobaczyłam okładkę i opis fabuły najnowszej powieści Magdaleny Witkiewicz nie miałam wątpliwości, że sięgnę po lekturę od razu po premierze.

Nie ukrywam, że jednym z głównym powodów (poza ogólnym uwielbieniem twórczości autorki) był fakt, że pierwsze 7 lat mojego życia po ślubie mieszkałam na gdańskim Przymorzu, gdzie toczy się akcja powieści.

To tam przyszły na świat moje dzieci, tam godzinami spacerowałam między słynnymi falowcami i miejsce to wciąż wzbudza we mnie ogromny sentyment. Akcja pierwszej części dylogii rozgrywa się w dwóch liniach czasowych – współcześnie i w latach 80-tych ubiegłego wieku.

Główna bohaterka Anna – dzisiaj dojrzała żona, matka i spełniona nauczycielka, otrzymuje zaproszenie na spotkanie absolwentów liceum, po którym wracają wspomnienia (niestety nie tylko te dobre). W cieniu wielkich zmian politycznych i społecznych, zrywów solidarnościowych, młodzi gdańszczanie doświadczają przyjaźni, pierwszej miłości, zdrady i podejmują wybory, które będą miały wpływ na ich całe życie. Na jaw wychodzą sekrety, z którymi trzeba się zmierzyć… Tylko czy warto?

Powieść doskonale oddaje klimat tamtych czasów i wśród czytelników, którzy swoją młodość czy dzieciństwo spędzili w PRL, na pewno wywoła nostalgię i masę wspomnień. Mnie, dorastającej już pod koniec lat 80-tych i wczesnych latach 90-tych, przybliżyła ten czas i pomogła go lepiej zrozumieć. Bohaterowie są przez autorkę stworzeni tak, że utożsamiamy się z nimi mimo różnicy wieku, a jednocześnie dostrzegamy, że mimo upływu czasu, ludzie pozostają wciąż tacy sami.

Emocje i zaangażowanie w lekturę narastają wraz z każdą stroną, co jest wynikiem właśnie narracji w dwóch liniach czasowych.

Jest to druga w historii książka, podczas lektury której na posłowiu płakałam…Chociaż to mało powiedziane – wybuchłam nieposkromionym wręcz płaczem.

Jeśli miałabym dwoma wyrażenia określić te książkę to byłyby to „ mądrość życiowa” i „emocje”, czyli to za co właśnie cenię twórczość pani Magdy. Fanów autorki powieść ta na pewno nie zawiedzie, a ma szansę zdobyć serca i młodszego pokolenia.

Ja zdecydowanie nie mogę doczekać się kontynuacji i ze strachem (oraz oczywiście z ekscytacją) czekam na jej premierę już w sierpniu.

Za możliwość recenzji i lektury serdecznie dziękuję @magdalenawitkiewicz i #pracowniadobrychmysli.

TW: depresja, zaburzenia psychiczne

[Paulina Ziółkowska · Rating 4 out of 5]

Przeszłość, która wydawała się być zamknięta, często powraca do nas w najmniej oczekiwanych, najspokojniejszych momentach, zaburzając obecne życie. W przypadku Anny, głównej bohaterki wróciły wspomnienia sprzed czterdziestu lat, wspomnienia z młodości, gdy trwała walka o wolną Polskę.

Gdańsk, lata osiemdziesiąte, które były tak trudne z punktu widzenia Polaków. Jedni chcieli walczyć z władzą, zaś inni w obliczu stanu wojennego, chcieli przeczekać by w spokoju móc przygotować się do matury.

Anka, jej chłopak Władek oraz ich przyjaciele próbowali normalnie funkcjonować, cieszyć się młodością, ale czy to było w ogóle możliwe w czasach krajowego lęku napędzanego strajkami, aresztowaniami, śledzeniem przez czarnych, smutnych panów?

Młodzi zamiast cieszyć się wolnością, próbowali o tę wolność walczyć. Zamiast radować się pierwszymi miłościami, snuć plany na przyszłość, nawiązywać przyjaźnie, musieli mierzyć się z trudnymi wyborami, niepewnością czy prowadzącym do samotności poczuciem niezrozumienia. Wszystkie wydarzenia, negatywne emocje, strach przed wychodzeniem z domu rzutowały na dalsze życie młodych, były zalążkiem traum, z którymi musieli później walczyć.

Ta historia przybliża trudne dla Polaków, burzliwe czasy komunizmu. Jest także zobrazowaniem życia młodych ludzi, którym siłą rzeczy zabrano niewinność, zrujnowano ich plany, pozbawiono ich wolności, a to wszystko na tle szarej PRL-owskiej rzeczywistości. Za sprawą tego osobliwego zarysu codzienności gdańszczan, autorka przemyciła bardzo ważne, emocjonujące tematy.

Z pewnością nie jest to lekka i przyjemna, ale przenikająca chłodem morskiej bryzy opowieść przywołująca wspomnienia, skłaniająca do rozmyślań także nad tym, aby być czułym, uważnym, w porę interweniować, gdy z kimś może dziać się coś złego czy podejrzanego. To napisana z wyjątkową wrażliwością, dojrzałością oraz przejmującym nastrojem powieść ukazująca wpływ burzliwej przeszłości na teraźniejszość. Polecam!

[rudaczyta2022 · Rating 5 out of 5]

🔥🔥🔥RECENZJA 🔥🔥🔥

Witajcie Kochani. Dzisiaj chciałabym podzielić się z Wami moją recenzją na temat książki @magdalenawitkiewicz pt. ,,Wiatr od morza. Sztorm". Książkę tą miałam możliwość przeczytania dzięki #współpracabarterowa z autorką.

Pewnego dnia Anna poostanawia rozprawić się z rozebraniem choinki, która notabene już dawno powinnam opuścić dom. Poszukując pudełek na ozdoby trafia na coś czego nie spodziewała się tam znaleźć. Pamiątki z przeszłości powodują iż zaczyna myślami wracać do wydarzeń z wczesnej młodości. Przesłuchuje kasetę pozostawioną przez chłopaka, który odgrywał w przeszłości ważną rolę w jej życiu. Jest to dla niej bardzo trudna emocjonalnie podróż do czasów młodości.

Jest to książka, która pokazuje nam dwie ramy czasowe. Pierwsza zabiera nas do świata dojrzałej Anny, ktora z zawodu jest nauczycielką . Natomiast w życiu prywatnym kochającą matką oraz żoną. Jako nauczycielka stara się być nie tylko osobą, która przekazuje wiedzę ale też taką, na którą uczniowie mogą liczyć w każdej chwili i zgłosić się do niej z każdym problemem.

Z drugiej życie, gdzie wojna odgrywała znaczącą rolę w życiu jej oraz jej przyjaciół Władka, Andrzeja, Bożeny, Krzyśka oraz Marka . To jak przedstawiała się ich codzienność oraz z jakimi sprawami oraz problemami zmagali się każdego dnia.

Jest to piękna oraz sentymentalna książka, która skłania ku refleksji. Z ogromną przyjemnością sięgnę po kolejną część. Autotka ma bardzo przyjemny styl pisania dzięki czemu czytanie tej książki to przyjemność. Bardzo dziękuję autorce za zaufanie oraz egzemplarz książki do recenzji 😘😘

#recenzja
#książkowelove
#książkoholiczka
#czytanieuzależnia
#czytamirecenzuję
#współpracabarterowa
#wspolpracarecenzencka #bookstagram #book #readingbooks📚 #czytanietopasja #wiatrodmorza #magdalenawitkiewicz #książka