"Er is iets met Emma. Ze is anders dan andere mensen. Ze weet hoe dat komt maar ze ontdekt al op jonge leeftijd dat ze daar beter niet openhartig over kan zijn.
Het noodlot lijkt een oogje op haar te hebben. Ze verliest steeds de mannen van wie ze houdt. Dat maakt haar woedend. De woede zoekt een uitweg in een niet alledaagse vorm.
Er is iets met Cees. Dat komt door een gebeurtenis uit zijn jeugd, die zijn leven blijft beïnvloeden.
Cees is verliefd op Emma. Maar hij vindt Emma vreemd. Te vreemd. Hij verlaat haar.
Emma wil hem terug. Cees weigert.
De gevolgen zijn niet te overzien."
Ik ben sinds kort aan Loes den Hollander begonnen en ik ben ontzettend fan geworden. Ze schrijft op een prettige en vlotte manier, waardoor je het lekker weg kunt lezen. Het is vanaf de eerste pagina als spannend waarbij je wordt vastgegrepen in haar greep. Je wil en moet verder lezen. Ik vind het ook weer een verassend einde.
HET VERHAAL
Emma en Steffie zijn zussen en elkaar absolute tegenpolen. Emma wordt afgeschilderd als vreemd in het boek, terwijl Steffie opgewekt en vrolijk is. Ze geeft roekeloos geld uit en ze is prachtig, met vervelende gevolgen van Emma. Die verliest namelijk haar vriendjes aan haar mooie zusje. Dit gebeurde met haar grote liefde Cees. Emma is daar nooit overheen gekomen. Ondertussen hadden Cees en Steffie samen al een kind, Isha.
In het boek gaat Emma met Edo op date. Een collega van haar bij de apotheek. Nadat ze samen een goede vriendin Jannie hebben laten inslapen (dmv euthanasie), houdt Emma stiekem de poeder en gaat ze later zelfs met Edo op date. Ze hebben het gezellig en hebben zelfs seks. Een paar dagen later komt Steffie dronken bij Emma aan om haar excuses aan haar aan te bieden. Ze gaat nog langs bij een andere man, waar ze al eerder op de avond een aantal drankjes mee heeft gedaan. Tot Emma's verbazing is het Edo. Dit is voor Emma de druppel. Steffie heeft de sleutel van Edo, dus Emma brengt haar naar Edo en vermoord Steffie met de poeder. Ze legt Steffie op de zolder van Edo, zodat het lijkt alsof hij de schuldige is.
Politie-onderzoeken vervolgen en Edo wordt opgepakt, maar al snel wordt hij vrijgelaten omdat ze niet genoeg bewijs tegen hem hebben. Cees verdenkt al snel Emma en Martine verdenkt haar ook. Emma probeert alles op Edo te gooien, maar hij heeft een alibi. Emma weet wat haar te doen staat. Ze wil de plek van Steffie innemen, of Isha voor zichzelf hebben.
Ondertussen hoort Emma verschillende stemmen in haar hoofd. Ze komen haar halen en haar tijd is gekomen. Ze probeert dit van zich af te schudden, maar de stemmen komen steeds terug. Het is de dood, die haar wil komen halen. Hier had ze als kind al last van, maar ze heeft geleerd om dit te onderdrukken. Haar vader probeert haar in bescherming te nemen, maar haar moeder weet wel beter. Haar kind is een monster.
Ze koopt een gele versleten Mazda en rijdt hiermee naar Leeuwarden, daar ontmoet ze Janet, een manisch depressieve moeder die haar kind niet mag zien. Samen maken ze een plan om hun kinderen terug te krijgen. Het plan is als volgt, Janet probeert Isha mee te nemen en daarna vluchten ze naar het buitenland. Janet's kind wordt dan vervolgens door Emma meegenomen. Tijdens de missie hoort Emma voor een langere tijd niets van Janet, maar later ziet ze op het nieuws dat de gele Mazda tegen een vrachtwagen is gereden en dat de vrouw is overleden. Het kind dat ze had meegenomen zat ongedeerd op het trottoir.
Emma vervloekt alles en besluit het heft in eigen handen te nemen. Ze keert terug naar Lutjebroek en belt Cees op. Ze wil met hem praten. Dit vindt hij goed, maar hij weet dat er meer achterzit. Hij probeert tijdens haar bezoek zoveel medeleven te tonen en zo meegaand als maar kan met haar te zijn. Ze valt ervoor en speelt de act mee. Ze doet net alsof ze het heel erg vindt van Steffie en dat ze hier niet is om haar plek in te nemen.
Als ze vervolgens naar huis gaat, wordt er twee dagen niets van haar vernomen. Cees wordt gebeld door Andre, de vader van Emma en Steffie. Emma is dood gevonden in haar kamer. Het was poeder, waardoor haar leven ten einde is gekomen. Terwijl iedereen er vanuit gaat dat dit zelfmoord is geweest, weet Cees wel beter.
Martine bekent schuld aan Cees en zegt dat dit haar taak was. Zij had het monster op de wereld gezet en ze moest het er zelf weer afhalen. In de buik was Emma namelijk een tweeling, maar alleen zij is er levend uitgekomen. Toen zij Martine in de ogen keek als baby, zag Martine een triomfantelijke uitdrukking bij de baby. Ze wist dat het toen al niet goed zat. Ze verzwijgen het.