Hij: de beroemde professor, kind aan huis in alle televisiestudio’s, specialist in de studie van macht, begeleider van haar doctoraat. Zij: zijn jonge assistente, in zijn woorden ‘het beste renpaard van zijn stal’, de eerste van haar familie die naar de unief trok en zich daar bovendien als een vis in het water voelt. Op een avond, na een receptie, verandert alles. De professor, die een paar maanden later over haar academische toekomst zal beslissen, geeft haar een knuffel en die knuffel slaat om in een houdgreep. Ze bevriest en wordt toeschouwer van haar eigen nachtmerrie.
Academische gezelligheid is een overrompelende roman over grensoverschrijdend gedrag aan de universiteit. Het is een verhaal over loyaliteit en vertrouwen, over macht en geheimhouding, schuld en schaamte, maar evenzeer over traumaverwerking en herstel. Bovenal is het een ode aan de nieuwe mens die niet langer wegloopt van de eigen schaduw en trauma’s kan zien als de motor voor een vrij leven.
Een ontiegelijk wrede maar o zo krachtige getuigenis. Dankjewel voor het delen hiervan♥️. Dit boek getuigt van enorm veel moed, veerkracht en vergeving na seksueel geweld binnen een universitaire context.
Van Liefferinge behandelt een belangrijk en pijnlijk thema: machtsmisbruik en grensoverschrijdend gedrag in de academische wereld. Ik bewonder haar om haar moed en eerlijkheid; het verhaal is relevant en verdient gehoord te worden.
Toch blijft het boek hangen tussen memoire en fictie zonder de juiste afstand te creëren, waardoor het minder overtuigt als roman. De stijl is vaak overdreven literair, en het vertelperspectief voelt vreemd en afstandelijk aan, wat het moeilijk maakt om écht mee te leven met de hoofdpersoon.
Narratief is het droog en herhalend, en de aanvankelijke poging tot karakteruitdieping wordt snel losgelaten ten voordele van een vooral moralistisch betoog. Het boek is belangrijk om te lezen, maar als literair werk vond ik het onvoldoende meeslepend.
Voor wie het systeem wil begrijpen, een waardevol boek. Voor wie literatuur zoekt, misschien minder.
Wat een mooie manier om een trauma te verwerken. Het helpt te begrijpen hoe dit soort zaken zo lang onder de radar kunnen blijven. Het legt uit hoe het komt dat slachtoffers zwijgen en soms blijven werken voor hun daders.
Ik denk dat dit boek een hart onder de riem kan vormen voor slachtoffers en meer begrip kan opwekken van twijfelaars. Het heeft mij de woorden gegeven om dit soort zaken ook beter aan anderen te kunnen uitleggen.
Het boek is duidelijk geschreven door iemand met liefde voor taal. De mooist geschreven passages vond ik de periode van ontkenning en de periode van heling. - littekens van wat nooit gebeurd was - het licht aandoen bracht geen kleur, de verwarming geen warmte - gaandeweg kon ze weer haar eigen lichaam bewonen - ze moest en zou woorden vinden om het onzegbare gezegd te krijgen
Mijn favoriete momenten in het boek waren het moment dat ze erkend wat er gebeurd is, het gesprek met de preventie adviseur en de professor en dat haar moeder haar op het einde Hilde noemt.
This entire review has been hidden because of spoilers.
I don’t like reading Dutch because, despite it being my mothertongue, it always feels so foreign to me. So forced, in a way. The way this book is written, with all its visceral imagery, has proven me wrong. I also think this is a very important story, one that needs to be read, in all its horror, disgust, and perverseness. Because the more people know about this systemic and institutional injustice, the better our chances of making a change.
Eigenlijk moeilijk om over zo een diep persoonlijk verhaal een 'review' te schrijven. Ik houd het op een verhaal over 'goede' bedoelingen, foute acties, een diep inzicht in wat trauma is en kan doen, perspectief, escalatie, reputatie en uiteindelijk is het ieder voor zich.
Een echte page-turner, zonder moeite uitgelezen. Misschien één klein puntje van kritiek: de verteller slaat in het begin vaak om tussen informeel en een bijna archaïsch taalgebruik, maar daar lees je gemakkelijk over.
Ik heb dit boek heel graag gelezen, ook al gruwelde ik intens mee. Zoveel onrecht, zoveel handen boven het hoofd, met alles wegkomen. Hoe geef je dit alles een plaats... Deze roman geeft mooi weer hoe je een etterend gezwel kan transformeren in iets krachtigs. En dat hele proces heb je helemaal zelf in handen. Het gaat om seksueel misbruik en een intense machtsstrijd. Om een zoektocht naar hiertegen te vechten. Macht met macht bestrijden? Of toch maar niet? Het gaat over je stem terugvinden, over je rol als slachtoffer niet langer uitoefenen. Knap werk, veel bewondering voor de auteur.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een krachtig verhaal, verteld op een manier die meesleept en intrigeert. Stap voor stap loop je mee in wat pijn doet, maar ook in het zoeken naar een weg vooruit. Een weg er voorbij.
De academische wereld kan dit verhaal gebruiken, vooral ook omdat het toont hoe ambigu ‘consent’ kan zijn in het licht van groot machtsonevenwicht.
Het ‘verhaal’ is uiteraard gekend uit de media. Los van waarheid is dit een goed geschreven roman over een belangrijk thema,namelijk het probleem van sexueel geweld tegen vrouwen in door mannen gedomineerde ‘systemen’. Ook de universitaire wereld is zo’n potentieel toxisch systeem. De auteur beschrijft hoe moeilijk het is de kracht te vinden om te overleven in de macht.
Het is een indringende roman over grensoverschrijdend gedrag aan de universiteit. Een verhaal over macht en misbruik, vertrouwen en verraad, maar ook over herstel. Een jonge vrouw komt tegenover haar mentor te staan en moet kiezen: zwijgen of zichzelf hervinden. Een ode aan wie het zwijgen doorbreekt en trauma omzet in kracht.
Must read. Over grensoverschrijdend gedrag binnen de academische wereld. Beschrijft heel goed de gevolgen ervan op menselijk vlak voor een slachtoffer en ook hoe een instelling als UGent ermee omgaat. Sereen geschreven.
“Academische gezelligheid” van Hilde Van Liefferinge is een verhaal over machtsmisbruik in de academische wereld. Bij het lezen van dit boek heb ik elke emotie gevoeld. Het is ontroerend, soms ook amusant, maar vooral frustrerend en pijnlijk herkenbaar. Machteloosheid is de rode leidraad en jezelf bijeen rapen nadat de wereld voor jou is blijven stilstaan.
Hoewel er al vooruitgang is geboekt in de voorbije decennia, zijn universiteiten jammer genoeg nog steeds broeihaarden voor machtsmisbruik in alle vormen. In dit verhaal gaat het specifiek om seksueel grensoverschrijdend gedrag, dit is geen alleenstaand geval en ook niet de enige vorm van machtsmisbruik en grensoverschrijdend gedrag.
Ik vind het bijzonder moedig hoe Hilde haar verhaal vertelt en daarbij ook laat zien hoe ze de draad hierna weer opgepikt heeft.
Om mijn korte review af te sluiten refereer ik graag naar een mooie quote uit het boek: “Zolang jij zwijgt, bescherm je hem.”
2,5/5 Eerder te lezen als documentaire dan als roman. Het verhaal van de auteur heeft zeker zijn recht, maar de al te duidelijke herkenbaarheid van personen en instituten is voor mij een rem. Wel prima lectuur als je inzicht wil krijgen in traumatherapie en de wegen die je kan bewandelen, maar voor mij te weinig fictionalisering om roman te zijn.
Vlot geschreven met een grote liefde voor taal, zelfs poëtische fragmenten... sowieso schitterend als debuutroman, en echt gedurfd. ik blijf wel achter met een zwaar gevoel, dit is een fictief verhaal, maar hoe diep gaat de waarheid 🙈 ..?