Σκιές της Επανάστασης

by Αλέξανδρος Τριανταφύλλου, Στέφανος Καράμπαλης, Στέλλα Παπασαραφιανού

Αδικία, ακρίβεια και ξένα συμφέροντα αποτελούν παρελθόν για την Φραντούγκια. Η Επανάσταση υπόσχεται ισότητα, ελευθερία, δικαιοσύνη. Μόλις ο προδότης βασιλιάς ανέβει τα σκαλιά της γκιλοτίνας, ένα μεγάλο βάρος θα φύγει από τους ώμους των πολιτών. Ή μήπως όχι; Έμποροι, ταβερνιάρηδες, λόγιοι, φιλόσοφοι, εξτρεμιστές και αλλόφρονες, άνθρωποι χωρίς προηγούμενη εμπειρία, γεμίζουν τα έδρανα της εθνοσυνέλευσης στην κεντρική πλατεία του Ντρυφό, φέρνουν ακρογωνιαίες αλλαγές στην χώρα. Για να επιβιώσουν οι ήρωες στη νέα πραγματικότητα, χρειάζονται ευστροφία, θράσος και σύνεση. Ποιος από όλους διαθέτει τόσα χαρίσματα μαζεμένα; Θα καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στη νέα πραγματικότητα ή θα μείνουν για πάντα Σκιές της Επανάστασης;

338 pages, Paperback

Published April 1, 2025

About the author

Ο Αλέξανδρος Τριανταφύλλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι κάτοχος πτυχίου του τμήματος Τουριστικών Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Σίνδου και Master Music Management από το πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου με εξειδίκευση σε ζωντανές εκδηλώσεις. Σε μικρή ηλικία άρχισε να ταξιδεύει στους φανταστικούς κόσμους μεγάλων συγγραφέων και στους θρύλους της Μεσαιωνικής και Αναγεννησιακής Ευρώπης. Τα πρώτα ονόματα, οι πρώτοι χαρακτήρες, οι πρώτες πόλεις αυτού του κόσμου γεννήθηκαν στο μυαλό του το χειμώνα του 2015 στο διαμέρισμά με το νούμερο 7 της Vickery Court στο Λονδίνο. Όνειρό του έγινε να εκδώσει τις ιστορίες των ηρώων και τις περιπέτειές τους στα πέρατα των θαλασσών. Το πρώτο βήμα έγινε με το διήγημα «Οι Μάσκες του Θανάτου», το οποίο βρέθηκε ανάμεσα στους νικητές του διαγωνισμού Pandemia της Nyctophilia. Μερικούς μήνες μετά, η δραματική συνέχεια με τίτλο «Οι Καταραμένες Γαλέρες» συμπεριλήφθηκε στους νικητές του διαγωνισμού «Στο Σκοτάδι» των Weird Side Daily, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Πηγή. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιά ξεκίνησε να γράφει μικρές ιστορίες για τη σελίδα Weird Side Daily.

Reviews

[Κεσκίνης Χρήστος · Rating 5 out of 5]

Για αρχή, να πω πως τέτοιου είδους ανθολογίες μου αρέσουν ΑΠΕΙΡΑ! Τι εννοώ;
Ανθολογίες που κάθε ένας συγγραφέας παίρνει έναν χαρακτήρα (ή ένα γεγονός) και όλες μαζί περιγράφουν μια ιστορία από διαφορετικές οπτικές. Εδώ μέσα υπάρχουν πολύ δυνατές πένες και προσωπικά περίμενα το βιβλίο από τη στιγμή της ανακοίνωσης. Πόσο μάλλον όταν μέρος των κερδών θα πάνε για καλό σκοπό (ψάξτε το!). Για να δούμε:
- Η Αποκαθήλωση του Καθεστώτος – Αλέξανδρος Τριανταφύλλου
Στην ουσία, εδώ έχουμε την εισαγωγή του βιβλίου. Μας βάζει στο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της ιστορίας. Και αυτό γίνεται με τρόπο καθηλωτικό, όπως μια δημόσια εκτέλεση! Δε θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα. Θα το ήθελα λίγο μεγαλύτερο, αλλά ας μην τα περιμένω όλα από τις πρώτες σελίδες.
- Ρανιέρ Γκαρντινιέ – Έλενα Κοτσιλίτη
Δυνατή ιστορία. Χάος στην πόλη και ο απλός κόσμος είναι αυτός που πάντα την πληρώνει. Μου άρεσε η γραφή, ίσως ήθελα λίγο ακόμη στο τέλος για να μην αφεθεί μετέωρο (αν και κλείνει καλά).
- Γκυγιώμ Μπρετ – Δήμητρα Φράγκου
Πανέξυπνη ιδέα, Πολύ καλή εκτέλεση. Η Ιστορία με κράτησε μέχρι το τέλος και με έκανε να θέλω κι άλλο. Όλοι ξέρουμε τα «σφάλματα» που δημιουργεί ένα ταξίδι στο χρόνο, αλλά αν το παραβλέψουμε, τότε σίγουρα θα είναι από τις πολύ καλές ιστορίες
- Πιερ Αρτώ – Ευθυμία Δεσποτάκη
Ίσως η πιο ολοκληρωμένη ιστορία. Ήξερα τι να περιμένω από την πένα της συγγραφέως και δε διαψεύστηκα. Η ιδέα να μην περιγράψει μόνο έναν χαρακτήρα, αλλά μια ομάδα, έδεσε την ιστορία υπέροχα.
- Ωτ Ταβέρ – Άρης Γκρίμπας
Ωραία γραφή, που κυλάει νεράκι. Αλλά είναι σχετικά μικρό και μου φάνηκε σαν filler. Είναι εδώ απλά για να μας πει μια ακόμη οπτική, όχι για να πει μια ιστορία. Κατανοώ πως και αυτές οι ιστορίες χρειάζονται για την μεγάλη εικόνα, αλλά περίμενα κάτι παραπάνω.
- Λούσι Μαρί – Στυλλιανή Παπασαραφιανού
Καλή γραφή, αλλά με ξένισε αρκετά. Η μαγεία εδώ παίζει κυρίαρχο ρόλο, αντίθετα με τα υπόλοιπα κείμενα που υπάρχει, χωρίς να είναι πρωταγωνίστρια. Η ιστορία είναι από τις μεγαλύτερες του βιβλίου και δε δικαιολογεί, κατά τη γνώμη μου, το μέγεθός της. Έχει κενά, που όμως δε χαλάνε την πολύ καλή ροή της. Ίσως ήθελα αντί να χωρίζεται σε υποκεφάλαια να προχωράει πιο ευθύγραμμα. Δε ξέρω, κάτι μου λείπει. Οκ, δε μπορούν να μας αρέσουν όλες οι ιστορίες ενός βιβλίου.
- Ναζέρ Νογιέ – Mrs Phantom
Εδώ συνεχίζεται η αμέσως προηγούμενη ιστορία. Και πάλι η μαγεία (ιερή αυτή τη φορά) είναι περισσότερη από έχω συνηθίσει από τις υπόλοιπες ιστορίες, αλλά είναι λογικό μια και συνεχίζει στην ουσία την ιστορία των ίδιων ηρώων. Έξυπνο κόλπο και με έκανε να καταλάβω και πράγματα που είχαν μείνει μετέωρα πριν. Γραφή στρωτή, άψογη από κάθε άποψη, αλλά όπως είπα και πριν, μάλλον δε μου άρεσε το στόρι και δεν έχει να κάνει με τα διηγήματα. Άσε που δεν τελειώνει ούτε εδώ η ιστορία!
- Ρόλανς Τρεμπλ Μέρος Ι – Λεμονιά Καλαϊτζή
Πολύ όμορφη εισαγωγή σε μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Θέλω να μάθω τη συνέχειά της και με έκανε να ενδιαφερθώ για την ηρωίδα. Πανέξυπνη η ιδέα στην μισή ιστορία να έχει τα μάτια της κλειστά (ή καλυμμένα, καλύτερα). Έτσι η ιστορία με έβαλε ακόμη πιο εύκολα μέσα της. Αναμένω και τη συνέχειά της
- Λου Μέρος Ι – Στέφανος Καράμπαλης
Ωραίος τύπος αυτός ο Λου. Ωραίος Χαρακτήρας, καλή γραφή και μια καλή εισαγωγή. Ακόμη η ιστορία δεν έχει ολοκληρωθεί, όπως καταλαβαίνουμε και από τον τίτλο. Πάντως, ελπίζουμε να μας αποζημιώσει η συνέχεια. Για να δούμε…
- Μονίκ – Νικόλαος Θεοχαρίδης
Ομολογώ πως δε με τρέλανε η ροή του διηγήματος, αλλά ακολουθεί την γενικότερη καλή ροή της ανθολογίας και έτσι σε παρασέρνει με την ορμή του. Χωρίς πολλά-πολλά, έρχεται για να σε κάνει να συνεχίζεις να διαβάζεις.
- Ζοβιάλ Μποραντιλε Μέρος Ι – Αλέξανδρος Τριανταφύλλου
Το διήγημα του εμπνευστή της ανθολογίας, έρχεται, όπως είναι λογικό, να ενώσει κάποιες από τις ιστορίες και να κολλήσει ήρωες και καταστάσεις. Φαίνεται πως ο Αλέξανδρος ξέρει τον κόσμο και κυλάει νεράκι για να μας βάλει ακόμη πιο μέσα στην ιστορία της επανάστασης. Το όλο θέμα με τα πρώτα μέρη ιστοριών, βέβαια, έχει αρχίσει να με αγχώνει λίγο και περιμένω να δω πως θα κλείσουν.
- Γκάρλαν Μπάρντον – Μιχάλης Σιδηρόπουλος
Ωραία ιστορία, ακόμη μία με αντισυμβατικούς Καρδινάλιους που αναγκάζονται να καταφύγουν στη μαγεία που τόσο -λένε ότι- σιχαίνονται. Πιάνει τόσο εύκολα την αίσθηση που είχα για τον κόσμο της θρησκείας από τα προηγούμενα διηγήματα που ένιωθα να γνωρίζω πράγματα και καταστάσεις. Αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι. Λίγο με προβλημάτισε ο πρωταγωνιστής. Την μια συνωμοτούσε εναντίων αντιπάλων του και την επόμενη το έπαιζε άγιος… Αλλά μήπως έτσι δεν κάνουν πολλοί του είδους του;
- Πονς Τασέ – Ηλίας Στεργίου
Μάλλον το καλύτερο μέχρι τώρα. Έδεσε ΑΨΟΓΑ με την προηγούμενη ιστορία και προσωπικά την λάτρεψα. Και πραγματικά είχε όλα όσα θέλω από μια ιστορία. Βάθος, πλοκή, ανατροπή, εκδίκηση, έρωτα… Τα πάντα! Συγχωρώ ακόμη και τα μπρος-πίσω στην γενική ιστορία.
- Ζοβιάλ Μποραντιλε Μέρος ΙΙ – Αλέξανδρος Τριανταφύλλου
Άρχισαν να ολοκληρώνονται κάποια πράγματα. Και πάλι η συνέχεια του διηγήματος έρχεται να πάρει τη θέση κόλλας και να ενώσει όλες τις ιστορίες. Ίσως γι’ αυτό χωρίστηκε σε δύο μέρη, μια και θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μία μεγάλη ιστορία. Γι’ αυτό και για την ψευδαίσθηση πως το όλο project είναι μία ενιαία ιστορία. Το διήγημα κυλάει μια χαρά και μας δίνει άπειρες πληροφορίες για τον κόσμο και τα όσα συμβαίνουν σε αυτόν (όπως είναι λογικό μια και είναι ο κόσμος του Αλέξανδρου). Μπλέκοντας πολλούς από τους ήρωες στο διήγημα, ο συγγραφέας καταφέρνει να δημιουργήσει μια πολύ δεμένη ιστορία.
- Λου Μέρος ΙΙ – Στέφανος Καράμπαλης
Πολύ δυνατή η συνέχεια της ιστορίας. Την απόλαυσα και παίζει ο Λου να είναι από τους αγαπημένους μου ήρωες στο βιβλίο. Άσε που είχε και ζόμπι, έτσι για την τσαχπινιά. Όπως και στο πρώτο μέρος, μου αρέσει που βλέπω από άλλη οπτική κάποια συμβάντα που έχω ήδη δει σε άλλες ιστορίες. Από την άλλη, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να χωριστούν τα δύο μέρη, μια και δεν υπάρχει χρονική συνέχεια στο βιβλίο, αλλά οκ, το αποδέχομαι.
- Ρόλανς Τρεμπλ Μέρος ΙΙ – Λεμονιά Καλαϊτζή
Υπέροχη η συνέχεια της ιστορίας. Μπλέκει με άλλες ιστορίες με τρόπο μοναδικό και απολαυστικό. Η γραφή είναι πανέμορφη και η ροή κυλάει απνευστί. Νιώθεις την αγωνία της πρωταγωνίστριας και αναρωτιέσαι τι θα έκανες στη θέση της.
- Τρισταντ Μασερόν – Αγγελίνα Παπαδημητρίου
Πάρα πολύ όμορφη ιστορία. Καλογραμμένη και δυνατή. Μέσα στο πλαίσιο του βιβλίου, αλλά στέκεται και μόνη της. Όπως μου αρέσει. Σχεδόν σίγουρα βρήκα την αγαπημένη μου ιστορία στο βιβλίο.
- Οράς Μπολιέ – Ελευθέριος Κεραμιδάς
Γεμάτη και καλογραμμένη ιστορία. Όπως ήξερα από πριν, καθώς αγαπάω τη γραφή του συγγραφέα. Παίρνει λεπτομέρειες από άλλες ιστορίες του βιβλίου και τις προσαρμόζει με υπέροχο τρόπο εδώ. Νοιαζόμαστε από την πρώτη στιγμή για τον πρωταγωνιστή και φτάνοντας στο τέλος, τον έχουμε αγαπήσει. Δεν μας δίνει μασημένη τροφή, αλλά… τροφή για σκέψη και αυτό μου αρέσει πολύ.
- Αντό Λεγκράν – Νεκτάριος Χρυσός
Όμορφη γραφή, χιούμορ, πλοκή που σε κρατάει και χαρακτήρες που θέλεις να μάθεις το μέλλον τους. Το μόνο που με προβλημάτισε λίγο είναι το ότι χρησιμοποιείται ένα γεγονός (σπόιλερ δεν κάνω) σε 3-4 διηγήματα και εδώ ήταν από άλλη οπτική και με πέταξε. Ήταν σαν να μιλούσε για κάτι άλλο. Θα μου πείτε, κάθε πρωταγωνιστής το αντιλαμβάνεται και το αφηγείται διαφορετικά όταν συμβαίνει κάτι, και θα έχετε και δίκιο. Μικρό το κακό. Κλείνει πάρα πολύ καλά το κείμενο, οπότε όλα καλά.
- Μαρκήσιος Λουί Ντε Λουσερί – Δήμητρα Φράγκου
Τι απίστευτο κλείσιμο ήταν αυτό; Συνέχισε από την προηγούμενη ιστορία της συγγραφέως και έκλεισε τον κύκλο της ιστορίας και του βιβλίου απίστευτα. Όμορφο γράψιμο, πλοκή που προσωπικά βρήκα συναρπαστική και πραγματικά δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γραφτεί χωρίς να κάνω σπόιλερ. Είναι κάποιες ιστορίες που μιλάνε στην ψυχή σου και αυτή είναι μία από αυτές!
Γενικά, όλο το βιβλίο, που δε μπορώ να το κατατάξω ούτε στα σπονδυλωτά μυθιστορήματα, αλλά ούτε στις ανθολογίες, κυλάει νεράκι. Όλες οι ιστορίες διαβάστηκαν λαίμαργα, ακόμη και αυτές που δεν έδεσαν στο κεφάλι μου, είχαν κάτι να μου δώσουν και τις απόλαυσα. Μερικά λαθάκια (πχ η αρίθμηση των σελίδων που σταματάει στο 323 χωρίς λόγο) και κάποια πράγματα που θα τα ήθελα διαφορετικά (ωραίο κόλπο με τα βιογραφικά των συγγραφέων, αλλά το να μην υπάρχει τίποτα, ούτε καν περιεχόμενα, δε μου άρεσε) ΔΕΝ ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ την αξία και την ποιότητα του βιβλίου. Το αγάπησα και είμαι σίγουρος πως θα κάνετε το ίδιο μόλις (και όχι όταν) πέσει στα χέρια σας.

[Άρης Γκρίμπας]

Ένα μεγάλο γεγονός -η εκτέλεση του βασιλιά- πλαισιώνεται από δεκάδες ιστορίες. Κάποιες από αυτές κοιτούν προς τη γκιλοτίνα, ενώ αρκετές έχου�� στραμμένη την προσοχή τους αλλού, σκαλίζοντας να βρουν λύσεις σε διάφορα προβλήματα και έγνοιες.

Πολύ δύσκολο εγχείρημα που ολοκληρώθηκε με επιτυχία, καταφέρνοντας να παντρέψει δεκάδες πένες και μυαλά, ώστε να παραδώσουν μία ομοιογενής ιστορία. Σαν ανάγνωσμα οι «Σκιές» μπορούν να διαβαστούν με δύο τρόπους. Είτε ανάλαφρα, δίνοντας στον αναγνώστη την ευκαιρία να γνωριστεί (ή να ξανασυναντήσει) με νέους και παλιότερους εγχώριους συγγραφείς του φανταστικού, είτε προσεχτικά και γυρνώντας πολλές φορές τις σελίδες μπρος και πίσω. Πιστεύω πως και οι δύο τρόποι έχουν αρκετά να προσφέρουν στην εμπειρία.

Αν ψάχνεις μία ιστορία δοσμένη σε φανταστικό περιβάλλον που θυμίζει αναγέννηση/γαλλική επανάσταση, οι «Σκιές» είναι για εσένα. Αν, επίσης, αναζητάς να εξερευνήσεις τη γραφή μιας ντουζίνας και βάλε Ελλήνων σύγχρονων συγγραφέων, δοσμένη μέσα από μία συνεκτική ιστορία, τότε σίγουρα πρέπει να δώσεις στο βιβλίο αυτό μια ευκαιρία.

[Philip Alexandris · Rating 4 out of 5]

Μια διασκεδαστική ανθολογία χτισμένη διαφορετικά από τις συνηθισμένες: τα κείμενα δεν μοιράζονται απλά μια θεματική ή έναν κόσμο, αλλά συνδέονται μεταξύ τους σε κάτι που πλησιάζει το σπονδυλωτό μυθιστόρημα. Οι χαρακτήρες ενός διηγήματος εμφανίζονται σε άλλο, βλέπουμε τα ίδια γεγονότα από άλλες οπτικές, η πλοκή μιας ιστορίας χτίζει την επόμενη. Δύσκολο εγχείρημα που σε μεγάλο βαθμό πετυχαίνει - οποιεσδήποτε ατέλειες παραμένουν είναι μικρές.

Οι Σκιές της Επανάστασης λαμβάνουν χώρα στο βασίλειο της Φραντούγκια εν μέσω επανάστασης. Γενικά, αν κάποιος ξέρει τα βασικά της Γαλλικής Επανάστασης εύκολα πιάνει πού βασίζεται το βιβλίο. Αξιοσημείωτο για μένα είναι το γεγονός πως αν και στην ανθολογία συμμετέχουν 15 συγγραφείς, κανείς δεν γράφει για χαρακτήρα που υποστηρίζει την επανάσταση. Όλοι ή προσπαθούν να επιβιώσουν, ή προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν για δικούς τους σκοπούς, ή απλά είναι ενάντιά της και την κρίνουν. Θα ήθελα να είχα δει μια οπτική πιο υπέρ - δεν λέω να επικροτήσουμε κάτι άκριτα, αλλά ρε παιδί μου, έκαναν ολόκληρη επανάσταση, μάλλον κάποιοι πιστεύουν σε αυτή και είχαν παραπάνω λόγο να την στηρίξουν από το ότι ήθελαν απλά να κάψουν την πόλη και να σκοτώσουν τυχαίους στον δρόμο. Όλο αυτό μάλλον κάτι λέει για την κοινωνία μας αλλά δεν είναι της παρούσης.

Θα ήθελα να σταθώ λίγο στην επιμέλεια. Αν και γενικά έχει γίνει καλή δουλειά, πιστεύω θα ήθελα ένα χεράκι ακόμα. Υπάρχουν κάποια ορθογραφικά, και κάποιες φορές ονόματα χαρακτήρων και τοποθεσιών γράφονται αλλιώς από κείμενο σε κείμενο.

Όσον αφορά τους συγγραφείς, είχα διαβάσει κάποιους στο παρελθόν αλλά οι περισσότεροι μου ήταν άγνωστοι. Είναι όλοι solid πένες που με έβαλαν στους χαρακτήρες τους, και θα ήθελα να δω και μελλοντικές δουλειές τους. Κάθε διήγημα εκτός της εισαγωγής έχει το όνομα του πρωταγωνιστή του. Αφήνω μερικές λέξεις για το καθένα τους εδώ, χωρίς spoilers:

Ρανιέρ Γκαρντινιέ από Έλενα Κοτσιλίτη: Ξεκινάμε δυνατά βλέποντας την Σκια της όλης Επανάστασης από την αρχή. Πολύ ενδιαφέροντας βασικός χαρακτήρας.

Γκυγιώμ Μπρετ από Δήμητρα Φράγκου: Ίσως η καλύτερη ιστορία της ανθολογίας για μένα.

Πιερ Αρτώ από Ευθυμία Δεσποτάκη: Άλλη μια πολύ καλή ιστορία που χτίζει ωραίους χαρακτήρες σε μικρό διάστημα. Το τέλος ένιωσα πως το έφαγε λίγο το όριο λέξεων που υποθέτω είχε κάθε ιστορία, μιας και ήθελε λίγο παραπάνω για να το χάψω εντελώς.

Ωτ Ταθέρ από Άρη Γκρίμπα: Ο Ωτ στήνεται καλά στην αρχή και μετά τον τρώει το όριο λέξεων, με συνέπεια το τέλος της ιστορίας να μοιάζει λίγο με περίληψη. Θα ήθελα να το δω πιο απλωμένο.

Λουσί Μαρί από Στυλλιανή Παπασαραφιανού: Νομίζω το μεγαλύτερο κείμενο της ανθολογίας (και μπορούσε να μαζευτεί λίγο πιστεύω). Εμβαθύνει στην μαγεία και την πόλη με ωραίο τρόπο και ενδιαφέρουσα χαρακτήρα, και κάνει νομίζω το καλύτερο σέταπ επόμενου κειμένου σε όλη την ανθολογία.

Ναζέρ Νογιέ από Mrs Phantom: Με την βοήθεια του προηγούμενου κειμένου εδώ έχουμε το πιο horror-adjacent κομμάτι της ανθολογίας, και είναι horror που δουλεύει καλά - θα ήθελα όμως να είχε η συγγραφέας 100-200 λέξεις παραπάνω να στήσει κάποια γεγονότα καλύτερα.

Ρολάνς Τρεμπλ από Λεμονιά Καλαϊτζή: Χωρισμένο σε δύο κομμάτια μέσα στην ανθολογία, μου άρεσαν και τα δύο, ακόμα και αν το δεύτερο κομμάτι αφορούσε κυρίως γεγονότα που είχαμε ήδη δει. Το πρώτο αντίθετα μας δίνει την μοναδική μας ματιά στον νέο βασιλιά (ο παλιός όπως αρμόζει σε γαλλική επανάσταση-inspired δουλειά, έχασε το κεφάλι του).

Λου από Στέφανο Καράμπαλη: Επίσης ενδιαφέρουσα οπτική της παλιάς άρχουσας τάξης, επίσης χωρισμένο σε δύο κομμάτια. Και τα δύο έχουν το ενδιαφέρον τους, αν και ένιωσα πως ο Λου αλλάζει υπερβολικά γρήγορα γνώμη σαν χαρακτήρας σε 1-2 πράγματα.

Μονίκ από Νικόλαο Θεοχαρίδη: Το μικρότερο κείμενο της ανθολογίας, οδηγείται γρήγορα σε ένα καλό και αρκετά ρεαλιστικό κρεσέντο, αλλά δεν μπορώ να πω που μου άρεσε και τόσο η αρχή του.

Ζοβιάλ Μποραντιέ από Αλέξανδρο Τριανταφύλλου: Χωρισμένο σε δύο κομμάτια, είναι ίσως το κείμενο που σε βάζει πιο μέσα στον κόσμο - λογικό, μιας και ο συγγραφέας εδώ είναι αυτός που οργάνωσε το εγχείρημα της ανθολογίας και η Φραντούγκια είναι όντως δικό του δημιούργημα. Κείμενο με ξεχωριστή και φαν οπτική γωνία ενός στρατιώτη έξω από τα νερά του, που συνδέεται ωραία με αρκετά άλλα κομμάτια της ανθολογίας.

Γκάρλαν Μπάρντον από Μιχάλη Σιδηρόπουλο: Κείμενο που υπάρχει ουσιαστικά για να μας δείξει ένα σημαντικό γεγονός και να χτίσει μυστήριο γύρω του που λύνεται από άλλες οπτικές αργότερα. Το σέταπ του πρωταγωνιστή μου άρεσε και θα ήθελα να δω παραπάνω για αυτό που πάει να κάνει και για το πώς αντιμετωπίζει κάτι που του συμβαίνει και λιγότερα από τις κάπως επαναλαμβανόμενες συζητήσεις του με τον φίλο του.

Πονς Τασέ από Ηλία Στεργίου: Σκοτεινό κείμενο όσον αφορά κάποιο από το subject matter, ίσως φθάνει στο shock value χωρίς λόγο. Παρόλα αυτά παντάει ερωτήματα, και έχει έξυπνη και ενδιαφέρουσα χρήση μαγείας με την οποία παίζει ο συγγραφέας.

Τριστάντ Μασερόν από Αγγελίνα Παπαδημητρίου: Ωραίο και αρκετά ρομαντικό κείμενο - θα ήθελα να ήταν μεγαλύτερο για να στήσει λίγο καλύτερα και το ρομάντζο και τον χαρακτήρα, αλλά και έτσι μπλέκει καλά με αυτά που έρχονται.

Οράς Μπολιέ από Ελευθέριο Κεραμίδα: Από τα καλύτερα της ανθολογίας, με εξαιρετικές φωνές χαρακτήρων και γενικά πολύ διασκεδαστικό.

Αντό Λεγκράν από Νεκτάριο Χρυσό: Επίσης από τα καλύτερα του έργου, πιο χιουμοριστικό και low stakes από τα υπόλοιπα χωρίς να λείπουν η δράση και οι έξυπνοι διάλογοι.

Μαρκήσιος Λουί ντε Λουσερί από Δήμητρα Φράγκου: Συνέχεια του προηγούμενου κειμένου της Φράγκου και ας έχει άλλο όνομα - έχει όμως άλλο πρωταγωνιστή. Θα ήθελα και αυτό να απλωνόταν λίγο παραπάνω για να έστηνε καλύτερα το τέλος, αλλά ακόμα και έτσι πολύ καλό κλείσιμο της ανθολογίας.

[Μάριος Μητσόπουλος · Rating 5 out of 5]

Οι Σκιές της Επανάστασης είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δουλειά, που ακολουθεί το μοτίβο που έθεσε ο Αλέξανδρος Τριανταφύλλου με τα προηγούμενα βιβλία του. Οι ιππότες, οι δράκοι και οι βάρβαροι (με τους οποίους περνάω τέλεια) μπαίνουν για λίγο στην άκρη, για να δούμε έναν κόσμο που θυμίζει την Ευρώπη του 17ου και 18ου αιώνα. Εδώ, έχουμε ουσιαστικά μία σύμπραξη πολλών συγγραφέων του ελληνικού φανταστικού με τον καθένα να συμπληρώνει και από ένα κομματάκι σε μια ιστορία που θυμίζει τόσο πολύ τη γαλλική επανάσταση και συνάμα είναι τόσο διαφορετική. Νεκροθάφτες, έκπτωτοι ευγενείς, τυχοδιώκτες και ένας σκασμός χαρακτήρες μας παρουσιάζουν την επαναστατημένη πόλη του Ντρυφό με περισσή λεπτομέρεια, δημιουργώντας έναν κόσμο που πραγματικά αναπνέει. Η ανάγνωση δεν είναι πάντα εύκολη και η επιστροφή σε ιστορίες είναι αρκετές φορές αναγκαία για να συνδυάσει κανείς όλα τα γεγονότα στο κεφάλι του και να βγάλει άκρη με ένα έργο που έχει συγκλονιστικό βάθος. Και το γεγονός ότι σε ένα βιβλίο με τόσες πτυχές και τόσες διαφορετικές πένες, έχει διατηρηθεί ένα ύφος που σε μεγάλο βαθμό είναι ενιαίο, κάνει την προσπάθεια που έριξαν οι συμμετέχοντες ακόμη περισσότερο άξια συγχαρητηρίων. Αν βάλουμε στο κάδρο και το γεγονός ότι το βιβλίο έχει σαν σκοπό να στηρίξει και ένα παιδικό χωριό, μιλάμε για μια δουλειά που αξίζει τη στήριξή μας. Δύσκολο ανάγνωσμα, απαιτητικό και ταυτοχρόνως πέρα για πέρα απολαυστικό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

[Xanthippi Giotopoulou · Rating 4 out of 5]

Κάθε διήγημα συμπληρώνει ένα κομμάτι του παζλ, παρόλα αυτά, κάποια στιγμή ένιωσα ότι το έχασα λίγο. Είχε πολλούς χαρακτήρες, ο καθένας με τη δική του ξεχωριστή ιστορία, πού όμως, συνδεόταν κάπως με κάποιον άλλον, με αποτέλεσμα να γυρνάω σελίδες προς τα πίσω για να έχω μια πληρέστερη εικόνα των γεγονότων.
Πολύ αξιέπαινη συλλογή, με πολύ δυνατές πένες, αλλά νιώθω ότι έχω ακόμη μερικά ερωτήματα σχετικά με κάποιους χαρακτήρες και με κάποια γεγονότα, όπως και με το σύστημα μαγείας.

[Karathanassi Ellie · Rating 5 out of 5]

Amazing stories about everyday people the day that everything changes in the Kingdom with the assassination of the King. Its the kind of anthology that will let you ask for more... more stories, more details, more context, more characters.