De verovering van België is een deel van de (hedendaagse) politieke geschiedschrijving, en vult daarin de leemtes die achtergelaten waren door auteurs zoals Hugo De Ridder.
Wouter Verschelden eigent zichzelf deze rol toe en kan - dankzij een indrukwekkend netwerk - een bijzonder minutieuze weergave van gebeurtenissen en gesprekken weergeven die enkel mogelijk zijn dankzij insider-info. Deze weergave is - net zoals zijn andere boeken - doorspekt met ludieke anekdotes en geschreven op een wervende stijl, waarbij men menige keren in de lach zal schieten (zie voicemail!).
Echter blijft er één fundamenteel punt knagen: en dat is dat dit geschiedschrijving is; een interpretatie van gebeurtenissen en *steeds* zonder een volledig beeld te hebben. Een werk is maar zo goed als diens bronnen, en het is duidelijk dat dit boek voor 80% steunt op N-VA bronnen. Het grote merendeel van het boek spitst zich toe op de persoon van Bart De Wever, en diept zijn persoonlijkheid en filosofie uit.
Dit gebeurt zonder dat er wezenlijke nuances of andere perspectieven zijn, waardoor zaken die als 'feiten' aanschouwd worden, hoogst subjectief zijn. Zomaar stellen dat "België zonder confederalisering op niets uitdraait" is geen feit of wetenschappelijk inzicht, maar een politiek standpunt. Het is dan ook meermaals dat de auteur zulke standpunten tot feit omdoopt - zonder dat hier ook maar enige verantwoording voor is.
Wat een bijzonder interessant en goed geschreven boek is, wordt ernstig verzwakt in het bijzonder partijdige standpunt van de auteur dat steeds naar boven komt. Zo raad ik de lezer aldus aan om aandacht te hebben voor alles wat er geschreven staat, maar ook voor alles wat er niét geschreven staat.
Kortom: geniet ervan alsof het een ludiek verhaal is, maar hou steeds een vergrootglas en zoutvatje bij de hand. Men zal ze nodig hebben.