Rozengeur en regenwater is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie Op de volkstuin van Danielle van Helden. Een volkstuin? Dat klinkt misschien romantisch, maar Romee zit er niet op te wachten. Met drie jonge kinderen, een baan in de mediawereld en een eindeloze berg wasgoed voelt elke dag als een survivaltocht. En dan is er nog haar grootste haar haarverlies. Vermoeidheid en stress lijken haar langzaam te verzwelgen. Wanneer haar partner Thom haar een tuintje op een volkstuincomplex cadeau doet, hoopt hij dat ze daar wat rust vindt. Voor Romee voelt het als de druppel. Toch besluit ze het een kans te geven. Wat begint als een verplichting, wordt onverwachts een bron van ontspanning. Terwijl ze tussen de brandnetels werkt en met haar handen in de aarde wroet, ontdekt ze dat geluk soms op de vreemdste plekken schuilt. Maar als het volkstuincomplex dreigt te verdwijnen, zet Romee alles op alles om dit stukje geluk te behouden.
Rozengeur en regenwater is het eerste deel in een serie over een volkstuin. In dit eerste deel lees je mee met Romee. Maar je leert de tuinders om haar heen ook een beetje kennen.
Romee heeft een druk leven met drie kleine kinderen, een baan die ze eigenlijk best saai vindt, problemen met haar haar en een man die ze denkt kwijt te raken. Maar op een dag heeft Thom een verrassing voor Romee, ze krijgt een volkstuintje. Ze weet eerst niet zo goed wat ze daarmee moet doen. Maar als ze eenmaal begonnen is, snapt ze waarom iedereen het zo leuk vindt.
Op een dag ontvangt de volkstuinvereniging een brief van de gemeente. Het nieuws zet het leven van alle tuinders op z’n kop. Samen bedenken ze een plan en Romee krijgt daar een grote rol in.
Deze feelgood bevat niet alleen rooskleurige elementen, maar ook de wat minder rooskleurige momenten in het leven van ouders met jonge kinderen en daarnaast speelt de ziekte van Romee ook een grote rol in het verhaal. Niemand is perfect en dat is prima! De tuinders helpen elkaar en die elementen zijn de basis van het verhaal.
Danielle van Helden schrijft realistische feelgoods, lang niet alles is perfect, maar door elkaar te helpen en met elkaar te praten kom je er wel. Ik heb dit boek met veel plezier gelezen en kijk uit naar deel 2. Zeker na deze cliffhanger!
Ik wil nog even ✨Paulus✨ in de spotlight zetten 😆 dit is een “spoiler without context”.
Bedankt voor het digitale recensie exemplaar @zininfeelgood 💕
Het eerste deel van de nieuwe feelgoodserie Op de volkstuin. Een volkstuin? Klinkt dat niet romantisch? Romee zit er in eerste instantie niet echt op te wachten. Met drie jonge kinderen, een baan in de mediawereld en een eindeloze berg was, voelt dat al als een survivaltocht. Ze heeft ook een groot geheim dat haar enorm veel energie kost: ze verliest haar haar. Haar vermoeidheid en stress lijken haar compleet te overheersen. Maar dan krijgt Romee van haar partner Thom een tuintje op een volkstuincomplex cadeau. Hij hoopt Romee hiermee wat rust te geven. Romee ervaart dit cadeau als de druppel, maar besluit het toch een kans te geven. Het begint als een verplichting, maar al snel wordt deze ervaring een onverwachte bron van ontspanning. Terwijl Romee tussen de brandnetels werkt en in de aarde wroet, ontdekt ze dat geluk op de vreemdste plekken schuilt. Dan volgt een brief waarin het volkstuinencomplex lijkt te moeten verdwijnen. Romee is vastbesloten en zet alles op alles om dit stukje geluk te behouden.
Mijn ervaring: Wauw! Wat een heerlijk hartverwarmend, ontroerend en mooi eerste deel van een nieuwe feelgood serie. Danielle van Helden heeft een sfeervolle, levendige, vlotte en luchtige schrijfstijl, al is het wel een verhaal dat een rollercoaster aan emoties bij je weet op te roepen, het is niet een verhaal dat je compleet overspoelt. Danielle van Helden weet dit goed te doen, door op de juiste momenten met humor de spanning te breken.
We lezen het verhaal van Romee, die samen met haar partner Thom en haar drie kinderen een gezin vormen. De personages zijn natuurlijk, realistisch en erg goed uitgewerkt. Zeker Romee het hoofdpersonage. Danielle van Helden weet de gedachten, gevoelens en emoties van Romee erg goed en helder te verwoorden, waardoor Romee al snel in je hart zit en je echt met haar meeleeft. Zeker op het moment dat Romee haar haren begint te verliezen.
De verhaallijn wordt op fijne wijze opgebouwd en Danielle van Helden weet de gezinssituatie van Romee en haar gezin goed te schetsen voordat Thom haar een stukje grond op de volkstuin cadeau doet. Het is echt een ontroerend, hartverwarmend, aangrijpend maar ook ontzettend mooi verhaal. De manier waarop Romee haar geluk hervindt, vriendschappen opbouwt op de volkstuin en worstelt met haar ziekte, maar ook de hectiek en de ups en downs van een relatie. In dit verhaal weet Danielle van Helden het allemaal te verwerken. Het is echt een pakkend verhaal, dat realistisch aanvoelt en vol wendingen en gebeurtenissen zit, waardoor het echt een fijn verhaal is dat je niet weg wil leggen. Ik kan je wel zeggen, ik kan nu al niet wachten op het vervolg..
Rozengeur en regenwater is een prachtig, pakkend en hartverwarmend eerste deel van een nieuwe feelgoodserie. Geniet van Romee, Thom en hun drie kinderen, de hectiek en de ups en downs van een relatie, de worsteling met een ziekte, maar ook de geluk, ontspanning en de prachtige vriendschappen die Romee weet te vinden op de volkstuin. Echt een geweldig eerste deel. Ik kan niet wachten op het vervolg.
Daniëlle schrijft zulke fijne feelgoods! Dit eerste deel van een serie over volkstuintjes is absoluut genieten. Vlot, grappig en diepgaand (de hoofdpersoon heeft alopecia/haaruitval).
Wanneer Romees partner haar een tuintje op een volkstuintje cadeau doet, hoopt hij dat ze daar rust vindt. Want met 3 jonge kinderen, een drukke baan en ook nog haarverlies, heeft ze dat nodig. Met tegenzin geeft ze haar volkstuintje een kans. En dat blijkt een succes! Ze ontspant er van. Maar als het volkstuincomplex dreigt te verdwijnen, zet Romee alles op alles om dit alles te behouden.
Het boek leest bijzonder vlot en is erg grappig.
Ik kreeg door het boek spontaan zin om in de tuin te werken. En dat heb ik dan ook gedaan!
Ik had niet verwacht dat een boek over een volkstuin zo leuk kon zijn! Absoluut verrassend.
Heb er verder niet zo veel over te zeggen, behalve dat ik echt ontzettend heb genoten van dit boek. Ik zou deze echt aanraden!
In '21 won Danielle van Helden een schrijfwedstrijd en publiceerde ze haar korte verhaal Op rolletjes. In '22 maakte ze haar feelgooddebuut met Het begint met een geheim. In mei verscheen haar nieuwste feelgood roman 𝑹𝒐𝒛𝒆𝒏𝒈𝒆𝒖𝒓 𝒆𝒏 𝒓𝒆𝒈𝒆𝒏𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓, het eerste deel van de nieuwe Op de volkstuin serie, bij uitgeverij LS. Ik las het luisterboek van Rozengeur en regenwater, wat mijn 1e kennismaking is met het werk van Danielle en smaakt beslist naar meer 🩷
𝐋𝐞𝐮𝐤 𝐰𝐞𝐞𝐭𝐣𝐞; Danielle van Helden schrijft niet alleen over de moestuin, ze heeft er zelf ook één waar ze in haar vrije tijd graag in rommelt.
Rozengeur en regenwater is het eerste deel van de Op de volkstuin serie. Het tweede deel zal Vlinders en violen gaan heten en wordt in september verwacht. Het luisterboek wordt voorgelezen wordt door stemactrice Klavertje Patijn.
Danielle van Helden heeft een enthousiaste beeldende, haast filmische schrijfstijl die ontzettend meeslepend is. Haar vertellingen zijn ontzettend levendig geschreven alsof je er zelf bij bent. Daarnaast schrijft ze met een gevoelige maar ook hilarische pen, waardoor alles mooi in evenwicht is en er een verrukkelijk verhaal ontstaat, waardoor ik niet kon stoppen omdat ik er echt middenin zat, echt genieten.
In Rozengeur en regenwater maken we kennis met Romee.
Romee is al twaalf jaar samen met haar jeugdliefde Thom Griffioen. Samen zijn ze de ouders van hun drietal Lente, Cato en Milan. Drie handenbindertjes waarvan de jongste nog maar twee jaar oud is. Het ouderschap valt haar zwaar, ze is gek op haar kinderen maar alles wat erbij komt kijken is véél. De doorbroken nachten middenin de tropenjaren en daar komt geen drankje bij kijken. Ze zou bijna een moord doen voor één rustig momentje.
Terwijl ze alle ballen binnen het gezin probeert hoog te houden werkt ze ook nog twee dagen per week als managementassistente bij de regionale televisiezender RTV MidNed. Waarbij ze vaak met weemoed terug denkt aan haar oude leven als freelance journalist. Ze mist de uitdaging die dat met zich meebracht en vraagt zich steeds vaker af, is dit het nu? Alsof alle stress van het drukke gezin en haar saaie baan zonder de juiste prikkels nog niet zwaar genoeg zijn, laat haar lichaam haar keihard in de steek waardoor schaamte, verlies van zelfvertrouwen en wanhoop om de hoek komen kijken. Ze durft haar zorgen niet met haar vriend te delen.
Op een dag neemt Thom haar mee, even samen genieten zonder dat hun kroost elkaar in de haren vliegt en zonder constant aan te moeten staan. In de middle of nergens kijkt Romee haar ogen uit, ze gaan samen eten in Het Landrestaurant. Te midden van de grote glazen kassen, de kwekerij en de grote moestuin komen de liefdevolle herinneringen aan haar opa en zijn kas weer tot leven. Als kind bracht ze vele uren door bij haar opa en zijn kwekerij waar ze hem hielp met klusjes - een van de weinige plekken waar ze zich echt op haar gemak voelde - haar safe space.
Thom heeft een verrassing voor haar en Romee hoopt dat het een avond om nooit meer te vergeten wordt. Al jaren droomt ze van dat ene moment, trouwen met haar grote liefde en eindelijk mevrouw Griffioen worden. Zou het vanavond eindelijk zover zijn? Het moment is er perfect voor. Tot haar grote teleurstelling blijft de vraag der vragen uit en gaat Thom niet voor haar op zijn knie en zit er iets anders is het kleine vierkante doosje. Zou het er ooit nog van komen?
Romee krijgt een wel heel bijzonder cadeau en weet niet goed wat ze ermee aan moet? Een volkstuintje op volkstuincomplex De Groene Meander. Dat is toch helemaal niets voor haar? Ze zit nu al helemaal doorheen en tegen een mental breakdown aan, waar moet ze de tijd en energie hier ook nog voor vandaan halen? En dan moet ze ook nog doen alsof ze er blij mee is om niet ondankbaar over te komen. Ze besluit het een kans te geven en neemt zich voor om het project te laten slagen, maar al snel zakt de moed haar in de schoenen en veranderd het idyllische plaatje - dat zich in haar hoofd heeft gevormd - in een ravage. Perceel vierenzestig is een grote woestenij vol onkruid en puin. Tot zover haar droom in de oase van rust.
Ze zet haar schouders eronder en tegen alle verwachting in wordt de moestuin steeds meer haar eigen plekje waar ze zich te midden van alle drukte terug kan trekken. Een welkome afleiding want ze zit niet lekker in haar vel. De mentale wonden uit het verleden dreigen weer opengereten te worden. Een strijd waarvan ze niet weet of ze het nogmaals kan opbrengen om hem aan te gaan. Toch kan ze er niet omheen, het is terug en slaat een gigantische breuk in haar zelfvertrouwen. De angst, stress, over bezorgdheid en haar grote geheim zorgen ervoor dat zij en Thom steeds verder uit elkaar groeien.
Dan komt er slecht nieuws van de gemeente, haar kleine groene stukje geluk dreigt te verdwijnen. Zo’n bijzondere plek mag toch niet verloren gaan? Deze onrechtvaardigheid haalt de journalist in haar naar boven en maakt haar strijdvaardig. Ze maakt zich hard voor het behoud van De Groene Meander. Het verzet plaats Romee en Thom lijnrecht tegenover elkaar. Lukt het Romee om het volkstuincomplex én haar relatie te redden?
𝑭𝒖𝒄𝒌 𝒅𝒆 𝒗𝒐𝒆𝒕𝒃𝒂𝒍.
Een verhaal over een moestuin, dat klinkt nou niet direct heel sprankelend of avontuurlijk dacht ik bij het zien van dit boek. Nou heb ik me daar even gigantisch in vergist! Wat heeft Danielle van Helden mij verrast met Rozengeur en regenwater zeg. Wat een heerlijke feelgood roman is dit. Mooi, vermakelijk, hartverwarmend en heel veel diepgang. Het bevat echt alles wat nodig is voor een fijne feelgood. Onderscheidend ook want totaal anders dan standaard. Vol humor, echt het verhaal gaat direct hilarisch van start met herkenbare ongemakkelijke situaties, zo levendig beschreven. De eeuwige strijd met opstandige kleine kinderen en de helse zwemlessen en het gevreesde gat voor het A diploma en de blauwe hoesjes om de schoenen, bring back memories ;-) De ogenschijnlijk perfecte levens van anderen en de bemoeizuchtige moeder brigade.
Realistische goed uitgewerkte verhaallijnen met heel veel diepgang en een unieke insteek die het verhaal laten sprankelen. De moestuin waarbij je alle geuren bijna kan ruiken. Danielle heeft een kwetsbare thema op zeer invoelende wijze door het verhaal heen verweven. Mooie levensechte personages, lieve Romee en de worsteling met Alopecia, een auto immuunziekte waardoor ze last heeft van haarverlies, dat veroorzaakt wordt doordat het lichaam het haar haar als vijand ziet. Iets wat een grote impact heeft op haar leven. Het heeft invloed op haar zelfbeeld waardoor ze steeds onzekerder wordt. Ze durft haar geheim met niemand te delen en uit angst durft ze steeds minder en minder buiten de deur te komen en mee te doen aan activiteiten met het gezin. Haar man, behulpzame Thom met wie ze al twaalf jaar samen is, die niet snapt waarom zijn vrouw zo gestrest is en hem op afstand houdt, ze waren altijd een twee-eenheid. Hun drie jonge kinderen Lente, Cato en Milan, chaos als altijd. Houtenbos, het voetbalmaatje van Thom zonder voornaam. Haar vier jaar jongere nichtje Tatum, bewust alleenstaande moeder van zoontje Sky en cameravrouw, haar tegenpool, Tatum trekt zich niets aan van de mening van anderen en doet wat ze zelf wil. Eigenwijze buurman Jan en zijn trombosebeen. Markante Sjaak Schaamteloos, zijn vrouw Els en haar tuinkabouters en ruige Ryan. Een uniek gezelschap. De groei die ze met zijn allen doormaken is mooi gedaan. Een verhaal over de liefdevolle relatie tussen man en vrouw. Over jaloezie en opgehoopte frustraties. Schoonheid, ideaalbeelden, uiterlijke schijn, verandering, zelfbeeld en zelfacceptatie en gezondheid. Een bijzondere en unieke feelgoodroman waar ik ontzettend van heb genoten. Ik kijk uit naar het vervolg Vlinders en violen.
Veronique las 'Rozengeur en regenwater' geschreven door Danielle van Helden.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
'Rozengeur en regenwater' is het eerste deel in een serie over een volkstuincomplex. Het verhaal wordt verteld vanuit Romee, een jonge vrouw die een volkstuintje cadeau krijgt van haar vriend. Maar het draait niet alleen om Romee, je leert ook de tuinders van de aangrenzende tuintjes kennen.
Romee heeft het altijd druk, ze heeft drie kinderen, een baan en woont samen met haar vriend Thom. Als Thom en Romee, vanwege hun twaalfjarige bestaan, uit eten gaan, heeft Thom een verrassing voor Romee. Zou het eindelijk zo ver zijn? Gaat Thom haar eindelijk ten huwelijk vragen? Maar het blijkt toch iets anders zijn. Romee krijgt de sleutel van een volkstuintje. Ze is er niet echt blij mee, want haar volkstuintje is een ramp. En ook al denkt ze dat ze jaren nodig heeft, ze besluit er toch voor te gaan.
Het verhaal begint in het zwembad, op een manier die ik niet had verwacht, maar die wel meteen hilarisch beschreven is. Ik had hierdoor ook meteen zoiets, ik wil doorlezen, dus snel de bladzijde omslaan.
Maar zoals we van Danielle van Helden gewend zijn, schuwt ze ook de serieuzere onderwerpen niet. Zo heeft Romee zoveel aan haar hoofd dat ze moeite heeft alle ballen hoog te houden, dit werkt door op haar relatie met Thom en ze hebben hierdoor weinig tijd voor elkaar. Daarnaast maakt Romee zich vreselijke zorgen om zichzelf. Ze heeft als kind last gehad van alopecia en door de kale plekken op het hoofd is ze bang dat de alopecia weer terug is. Maar... Door er niet over te praten, is het er ook niet, zo lijkt ze te denken. Hierdoor wordt Romee een geloofwaardig personage en zou het zo je buurvrouw kunnen zijn. Je merkt dat Van Helden zich ook echt verdiept heeft in de aandoening alopecia. Ik had er wel al eens van gehoord, maar Van Helden weet het heel helder neer te zetten. Het is echter geen treurig verhaal. Er komen genoeg scènes voorbij waarbij ik echt heb moeten lachen. De serieuzere onderwerpen weet ze goed af te wisselen met humor, waardoor ik echt door het verhaal heen vloog. En tel daar de beeldende schrijfstijl bij op en je kunt je voorstellen dat ik bepaalde dingen echt zo zag gebeuren. Romee zie je echt groeien tijdens het verhaal en ook dit wist Van Helden op een mooie manier te doen.
Maar het verhaal gaat niet alleen over Romee als personage. Ook andere thema's komen aan bod, zoals twijfels over je relatie, snel oordelen en opkomen voor iets wat belangrijk voor je is en daarbij soms dingen doen die buiten je comfortzone liggen.
Het verhaal eindigt met een inkijkje naar deel twee. En ik kan alleen maar zeggen, ik wil verder lezen.
Het is een verhaal waarbij je de volkstuin en de mensen die er komen echt in je hart sluit. De diepgang en humor zijn perfect gedoseerd. Een echte mustread als je van feelgood houdt.
Dit boek ontvingen wij van LS Amsterdam. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Ik wil LS Uitgeverij enorm bedanken voor het recensie exemplaar!
Het verhaal Romee leidt een druk leven met drie kleine kinderen, haar vriend Thom en haar werk bij de regionale televisie. Daarnaast is er een groot geheim dat ze voor iedereen, zelfs voor haar gezin, verborgen houdt: ze verliest haar haren door de ziekte alopecia waardoor ze erg onzeker is. Vriend Thom geeft haar tijdens een avondje met z’n twee een volkstuintje cadeau. Romee weet niet wat ze met dit cadeau aan moet en waar ze de tijd vandaan moet halen… Wanneer het volkstuincomplex echter met sluiten wordt bedreigt, wegens een uitbreiding van de naastgelegen voetbalclub, zet ze alles op alles om dit tegen te houden en komt ze er pas achter wat het volkstuintje echt voor haar betekent.
Is het een aanrader? ‘Rozengeur en regenwater’ is het eerste deel in het ‘Op de volkstuin’ tweeluik. De cover is lekker vrolijk en spreekt voor zich. De fantastische, hedendaagse en humoristische schrijfstijl van auteur Danielle van Helden zorgt ervoor dat je je vanaf het eerste moment betrokken voelt bij het chaotische leven van hoofdpersonage Romee. Haar leven zit vol positieve- en negatieve uitdagingen, voelt realistisch en de beschrijvingen zijn zo goed op papier gezet dat je je makkelijk in het hoofdpersonage kunt verplaatsen. De setting waarin het boek zich grotendeels afspeelt, het volkstuincomplex, is origineel bedacht en ik krijg als anti-tuinier zelfs zin om bij ‘De groene meander’ aan de slag te gaan. Het is van Helden gelukt om haar eigen ‘moestuinervaringen’ op een fijne, levendige manier in de verhaallijnen te verwerken. De aanvulling van diverse, authentieke personages die een hartverwarmende, gezellige groep vormen en waar je simpelweg bij wilt horen, hebben als resultaat dat je van ieder hoofdstuk geniet. Zelfs de zwaardere onderwerpen als alopecia, zelfvertrouwen en vooroordelen worden op een natuurlijke maar vooral luchtige wijze met de rode draad verweven waardoor de trigger om verder te willen lezen blijft. Alhoewel sommige passages en de weg naar het plot wat voorspelbaar zijn, stoort het niet en wordt het verhaal afgesloten met een knaller van een cliffhanger die je echt niet aan ziet komen. Je kunt dan ook niet anders dan met veel nieuwsgierigheid het vervolg meteen openslaan. ‘Rozengeur en regenwater’ bevat alle elementen die je van een geslaagd feelgoodverhaal verwacht, heerlijke leesuurtjes gegarandeerd!
Romee zit niet te wachten op de volkstuin die ze kado krijgt. Ze heeft drie jonge kinderen, een baan in de mediawereld en heeft het al druk genoeg om alle ballen in de lucht te houden. Daarnaast heeft ze ook nog een groot geheim: haar haar valt uit. Ze raakt vermoed, kent stress en lijkt langzaam alle plezier in haar leven te verliezen.
Toch besluit Romee de volkstuin een kans te geven. Langzaamaan begint ze er van te genieten en lijkt ze er heerlijk te ontspannen. Maar als het tuinencomplex dreigt te verdwijnen zet Romee alles op alles om dit stukje ontspanning te behouden.
Rozengeur en regenwater is het eerste deel in de nieuwe Op de volkstuin-serie van Danielle van Helden.
Wat een genot om weer een nieuw boek van Van Helden te mogen lezen. Ook nu weer is haar schrijfstijl zo fijn, vlot, makkelijk, uitnodigend en vooral hartverwarmend.
We leren vooral Romee heel goed kennen in dit verhaal. Ze is realistisch neergezet en prachtig uitgewerkt. Haar struggles voel je en haar emoties komen goed bij je binnen. Je kan helemaal met haar meevoelen en het is of ben je bij haar op de tuin. Thom blijft eerst een beetje mysterieus. Wat voert hij in zijn schilt? Maar langzaamaan krijg je door welke rol hij in het verhaal heeft en de liefde die hij dit verhaal geeft is zo fijn!
Danielle heeft weer een geweldige verhaallijn gekozen. Een mooie opbouw, er zit spanning in en het slot is, misschien niet helemaal verrassend, maar absoluut mooi, liefdevol en lekker zwijmelig.
De thema’s die dit boek kent zijn goed uitgewerkt. Denk hierbij aan vertrouwen, vriendschap, liefde, verdriet, acceptatie en doorzettingsvermogen. In het bijzonder wordt het thema Alopecia uitgewerkt. Origineel, interessant en vooral goed om eens in de schijnwerper te zetten. Begrip voor mensen met deze beperking zal zeker groeien door dit verhaal. Je merkt dat de research van dit verhaal goed is gedaan. In het nawoord vertelt de auteur hier meer over.
Rozengeur en regenwater is een geweldige feelgood met een mooie diepgang. Het is hartverwarmend, weet je te raken en laat je zien hoe het leven met Alopecia er uit ziet en wat voor verdriet dit met zich meebrengt. Een origineel verhaal dat je dichtslaat met een lach en een traan en dat zeker nog even blijft rondspoken in je gedachten.
Chapeau Danielle, wat heb je weer een geweldig verhaal geschreven! Ik kijk enorm uit naar het tweede deel!
Voor LS mocht ik ‘Rozengeur en regenwater’ lezen van Danielle van Helden en het eerste deel van ‘Op de volkstuin.’
Romee en Thom wonen samen en hebben een druk leven: werk, hun drie kinderen en alles wat daarbij komt kijken, zoals bijvoorbeeld zwemles, balletles etc. Romee doet haar best alles op rolletjes te laten lopen, maar als haar alopecia terugkeert, is dat de genadeslag. Ze trekt zich terug, want ze schaamt zich voor haar steeds kaler wordende hoofd. Ze durft het niet te delen met Thom en dit komt hun relatie niet ten goede. Thom heeft de indruk dat het haar allemaal boven het hoofd begint te groeien en heeft iets bedacht waardoor zij meer tijd voor zichzelf zal krijgen.
Hij geeft haar een sleutel van een schuurtje op een volkstuinencomplex in de buurt. Niet wetende dat Romee het liefst binnen blijft, zodat niemand haar veranderende uiterlijk zal opmerken. Ze besluit er in elk geval een kijkje te nemen. Enerzijds schrikt ze van wat ze aantreft, anderzijds wordt ze getroffen door de groene oase van rust die op het complex heerst.
Als ze haar draai gevonden lijkt te hebben, valt “de bom.” Het volkstuinencomplex dreigt plaats te moeten gaan maken voor uitbreiding van de voetbalvereniging. Romee en anderen op het complex slaan de handen ineen en gaan hun uiterste best doen het complex te redden.
Wat een fijne feelgood heeft Danielle weer geschreven. Het is aan de ene kant een luchtig verhaal, maar aan de andere kant komen er toch wat zwaardere onderwerpen in voor, zoals het hebben van alopecia en hoe daarmee te dealen, het jezelf durven zijn en opkomen voor wat voor jou belangrijk is, saamhorigheidsgevoel en dat je soms met elkaar meer kunt bereiken dan in je eentje.
Het verhaal las soepel en ik waande me door de sfeerbeelden die Danielle schiep, helemaal in de groene oase op de volkstuin. Romee is een fijn en een herkenbaar personage, die probeert alle ballen hoog te houden, maar daar niet altijd in slaagt. Ze is heerlijk menselijk; we zijn niet perfect, we laten steken vallen maar doen ons best.
Ik heb echt genoten van dit verhaal en ben benieuwd naar het vervolg, ‘Vlinders en violen.”
Dank aan uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Rozengeur en regenwater is het eerste deel van de nieuwe feelgood serie Op de volkstuin van Danielle van Helden.
Tijdens een etentje wanneer Romee en haar vriend Thom hun twaalf jarige jubileum vieren, krijgt Romee een verrassing en ze denkt gelijk, is het dan eindelijk zover? Ze krijgt het er helemaal warm van. En dan wordt ze verrast met de sleutel van een tuintje op een volkstuincomplex. Eerst heeft ze haar bedenkingen, vooral wanneer ze de dag erna bij het complex is en ziet dat het een totale ravage is. En toch, ook al denkt ze dat het eerst vier jaar puinruimen is voordat de kinderen ook mogen meekomen, zet ze een knop om en wil ze ervoor gaan. Uiteindelijk vindt ze hier ondanks haar drukke baan, een druk huishouden en het geheim waar ze mee rondloopt, rust en ontspanning. Maar als het volkstuincomplex dreigt te verdwijnen, ondanks dat ze pas een paar weken bezig is met haar stukje tuin, zet Romee alles op alles om dit stukje geluk te behouden want het raakt haar meer dan ze had kunnen vermoeden.
🩷Een originele start met voor mij een herkenbaar moment. Wanneer je bij het zwembad staat en je kind zich niet wil omkleden voor haar zwemles, dat overkwam mij ook. Een huilend kind naast je dat zich aan je vastklampt en de andere kinderen staan voorbeeldig naast hun moeder of vader en wilden zo snel mogelijk het water in. Iets met zweet onder de oksels. Ik voel de onmacht van Romee.
Romee vindt het de laatste tijd lastig om alle ballen hoog te houden. Ze is er met haar hoofd niet bij, voelt dat haar relatie met Thom aan het veranderen is, en haar geheim kan ze waarschijnlijk niet meer lang verborgen houden. Hoe moet ze hiermee omgaan?
Het is grappig, want ik had het weer. Zodra ik aan een boek van Van Helden begin, komt er een rustig gevoel over mij heen. Ik heb genoten van een heerlijke feelgood met diepgang en realistische personages. Waarvan ik hun gevoel tijdens emotionele momenten heb meegekregen. Het verhaal is vlot geschreven en ik had echt het gevoel dat ik daar, bij het gezellige tuintje, zelf ook aanwezig was.
Ik kijk uit naar het tweede deel van de Op de volkstuin-serie!
Bedankt voor het digitale recensie-exemplaar, LS Amsterdam
𝘙𝘰𝘻𝘦𝘯𝘨𝘦𝘶𝘳 𝘦𝘯 𝘳𝘦𝘨𝘦𝘯𝘸𝘢𝘵𝘦𝘳 is het eerste deel van de feelgoodserie 𝘖𝘱 𝘥𝘦 𝘷𝘰𝘭𝘬𝘴𝘵𝘶𝘪𝘯 en neemt je mee in het leven van Romee. Ze woont samen met haar vriend Thom en samen hebben ze drie kinderen. Tussen werk, zwemlessen, schoolruns en het huishouden probeert Romee alles draaiende te houden, maar het begint haar soms boven het hoofd te groeien.
Alsof dat nog niet genoeg is, steekt iets uit haar verleden opnieuw de kop op: haar haar begint uit te vallen. Eerst probeert ze het te verbergen, maar al snel wordt duidelijk dat haar alopecia is teruggekeerd. De angst om opnieuw kaal te worden grijpt haar aan. Ze schaamt zich en trekt zich steeds verder terug, durft nauwelijks nog naar buiten en voelt zich steeds somberder worden.
Totdat Thom onverwacht met een sleutel komt: die van haar eigen moestuin. Een plekje voor haar alleen, midden op het volkstuinencomplex. Maar durft ze die stap te zetten? Durft ze weer onder de mensen te komen en zichzelf te zijn? Zo begint een nieuw hoofdstuk in Romees leven, eentje vol groei, nieuwe ontmoetingen en misschien wel een beetje hoop.
Dit is het eerste boek dat ik van Daniëlle lees, en het beviel me erg goed. Vanaf de eerste pagina leef je mee met Romee en haar verdriet. Het verhaal bevat mooie, herkenbare thema’s zoals loslaten, opnieuw beginnen en leren genieten van de kleine dingen.
Wat me vooral aansprak, is de onderliggende boodschap over zelfacceptatie en het besef dat schoonheid in veel meer zit dan alleen in uiterlijk of in dit geval: haar. De manier waarop Romee steun vindt bij anderen en hoe er langzaam nieuwe vriendschappen ontstaan, vond ik ontroerend en hoopvol.
Ook de personages op het moestuincomplex maakten indruk. Het was leuk om ze te leren kennen, en Jan heeft echt mijn hart gestolen. Ik kijk ernaar uit om verder te lezen in deel 2!
Bedankt @lsuitgeverij @danielle.van.helden.schrijft @zininfeelgood voor dit mooie recensie exemplaar.
Van uitgeverij LS kreeg een recensie-exemplaar van Daniëlle van Heldens ‘Rozengeur en Regenwater’ - deel 1 uit de duologie ‘Op de Volkstuin’. Deze recensie is objectief en ik ben niet beïnvloed tot het schrijven van een positief stuk.
Daniëlle maakt deel uit van ‘Liefs uit Utrecht genootschap’ waartoe ook Jade, Mireille en Nathalie behoren. Nu ben ik zelf ook Utrechter dus moest ik deze feelgood lezen😉
📖 Een volkstuin? Dat klinkt misschien romantisch, maar Romee zit er niet op te wachten. Met drie jonge kinderen, een baan in de mediawereld en een eindeloze berg wasgoed voelt elke dag als een survivaltocht. En dan is er nog haar grootste geheim: haar haarverlies. Vermoeidheid en stress lijken haar langzaam te verzwelgen. Wanneer haar partner Thom haar een tuintje op een volkstuincomplex cadeau doet, hoopt hij dat ze daar wat rust vindt. Voor Romee voelt het als de druppel. Toch besluit ze het een kans te geven. Wat begint als een verplichting, wordt onverwachts een bron van ontspanning. Terwijl ze tussen de brandnetels werkt en met haar handen in de aarde wroet, ontdekt ze dat geluk soms op de vreemdste plekken schuilt.
Maar als het volkstuincomplex dreigt te verdwijnen, zet Romee alles op alles om dit stukje geluk te behouden.
✍️ Ook in dit boek heeft Daniëlle weer de perfecte mix gevonden om luchtig feelgood te combineren met een diepere laag. In dit boek staat namelijk haaruitval beter bekend alopecia centraal. Een ingrijpende aandoening die het leven hoofdpersoon Romee volledig beïnvloed. Samen met buurman Jan gaat Romee op de barricades voor behoud van het complex met rondvliegende haarwerken tot gevolg. Ik moest direct denken aan het geweldige boek ‘Rust en Vreugd’ van Hendrik Groen. Lukt het Romee om het volkstuinencomplex te redden? Ga het lezen in deze heerlijke Roman. Ik geef ⭐️⭐️⭐️⭐️ en kijk met smart uit naar het 2e en laatste deel welke begin september verschijnt.
Een volkstuin vol modder, moed en een vleugje magie
Dat een boek over een volkstuin me zó kon raken, had ik van tevoren niet verwacht. Rozengeur en regenwater van Danielle van Helden is het eerste deel van een veelbelovende nieuwe serie, en geloof me: je wilt hierin wegduiken.
We volgen Romee, een jonge moeder van drie die haar handen al meer dan vol heeft aan het dagelijkse leven. Denk: slapeloze nachten, een baan, bergen wasgoed en een lijf dat niet meer meewerkt zoals ze wil. En dan krijgt ze ook nog – als verrassing – een tuintje cadeau van haar man. Eerlijk? Romee staat niet meteen te springen. Maar wat begint als iets wat ze er “ook nog even bij moet doen”, groeit langzaam uit tot een onverwachte reddingsboei.
Wat ik zo sterk vond aan dit boek, is hoe Danielle van Helden luchtige feelgood perfect mixt met zwaardere thema’s als ziekte, onzekerheid en het zoeken naar jezelf in de chaos. Het verhaal raakt, maar voelt nooit zwaar of dramatisch. Het is juist mooi en herkenbaar.
En dan die volkstuin... De manier waarop Van Helden de sfeer beschrijft maakt dat je het voelt, ruikt en bijna de aarde tussen je vingers hebt. Je staat gewoon naast Romee in je kaplaarzen, tot aan je enkels in de modder. De personages zijn menselijk, warm en eigenzinnig – stuk voor stuk mensen die je zo in je eigen buurtje tegen zou kunnen komen.
De spanningsboog krijgt een fijne boost als de volkstuin bedreigd wordt door gemeentelijke plannen. Romee komt in actie, en wat volgt is niet alleen een strijd voor een lapje grond, maar ook voor zichzelf. En ja, dan eindigt het boek ook nog eens met een verrassing waardoor ik NU al uitkijk naar deel twee. Kom maar door!
Kortom: Rozengeur en regenwater is een boek dat je laat lachen, slikken en verlangen naar een beetje meer groen in je leven. Perfect voor iedereen die houdt van feelgood met inhoud en personages die écht tot leven komen.
Rozengeur en regenwater is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie Op de volkstuin van Danielle van Helden.
Romee heeft haar handen vol: drie kleine kinderen, een drukke baan in de media en een huishouden dat nooit stilstaat. Elke dag voelt als overleven. Alsof dat nog niet genoeg is, worstelt ze in stilte met haar grootste onzekerheid, haar haarverlies, alopecia. De stress en vermoeidheid trekken een steeds zwaardere wissel op haar.
Wanneer haar partner Thom haar verrast met een volkstuintje, bedoeld als rustpunt, voelt het voor Romee juist als een extra last. Toch besluit ze om het een kans te geven. Wat begint als een verplichting, verandert langzaam in een onverwachte ontsnapping. Hoe rustgevend kan de natuur zijn in een druk leven… de volkstuintjes komen in zwaar weer maar Romee en haar medemensen geven zich niet zonder slag of stoot gewonnen.
Dit is het eerste boek wat ik heb gelezen van Danielle. Danielle van Helden staat bekend om haar feelgoodromans die maatschappelijke thema’s combineren met humor en herkenbare personages. Dit zien we ook terug in ‘rozengeur en regenwater’. Het verhaal loopt verloopt in chronologische volgorde. We volgen Romee, moeder en vriendin van Thom. Maatschappelijke thema’s worden op een mooie manier aangehaald. Ook het thema ‘alopecia’. Je merkt als lezer dat de schrijfster onderzoek heeft gedaan naar deze aandoening. Door de empathische schrijfwijze krijg je empathie voor Romee en de gevoelens waar zij mee kampt.
Ik heb erg genoten van het verhaal, zo ook van de band die Romee met Jan heeft opgebouwd! Hoe ze twijfels had aan Thom.. niet meteen oordelen..;)
Benieuwd naar deel 2 Vlinders en violen.
Dankjewel @lsuitgeverij @zininfeelgood @danielle.van.helden.schrijft voor dit recensie exemplaar.
Namens uitgeverij Luitingh Sijthoff en Zin in Feelgood mocht ik Rozengeur en regenwater; het nieuwste boek van Daniëlle van Helden, lezen en recenseren, waarvoor dank.
Rozengeur en regenwater is een heerlijke feelgood met diepgang.
Rozengeur en regenwater is het eerste boek wat ik van Danielle heb gelezen, maar één ding is zeker; ik ben fan! Danielle heeft in dit verhaal een mooie mix gemaakt tussen een luchtige feelgood, maar wist ook met wat zwaardere onderwerpen toch de diepgang in het verhaal te brengen.
De hoofdpersoon, Romee, heeft alopecia (haaruitval). Danielle heeft dit onderwerp op een fijne en respectvolle manier in het verhaal geplaatst, en ik merkte dat ze er echt onderzoek naar heeft gedaan en niet zomaar iets in het verhaal heeft gebracht.
Door de ziekte alopecia in het verhaal te brengen wist Danielle ook mooi te verwoorden hoe belangrijk zelfacceptatie is, en dat echte schoonheid van binnen zit.
Het verhaal is in een chronologische volgorde geschreven. De tijdssprongen paste precies in het verhaal. Doordat Danielle ook de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, dus waaronder ook de volkstuin, erg gedetailleerd beschreef voelde het in combinatie met de chronologische volgorde ook erg levendig aan.
Verder vond ik dat de personages zeer realistisch beschreven zijn. Ze bevinden zich in diverse situaties, welke wellicht voor vele herkenbaar zullen zijn. Vanaf het eerste moment zaten de personages in mijn hart. Oke, om Thom heb ik nog even getwijfeld, maar dat kwam uiteindelijk ook goed 😉
Bedankt Danielle, LS Uitgeverij en Zin in Feelgood. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel!
'Rozengeur en Regenwater' is geschreven op een heerlijke vlotte en fijne manier. Je kunt je echt inleven in elk personage en voelt de woede, angst maar ook alle vrolijkheid met ze mee! Zelf zie ik de moestuin al helemaal voor me, en ondanks dat ik geen groene vingers heb zou ik er zo heen willen gaan.
Het verhaal wordt geschreven vanuit Romee. Ze woont samen met haar vriend Thom en hun 3 kinderen. Op een avondje uit krijgt ze van haar man de sleutel van een moestuin cadeau. In eeste instantie weet ze niet zo goed wat ze hier van moet vinden, en hoopte ze eigenlijk op iets anders, namelijk een ring. Als ze eenmaal aan de slag gaat in haar eigen moestuin en haar 'buren' leert kennen vindt ze het steeds leuker en gezelliger. Totdat er op een dag een brief komt waarin staat dat ze het terrein van de moestuinen dreigen te verliezen aan de voetbalclub naast hun die wilt uitbreiden. Romee doet er dan ook alles aan voor haar en haar 'buren' om het moestuinencomplex te behouden en krijgt meteen op deze manier weer de smaak te pakken van haar oude baan. Ze staat namelijk voor de camera en maakt samen met haar nicht hele mooie opnames en interviews om te laten zien waarom de gemeente het moestuinencomplex moet behouden.
Het fijne van het boek is dat het een mooie feelgood roman is waarin ook de alledaagse dingen beschreven staan waarin je jezelf herkent, en niet alleen maar de rooskleurige dingen in het leven. Kortom een heerlijke roman met een prachtig verhaal erin. Kan nu al niet wachten op deel 2 van de Volkstuin. Vooral na de cliffhanger!
⭐️⭐️⭐️⭐️.5 Oh wat heb ik Daniëlle haar boeken gemist! Een boek over een volkstuin meer feelgood en lente kan niet toch? Wat heb ik genoten van dit boek ik vloog er doorheen door de vlotte schrijfstijl van Daniëlle. Ook haalt Daniëlle mooie onderwerpen aan, zo knap geschreven. Ik kan niet wachten op het volgende deel in deze leuke serie🍀💗
Oww wat is dit een heerlijk verhaal.. tranen hebben over mn wangen heen gelopen zo verdrietig om het verhaal van Romee te lezen over haar haar uitval alopecia Maar ook genoten van het leven op de volkstuin en dan heb je buurman Jan wat een lieve man is dat.. iedereen moet een buurman Jan in z’n leven hebben.. dus dit verhaal is echt een aanrader om te lezen..
Het verhaal had wel wat dieper op de andere tuinders in mogen gaan, nu zijn hun persoonlijkheden wat oppervlakkig. Maar misschien komt dat in de volgende delen?
Dit boek is het eerste deel in de 'op de volkstuin' serie. In elk deel staat een tuinder centraal.
In deel 1 maken we kennis met Romee, haar partner Thom, hun 3 kinderen en verschillende mensen die horen bij de gemeenschap op de volkstuin.
Wat een heerlijk begin van deze serie!
Een feelgoodboek over: -Een volkstuin op volkstuincomplex de Groene Meander. -Gemeenschapszin -Klein geluk -Gezinsleven met al zijn struggles -Alopecia -Zelfbeeld
Het boek heeft een hele leuke setting op de volkstuin. Het brengt gelijk de sfeer van warmte en rust. De personages zijn ontzettend divers en herkenbaar. Het boek heeft humor, diepgang en ook hilarische situaties. Paulus De cliffhanger maakt nieuwsgierig naar het volgende deel. Deel 2 verschijnt op 5 september!
Ik las en luisterde dit boek via de onlinebibliotheek. Het luisterboek wordt ingesproken door Klavertje Patijn.
Wat een heerlijk boek. Ik kon me onwijs inleven in het boek en zag het tuin complex helemaal voor me. Ondanks dat er wat zwaardere onderwerpen aan bod komen in het boek leest het totaal niet zwaar. Het is fijn geschreven en het voelt echt als een feelgood boek. De personages zijn allemaal direct tot leven te brengen in je hoofd en zelfs de kabouters zie je perfect voor je. Ik heb onwijs genoten van het boek en kan dan ook niet wachten tot deel 2 uitkomt.