Dla dobra dzieci

by Leone Milton

O Åsie, Rogerze i ich pięciorgu dzieci kilka lat temu mówiła cała Szwecja. Dzieci nie potrafiły same nawet zjeść banana, nigdy też nie chodziły do szkoły. Jak mogło dojść do czegoś takiego? I to w Szwecji?
Niestety – nie jest to odosobniony przypadek. Ami-Ro wraz z rodzeństwem zostali zupełnie odizolowani od społeczeństwa. Nie utrzymywali kontaktów ze światem zewnętrznym i byli stale narażeni na groźby i przemoc. Ojca, nazywanego przez prasę „pastorem”, skazano w końcu za terroryzowanie członków rodziny.
Matka Meliny ukrywała ją przez ponad dwadzieścia lat. Twierdziła, że ojciec dziewczyny rzekomo chce szybko wydać córkę za mąż, ale prawda była zupełnie inna…

Genres: Nonfiction, Audiobook, True Crime, Reportage

197 pages, ebook

First published May 29, 2023

Reviews

[Isabellesbokhylla · Rating 1 out of 5]

"Oj vilket intressant och viktigt ämne!" tänkte jag när jag valde att lyssna på den här boken. Vilket det också är. Det fanns en god tanke med boken och absolut var den bitvis bra och berörande, men utförandet upplevdes tyvärr slarvigt. Som att det inte fanns tillräckligt mycket material att skriva om Ystadbarnen, då fokuserade författarinnan istället på att väva in två andra fall som till viss del hade likheter. Dessa två andra fall upptog uppskattningsvis 80% av boken. Absolut, Bromöllafallet och fallet med Pastorbarnen var också skrämmande och lärorika även om alla barnen är vuxna idag, men med tanke på att boken marknadsförs som att det är fokus på Ystadbarnen (vilket hände i modern tid) så kunde jag inte låta bli att bli besviken över hur lite fokus det fallet hade.

Det kändes också som att researchen bitvis var sådär, exempelvis användes begrepp som inte är korrekta och med tanke på att författarinnan återkommande använder sig av begreppet "barnperspektiv" så var det ofta föräldraperspektivet som skildrades i boken. Boken innehöll också en hel del eget tyckande och författarinnan vävde gärna in sig själv, hennes känslor och privatliv i berättelsen.

Bitvis var boken motsägelsefull också, som i epilogen där författarinnan först pratat med en expert som uppmanar till att fler behöver visa civilkurage och våga lämna in orosanmälningar så att socialtjänsten kan agera, så tar författarinnan i nästa mening med en jurist som totalsågar socialtjänsten och även en utarbetad socialarbetare som vill lämna yrket - vad vill egentligen författarinnan säga?

Författarinnan pratar alltså med en jurist som gör karriär på att företräda FÖRÄLDRAR (och inte barnet) i domstolsprocesser och ber alltså denna jurist uttala sig om barnperspektiv och barns behov...

Upplägget hade kanske fungerat som podcast-snack, men det gör sig inte riktigt bra som reportagebok.

Det var väll ungefär en sammanfattning av varför jag betygsätter denna bok lågt. Tyvärr.

[Cornelia · Rating 2 out of 5]

Fruktansvärda människoöden men så rörigt och tråkigt återgivet. Journalisten/författaren har mer fokus på att framhäva sin egen godhet än att berätta barnens öden.

[Tove Bäcklund · Rating 1 out of 5]

Gav upp på den. Jag är inte förtjust när man säger hur andra känner och det framstår som en sanning för hur det var. ”Han kände säkert, hon kände nog, han trodde nog.” Eller ungefär ”Han tänkte säkert happy wife happy life”…. Nej tack.

[mommy_and_books · Rating 4 out of 5]

"[...] Nocą przy­cho­dzi dia­beł i za­biera nie­grzecz­­ne dzie­ci. Cią­gnie je za włosy wiel­kimi, ku­dła­tymi łap­skami wprost pod bramy pie­kieł. [...]"

Bardzo przejmujący i wstrząsający reportaż napisała szwedzka autorka Leone Milton. W "Dla dobra dzieci" otrzymacie historię kilkorga dzieci, które były sterroryzowane przez własnych rodziców — potworów. Przemoc psychiczna i co jakiś czas fizyczna to ich codzienność. O manipulacjach nawet nie wspomnę. Odcięcie od społeczeństwa, ukrywanie własnych dzieci dla ich "dobra" to podstawa takich rodziców-tyranów. Moim zdaniem takie ludzkie potwory nie powinni mieć dzieci ani zakładać rodzin.
Poznacie tutaj między innymi: Ame­lię, Ami-Ro i Me­li­nie.
Szkoda, że w ludziach panuje znieczulica i nie reagują na krzywdę, która dzieje się za ich ścianami. Może gdyby zareagowali, opisane w tym reportażu dzieci szybciej wróciłyby do życia w społeczeństwie. Nie rozumiem rodziców, którzy umyślnie ograniczają wolność swoich pociech. Nie rozumiem urzędników, którzy nie reagują i nie interesują się losem dzieci.
Szwecja wydawała mi się krajem, w którym "dobro" dzieci jest najważniejsze. Po tym reportażu zmieniłam zdanie.
Koniecznie przeczytajcie lub wysłuchajcie reportaż "Dla dobra dzieci" autorstwa Leone Milton.

[Szklanka Coś · Rating 2 out of 5]

Tak ważny temat zrealizowany w tak zły sposób. Dysproporcja w poświęceniu czasu oraz zaangażowania wszystkim sprawą jest ogromna, a autorka zdaje się gubić obiektywizm. Żadna z przedstawionych historii nie wyczerpuje tematu.

[Tisaiaa · Rating 3 out of 5]

⭐3,4/5
Dobry reportaż, choć opis może być mylący. Wbrew pozorom tej sprawie, poświęcono najmniej czasu. Prowadzenie narracji wydaję się odrobinę chaotyczne, ale najważniejsze jest to, że problem wybrzmiewa. Podsumowanie i apel na koniec bardzo potrzebny.

[Elly · Rating 2 out of 5]

Bra bok om ett viktigt ämne men viktigt att veta att boken inte handlar om Ystadsfamiljen som boken verkar vara centrerad runt. Ingen från Ystadsfamiljens barn ville medverka eller bli intervjuade, ändå framstår det som att det är just detta som boken handlar om. Det stämmer inte, känns missledande av författaren så ger boken endast 2 stjärnor.

[Karin · Rating 2 out of 5]

Den här boken hade verkligen kunnat vara intressant, men kändes inte alls särskilt välskriven. Tvärtom känns det som ett hastverk. Tre ytligt återberättade historier, som alla tre är skrämmande, men vitt skilda händelser.
Synd!

[Julia · Rating 1 out of 5]

DNF-Did Not Finish. Klarade inte att lyssna klart på ljudboken. Älskar true crime så trodde att jag skulle gilla denna boken, men tyvärr så var den väldigt spretig, dåligt skriven och tråkig att ta sig igenom.

[Kasia Safiejko · Rating 2 out of 5]

walczę ciągle żeby dać jej trochę więcej gwiazdek, ale prawda jest taka, że naprawdę mi się nie podobała. nie wiem w sumie (spoko) czemu bo gdyby ktoś mi ją streścił to by się wydawała interesująca. może to, że te historie (okropnie tragiczne i wypełnione beznadzieja) występowały tak bardzo po sobie i nie wiedziałam za bardzo co się dzieje. denerwował mnie głos lektorki.

[Karin Karlsson · Rating 3 out of 5]

Jag tyckte den var intressant.

[ablv.reads · Rating 1 out of 5]

Dåligt skriven, alldeles för mycket om författaren och hennes privatliv.

[Karolina Kuś · Rating 2 out of 5]

Książka, która miała być reportażem. Zbitek dziwnych wywiadów i przemyśleń autorki napisany jak przez dziecko z podstawówki. Temat dzieci poza systemem w Szwecji to nawet nie jest za bardzo omówiony. Mam wrażenie, jakbym czytała odcinek sprawy dla reportera.

[kamilka ❦❦ · Rating 2 out of 5]

Ojej.. Reportaż o cierpieniu dzieci, tylko że te dzieci są w nim zupełnie gdzieś na drugim planie. Cała sprawa przedstawiona chaotycznie, że niekiedy musiałam się dobrze zastanowić o co chodzi.

[Alma Åkesson · Rating 2 out of 5]

Intressant ämne man ganska dålig skrivit

[Nadja Olsson · Rating 2 out of 5]

Dramatiska och tragiska livsöden, men tråkigt berättat.

[Tabita · Rating 2 out of 5]

Ganska generöst betyg …

[Joel Resare · Rating 1 out of 5]

Med en svårbegriplig naivitet och okunskap lyckas författaren ta ett oerhört intressant ämne till något som mest fokuserar på hennes egna trygga liv under sin graviditet och tidiga föräldraskap. Boken handlar om föräldrar med svåra psykiska tillstånd och författaren avrundar boken med att om de bara fått tidiga insatser från Soc hade det nog gått bättre. Hela boken ger känslan av en tonåring som fått i uppdrag i skolan att skriva en rapport men inte lan hålla sig från att ständigt fokusera på sig själv.

Dessutom förekommer en ickebinär person bland offren författaren intervjuar och mer energi läggs på att respektlöst prata om vilket kön barnet blev fostrad till än att beskriva föräldrarnas våld mot barnet.

Sist men definitivt inte minst så verkar författaren ha förstått att begreppet barnperspektiv är positivt men inte lyckats förstå vad det är för gång på gång tar hon ett ganska oreflekterat föräldraperspektiv. Författaren tar barns oerhörda trauman och använder det för att klappa sig själv på axeln och snuddar oerhört ytligt på att förstå samhällsstrukturerna och psykologin bakom vad som hänt. Författaren kan inte på något sätt härbärgera sina egna känslor som uppstår i skrivandet.

[Mati 'Matimajczyta' · Rating 3 out of 5]

I listened to the book in audiobook format and have the feeling that either I listened to it before or I saw this story in some documentary. It’s hard for me to clearly relate to it. The whole book feels somewhat chaotic, although it is organized and chronological, which helps the story flow smoothly, I don’t fully understand where some event descriptions come from. I’m unsure if these are facts or the author’s interpretations, which makes certain moments feel disconnected to me. It’s possible that in conversations with the people involved, some tried to justify or soften the situation, adding to the confusion and incomplete understanding. This might also be because I live in a different country and haven’t witnessed similar events, so I feel the author’s interviewees introduced some confusion and inconsistencies.
The story itself is dreadful, I cannot grasp how someone can deceive those around them, manipulate their own children, and do so in front of others. We have human and children’s rights, living in Europe, in a civilized world, yet we still can’t handle physical violence within a full family. The question remains how to protect children from a mother, from abandonment, and from the fact that "what’s best for the child" means something completely different to everyone.

[ᴘᴀᴜʟɪɴᴀ · Rating 1 out of 5]

chyba najgorsza książka w tym roku. temat, bardzo ciekawy a jeszcze bardziej istotny w dzisiejszych czasach. autorka pisała niezwykle chaotycznie, za dużo w tym jej zdania, które w sumie nic nie wnosiło i tych przypuszczeń/domysłów. w pewnym momencie było tyle powtarzania tego samego, że już nie mogłam wytrzymać. bardzo brakowało mi rozdziału, nawet na końcu, o chorobach psychicznych oprawców, bo w tej książce miałam poczucie, że zostali przedstawieni po prostu jako źli ludzie. nie polecam, zwłaszcza na bookbeacie, bo narracja też okropna.

[dora_shelley · Rating 3 out of 5]

Portretowane w książce historie dzieci przez lata przetrzymywanych w izolacji przez rodziców same w sobie były ogromnie przejmujące. Niemniej styl reportażu, niektóre wstawki z doświadczenia samej autorki czy wyrażane opinie wydawały mi się trochę nie na miejscu. Poza tym, książka zapowiadała się portretować w równej mierze trzy historie, a de facto skupiła się tylko na jednej, tym samym sprawiając, że wrażenie całości stawało się o wiele mniej spójne.

[Ilona · Rating 2 out of 5]

Cudowna opieka społeczna w Szwecji, stawiająca dobro dziecka ponad wszystko, nie słuchająca żadnych wytłumaczeń, tylko działająca natychmiastowo, jak widać najlepsza nie jest.
Od pierwszych stron czułam taki dyskomfort. Później dopiero go nazwałam. Sposób działania służb państwowych kojarzy mi się z totalitaryzmem. Tam nie ma nic zdrowego, ani normalnego. Nie ma po prostu człowieka. Są jednostki. I te jednostki jak widać, zawodzą.

[Zuzia · Rating 2 out of 5]

Niestety, książka okazała się sporym rozczarowaniem. Spodziewałam się pogłębionej analizy tematu dzieci z Ystad, tymczasem ten wątek był ledwie muśnięty. Zamiast tego dominowały osobiste przemyślenia autorki, momentami chaotyczne i nie do końca związane z głównym tematem. Słuchając audiobooka, miałam wrażenie, jakby to był długi, niespójny odcinek podcastu, a nie rzetelna publikacja. Potencjał był, ale został rozmyty.

[Daria · Rating 3 out of 5]

Duży zarzut do tej książki jest taki, że o pierwszej sprawie nie ma prawie wcale żadnych informacji, kiedy kolejne są szczegółowo opisane. Też były momenty, kiedy autorka wtrącała swoje zdanie, czy też swoją historię życia, co nie do końca uważam jest dobra do tego typu książek.
Daje 3 ⭐ głównie dlatego, że słuchałam, i dzięki temu "płynęło się" przez te historie (co nie zmienia faktu, że to historie trudne, i wręcz niewyobrażalne).

[Zofia · Rating 1 out of 5]

OKROPNA
Z całym szacunkiem ale wybierając reportaż o rodzinach we Szwecji NIE OBCHODZI MNIE TO że autorka jeździła na koniu, miała zaburzenia odżywiania, jest w ciąży lub jakie odgłosy wydaje jej małe dziecko czy informacja o przyjeździe kuzynki.
(autorka nie należy do żadnej z tej rodzin)
Jedyna spoko rzecz książki to to, iż przybliżyła mi luki w Szwedzkim systemie natomiast nie zaskarbiła sobie mojej wiarygodności.

[Julia Gierczak · Rating 2 out of 5]

Po polsku "Dla dobra dzieci". Bardzo ciekawy temat, ale raz, że wydawało się to niesłychanie tendencyjne (wyrok wydany: matka psychopatka, ojciec cacy, być może tak, ale czy to aby jednoznaczne i to tak radykalnie?), a dwa, że jest tu pewien chaos, słabe proporcje wątków i mało zajmujący sposób przedstawienia tak wstrząsających historii.

[swiatladziewczyna · Rating 3 out of 5]

dla mnie zbyt chaotyczna, mam wrażenie, że przytoczone problemy i historie były tylko pogłaskane po powierzchni, a ja wolałabym wejść w nie trochę głębiej,
czegoś mi brakowało i format (przeplatanie różnych historii) też nie przypadl mi go gustu

jednak nadal duzo się z niej dowiedziałam i zakończenie totalnie na plus ❤️‍🩹

[Lin Melikie · Rating 2 out of 5]

Lyssnade på denna. Jag tycker att boken är väldigt svår att recensera. Den handlade inte så mycket om fallen, som att hon inte hade tillräckligt med material för att fylla i boken. Vid ett tillfälle i boken såg hon Hedda Stiernstedt på ett event och skriver hennes namn tre gånger på kort tid. Vet inte. Ville verkligen veta mer om barnen från Ystad.

[Emma Nordström · Rating 2 out of 5]

Bli inte avskräckt av min låga rating. Berättelserna var definitivt gripande och berörande; det är utförandet mina ynka två stjärnor riktar sig till. Jag anser att en författare inte ska blanda in för mycket av sitt privatliv i ett reportage om försummade och misshandlade barn.

[lemnisace · Rating 2 out of 5]

próbuje być o wszystkim, jest o niczym; to za mało na reportaż, za mało danych, twardych faktów, dokumentów, za dużo opiera się na zeznaniach - i to jednej strony. nie mówiąc o tym, że tragedia dzieci, którymi rekamuje się książka, to jedynie szybko walnięty wstępniak.