Antysemickie chrześcijaństwo

by Artur Nowak, Stanisław Obirek

Pierwsze getta zorganizowali papieże. To oni doszli do wniosku, że Żydów należy ośmieszać, każąc im nosić specjalne stroje. Narracja świętych doktorów Kościoła, redukująca rodaków Jezusa do odznaczających się charakterystycznym fetorem roznosicieli chorób, mordujących dzieci na macę, wpisana jest w historię chrześcijaństwa. Wyssane z palca oskarżenia rzucano bezkarnie w świątyniach oraz umieszczano beztrosko w listach apostolskich i encyklikach papieskich. W XX wieku Hitler rozwinął tę lekcję antysemityzmu i oparł Holocaust na tych oszczerstwach.

Antysemickie chrześcijaństwo to opowieść o tym, jak chrześcijańskie kłamstwo, że Żydzi ukrzyżowali Jezusa, przemieniło się w historyczny fakt, że chrześcijanie od ponad dwóch tysięcy lat krzyżują Żydów.

Przemilczana historia, która pokazuje, do czego doprowadziła trwająca dwa tysiące lat lekcja pogardy.

240 pages, Hardcover

First published May 6, 2025

Reviews

[Olga · Rating 3 out of 5]

Mam problem z oceną tej książki. Z jednej strony uważam, że jest bardzo potrzebna - tworzy w polskim czytelniku pewien dyskomfort, który jest nam potrzebny, żeby zmierzyć się z tematem antysemityzmu. Zawsze uważałam, że zamiatanie go pod dywan nie pomoże nikomu. Inna sprawa, że z tego, jak mocno ten antysemityzm się na naszych ziemiach zakorzenił, można nawet nie do końca zdawać sobie sprawę, bo bynajmniej nie jesteśmy o nim uczeni w szkołach, poza szkołą również specjalnie się o tym się nie mówi - chyba że w kontekście rozdzierania szat, że znowu się oni, Żydzi, na nas uwzięli, i w sumie nie wiadomo, o co im chodzi, bo myśmy ich przecież tak ratowali.

A teraz druga strona medalu. Po pierwsze, wydanie ma trochę niedociągnięć - błędnie przytaczane tytuły książek, przypisy w postaci odnośnika do folderu na dysku C (sic!)... Sama forma również jest przedziwna - to zapis rozmowy autorów ze sobą nawzajem, zasadniczo w klimacie "mhm mhm, jak słusznie zauważyłeś...", "masz całkowitą rację, mówiąc, że...". Jednak to, co mnie w "Antysemickim chrześcijaństwie" irytowało najbardziej, to selektywne podejście do informacji.

Po pierwsze, wspomnienie o "globalnym wmożeniu fali lewicowego antysemityzmu zarówno w Europie Zachodniej, Stanach Zjednoczonych, jak i w Polsce" po ataku Hamasu z 7 października 2023 r. w taki sposób, jakby Izrael nie podjął po nim absolutnie żadnych działań odwetowych. Gaza? I don't know her, "chodzi o (...) prawo do antysemityzmu przy zachowaniu dobrego mniemania o sobie". Słucham??? Oczywiście, faktycznie można zaobserwować rosnący (lub bardziej śmiały) antysemityzm, ale upraszczanie tej sytuacji w taki sposób jest nieuczciwe. Można jednocześnie potępiać i zbrodnie Hamasu, i zbrodnie Izraela w Gazie, naprawdę.

Po drugie, autorzy odnoszą się do Nowego Testamentu jako antysemickiego, gdyż ten skupia się na złych faryzeuszach, zamiast na Rzymianach jako okupantach. Tyle tylko, że... ten okupant był dogadany z żydowskimi elitami. Nie była to sytuacja, w której cały naród zgodnie występuje przeciwko najeźdźcy. Byli równi i równiejsi. Na pewno można znaleźć w Nowym Testamencie problematyczne kwestie, ale nie trzeba ich generować przez upraszczanie historii.

Po trzecie, odniesienia do "Lalki". O ile jeden z autorów słusznie zauważył, że "Lalka" jest doskonałą, bardzo wierną kroniką swoich czasów i stąd też bardzo dobrze dokumentuje ówczesny antysemityzm (naprawdę ciężko się dzisiaj czyta niektóre fragmenty), to nie wspomina o tym, że Prus ten antysemityzm ośmiesza. Wokulski celnie punktuje swoich rozmówców i dziury w ich teoriach spiskowych. Myślę, że warto to oddać tej książce i nie stawiać jej na równi z innymi polskimi powieściami, które też ukazują antysemickie postawy, ale już niekoniecznie w złym świetle.

No i tak sobie myślę... jeśli widzę kwiatki w tym, co jest mi już znane z innych źródeł, to jak mogę mieć zaufanie do tego, co od autorów słyszę po raz pierwszy?

[Matylda Szewczak · Rating 3 out of 5]

Po pierwszych rozdziałach widać, że książkę pisali sfrustrowani i wręcz wściekli ludzie, dla których sprawa Kościoła cały czas jest otwarta i bolesna. Nie musi być to oczywiście minusem dla książki, ale dla tej jest, bo odbija się w strukturze początkowych rozdziałów – rozmowa wydaje się lekko chaotyczna, wątki się urywają, wracają za chwilę. Można powiedzieć, że jak w prawdziwej rozmowie, a zapisem tejże miała być z założenia ta książka, ale czasami trafiają się zdania kulfony, tak urwane, że trzeba je sobie samemu archeologicznie złożyć, żeby zrozumieć ich sens.
Boli w książce brak odnośników do źródeł, często pada wiele ogólników, np. w stosunku do historii starożytnej, przez co danych nie można szybko zweryfikować – a pojawiają się pewne niedoprecyzowania, naciągnięcia, powtórzenia banalnych frazesów, jak np. kwestia reprezentacji Żydów w literaturze przed i po "Panu Tadeuszu" czy przestawienie mesjanizmu polskiego.
Nie jest to kompendium wiedzy – i też do tego chyba nie aspiruje. Dobra pozycja do zapoznania się z tematem, jako materiał do przemyślenia i dalszych obserwacji, Autorzy podają również pozycje już bardziej naukowe jako warte przeczytania. Widać, że są oczytani, obeznani także z realiami politycznymi wokół kwestii żydowskich. Na pewno wielką zaletą książki jest ich bezkompromisowość w stwierdzaniu faktów i rozliczaniu Kościoła z dziejowej winy, co wymaga ogromu pracy i odwagi cywilnej.

[Dominika Dziubak · Rating 3 out of 5]

Bardzo potrzebna książka o szalenie ważnej tematyce, ale niestety nieodpowiednia, jeśli jest to pierwsze bliższe spotkanie z tematem chrześcijańskiego antysemityzmu. Autorzy wiele wątków traktują po macoszemu. Niejako tylko je hintują, nie wyjaśniając nic więcej czytelnikowi, który nie ma pojęcia o niektórych zagadnieniach. Książka jest chaotyczna. Niewątpliwie na niekorzyść działa tu forma rozmowy obu autorów.
Pozycja ta zyskałaby wiele, gdyby autorzy napisali ją w sposób tradycyjny, uporządkowany i chronologiczny. Jej braki zachęcają jednak do zgłębiania literatury przedmiotu. Autorzy rozniecili we mnie pragnienie poznania odpowiedzi na pytania, które sami we mnie zasiali.

[mommy_and_books · Rating 4 out of 5]

" [...] Pamiętajmy, że w świecie antyku ludzie wierzyli w różnych bogów i żaden z wyznawców jednego boga nie zwalczał wyznawców innego boga. [...]"

Z tej książki można wysunąć jeden wniosek, że Żydzi są święci, a Chrześcijanie (czytaj Katolicy) to samo zło. Niestety, nie zgadzam się z tą teorią. Czy autorzy tego reportażu są antykatolikami? Żydzi i katolicy mają swoje za uszami. Można śmiało stwierdzić: kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem.
"Antysemickie chrześcijaństwo" autorstwa Artura Nowaka i Stanisława Obirek, to bardzo trudna książka. Czytałam ją dosłownie przez kilka dni. Odebrałam ją, jako merytorycznie czysty hejt na chrześcijaństwo. Napisana jest w takim przytłaczającym tonie, że aż czytelnik zastanawia się, co jest prawdą, a co nie. Nie wiem, czy wy tak samo ją odebraliście jak ja.
Każdy z nas wie, że Kościół mnóstwo rzeczy zatajał przed wiernymi i niestety nadal to robi. Jednak głęboko wierzę w to, że to właśnie Żydzi wydali na śmierć Jezusa Chrystusa i żadna książka nie przekona mnie, do zmiany zdania w tym temacie.
Jeżeli macie czas i lubicie czytać rozważania teologiczno historyczne, to śmiało sięgnijcie po "Antysemickie chrześcijaństwo" autorstwa Artura Nowaka i Stanisława Obirek.
Od razu zaznaczę, że nie jestem antysemitką. Dlaczego? Dlatego, że Jezus Chrystus był Żydem. Mam nadzieję, że Holokaust już nigdy więcej się nie powtórzy. Nie ma pozwolenia na mordowanie ludzi bez względu na religię, rasę i kolor skóry. Mam nadzieję, że kiedyś obudzimy się w świecie, w którym wszyscy będą się szanowali i żyli ze sobą w czystej harmonii. Czy jest to realne?
Autorzy tej książki cofają się w czasie i dogłębnie analizują historię prześladowania Żydów przez Chrześcijan. Przyznam szczerze, że nie znałam większości przytoczonych informacji i jestem w totalnym szoku. Po tej książce jestem rozbita. Jak mam się z tego otrząsnąć?

[Magda · Rating 4 out of 5]

4,5.