What do you think?
Rate this book
Vlinders en violen (Op de volkstuin Book 2)
Vlinders en violen is het tweede deel in de nieuwe feelgoodserie Op de volkstuin van Danielle van Helden.
De volkstuin? Dat is wel het laatste waar Tess wil zijn. Dertien jaar geleden keerde ze De Groene Meander de rug toe, vastbesloten nooit meer terug te keren. Wat daar gebeurde, houdt ze diep weggestopt. Tegenwoordig leidt ze een keurig een degelijke baan als accountant, een hip maar duur appartement in Utrecht – alles lijkt perfect. Maar waarom knaagt er iets?
Als haar vader ziek wordt, móét ze terug om zijn oude tuin op orde te brengen. Met frisse tegenzin trekt ze haar kloffie aan. Maar zodra ze het tuinhuis opent, komt het verleden pijnlijk dichtbij.
En dan is daar Rayan – vroeger irritant, nu verdacht charmant. Terwijl Tess zich een weg baant door oude herinneringen en nieuwe kansen, ontdekt ze dat de tuin meer voor haar in petto heeft dan ze ooit had durven denken…
De volkstuin? Dat is wel het laatste waar Tess wil zijn. Dertien jaar geleden keerde ze De Groene Meander de rug toe, vastbesloten nooit meer terug te keren. Wat daar gebeurde, houdt ze diep weggestopt. Tegenwoordig leidt ze een keurig een degelijke baan als accountant, een hip maar duur appartement in Utrecht – alles lijkt perfect. Maar waarom knaagt er iets?
Als haar vader ziek wordt, móét ze terug om zijn oude tuin op orde te brengen. Met frisse tegenzin trekt ze haar kloffie aan. Maar zodra ze het tuinhuis opent, komt het verleden pijnlijk dichtbij.
En dan is daar Rayan – vroeger irritant, nu verdacht charmant. Terwijl Tess zich een weg baant door oude herinneringen en nieuwe kansen, ontdekt ze dat de tuin meer voor haar in petto heeft dan ze ooit had durven denken…
273 pages, Kindle Edition
Published September 5, 2025
27 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
September 16, 2025
⭐️⭐️⭐️⭐️
Vlinders en Violen is het tweede deel uit de Op de volkstuin duologie van Daniëlle van Helden.
In dit deel leer je Tess beter kennen. Dertien jaar geleden keerde Tess volkstuin De Groene Meander de rug toe, er van verzekerd dat ze nooit meer terug zou keren. Maar doordat haar vader ziek wordt móét ze wel terug om zijn tuin weer op orde te brengen. Met frisse tegenzin trekt ze haar tuinpak aan en gaat ze aan de slag. Maar zodra ze terugkeert in het tuinhuis, keert ook het verleden terug…
Voordat je wil beginnen aan Vlinders en Violen, vraag jezelf dan van te voren af of dat je genoeg leestijd hebt. Dit verhaal pakt je namelijk vanaf moment één vast en laat je ook niet meer los.
Ik heb het eerste deel uit deze duologie – Rozengeur en regenwater – al mogen lezen, dus ik was al een beetje bekend met de schrijfstijl van Danielle. Daarom was ik ook direct erg enthousiast toen ik werd benaderd door Luitingh Sijthoff of dat ik dit verhaal ook wilde lezen en recenseren.
Danielle weet met haar schrijfstijl een fijn en gebalanceerd verhaal neer te zetten. In dit verhaal komen wat heftigere onderwerpen naar voren zoals rouwverwerking. Dit heeft Danielle op een respectvolle manier in het verhaal verwerkt. Ook weet ze dit onderwerp voldoende af te wisselen met luchtige onderwerpen zoals humor en liefde.
Ook heeft Danielle een erg realistische en pakkende schrijfstijl, waardoor de diverse emoties ook echt voelbaar waren.
Het hoofdpersonage Tess vond ik een realistisch en boeiend personage. Vanaf het begin was het al duidelijk dat Tess in haar verleden iets heftigs meegemaakt heeft. Gaandeweg het verhaal wordt het steeds een beetje duidelijker wat ze heeft meegemaakt. Het personage van Tess is neergezet in het ik-perspectief. Hierdoor voelde Tess voor mij aan als een toegankelijk en realistisch personage. Ook vond ik het prettig om te lezen welke ontwikkelingen haar personage ondergaat.
Ook komen er weer een paar bekende personages uit het eerste deel aan bod, zoals Sjaak. Er zijn wat problemen op de volkstuin, en daar heeft Sjaak natuurlijk weer een oplossing voor.
Ik kan niets anders zeggen dat dat ik weer onwijs heb genoten van dit verhaal.
Luitingh Sijthoff, bedankt voor het toesturen van een recensie-exemplaar.
Daniëlle, bedankt voor het schrijven van dit verhaal.
*Ik heb dit exemplaar gekregen in ruil voor een recensie. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
Vlinders en Violen is het tweede deel uit de Op de volkstuin duologie van Daniëlle van Helden.
In dit deel leer je Tess beter kennen. Dertien jaar geleden keerde Tess volkstuin De Groene Meander de rug toe, er van verzekerd dat ze nooit meer terug zou keren. Maar doordat haar vader ziek wordt móét ze wel terug om zijn tuin weer op orde te brengen. Met frisse tegenzin trekt ze haar tuinpak aan en gaat ze aan de slag. Maar zodra ze terugkeert in het tuinhuis, keert ook het verleden terug…
Voordat je wil beginnen aan Vlinders en Violen, vraag jezelf dan van te voren af of dat je genoeg leestijd hebt. Dit verhaal pakt je namelijk vanaf moment één vast en laat je ook niet meer los.
Ik heb het eerste deel uit deze duologie – Rozengeur en regenwater – al mogen lezen, dus ik was al een beetje bekend met de schrijfstijl van Danielle. Daarom was ik ook direct erg enthousiast toen ik werd benaderd door Luitingh Sijthoff of dat ik dit verhaal ook wilde lezen en recenseren.
Danielle weet met haar schrijfstijl een fijn en gebalanceerd verhaal neer te zetten. In dit verhaal komen wat heftigere onderwerpen naar voren zoals rouwverwerking. Dit heeft Danielle op een respectvolle manier in het verhaal verwerkt. Ook weet ze dit onderwerp voldoende af te wisselen met luchtige onderwerpen zoals humor en liefde.
Ook heeft Danielle een erg realistische en pakkende schrijfstijl, waardoor de diverse emoties ook echt voelbaar waren.
Het hoofdpersonage Tess vond ik een realistisch en boeiend personage. Vanaf het begin was het al duidelijk dat Tess in haar verleden iets heftigs meegemaakt heeft. Gaandeweg het verhaal wordt het steeds een beetje duidelijker wat ze heeft meegemaakt. Het personage van Tess is neergezet in het ik-perspectief. Hierdoor voelde Tess voor mij aan als een toegankelijk en realistisch personage. Ook vond ik het prettig om te lezen welke ontwikkelingen haar personage ondergaat.
Ook komen er weer een paar bekende personages uit het eerste deel aan bod, zoals Sjaak. Er zijn wat problemen op de volkstuin, en daar heeft Sjaak natuurlijk weer een oplossing voor.
Ik kan niets anders zeggen dat dat ik weer onwijs heb genoten van dit verhaal.
Luitingh Sijthoff, bedankt voor het toesturen van een recensie-exemplaar.
Daniëlle, bedankt voor het schrijven van dit verhaal.
*Ik heb dit exemplaar gekregen in ruil voor een recensie. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
September 10, 2025
“Tess ontfermt zich over de volkstuin van haar vader. Maar waar alles groeit en bloeit, komt ook het verleden weer boven.”
Vlinders en violen is het tweede deel in de duologie Op de volkstuin. We zijn weer op De Groene Meander, maar lezen deze keer mee met Tess. Zij is de dochter van “buurman Jan”. Na een beroerte zit hij in een revalidatiecentrum en Tess doet haar best om haar vader te helpen. Het onderhouden van de volkstuin hoort daar ook bij, al wil Tess dat absoluut niet door de herinneringen die ze heeft aan het complex.
Toch gaat Tess naar De Groene Meander en daar ziet ze Rayan. Ze kent hem nog van vroeger, toen het nog leuk was op de tuin… Beetje bij beetje krijg je als lezer te weten wat er gebeurd is 13 jaar geleden. Ook lees je stukjes over de baan van Tess, die toch niet zo goed lijkt te passen.
Er zijn veel terugkomende personages, laten we Sjaak zeker niet vergeten! En ook dit keer heeft een kabouter weer een rolletje, klein weliswaar. Het complex krijgt te maken met vandalen, Sjaak heeft daar natuurlijk ook weer een passende oplossing voor.
Vlinders en violen heeft rouw als thema, daardoor denk ik dat veel mensen stukjes zullen herkennen. Ook ik kon me goed inleven in Tess. Daniëlle van Helden heeft een fijne schrijfstijl. Er zitten grapjes in, maar is voornamelijk heel serieus, kort en krachtig.
Over de gebeurtenissen in het vorige deel wordt weinig gesproken, dus op zich kun je de delen los van elkaar lezen. Maar aangezien het toch maar twee delen zijn, zou ik je aanbevelen beide boeken op volgorde te lezen.
Bedankt @lsuitgeverij @zininfeelgood voor het opsturen van dit digitale recensie exemplaar. Bedankt @danielle.van.helden.schrijft voor het schrijven van dit boek 💚
Vlinders en violen is het tweede deel in de duologie Op de volkstuin. We zijn weer op De Groene Meander, maar lezen deze keer mee met Tess. Zij is de dochter van “buurman Jan”. Na een beroerte zit hij in een revalidatiecentrum en Tess doet haar best om haar vader te helpen. Het onderhouden van de volkstuin hoort daar ook bij, al wil Tess dat absoluut niet door de herinneringen die ze heeft aan het complex.
Toch gaat Tess naar De Groene Meander en daar ziet ze Rayan. Ze kent hem nog van vroeger, toen het nog leuk was op de tuin… Beetje bij beetje krijg je als lezer te weten wat er gebeurd is 13 jaar geleden. Ook lees je stukjes over de baan van Tess, die toch niet zo goed lijkt te passen.
Er zijn veel terugkomende personages, laten we Sjaak zeker niet vergeten! En ook dit keer heeft een kabouter weer een rolletje, klein weliswaar. Het complex krijgt te maken met vandalen, Sjaak heeft daar natuurlijk ook weer een passende oplossing voor.
Vlinders en violen heeft rouw als thema, daardoor denk ik dat veel mensen stukjes zullen herkennen. Ook ik kon me goed inleven in Tess. Daniëlle van Helden heeft een fijne schrijfstijl. Er zitten grapjes in, maar is voornamelijk heel serieus, kort en krachtig.
Over de gebeurtenissen in het vorige deel wordt weinig gesproken, dus op zich kun je de delen los van elkaar lezen. Maar aangezien het toch maar twee delen zijn, zou ik je aanbevelen beide boeken op volgorde te lezen.
Bedankt @lsuitgeverij @zininfeelgood voor het opsturen van dit digitale recensie exemplaar. Bedankt @danielle.van.helden.schrijft voor het schrijven van dit boek 💚
September 13, 2025
De volkstuin is de laatste plek in haar leven waar Tess ooit nog wil komen. Dertien jaar geleden keerde ze De Groene Meander de rug toe en was vastbesloten om hier nooit meer terug te komen. Wat er toentertijd gebeurde heeft ze diep weggestopt. Tegenwoordig heeft ze haar leven helemaal op orde: ze heeft een degelijke baan als accountant en een hip en duur appartement in Utrecht. Haar leven lijkt perfect. Maar waarom voelt dat dan niet zo? Wanneer de vader van Tess ziek wordt, móét ze terug naar de volkstuin om alles op orde te brengen. Met enige tegenzin trekt ze haar kloffie aan. Maar zodra ze het tuinhek opent, komt het weggestopte en pijnlijke verleden erg dichtbij. Dan duikt ook nog Ryan op, vroeger irritant, maar nu erg aantrekkelijk. Tess baant zich een weg door oude herinneringen en nieuwe kansen, waardoor ze inziet dat de tuin meer in petto heeft dan ze ooit had kunnen durven dromen.
Mijn ervaring:
Love it! Wat een verrassend, krachtig en indrukwekkend vervolg van de Op de volkstuin-serie. Danielle van Helden heeft een hele levendige, vlotte en fijne schrijfstijl en weet veel emotie, sfeer en gevoel in het verhaal te stoppen, waardoor je opgaat in het verhaal van Tess en een rollercoaster aan emoties ervaart.
Ditmaal lezen we het verhaal van Tess, de vader van de man die aan het einde van de vorige serie een beroerte kreeg. Deze jonge, hartwerkende en ambitieuze vrouw is realistisch en fijn neergezet en al snel sluit je haar in je hart. Daarbij laat Danielle ook snel merken dat Tess kampt met weggestopte emoties en trauma's uit haar jeugd, wat je als lezer nieuwsgierig maakt. Naast Tess komen ook alle andere volkstuin beheerders weer terug in het verhaal, die we kennen uit deel één. Daarbij wordt ditmaal de nadruk gelegd op Ryan, een oude bekende van Tess. Het personage is wat geheimzinnig neergezet, maar wordt naarmate het verhaal vordert mooi verder uitgewerkt.
De verhaallijn wordt op fijne wijze opgebouwd, waarbij we eerst een blik krijgen van het huidige leventje van Tess en hoe ze halsstarrig probeert haar perfecte leventje in stand te houden, terwijl het haar niet gelukkig maakt. Vanuit daar ontvouwt het verhaal zich in meerdere pakkende, intrigerende en indrukwekkende verhaallijnen waarin onderwerpen zoals liefde, verdriet, spanning, het loslaten van het verleden en het volgen van je hart verwerkt zijn. Daarbij weet Danielle van Helden de heftige en aangrijpende momenten mooi af te wisselen met humor of liefde. Het is echt een verhaal waar ik compleet in op ging en uit was voordat ik er erg in had.
Vlinders en violen is een geweldig, leuk en hartverwarmend tweede deel van Op de volkstuin-serie. Het is levendig, vlot en met gevoel geschreven. We lezen ditmaal het verhaal van Tess, de dochter van de man die in het eerste deel een beroerte kreeg. Het verhaal heeft meerdere pakkende, sterke en realistische verhaallijnen die mooi door elkaar heen vloeien. Het is echt een verhaal waar je van het begin tot het einde van geniet. Ik kijk enorm uit naar deel drie.
Mijn ervaring:
Love it! Wat een verrassend, krachtig en indrukwekkend vervolg van de Op de volkstuin-serie. Danielle van Helden heeft een hele levendige, vlotte en fijne schrijfstijl en weet veel emotie, sfeer en gevoel in het verhaal te stoppen, waardoor je opgaat in het verhaal van Tess en een rollercoaster aan emoties ervaart.
Ditmaal lezen we het verhaal van Tess, de vader van de man die aan het einde van de vorige serie een beroerte kreeg. Deze jonge, hartwerkende en ambitieuze vrouw is realistisch en fijn neergezet en al snel sluit je haar in je hart. Daarbij laat Danielle ook snel merken dat Tess kampt met weggestopte emoties en trauma's uit haar jeugd, wat je als lezer nieuwsgierig maakt. Naast Tess komen ook alle andere volkstuin beheerders weer terug in het verhaal, die we kennen uit deel één. Daarbij wordt ditmaal de nadruk gelegd op Ryan, een oude bekende van Tess. Het personage is wat geheimzinnig neergezet, maar wordt naarmate het verhaal vordert mooi verder uitgewerkt.
De verhaallijn wordt op fijne wijze opgebouwd, waarbij we eerst een blik krijgen van het huidige leventje van Tess en hoe ze halsstarrig probeert haar perfecte leventje in stand te houden, terwijl het haar niet gelukkig maakt. Vanuit daar ontvouwt het verhaal zich in meerdere pakkende, intrigerende en indrukwekkende verhaallijnen waarin onderwerpen zoals liefde, verdriet, spanning, het loslaten van het verleden en het volgen van je hart verwerkt zijn. Daarbij weet Danielle van Helden de heftige en aangrijpende momenten mooi af te wisselen met humor of liefde. Het is echt een verhaal waar ik compleet in op ging en uit was voordat ik er erg in had.
Vlinders en violen is een geweldig, leuk en hartverwarmend tweede deel van Op de volkstuin-serie. Het is levendig, vlot en met gevoel geschreven. We lezen ditmaal het verhaal van Tess, de dochter van de man die in het eerste deel een beroerte kreeg. Het verhaal heeft meerdere pakkende, sterke en realistische verhaallijnen die mooi door elkaar heen vloeien. Het is echt een verhaal waar je van het begin tot het einde van geniet. Ik kijk enorm uit naar deel drie.
September 9, 2025
⭐️⭐️⭐️⭐️.5
Hoe erg ik van Daniëlle haar boeken geniet is niet uit te leggen. Ze lezen zo makkelijk weg, mooi geschreven vol liefde met een rouw randje.
Ook dit verhaal gaat verder dan een gewone roman,
Wederom zo genoten. Ik ga de volkstuin serie missen🌸
Hoe erg ik van Daniëlle haar boeken geniet is niet uit te leggen. Ze lezen zo makkelijk weg, mooi geschreven vol liefde met een rouw randje.
Ook dit verhaal gaat verder dan een gewone roman,
Wederom zo genoten. Ik ga de volkstuin serie missen🌸
September 14, 2025
Oh wat een verhaal heeft Danielle weer geschreven! Ik ben weggeblazen en ga gewoon hardop zeggen dat ik dit haar beste boek tot nu toe vind.
In ‘Vlinders en Violen’ keren we wederom terug naar het volkstuinencomplex aan de Meander uit ‘Rozengeur en Regenwater’.
Waar ze me in het eerste deel al had met haar prachtige gelaagde personages heeft ze zich in dit tweede deel echt overtroffen. Chapeau hoe ze maatschappelijke thema’s en rouw weet te verwerken in prachtige gelaagde personages die steeds meer laagjes afpellen en ontpoppen tot prachtige bijzondere mensen. De karakters omarm je en je sluit ze direct in je hart. Prachtig hoe liefde mensen na jaren weer samen kan brengen zonder klef te worden. Feelgood met een diepere onderlaag; ik houd er zo van. Daniëlle zegt dat dit voorlopig haar laatste verhaal is over de volkstuin maar ik smeek je om meer. Er zijn nog zoveel leuke personages waar iets over te schrijven valt; ik houd van deze personages en wil ze nog niet loslaten.
Ben je op zoek naar een mooi verhaal ga deze duologie dan lezen.
Lieve Danielle bedankt. Ik geef je ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
#vlindersenviolen #zininfeelgood #daniellevanhelden
Dank uitgeverij LS voor het recensie exemplaar
In ‘Vlinders en Violen’ keren we wederom terug naar het volkstuinencomplex aan de Meander uit ‘Rozengeur en Regenwater’.
Waar ze me in het eerste deel al had met haar prachtige gelaagde personages heeft ze zich in dit tweede deel echt overtroffen. Chapeau hoe ze maatschappelijke thema’s en rouw weet te verwerken in prachtige gelaagde personages die steeds meer laagjes afpellen en ontpoppen tot prachtige bijzondere mensen. De karakters omarm je en je sluit ze direct in je hart. Prachtig hoe liefde mensen na jaren weer samen kan brengen zonder klef te worden. Feelgood met een diepere onderlaag; ik houd er zo van. Daniëlle zegt dat dit voorlopig haar laatste verhaal is over de volkstuin maar ik smeek je om meer. Er zijn nog zoveel leuke personages waar iets over te schrijven valt; ik houd van deze personages en wil ze nog niet loslaten.
Ben je op zoek naar een mooi verhaal ga deze duologie dan lezen.
Lieve Danielle bedankt. Ik geef je ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
#vlindersenviolen #zininfeelgood #daniellevanhelden
Dank uitgeverij LS voor het recensie exemplaar
September 30, 2025
LS Uitgeverij, heel erg bedankt dat ik een recensie exemplaar mocht ontvangen!
Het verhaal
Tess heeft een baan als accountant, een luxe appartement, een klein maar fijn sociaal leven en alles lijkt goed te gaan. Totdat haar vader onverwacht ziek wordt en alhoewel hun band de nodige deukjes heeft opgelopen maakt ze zich behoorlijk zorgen om hem. Ze probeert waar ze kan hem te ondersteunen maar zijn grootste wens is dat Tess tijdens zijn afwezigheid zijn volkstuin onderhoudt. Dé plek waar ze jaren geleden besloot nooit meer terug te keren, simpelweg omdat het verleden haar daar het meeste achtervolgt. Niet alleen de plek maar ook Rayan, een oude jeugdvriend van haar broer, zorgt ervoor dat ze het verleden onder ogen moet komen…
Gaat het haar lukken om alles een plekje te geven en haar leven een nieuwe kans te gunnen?
Is het een aanrader?
‘Vlinders en violen’ is het tweede, voor nu, laatste deel in de ‘Op de volkstuin’ serie en een prachtige, waardige opvolger van ‘Rozengeur en regenwater’. Je maakt kennis met een nieuw personage: Tess, de dochter van een oude bekende uit deel 1. Zij speelt de hoofdrol in dit verhaal, je ervaart meteen dat je niets gemist hebt aangezien je verder leest waar de cliffhanger stopte en je reist dan ook samen met Tess opnieuw af naar volkstuincomplex ‘De groene meander’. Wat een heerlijke groep mensen is dit toch: van brompot Sjaak met zijn heerlijke, lachwekkende verhaspelingen tot Romee waarvan we inmiddels de complete achtergrond kennen en de mysterieuze Rayan. Tess sluit zich na jaren van afwezigheid en niet geheel vrijwillig bij deze groep aan. Al snel wordt duidelijk dat een turbulent verleden haar achtervolgt, dat ze met de nodige struggles moet dealen en dat dit gevolgen heeft voor o.a. het contact met haar vader. Lange tijd weet je niet wat er destijds plaatsgevonden heeft, waardoor de drang om verder te lezen groot is. Je verslindt ieder hoofdstuk, hebt geen rust tot het plaatje compleet is en alles op zijn plek valt. Tess' grote ontwikkeling is bewonderenswaardig en houdt je tijdens het lezen continue bezig.
van Helden weet verschillende emoties aan te spreken, de ene bladzijde kun je amper je lach inhouden, de andere bladzijde slik je je tranen weg. Ze weet je te raken en gaat zware, moeilijke onderwerpen niet uit de weg maar pakt ze juist met beide handen aan. Dit doet ze geweldig waarvoor respect, het is dan ook duidelijk dat er een intensieve research aan vooraf is gegaan! De verhaallijnen zijn daarnaast zo anders dan in ‘Rozengeur en regenwater’, dit maakt de serie interessant en vernieuwend, de afzonderlijke delen zowel sterk als uniek en daarom baal ik extra hard dat er geen volgende deel op me wacht…
‘Vlinders en violen’ is een ontroerend, confronterend maar bovenal liefdevol feelgoodverhaal dat je gelezen moét hebben en dat nog lang na het lezen van de laatste bladzijde door je gedachten blijft gaan.
Het verhaal
Tess heeft een baan als accountant, een luxe appartement, een klein maar fijn sociaal leven en alles lijkt goed te gaan. Totdat haar vader onverwacht ziek wordt en alhoewel hun band de nodige deukjes heeft opgelopen maakt ze zich behoorlijk zorgen om hem. Ze probeert waar ze kan hem te ondersteunen maar zijn grootste wens is dat Tess tijdens zijn afwezigheid zijn volkstuin onderhoudt. Dé plek waar ze jaren geleden besloot nooit meer terug te keren, simpelweg omdat het verleden haar daar het meeste achtervolgt. Niet alleen de plek maar ook Rayan, een oude jeugdvriend van haar broer, zorgt ervoor dat ze het verleden onder ogen moet komen…
Gaat het haar lukken om alles een plekje te geven en haar leven een nieuwe kans te gunnen?
Is het een aanrader?
‘Vlinders en violen’ is het tweede, voor nu, laatste deel in de ‘Op de volkstuin’ serie en een prachtige, waardige opvolger van ‘Rozengeur en regenwater’. Je maakt kennis met een nieuw personage: Tess, de dochter van een oude bekende uit deel 1. Zij speelt de hoofdrol in dit verhaal, je ervaart meteen dat je niets gemist hebt aangezien je verder leest waar de cliffhanger stopte en je reist dan ook samen met Tess opnieuw af naar volkstuincomplex ‘De groene meander’. Wat een heerlijke groep mensen is dit toch: van brompot Sjaak met zijn heerlijke, lachwekkende verhaspelingen tot Romee waarvan we inmiddels de complete achtergrond kennen en de mysterieuze Rayan. Tess sluit zich na jaren van afwezigheid en niet geheel vrijwillig bij deze groep aan. Al snel wordt duidelijk dat een turbulent verleden haar achtervolgt, dat ze met de nodige struggles moet dealen en dat dit gevolgen heeft voor o.a. het contact met haar vader. Lange tijd weet je niet wat er destijds plaatsgevonden heeft, waardoor de drang om verder te lezen groot is. Je verslindt ieder hoofdstuk, hebt geen rust tot het plaatje compleet is en alles op zijn plek valt. Tess' grote ontwikkeling is bewonderenswaardig en houdt je tijdens het lezen continue bezig.
van Helden weet verschillende emoties aan te spreken, de ene bladzijde kun je amper je lach inhouden, de andere bladzijde slik je je tranen weg. Ze weet je te raken en gaat zware, moeilijke onderwerpen niet uit de weg maar pakt ze juist met beide handen aan. Dit doet ze geweldig waarvoor respect, het is dan ook duidelijk dat er een intensieve research aan vooraf is gegaan! De verhaallijnen zijn daarnaast zo anders dan in ‘Rozengeur en regenwater’, dit maakt de serie interessant en vernieuwend, de afzonderlijke delen zowel sterk als uniek en daarom baal ik extra hard dat er geen volgende deel op me wacht…
‘Vlinders en violen’ is een ontroerend, confronterend maar bovenal liefdevol feelgoodverhaal dat je gelezen moét hebben en dat nog lang na het lezen van de laatste bladzijde door je gedachten blijft gaan.
September 18, 2025
De volkstuin? Dat is wel het laatste waar Tess wil zijn. Dertien jaar geleden keerde ze De Groene Meander de rug toe, vastbesloten nooit meer terug te keren. Wat daar gebeurde, houdt ze diep weggestopt. Tegenwoordig leidt ze een keurig leven: een degelijke baan als accountant, een hip maar duur appartement in Utrecht – alles lijkt perfect. Maar waarom knaagt er iets?
Als haar vader ziek wordt, móét ze terug om zijn oude tuin op orde te brengen. Met frisse tegenzin trekt ze haar kloffie aan. Maar zodra ze het tuinhuis opent, komt het verleden pijnlijk dichtbij.
En dan is daar Rayan – vroeger irritant, nu verdacht charmant. Terwijl Tess zich een weg baant door oude herinneringen en nieuwe kansen, ontdekt ze dat de tuin meer voor haar in petto heeft dan ze ooit had durven denken…
Na een geweldig eerste deel in de serie Op de volkstuin was ik erg blij dat ik het tweede deel van LS Uitgeverij ook mocht lezen. En ook nu heb ik weer genoten!
Zodra je begint te lezen herinner je je ook weer wat er in het eerste deel gebeurde. Hier en daar volgt een terugblik maar ook door alles wat Tess meemaakt ‘weet je het weer’.
De schrijfstijl van Van Helden is weer super fijn, vlot, met vaart geschreven, vol mooie details, leuke gebeurtenissen en mooie personages.
Tess is een beschadigde vrouw die haar leventje weer heeft opgepakt na de dood van haar broer. Ze heeft enorm omkijken naar haar vader die in het revalidatiecentrum zit. Ze maakt een enorme groei door. Gebeurtenissen leert ze verwerken, ze is gedreven en in staat tegen haar gevoel in dingen te doen die haar verwerking van alles helpt. Rayan is de man in het verhaal die, zo lijkt het, moeilijkheden geeft. Een beetje mysterieus is maar al lezend ontdek je wie hij echt is. Tess en Rayan heb ik van genoten, maar ook van Tess haar vader en alle mensen op de volkstuin.
Van Helden weet met passie onderwerpen te beschrijven waardoor het verhaal diepgang kent. Denk hierbij aan rouw en verlies, maar ook aan probleemjeugd, daklozen, psychische problemen, afasie en nog veel meer. Hier en daar weet ze een plottwist in het verhaal te stoppen die misschien niet schokkend is maar wel speelt met je gevoelens.
Vlinders en violen is een hartverwarmend verhaal over gewone mensen met allemaal hun eigen problemen. Een realistisch verhaal dat maatschappelijke problemen niet schuwt en je even heerlijk laat verdwijnen uit je eigen realiteit. Een verhaal waar liefde en omkijken naar elkaar centraal staat en uiteindelijk alles op z’n pootjes terecht komt!
Als haar vader ziek wordt, móét ze terug om zijn oude tuin op orde te brengen. Met frisse tegenzin trekt ze haar kloffie aan. Maar zodra ze het tuinhuis opent, komt het verleden pijnlijk dichtbij.
En dan is daar Rayan – vroeger irritant, nu verdacht charmant. Terwijl Tess zich een weg baant door oude herinneringen en nieuwe kansen, ontdekt ze dat de tuin meer voor haar in petto heeft dan ze ooit had durven denken…
Na een geweldig eerste deel in de serie Op de volkstuin was ik erg blij dat ik het tweede deel van LS Uitgeverij ook mocht lezen. En ook nu heb ik weer genoten!
Zodra je begint te lezen herinner je je ook weer wat er in het eerste deel gebeurde. Hier en daar volgt een terugblik maar ook door alles wat Tess meemaakt ‘weet je het weer’.
De schrijfstijl van Van Helden is weer super fijn, vlot, met vaart geschreven, vol mooie details, leuke gebeurtenissen en mooie personages.
Tess is een beschadigde vrouw die haar leventje weer heeft opgepakt na de dood van haar broer. Ze heeft enorm omkijken naar haar vader die in het revalidatiecentrum zit. Ze maakt een enorme groei door. Gebeurtenissen leert ze verwerken, ze is gedreven en in staat tegen haar gevoel in dingen te doen die haar verwerking van alles helpt. Rayan is de man in het verhaal die, zo lijkt het, moeilijkheden geeft. Een beetje mysterieus is maar al lezend ontdek je wie hij echt is. Tess en Rayan heb ik van genoten, maar ook van Tess haar vader en alle mensen op de volkstuin.
Van Helden weet met passie onderwerpen te beschrijven waardoor het verhaal diepgang kent. Denk hierbij aan rouw en verlies, maar ook aan probleemjeugd, daklozen, psychische problemen, afasie en nog veel meer. Hier en daar weet ze een plottwist in het verhaal te stoppen die misschien niet schokkend is maar wel speelt met je gevoelens.
Vlinders en violen is een hartverwarmend verhaal over gewone mensen met allemaal hun eigen problemen. Een realistisch verhaal dat maatschappelijke problemen niet schuwt en je even heerlijk laat verdwijnen uit je eigen realiteit. Een verhaal waar liefde en omkijken naar elkaar centraal staat en uiteindelijk alles op z’n pootjes terecht komt!
September 15, 2025
Opnieuw de mooiste plek op de aarde
Na het lezen van het eerste deel was ik al verkocht, maar nu helemaal. Dit tweede deel is zo mogelijk nog ontroerender dan het eerste deel en dat vond ik zo mooi.
De vader van Tess is door ziekte niet in staat zelf zijn volkstuin op De Groene Meander te verzorgen en hij vraagt zijn dochter Tess of zij dit – hopelijk tijdelijk – voor hem kan doen. Tess zit daar absoluut niet op te wachten. Jaren geleden is er iets vreselijks voorgevallen en na die gebeurtenis heeft zij geen stap meer op De Groene Meander gezet. Maar nu voelt het alsof ze geen keus heeft…en dus gaat ze.
Op de tuin aangekomen treft ze Rayan; een oude vriend van vroeger. Hij ziet er anders uit, onder de tatoeages en een litteken onder zijn oog. Ze kan haar ogen niet van hem afhouden. Samen zien zij de soms pijnlijke herinneringen onder ogen, gaan zij het aan om eerlijk naar elkaar toe te zijn, los van pijn uit het verleden (als dat lukt) en vooroordelen.
De band tussen Tess en haar vader is niet hecht; komen zij weer nader tot elkaar nu hij ziek is geworden en zij noodgedwongen terug moet keren naar De Groene Meander?
Wat een prachtig, hartverwarmend verhaal heb je weer geschreven Danielle. Regelmatig zat ik met tranen in mijn ogen te lezen, werd ik geraakt door wat er tussen Tess en haar vader en Rayan los kwam.
Quote uit hoofdstuk 28
“Ik mis hem nog steeds ontzettend,’ zegt hij zacht, zonder opzij te kijken. ‘Ik mis hem ook.” Mijn stem klinkt schor. […] ‘En ik mis jou ook, papa.’ Hij kijkt me met een vragende blik aan. ‘Ik ben hier toch?’ ‘Ik mis hoe het vroeger was tussen ons,’ zeg ik.”
De personages sluit je direct in je armen en hoe fijn dat Sjaak ook weer van de partij was. Dit vind ik zo’n heerlijk personage; je plakt hem het liefst achter het behang het grootste gedeelte van de tijd, maar hij heeft het hart wel op de goede plaats.
Stuk voor stuk zijn het geloofwaardige karakters, personen die je hoogstwaarschijnlijk zal doen laten denken aan iemand die je zelf kent. Realistisch met al hun goede en slechte kwaliteiten. De locatie is natuurlijk helemaal top: het complex is toch een soort dorp, waar iedereen elkaar kent en zo zijn of haar eigen mening heeft.
Het is feelgood, maar met meerdere – diepgaande – lagen, waarvan je niet wist dat je er naar op zoek was totdat je dit verhaal leest!
Dank je wel LS voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
4.5 sterren
Na het lezen van het eerste deel was ik al verkocht, maar nu helemaal. Dit tweede deel is zo mogelijk nog ontroerender dan het eerste deel en dat vond ik zo mooi.
De vader van Tess is door ziekte niet in staat zelf zijn volkstuin op De Groene Meander te verzorgen en hij vraagt zijn dochter Tess of zij dit – hopelijk tijdelijk – voor hem kan doen. Tess zit daar absoluut niet op te wachten. Jaren geleden is er iets vreselijks voorgevallen en na die gebeurtenis heeft zij geen stap meer op De Groene Meander gezet. Maar nu voelt het alsof ze geen keus heeft…en dus gaat ze.
Op de tuin aangekomen treft ze Rayan; een oude vriend van vroeger. Hij ziet er anders uit, onder de tatoeages en een litteken onder zijn oog. Ze kan haar ogen niet van hem afhouden. Samen zien zij de soms pijnlijke herinneringen onder ogen, gaan zij het aan om eerlijk naar elkaar toe te zijn, los van pijn uit het verleden (als dat lukt) en vooroordelen.
De band tussen Tess en haar vader is niet hecht; komen zij weer nader tot elkaar nu hij ziek is geworden en zij noodgedwongen terug moet keren naar De Groene Meander?
Wat een prachtig, hartverwarmend verhaal heb je weer geschreven Danielle. Regelmatig zat ik met tranen in mijn ogen te lezen, werd ik geraakt door wat er tussen Tess en haar vader en Rayan los kwam.
Quote uit hoofdstuk 28
“Ik mis hem nog steeds ontzettend,’ zegt hij zacht, zonder opzij te kijken. ‘Ik mis hem ook.” Mijn stem klinkt schor. […] ‘En ik mis jou ook, papa.’ Hij kijkt me met een vragende blik aan. ‘Ik ben hier toch?’ ‘Ik mis hoe het vroeger was tussen ons,’ zeg ik.”
De personages sluit je direct in je armen en hoe fijn dat Sjaak ook weer van de partij was. Dit vind ik zo’n heerlijk personage; je plakt hem het liefst achter het behang het grootste gedeelte van de tijd, maar hij heeft het hart wel op de goede plaats.
Stuk voor stuk zijn het geloofwaardige karakters, personen die je hoogstwaarschijnlijk zal doen laten denken aan iemand die je zelf kent. Realistisch met al hun goede en slechte kwaliteiten. De locatie is natuurlijk helemaal top: het complex is toch een soort dorp, waar iedereen elkaar kent en zo zijn of haar eigen mening heeft.
Het is feelgood, maar met meerdere – diepgaande – lagen, waarvan je niet wist dat je er naar op zoek was totdat je dit verhaal leest!
Dank je wel LS voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
4.5 sterren
September 17, 2025
Veronique las 'Vlinders en violen', het tweede deel in de Op de volkstuin-serie, geschreven door Danielle van Helden.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
Ik las het eerste deel van de Op de volkstuin-serie en was hier erg enthousiast over, dus toen wij dit tweede deel ontvingen, kon ik niet wachten om dit deel te gaan lezen.
Tess is dertien jaar geleden de laatste keer in volkstuin De groene meander geweest en ze zit er niet op te wachten om er terug te gaan. Dertien jaar geleden is er iets gebeurd en ze is vastbesloten dit weggestopt te houden. Tegenwoordig leidt ze een rustig leventje. Een degelijke baan als accountant, een klein maar duur appartementje in de stad, maar is dit echt wat ze wilt?
Dan wordt haar vader ziek en moet ze toch terug naar de volkstuin om zijn tuin in orde te maken. Zodra ze de tuin in loopt komt het verleden keihard terug. En dan is er ook nog buurman Rayan. Hoe irritant hij vroeger was, zo charmant is hij tegenwoordig.
Tess probeert haar verleden een plekje te geven en in de tuin ontdekt ze nieuwe kansen, en blijkt dat de tuin meer verrassingen in petto heeft.
Wat was dit een mooi en gevoelig verhaal. Het heeft voldoende diepgang doordat Van Helden ook gevoelige onderwerpen als rouw, vooroordelen en familie toegevoegd heeft aan het verhaal. Dit heeft ze op zo'n manier gegaan, dat het verhaal nergens te zwaar wordt.
De personages zijn erg goed uitgewerkt waardoor ze erg geloofwaardig op mij overkomen. Tess worstelt met haar verleden en de gevoelens waar ze mee worstelt komen levensecht op mij over. Ook de andere hoofdpersoon Rayan komt in eerste instantie stoer over maar blijkt een gevoelig persoon te zijn. Tijdens het lezen had ik regelmatig het gevoel alsof ik zelf op de Groene meander aanwezig was.
Ondanks dat dit voorlopig het laatste deel in de Op de volkstuin-serie is, hoop ik stiekem dat Danielle van Helden besluit om nog een deel te schrijven en dan het verhaal om Dex heen te bouwen, want dit personage heb ik in mijn hart gesloten en ik zou dan ook graag meer lezen over hoe hij zijn leven op de rit krijgt.
Dit boek ontvingen wij van LS uitgevers. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
Ik las het eerste deel van de Op de volkstuin-serie en was hier erg enthousiast over, dus toen wij dit tweede deel ontvingen, kon ik niet wachten om dit deel te gaan lezen.
Tess is dertien jaar geleden de laatste keer in volkstuin De groene meander geweest en ze zit er niet op te wachten om er terug te gaan. Dertien jaar geleden is er iets gebeurd en ze is vastbesloten dit weggestopt te houden. Tegenwoordig leidt ze een rustig leventje. Een degelijke baan als accountant, een klein maar duur appartementje in de stad, maar is dit echt wat ze wilt?
Dan wordt haar vader ziek en moet ze toch terug naar de volkstuin om zijn tuin in orde te maken. Zodra ze de tuin in loopt komt het verleden keihard terug. En dan is er ook nog buurman Rayan. Hoe irritant hij vroeger was, zo charmant is hij tegenwoordig.
Tess probeert haar verleden een plekje te geven en in de tuin ontdekt ze nieuwe kansen, en blijkt dat de tuin meer verrassingen in petto heeft.
Wat was dit een mooi en gevoelig verhaal. Het heeft voldoende diepgang doordat Van Helden ook gevoelige onderwerpen als rouw, vooroordelen en familie toegevoegd heeft aan het verhaal. Dit heeft ze op zo'n manier gegaan, dat het verhaal nergens te zwaar wordt.
De personages zijn erg goed uitgewerkt waardoor ze erg geloofwaardig op mij overkomen. Tess worstelt met haar verleden en de gevoelens waar ze mee worstelt komen levensecht op mij over. Ook de andere hoofdpersoon Rayan komt in eerste instantie stoer over maar blijkt een gevoelig persoon te zijn. Tijdens het lezen had ik regelmatig het gevoel alsof ik zelf op de Groene meander aanwezig was.
Ondanks dat dit voorlopig het laatste deel in de Op de volkstuin-serie is, hoop ik stiekem dat Danielle van Helden besluit om nog een deel te schrijven en dan het verhaal om Dex heen te bouwen, want dit personage heb ik in mijn hart gesloten en ik zou dan ook graag meer lezen over hoe hij zijn leven op de rit krijgt.
Dit boek ontvingen wij van LS uitgevers. Dit beïnvloedt onze mening niet.
September 15, 2025
Wat een feest om weer terug te keren naar De Groene Meander! Vlinders en violen is het tweede deel in de serie Op de volkstuin en Danielle van Helden heeft zichzelf opnieuw overtroffen. Dit boek heeft werkelijk alles wat ik van een feelgood verwacht: warmte, humor, ontroering én een flinke dosis levenswijsheid.
Alleen al die vrolijke, fleurige cover maakt dat je het boek meteen wilt oppakken. Maar achter die sprankelende buitenkant schuilt een verhaal dat veel dieper gaat dan je op het eerste gezicht zou denken. Danielle schrijft zo beeldend dat je het gevoel hebt alsof je zelf met Tess en Rayan door de tuin loopt.
We maken kennis met Tess, een vrouw die na dertien jaar terugkeert naar de volkstuin die ze zo graag achter zich wilde laten. Haar vader is ziek en dat zet haar wereld volledig op z’n kop. De terugkeer brengt niet alleen herinneringen en emoties met zich mee, maar ook een onverwachte ontmoeting met Rayan, de jongen die vroeger vooral irritatie opriep, maar die nu toch wel heel charmant blijkt.
Danielle weet de lichte en zware thema’s perfect te combineren. Het verdriet en de angst rond Tess en haar vader raakten me, maar door de fijne humor en de warme sfeer blijft het verhaal heerlijk luchtig. Je voelt de emoties, maar je krijgt er tegelijk een glimlach van op je gezicht.
Daarnaast is de setting van de volkstuin echt goud waard. Het is een mini-maatschappijtje vol bijzondere mensen, met kleine conflicten, saamhorigheid en herkenbare situaties. Je komt oude bekenden uit het eerste deel weer tegen, maar ook nieuwe gezichten die meteen tot leven komen. Dat maakt dat je dit boek niet alleen leest, maar beleeft.
Voor mij is Vlinders en violen een pareltje van een feelgoodroman: mooi, vermakelijk, hartverwarmend en met veel diepgang. Het verhaal pakte me vanaf de eerste bladzijde en ik wilde eigenlijk niet dat het al zou eindigen.
Alleen al die vrolijke, fleurige cover maakt dat je het boek meteen wilt oppakken. Maar achter die sprankelende buitenkant schuilt een verhaal dat veel dieper gaat dan je op het eerste gezicht zou denken. Danielle schrijft zo beeldend dat je het gevoel hebt alsof je zelf met Tess en Rayan door de tuin loopt.
We maken kennis met Tess, een vrouw die na dertien jaar terugkeert naar de volkstuin die ze zo graag achter zich wilde laten. Haar vader is ziek en dat zet haar wereld volledig op z’n kop. De terugkeer brengt niet alleen herinneringen en emoties met zich mee, maar ook een onverwachte ontmoeting met Rayan, de jongen die vroeger vooral irritatie opriep, maar die nu toch wel heel charmant blijkt.
Danielle weet de lichte en zware thema’s perfect te combineren. Het verdriet en de angst rond Tess en haar vader raakten me, maar door de fijne humor en de warme sfeer blijft het verhaal heerlijk luchtig. Je voelt de emoties, maar je krijgt er tegelijk een glimlach van op je gezicht.
Daarnaast is de setting van de volkstuin echt goud waard. Het is een mini-maatschappijtje vol bijzondere mensen, met kleine conflicten, saamhorigheid en herkenbare situaties. Je komt oude bekenden uit het eerste deel weer tegen, maar ook nieuwe gezichten die meteen tot leven komen. Dat maakt dat je dit boek niet alleen leest, maar beleeft.
Voor mij is Vlinders en violen een pareltje van een feelgoodroman: mooi, vermakelijk, hartverwarmend en met veel diepgang. Het verhaal pakte me vanaf de eerste bladzijde en ik wilde eigenlijk niet dat het al zou eindigen.
September 19, 2025
Op de volkstuin deel 2. Tess neemt de volkstuin van haar vader onder haar hoede wanneer deze door een infarct moet revalideren. Het is 13 jaar geleden dat ze er geweest is en het liefst gaat ze nooit meer terug. Wat er toen gebeurd is, was zo traumatisch dat ze de tuin de rug toe heeft gekeerd. De band met haar vader is sindsdien ook slechter geworden. Maar ondanks dat, wil ze wel voor hem zorgen. Dus gaat ze de tuin in. Ze wordt geconfronteerd met het verleden en dat maakt veel bij haar los. De boosheid, het verdriet en de angst komen weer opzetten. Zal het haar lukken om alles een plek te geven en weer verliefd te worden op de tuin? En wie weet wel een heel leuke tuinder?
In dit tweede deel gaat het verhaal verder waar deel 1 is gestopt. Het is als losstaand verhaal te lezen, maar aan te raden is om het 1e deel eerst te lezen. Op die manier snap je het begin en zullen ook de personages duidelijker zijn. Maar ook in dit verhaal zijn de personages en de plekken weer heel gedetailleerd beschreven.
Van Helden schrijft ook hier weer vlot, humoristisch en eerlijk. Zo uit het leven gegrepen. Sommige uitspraken hebben me hardop laten lachen en andere scènes maakten dat ik zelf kwaad werd en hier en daar moest ik een traantje wegpinken.
Ook dit deel staal vol met liefde. Voor familie, vrienden, partner en natuurlijk de tuin. Deze speelt een heel grote rol. Ook in dit deel draagt deze bij aan de ontwikkeling van het hoofdpersonage. Mooi om te lezen hoe een plek een mens kan veranderen. En wat was het fijn om het verhaal van Jan verder te kunnen lezen na dat einde in deel 1!
"Vlinders en violen" is wederom een geweldig verhaal. Op en top feelgood en het laat je verlangen naar meer. Deze serie is echt een aanrader voor elke feelgood liefhebber!
September 14, 2025
Vlinders en violen is het tweede deel van de serie Op de volkstuin en brengt je terug naar De Groene Meander, een volkstuin waar Tess vijftien jaar geleden voorgoed afscheid van nam of dat dacht ze…
Tess leidt nu wat men noemt een “perfect leven”: ze is accountant, woont in Utrecht in een hip appartement, alles ogenschijnlijk koek en ei. Maar als haar vader ziek wordt, keert ze terug naar de volkstuin die haar zoveel pijn bezorgd heeft. Een tuin vol herinneringen, oude emoties, en niets is meer zoals het lijkt. En dan is er Rayan ooit irritant, nu opeens opvallend charmant. Die combinatie van verleden dat terugkeert, schuldgevoel, gemiste kansen én mogelijk nieuwe liefde maar ook van spanning en zorgen.
Tess een geloofwaardig personage: ze worstelt met haar verleden en geheimen, en haar terugkeer voelt menselijk en eerlijk, soms pijnlijk zelfs. Rayan vormt de perfecte tegenhanger, omdat hij veranderd is maar toch vragen oproept, waardoor hun relatie zowel nieuwsgierig maakt als romantische spanning toevoegt.
Thema’s als familie en rouw komen voorbij. Het omgaan met rouw… toch is het op een fijne manier geschreven. Het verhaal voelt echt en levendig. Daarnaast zorgt verbeelding ervoor dat je jezelf even op de Groene Meander waant.
Ik vond het ook heel leuk dat er ook oude personages in voorkwamen.. Ik heb gelachen om de grappige situaties, en geslikt toen ik las hoe moeilijk Tess het had.
‘Vlinders en violen’ is een fijne, luchtige roman met genoeg diepgang om je te raken!
Ondanks dat dit voorlopig het laatste deel is, hoop ik toch dat er nog spoedig een deel 3 uitkomt!
Tess leidt nu wat men noemt een “perfect leven”: ze is accountant, woont in Utrecht in een hip appartement, alles ogenschijnlijk koek en ei. Maar als haar vader ziek wordt, keert ze terug naar de volkstuin die haar zoveel pijn bezorgd heeft. Een tuin vol herinneringen, oude emoties, en niets is meer zoals het lijkt. En dan is er Rayan ooit irritant, nu opeens opvallend charmant. Die combinatie van verleden dat terugkeert, schuldgevoel, gemiste kansen én mogelijk nieuwe liefde maar ook van spanning en zorgen.
Tess een geloofwaardig personage: ze worstelt met haar verleden en geheimen, en haar terugkeer voelt menselijk en eerlijk, soms pijnlijk zelfs. Rayan vormt de perfecte tegenhanger, omdat hij veranderd is maar toch vragen oproept, waardoor hun relatie zowel nieuwsgierig maakt als romantische spanning toevoegt.
Thema’s als familie en rouw komen voorbij. Het omgaan met rouw… toch is het op een fijne manier geschreven. Het verhaal voelt echt en levendig. Daarnaast zorgt verbeelding ervoor dat je jezelf even op de Groene Meander waant.
Ik vond het ook heel leuk dat er ook oude personages in voorkwamen.. Ik heb gelachen om de grappige situaties, en geslikt toen ik las hoe moeilijk Tess het had.
‘Vlinders en violen’ is een fijne, luchtige roman met genoeg diepgang om je te raken!
Ondanks dat dit voorlopig het laatste deel is, hoop ik toch dat er nog spoedig een deel 3 uitkomt!
September 13, 2025
“𝙉𝙞𝙚𝙢𝙖𝙣𝙙 𝙬𝙞𝙨𝙩 𝙥𝙧𝙚𝙘𝙞𝙚𝙨 𝙝𝙤𝙚 𝙫𝙚𝙧𝙙𝙚𝙧 𝙩𝙚 𝙡𝙚𝙫𝙚𝙣, 𝙖𝙡𝙡𝙚𝙚𝙣 𝙢𝙖𝙖𝙧 𝙝𝙤𝙚 𝙩𝙚 𝙤𝙫𝙚𝙧𝙡𝙚𝙫𝙚𝙣”
Tess werkt als accountant bij een bedrijf waar haar goede vriendin Ananya inmiddels haar leidinggevende is. Terwijl Ananya volledig opgaat in haar werk, voelt Tess die passie niet. Ze vraagt zich steeds vaker af of dit werk wel bij haar past, maar houdt vol om haar vaste lasten te kunnen betalen.
Sinds haar vader Jan een herseninfarct kreeg en aan het revalideren is, probeert Tess zoveel mogelijk voor hem klaar te staan. Hij vraagt haar vaak om langs te gaan bij zijn volkstuintje op De Groene Meander. Voor Tess is dat moeilijk, want na wat er dertien jaar geleden is gebeurd, heeft ze die plek gemeden uit angst dat alle nare herinneringen terug zouden komen.
Wanneer ze uiteindelijk toch naar de tuin gaat, komt ze daar onverwachts Rayan tegen, de vroegere beste vriend van haar broer Kevin. Zijn uiterlijk is veranderd, met meerdere tatoeages, zelfs een spin in zijn nek, maar het zien van hem roept meteen een brok in haar keel en brengt oude herinneringen naar boven.
De vraag is of Tess het verleden onder ogen durft te zien, en of Rayan daarin misschien een belangrijke rol zal spelen.
Vlinders en violen is het tweede deel van de serie en is weer een heerlijke feelgood, ik vond deze nog mooier dan het eerste deel. Dit kwam denk ik ook door de emotie die erin zat en wat Tess allemaal had meegemaakt. Ik vond het verdriet dat bij vader en dochter te zien was erg mooi in het verhaal naar voren komen. Een aantal tuinders die we al eerder hadden ontmoet hadden ook een kleine bijrol in dit verhaal. Het tempo van het verhaal was lekker vlot en absoluut niet langdradig. Het is een heerlijk boek om bij weg te dromen en een kleine waarschuwing: je kan het niet wegleggen.
Tess werkt als accountant bij een bedrijf waar haar goede vriendin Ananya inmiddels haar leidinggevende is. Terwijl Ananya volledig opgaat in haar werk, voelt Tess die passie niet. Ze vraagt zich steeds vaker af of dit werk wel bij haar past, maar houdt vol om haar vaste lasten te kunnen betalen.
Sinds haar vader Jan een herseninfarct kreeg en aan het revalideren is, probeert Tess zoveel mogelijk voor hem klaar te staan. Hij vraagt haar vaak om langs te gaan bij zijn volkstuintje op De Groene Meander. Voor Tess is dat moeilijk, want na wat er dertien jaar geleden is gebeurd, heeft ze die plek gemeden uit angst dat alle nare herinneringen terug zouden komen.
Wanneer ze uiteindelijk toch naar de tuin gaat, komt ze daar onverwachts Rayan tegen, de vroegere beste vriend van haar broer Kevin. Zijn uiterlijk is veranderd, met meerdere tatoeages, zelfs een spin in zijn nek, maar het zien van hem roept meteen een brok in haar keel en brengt oude herinneringen naar boven.
De vraag is of Tess het verleden onder ogen durft te zien, en of Rayan daarin misschien een belangrijke rol zal spelen.
Vlinders en violen is het tweede deel van de serie en is weer een heerlijke feelgood, ik vond deze nog mooier dan het eerste deel. Dit kwam denk ik ook door de emotie die erin zat en wat Tess allemaal had meegemaakt. Ik vond het verdriet dat bij vader en dochter te zien was erg mooi in het verhaal naar voren komen. Een aantal tuinders die we al eerder hadden ontmoet hadden ook een kleine bijrol in dit verhaal. Het tempo van het verhaal was lekker vlot en absoluut niet langdradig. Het is een heerlijk boek om bij weg te dromen en een kleine waarschuwing: je kan het niet wegleggen.
September 14, 2025
Vlinders en violen heeft mijn hart gestolen - emoties, liefde en nieuwe kansen op De Groene Meander!
💚Wat een heerlijk boek is Vlinders en violen! Vanaf het eerste hoofdstuk zat ik er helemaal in. Tess, met haar perfecte leventje in Utrecht en haar flinke portie tegenzin om terug te keren naar de volkstuin van haar vader, De Groene Meander, raakte meteen mijn hart. Want eerlijk, wie wil er nou niet weglopen van oude herinneringen die pijn doen?
Maar oh, zodra ze daar weer staat… de emoties kwamen keihard binnen. Verdriet, rouw, liefde, vriendschap - alles komt voorbij. Ik kreeg meerdere keren een brok in mijn keel en tranen, vooral bij Tess, haar vader en bij Rayan (wat een geweldige vent!). Danielle van Helden heeft een manier van schrijven waardoor je alles voelt: de drukte, de stilte, het harde werken en de kleine geluksmomenten op de volkstuin.
♥️Vlinders en violen heeft mijn vijf sterren dubbel en dwars verdiend. Ik hoop heel erg op een vervolg, want De Groene Meander en zijn tuinders zijn mij inmiddels veel te lief geworden om los te laten.
Bedankt, LS Amsterdam voor het digitale recensie-exemplaar.
💚Wat een heerlijk boek is Vlinders en violen! Vanaf het eerste hoofdstuk zat ik er helemaal in. Tess, met haar perfecte leventje in Utrecht en haar flinke portie tegenzin om terug te keren naar de volkstuin van haar vader, De Groene Meander, raakte meteen mijn hart. Want eerlijk, wie wil er nou niet weglopen van oude herinneringen die pijn doen?
Maar oh, zodra ze daar weer staat… de emoties kwamen keihard binnen. Verdriet, rouw, liefde, vriendschap - alles komt voorbij. Ik kreeg meerdere keren een brok in mijn keel en tranen, vooral bij Tess, haar vader en bij Rayan (wat een geweldige vent!). Danielle van Helden heeft een manier van schrijven waardoor je alles voelt: de drukte, de stilte, het harde werken en de kleine geluksmomenten op de volkstuin.
♥️Vlinders en violen heeft mijn vijf sterren dubbel en dwars verdiend. Ik hoop heel erg op een vervolg, want De Groene Meander en zijn tuinders zijn mij inmiddels veel te lief geworden om los te laten.
Bedankt, LS Amsterdam voor het digitale recensie-exemplaar.
September 15, 2025
Bedankt @lsuitgeverij voor dit recensieboek!
Na het geweldige deel 1, wilde ik dolgraag deel 2 ook lezen!
Tess keerde volkstuin De Meander 13 jaar geleden de rug toe. Wat daar gebeurde houdt ze weggestopt.
Als haar vader ziek wordt, moet ze terug om zijn tuin op orde te brengen.
En dan is daar Rayan. Vroeger irritant, nu charmant. Terwijl Tess zich een weg baant door oude herinneringen, ontdekt ze dat de tuin meer in petto heeft dan ze ooit had verwacht.
In dit deel volgen we iemand anders dan in het eerste deel. De boeken zijn dan ook los te lezen.
Ik vond dit deel net iets minder leuk dan het vorige. Ik vond ons hoofdpersonage ook wat minder leuk en grappig dan bij het vorige deel.
Daarnaast ging het ook veel minder over de volkstuin zelf, maar meer over het leven van Tess, de dochter van iemand van de volkstuin.
Maar ik heb zeker nog wel genoten! Beide delen staan vol van de gebeurtenissen en het verveelt nooit. Er zit de nodige diepgang in.
Zonde dat het maar een duologie is. Ik kan hier nog veel meer delen van lezen!
Na het geweldige deel 1, wilde ik dolgraag deel 2 ook lezen!
Tess keerde volkstuin De Meander 13 jaar geleden de rug toe. Wat daar gebeurde houdt ze weggestopt.
Als haar vader ziek wordt, moet ze terug om zijn tuin op orde te brengen.
En dan is daar Rayan. Vroeger irritant, nu charmant. Terwijl Tess zich een weg baant door oude herinneringen, ontdekt ze dat de tuin meer in petto heeft dan ze ooit had verwacht.
In dit deel volgen we iemand anders dan in het eerste deel. De boeken zijn dan ook los te lezen.
Ik vond dit deel net iets minder leuk dan het vorige. Ik vond ons hoofdpersonage ook wat minder leuk en grappig dan bij het vorige deel.
Daarnaast ging het ook veel minder over de volkstuin zelf, maar meer over het leven van Tess, de dochter van iemand van de volkstuin.
Maar ik heb zeker nog wel genoten! Beide delen staan vol van de gebeurtenissen en het verveelt nooit. Er zit de nodige diepgang in.
Zonde dat het maar een duologie is. Ik kan hier nog veel meer delen van lezen!
September 17, 2025
Wat een heerlijk boek. Ondanks de zware onderwerpen die langs komen leest het totaal niet als een zwaar boek. Het voelt als een heerlijk feelgood boek waardoor je even uit je huis kruipt en op het complex van de volkstuin bent. De schrijfstijl is fijn en vlot en je leest het boek dan ook zo uit. Ondanks dat je een ander persoon volgt dan in deel 1, komen bijna alle personen uit deel 1 wel weer terug in dit boek.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews