What do you think?
Rate this book
Nerwy ze stali
Nawet nerwy ze stali mogą pęknąć pod ciężarem win Tokio, rok 1886. U szczytu rewolucji industrialnej Yukimura Sanada, genialny neuroinżynier, zmaga się z osobistą traumą i wyrzutami sumienia. Wiecznotrwałe Serce, technologiczny cud, który miał zrewolucjonizować naukę, stało się przyczyną tragedii i zniszczyło życie Sanady oraz jego bliskich. Rok po tym wydarzeniu Yukiego wciąż prześladuje inspektor Fujita - człowiek, którego gniew napędza osobista strata i pragnienie sprawiedliwości. Tymczasem Tokio staje się areną krwawych zbrodni, gdy na ulicach miasta zaczyna grasować seryjny morderca. Sanada już wkrótce odkryje, że granica pomiędzy ofiarą a sprawcą jest równie cienka, co ostrze katany. W świecie, gdzie różnice między ludźmi a maszynami się zacierają, będzie musiał stawić czoła pytaniom o istotę człowieczeństwa, moralność i cenę geniuszu. "Nerwy ze Stali", pierwsza część cyklu "Kroniki Wiecznotrwałego", to zaskakujący thriller o drodze do odkupienia, osadzony w alternatywnej wizji świata po upadku szogunatu.
384 pages, Paperback
First published February 4, 2023
2 people are currently reading
36 people want to read
About the author
Anna van Steenbergen
5 books18 followersAnna van Steenbergen is a storyteller, incurable daydreamer, all-things-Japanese-lover, and master procrastinator. She debuted in 2019 in the United States with her short story: “Everbeating” in the "Dark&Stormy" anthology. It is the fusion of her two biggest passions: Japan and history. “The Everbeating Chronicles” continue the tale, because in her opinion the world she created still has many intriguing stories yet to be told.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
December 10, 2025
Razem z książką nerwy że stali wybrałem się na wakacje do Steanpankowej Japonii w czasach tuż po obaleniu szogunatu xix wiek i ach było wspaniale. Nie pamiętam kiedy ostatnio czytałem steampank te parowe wynalazki,automatony ,sterowce ,wieczneserce i inne technologie i to tak świetnie opisane to wzbudziło moją ciekawość. Książka jest podzielona na 3 opowiadania powiązane że sobą w postaci dwójki bohaterów neuroinzyniera Sanda i inspektora Fujita . 3 sprawy wiecznotrwałe serce, tajemniczy mordercą i ball . Sanda konstrułuje mechaniczne protezy ciała i jest w tym świetny ,ale nie opływa w bogactwo,a dawne sprawy co trochę doprowadzają do spotkania jego i inspektora Fujita, który ewidentnie jest dla mnie najlepszą postacią. Chętnie wyszukiwałem wszelkich informacji o jego przeszłość,a on nie jest ckliwy i rzadko wspomina ,tyle pytań samuraj który przeszedł na stronę cesarza i teraz jest starszym inspektorem tropiącym przestępców, człowiek który odnalazł się w nowych czasach. Sanda też ma swój charakter i przechodzi mocną przemianę . Przyjaźń,a czasem wrogość tej dwójki i ich przygody to jest to co najlepsze. Rozdział o przeszłości Sanda trochę mi się dłużył ,ale ostatecznie dobrze nakreślił początkową jego obojętność. Chętnie obalił bym z nimi jakieś sake. Na pewno będę wypatrywał kolejnych książek tej autorki
June 12, 2025
"Nerwy ze stali" autorstwa Anny van Steenbergen wydane przez Wydawnictwo Novae Res
#współpracabarterowa
XIX wiek, alternatywna historia Japonii po upadku szogunatu, w której rozwinęła się steampunkowa technologia. Thriller science-fiction opowiada historię neuroinżyniera Yukimury Sanady, który stworzył człowieka o tzw. Wiecznotrwałym Sercu. Chociaż czy możemy to nazwać człowiekiem to już pytanie, na które będziecie musieli odpowiedzieć sobie sami podczas lektury.
Nie znam na polskim rynku zbyt wielu pozycji w nurcie steampunku. Wychowany na serii gier "Syberia" omawiany nurt budzi we mnie mnóstwo nostalgii i ciekawości. Dlatego Nerwy ze stali od razu przykuły moją uwagę.
Debiut Steenbergen okazał się pewnym kotem Schrodingera literatury. Książka mi się równocześnie bardzo podobała i nie podobała. Zacznę może od zachwytów!
Wykreowany przez autorkę świat jest niesamowity. Budzi we mnie masę pozytywnych skojarzeń. Całość intryguje i ciekawi. Czuć, że autorka albo się dobrze zna na japońskiej kulturze, albo zrobiła świetny research przed pisaniem. Niezwykle podobały mi się klimatyczne fragmenty naukowo tłumaczące działanie steampunkowych technologii. Po prostu wow!
Z plusów jeszcze zacząłem darzyć sympatią głównego bohatera Sanadę. Chociaż w moim umyśle przypominał bardziej 40-latka to bliżej mu było do zmęczonego życiem 20-latka podążającego za marzeniami. Wisienką na torcie okazał się rozdział przybliżający nam jego historię od rolnika do inżyniera.
Niestety w mojej opinii książka cierpi pod względem fabularnym. Otrzymujemy 3 luźno powiązane opowiadania (chociaż bardziej wstęp + 2 opowiadania), które bardziej przypominają serial typu np. Dr. Hause. Każdy z rozdziałów dotyczył czegoś innego. Brakowało jakiegoś całościowego wątku, fabuły wybijającej się poza zamknięte rozdziały, jakiś większy cel przyświecający całej książce. Poruszane wątki po prostu mnie nudziły. Ale czuć, że jest progres! O ile pierwszy pełnowymiarowy rozdział mnie wynudził do bólu, tak już kolejny (opowiadający nową historię) znacznie bardziej przypadł mi do gustu (chociaż w nim brakowało esencji steampunku). Wraz z rozwojem coraz bardziej przywiązywałem się do bohaterów, świata i mechanizmów nim rządzących.
Na pewno sięgnę po kontynuację Nerwów ze stali, ale trudno mi oprzeć się wrażeniu, że to nie pełnoprawna pierwsza część, a spin off typu "opowiadania ze świata". Mam nadzieję, że rozumiecie co mam tutaj na myśli. Nie wiem czy już polecać tę książkę, czy dopiero po wrażeniach z kontynuacji. Debiut Steenbergen mimo kiepskiej fabuły dostał naprawdę świeżą i wciągającą otoczkę dlatego pozostawię Was z finalnym werdyktem 7/10 punktów w skali Kaczek o mechanicznym sercu napędzanych parą!
#współpracabarterowa
XIX wiek, alternatywna historia Japonii po upadku szogunatu, w której rozwinęła się steampunkowa technologia. Thriller science-fiction opowiada historię neuroinżyniera Yukimury Sanady, który stworzył człowieka o tzw. Wiecznotrwałym Sercu. Chociaż czy możemy to nazwać człowiekiem to już pytanie, na które będziecie musieli odpowiedzieć sobie sami podczas lektury.
Nie znam na polskim rynku zbyt wielu pozycji w nurcie steampunku. Wychowany na serii gier "Syberia" omawiany nurt budzi we mnie mnóstwo nostalgii i ciekawości. Dlatego Nerwy ze stali od razu przykuły moją uwagę.
Debiut Steenbergen okazał się pewnym kotem Schrodingera literatury. Książka mi się równocześnie bardzo podobała i nie podobała. Zacznę może od zachwytów!
Wykreowany przez autorkę świat jest niesamowity. Budzi we mnie masę pozytywnych skojarzeń. Całość intryguje i ciekawi. Czuć, że autorka albo się dobrze zna na japońskiej kulturze, albo zrobiła świetny research przed pisaniem. Niezwykle podobały mi się klimatyczne fragmenty naukowo tłumaczące działanie steampunkowych technologii. Po prostu wow!
Z plusów jeszcze zacząłem darzyć sympatią głównego bohatera Sanadę. Chociaż w moim umyśle przypominał bardziej 40-latka to bliżej mu było do zmęczonego życiem 20-latka podążającego za marzeniami. Wisienką na torcie okazał się rozdział przybliżający nam jego historię od rolnika do inżyniera.
Niestety w mojej opinii książka cierpi pod względem fabularnym. Otrzymujemy 3 luźno powiązane opowiadania (chociaż bardziej wstęp + 2 opowiadania), które bardziej przypominają serial typu np. Dr. Hause. Każdy z rozdziałów dotyczył czegoś innego. Brakowało jakiegoś całościowego wątku, fabuły wybijającej się poza zamknięte rozdziały, jakiś większy cel przyświecający całej książce. Poruszane wątki po prostu mnie nudziły. Ale czuć, że jest progres! O ile pierwszy pełnowymiarowy rozdział mnie wynudził do bólu, tak już kolejny (opowiadający nową historię) znacznie bardziej przypadł mi do gustu (chociaż w nim brakowało esencji steampunku). Wraz z rozwojem coraz bardziej przywiązywałem się do bohaterów, świata i mechanizmów nim rządzących.
Na pewno sięgnę po kontynuację Nerwów ze stali, ale trudno mi oprzeć się wrażeniu, że to nie pełnoprawna pierwsza część, a spin off typu "opowiadania ze świata". Mam nadzieję, że rozumiecie co mam tutaj na myśli. Nie wiem czy już polecać tę książkę, czy dopiero po wrażeniach z kontynuacji. Debiut Steenbergen mimo kiepskiej fabuły dostał naprawdę świeżą i wciągającą otoczkę dlatego pozostawię Was z finalnym werdyktem 7/10 punktów w skali Kaczek o mechanicznym sercu napędzanych parą!
May 18, 2025
Japonia. Klimat ery wiktoriańskiej. Steampunk. Takie połączenie? Biorę w ciemno! „Nerwy ze stali”, pierwszy tom cyklu „Kroniki Wiecznotrwałego”, to książka (właściwie składająca się na trzy powiązane ze sobą opowiadania), która owiała mnie swoją świeżością i pomysłem, zanim jeszcze zdążyłam dobrze zagłębić się w fabułę. Autorka oferuje czytelnikowi alternatywną rzeczywistość Tokio z 1886 roku – pełną pary, metalu i moralnych dylematów, gdzie technologia idzie ramię w ramię z emocjami – bólem, stratą i... odkupieniem.
Pewnie nikogo to już nie zdziwi po tym wstępie, ale nie mogłam się oderwać. Dosłownie. Musiałam się hamować, żeby nie wrócić do lektury – nawet w pracy. To po prostu świetnie napisana książka, osadzona w niezwykle klimatycznej Japonii, pełnej wiktoriańskiego klimatu i tajemnicy, a jednocześnie nasycona uczuciem i bardzo dobrym warsztatem. To ten rodzaj książki, który nie daje spokoju. Nie tylko dlatego, że chcesz wiedzieć, kto stoi za intrygą, ale również to, co dalej się wydarzy i dlaczego bohaterowie podejmują właśnie takie, a nie inne decyzje. Wraz z Yukim obserwujemy zepsuty świat, w którym każda kolejna tajemnica jest gorsza od poprzedniej, a zaufanie staje się towarem deficytowym.
Od dawna szukałam czegoś, co zaoferuje mi takie połączenie. Kiedyś na Fantastycznej Karczmie szukałam czegoś podobnego do gry Lies of P — tam też jest ten steampunkowy klimat i duszna atmosfera. Podobnie jak w jednym z moich ulubionych survival horrorów, Amnesia: A Machine for Pigs. To właśnie ten industrialny nastrój połączony z rozważaniami o ludzkiej moralności i granicach, do jakich można się posunąć, to moje ulubione zestawienie. Książka „Nerwy ze stali” potrafi wywołać niepokój bez przesadnej egzaltacji, tylko w subtelny sposób, budując napięcie małymi kroczkami.
Anna van Steenbergen stworzyła Tokio, które zachwyca i robi wrażenie — surowe, pełne pary i elektryczności, tak prawdziwe, że aż trudno uwierzyć, że to tylko fikcja. Szczególnie zafascynowały mnie automely – zaawansowane protezy działające jak prawdziwe części ciała, oraz wiecznotrwałe serce – techniczny cud, który jednocześnie stał się zalążkiem tragedii. Ta wizja steampunkowego społeczeństwa, gdzie technologia powoli wymyka się spod kontroli, naprawdę mnie poruszyła.
Postacie w „Nerwach ze stali” wyróżniają się złożonością i wielowymiarowością, znacznie odbiegającą od utartych schematów znanych mi z wielu książek. Każdy z nich nosi w sobie zarówno dobrą, jak i złą stronę, a ich trudne wybory nadają historii realizm. Yukimura Sanada to zamknięty w sobie, inteligentny mężczyzna zraniony przez życie, którego decyzje bywają niełatwe do przyjęcia, ale pozostają wiarygodne. To jeden z moich ulubionych typów charakterów w literaturze – niejednoznaczny, pokiereszowany, ale wciąż walczący o resztki nadziei. Właśnie to sprawia, że jest tak realistyczny – prawdziwy, pełen sprzeczności, taki, którego emocje nie są mi obce. Relacja z inspektorem Fujitą? Mistrzostwo. Szorstka, pełna napięcia, gniewu, bólu, ale też fascynująca w swojej intensywności. Ich drogi krzyżują się w sposób, który nie pozwala odłożyć książki. Ich konfrontacje są opisane w bardzo dobry sposób. No i Toru. Kto mnie zna, ten wie, że jeśli w książce pojawia się kot – już jestem kupiona. A ten kot to nie tylko uroczy towarzysz. Toru jest idealnym akcentem wznoszącym ciepło, ale coś w rodzaju symbolicznego spokoju w świecie pełnym bólu, przemocy i śmierci.
Bardzo doceniam, jak przystępnie i z wyczuciem autorka przedstawiła trudniejsze zagadnienia. Neuroinżynieria, etyka, granica między człowiekiem a maszyną – mogłyby zostać podane w sposób suchy i nużący, a tymczasem Anna van Steenbergen zgrabnie łączy naukę z pasjonującą narracją. Przypisy są pomocne i klarowne, dzięki czemu nawet mniej zaznajomiony czytelnik nie gubi się w świecie książki i łatwo wyobraża sobie panujący w niej porządek. Język? Jest prosty i klarowny, a jednocześnie obrazowy, co pozwala łatwo odnaleźć się w fabule, nawet jeśli poruszane zagadnienia bywają dość skomplikowane.
„Nerwy ze stali” to znacznie więcej niż dobrze napisana książka. To opowieść o granicach – tych moralnych, między człowiekiem a maszyną, między sprawcą a ofiarą, osadzona w klimacie czasu wielkich przemian i niepewności. Książka stawia pytania o to, gdzie kończy się geniusz, a zaczyna niebezpieczna obsesja, a także czy twórca przełomowego wynalazku ponosi odpowiedzialność za jego konsekwencje. Akcja rozgrywa się w alternatywnej Japonii po upadku szogunatu, co nadaje całej historii unikalny, steampunkowy charakter.
Cieszę się ogromnie, że miałam możliwość zrecenzować tę książkę. Dziękuję serdecznie autorce, że się do mnie odezwała – to była prawdziwa przyjemność i jedna z tych historii, o których chce się po prostu mówić. Już poleciłam ją całej ekipie Karczmy i zamierzam polecać dalej, bo to solidna pozycja dla każdego, kto ceni dobrze przemyślaną i pełną charakteru literaturę steampunkową. Jeśli więc szukacie czegoś innego niż utarte schematy, zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.
Pewnie nikogo to już nie zdziwi po tym wstępie, ale nie mogłam się oderwać. Dosłownie. Musiałam się hamować, żeby nie wrócić do lektury – nawet w pracy. To po prostu świetnie napisana książka, osadzona w niezwykle klimatycznej Japonii, pełnej wiktoriańskiego klimatu i tajemnicy, a jednocześnie nasycona uczuciem i bardzo dobrym warsztatem. To ten rodzaj książki, który nie daje spokoju. Nie tylko dlatego, że chcesz wiedzieć, kto stoi za intrygą, ale również to, co dalej się wydarzy i dlaczego bohaterowie podejmują właśnie takie, a nie inne decyzje. Wraz z Yukim obserwujemy zepsuty świat, w którym każda kolejna tajemnica jest gorsza od poprzedniej, a zaufanie staje się towarem deficytowym.
Od dawna szukałam czegoś, co zaoferuje mi takie połączenie. Kiedyś na Fantastycznej Karczmie szukałam czegoś podobnego do gry Lies of P — tam też jest ten steampunkowy klimat i duszna atmosfera. Podobnie jak w jednym z moich ulubionych survival horrorów, Amnesia: A Machine for Pigs. To właśnie ten industrialny nastrój połączony z rozważaniami o ludzkiej moralności i granicach, do jakich można się posunąć, to moje ulubione zestawienie. Książka „Nerwy ze stali” potrafi wywołać niepokój bez przesadnej egzaltacji, tylko w subtelny sposób, budując napięcie małymi kroczkami.
Anna van Steenbergen stworzyła Tokio, które zachwyca i robi wrażenie — surowe, pełne pary i elektryczności, tak prawdziwe, że aż trudno uwierzyć, że to tylko fikcja. Szczególnie zafascynowały mnie automely – zaawansowane protezy działające jak prawdziwe części ciała, oraz wiecznotrwałe serce – techniczny cud, który jednocześnie stał się zalążkiem tragedii. Ta wizja steampunkowego społeczeństwa, gdzie technologia powoli wymyka się spod kontroli, naprawdę mnie poruszyła.
Postacie w „Nerwach ze stali” wyróżniają się złożonością i wielowymiarowością, znacznie odbiegającą od utartych schematów znanych mi z wielu książek. Każdy z nich nosi w sobie zarówno dobrą, jak i złą stronę, a ich trudne wybory nadają historii realizm. Yukimura Sanada to zamknięty w sobie, inteligentny mężczyzna zraniony przez życie, którego decyzje bywają niełatwe do przyjęcia, ale pozostają wiarygodne. To jeden z moich ulubionych typów charakterów w literaturze – niejednoznaczny, pokiereszowany, ale wciąż walczący o resztki nadziei. Właśnie to sprawia, że jest tak realistyczny – prawdziwy, pełen sprzeczności, taki, którego emocje nie są mi obce. Relacja z inspektorem Fujitą? Mistrzostwo. Szorstka, pełna napięcia, gniewu, bólu, ale też fascynująca w swojej intensywności. Ich drogi krzyżują się w sposób, który nie pozwala odłożyć książki. Ich konfrontacje są opisane w bardzo dobry sposób. No i Toru. Kto mnie zna, ten wie, że jeśli w książce pojawia się kot – już jestem kupiona. A ten kot to nie tylko uroczy towarzysz. Toru jest idealnym akcentem wznoszącym ciepło, ale coś w rodzaju symbolicznego spokoju w świecie pełnym bólu, przemocy i śmierci.
Bardzo doceniam, jak przystępnie i z wyczuciem autorka przedstawiła trudniejsze zagadnienia. Neuroinżynieria, etyka, granica między człowiekiem a maszyną – mogłyby zostać podane w sposób suchy i nużący, a tymczasem Anna van Steenbergen zgrabnie łączy naukę z pasjonującą narracją. Przypisy są pomocne i klarowne, dzięki czemu nawet mniej zaznajomiony czytelnik nie gubi się w świecie książki i łatwo wyobraża sobie panujący w niej porządek. Język? Jest prosty i klarowny, a jednocześnie obrazowy, co pozwala łatwo odnaleźć się w fabule, nawet jeśli poruszane zagadnienia bywają dość skomplikowane.
„Nerwy ze stali” to znacznie więcej niż dobrze napisana książka. To opowieść o granicach – tych moralnych, między człowiekiem a maszyną, między sprawcą a ofiarą, osadzona w klimacie czasu wielkich przemian i niepewności. Książka stawia pytania o to, gdzie kończy się geniusz, a zaczyna niebezpieczna obsesja, a także czy twórca przełomowego wynalazku ponosi odpowiedzialność za jego konsekwencje. Akcja rozgrywa się w alternatywnej Japonii po upadku szogunatu, co nadaje całej historii unikalny, steampunkowy charakter.
Cieszę się ogromnie, że miałam możliwość zrecenzować tę książkę. Dziękuję serdecznie autorce, że się do mnie odezwała – to była prawdziwa przyjemność i jedna z tych historii, o których chce się po prostu mówić. Już poleciłam ją całej ekipie Karczmy i zamierzam polecać dalej, bo to solidna pozycja dla każdego, kto ceni dobrze przemyślaną i pełną charakteru literaturę steampunkową. Jeśli więc szukacie czegoś innego niż utarte schematy, zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.
June 5, 2025
"Nerwy ze stali" - Anna Van Steenbergen
4/5 ⭐️
"Nie ma czegoś takiego jak cudza wina. Przyzwalając na zło, pomagamy je czynić."
Czytaliście kiedyś thriller, którego akcja rozgrywałaby się w Japonii?
Do tego wszystkiego dorzucę fakt, iż jest to trochę fantastyka? Urban fantasy?
No i wisienką na torcie jest to, że.. to naprawdę dobra książka 🖤
Debiut.. ale jaki debiut!
Jestem oczarowana światem, jaki stworzyła autorka, oczarowana tym, jak dobrze się to czytało, jak nie potrafiłam się od niej odkleić przez długie godziny!
Chciałabym na tym skończyć, ale nie mogę. W końcu o dobrych książkach aż chce się mówić, prawda?
Wiecznotrwałe serce, którego nie można zatrzymać.. brzmi jak marzenie, prawda?
Ale jeśli w wyniku tego wynalazku.. ktoś umrze?
Ktoś.. bliski?
"Nerwy ze stali" to pierwszy tom z cyklu "Kroniki Wiecznotrwałego" - Tak więc fani książek, które nie kończą się po jednym tomie, będą zadowoleni.
W tym ja 😈
Autorka przenosi nas do Tokio, do roku 1886. Przenosi nas do krwawych m*rdersrw, ale takich naprawdę, wprawiających człowieka w przerażenie, oraz akcji tak szybkiej, że dostosowuje się do niej bicie naszego serca.
Jest też mowa o samurajach, czyli coś, co szczególnie mnie zaciekawiło!
Aż sobie musiałam poczytać na ten temat po lekturze 🙈
"Skoro świat już jest piekłem na ziemi, ukształtuję to piekło na swój obraz i podobieństwo. Aż jedynym światłem będzie to, które niszczy i spala. Aż nie pozostanie nic, prócz popiołów."
Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jakich bohaterów wykreowała pani Anna. I według mnie, to właśnie ci bohaterowie są największym plusem całej książki.
Mamy tutaj postacie, które naprawdę żyją, nie tylko na kartkach papieru, ale i w naszych głowach. Szarzy moralnie, z problemami i uczuciami. Tacy, którzy kiedy prowadzą dialog, to naprawdę go prowadzą, przez co czuć, jakby naprawdę słuchało się rozmowy dwójki ludzi.
Wiecie o co mi chodzi, prawda?
Czasem te dialogi w książkach są takie.. sztuczne. Takie drętwe..
Ale nie tutaj.
Uwielbiam też humor w tych dialogach. Takie cięte riposty, dogryzanie sobie..
To chyba moje ulubione momenty 🖤
Autorka też celnie trafia w emocje, trochę manipulując czytelnikiem, co też jest bardzo na plus.
Powieść podzielona jest jakby na trzy części.
Dwie pierwsze trzymają bardzo mocno w napięciu, a trzecia daje nam trochę odetchnąć.
I dobrze, bo groził mi zawał z tych emocji 😂
To książka, którą wam bardzo polecam. Jestem pewna, że niejedna osoba wciągnie się w ten świat, w relacje między bohaterami i w całą akcję, a po skończeniu będzie myślał o tej historii jeszcze przez wiele godzin.. a może i dni.
Nie mogę się doczekać kolejnych tomów 🖤
"- Mówi się, że prawdziwy mężczyzna powinien mieć nerwy ze stali, serce ze złota i żelazną wolę - powiedziała na pożegnanie Fujita, wysoko podnosząc kołnierz. - Tego pierwszego z pewnością ci nie brakuje. Co do reszty... - wyszedł na zewnątrz, na chłód. - pożyjemy, zobaczymy."
Współpraca reklamowa z @annasteenwriter
4/5 ⭐️
"Nie ma czegoś takiego jak cudza wina. Przyzwalając na zło, pomagamy je czynić."
Czytaliście kiedyś thriller, którego akcja rozgrywałaby się w Japonii?
Do tego wszystkiego dorzucę fakt, iż jest to trochę fantastyka? Urban fantasy?
No i wisienką na torcie jest to, że.. to naprawdę dobra książka 🖤
Debiut.. ale jaki debiut!
Jestem oczarowana światem, jaki stworzyła autorka, oczarowana tym, jak dobrze się to czytało, jak nie potrafiłam się od niej odkleić przez długie godziny!
Chciałabym na tym skończyć, ale nie mogę. W końcu o dobrych książkach aż chce się mówić, prawda?
Wiecznotrwałe serce, którego nie można zatrzymać.. brzmi jak marzenie, prawda?
Ale jeśli w wyniku tego wynalazku.. ktoś umrze?
Ktoś.. bliski?
"Nerwy ze stali" to pierwszy tom z cyklu "Kroniki Wiecznotrwałego" - Tak więc fani książek, które nie kończą się po jednym tomie, będą zadowoleni.
W tym ja 😈
Autorka przenosi nas do Tokio, do roku 1886. Przenosi nas do krwawych m*rdersrw, ale takich naprawdę, wprawiających człowieka w przerażenie, oraz akcji tak szybkiej, że dostosowuje się do niej bicie naszego serca.
Jest też mowa o samurajach, czyli coś, co szczególnie mnie zaciekawiło!
Aż sobie musiałam poczytać na ten temat po lekturze 🙈
"Skoro świat już jest piekłem na ziemi, ukształtuję to piekło na swój obraz i podobieństwo. Aż jedynym światłem będzie to, które niszczy i spala. Aż nie pozostanie nic, prócz popiołów."
Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jakich bohaterów wykreowała pani Anna. I według mnie, to właśnie ci bohaterowie są największym plusem całej książki.
Mamy tutaj postacie, które naprawdę żyją, nie tylko na kartkach papieru, ale i w naszych głowach. Szarzy moralnie, z problemami i uczuciami. Tacy, którzy kiedy prowadzą dialog, to naprawdę go prowadzą, przez co czuć, jakby naprawdę słuchało się rozmowy dwójki ludzi.
Wiecie o co mi chodzi, prawda?
Czasem te dialogi w książkach są takie.. sztuczne. Takie drętwe..
Ale nie tutaj.
Uwielbiam też humor w tych dialogach. Takie cięte riposty, dogryzanie sobie..
To chyba moje ulubione momenty 🖤
Autorka też celnie trafia w emocje, trochę manipulując czytelnikiem, co też jest bardzo na plus.
Powieść podzielona jest jakby na trzy części.
Dwie pierwsze trzymają bardzo mocno w napięciu, a trzecia daje nam trochę odetchnąć.
I dobrze, bo groził mi zawał z tych emocji 😂
To książka, którą wam bardzo polecam. Jestem pewna, że niejedna osoba wciągnie się w ten świat, w relacje między bohaterami i w całą akcję, a po skończeniu będzie myślał o tej historii jeszcze przez wiele godzin.. a może i dni.
Nie mogę się doczekać kolejnych tomów 🖤
"- Mówi się, że prawdziwy mężczyzna powinien mieć nerwy ze stali, serce ze złota i żelazną wolę - powiedziała na pożegnanie Fujita, wysoko podnosząc kołnierz. - Tego pierwszego z pewnością ci nie brakuje. Co do reszty... - wyszedł na zewnątrz, na chłód. - pożyjemy, zobaczymy."
Współpraca reklamowa z @annasteenwriter
January 7, 2026
Książka genialna, serdecznie polecam:)
Displaying 1 - 7 of 7 reviews