What do you think?
Rate this book
ศาสตร์ปลุกรัก
"จะเอายานั่นไปทำไม"
"เอาไปกินค่ะ"
รู้! แค่ดมมันคงไม่ช่วยให้ไข่แข็งแรงจนยิ้มรับตัวอ่อนอสุจิได้หรอกนะ
"ตะวัน อย่ามากวนพี่"
คนกวนช้อนตาขึ้นมองชายที่แทนตัวเองว่า พี่ อย่างนึกสงสัย
สงสัยว่า ชายที่ซื้อความสาวของเธอไปเมื่อสามเดือนก่อนที่สิงคโปร์ เหตุใดจึงมาโผล่ที่นี่
สงสัยว่า ทำไมเขาถึงแทนตัวเองด้วยคำสนิทสนมกับเธอ ดั่งว่าเคยรู้จักกันมาก่อน
"ว่าไง จะเอายาบำรุงมดลูกไปทำไม จะมีลูกเหรอ"
ภาพตะวันพยักหน้าที่ยังก้มงุดรับ
"กับใคร"
"ต้องตอบด้วยเหรอคะ" เธองึมงำถาม
"ต้องตอบ เพราะถ้าเกิดตะวันเอาไปกินเพื่อหวังจะตั้งท้องกับสามีชาวบ้าน มันคือผิดศีลธรรม ที่นี่ไม่จ่ายให้"
"เปล่านะคะ ตะวันไม่ได้จะเอาไปทำอะไรแบบนั้น" หน้าสวยหวานเงยขึ้นรีบส่ายพรืดปฏิเสธ
"ถ้าอย่างนั้น ตะวันก็พาผู้ชายคนนั้นมาหาพี่"
"ฝ่ายชายต้องมาด้วยเหรอคะ"
"ใช่ การจะจ่ายยาอะไรแบบนี้มันสำคัญนะ เพราะปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากผู้หญิง แต่อาจจะเกิดจากความผิดปกติของฝ่ายชาย ถ้าเป็นอย่างนั้น ต่อให้พี่จ่ายยาให้ไปกินก็ไม่มีประโยชน์ เพราะคนที่ควรกินไม่ใช่ฝ่ายหญิง"
ภาพตะวันนิ่งงัน ก้มหน้าหลบตาชายหนุ่ม อีกทั้งนัยน์ตากลมยังหลุกหลิก มันส่อพิรุธอย่างเห็นได้ชัด
อัสลานจับข้อมือหญิงสาว แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น จนจมูกโด่งเป็นสันห่างกับพวงแก้มใสแค่คืบ ภาพตะวันรีบหดคอหลบ
"แต่เท่าที่พี่เคย...ทำบางอย่างกับตะวัน พี่ตอบได้เลยนะว่า ตะวันไม่มีอะไรผิดปกติ"
คำพูดของหมอหนุ่มทำให้ใบหน้าหญิงสาวร้อนผ่าว
และ...เปล่าหรอก เขาไม่ได้รู้อะไรขนาดนั้น แม้การสัมผัสร่างกายของเธอในคืนนั้น และการจับชีพจรอยู่ในตอนนี้จะทำให้รู้ว่าลมปราณในกายมิได้บกพร่อง แต่นั่นยังตอบไม่ได้ว่า ภายในมดลูกหรือรังไข่หญิงสาวแข็งแรงดีหรือไม่
เขาพูดไปอย่างนั้น เพราะอยากรู้ว่าไอ้หน้าไหนกัน ที่มันจะเป็นเจ้าของอสุจิที่ได้รับสิทธิ์เดินทางเข้าไปผสมกับไข่ของผู้หญิงของเขา
มันมีตัวตนอยู่จริงหรือเปล่า
"คุณหมอรู้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ"
"เรียกพี่ว่าพี่อัส"
"ตอบมาก่อนว่า คุณหมอรู้ได้จริงเหรอ"
อัสลานเอียงศีรษะจ้องลึกไปหาเจ้าของตาหวานสั่นระริกปะปนความดื้อรั้นอยู่ในที
"ถ้าไม่เรียกพี่ว่าพี่อัส พี่จะจับตะวันมานั่งตัก แล้วจะเพิ่มจูบให้ด้วย"
คนน่าเกลียด! เธอย่นคิ้วก่นด่าเขาในหัว และตอนนี้เธอเพิ่งได้รู้ว่าคนตรงหน้าชื่ออัส ต้องใช่คนเดียวกันกับที่จงจิตบอกว่า เพิ่งกลับมาจากเมืองนอก
ไม่ผิดแน่ เพราะสถานที่ที่เธอเจอกับเขาในครั้งนั้นก็คือสิงคโปร์
"พี่รู้ขนาดนั้นจริงเหรอคะ"
ไม่จริง แต่ถ้าไม่โม้ คงไม่รู้ว่าไอ้หอกหักที่ไหนคือผู้ชายคนนั้น
นี่เขากำลังทำผิดจรรยาบรรณแพทย์
แต่ช่างแม่ง! อัสลานโยนความถูกต้องทิ้ง ช่วยไม่ได้เพราะคนตรงหน้ามันคือผู้หญิงของเขา
"ใช่ ตะวันมีลูกได้แน่ ถ้าตอนนั้นพี่ไม่ป้องกัน วันนี้ตะวันคงท้องได้สองเดือนกว่าแล้วมั้ง"
งานรื้อฟื้นความหลังก็มา ไหน ๆ จะปั่นประสาทเธอแล้ว เขาต้องไปให้ถึงที่สุด
"เอาไปกินค่ะ"
รู้! แค่ดมมันคงไม่ช่วยให้ไข่แข็งแรงจนยิ้มรับตัวอ่อนอสุจิได้หรอกนะ
"ตะวัน อย่ามากวนพี่"
คนกวนช้อนตาขึ้นมองชายที่แทนตัวเองว่า พี่ อย่างนึกสงสัย
สงสัยว่า ชายที่ซื้อความสาวของเธอไปเมื่อสามเดือนก่อนที่สิงคโปร์ เหตุใดจึงมาโผล่ที่นี่
สงสัยว่า ทำไมเขาถึงแทนตัวเองด้วยคำสนิทสนมกับเธอ ดั่งว่าเคยรู้จักกันมาก่อน
"ว่าไง จะเอายาบำรุงมดลูกไปทำไม จะมีลูกเหรอ"
ภาพตะวันพยักหน้าที่ยังก้มงุดรับ
"กับใคร"
"ต้องตอบด้วยเหรอคะ" เธองึมงำถาม
"ต้องตอบ เพราะถ้าเกิดตะวันเอาไปกินเพื่อหวังจะตั้งท้องกับสามีชาวบ้าน มันคือผิดศีลธรรม ที่นี่ไม่จ่ายให้"
"เปล่านะคะ ตะวันไม่ได้จะเอาไปทำอะไรแบบนั้น" หน้าสวยหวานเงยขึ้นรีบส่ายพรืดปฏิเสธ
"ถ้าอย่างนั้น ตะวันก็พาผู้ชายคนนั้นมาหาพี่"
"ฝ่ายชายต้องมาด้วยเหรอคะ"
"ใช่ การจะจ่ายยาอะไรแบบนี้มันสำคัญนะ เพราะปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากผู้หญิง แต่อาจจะเกิดจากความผิดปกติของฝ่ายชาย ถ้าเป็นอย่างนั้น ต่อให้พี่จ่ายยาให้ไปกินก็ไม่มีประโยชน์ เพราะคนที่ควรกินไม่ใช่ฝ่ายหญิง"
ภาพตะวันนิ่งงัน ก้มหน้าหลบตาชายหนุ่ม อีกทั้งนัยน์ตากลมยังหลุกหลิก มันส่อพิรุธอย่างเห็นได้ชัด
อัสลานจับข้อมือหญิงสาว แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น จนจมูกโด่งเป็นสันห่างกับพวงแก้มใสแค่คืบ ภาพตะวันรีบหดคอหลบ
"แต่เท่าที่พี่เคย...ทำบางอย่างกับตะวัน พี่ตอบได้เลยนะว่า ตะวันไม่มีอะไรผิดปกติ"
คำพูดของหมอหนุ่มทำให้ใบหน้าหญิงสาวร้อนผ่าว
และ...เปล่าหรอก เขาไม่ได้รู้อะไรขนาดนั้น แม้การสัมผัสร่างกายของเธอในคืนนั้น และการจับชีพจรอยู่ในตอนนี้จะทำให้รู้ว่าลมปราณในกายมิได้บกพร่อง แต่นั่นยังตอบไม่ได้ว่า ภายในมดลูกหรือรังไข่หญิงสาวแข็งแรงดีหรือไม่
เขาพูดไปอย่างนั้น เพราะอยากรู้ว่าไอ้หน้าไหนกัน ที่มันจะเป็นเจ้าของอสุจิที่ได้รับสิทธิ์เดินทางเข้าไปผสมกับไข่ของผู้หญิงของเขา
มันมีตัวตนอยู่จริงหรือเปล่า
"คุณหมอรู้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ"
"เรียกพี่ว่าพี่อัส"
"ตอบมาก่อนว่า คุณหมอรู้ได้จริงเหรอ"
อัสลานเอียงศีรษะจ้องลึกไปหาเจ้าของตาหวานสั่นระริกปะปนความดื้อรั้นอยู่ในที
"ถ้าไม่เรียกพี่ว่าพี่อัส พี่จะจับตะวันมานั่งตัก แล้วจะเพิ่มจูบให้ด้วย"
คนน่าเกลียด! เธอย่นคิ้วก่นด่าเขาในหัว และตอนนี้เธอเพิ่งได้รู้ว่าคนตรงหน้าชื่ออัส ต้องใช่คนเดียวกันกับที่จงจิตบอกว่า เพิ่งกลับมาจากเมืองนอก
ไม่ผิดแน่ เพราะสถานที่ที่เธอเจอกับเขาในครั้งนั้นก็คือสิงคโปร์
"พี่รู้ขนาดนั้นจริงเหรอคะ"
ไม่จริง แต่ถ้าไม่โม้ คงไม่รู้ว่าไอ้หอกหักที่ไหนคือผู้ชายคนนั้น
นี่เขากำลังทำผิดจรรยาบรรณแพทย์
แต่ช่างแม่ง! อัสลานโยนความถูกต้องทิ้ง ช่วยไม่ได้เพราะคนตรงหน้ามันคือผู้หญิงของเขา
"ใช่ ตะวันมีลูกได้แน่ ถ้าตอนนั้นพี่ไม่ป้องกัน วันนี้ตะวันคงท้องได้สองเดือนกว่าแล้วมั้ง"
งานรื้อฟื้นความหลังก็มา ไหน ๆ จะปั่นประสาทเธอแล้ว เขาต้องไปให้ถึงที่สุด
649 pages, ebook
Published March 26, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
September 10, 2025
ส่วนตัวให้ 3 ค่ะ เพราะอ่านมาหลายเรื่องจากนักเขียนท่านนี้ แพทเทิร์นในการเขียนเรื่องนี้เหมือนเรื่องอื่นๆ คือพระเอกหลงนางเอกเหมือนโดนของหลังจากมีอะไรกับนางเอก แทบทุกเรื่องจะเป็นแบบนี้ และเรื่องนี้เน้นขายขำเหมือนเดิม และพระเอกเรื่องนี้มีความคล้ายจอมทัพจากเรื่อง หวานร้าย
แต่ถ้าใครอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกจะสนุกมากจนให้ 4 เลยแหละ เพราะขำมาก
ความทะลึ่งตึงตังและอารมณ์เหมือนโดนมนต์ดำของพระเอกจากนางเอกยังเหมือนทุกๆเรื่อง คล้ายเป็นซิกเนเจอร์ของนักเขียนไปแล้ว
เอาจริงๆทเรื่องนี้คาแรกเตอร์ของนางเอกไม่ค่อยชัดเจนเลยค่ะ คือวางไว้ว่ายังไงก็รักพี่สาวมาก ยอมทำตามแน่นอน แต่อีกสักพักก็บอกไม่ทำตาม พี่สาวจริงๆถ้าจะไม่ทำตามที่สามีขอ ถ้าเอาเรื่องจริงคงไม่มีใครมาบอกน้องตัวเองแบบขอร้องแบบนี้หรอก คืออ่านแล้วงงกับความคิดนางเอกมาก เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
งงกับคาแรกเตอร์ตัวร้าย พี่เขย ถ้าเป็นคนมีปัญหาเรื่องน้องชายมีขนาดเล็ก+เป็นไบ คงไม่ได้อยากได้นางเอกมาเป็นเมียอีกคนขนาดนั้น อ่านแล้วขัดแย้งสำหรับเรา และตัวร้ายอีกคนคือจัดการง่ายเกิ๊น มาแฉนางเอกแต่ไม่ดูตัวเองรึ ทำหนักกว่านางเอกอี๊ก 😕😕
โดยรวมเพราะอ่านมาหลายเรื่อง กลายเป็นว่าความสนุกน้อยลง แต่ยังขำอยู่ ใครต้องการหานิยายขายขำ เรื่องนี้ยังอ่านได้ค่ะ
แต่ถ้าใครอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกจะสนุกมากจนให้ 4 เลยแหละ เพราะขำมาก
ความทะลึ่งตึงตังและอารมณ์เหมือนโดนมนต์ดำของพระเอกจากนางเอกยังเหมือนทุกๆเรื่อง คล้ายเป็นซิกเนเจอร์ของนักเขียนไปแล้ว
เอาจริงๆทเรื่องนี้คาแรกเตอร์ของนางเอกไม่ค่อยชัดเจนเลยค่ะ คือวางไว้ว่ายังไงก็รักพี่สาวมาก ยอมทำตามแน่นอน แต่อีกสักพักก็บอกไม่ทำตาม พี่สาวจริงๆถ้าจะไม่ทำตามที่สามีขอ ถ้าเอาเรื่องจริงคงไม่มีใครมาบอกน้องตัวเองแบบขอร้องแบบนี้หรอก คืออ่านแล้วงงกับความคิดนางเอกมาก เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
งงกับคาแรกเตอร์ตัวร้าย พี่เขย ถ้าเป็นคนมีปัญหาเรื่องน้องชายมีขนาดเล็ก+เป็นไบ คงไม่ได้อยากได้นางเอกมาเป็นเมียอีกคนขนาดนั้น อ่านแล้วขัดแย้งสำหรับเรา และตัวร้ายอีกคนคือจัดการง่ายเกิ๊น มาแฉนางเอกแต่ไม่ดูตัวเองรึ ทำหนักกว่านางเอกอี๊ก 😕😕
โดยรวมเพราะอ่านมาหลายเรื่อง กลายเป็นว่าความสนุกน้อยลง แต่ยังขำอยู่ ใครต้องการหานิยายขายขำ เรื่องนี้ยังอ่านได้ค่ะ
Displaying 1 of 1 review