What do you think?
Rate this book
Geheugen, geschiedenis, beschaving: Lofzang op de bibliotheek
‘Zonder boeken zouden we minder voelen, minder denken, minder om elkaar geven. We zouden minder zijn.’
Vanaf haar prille jeugd ervaart Mira Feticu de bibliotheek als een paradijs van schoonheid, inzicht en kennis. Het is al eeuwenlang een unieke plek waar lezers en schrijvers elkaar via boeken ontmoeten. In een gloedvol persoonlijk verhaal schetst ze de onschatbare waarde van de bibliotheek, de diversiteit van haar bezoekers, en de bedreigingen en kansen: ‘De bibliotheek is dood, leve de bibliotheek!’
Vanaf haar prille jeugd ervaart Mira Feticu de bibliotheek als een paradijs van schoonheid, inzicht en kennis. Het is al eeuwenlang een unieke plek waar lezers en schrijvers elkaar via boeken ontmoeten. In een gloedvol persoonlijk verhaal schetst ze de onschatbare waarde van de bibliotheek, de diversiteit van haar bezoekers, en de bedreigingen en kansen: ‘De bibliotheek is dood, leve de bibliotheek!’
- GenresNonfiction
117 pages, Hardcover
Published January 1, 2023
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
December 31, 2024
Mijn laatste boek van het jaar was een kerstgeschenk dat qua inhoud wel paste bij mijn gedachten van de voorbije weken. Na meer dan 25 jaar mocht ik nl. mijn IKEA Billy-kasten (volgestouwd en torenhoog bovenop gestapeld met boeken) uit elkaar schroeven om (eindelijk!) plaats te ruimen voor een volledige boekenwand, ontworpen in samenspraak met een bevriende en artistieke schrijnwerker.
Het was heerlijk om ze plank na plank te kunnen vullen en om ze achteraf te bewonderen, maar het gaf me ook een dubbel gevoel, want niet alle boeken pasten er uiteindelijk in. Dan ga je jezelf vragen stellen als: Waarom koop ik bijna alle boeken die ik wil lezen? Wanneer ga ik eens de gewoonte aankweken om meer naar de bibliotheek te gaan? Hoe decadent is dit eigenlijk, zeker voor iemand als ik die niet materialistisch is ingesteld? (behalve als het op boeken aankomt dus)
Gelukkig vallen er ook heel wat pro-argumenten te sprokkelen. Een Goodreads-vriend verwoordde het zo: 'Gewoon zo’n boek materieel voor je ogen en binnen handbereik hebben, wel, dat is alsof de hele inhoud, de stijl en alle verborgen kennis en levensinzichten van de auteur, ook meteen in jouw brein-hart-ziel zitten opgeslagen.' (waarvoor dank, Marc ;-). Enfin, zonder te willen opscheppen laat ik wie dit leest graag even meegenieten.
Met deze lofzang van Mira Feticu op de bibliotheek hoopte ik mijn eeuwige 'meer-bib'-voornemen alvast een beetje aan te wakkeren. Maar ook hier een dubbel gevoel. Mira Fetcui blikt ontwapenend én verontwaardigd terug op haar verleden als bibliothecaresse in Den Haag. De vele anekdoten die ze vertelt doorspekt ze met fragmenten uit de literatuurgeschiedenis, met de klemtoon op beroemde historische bibliotheken en bibliothecarissen. Boeiend allemaal, maar tegelijk iets te lichtvoetig, te oppervlakkig en af en toe zelfs een beetje naïef.
Dat naïeve is echter niet helemaal negatief bedoeld, want voor de zaken waarover Mira Feticu verontwaardigd is - en dat zijn hoofdzakelijk beleidskeuzes van managers die niets met boeken hebben en de essentie van wat een bibliotheek moet zijn ondermijnen - brengt ze vaak interessante en werkbare alternatieven aan. Dat doet ze met een aanstekelijke naïviteit die je als lezer en liefhebber van het tastbare, papieren boek tussen de regels door bevestigend doet knikken vanuit een gedeelde verontwaardiging.
Toch blijft de auteur net iets té vaak hangen in anekdotiek en oordeelt ze soms net iets té makkelijk. Ze had wat mij betreft best wat dieper mogen graven om meer literaire of filosofische laagjes bloot te leggen. Dat zou dan echter tot een dikker boek geleid hebben en het minder toegankelijk of laagdrempelig hebben gemaakt. En misschien was dat laatste vooral de bedoeling: om zoveel mogelijk lezers de waarde van bibliotheken te doen inzien. Benieuwd dus of dit boekje mij het komende jaar wat vaker over de drempel van de bib zal kunnen leiden.
Het was heerlijk om ze plank na plank te kunnen vullen en om ze achteraf te bewonderen, maar het gaf me ook een dubbel gevoel, want niet alle boeken pasten er uiteindelijk in. Dan ga je jezelf vragen stellen als: Waarom koop ik bijna alle boeken die ik wil lezen? Wanneer ga ik eens de gewoonte aankweken om meer naar de bibliotheek te gaan? Hoe decadent is dit eigenlijk, zeker voor iemand als ik die niet materialistisch is ingesteld? (behalve als het op boeken aankomt dus)
Gelukkig vallen er ook heel wat pro-argumenten te sprokkelen. Een Goodreads-vriend verwoordde het zo: 'Gewoon zo’n boek materieel voor je ogen en binnen handbereik hebben, wel, dat is alsof de hele inhoud, de stijl en alle verborgen kennis en levensinzichten van de auteur, ook meteen in jouw brein-hart-ziel zitten opgeslagen.' (waarvoor dank, Marc ;-). Enfin, zonder te willen opscheppen laat ik wie dit leest graag even meegenieten.
Met deze lofzang van Mira Feticu op de bibliotheek hoopte ik mijn eeuwige 'meer-bib'-voornemen alvast een beetje aan te wakkeren. Maar ook hier een dubbel gevoel. Mira Fetcui blikt ontwapenend én verontwaardigd terug op haar verleden als bibliothecaresse in Den Haag. De vele anekdoten die ze vertelt doorspekt ze met fragmenten uit de literatuurgeschiedenis, met de klemtoon op beroemde historische bibliotheken en bibliothecarissen. Boeiend allemaal, maar tegelijk iets te lichtvoetig, te oppervlakkig en af en toe zelfs een beetje naïef.
Dat naïeve is echter niet helemaal negatief bedoeld, want voor de zaken waarover Mira Feticu verontwaardigd is - en dat zijn hoofdzakelijk beleidskeuzes van managers die niets met boeken hebben en de essentie van wat een bibliotheek moet zijn ondermijnen - brengt ze vaak interessante en werkbare alternatieven aan. Dat doet ze met een aanstekelijke naïviteit die je als lezer en liefhebber van het tastbare, papieren boek tussen de regels door bevestigend doet knikken vanuit een gedeelde verontwaardiging.
Toch blijft de auteur net iets té vaak hangen in anekdotiek en oordeelt ze soms net iets té makkelijk. Ze had wat mij betreft best wat dieper mogen graven om meer literaire of filosofische laagjes bloot te leggen. Dat zou dan echter tot een dikker boek geleid hebben en het minder toegankelijk of laagdrempelig hebben gemaakt. En misschien was dat laatste vooral de bedoeling: om zoveel mogelijk lezers de waarde van bibliotheken te doen inzien. Benieuwd dus of dit boekje mij het komende jaar wat vaker over de drempel van de bib zal kunnen leiden.
May 18, 2024
Er staan een paar mooie dingen in, maar het meeste resoneerde niet echt of kwam niet overeen met mijn ervaring.
October 29, 2024
Ik gaf dit boek oorspronkelijk maar drie sterren. Ik las het niet zo vlot en begreep het niet. Intussen ben ik erachter gekomen waarom. Ik zat of lag veel te dromen, kreeg zin om alle bibliotheken van het land te gaan bezoeken, om in elk magazijn te gaan snuisteren, om initiatieven te bedenken om de eigen schoolbibliotheek te laten floreren. Geregeld moest ik passages herlezen omdat ik zo diep in een denkbeeldige boekenkelder was afgedaald. Topboek, dus! En altijd met het geluid van de komisch-kritische stem van Mira Feticu in het hoofd.
September 11, 2023
4.5
Een essay over hoe tof en waardevol de bibliotheek is, natuurlijk kan ik me hierin vinden. Goede punten over de kansen en bedreigingen in de bibliotheekwereld, de bieb is helemaal niet ‘out of fashion’ maar dat wisten we allemaal al, toch? Veel van het geschrevene is herkenbaar, soms een beetje pijnlijk maar vaak ontroerend mooi.
“In de bibliotheek vraagt niemand wat je komt doen. Je mag er zijn.”
Een essay over hoe tof en waardevol de bibliotheek is, natuurlijk kan ik me hierin vinden. Goede punten over de kansen en bedreigingen in de bibliotheekwereld, de bieb is helemaal niet ‘out of fashion’ maar dat wisten we allemaal al, toch? Veel van het geschrevene is herkenbaar, soms een beetje pijnlijk maar vaak ontroerend mooi.
“In de bibliotheek vraagt niemand wat je komt doen. Je mag er zijn.”
April 9, 2023
Mooie, soms echt ontroerende ode aan de bibliotheek, lezers, en bibliothecarissen (m/v/x).
December 22, 2024
3 3/4 *
October 24, 2023
De ondertitel ‘Lofzang op de bibliotheek’ dekt de lading van dit boekje volledig. Feticu’s bibliofilie is op iedere bladzijde terug te vinden. En hoewel ik niet al haar opvattingen over de taak van de moderne openbare bibliotheek deel, werd ik wel warm van haar betoog over meer liefde voor boeken.
September 19, 2023
"Nog een rijkdom die veel bibliotheken laten liggen: de gevluchte dichters, schrijvers, artiesten. Ze komen uit alle hoeken van de wereld. Er is geen gevluchte dichter, schrijver of journalist die niet zijn toevlucht neemt tot de bibliotheek. In de Haagse bibliotheek kende ik ze goed, sommigen waren er elke dag. Je las de wanhoop in hun ogen, hun verlangen naar een gesproken woord. Alleen was het woord zoals zij dat kenden betoverd door de nieuwe omgeving en konden ze zich ook zelf niet verstaanbaar maken. Zulke mensen zouden drie levens moeten krijgen, om de nieuwe taal te leren en opnieuw te gaan schrijven en dichten in die taal. Sommigen zijn ook heel loyaal aan hun moedertaal, waarin ze ooit de muze ontmoet hebben. Ze leven tussen twee werelden en dragen in hun hart een schuldgevoel: had ik dan toch daar, waar ik te verstaan was moeten blijven? Het is zo zonder dat bibliotheken doof zijn voor de zang van deze gestrande sirenen. Je zou ten minste een tweetalige lezing kunnen organiseren. Voor je publiek, maar ook als stimulans voor deze dichters, die wel een land hebben gevonden voor hun lichaam, maar nog geen voor hun ziel. Is het niet een van de functies van bibliotheken om te helpen een betere wereld te creëren? Een wereld waarin plek is voor iedereen? Tegelijkertijd kunnen ook Nederlanders van hen leren dat de wereld groter en ingewikkelder is dan het in onze polder lijkt.
Maak nieuwkomers duidelijk dat de bibliotheek er ook voor hen is. Ik herinner me wat ik dacht toen ik op een zondag de overvolle Poolse kerk in Den Haag bezocht: hoe kun je deze mensen naar de bibliotheek krijgen? Want uiteindelijk is het niet onze huidskleur of nationaliteit die ons kan verbinden, maar het feit dat we allemaal luisteren naar verhalen."
Mira Feticu, in: Geheugen, geschiedenis, beschaving. Lofzang op de bibliotheek, De Geus (2023)
Met "Geheugen, geschiedenis, beschaving. Lofzang op de bibliotheek" heeft Mira Feticu een pakkend pleidooi geschreven voor een zorgzame relatie met boeken en de bibliotheken die die boeken herbergen.
Boeken en bibliotheken zijn van levensbelang, dat voel je in alles wat Feticu schrijft. Voor haar pleidooi beroept ze zich op allerlei historische annekdotes, maar het krachtigst is hoe ze getuigt over hoe boeken haar overeind houden en hoe ze het leven in haar bibliotheken (haar persoonlijke bibliotheek, de bibliotheken uit haar jeugd, de Haagse openbare bibliotheek) beleeft.
Maak nieuwkomers duidelijk dat de bibliotheek er ook voor hen is. Ik herinner me wat ik dacht toen ik op een zondag de overvolle Poolse kerk in Den Haag bezocht: hoe kun je deze mensen naar de bibliotheek krijgen? Want uiteindelijk is het niet onze huidskleur of nationaliteit die ons kan verbinden, maar het feit dat we allemaal luisteren naar verhalen."
Mira Feticu, in: Geheugen, geschiedenis, beschaving. Lofzang op de bibliotheek, De Geus (2023)
Met "Geheugen, geschiedenis, beschaving. Lofzang op de bibliotheek" heeft Mira Feticu een pakkend pleidooi geschreven voor een zorgzame relatie met boeken en de bibliotheken die die boeken herbergen.
Boeken en bibliotheken zijn van levensbelang, dat voel je in alles wat Feticu schrijft. Voor haar pleidooi beroept ze zich op allerlei historische annekdotes, maar het krachtigst is hoe ze getuigt over hoe boeken haar overeind houden en hoe ze het leven in haar bibliotheken (haar persoonlijke bibliotheek, de bibliotheken uit haar jeugd, de Haagse openbare bibliotheek) beleeft.
June 9, 2026
Een overload aan info waarvan ik toch het meeste verban naar mijn persoonlijke boekenkelder. Maar hé, dit komt wel van een mens die boeken vooral als entertainment ziet (ookal maak ik nog steeds ruimte in m’n bagage voor fysieke boeken).
Het zag me wel enorm de waarde van de Boekendokters op College ten Door, de centrale ligging en de knotsgekke acties van onze schoolbib in. Wij zijn goed bezig, DEARkes (da’s Drop Everything And Read baaai de weeeii)!
Het zag me wel enorm de waarde van de Boekendokters op College ten Door, de centrale ligging en de knotsgekke acties van onze schoolbib in. Wij zijn goed bezig, DEARkes (da’s Drop Everything And Read baaai de weeeii)!
June 21, 2026
Denk dat mijn ervaring met de bibliotheek te veel hiervan verschilt om dingen te herkennen in dit boek.
March 29, 2023
“Zonder boeken zouden we minder voelen, minder denken, minder om elkaar geven. We zouden minder zijn.”
De ondertitel is “Lofzang op de bibliotheek” en dat is het ook. Hoewel ik het niet met alles eens ben wat de auteur in dit boekje schrijft over bibliotheken, collecties, wieden en de functie(S)van de bibliotheken ben ik het zeker wel eens met de stelling dat bibliotheken noodzakelijk zijn en moeten blijven bestaan mét papieren boeken🤗
March 28, 2024
Koester je boeken
Schrijfster Mira Feticu heeft jarenlang in de bibliotheek in Den Haag gewerkt. In Geheugen, geschiedenis, beschaving, met als ondertitel Lofzang op de bibliotheek laat ze de Nederlandse lezer zien hoe groots en bijzonder een mooie boekencollectie is. Als klein kind had ze in Roemenië, haar land van herkomst, niet de toegang tot zo’n kenniscentrum, ook tijdens haar studie was dat anders dan in Nederland. Onderschrijven we het nut en de waarde van een goed uitgeruste bibliotheek? Misschien steeds minder.
In verschillende hoofdstukken die samen de dagen van de week vormen, leidt Fitecu ons langs allerlei wetenswaardigheden over het bibliotheekwezen. De nadruk ligt op het belang van boeken, het troostende gehalte ervan en hun eeuwige bron van kennis. Tegelijkertijd ziet ze met lede ogen aan hoe onzorgvuldig er in Den Haag met de bibliotheek wordt omgegaan. Dat de bibliothecaresse, ooit een gerespecteerde medewerker, wegbezuinigd wordt; dat sommige managers meer aandacht voor vrouwelijke collega’s dan voor boeken hebben; dat er zelfs mensen op leidinggevende posities zitten die niet van lezen houden.
Lees verder op: https://www.tzum.info/2024/03/recensi...
Schrijfster Mira Feticu heeft jarenlang in de bibliotheek in Den Haag gewerkt. In Geheugen, geschiedenis, beschaving, met als ondertitel Lofzang op de bibliotheek laat ze de Nederlandse lezer zien hoe groots en bijzonder een mooie boekencollectie is. Als klein kind had ze in Roemenië, haar land van herkomst, niet de toegang tot zo’n kenniscentrum, ook tijdens haar studie was dat anders dan in Nederland. Onderschrijven we het nut en de waarde van een goed uitgeruste bibliotheek? Misschien steeds minder.
In verschillende hoofdstukken die samen de dagen van de week vormen, leidt Fitecu ons langs allerlei wetenswaardigheden over het bibliotheekwezen. De nadruk ligt op het belang van boeken, het troostende gehalte ervan en hun eeuwige bron van kennis. Tegelijkertijd ziet ze met lede ogen aan hoe onzorgvuldig er in Den Haag met de bibliotheek wordt omgegaan. Dat de bibliothecaresse, ooit een gerespecteerde medewerker, wegbezuinigd wordt; dat sommige managers meer aandacht voor vrouwelijke collega’s dan voor boeken hebben; dat er zelfs mensen op leidinggevende posities zitten die niet van lezen houden.
Lees verder op: https://www.tzum.info/2024/03/recensi...
March 10, 2023
De bibliotheek is een bijzonder plek, want - zo schrijft Mira Feticu: "Alles, alles zit in de boeken." Het is het geheugen van de mensheid. Keizers en koningen lieten bibliotheken bouwen. Of zoals Feticu het treffend omschrijft: "Zonder boeken zouden we tellen zoals dat meisje uit mijn dorp dat naar het kippenhok werd gestuurd om de eieren te tellen. Zij telde zo: één, één, één..."
Maar hoe kan het dan dat de bibliotheek - in de zin van: een openbaar gebouw waar mensen boeken kunnen ontlenen - in de verdrukking komt? Feticu heeft zelf gewerkt als bibliothecaris en stelt vast dat de bib steeds méér functies moet vervullen, maar dat de primaire taak - boeken! - steeds minder belangrijk wordt.
In een heldere, klare taal heeft Mira Feticu een lofzang geschreven op de bibliotheken, de mensen die er werken en de mensen die er over de vloer komen.
Maar hoe kan het dan dat de bibliotheek - in de zin van: een openbaar gebouw waar mensen boeken kunnen ontlenen - in de verdrukking komt? Feticu heeft zelf gewerkt als bibliothecaris en stelt vast dat de bib steeds méér functies moet vervullen, maar dat de primaire taak - boeken! - steeds minder belangrijk wordt.
In een heldere, klare taal heeft Mira Feticu een lofzang geschreven op de bibliotheken, de mensen die er werken en de mensen die er over de vloer komen.
February 27, 2024
Lyrisch geschreven ode aan boeken en de bibliotheek. Doorspekt met persoonlijke anekdotes die zowel pijnlijk als melancholisch zijn.
Veel gaat het over de stapels boeken die afgeschreven zijn en zich in het magazijn bevinden en die een beter lot verdienen.
Beleven we het eind van een tijdperk vraagt ze zich af.
In het boek tipt ze de film Agora uit 2009 over de bijzonder geleerde Hypathia die in de bibliotheek van Alexandria werkte en die uiteindelijk door fanatieke gelovigen werd gelyncht.
Mooie film ook.
Veel gaat het over de stapels boeken die afgeschreven zijn en zich in het magazijn bevinden en die een beter lot verdienen.
Beleven we het eind van een tijdperk vraagt ze zich af.
In het boek tipt ze de film Agora uit 2009 over de bijzonder geleerde Hypathia die in de bibliotheek van Alexandria werkte en die uiteindelijk door fanatieke gelovigen werd gelyncht.
Mooie film ook.
November 16, 2023
Een lofzang op de bibliotheek, op het belang van lezen.
Daarenboven een heleboel interessante invalshoeken, ideeën, suggesties over hoe de bib aantrekkelijker te maken en creatief aan de slag te gaan met wat in huis is.
Aanrader voor bibliothecarissen, verwoede lezers, bibfanaten, boekhandelaren, schrijvers, lezers, zoekers
https://www.iedereenleest.be/over-lez...
Daarenboven een heleboel interessante invalshoeken, ideeën, suggesties over hoe de bib aantrekkelijker te maken en creatief aan de slag te gaan met wat in huis is.
Aanrader voor bibliothecarissen, verwoede lezers, bibfanaten, boekhandelaren, schrijvers, lezers, zoekers
https://www.iedereenleest.be/over-lez...
March 20, 2023
Prachtig pleidooi voor het behoud van de (klassieke) openbare bibliotheek. Mooi, al die nieuwe (sociale) functies, maar dat moet niet ten koste gaan van de verzamelen, bewaren en uitlenen van gedrukte boeken. Minder macht voor de manager, meer voor de bibliothecaris! En ... betrek schrijvers en wetenschappers bij de bibliotheek - zijn de beste promotors.
March 23, 2023
Sympathiek boek, maar het pleidooi voor de bibliotheek blijft wat steken in 'oneliners'. Terugkerende elementen zijn de management-onbenullen en haar overleden man. Eerlijk gezegd ontroerde me dat laatste meer, het verdriet, dan dat ik de terechte woede over die harteloze filisters goed en treffend geformuleerd vond.
April 14, 2023
Deze ode aan de bibliotheek heb ik zeer graag gelezen. Feticu spreekt over haar ervaringen in de Nederlandse bibliotheekwereld, die misschien nog wel wat verschilt met die in Vlaanderen, maar het was fijn thuiskomen bij iemand die met heel veel liefde over boeken spreekt.
October 20, 2023
Een pleidooi voor boeken en de bibliotheek. Het geeft een mooi kijkje achter de schermen van de bibliotheek en de manier waarop deze instelling met boeken omgaat. Daar is ze kritisch over. Ik denk daarbij: de wereld verandert, en dus bibliotheken ook.
March 8, 2023
Heel interessant en ook zeer herkenbaar!
June 29, 2023
3,5 *
April 7, 2024
"Hoe groot is de kans dat je een bijzonder iemand ontmoet, iemand die echt van invloed is op je denken? In een boek kun je zulke ontmoetingen dagelijks hebben"
We zouden minder zijn [zonder boeken].
We zouden minder zijn [zonder boeken].
February 26, 2026
Wat een pareltje!
March 11, 2023
We zijn van hetzelfde geboortejaar en we delen dezelfde passie en visie. Lezend in dit boek van Mira Feticu, leek het soms of ik mezelf aan het woord hoorde.
Mira Feticu schreef een lofzang op de bibliotheek en wat deed ze dat goed! De passie en gedrevenheid spatten van het boek af. De auteur groeide op in Roemenië, studeerde Letteren en Literatuurwetenschap en begon al op jonge leeftijd zelf te schrijven. Met bovendien 10 jaar ervaring als bibmedewerker in de bib van Den Haag, spreekt ze met kennis van zaken over de bibliotheekwereld.
In haar boek beschrijft ze een werkweek in de bib, waarbij elke dag zijn routine kent. Boeken vormen het kloppend hart van de bibliotheek en dat hoort ook zo te blijven volgens de auteur. Deze overtuiging bepaalt Feticu’s visie op het profiel van een goede bibmedewerker, de collectie en het beleid. Over de toekomst van de bib maakt ze zich best zorgen. De auteur kaart een aantal factoren aan die ze essentieel vindt om de toekomst van de bib veilig te stellen. Factoren waaraan anno 2023 niet altijd nog belang wordt gehecht. Zo wijst ze op de nood aan creativiteit in de bib, aan gespecialiseerde profielen en de juiste vorming. Telkens weer levert ze ook een pleidooi om de centrale positie van literatuur in de bib te bewaren, om het boek als uitgangspunt te nemen om de maatschappelijke rol van de bib te vervullen.
Mira Feticu voert een gefundeerd betoog om de waarde en de functie van de bibliotheek veilig te stellen voor de volgende generaties. Ze ijvert ervoor om de toekomst van de bib in handen te geven van gepassioneerde lezers, mensen die voor boeken leven. Een bib wordt immers geen “plek voor iedereen” als het personeel niets met boeken heeft en niet “iedereen” kent. Ik duim alvast mee.
Mira Feticu schreef een lofzang op de bibliotheek en wat deed ze dat goed! De passie en gedrevenheid spatten van het boek af. De auteur groeide op in Roemenië, studeerde Letteren en Literatuurwetenschap en begon al op jonge leeftijd zelf te schrijven. Met bovendien 10 jaar ervaring als bibmedewerker in de bib van Den Haag, spreekt ze met kennis van zaken over de bibliotheekwereld.
In haar boek beschrijft ze een werkweek in de bib, waarbij elke dag zijn routine kent. Boeken vormen het kloppend hart van de bibliotheek en dat hoort ook zo te blijven volgens de auteur. Deze overtuiging bepaalt Feticu’s visie op het profiel van een goede bibmedewerker, de collectie en het beleid. Over de toekomst van de bib maakt ze zich best zorgen. De auteur kaart een aantal factoren aan die ze essentieel vindt om de toekomst van de bib veilig te stellen. Factoren waaraan anno 2023 niet altijd nog belang wordt gehecht. Zo wijst ze op de nood aan creativiteit in de bib, aan gespecialiseerde profielen en de juiste vorming. Telkens weer levert ze ook een pleidooi om de centrale positie van literatuur in de bib te bewaren, om het boek als uitgangspunt te nemen om de maatschappelijke rol van de bib te vervullen.
Mira Feticu voert een gefundeerd betoog om de waarde en de functie van de bibliotheek veilig te stellen voor de volgende generaties. Ze ijvert ervoor om de toekomst van de bib in handen te geven van gepassioneerde lezers, mensen die voor boeken leven. Een bib wordt immers geen “plek voor iedereen” als het personeel niets met boeken heeft en niet “iedereen” kent. Ik duim alvast mee.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews