Ariane Hendriks en Ingrid Vledder hebben beiden als familierechtadvocaat talloze vrouwen bijgestaan die slachtoffer zijn van intieme terreur. In Met liefde heeft het niets te maken bundelen ze kennis en ervaring om daarmee hulp en handvatten te bieden aan slachtoffers en professionals.
In Nederland wordt elke 2 weken een vrouw vermoord door haar (ex)-partner. In de meeste gevallen gaat intieme terreur hieraan vooraf, een vorm van huiselijk geweld dat jaarlijks tienduizenden vrouwen en kinderen treft in alle lagen van de samenleving. Dit boek legt uit wat intieme terreur is en waarom het zo vaak onzichtbaar blijft. Aan de hand van vele voorbeelden laat het zien wat vrouwen tijdens en na relaties met plegers meemaken en geeft het waardevol advies aan slachtoffers en hun naasten om intieme terreur te herkennen en te stoppen.
Een pleger van intieme terreur probeert vanaf het begin van de relatie macht en controle over zijn partner te krijgen. Eerst subtiel door love bombing, daarna door manipulatie, gaslighting, dwang, intimidatie en isolatie. Probeert de vrouw de relatie te verbreken, dan volgt soms fysiek geweld, in sommige gevallen met fatale afloop door femicide.
Met liefde heeft het niets te maken biedt handvatten voor slachtoffers en hun omgeving om intieme terreur te signaleren en escalatie te voorkomen.
In Nederland worden jaarlijks zo’n 200.000 mensen slachtoffer van intieme terreur. Het betreft voornamelijk vrouwen en wordt als een voorloper van femicide genoemd. Vaak beseffen mensen uit de directe omgeving van het slachtoffer, en ook slachtoffers zelf, niet dat hiervan sprake is. Toch kunnen we signalen herkennen. Ben voorbereid! Dit boek van Ariane Hendriks en Ingrid Vledder neemt je bij de hand en introduceert je in de wereld van slachtoffers (en plegers) van dwingende controle (ook wel intieme terreur genoemd) en laat zien hoe zij vervolgens terechtkomen in het familierecht en de hulpverlening. De auteurs maken helder duidelijk dat niet elke slechte of moeizaam geëindigde relatie dwingende controle betreft, maar dat wanneer dit wél het geval is, de huidige hulpverlening en juridische interventies vaak tekortschieten. Die zijn niet alleen demoraliserend (in mijn woorden), maar kunnen ook gevaarlijk zijn. De charmante pleger weet zich immers steeds weer staande te houden.
Kortom: een absolute aanrader voor professionals, én voor iedereen die mensen kent die een relatie hebben. Je weet het maar nooit.
Voor wie verder wil kijken: bekijk ook de korte film 'Waar ben je?' (slechts een paar minuten), lees de factsheet Intieme terreur van Geweld hoort nergens thuis, en neem eens een kijkje bij de chat van Veilig Thuis. Die is minder eng dan je denkt.
Een belangrijk boek dat echt nodig is. Als iemand die uit een soortgelijke relatie heeft weten te ontsnappen, vond ik erg veel herkenning en was het voor mij ook een spiegel hoe het had kunnen aflopen. Schokkend (maar niet verbazend) hoe hulpverlening situaties onbedoeld kunnen vereregeren voor slachtoffers.
Aanrader voor iedereen die meer over dit onderwerp wil weten!
Ik heb er echt iets van geleerd. Goed betoog om een debat aan te jagen vanuit een slachtoffer perspectief. Wat je ook kan verwachten wellicht van advocaten die een kant bijgestaan hebben. Het ontbreekt echter aan meervoudige partijdigheid en nuancering. Daders vaststellen daar hoeft geen voorzichtigheid bij. Het kan iedere man zijn. Geen psychiatrische problematiek nodig. Vervolgens zijn ze onverbeterbaar. Geen diagnose en geen behandeling mogelijk, levenslang opsluiten dan maar bij iedere aantijging? De echte dader is iedere vorm van traditionele genderrollen volgens de auteurs.
Aan het eind wordt kort masic en nichd genoemd. Ik denk dat het mooi geweest was als hulpverleners hadden meegeschreven en er meer nadruk op werkbare oplossingen had gelegen. Nu is het toch vooral een aanklacht met aan het einde een klein beetje reële oplossing .
Dit is hét boek over intiem terreur! Dit is zoals het hoort en ik ben van mening dat iedere hulpverlener die te maken heeft met ouders op welke manier dan ook dit boek zou moeten lezen!
Wat een goed boek! En wat is het nodig dat dit boek door zoveel mogelijk juristen, hulpverleners en jeugdbeschermers wordt gelezen. De schrijfsters brengen de dynamiek van dwingende controle en intieme terreur haarscherp in beeld. Dit doen zij vanuit de invalshoek femicide, omdat het bij (fysiek) gewelddadige terreur nu eenmaal vaker mannelijke plegers en vrouwelijke slachtoffers betreft. Het boek bevat inzichten voor hulpverleners maar ook voor vrouwen die zelf onder intieme terreur lijden. Met concrete tips hoe je - zo veilig als dat gaat- uit een giftige relatie kunt ontsnappen.
Klein puntje van kritiek: ik had graag meer gezien over hoe het andersom werkt, moeders die hun kinderen inzetten in hun strijd om vader kapot te maken. Vrouwen zullen niet zo snel naar fysiek geweld grijpen, maar de invloed op de geestelijke gezondheid van de kinderen is er niet minder om. Je zal als man maar je kinderen met een narcistische / psychopatische of borderline ex- vrouw moeten delen...
De gekozen invalshoek is begrijpelijk- de auteurs leggen dook goed uit hoe ze tot deze keuze zijn gekomen en het wordt wel ergens terloops vermeld dat er ook vrouwen zijn die zich schuldig maken aan dwingende controle en intieme terreur. Maar iets meer informatie hierover was fijn geweest - met name ook zodat de buitenwereld goed blijft kijken: wat is er in deze casus daadwerkelijk aan de hand?
Het boek bevat veel goede informatie en ik hoop dat iedere advocaat/ hulpverlener/ raadsonderzoeker/ rechter/ etcetera dit boek gaat lezen. En het zou mooi zijn als bibliotheken een exemplaar in de leeszaal zouden leggen, voor vrouwen die het nodig hebben maar niet mee naar huis kunnen nemen.
Een heel goed boek van grote waarde! Ik hoef de noodzaak en relevantie ervan, zeker voor professionals, denk ik niet uit te leggen. Klein stukje uit het laatste hoofdstuk: "Intieme terreur is een onderdeel en een gevolg van nogsteeds bestaande ongelijke machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen. Uiteindelijk raakt dat gebrek aan gelijkwaardigheid ons allemaal en uiteindelijk hebben we allemaal een rol te spelen in de aanpak ervan. Mannen kunnen andere mannen aanspreken op hun gedrag en hun denkbeelden. We kunnen onze zonen leren dat respect, niet bezitsdrang, de basis is voor iedere gelukkige relatie. Vrouwen kunnen nadenken over de vraag wat zij doen om stereotype ideeën in stand te houden. Waarom vinden we het eigenlijk de normaalste zaak van de wereld dat liedjes waarin femicide wordt verheerlijkt overal te horen zijn? Praten we over die teksten met onze kinderen? Bieden we weerwoord aan de Andrew Tates van deze wereld? Of laten we onze zonen op TikTok uitzoeken wat voor man ze willen worden? Dat dergelijke vragen ingewikkeld zijn, ontslaat ons niet van de verantwoordelijkheid erover na te denken. Intieme terreur is geen natuurverschijnsel. Het is een uitvloeisel van ons gezamenlijke denken en handelen. Alle stappen die we zetten om gelijkwaardigheid en respect tussen mannen en vrouwen te vergoten, dragen uiteindelijk bij aan de bestrijding van intieme terreur."
Dit is geen boek dat je ter ontspanning leest, maar het is wel een boek dat ik iedereen aan ga raden. Het is een heel heldere uiteenzetting van intieme terreur. Er wordt verteld hoe dit afwijkt van bijvoorbeeld situationeel geweld en er wordt heel duidelijk verteld welke rode vlaggen er zijn en ook welke stappen iemand beter juist wel of niet kan nemen om eraan te ontsnappen.
Ik kan gelukkig niemand in mijn omgeving bedenken die hier slachtoffer van is en toch komt het veel te vaak voor. Dus laten we allemaal preventief deze basiskennis tot ons nemen zodat we dergelijke problemen sneller herkennen. Je moet er werkelijk niet aan denken dat een dierbare naaste in zo’n relatie verstrikt raakt. Kennis van dit onderwerp kan mogelijk helpen om de schade te beperken.
En voor mensen die professioneel te maken hebben met (gebroken) gezinnen en scheidingen etc: voor hen is dit boek mijns inziens vanaf nu verplichte kost.
Wat een heftig boek over intieme terreur. Ik heb me vooral kwaad gemaakt over hoe slecht de hulpverlening en het rechtssysteem omgaan met deze problematiek. Ik hoop oprecht dat alle hulpverleners, advocaten, instanties en rechters dit meer serieus gaan nemen en hierover gaan leren.
Wat ik zelf heel lastig vond is dat er een paar keer gezegd moest worden dat mannen hier ook last van kunnen hebben, nadat ze nadrukkelijk in het begin aangeven dat dit boek over vrouwelijke slachtoffers gaat. Ja dat het bij een man kan gebeuren is ook een probleem, maar we gaan niet continu de strijd voor vrouwen beargumenteren. De vrouw is eeuwenlang onderdrukt geweest en blijkbaar nog steeds. Je zou als vrouw bijna geen relatie meer aan durven gaan.
De must read van dit jaar. Zeker voor professionals zoals politie, advocaten, rechters, medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming, jeugdbescherming en daarnaast de casemanagers of jeugdconsulenten in het vrijwillig kader. Want intieme terreur heeft zeker niets met liefde te maken. Het boek richt zich op de slachtoffers met praktische hulp en adviezen maar is ook goed toepasbaar voor professionals. In heldere taal wordt uitgelegd wat intieme terreur is en welke rode vlaggen je kunt herkennen. Aanrader!
Intens boek over huiselijk geweld, intieme terreur, psychische manipulatie en alles wat erbij speelt. Voor mij heel handig om meer te weten over wat vrouwen mee hebben gemaakt als thuis niet als thuis voelt, maar ook zo verdrietig dat dit ze aan wordt gedaan. Hoe ook het systeem, de hulpverlening en de rechtspraak niet meewerkt en hun leven nog moeilijker maakt dan nodig is, terwijl ze er eigenlijk voor hen moeten zijn. Na het lezen van dit boek kan ik me beter inleven in wat deze vrouwen hebben meegemaakt en beter luisterend oor bieden en begrip tonen.
Goed dat dit boek bestaat. Geeft duidelijk de rode vlaggen weer en hoe het systeem disfunctioneert om slachtoffers te helpen. Maar: je wordt er moedeloos van. Wat kan nou wél? Dat deel mis ik. Deprimerend dus.