Λάθος κεφάλι

by Λίνα Ρόκου

Η Καρίνα έχει εκδώσει το πρώτο της βιβλίο, δυσκολεύεται όμως να ξεκινήσει τη συγγραφή του δεύτερου. Ο Παύλος Μ., ένας καταξιωμένος λογοτέχνης που ζει απομονωμένος στο σπίτι του, την καλεί να συγκατοικήσουν και από κοινού να γράψουν το επόμενο βιβλίο τους. Εκείνη δέχεται. Η συμβίωση τους ξεκινά, παρέα με τον Ρατ, έναν γάτο που δεν νιαουρίζει ποτέ. Πόσα αποκαλύπτουμε για τη ζωή μας μιλώντας για αυτή; Αφηγούμαστε τις ιστορίες μας για να τις μοιραστούμε ή για να τις αφήσουμε πίσω; Τι είναι αλήθεια και τι φανταστικό στην ανάμνηση; Ο Παύλος και η Καρίνα θα δημιουργήσουν μια νέα ιστορία, που όμοιά της δεν έχει υπάρξει ποτέ. «Όταν οι νεκροί διοργανώνουν πάρτι, οι παρευρισκομένοι μου ζητούν κάθε φορά να πω την ίδια ιστορία, δηλαδή το πως πέθαινα.Δεν είναι παράξενο που συμβαίνει αυτό γιατί ο τρόπος που χάθηκα είναι παγκοσμίως γνωστός, δεν ρουφάει κάθε μέρα η Γη ανθρώπους ενώ έχουν ξαπλώσει για έναν απογευματινό υπνάκο, ούτε τους καταβροχθίζει με αποτέλεσμα να μη βρεθεί ποτέ το πτώμα τους. Όμως εγώ κουράστηκα να ζω και να ξαναζώ τον θάνατό μου. Πολύ θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι άλλο, κάτι που ακόμα ζεσταίνει κάθε κύτταρό μου.»

204 pages, Paperback

Published April 8, 2025

Reviews

[Gerasimos Evangelatos]

Μια αλληγορική σουρεάλ ερωτική ιστορία που μπλέκει τη δημιουργική παράνοια με την ευαλωτοτητα του συγγραφέα που αγωνιά να μιλήσει για τα απόκρυφα του σύμπαντος από το άγονο πεδίο της καθημερινότητας του. Η Λίνα Ρόκου μετατρέπει το writer’s block σε μαγικό, σκοτεινό παραμύθι, μπλέκοντας δημιουργικά (και ολίγον σαν τον Φρανκενστάιν γάτο Ρατ) το μυθιστόρημα, με την ποίηση και το διήγημα.

[Ioulia Ilvanidou · Rating 3 out of 5]

3,5

[Angie · Rating 4 out of 5]

💜Το παραδέχομαι: αγόρασα το συγκεκριμένο βιβλίο για το εξώφυλλό του χωρίς να διαβάσω καν την περίληψη! Ναι το ξέρω don’t judge a book by its cover κτλ. κτλ. κτλ., αλλά εδώ αξίζει ειδική μνεία στον δημιουργό του, Γιώργο Τριανταφυλλάκο. Προσπερνώντας , λοιπόν, τον εικαστικό μου ενθουσιασμό ξεκινώ την ανάγνωση , έχοντας όχι πολλές προσδοκίες, από μία συγγραφέα που -κακώς- μέχρι πρότινος δεν γνώριζα αλλά, ευτυχώς, μου «συστήθηκε» με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

💜Από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια, -σύντομα, κλειστοφοβικά, ασφυκτικά- ένιωσα να παρασύρομαι στην ατμόσφαιρα που έχει δημιουργήσει. Ένα γκροτέσκο, υπαρξιακό θρίλερ που διάβασα με μια ανάσα, δύο χαρακτήρες φαινομενικά ολοκληρωμένοι, κι όμως τόσο «μισοί» που μόνο όταν «ενωθούν» θα αγγίξουν την απόλυτη σύνδεση. Δύο συγγραφείς, η Καρίνα και Παύλος, μία αλλόκοτη συγκατοίκηση και ο Ρατ, ο γάτος με το «λάθος κεφάλι» που ποτέ δεν νιαουρίζει. Μία πρόκληση: να δημιουργήσουν από κοινού μία ιστορία που όμοιά της δεν θα έχει υπάρξει. Κάπου ανάμεσα στον μαγικό ρεαλισμό και τον ψυχαναλυτικό εφιάλτη, το βιβλίο της Λίνας Ρόκου ξεδιπλώνει, με έκδηλο αισθησιασμό, ένα αφήγημα που διαρκώς ξεγλιστρά από τις λέξεις του, όπως το νόημα ενός παράδοξου ονείρου.

💜Η συνύπαρξη των δύο χαρακτήρων της δεν είναι μόνο χωρική. Είναι μια εισβολή του ενός στη σκέψη, στην έμπνευση, στον εσωτερικό κόσμο του άλλου. Ενώ προσπαθούν να συγγράψουν την κοινή τους ιστορία, εκείνη αρχίζει να γράφεται πάνω τους.
📌«Κάθε κείμενό του με τροφοδοτούσε με νέο υλικό που έρεε μέσα μου φυσικά και αβίαστα και με οδηγούσε με τη σειρά του στη συγγραφή. Ολόκληρο το σώμα μου είχε γίνει ένας αγωγός. Λειτουργούσαμε πλέον με τον Παύλο σαν ένα σύστημα: σώμα Παύλου -κείμενο- σώμα Καρίνας -κείμενο- σώμα αναγνώστη».

Και τελικά, ποιος έχει το «λάθος κεφάλι»; Ο γάτος; Οι συγγραφείς; Εμείς που προσπαθούμε να καταλάβουμε; Ή μήπως το κεφάλι είναι σωστό, απλώς το βλέμμα μας κοιτάζει στη λάθος κατεύθυνση;

ΥΓ: Το «Λάθος κεφάλι» είναι το δεύτερο βιβλίο της Λίνας Ρόκου. Το πρώτο έχει ήδη μπει στο καλάθι αγορών

[Vasilis Manias · Rating 4 out of 5]

Ενα κορίτσι, μετά από το πρώτο του βιβλίο που θριάμβευσε, και μπροστά στο τεράστιο συγγραφικό της μπλόκ, καλείται από έναν διάσημο συγγραφέα σε ένα ιδιόμορφο καμπ, όπου ο ένας θα συμπληρώνει τον άλλο, ώστε και αυτή να ξεπεράσει το κλείδωμά της και εκείνος όμως να…

Αυτό. Τέλος.

Δέ χρειάζεται να γνωρίζετε κάτι άλλο για το στόρι. Ετσι κι αλλιώς η πλοκή δεν παίζει ποτέ ουσιαστικό ρόλο, εύκολα θυμάται κανείς πως τελειώνει το 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα, δύσκολα όμως μπορεί να συγκρατήσει το πως ναυάγησαν αρχικά οι 3 (?) φίλοι στο Ναυτίλο, τί περιπέτειες έζησαν μέσα σε αυτόν, τί ακριβώς οδήγησε τον Κάπταιν Νέμο στην απόφασή του να καταστρέψει τον κόσμο. Το ίδιο ακριβώς και με τη Λίνα . Οι ήρώες της είναι συμπαθέστατοι, και πολλά μπορεί να πει κανείς για αυτούς αλλά στο τέλος της μέρας το μόνο που θυμάσαι είναι πως σε κάθε σελίδα του βιβλίου της, ξεχωρίζεις κι από έναν μικρό κόκκο του εαυτού σου, είτε μιλάει για την ηρωίδα της, είτε για τον φιρμάτο οικοδεσπότη της, είτε για το ανάποδο ανιαούριστο γατί, εσύ καταπίνεις τις σελίδες της γιατί πολύ απλά το βιβλίο της, το κάθε βιβλίο της, μιλάει για εσένα σε εσένα, σε κοιτάει στα μάτια, και σου απευθύνει ερωτήσεις, τις οποίες θέλοντας και μη απαντάς, όχι σε εκείνη, αυτό κυριολεκτικά θα ήταν το πιό εύκολο, αλλά στον ίδιο σου τον εαυτό, περνάς στην άλλη μεριά του καθρέφτη σου και αντικρύζεις τον ίδιο σου το είναι όπως ακριβώς και όλοι οι άλλοι, δεν τα λύνεις όλα με ένα από ντακφέης και ένα κλείσιμο ματιού, ο Γόρδιος Δεσμός σου, βγαίνει στο προσκήνιο, και σπαθί δεν υπάρχει κάπου κοντά σου.

Διαβάστε το. Απλά διαβάστε το, και αν δεν αγγίξει κάποια χορδή σας, να ξέρετε φταίτε εσείς, αφήστε το και ξαναπιάστε το αργότερα. Και αν θέλετε περισσότερα πράγματα σαν κριτική, στείλτε ένα μήνυμα στη φίλη μου την Έμμα , που 10 μέρες με έπαιρνε τηλέφωνο να της πω τί ακριβώς έγινε στο τέλος, και καταλήξαμε να μιλάμε 20 λεπτά στο τηλέφωνο και να λέμε «είναι όμως και αυτό, και αυτό, και αυτό αλλά και…».

Χίλια μπράβο ρεσυ Λίνα. Χίλια όμως. Ούτε ένα λιγότερο. #diavazo #readathon25 #somuchreading #instavivlio #bookwormgr

[Γιώργος Λιαδής · Rating 5 out of 5]

Αυτό είναι ένα βιβλίο με βάθος, γραμμένο με απλό τρόπο.
Έχει εκπληκτικά κομμάτια. Κεφάλαια που αποτελούνται από μια πρόταση κι όμως είναι σαν να είναι ολοκληρωμένες ιστορίες. Αποσπάσματα που θα μπορούσαν να προέρχονται από κάποιο κλασσικό βιβλίο αν ήταν γραμμένα με σύγχρονη γλώσσα. Είναι μια συλλογή από διαμαντάκια.
Δεν πρόκειται για μια γραμμική αφήγηση κι ούτε εξηγεί τα πάντα - αφήνει σκόπιμα χώρο ώστε να αναρωτιέται ο αναγνώστης κι αυτό κάνει το βιβλίο λίγο πιο δύσκολο για κάποιους. Όμως η ανάγνωσή του ήταν πραγματική εμπειρία και το προτείνω ανεπιφύλακτα σε κάποιον που θέλει να διαβάσει κάτι περισσότερο.

[Itsmarinada · Rating 5 out of 5]

*Ένα πανέμορφο, απίστευτο και μοναδικό λάθος κεφάλι.*

Ο ελεύθερος ρυθμός της αφήγησης απλά με πήρε μαζί του και ένιωσα το πλέξιμο της πραγματικότητας/φαντασίας με τον θάνατο, τη μνήμη ή και την ίδια ανυπαρξία (μαζί και με όσα άλλα πραγματεύεται η ιστορία) στο στομάχι μου. Μου δημιούργησε την ανάγκη να πω όσα δεν έχω πει, να θυμηθώ αναμνήσεις που ποτέ δε μοιράστηκα και ίσως ποιες σιωπές θέλω να κρατήσω για εμένα. Οι λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτομαι τα όσα διάβασα είναι μάνα/χρόνος/λέξεις/γη/θάνατος ένα ωραίο σύστημα με αγωγό εμάς γιατί αυτό γίναμε στην τελική, αγωγοί του Παύλου. Τέλος για εμένα δεν θεωρώ ότι είναι ρομαντική/ερωτική/γλυκιά ιστορία για την ένωση δύο ατόμων. (Ισως επειδή μου φαίνεται κλισέ). Αλλά νιώθω ότι είναι για τη διαρκή τριβή των δύο εκδοχών ενός εαυτού σε διάλογο. Η Καρίνα με τη διαμελισμένη της ταυτότητα έχει διχοτομήσει τη δημιουργική φύση της σε ανάγκη και αγωνία. Θελει τόσο πολύ να πετύχει στη ζωή (και στο θάνατο) αλλά αυτοϋπονομεύεται. Από την άλλη, ο Παύλος είναι ο καθρέφτης (ανάποδος) με τη σταθερότητα, την ηρεμία και τη σιγουριά του. Μαζί συνθέτουν μια σχέση που δεν εξηγείται εύκολα, αλλά αναδεικνύει τον πυρήνα του βιβλίου, μια αλληγορία. Το σπίτι και η συγκατοίκηση είναι ένας ψυχικός/εσωτερικός τόπος όπου ο συγγραφέας συγκατοικεί πάντα μαζί με τους φόβους, τις λέξεις, τις προσδοκίες του κ.α. (όπως είπε η ίδια η Καρινα «…να φοβάσαι εσένα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στο κόσμο.»). 😭❤️

[Evocki · Rating 5 out of 5]

Ίσως το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει φέτος.

[Flora Katsiki · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό βιβλίο, κ με κάποιες πολύ όμορφες ιστορίες με νόημα. Ευχαριστούμε πολύ

[Stavroula · Rating 5 out of 5]

Το δηλώνω με μεγάλη χαρά. Οι "λέξεις" της Λίνας Ρόκου με συνεπαίρνουν. Το "Λάθος κεφάλι" ήταν μια απολαυστική ιστορία που δεν ήταν απολαυστικό μόνο για την "ιστορία" του. Ήταν σαν ένα ποίημα... Με συγκίνησε βαθειά όπως κάνουν τα υπέροχα κείμενα που γράφονται με την ψυχή και όχι μοναχά με το "χέρι"!! Ευχαριστούμε Λίνα Ρόκου.

[Evy · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που δεν θες να το αφήσεις - page turner θα το έλεγα! Η βασική ιστορία αλλά και οι ιστορίες μέσα στην ιστορία αποτελούν από μόνες τους μικρά διαμάντια που όλα μαζί κάνουν το "λάθος κεφάλι" μία μοναδική αναγνωστική εμπειρία. Αγαπημένη ατάκα από το βιβλίο: "Τίποτα το παράξενο δεν συμβαίνει εδώ!"