What do you think?
Rate this book
Schilfers
Felix en Louise zijn broer en zus en hebben een hechte band.
Na een traumatische ervaring in zijn jeugd begint Felix stemmen te horen. Soms hangt er mist over de gebeurtenissen. Gelukkig is er Louise. Die hem helpt. Ook wanneer hij later geen contact meer mag hebben met zijn stiefdochter.
Wanneer zijn wanen steeds grimmiger worden, verbreekt Felix alle banden en trekt hij zich terug in een verlaten jachthut.
Louise gaat verbeten naar hem op zoek. Maar wat drijft haar echt?
Schilfers is een beklemmend verhaal over manipulatie en de dunne scheidslijn tussen waan en werkelijkheid.
Lenny Peeters (1975) is een prijswinnend schrijfster van korte verhalen. In 2018 won ze met haar roman Dochter De Bronzen Uil, de prijs voor het beste Nederlandstalige debuut.
Over
'Dochter is een roman die tezelfdertijd sprookjesachtig en ranzig rauw is. De korte zinnen geven je een haarscherp beeld van een bizar bestaan.'
marnix verplancke, focus knack *****
'Peeters zet Dochter heel (geloof)waardig neer. Ze neemt de lezer mee in de wereld van het meisje dat alles letterlijk neemt en weinig blijk geeft van emoties.'
het parool ****
'Peeters' stijl nagelt je vast aan je stoel.'
trouw
'Met zijn onsentimentele en tegelijk suggestieve toon hakt dit schrijnende debuut er diep in. Lenny Peeters' wereld is gedrenkt in het diepste zwart en puilt uit van dood en verderf.'
dirk leyman, de morgen
Na een traumatische ervaring in zijn jeugd begint Felix stemmen te horen. Soms hangt er mist over de gebeurtenissen. Gelukkig is er Louise. Die hem helpt. Ook wanneer hij later geen contact meer mag hebben met zijn stiefdochter.
Wanneer zijn wanen steeds grimmiger worden, verbreekt Felix alle banden en trekt hij zich terug in een verlaten jachthut.
Louise gaat verbeten naar hem op zoek. Maar wat drijft haar echt?
Schilfers is een beklemmend verhaal over manipulatie en de dunne scheidslijn tussen waan en werkelijkheid.
Lenny Peeters (1975) is een prijswinnend schrijfster van korte verhalen. In 2018 won ze met haar roman Dochter De Bronzen Uil, de prijs voor het beste Nederlandstalige debuut.
Over
'Dochter is een roman die tezelfdertijd sprookjesachtig en ranzig rauw is. De korte zinnen geven je een haarscherp beeld van een bizar bestaan.'
marnix verplancke, focus knack *****
'Peeters zet Dochter heel (geloof)waardig neer. Ze neemt de lezer mee in de wereld van het meisje dat alles letterlijk neemt en weinig blijk geeft van emoties.'
het parool ****
'Peeters' stijl nagelt je vast aan je stoel.'
trouw
'Met zijn onsentimentele en tegelijk suggestieve toon hakt dit schrijnende debuut er diep in. Lenny Peeters' wereld is gedrenkt in het diepste zwart en puilt uit van dood en verderf.'
dirk leyman, de morgen
156 pages, Kindle Edition
Published April 11, 2025
1 person is currently reading
158 people want to read
About the author
Lenny Peeters
3 books7 followersLenny Peeters (1975) is een prijswinnend schrijfster van korte verhalen. In 2008 won ze met ‘Familiegevoel’ de Flits Fictie-wedstrijd van Club Propaganda en in 2010 met ‘Nanoseconde’ de verhalenwedstrijd van Uitgeverij Contact. Met haar debuutroman In 2018 won ze met haar roman "Dochter" De Bronzen Uil, de prijs voor het beste Nederlandstalige debuut.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
August 14, 2025
http://looneybooks79.blog/2025/08/14/...
Felix en Louise zijn broer en zus met een hechte band. Tijdens hun jeugd gebeurt iets traumatisch waardoor Felix stemmen rondom zich hoort en er begint een waas te hangen rond de dingen die hij meemaakt. Het wordt moeilijker en moeilijker om de realiteit van het waanbeeld te onderscheiden. Enkel Louise kan hem ankeren en helpt hem om de dingen te zien zoals ze zijn.
Maar als het verhaal in de tijd verspringt, naar het jaar 2009, en Louise thuis zorg draagt voor hun moeder, zondert Felix zich helemaal af en laat geen contact meer toe. Hij gaat in een hut wonen waar hij helemaal alleen verdwaalt in zijn eigen realiteit. Die afzondering ontstond nadat hij hoorde dat hij geen contact meer mocht hebben met zijn stiefdochter. Maar Louise is vastberaden om hem te helpen, maar ze moet hem enkel zien te vinden.
'Schilfers' is een boek vol dualiteit en na het lezen ervan zit je met evenveel vragen als bij het begin. Constant hangt er over de broer en zus een grimmige sfeer die al van bij hun jeugd ontstaat. Je weet dat er iets gaande is, dat iets of iemand verantwoordelijk is voor die vervreemding van Felix. Het antwoord sijpelt langzaamaan doorheen de tekst maar dat roept dan weer andere vragen op.
In het hoofd ronddwalen van Felix is als door een verlaten pretpark wandelen waar af en toe een attractie lijkt te werken maar wiens functie niet bepaald bevorderlijk is. De radertjes in het hoofd van Felix springen geregeld los en je waant je in een labyrinth waar je niet uit kan komen. Lenny Peeters is daardoor heel goed geslaagd om dit warrige beeld dat je door de ogen van Felix ziet perfect te omschrijven. En dit terwijl Louise degene is die eigenlijk het meest pijnlijke herinneringen ondergaat en nog steeds met haar veeleisende, zieke moeder opgezadeld lijkt te zitten terwijl ze haar broer moet zien in toom te houden.
Net als de insecten waar in het eerste deel sprake van is, lijkt het verhaal te glibberen en te kruipen en kan je geen greep vatten op de werkelijkheid en op de fictie. Door het trauma dat op de achtergrond blijft hangen rijst de vraag of bepaalde neigingen genetisch bepaald zijn.
Dit was voor mij een ontdekking aangezien ik van Lenny Peeters eerder nog niks las. Peeters schreef eerder al kortverhalen, waar ze prijzen voor won, en in 2018 verscheen haar debuut 'Dochter', waar ik nu zeker en vast ook nog naar op zoek wil gaan.
Felix en Louise zijn broer en zus met een hechte band. Tijdens hun jeugd gebeurt iets traumatisch waardoor Felix stemmen rondom zich hoort en er begint een waas te hangen rond de dingen die hij meemaakt. Het wordt moeilijker en moeilijker om de realiteit van het waanbeeld te onderscheiden. Enkel Louise kan hem ankeren en helpt hem om de dingen te zien zoals ze zijn.
Maar als het verhaal in de tijd verspringt, naar het jaar 2009, en Louise thuis zorg draagt voor hun moeder, zondert Felix zich helemaal af en laat geen contact meer toe. Hij gaat in een hut wonen waar hij helemaal alleen verdwaalt in zijn eigen realiteit. Die afzondering ontstond nadat hij hoorde dat hij geen contact meer mocht hebben met zijn stiefdochter. Maar Louise is vastberaden om hem te helpen, maar ze moet hem enkel zien te vinden.
'Schilfers' is een boek vol dualiteit en na het lezen ervan zit je met evenveel vragen als bij het begin. Constant hangt er over de broer en zus een grimmige sfeer die al van bij hun jeugd ontstaat. Je weet dat er iets gaande is, dat iets of iemand verantwoordelijk is voor die vervreemding van Felix. Het antwoord sijpelt langzaamaan doorheen de tekst maar dat roept dan weer andere vragen op.
In het hoofd ronddwalen van Felix is als door een verlaten pretpark wandelen waar af en toe een attractie lijkt te werken maar wiens functie niet bepaald bevorderlijk is. De radertjes in het hoofd van Felix springen geregeld los en je waant je in een labyrinth waar je niet uit kan komen. Lenny Peeters is daardoor heel goed geslaagd om dit warrige beeld dat je door de ogen van Felix ziet perfect te omschrijven. En dit terwijl Louise degene is die eigenlijk het meest pijnlijke herinneringen ondergaat en nog steeds met haar veeleisende, zieke moeder opgezadeld lijkt te zitten terwijl ze haar broer moet zien in toom te houden.
Net als de insecten waar in het eerste deel sprake van is, lijkt het verhaal te glibberen en te kruipen en kan je geen greep vatten op de werkelijkheid en op de fictie. Door het trauma dat op de achtergrond blijft hangen rijst de vraag of bepaalde neigingen genetisch bepaald zijn.
Dit was voor mij een ontdekking aangezien ik van Lenny Peeters eerder nog niks las. Peeters schreef eerder al kortverhalen, waar ze prijzen voor won, en in 2018 verscheen haar debuut 'Dochter', waar ik nu zeker en vast ook nog naar op zoek wil gaan.
July 10, 2025
4,5* Goed geschreven, dat staat buiten kijf. Vanaf het begin krijg je een unheimlich gevoel bij dit ontwrichte gezin en dat wordt tot de laatste blz volgehouden. Goed gekozen structuur met niets dan onbetrouwbare vertellers, maar daar zit voor mij ook die halve ster. Het boek leek toe te werken naar een soort ontknoping, maar die was afwezig (of was mij niet duidelijk).
July 28, 2025
In en in triest zeg dit verhaal… Enorm goed geschreven trouwens!
Vanaf het begin van het boek heb je zo je vooroordelen maar hoe meer er aan het licht komt hoe meer je erachter komt dat het een groot manipulatief spelletje is geweest. De enige reden dat ik dit boek 4 sterren heb gegeven is omdat ik heel graag nog door had willen lezen omdat het boek een open einde had en ik daar persoonlijk niet zo van houd.
Vanaf het begin van het boek heb je zo je vooroordelen maar hoe meer er aan het licht komt hoe meer je erachter komt dat het een groot manipulatief spelletje is geweest. De enige reden dat ik dit boek 4 sterren heb gegeven is omdat ik heel graag nog door had willen lezen omdat het boek een open einde had en ik daar persoonlijk niet zo van houd.
May 10, 2025
Walgelijk, verwarrend en intens verdrietig.
June 30, 2025
Gruwelijk, verontrustend en intriest.
Tegelijk een geweldig goed boek.
Tegelijk een geweldig goed boek.
June 18, 2025
Geen beklijvend verhaal. Nogal vlak. De flaptekst was spannender dan het boek zelf.
April 21, 2025
Wanneer de veertienjarige Chloé bij het liften opgepikt wordt door een man alleen, merkt ze snel dat er iets niet pluis is. De man stelt rare vragen, zegt dat zijn dochtertje Ellie in het reiswiegje op de achterbank ligt, maar verhindert dat ze ernaar kijkt, en waarom heeft hij zoveel open wondjes en schilfers op zijn handen? Maar er gebeurt niets. Felix, zoals de man heet, dropt haar netjes waar ze wil.
Dat er iets niet pluis is met hem had Chloé echter goed geraden, al van in zijn kindertijd niet, leren we even verderop in Lenny Peeters’ tweede roman Schilfers, toen hij tijdens een zomervakantie werd verkracht door een vriend van zijn ouders, de vriend die trouwens ook ‘leuke spelletjes’ deed met zijn zus Louise. Felix zou nadien nooit meer dezelfde zijn. Hij begon stemmen te horen, een zeurstem, een peststem en een vieze stem die hem allerlei vunzigheden toefluisterde en in de mond legde. En hij stopte niet met zijn handen te wassen, om er het plakkerige spul dat tussen zijn billen had gezeten uit zijn geheugen te wissen. Felix woonde lang bij zijn zus en zijn moeder, tot hij Kyra leerde kennen, een jonge vrouw met een dochtertje van vijf, Ellie. Ze vormden een hecht gezinnetje dat echter volkomen uit elkaar spatte toen Ellie in de kleuterklas een tekening maakte van zichzelf samen met Felix in bad. Hij kon maar beter in het oude vervallen huis op het platteland gaan wonen, gaf Louise hem toen de raad, waar de politie hem niet zou vinden. En het is daar dat we hem uiteindelijk aantreffen, fantaserend over de terugkeer van Ellie en steeds weer dezelfde fouten makend wanneer er jonge meisjes in zijn buurt komen.
Acht jaar geleden debuteerde Lenny Peeters met Dochter, de roman over een licht gestoord meisje dat zo graag wilde dat haar cavia’s kleintjes zouden krijgen dat ze ze iedere dag op elkaar legde en ter bevordering van de bevruchting met oorstokjes allerhande kruiden in hun ‘vanvoren’ stak, tot ze stierven. Dochter was een verpletterende roman die een inkijk gaf in de duistere verbeelding van zijn schrijfster en die prompt bekroond werd met de Bronzen Uil.
In Schilfers gaat Peeters verder op hetzelfde elan. Er is seksueel misbruik, er wordt incest geïnsinueerd, er is zinloos geweld tegen dieren, er wordt met messen in huid gekerfd en zo goed als niemand blijkt, Sigmund Freud indachtig, ‘normaal’ te zijn. In dergelijke mate zelfs dat je na verloop van tijd aan alle personages gaat twijfelen. Wat is echt? Wat is fantasie? Belt Felix met zijn zus of met een van zijn stemmen? Heeft die verkrachting wel echt plaatsgevonden? Wie manipuleert wie? Peeters schrijft vlijmscherp en laat haar verhaal steeds sneller kantelen, waardoor je van de ene verrassing in de andere verbazing valt.
Dat er iets niet pluis is met hem had Chloé echter goed geraden, al van in zijn kindertijd niet, leren we even verderop in Lenny Peeters’ tweede roman Schilfers, toen hij tijdens een zomervakantie werd verkracht door een vriend van zijn ouders, de vriend die trouwens ook ‘leuke spelletjes’ deed met zijn zus Louise. Felix zou nadien nooit meer dezelfde zijn. Hij begon stemmen te horen, een zeurstem, een peststem en een vieze stem die hem allerlei vunzigheden toefluisterde en in de mond legde. En hij stopte niet met zijn handen te wassen, om er het plakkerige spul dat tussen zijn billen had gezeten uit zijn geheugen te wissen. Felix woonde lang bij zijn zus en zijn moeder, tot hij Kyra leerde kennen, een jonge vrouw met een dochtertje van vijf, Ellie. Ze vormden een hecht gezinnetje dat echter volkomen uit elkaar spatte toen Ellie in de kleuterklas een tekening maakte van zichzelf samen met Felix in bad. Hij kon maar beter in het oude vervallen huis op het platteland gaan wonen, gaf Louise hem toen de raad, waar de politie hem niet zou vinden. En het is daar dat we hem uiteindelijk aantreffen, fantaserend over de terugkeer van Ellie en steeds weer dezelfde fouten makend wanneer er jonge meisjes in zijn buurt komen.
Acht jaar geleden debuteerde Lenny Peeters met Dochter, de roman over een licht gestoord meisje dat zo graag wilde dat haar cavia’s kleintjes zouden krijgen dat ze ze iedere dag op elkaar legde en ter bevordering van de bevruchting met oorstokjes allerhande kruiden in hun ‘vanvoren’ stak, tot ze stierven. Dochter was een verpletterende roman die een inkijk gaf in de duistere verbeelding van zijn schrijfster en die prompt bekroond werd met de Bronzen Uil.
In Schilfers gaat Peeters verder op hetzelfde elan. Er is seksueel misbruik, er wordt incest geïnsinueerd, er is zinloos geweld tegen dieren, er wordt met messen in huid gekerfd en zo goed als niemand blijkt, Sigmund Freud indachtig, ‘normaal’ te zijn. In dergelijke mate zelfs dat je na verloop van tijd aan alle personages gaat twijfelen. Wat is echt? Wat is fantasie? Belt Felix met zijn zus of met een van zijn stemmen? Heeft die verkrachting wel echt plaatsgevonden? Wie manipuleert wie? Peeters schrijft vlijmscherp en laat haar verhaal steeds sneller kantelen, waardoor je van de ene verrassing in de andere verbazing valt.
June 20, 2025
Een broertje en zusje. Felix en Louise. Hun papa en mama. En nog wat personages uit hun omgeving. De eerste twee lijken al op heel jonge leeftijd misbruikt te zijn tijdens een vakantie door een andere (speeltuin) bezoeker. Zijn tweelingzoons kunnen echter ook Louise misbruikt hebben. En Felix?
Maar volgens het verhaal zou de jonge Louise haar broer(tje) ook op een of andere wijze misbruiken. En omgekeerd hij met een keukenmes. En nu lijkt de papa over de helft van het boek gekomen ook een misbruiker. En dan wordt verteld dat Felix dan ook misschien door hem misbruikt is waardoor hij later ook gaat misbruiken? Als volwassen zou Felix zijn stiefdochter in bad hebben misbruikt en nadien in isolatie levend wellicht ook 2 passerende meisjes. En hoe zit het met dat liftende meisje waarmee het boekt opent? . Zij zou ook wel door Felix kunnen misbruikt zijn. Maar toch wellicht niet (door hem) . En in hoeverre is zelfs de moeder misbruikt? En wat met die geheimzinnige sluiswachtster en haar knokige hond die door vieze vissers vuil wordt lastig gevallen ? Hoe dat laatste afloopt en of zij op haar beurt anderen misbruikt verkoos ik om niet meer te weten. Voortlezen in dit boek voelde als geestelijke zelfmutulatie. Misschien dat uiteindelijk Louise alleszins toch iemand geestelijk, incestieus, manipulatief zal misbruikt hebben. Maar dat lijkt me niet woke. Dat er nog butlers opdoken die de ook of mede misbruik(st)ers of misbruikten waren, zou ook nog hebben gekund in dit waanzinnig boek.
Maar volgens het verhaal zou de jonge Louise haar broer(tje) ook op een of andere wijze misbruiken. En omgekeerd hij met een keukenmes. En nu lijkt de papa over de helft van het boek gekomen ook een misbruiker. En dan wordt verteld dat Felix dan ook misschien door hem misbruikt is waardoor hij later ook gaat misbruiken? Als volwassen zou Felix zijn stiefdochter in bad hebben misbruikt en nadien in isolatie levend wellicht ook 2 passerende meisjes. En hoe zit het met dat liftende meisje waarmee het boekt opent? . Zij zou ook wel door Felix kunnen misbruikt zijn. Maar toch wellicht niet (door hem) . En in hoeverre is zelfs de moeder misbruikt? En wat met die geheimzinnige sluiswachtster en haar knokige hond die door vieze vissers vuil wordt lastig gevallen ? Hoe dat laatste afloopt en of zij op haar beurt anderen misbruikt verkoos ik om niet meer te weten. Voortlezen in dit boek voelde als geestelijke zelfmutulatie. Misschien dat uiteindelijk Louise alleszins toch iemand geestelijk, incestieus, manipulatief zal misbruikt hebben. Maar dat lijkt me niet woke. Dat er nog butlers opdoken die de ook of mede misbruik(st)ers of misbruikten waren, zou ook nog hebben gekund in dit waanzinnig boek.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 25, 2025
Lenny Peeters' tweede is een gedurfd macaber, fataal verhaal dat de lezer spiket. In een ander tijdperk hadden haar personages kunnen figureren in een duister sprookje, opgetekend door Grimm. Alle magie is echter allang uit de wereld verdwenen en wat overblijft is de verwrongen, in de steek gelaten mens. Waar veel auteurs een gedachtenstroom uitgesponnen beschrijven, doet Peeters het omgekeerde en zetten de korte zinnen je vast in het hoofd van de gekwelde personnages. Wat niet wil zeggen dat dezen zich zomaar blootgeven, aan de lezer noch aan zichzelf, maar vooral niet aan elkaar. Het noodlot is op die manier gegarandeerd. Schilfers is een beklemmende, meeslepende bad trip, de eerste roman die ik gelezen heb sinds dat ene jaar 2020. Het belooft alleen maar voor haar volgende.
May 18, 2025
'De rest van de dag kijk ik naar de vogel, zie hoe hij ontspant, de haver wegpikt die ik op de plaat strooi, nieuwsgierig op het gezonde pootje hippelt. Telkens als hij te dicht bij de randen van het wasrek komt, geef ik een tikje aan de flosdraad.
In de namiddagzon poetst hij zijn veren en ruist hij met zijn staart. Hij zet een dikke borst op, rekt zijn nek.
Twiet. Tsjwit. Tsjwit. Twiet.
Ik luister verrukt.
Het begint al te schemeren wanneer ik hem aan het touwtje weer binnenhaal. Hij pikt een paar keer verontwaardigd naar de zak met luchtgaten die ik over de teil span en krast met zijn nagels over de bodem, gaat dan in een hoek zitten, de kop tussen de veren.
Ik begrijp het wel. Hij komt uit een warm nest.'
In de namiddagzon poetst hij zijn veren en ruist hij met zijn staart. Hij zet een dikke borst op, rekt zijn nek.
Twiet. Tsjwit. Tsjwit. Twiet.
Ik luister verrukt.
Het begint al te schemeren wanneer ik hem aan het touwtje weer binnenhaal. Hij pikt een paar keer verontwaardigd naar de zak met luchtgaten die ik over de teil span en krast met zijn nagels over de bodem, gaat dan in een hoek zitten, de kop tussen de veren.
Ik begrijp het wel. Hij komt uit een warm nest.'
June 3, 2025
Peeters speelt met de chronologie van het verhaal om schijnbaar onbelangrijke details plots in een ander daglicht te plaatsen. Ze introduceert ook personages van wie je al snel niet meer weet wat ze precies in dit verhaal komen doen. Zo laat Peeters je samen met Felix en Louise voelen hoe waanzin en werkelijkheid gaandeweg in elkaar vloeien. Finaal begin je aan alles te twijfelen: wie is wie? Wat is echt? En wie heeft welk ander personage verzonnen?
'Schilfers' laat je met een groot WTF-gevoel achter. Alsof je voor het eerst een film van David Lynch hebt gezien en geen idee hebt hoe je die moet samenvatten. Precies zoals een loodvergiftiging zich langzaam maar zeker meester maakt van je hele lijf, zo bekruipt deze korte maar krachtige roman je.
(uit: De Standaard 22 mei 2025)
'Schilfers' laat je met een groot WTF-gevoel achter. Alsof je voor het eerst een film van David Lynch hebt gezien en geen idee hebt hoe je die moet samenvatten. Precies zoals een loodvergiftiging zich langzaam maar zeker meester maakt van je hele lijf, zo bekruipt deze korte maar krachtige roman je.
(uit: De Standaard 22 mei 2025)
April 24, 2025
Peeters schrijft (nog steeds) uitstekend, maar zowel de thematiek als de vertelstijl zijn niets voor mij. De thematiek is overigens heel gelijkaardig aan die uit haar debuut. En wie dat debuut graag gelezen heeft, zal dit boek ongetwijfeld ook graag lezen.
Verder zijn er ook raakpunten met het Polentaboek(*), zeker wat betreft de manier waarop de verbeelding wordt gebruikt om het fundament van het boek te leggen, meer bepaald de ambiguïteit tussen wat door het personage werd verzonnen, en wat er effectief (in het verhaal) is gebeurd.
—
(*) Aglaja Veteranyi, Waarom het kind in de polenta kookt
Verder zijn er ook raakpunten met het Polentaboek(*), zeker wat betreft de manier waarop de verbeelding wordt gebruikt om het fundament van het boek te leggen, meer bepaald de ambiguïteit tussen wat door het personage werd verzonnen, en wat er effectief (in het verhaal) is gebeurd.
—
(*) Aglaja Veteranyi, Waarom het kind in de polenta kookt
April 25, 2025
Een boek die je van in begin de indrukt heeft dit moet je gelezen hebben
Wel een donker boek , zette mij wel op verkeerde been , was verschoten van het einde …
Ik kan iedereen het boek aanraden
Hopelijk snel een nieuwe boek van deze fantastische schrijfster
Wel een donker boek , zette mij wel op verkeerde been , was verschoten van het einde …
Ik kan iedereen het boek aanraden
Hopelijk snel een nieuwe boek van deze fantastische schrijfster
Read
July 4, 20254.4* - Donker, manipulatief en walgelijk verhaal over een compleet verstoorde/gestoorde broerzus-relatie. (Komt voor in de beste families, toch?) Erg graag gelezen, want hoewel misselijkmakend, ook verdomd spannend. Niet meteen een zonzeestrand-boek, maar wie leest er nu graag zoiets?
May 27, 2025
😳😮
misselijkmakend, macaber, verdrietig. Zelden las ik een boek waar ik asap doorheen wou en tegelijkertijd stoppen met lezen geen enkele optie was.
Ik blijf maar naar adem happen...
misselijkmakend, macaber, verdrietig. Zelden las ik een boek waar ik asap doorheen wou en tegelijkertijd stoppen met lezen geen enkele optie was.
Ik blijf maar naar adem happen...
June 14, 2025
Ik hield er een wat onbehaaglijk gevoel aan over,na het lezen...rauw, maar echt knap geschreven, goede psychologie van de nogal bizarre figuren.
June 26, 2025
Griezelig goed boek...
July 27, 2025
Gruwelijk. Beklijvend.
Hoe kapotgemaakt kunnen mensen zijn.
Hoe kapotgemaakt kunnen mensen zijn.
August 1, 2025
Huiveringwekkend goed.
July 6, 2025
Een schijnbaar hechte zuster broer relatie mondt uit in een duister beklemmend boek. Vanaf de eerste pagina houdt de schrijfster de lezer vast. Wat volgt is een boek over manipulatie, duistere geheimen en onverwerkte trauma’s. In elk hoofdstuk wordt een ander hoofdpersonage belicht. Het geeft de lezer een inzicht in de verschillende invalshoeken op dezelfde gebeurtenissen. Niet dat je er als lezer wijzer uit komt. Op het einde van het verhaal blijf je nog met evenveel vraagtekens zitten. Wat is echt? Waar begint de waarheid? Wat is waanzin? Een verhaal dat beklijft en onder je huid blijft zitten. Ook al was je nog zoveel je handen.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews