Халодныя землі

by Аляксандр Карнаўх

Выкладчык універсітэта Антось страчвае вернага сябра, бігля Аргуса. У той жа час жонка вырашае, што іх шлюб сябе вычарпаў. Шукаючы нейкага хобі, каб заняць галаву, Антон пагаджаецца дапамагчы знаёмай і разабраць тэкст загадкавых сшыткаў, знойдзеных на гарышчы ў адной з вёсак непадалёк ад Прорвы – балота, ля якога жыў і дзед галоўнага героя. Сшыткі пісаныя зютэрлінам, цяпер ужо забытым нямецкім шрыфтам. Паддаюцца толькі асобныя словы, але чым болей герой разумее, тым з большай трывогай глядзіцца ў люстэрка.

424 pages, Paperback

Published January 1, 2025

Reviews

[Natasha Matsiusheuskaya]

pov: табе 13, і ты дабіраешся да збору твораў Караткевіча ў бабулінай бібліятэцы на летніх канікулах - я правалілася ў гэтае пачуццё з 'Халоднымі землямі' на цэлыя выходныя і гатовая за гэта прабачаць аўтару ўсё няроўнасці.

у сюжэце ёсць пара лакунаў, якія ніяк не паясняюцца; дзе-нідзе аповед нібы наўмысна зацягваецца, калі чытач ужо даўно адгадаў чарговую загадку; часам дыялогі з цалкам натуральных пераскокваюць у нейкі містычны пафас; ну і жанрава гэта, канешне, класічны прыгодніцкі раман аўтара-мужчыны (узяць хаця б астарчацелы ўжо троп прыгажуні, якая як верны sidekick ідзе з героем па сюжэце і напрыканцы ўзнагародай у выглядзе сумеснага шчасця яму дастаецца); карацей, так, хапае мінусаў. але. але! гісторыя так бадзёра і энергічна лакаматывам цягне наперад, зацягвае (як у дрыгву, ага), што адарвацца ад яе немагчыма - і для сучбелліту кніга адназначна ідзе ў плюс і ў поспех. не ведаю, ці будзе аўтар пісаць далей, але дэбютны раман атрымаўся, на маю думку, цалкам прыстойным.

[Viktoria]

Гэта вельмі захапляльны цікавы раман. Ён мне падаўся вельмі жывым, і нібыта жыццёвым, што немагчыма не паверыць. Знаёмыя месцы, узгаданыя ў кнізе, яшчэ больш збліжаюць з аповедам, даюць адчуванне прысутнасці як удзельніка.

На апошніх 100 старонках я, здаецца, не дыхала. Я нібы была дзесьці поруч з героямі. Было таксама зімна, жахліва і цікава. Калі настолькі паглыбляешся ў аповед, і адчуваеш сябе нейкім таемным удзельнікам, які знаходзіцца побач з героямі кнігі, значыць аўтар змог завалодаць табой у поўнай меры. Што са мной і здарылася.

Сюжэт добра сканструіраваны, шмат пасхалак і адсылак.
Аўтар аздабляе аповед цудоўнымі параўнаннямі, філасоўскімі думкамі, цікавымі слоўцамі, нібы ўплятае ў косы ўпрыгожванні. За гэта, асабісты дзякуй і мая павага аўтару.



"Страх - гэта маска, за якою хаваюцца звычайныя рэчы, і калі ты разумееш, што за ёй крыецца, то маска, а разам і страх знікнуць."


"У кожнага ёсць справа, якую ён павінен завяршыць, але ніхто не ведае, што менавіта запісана на яго абаніменце ў нябеснай бібліятэцы, таму застаецца толькі спадзявацца знайсці і прачытаць сваю кнігу."

[Nadzieja]

Цікавы сюжэт, добра прапісаныя персанажы, за што хацелася б паставіць пяць зорак.

Але, нажаль, ёсць адчуванне, што кнігу не вычытвалі, таму можна заўважыць дробныя супярэчлівасці (водар у кватэры спачатку характарызуецца як незнаёмы, потым знаёмы, потым зноў апісваецца як незнаёмы). Ці апісанне лёсу сшыткаў у канцы кнігі. Думаю, у дэтэктыўнай кнізе павінна быць уважлівае стаўленне да такіх дробязей.

Таксама ў кнізе шмат слоў, якіх я не знайшла ў слоўніку, таму іх сэнс застаўся для мяне таямніцай. Як я зразумела, у кнізе шмат дыялектных слоў, таму самой кнізе не пашкодзіла б мець свой слоўнік, як гэта зроблена ў Пясецкага.

Расчаравалі русіцызмы, якія ў кнізе таксама сустракаюцца. Напрыклад, "фамілія". Я разумею, што словы могуць быць у слоўніку, але ўзаемазамяняльныя словы не існуюць звычайна адначасова, адно слова выцясняе з ужытку другое. Ужыванне ў кнігах пэўнага варыянту спрыяе выцесненню другога варыянту. Таму хацелася б бачыць у кнігах менавіта беларускія варыянты.

Раю кнігу за сюжэт, персанажаў, гісторыю, але ў той жа час раю ўважліва ставіцца да мовы пры чытанні, за што мінус зорачка, бо чысціня мовы ў кнігах — гэта вельмі важна. Ёсці беларускія філолагі, якія могуць дапамагчы з вычыткай і чысцынёй мовы. Спадзяюся, наступныя творы ў меншай ступені будуць мець такі недахоп, якія я з нецярпеннем чакаю.

[Aliaksandra]

Памятаеце тыя кнігі, дзе пачалася двіжуха і ўжо немагчыма адарвацца, ні есць, ні піць — толькі хутчэй праглынаць старонкі, вось так і з Халоднымі Землямі атрымалася. Я зачаравана гэтым міфічным сусветам, створаным на падставе знаёмых мне мясцін.

Аляксандр напісаў прадуманы твор, дзе інтэлігентныя, сакавітыя героі апыняюцца ў балоце падзей, з якога ім трэба неяк выбрацца і не страціць сябе і не здрадзіць сабе.

Калі б магла, ужо б запланавала падарожжа на Ельню, каб уласнымі вачыма паглядзець на Прорву ☺️

Дзякуй за ладны стыль і такі чароўны ўнёсак у сучасную беларускую літаратуру.

- - -

У нашага кніжнага клуба атрымалася запрасіць Аляксандра на сустрэчу і такім чынам давялося даведацца яшчэ больш і застацца ў захапленні ад навін пра працяг ❤️

[Ilja Haiduk]

Файны трылер і дэтэктыў. Вельмі ўразіла мастацтва аўтара ў выкарыстанні эпітэтаў і метафар (як тут ужо адзначалі, гучыць такая адзнака надта суха, але што зрабіць калі гэта праўда - гэта прыносіла асаблівую асалоду пры чытаньні).

Рады быў даведацца што ўжо пішацца працяг, буду чакаць і дакладна прачытаю наступную кнігу.

[Maryia]

Сюжэт захапляльны, з цікавасцю сочыш за тым як ён развіваецца, трылер і дэтэктыў працуюць як трэба. Трошкі кульгае стыль, што можна прабачыць для дэбютнага рамана. Стыль падаецца няроўным, часамі гісторыя плыне натуральна, а часамі ловіш сябе на думцы, што "людзі так не размаўляюць". Асабліва гэта заўважна, калі ў дыялогу героі пераказваюць падзеі, якія з німі адбыліся. Тады аповед ненатуральна пераходзіць ад размоўнай формы, да апісання нібы ад трэцяй асобы, якая толькі назірала за падзеямі і цяпер піша пра гэта, выкарыстоўваючы доўгія сказы, напоўненыя метафарамі. Але адназначна рэкамендую, гісторыя мне спадабалася.

[Lesya]

Ух! Вось гэта раман 🔥
Хто там хацеў беларускага і каб не пра палітыку, і каб не пра невымоўны боль? То чытайце вось “Халодныя землі”.
Я ў захапленні, навад не спрабую быць аб’ектыўнай, бо гатовая толькі хваліць.
Такія героі натуральныя, жывыя, інтэлегентныя, сярод іх хочацца жыць, хочацца вадзіцца з такімі людьмі.
І гісторыя ну прыгожая, цікавая, арыгінальная, прапахшая беларускасцю.
Фэнтазійны сюжэт ідэальна ўпісаны ў сучасную рэчаіснасць. Асабліва спадабалась развязка.
Чакаем наступную частку рамана.

[Wola D]

Напісана, з большага, вельмі добра. Мне асабліва спадабаліся трапныя і паэтычныя апісанні прыроды: вельмі арыгінальныя эпітэты і метафары (пішу гэта, і сама ў шоку: як штосьці, што гучыць так нудотна, можа захапляць, але аўтар сапраўды крута валодае словам).
Спачатку кніга падалася вельмі шматабяцальнай, але дзесьці ў другой трэці я злавіла сябе на думцы, што мне больш нецікава, што я проста хачу “дабіць” гэтую кніжку і паставіць на паліцу, бо гісторыя ўжо мне ясная.

[Tatsiana]

Якасны дэтэктыў для прыемных вечароў за кнігай. Мне спадабаўся і сюжэт, і мова, то бок яе плыннасць, і апісанні мясцін у весцы і Менску. Героі дастаткова жывыя, не выглядаюць штучна ўціснутымі ў прыдуманае асяроддзе. Ну і асобны дзякуй за “пасхалкі” да іншых твораў беларускай літаратуры

[Dmitry Pranchuk]

Цудоўная кніга. Не хапіла крыху матывацыі персанажаў (асабліва ў канцы гісторыі, дзе шмат якія рэшанні выклікаюць пытанні), але але тое, як добра аўтар перадаў атмасферу месцаў з кнігі, перакрывае гэты недахоп цалкам.

[Кася]

Аўтар кнігі піша, што яе чытаюць ноччу, забыўшы на сон - і гэта суцэльная праўда. Гісторыя, якая зацягвае з самых першых радкоў і ўжо не адпускае, пакуль раптам ачомваешся дні праз тры-чатыры, быццам вярнуўшыся з іншага сусвета, нявыспаная і абсалютна шчаслівая. Зацягвае, быццам тая самая багна, пра якую і кніга: таямнічая, спрадвечная, жывая. Вельмі беларуская кніга. Такая сучасная і разам з тым такая архаічная. Гісторыя - прыгожая казка, але замяшаная на рэальных і даволі складаных рэчах (штучны шрыфт, старажытныя мовы) - гэта неверагоднае майстэрства. І канешне, беларускія сімвалы (што мікра, што макра ўзроўню) чапляюць, адгукаюцца ў самым сэрцы.
Для ўсіх, хто любіць дэтэктывы і Беларусь.

[Darya Petrashka]

Чытаецца на адным дыханні!
Захапляльны сюжет, разгадванне таямніц, аб'ёмныя (ў тым ліку псіхалагічна) героі.
Вельмі прыемная мова апавядання, увага да дэталяў, трапныя параўнанні, цікавыя адсылкі.
Шчыры Дзякуй!

[Darya]

Харошая сучасная проза з элементамі дэтэктыва... Загарнуцца ў плед, дадаць глінтвейну - і вашы вечары стануць больш утульнымі! Есць пару заўваг да карэктара (рэдактара?) Аўтару дзякуй. Яўная нотка недаказанасці вымагае працягу :)