พู่กลิ่น

by ดอกไม้สด

รถหยุดตามสถานีรายทางเพียงครู่หนึ่งแล้วก็แล่นไป ประเดี๋ยวก็พ้นดงไม้ มาถึงทุ่งนาทางด้านขวาแห่งทางรถ

ท้องฟ้าเป็นสีดำมะเมื่อมเยื้องไปข้างหน้า เห็นดวงจันทร์เป็นวงขาวปราศจากรัศมีอันใด ด้วยแสงอาทิตย์ยังข่มอยู้

ส่วนทางด้านซ้ายแสงอาทิตย์นั้นกำลังหมดหายไปทุกทีๆ จนในที่สุดท้องฟ้าสีชมพูอ่อนก็กลายเป็นสีขาวนวล

รัศมีสุดท้ายของลูกไฟดวงใหญ่ลับหายไปกับตาเช่นเดียวกับแสงอาทิตย์ที่ลับโลกไปแล้ว ความคึกคะนองของฉวีก็สุดสิ้นลงด้วย

ดวงจันทร์รับหน้าที่จากดวงอาทิตย์ เพื่อนำเสงสว่างอันงดงามอย่างอ่อนโยน ระคนอยู่ด้วยความชุ่มชื่นมาสู่พิภพ

ความสะดุ้งกลัวระคนอยู่ด้วยความพิศวงสงสัย ก็เข้าครอบงำดวงจิตของฉวี หล่อนเริ่มรู้สึกหวั่นหวาดต่อเวลาซึ่งกำลังจะมาถึง

พยายามบังคับสมองไม่ให้คิดอะไรมาก ระงับใจให้มีสมาธิ มุ่งนึกถึงกิริยาอาการที่หล่อนจะต้องบำเพ็ญต่อหน้าชายผู้เป็นเจ้าของบ้าน

มองออกไปข้างนอกอีกครั้งหนึ่ง เห็นต้นตาลสูงใหญ่ยืนตระหง่านเป็นเงาตะคุ่ม ราวกับจะสูงเทียมฟ้า แสงจันทร์ขาวนวลส่องใบตาลแต่เพียงสลัวๆ ดูเยือกเย็นลึกซึ้ง

ตามริมรถเปลวเพลิงน้อยๆ ปลิวว่อนอยู่บนอากาศ แล้วก็ลดต่ำลงอย่างรวดเร็วตกลงกับพื้น มิช้าก็ดับแสงสูญอยู่กับที่

ครั้นแล้วเปลวเพลิงจำนวนใหม่ก็เกิดขึ้นปลิวออกจากปล่องแล้วก็ตกลงเหมือนคราวก่อน รถไฟเปิดหวูดเสียงดังเต็มที่แล่นเข้าแก้วหู

คนโดยสารเริ่มเตรียมรวบรวมข้าวของ บ้างก็ชะโงกหน้าต่าง บ้างก็ยืนอยู่นิ่งๆ คอยเวลา สตรีสาวผัดหน้าและหวีผม รถจักรลดฝีเท้าลงเป็นลำดับ ช้า ช้า ช้า

แล้วก็หยุดกึกลงตรงชานสถานีเพชรบุรี

ฉวีลุกขึ้นจากที่มายืนอยู่ตรงกลางรถ มือทั้งสองและเท้าเย็นชืดไปหมด เหงื่อออกหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะจะโคน

424 pages, Paperback

Published January 1, 2002

Reviews

[mimi · Rating 2 out of 5]

ทีแรกคิดว่าเป็นนิยายรัก ความจริงเป็นการรวมเล่มข้อเขียนหลากหลายประเภทของดอกไม้สด ทั้งเรื่องรัก เรื่องตลก กาพย์กลอน ข้อเขียนชวนคิดต่างๆ จนถึงงานแปล รวม 14 เรื่อง ได้แก่

1. Romance ซ้อนเรื่องจริง
2. เนื้อคู่
3. นิดๆ หน่อยๆ
4. นิทานคำกาพย์ จากต้นฉบับของฝรั่ง (มี 4 บท)
5. ยิงสัตว์
6. แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม
7. ศิลปคืออะไร
8. นางในรูป
9. อัวรานางสิงห์
10. การอ่าน จากเรื่อง Mein Kampf ของ Adolf Hitler (ฉบับแปลเป็นภาษาฝรั่งเศส)
11. 4 ชั่วโมงในรถไฟ
12. หมองูตายเพราะงู - - - หมอฟัน - - -
13. พลเมืองดี
14. คนใจบุญ

ส่วนตัวเรามีจุดยืนทางความคิดที่อยู่คนละฝากกับแนวคิดของผู้เขียน เลยอ่านด้วยความอึดอัดใจพอสมควร เช่น ทัศนคติที่ผู้เขียนมีต่อชาวจีนที่เข้ามาทำมาหากินในไทยตามยุคสมัยของผู้เขียน (ซึ่ง – ไม่มากก็น้อย – เป็นผลจากการยุยงของชนชั้นปกครองที่ต้องการหาแพะรับบาปให้กับการบริหารบ้านเมืองผิดพลาดจนเกิดสภาวะเศรษฐกิจฝืดเคือง หาอ่านได้เพิ่มเติมจาก โฉมหน้าศักดินาไทย) น้ำเสียงที่ผู้เขียนมีต่อคนต่างจังหวัดที่ความเป็นเมืองยังเข้าไม่ถึง ยังไม่รวมถึงแนวโน้มที่ผู้เขียนน่าจะนิยมในตัวฮิตเลอร์ (แม้จะเป็นช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่2) เป็นต้น

ถ้าจะมีอะไรที่ประทับใจก็คงจะเป็นวรรณศิลป์ของ ดอกไม้สด ที่รุ่มรวยและแพรวพราว จนต้องตามอ่านอีก หลังจากเคยอ่าน หนึ่งในร้อย มาแล้ว