What do you think?
Rate this book
Το κατέβασμα του φεγγαριού
Η Κίρκη, μια νεαρή πρωτοετής φοιτήτρια, επιστρέφει μετά από χρόνια στην Πεζούλα Καρδίτσας, το ορεινό χωριό της μητέρας της, για μια τελευταία επίσκεψη στο σπίτι των παππούδων πριν αυτό αλλάξει χέρια.
Σύντομα, όμως, θα βρεθεί μπλεγμένη σε έναν ιστό παράξενων φαινομένων και εφιαλτικών καταστάσεων, καθώς ο κόσμος του χωριού αρχίζει να παραμορφώνεται, επηρεάζοντας τη φύση και τα κτίρια, τους ανθρώπους του χωριού, ακόμη και το ίδιο το φεγγάρι. Για να ξεφύγει, η Κίρκη θα πρέπει να αναζητήσει απαντήσεις στο παρελθόν, να εξιχνιάσει δύο πρόσφατες εξαφανίσεις και να ξεδιαλύνει το μυστήριο του φεγγαριού.
Ένα βιβλίο λαογραφικού τρόμου, περιπέτειας και μυστηρίου στα ορεινά της Καρδίτσας, μια ιστορία μυθολογικής υφής που συνδυάζει το απόκοσμο με την κοινωνική ευαισθησία, τη σύγχρονη τεχνολογία με τη λαϊκή παράδοση και τους θρύλους.
Σύντομα, όμως, θα βρεθεί μπλεγμένη σε έναν ιστό παράξενων φαινομένων και εφιαλτικών καταστάσεων, καθώς ο κόσμος του χωριού αρχίζει να παραμορφώνεται, επηρεάζοντας τη φύση και τα κτίρια, τους ανθρώπους του χωριού, ακόμη και το ίδιο το φεγγάρι. Για να ξεφύγει, η Κίρκη θα πρέπει να αναζητήσει απαντήσεις στο παρελθόν, να εξιχνιάσει δύο πρόσφατες εξαφανίσεις και να ξεδιαλύνει το μυστήριο του φεγγαριού.
Ένα βιβλίο λαογραφικού τρόμου, περιπέτειας και μυστηρίου στα ορεινά της Καρδίτσας, μια ιστορία μυθολογικής υφής που συνδυάζει το απόκοσμο με την κοινωνική ευαισθησία, τη σύγχρονη τεχνολογία με τη λαϊκή παράδοση και τους θρύλους.
112 pages, Paperback
First published April 28, 2025
4 people are currently reading
104 people want to read
About the author
Χρυσόστομος Τσαπραΐλης
14 books250 followersΟ Χρυσόστομος Τσαπραΐλης γεννήθηκε στη Λάρισα το 1984 και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Τα τελευταία τρία χρόνια ζει στην Ολλανδία. Έχει εκδώσει τα βιβλία Παγανιστικές δοξασίες της θεσσαλικής επαρχίας (αντίποδες 2017), Γυναίκες που επιστρέφουν (αντίποδες 2020), A Plot of Earth and Other Tales (Mount Abraxas 2022), Το κατέβασμα του φεγγαριού (Ίκαρος 2025) και έχει μεταφράσει το Teatro Grottesco του Thomas Ligotti (αντίποδες 2023), τη συλλογή διηγημάτων Η λοταρία και άλλες ιστορίες της Shirley Jackson (μεταίχμιο 2024) και τους Τρεις Απατεώνες του Arthur Machen (μεταίχμιο 2025).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 34 reviews
May 27, 2025
Γι' ακόμα μια φορά, γι' ακόμα ένα βιβλίο, ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης απέδειξε ότι είναι εγγύηση σε αυτό που κάνει..
Όσοι γνωρίζετε το ύφος, τη γραφή του, τις περιγραφές του, τη γλώσσα που χρησιμοποιεί, θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ.. Είναι, βέβαια, και το αισθητικό κομμάτι του βιβλίου: ο συνδυασμός του πανέμορφου εξώφυλλου (τα χρώματα αντανακλούν τη ρεαλιστικότητα μιας λειψής -από φεγγάρι ή αστέρια, νύχτας) και της εικονογράφησης (εξαιρετική δουλειά του Kanellos Cob), σε βάζουν στο κλίμα και σε μεταφέρουν στον κόσμο που θέλει να σου δείξει ο συγγραφέας. Κάτι που κάνει χωρίς κόπο, χωρίς φανφάρες, χωρίς να θέλει να αποδείξει κάτι ή ακόμα χειρότερα να τρομάξει προς χάριν του ίδιου του τρόμου.
Ο Τσαπραΐλης σου πετάει το τυράκι και σε αφήνει να το πλάσεις εσύ μέσα στο μυαλό σου, όπως σε προστάζουν τα ένστικτα και τα βιώματά σου, κάτι που είναι μακράν πιο τρομακτικό κατ' εμέ. Το βιβλίο είναι μια ιστορία που θα μπορούσε ΑΝΕΤΑ να είναι πραγματική και όποιος από σας το διάβασε ή πρόκειται να το διαβάσει, θα παρακαλούσε να μην είχε σπίτι στο χωριό..
Όσοι γνωρίζετε το ύφος, τη γραφή του, τις περιγραφές του, τη γλώσσα που χρησιμοποιεί, θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ.. Είναι, βέβαια, και το αισθητικό κομμάτι του βιβλίου: ο συνδυασμός του πανέμορφου εξώφυλλου (τα χρώματα αντανακλούν τη ρεαλιστικότητα μιας λειψής -από φεγγάρι ή αστέρια, νύχτας) και της εικονογράφησης (εξαιρετική δουλειά του Kanellos Cob), σε βάζουν στο κλίμα και σε μεταφέρουν στον κόσμο που θέλει να σου δείξει ο συγγραφέας. Κάτι που κάνει χωρίς κόπο, χωρίς φανφάρες, χωρίς να θέλει να αποδείξει κάτι ή ακόμα χειρότερα να τρομάξει προς χάριν του ίδιου του τρόμου.
Ο Τσαπραΐλης σου πετάει το τυράκι και σε αφήνει να το πλάσεις εσύ μέσα στο μυαλό σου, όπως σε προστάζουν τα ένστικτα και τα βιώματά σου, κάτι που είναι μακράν πιο τρομακτικό κατ' εμέ. Το βιβλίο είναι μια ιστορία που θα μπορούσε ΑΝΕΤΑ να είναι πραγματική και όποιος από σας το διάβασε ή πρόκειται να το διαβάσει, θα παρακαλούσε να μην είχε σπίτι στο χωριό..
Read
August 3, 2025Μόλις το τελείωσα. Στο πρώτο μισό του βιβλίου είχα ένα αίσθημα νοσταλγικό, βγαλμένο από τα δικά μου χρόνια στην επαρχία. Όλα γνώριμα, με ωραίες περιγραφές.
Μετά τα μισά του βιβλίου, ένιωσα αγνή ανατριχίλα. Έχω χρόνια να τη νιώσω διαβάζοντας βιβλίο. Απλά γραμμένα όλα, χωρίς περίτεχνες φιοριτούρες ούτε έμφαση στο γκροτέσκο, μα τόσο, τόσο ζωντανά. Η ανατριχίλα τώρα φεύγει σιγά σιγά.
Διαβάστε το νύχτα, ειδικά αν δεν έχει φεγγάρι.
Μετά τα μισά του βιβλίου, ένιωσα αγνή ανατριχίλα. Έχω χρόνια να τη νιώσω διαβάζοντας βιβλίο. Απλά γραμμένα όλα, χωρίς περίτεχνες φιοριτούρες ούτε έμφαση στο γκροτέσκο, μα τόσο, τόσο ζωντανά. Η ανατριχίλα τώρα φεύγει σιγά σιγά.
Διαβάστε το νύχτα, ειδικά αν δεν έχει φεγγάρι.
May 27, 2025
Το Κατέβασμα του Φεγγαριού ήταν το πρώτο βιβλίο του Τσαπραΐλη που διάβασα και άνετα μπήκε στην κατηγορία συγγραφέων που ονομάζω "θέλω να γράφει τα πάντα για πάντα". Η αρχιτεκτονική αυτού του βιβλίου, οι ισορροπίες, η έκφραση, η ανάπτυξη, η ατμόσφαιρα, τα πάντα ήρθαν και κούμπωσαν τέλεια στο τι ζητώ εγώ ως αναγνώστρια από μια ιστορία, σαν κομματάκια παζλ, τίποτα δεν περίσσευε, τίποτα δεν έλειπε.
ΑΥΤΗ η ιστορία είναι τρόμος για μένα, ΕΤΣΙ είναι ο τρόμος για μένα, στην άκρη του ματιού, στη λεπτομέρεια που την πρώτη φορά προσπερνάς, στον μακρινό ήχο, στο τρίξιμο, στο αντιφέγγισμα, στην αμφιβολία. Το βιβλίο αυτό ήταν εμπειρία, μακάρι να γράψει κι άλλες τέτοιες ιστορίες, αν και ό,τι θεματική πιάσει ο συγκεκριμένος υποψιάζομαι ότι θα τη μετατρέψει σε χρυσό.
Υ.Γ. Η εικονογράφηση ήταν πανέμορφη!
ΑΥΤΗ η ιστορία είναι τρόμος για μένα, ΕΤΣΙ είναι ο τρόμος για μένα, στην άκρη του ματιού, στη λεπτομέρεια που την πρώτη φορά προσπερνάς, στον μακρινό ήχο, στο τρίξιμο, στο αντιφέγγισμα, στην αμφιβολία. Το βιβλίο αυτό ήταν εμπειρία, μακάρι να γράψει κι άλλες τέτοιες ιστορίες, αν και ό,τι θεματική πιάσει ο συγκεκριμένος υποψιάζομαι ότι θα τη μετατρέψει σε χρυσό.
Υ.Γ. Η εικονογράφηση ήταν πανέμορφη!
June 18, 2025
Εξαίσια δουλειά από τον Χρυσόστομο Τσαπραΐλη.
Μια ατμοσφαιρική νουβέλα που απηχεί στα βιώματα ενός παρελθόντος που έχει χαραχτεί για πάντα στο μυαλό μου. Βλέπετε, εκεί που οι περισσότεροι αναγνώστες βλέπουν folklore τρόμο, εγώ βλέπω μέρη της παιδικής μου ηλικίας. Εκείνες τις μαγικές στιγμές στα χωριά της Λίμνης Πλαστήρα που τις ζούμε πια μέσα από το φίλτρο της νοσταλγίας. Περιπέτεια, μυστήριο, θρύλοι, δοξασίες, σκοτάδι μα και μια βαθιά αίσθηση ζωντάνιας. Δεν έχει νόημα να σας περιγράψω το ύφος του βιβλίου και την ιστορία-καλύτερα να το διαπιστώσετε μόνοι σας και να βιώσετε κι εσείς λίγη απ' τη μαγεία των χωριών, που οι περισσότεροι από εμάς κρατούμε σαν φυλαχτό μες στην καρδιά μας. Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω πως το βιβλίο απευθύνεται εξίσου καλά σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας. Γεγονός που το καθιστά ιδανικό ανάγνωσμα για ενήλικες, παιδιά κι εφήβους.
Μια ατμοσφαιρική νουβέλα που απηχεί στα βιώματα ενός παρελθόντος που έχει χαραχτεί για πάντα στο μυαλό μου. Βλέπετε, εκεί που οι περισσότεροι αναγνώστες βλέπουν folklore τρόμο, εγώ βλέπω μέρη της παιδικής μου ηλικίας. Εκείνες τις μαγικές στιγμές στα χωριά της Λίμνης Πλαστήρα που τις ζούμε πια μέσα από το φίλτρο της νοσταλγίας. Περιπέτεια, μυστήριο, θρύλοι, δοξασίες, σκοτάδι μα και μια βαθιά αίσθηση ζωντάνιας. Δεν έχει νόημα να σας περιγράψω το ύφος του βιβλίου και την ιστορία-καλύτερα να το διαπιστώσετε μόνοι σας και να βιώσετε κι εσείς λίγη απ' τη μαγεία των χωριών, που οι περισσότεροι από εμάς κρατούμε σαν φυλαχτό μες στην καρδιά μας. Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω πως το βιβλίο απευθύνεται εξίσου καλά σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας. Γεγονός που το καθιστά ιδανικό ανάγνωσμα για ενήλικες, παιδιά κι εφήβους.
December 19, 2025
Δύσκολο εγχείρημα για έναν συγγραφέα ο συνδυασμός του πραγματικού κόσμου με τον φανταστικό. Η δυσκολία δεν έγκειται τόσο στη σύλληψη του φανταστικού κόσμου, όσο στη συγχώνευσή του με την πραγματικότητα με τρόπο πειστικό, συνεπή και συναισθηματικά αληθοφανή. Ένας τέτοιος συνδυασμός προϋποθέτει τεχνική ωριμότητα και μεγάλη αφηγηματική μαεστρία.
Θα έλεγα ότι ο Τσαπραίλης το επιτυγχάνει αυτό σε μεγάλο βαθμό, αν και σε κάποια σημεία τα βρίσκει κάπως σκούρα. Παρ’ όλα αυτά, ο συγγραφέας καταφέρνει να πλάσει μια βαθιά ανατριχιαστική ιστορία, με σκοτεινή και δυσοίωνη ατμόσφαιρα, η οποία διατηρεί αμείωτη την αγωνία από την αρχή έως το τέλος.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν οι περιγραφές της ελληνικής επαρχίας, οι οποίες είναι τόσο ολοζώντανες και παραστατικές ώστε ο αναγνώστης νιώθει πως βρίσκεται μέσα στον χώρο της αφήγησης.
Διαβάζεται σε μια μέρα, ή ακόμα καλύτερα μέσα σε μια χειμωνιάτικη βροχερή νύχτα.
Θα έλεγα ότι ο Τσαπραίλης το επιτυγχάνει αυτό σε μεγάλο βαθμό, αν και σε κάποια σημεία τα βρίσκει κάπως σκούρα. Παρ’ όλα αυτά, ο συγγραφέας καταφέρνει να πλάσει μια βαθιά ανατριχιαστική ιστορία, με σκοτεινή και δυσοίωνη ατμόσφαιρα, η οποία διατηρεί αμείωτη την αγωνία από την αρχή έως το τέλος.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν οι περιγραφές της ελληνικής επαρχίας, οι οποίες είναι τόσο ολοζώντανες και παραστατικές ώστε ο αναγνώστης νιώθει πως βρίσκεται μέσα στον χώρο της αφήγησης.
Διαβάζεται σε μια μέρα, ή ακόμα καλύτερα μέσα σε μια χειμωνιάτικη βροχερή νύχτα.
May 30, 2025
Έναν χρόνο μετά τη σκοτεινή συλλογή διηγημάτων «De Mysteriis», ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης αποφασίζει να μας χαρίσει μια ακόμη εξαιρετική δημιουργία του, «Το κατέβασμα του Φεγγαριού».
Στη νουβέλα αυτή που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος, ο λαογραφικός τρόμος χοροστατεί σε μια απόκρυφη μυσταγωγία με πρωθιέρειες τη γυναίκα, τη νύχτα και τη φύση. Πέρα από τον σκούρο χιτώνα του, φοράει κάτι από τη νιότη και τη νοσταλγία. Εκστατικός, ζωντανεύει μαγευτικές, αστραφτερές αντανακλάσεις τους υπό το φως της σελήνης δεσμεύοντας για λίγο το πολύτιμο, θαυματοποιό ασήμι της, ώσπου αυτό να ξεγλιστρήσει πάλι προς τα πάνω και να βρει τη θέση του στον έναστρο ουρανό.
Πρόκειται για εξαίσια ιστορία που ακτινοβολεί από εικονοπλαστική δύναμη, την άσβεστη λαχτάρα του ατόμου για ξεστράτισμα πέρα από το συνηθισμένο, και την ακαταμάχητη γοητεία του ανοίκειου. Απηχεί το αρχέγονο κάλεσμα του μυστηριώδους και του ανεξήγητου που θα βρει ανταπόκριση από ξεχωριστούς χαρακτήρες οι οποίοι διεγείρουν αβίαστα την ενσυναίσθηση και οδηγούν σε ταύτιση.
Ο μύθος υφαίνεται αριστοτεχνικά και με θαυμαστή χάρη από νήμα γερό και διαλεχτό, όπως αυτό από το οποίο ο παιδικός μας εαυτός έφτιαξε άφθαρτες μνήμες από το χωριό. Ο συγγραφέας “συνομιλεί” με τον δικό του αυθεντικό τρόπο με το κοινό του το οποίο διευρύνεται πια και σε εφήβους. Χωρίς να στερεί κάτι από την απόκοσμη απειλή και το μυστήριο, στρέφεται με αμεσότητα και σεβασμό στη νεότερη εκδοχή όλων όσοι πέρασαν το κατώφλι της ενηλικίωσης και σε όσους ακόμα πρόκειται να το διαβούν.
Το έργο χαρίζει απλόχερα σε παλιούς και σε πρόσφατα μυημένους λάτρεις του folk horror είδους στιγμές αγνής συναρπαγής, το ξόρκι της οποίας δύσκολα θα “σπάσει” με τα χρόνια, με πιο πιθανό το ενδεχόμενο να το ισχυροποιήσει ο/η αναγνώστης/-στρια ανατρέχοντας πάλι ευλαβικά στις σελίδες του βιβλίου.
Ο καλοδουλεμένος άξονας της υπόθεσης περιστρέφεται γύρω από παγανιστικές επιρροές, θρύλους της επαρχίας που αναβιώνουν στο σήμερα, διηθούνται προσεκτικά μέσα από την επιθυμία μας για επιστροφή στις ρίζες και το συνακόλουθο γλυκόπικρο αίσθημα που ανατροφοδοτούν όσα βιώματα μάς ακολουθούν από τα μικράτα μας, ειδικά από κάθε μας αντάμωμα με τη γιαγιά και τον παππού στο σπιτικό τους.
Έτσι, γεννιέται μια φρέσκια παραλλαγή στεριωμένη από έντονα παραμυθικά στοιχεία, με κραταιό πνεύμα-φύλακά την ίδια την ψυχή της υπαίθρου, με τις μυρωδιές και τη γεωγραφία της, όχι απαραίτητα με τη στενή σημασία του τελευταίου όρου, αλλά περισσότερο ως ένας «τόπος» τον χάρτη του οποίου ζωγραφίσαμε πιτσιρίκια ακόμη, από μνήμης και καρδιάς.
Δεν μας φαντάζει λοιπόν, καθόλου ξένο το να υποδεχόμαστε το αλλόκοτο με τη μορφή ενός στοιχειού ή κάποιας λυγερής “Καλότυχης” κοντά σε μια στέρνα. Αντιθέτως, αποκαθιστά αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ στην καθημερινότητά μας, την ικμάδα της φαντασίας, τη ζωογόνο ανάσα της και την πανίσχυρη διέξοδο που αυτή προσφέρει πέρα από το πλαίσιο μιας προβλέψιμης ρουτίνας απομάγευσης όπου διαφεντεύει η ανυπόφορα στυγνή λογική.
Μάλιστα, υπηρετείται τόσο πετυχημένα το παραπάνω, ώστε ενίοτε διχαζόμαστε για το αν όσα συμβαίνουν στην ηρωίδα, την Κίρκη, είναι προϊόν ενύπνιας εμπειρίας ή της πραγματικότητας. Ο Τσαπραΐλης με τις απόλυτα εμβυθιστικές του περιγραφές δίνει το έναυσμα για να ξεκινήσει να ξετυλίγεται ο μίτος, αφήνοντας στη απόλυτη ευχέρεια του αναγνώστη να ανακαλύψει όσα αναπτύσσονται πέρα από αυτά που αποτυπώνει με την πένα του. Δίνει στον καθέναν μας τον χώρο και τη δημιουργική ελευθερία να μεταστοιχειώσει στον νου του λεπ��ομέρειες, σημεία και αποχρώσεις πέρα από τη γραφή, που ναι μεν υπάρχουν μέσα στο κάδρο της δράσης, αλλά υποβόσκουν και περιμένουν κάποιον να τα «ξεκλειδώσει» μόνος του, με βάση τις δικές του προσλαμβάνουσες.
Κάπου εδώ έρχεται να συμβάλει καθοριστικά ως αναπόσπαστο κομμάτι του βιβλίου και η εικονογράφηση. Δίνει τη δική της ώθηση μέσω των σκίτσων που έχει επιμεληθεί μοναδικά ο Kanellos Cob, εξασφαλίζοντας εκπληκτική δυναμική στην αισθητική του αποτελέσματος στο σύνολό του.
Η εύστοχη επιλογή μοτίβων και μυθολογικών αφηγήσεων υποστηρίζεται από στιβαρά δομικά συστατικά που αναδιατάσσονται και μεταπλάθονται, ενώ συνδυάζονται αρμονικά και με πιο σύγχρονα, ρεαλιστικά ζητήματα. Μέσα συναντάμε θέματα όπως το προσφυγικό, ο ξεριζωμός, ο ρατσισμός, η καχυποψία, η εσωστρέφεια, η ανέχεια, η εργασιακή εκμετάλλευση και άλλα τα οποία προσεγγίζονται με κριτική ματιά και με αντίβαρο τη γνήσια ανθρωπιά όπως την πρεσβεύουν συγκεκριμένα πρόσωπα. Ακόμα και οι έμφυλες σχέσεις διαφωτίζονται καλύτερα μέσα από ανεπιτήδευτη κοινωνική ευαισθησία. Για παράδειγμα, μία πηγή που ανήκει σε νεράιδες, θεωρείται επικίνδυνο μέρος για όποιον άνδρα πλησιάσει εκεί, αλλά λειτουργεί εντελώς διαφορετικά για την Κίρκη, ως μία ασφαλής γωνιά.
Το μητρικό φίλτρο γίνεται ελπίδα, ικεσία, μία σπάνια πνευματική μεταρσίωση που διαπερνά παρήγορα και θεραπευτικά όλο το έργο. Η υπέρτατη ανάγκη μετουσιώνει τη λατρεία της μάνας για το παιδί της σε ξεχωριστό θέσφατο το οποίο εκφράζεται αντισυμβατικά, από τη γη προς τους αιθέρες, ενώ μέσω της υπέρβασης εξυψώνεται κυριολεκτικά και μεταφορικά, ώστε να υπακούει σ’ αυτό ολάκερη η πλάση και κάθε νόμος.
Το «Κατέβασμα του Φεγγαριού» σαν απαλό φως που χαϊδεύει τη μνήμη, κατορθώνει να τρυπώσει ενδόμυχά μας, ξυπνώντας την ακατανίκητη έλξη για δραπέτευση σε γνώριμα, ανακουφιστικά μέρη, άρρηκτα συνδεδεμένα με το μεγάλωμά μας και τον ευσεβή πόθο να παραμείνουν τόσο συναρπαστικά και ατόφια όσο τα έχουμε διασώσει στο μυαλό μας.
Υ.γ. Προλαβαίνετε να το διαβάσετε πριν την πανσέληνο της φράουλας που πλησιάζει!
Στη νουβέλα αυτή που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος, ο λαογραφικός τρόμος χοροστατεί σε μια απόκρυφη μυσταγωγία με πρωθιέρειες τη γυναίκα, τη νύχτα και τη φύση. Πέρα από τον σκούρο χιτώνα του, φοράει κάτι από τη νιότη και τη νοσταλγία. Εκστατικός, ζωντανεύει μαγευτικές, αστραφτερές αντανακλάσεις τους υπό το φως της σελήνης δεσμεύοντας για λίγο το πολύτιμο, θαυματοποιό ασήμι της, ώσπου αυτό να ξεγλιστρήσει πάλι προς τα πάνω και να βρει τη θέση του στον έναστρο ουρανό.
Πρόκειται για εξαίσια ιστορία που ακτινοβολεί από εικονοπλαστική δύναμη, την άσβεστη λαχτάρα του ατόμου για ξεστράτισμα πέρα από το συνηθισμένο, και την ακαταμάχητη γοητεία του ανοίκειου. Απηχεί το αρχέγονο κάλεσμα του μυστηριώδους και του ανεξήγητου που θα βρει ανταπόκριση από ξεχωριστούς χαρακτήρες οι οποίοι διεγείρουν αβίαστα την ενσυναίσθηση και οδηγούν σε ταύτιση.
Ο μύθος υφαίνεται αριστοτεχνικά και με θαυμαστή χάρη από νήμα γερό και διαλεχτό, όπως αυτό από το οποίο ο παιδικός μας εαυτός έφτιαξε άφθαρτες μνήμες από το χωριό. Ο συγγραφέας “συνομιλεί” με τον δικό του αυθεντικό τρόπο με το κοινό του το οποίο διευρύνεται πια και σε εφήβους. Χωρίς να στερεί κάτι από την απόκοσμη απειλή και το μυστήριο, στρέφεται με αμεσότητα και σεβασμό στη νεότερη εκδοχή όλων όσοι πέρασαν το κατώφλι της ενηλικίωσης και σε όσους ακόμα πρόκειται να το διαβούν.
Το έργο χαρίζει απλόχερα σε παλιούς και σε πρόσφατα μυημένους λάτρεις του folk horror είδους στιγμές αγνής συναρπαγής, το ξόρκι της οποίας δύσκολα θα “σπάσει” με τα χρόνια, με πιο πιθανό το ενδεχόμενο να το ισχυροποιήσει ο/η αναγνώστης/-στρια ανατρέχοντας πάλι ευλαβικά στις σελίδες του βιβλίου.
Ο καλοδουλεμένος άξονας της υπόθεσης περιστρέφεται γύρω από παγανιστικές επιρροές, θρύλους της επαρχίας που αναβιώνουν στο σήμερα, διηθούνται προσεκτικά μέσα από την επιθυμία μας για επιστροφή στις ρίζες και το συνακόλουθο γλυκόπικρο αίσθημα που ανατροφοδοτούν όσα βιώματα μάς ακολουθούν από τα μικράτα μας, ειδικά από κάθε μας αντάμωμα με τη γιαγιά και τον παππού στο σπιτικό τους.
Έτσι, γεννιέται μια φρέσκια παραλλαγή στεριωμένη από έντονα παραμυθικά στοιχεία, με κραταιό πνεύμα-φύλακά την ίδια την ψυχή της υπαίθρου, με τις μυρωδιές και τη γεωγραφία της, όχι απαραίτητα με τη στενή σημασία του τελευταίου όρου, αλλά περισσότερο ως ένας «τόπος» τον χάρτη του οποίου ζωγραφίσαμε πιτσιρίκια ακόμη, από μνήμης και καρδιάς.
Δεν μας φαντάζει λοιπόν, καθόλου ξένο το να υποδεχόμαστε το αλλόκοτο με τη μορφή ενός στοιχειού ή κάποιας λυγερής “Καλότυχης” κοντά σε μια στέρνα. Αντιθέτως, αποκαθιστά αυτό ακριβώς που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ στην καθημερινότητά μας, την ικμάδα της φαντασίας, τη ζωογόνο ανάσα της και την πανίσχυρη διέξοδο που αυτή προσφέρει πέρα από το πλαίσιο μιας προβλέψιμης ρουτίνας απομάγευσης όπου διαφεντεύει η ανυπόφορα στυγνή λογική.
Μάλιστα, υπηρετείται τόσο πετυχημένα το παραπάνω, ώστε ενίοτε διχαζόμαστε για το αν όσα συμβαίνουν στην ηρωίδα, την Κίρκη, είναι προϊόν ενύπνιας εμπειρίας ή της πραγματικότητας. Ο Τσαπραΐλης με τις απόλυτα εμβυθιστικές του περιγραφές δίνει το έναυσμα για να ξεκινήσει να ξετυλίγεται ο μίτος, αφήνοντας στη απόλυτη ευχέρεια του αναγνώστη να ανακαλύψει όσα αναπτύσσονται πέρα από αυτά που αποτυπώνει με την πένα του. Δίνει στον καθέναν μας τον χώρο και τη δημιουργική ελευθερία να μεταστοιχειώσει στον νου του λεπ��ομέρειες, σημεία και αποχρώσεις πέρα από τη γραφή, που ναι μεν υπάρχουν μέσα στο κάδρο της δράσης, αλλά υποβόσκουν και περιμένουν κάποιον να τα «ξεκλειδώσει» μόνος του, με βάση τις δικές του προσλαμβάνουσες.
Κάπου εδώ έρχεται να συμβάλει καθοριστικά ως αναπόσπαστο κομμάτι του βιβλίου και η εικονογράφηση. Δίνει τη δική της ώθηση μέσω των σκίτσων που έχει επιμεληθεί μοναδικά ο Kanellos Cob, εξασφαλίζοντας εκπληκτική δυναμική στην αισθητική του αποτελέσματος στο σύνολό του.
Η εύστοχη επιλογή μοτίβων και μυθολογικών αφηγήσεων υποστηρίζεται από στιβαρά δομικά συστατικά που αναδιατάσσονται και μεταπλάθονται, ενώ συνδυάζονται αρμονικά και με πιο σύγχρονα, ρεαλιστικά ζητήματα. Μέσα συναντάμε θέματα όπως το προσφυγικό, ο ξεριζωμός, ο ρατσισμός, η καχυποψία, η εσωστρέφεια, η ανέχεια, η εργασιακή εκμετάλλευση και άλλα τα οποία προσεγγίζονται με κριτική ματιά και με αντίβαρο τη γνήσια ανθρωπιά όπως την πρεσβεύουν συγκεκριμένα πρόσωπα. Ακόμα και οι έμφυλες σχέσεις διαφωτίζονται καλύτερα μέσα από ανεπιτήδευτη κοινωνική ευαισθησία. Για παράδειγμα, μία πηγή που ανήκει σε νεράιδες, θεωρείται επικίνδυνο μέρος για όποιον άνδρα πλησιάσει εκεί, αλλά λειτουργεί εντελώς διαφορετικά για την Κίρκη, ως μία ασφαλής γωνιά.
Το μητρικό φίλτρο γίνεται ελπίδα, ικεσία, μία σπάνια πνευματική μεταρσίωση που διαπερνά παρήγορα και θεραπευτικά όλο το έργο. Η υπέρτατη ανάγκη μετουσιώνει τη λατρεία της μάνας για το παιδί της σε ξεχωριστό θέσφατο το οποίο εκφράζεται αντισυμβατικά, από τη γη προς τους αιθέρες, ενώ μέσω της υπέρβασης εξυψώνεται κυριολεκτικά και μεταφορικά, ώστε να υπακούει σ’ αυτό ολάκερη η πλάση και κάθε νόμος.
Το «Κατέβασμα του Φεγγαριού» σαν απαλό φως που χαϊδεύει τη μνήμη, κατορθώνει να τρυπώσει ενδόμυχά μας, ξυπνώντας την ακατανίκητη έλξη για δραπέτευση σε γνώριμα, ανακουφιστικά μέρη, άρρηκτα συνδεδεμένα με το μεγάλωμά μας και τον ευσεβή πόθο να παραμείνουν τόσο συναρπαστικά και ατόφια όσο τα έχουμε διασώσει στο μυαλό μας.
Υ.γ. Προλαβαίνετε να το διαβάσετε πριν την πανσέληνο της φράουλας που πλησιάζει!
August 21, 2025
Στο νέο λογοτεχνικό κείμενο του Χ. Τσαπραΐλη, δύο πράγματα είναι εμφανή: αφενός, η δύναμη της φαντασίας του συγγραφέα, με την οποία πλάθει σκηνικά όμορφα μέσα στη ζοφερή τους φύση και δεν παραδίδει απλά μια "στείρα τρομακτική" ιστορία. Αφετέρου, η προσεκτικά σχεδιασμένη ιστορία: λεπτομέρειες στις οποίες γίνεται αναφορά μια φορά και ξανά μετά από κάποια κεφάλαια, το γεγονός ότι δεν τοποθετείται μια "τυχαία" πρωταγωνίστρια στο επίκεντρο της πλοκής αλλά μια νεαρή κοπέλα της οποίας τα ενδιαφέροντα σχετίζονται με πτυχές αυτής (κάτι που είναι εμφανές στο σημείο φερειπείν που η Κίρκη έχει κατεβασμένη μια εφαρμογή με την οποία μπορεί να παρακολουθήσει το "κατεβασμένο" φεγγάρι λόγω του ενδιαφέροντός της για την αστρονομία). Το δεύτερο αυτό στοιχείο, που δεν είναι αυτονόητο δεδομένου ότι μέχρι πρότινος είχαμε συλλογές διηγημάτων, σηματοδοτεί κι ένα επιτυχημένο πέρασμα στη μεγάλη (μεγαλύτερη, εν πάση περιπτώσει) αφηγηματική φόρμα.
Επιπλέον, σε συγκεκριμένα σημεία, προς εξυπηρέτηση του "αλλόκοτου" τρόμου υπάρχει το στοιχείο του ονείρου, της ψευδαίσθησης ("ιλουζιονισμός"), χαρακτηριστικά στο κεφάλαιο που γίνεται η μετάβαση προς το πιο "τρομακτικό" σημείο της νουβέλας, μέσα στο σπίτι. Είναι ενδιαφέρον, γιατί εμφανώς αυτό το στοιχείο εξυπηρετεί την καλλιέργεια μιας ατμόσφαιρας "αλλόκοτου" τρόμου α λα Χ.Φ. Λάβκφραφτ, με τα μέσα όμως που θυμίζουν -λόγω του ονειρικού στοιχείου- μια άλλη έκφανση του αλλόκοτου τρόμου, τον υπερρεαλιστικό τρόμο. Κι όλα αυτά, φυσικά, δένονται πάντα υπό το πλαίσιο του λαογραφικού τρόμου, με το οποίο έχει ταυτιστεί το έργο του συγγραφέα.
Δεδομένης της καλής μετάβασης στη φόρμα της νουβέλας, θα είχε ενδιαφέρον ενδεχομένως στο μέλλον να δούμε κείμενα του συγγραφέα σε ακόμη μεγαλύτερη φόρμα, ίσως και κάποιο μυθιστόρημα τρόμου -σπανίζει στο είδος βέβαια, διεθνώς-, αν μπορέσουν να εξυπηρετηθούν κάποια βασικά κριτήρια, πχ. ανάπτυξη και ψυχολογική σκιαγράφηση χαρακτήρων (που σε μια νουβέλα δεν είναι απαραίτητα).
Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι καλό για όλες τις ηλικίες, θα έλεγα: διαβάζοντάς το σκεφτόμουν ότι, αν είχα διαβάσει έφηβος τα σκηνικά που περιγράφει, θα είχα κολλήσει!
Επιπλέον, σε συγκεκριμένα σημεία, προς εξυπηρέτηση του "αλλόκοτου" τρόμου υπάρχει το στοιχείο του ονείρου, της ψευδαίσθησης ("ιλουζιονισμός"), χαρακτηριστικά στο κεφάλαιο που γίνεται η μετάβαση προς το πιο "τρομακτικό" σημείο της νουβέλας, μέσα στο σπίτι. Είναι ενδιαφέρον, γιατί εμφανώς αυτό το στοιχείο εξυπηρετεί την καλλιέργεια μιας ατμόσφαιρας "αλλόκοτου" τρόμου α λα Χ.Φ. Λάβκφραφτ, με τα μέσα όμως που θυμίζουν -λόγω του ονειρικού στοιχείου- μια άλλη έκφανση του αλλόκοτου τρόμου, τον υπερρεαλιστικό τρόμο. Κι όλα αυτά, φυσικά, δένονται πάντα υπό το πλαίσιο του λαογραφικού τρόμου, με το οποίο έχει ταυτιστεί το έργο του συγγραφέα.
Δεδομένης της καλής μετάβασης στη φόρμα της νουβέλας, θα είχε ενδιαφέρον ενδεχομένως στο μέλλον να δούμε κείμενα του συγγραφέα σε ακόμη μεγαλύτερη φόρμα, ίσως και κάποιο μυθιστόρημα τρόμου -σπανίζει στο είδος βέβαια, διεθνώς-, αν μπορέσουν να εξυπηρετηθούν κάποια βασικά κριτήρια, πχ. ανάπτυξη και ψυχολογική σκιαγράφηση χαρακτήρων (που σε μια νουβέλα δεν είναι απαραίτητα).
Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι καλό για όλες τις ηλικίες, θα έλεγα: διαβάζοντάς το σκεφτόμουν ότι, αν είχα διαβάσει έφηβος τα σκηνικά που περιγράφει, θα είχα κολλήσει!
May 12, 2025
Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια απόδοσης ελληνικού λαογραφικού τρόμου, με επίκεντρο ένα χωριό της Θεσσαλίας. Η παραμονή μιας νεαρής γυναίκας στο πατρικό σπίτι της μητέρας της συμπίπτει με μια σειρά περίεργων συμβάντων στο χωριό, που θυμίζουν στην κοπέλα μια παλιά ιστορία που της έλεγε η γιαγιά της για τον Ωρίωνα και το "κατέβασμα του φεγγαριού", μια (παγανιστική) ιεροτελεστία στην οποία επιδίδονταν οι παλιές μάγισσες για να θεραπεύσουν ή να αποκτήσουν κάτι που επιθυμούσαν. Αυτή η τελετή αποκτά ιδιαίτερο νόημα στο διήγημα, αφού μια Σύρια πρόσφυγας στο χωριό έχει αποφασίσει να γιατρέψει το άρρωστο παιδί της προσφεύγοντας στην τελετή αυτή. Εξαιρετική η γραφή, μετρημένη, ακριβής και καλοδουλεμένη, αλλά αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η ήρεμη έμφαση στις λεπτομέρειες (π.χ., η ανάμιξη ενός ανατριχιαστικού πίνακα με μια κατσικοπόδαρη γριά ήταν ένα στοιχείο εμπνευσμένο) και η εικονοποιία (ειδικά κατά το τελευταίο τρίτο του βιβλίου, όταν η κοπέλα περιηγείται μέσα στο σκοτάδι με τον υποψήφιο αγοραστή του πατρικού σπιτιού). Εκπληκτική και η εικονογράφηση!
August 24, 2025
Για άλλη μια φορά, ο Τσαπραΐλης αποδεικνύει ότι ξέρει πώς να δημιουργεί απόκοσμη ατμόσφαιρα. Εδώ, η Πεζούλα δεν είναι ένα γραφικό χωριό της Καρδίτσας αλλά ένας τόπος όπου το ανοίκειο έχει επιβάλει την παρουσία του.
Σε σχέση με τα προηγούμενα βιβλία του, οι σκοτεινές, ατμοσφαιρικές -και γλωσσικά ακριβείς- περιγραφές σού αφήνουν μια πιο έντονη αίσθηση ότι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι το ίδιο το χωριό και όποιο (μετα)φυσικό στοιχείο το περιβάλλει (εδώ ίσως παίζει έναν ρόλο και η φοβερή εικονογράφηση του Kanellos Cob). Επίσης στα συν, το σταδιακό χτίσιμο της αίσθησης της απομόνωσης που βιώνει η Κίρκη, αλλά και το κοινωνικό σχόλιο του συγγραφέα επιλέγοντας για έναν από τους βασικούς χαρακτήρες, αν και εμφανίζεται λίγο, μία μετανάστρια, τη Ραζίρα. Ναι, αγαπάμε Θεσσαλία αλλά πολλοί άνθρωποι, περισσότεροι απ’ ό,τι θα περίμενες το 2025, είναι πολύ συντηρητικοί (κάτι που παρατηρείται, βέβαια, γενικά στην επαρχία).
Αν και με πέταξε κάπως off το τελευταίο κεφάλαιο και το απότομο κλείσιμο, δεν μου χαλάει τη συνολική θετική εικόνα και πιστεύω πως είναι ένα βιβλίο που θα το έβρισκε γοητευτικό και η 15χρονη Φωτεινή.
Σε σχέση με τα προηγούμενα βιβλία του, οι σκοτεινές, ατμοσφαιρικές -και γλωσσικά ακριβείς- περιγραφές σού αφήνουν μια πιο έντονη αίσθηση ότι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι το ίδιο το χωριό και όποιο (μετα)φυσικό στοιχείο το περιβάλλει (εδώ ίσως παίζει έναν ρόλο και η φοβερή εικονογράφηση του Kanellos Cob). Επίσης στα συν, το σταδιακό χτίσιμο της αίσθησης της απομόνωσης που βιώνει η Κίρκη, αλλά και το κοινωνικό σχόλιο του συγγραφέα επιλέγοντας για έναν από τους βασικούς χαρακτήρες, αν και εμφανίζεται λίγο, μία μετανάστρια, τη Ραζίρα. Ναι, αγαπάμε Θεσσαλία αλλά πολλοί άνθρωποι, περισσότεροι απ’ ό,τι θα περίμενες το 2025, είναι πολύ συντηρητικοί (κάτι που παρατηρείται, βέβαια, γενικά στην επαρχία).
Αν και με πέταξε κάπως off το τελευταίο κεφάλαιο και το απότομο κλείσιμο, δεν μου χαλάει τη συνολική θετική εικόνα και πιστεύω πως είναι ένα βιβλίο που θα το έβρισκε γοητευτικό και η 15χρονη Φωτεινή.
May 21, 2025
Υπέροχη, σύντομη Y/A ιστορία με βάση παραδοσιακές αφηγήσεις ενός χωριού. Αυτές που λέγονται τη νύχτα…εδώ παίρνουν σάρκα και οστά, σε απόδοση λαογραφικού τρόμου. Με επίκεντρο ένα χωριό της Θεσσαλίας..ένα χωριό που μοιάζει ακίνητο στον χρόνο. Εξαιρετικά ατμοσφαιρικό, ενδιαφέρον και με υπέροχες εικονογραφίσεις. Το μόνο του ελάττωμα είναι πως τελειώνει σύντομα θα ήθελα να γυρίσω για μια ακόμα τελευταία φορά στο χωριό.
July 28, 2025
Φοβερό βιβλίο. Προσωπικά ένιωσα μια ζεστασιά με τον τρόπο που περιέγραφε την περιοχή.Η όλη αισθητική,ενω "τρομακτική", είναι πολυ όμορφη.Δεν μπορώ να πω οτι τρόμαξα αλλά μπορώ να πω οτι ανατριχιασα μια δυο φορες.Κατι αντίστοιχο με το silent hill.Δεν υπήρχαν plot twist και η πλοκή δεν ήταν περίπλοκη.Ηταν ένα χαλαρό βιβλίο που δεν θα ξεχάσω σύντομα.Ακομα και οι μύθοι μέσα στο βιβλίο ήταν φοβεροί! Εκτός αυτού είναι απλα 100 σελίδες, βγαίνει μέσα σε μια μέρα,αλλα θα μείνει για πολύ καιρό στην μνήμη σου.
August 17, 2025
Ένα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος, σε μια χρονιά με πολλά αγαπημένα.
Αρχικά να πω πως το βιβλίο πίνεται, δεν διαβάζεται απλά. Μέσα σε μια νύχτα το σήκωσα στα χέ��ια μου και μόνο όταν έφτασα στο οπισθόφυλλο βγήκα από το σεληνιακό του ξόρκι. Έχει αυτήν την ατμόσφαιρα ορεινού χωριού, αυτό το λαογραφικό στοιχείο, το οποίο ο συγγραφέας φαίνεται να έχει κατακτήσει πλήρως, αυτόν τον διακριτικό, σιωπηλό τρόμο που κρύβεται σε επαρχιακές δεισιδαιμονίες και έμφυτα ένστικτα, που ξύνει μια ιδιαίτερη φαγούρα ανάγνωσης.
Το μόνο που δεν μου άρεσε, ή μάλλον θεώρησα κάπως αχρείαστο, ήταν οι τελευταίες επτά σελίδες, το τελευταίο κεφάλαιο, το οποίο βρήκα υπερβολικά επεξηγηματικό και ταϊσμένο με το κουτάλι, αλλά αυτό είναι ξεκάθαρα γούστο. Άλλοι μπορεί να μην το δουν έτσι. Αλλά και με αυτό μου το nitpick, παραμένει πεντάστερο, γιατί έχει προηγηθεί μια φανταστική ιστορία.
Τέλος, να πω πως ο σκιτσογράφος έχει κάνει φανταστική δουλειά, με εικόνες που όχι απλώς είναι όμορφες στο μάτι, αλλά και που προσθέτουν και στην ιστορία που κοσμούν.
Αρχικά να πω πως το βιβλίο πίνεται, δεν διαβάζεται απλά. Μέσα σε μια νύχτα το σήκωσα στα χέ��ια μου και μόνο όταν έφτασα στο οπισθόφυλλο βγήκα από το σεληνιακό του ξόρκι. Έχει αυτήν την ατμόσφαιρα ορεινού χωριού, αυτό το λαογραφικό στοιχείο, το οποίο ο συγγραφέας φαίνεται να έχει κατακτήσει πλήρως, αυτόν τον διακριτικό, σιωπηλό τρόμο που κρύβεται σε επαρχιακές δεισιδαιμονίες και έμφυτα ένστικτα, που ξύνει μια ιδιαίτερη φαγούρα ανάγνωσης.
Το μόνο που δεν μου άρεσε, ή μάλλον θεώρησα κάπως αχρείαστο, ήταν οι τελευταίες επτά σελίδες, το τελευταίο κεφάλαιο, το οποίο βρήκα υπερβολικά επεξηγηματικό και ταϊσμένο με το κουτάλι, αλλά αυτό είναι ξεκάθαρα γούστο. Άλλοι μπορεί να μην το δουν έτσι. Αλλά και με αυτό μου το nitpick, παραμένει πεντάστερο, γιατί έχει προηγηθεί μια φανταστική ιστορία.
Τέλος, να πω πως ο σκιτσογράφος έχει κάνει φανταστική δουλειά, με εικόνες που όχι απλώς είναι όμορφες στο μάτι, αλλά και που προσθέτουν και στην ιστορία που κοσμούν.
August 7, 2025
4.5
Η μεγαλύτερη σε έκταση φόρμα του πάει του συγγραφέα, μακάρι να δούμε και άλλα αντίστοιχα στο μέλλον, κατά τα άλλα η ιστορία ήταν ωραία με γαμάτο blend δοξασιών, αγροτικού τρόμου αλλά και φαντάσματα, πίνακες που ζωντανεύουν και φυσικά με τρομερά δοσμένη ατμόσφαιρα!
Η μεγαλύτερη σε έκταση φόρμα του πάει του συγγραφέα, μακάρι να δούμε και άλλα αντίστοιχα στο μέλλον, κατά τα άλλα η ιστορία ήταν ωραία με γαμάτο blend δοξασιών, αγροτικού τρόμου αλλά και φαντάσματα, πίνακες που ζωντανεύουν και φυσικά με τρομερά δοσμένη ατμόσφαιρα!
Read
May 25, 2025Είναι γραμμένο για είναι ποιο νεαρό κοινό από μένα αλλά παρόλα αυτά ήταν ένα εύκολο και ευχάριστο διάβασμα
Χάρηκα που είδα στοιχεία από τα προηγούμενα βιβλία του Τσαπραιλη να εμφανίζονται και εδώ πέρα
Χάρηκα που είδα στοιχεία από τα προηγούμενα βιβλία του Τσαπραιλη να εμφανίζονται και εδώ πέρα
May 5, 2025
Το λάτρεψα! Υπέροχη σύντομη ζοφερή ιστορία με βάση ελληνικούς μύθους της υπαίθρου!
εξαιρετικά ατμοσφαιρικό και ενδιαφέρον με ωραία πλοκή!
Προσωπικά το συστήνω και σε παιδιά από αρχές λυκείου και πάνω, ως μια πολύ ωραία εισαγωγή στον κόσμο του φαντασιακού light folk horror, καθώς, πέρα από την απλή και άνετη γραφή, η κεντρική χαρακτήρας είναι στα πρώτα της βήματα στον φοιτητικό κόσμο, οπότε μπορεί να υπάρξει ταύτιση και με νεότερους αναγνώστες!
εξαιρετικά ατμοσφαιρικό και ενδιαφέρον με ωραία πλοκή!
Προσωπικά το συστήνω και σε παιδιά από αρχές λυκείου και πάνω, ως μια πολύ ωραία εισαγωγή στον κόσμο του φαντασιακού light folk horror, καθώς, πέρα από την απλή και άνετη γραφή, η κεντρική χαρακτήρας είναι στα πρώτα της βήματα στον φοιτητικό κόσμο, οπότε μπορεί να υπάρξει ταύτιση και με νεότερους αναγνώστες!
April 30, 2025
Παγανιστική δοξασία με τις δέουσες προσαρμογές σε πιο pop απόδοση σε σχέση με το synth punk του De Mysteriis, μια γλυκιά εισαγωγή στον κόσμο που μας αποκάλυψε πριν χρόνια ο Χρυσόστομος για όποιο δεν το έχει για απευθείας για Freezing Moon και λάμιες.
August 1, 2025
« Ένιωσε πως από τη μία στιγμή στην άλλη, είχε βρεθεί σε ένα άλλο χωριό, κάτω από έναν αλλόκοτο ουρανό, σε ένα μέρος που καμία σχέση δεν είχε με τον κόσμο όπου μεγάλωσε. Σε έναν τόπο όπου το φεγγάρι μπορούσε να χαθεί ανά πάσα στιγμή.»
August 25, 2025
Ένα υπέροχο παραμύθι με στοιχειά της νύχτας, νεράιδες του βουνού, του φεγγαριού, του δάσους, της φωτιάς. Ένα μικρό βιβλιαράκι που όμως κρύβει μέσα του κόσμους, του παρελθόντος, του παροντος, της φαντασίας, των ονείρων.
Διαβάζοντάς το, έπιασα τον εαυτό μου να δακρύζει από νοσταλγία. Οι περιγραφές του –το σπίτι στο χωριό, τα τρωκτικά, ο ξυλόφουρνος, τα χαμηλά τραπεζάκια, η ξύλινη σκάλα– ήταν σαν να μιλούσε για το πατρικό σπίτι των παππούδων μου. Έχουν περάσει πάνω από 10-15 χρόνια από τότε που βρέθηκα εκεί, κι όμως οι σελίδες του βιβλίου μ’ έκαναν να νιώσω σαν να ξαναπατούσα στο κατώφλι του, σα να βόλταρα με φεγγάρι στα στενά δρομάκια του χωριού.
Διάβαζα και με κατέκλυζε ένα ρίγος συγκίνησης, αθόρυβα δάκρυα κυλούσαν, σαν να άνοιγε μια παλιά πόρτα μνήμης. Ήταν σαν να επέστρεφα στα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας, τότε που το σπίτι ζωντάνευε από φωνές, μυρωδιές και ιστορίες.
Έφτασα στο σημείο να ανοίξω το Google Maps, ψάχνοντας να περιηγηθώ ξανά, έστω και εικονικά, στα δρομάκια του χωριού, να φτάσω στην αυλόπορτα του σπιτιου. Μα τα στενά αυτά δεν τα φτάνει ο ψηφιακός περιηγητής του χάρτη· μόνο στον κεντρικό δρόμο μπορείς να "περπατήσεις". Έβαλα τότε το δορυφορικό layer, αναζητώντας το δάσος με τη χαμηλή βλάστηση, τον λόφο «Ψεύτη» όπως τον αποκαλούσε ο παππούς μου, θυμούμενη τις πεζοπορίες μας, τις τοπικές ιστορίες και μύθους.
Ενα γλυκό ολιγοσέλιδο βιβλίο οπου ο συγγραφέας με απλή και ευαίσθητη γραφή δεν απευθύνεται μόνο σε εφήβους λογω της θεματολογιας μυστηρίου-τρόμου αλλά και στους ενήλικες, καθώς δίνει αφορμή για ενα ταξίδι στη μνήμη των παιδικών χρόνων, ειδικά για όσους εχουν ζήσει λίγο το χωριό.......είναι ένα γλυκό ταξίδι επιστροφής που διαρκεί μόλις 2-3 ώρες ανάγνωσης.
Διαβάζοντάς το, έπιασα τον εαυτό μου να δακρύζει από νοσταλγία. Οι περιγραφές του –το σπίτι στο χωριό, τα τρωκτικά, ο ξυλόφουρνος, τα χαμηλά τραπεζάκια, η ξύλινη σκάλα– ήταν σαν να μιλούσε για το πατρικό σπίτι των παππούδων μου. Έχουν περάσει πάνω από 10-15 χρόνια από τότε που βρέθηκα εκεί, κι όμως οι σελίδες του βιβλίου μ’ έκαναν να νιώσω σαν να ξαναπατούσα στο κατώφλι του, σα να βόλταρα με φεγγάρι στα στενά δρομάκια του χωριού.
Διάβαζα και με κατέκλυζε ένα ρίγος συγκίνησης, αθόρυβα δάκρυα κυλούσαν, σαν να άνοιγε μια παλιά πόρτα μνήμης. Ήταν σαν να επέστρεφα στα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας, τότε που το σπίτι ζωντάνευε από φωνές, μυρωδιές και ιστορίες.
Έφτασα στο σημείο να ανοίξω το Google Maps, ψάχνοντας να περιηγηθώ ξανά, έστω και εικονικά, στα δρομάκια του χωριού, να φτάσω στην αυλόπορτα του σπιτιου. Μα τα στενά αυτά δεν τα φτάνει ο ψηφιακός περιηγητής του χάρτη· μόνο στον κεντρικό δρόμο μπορείς να "περπατήσεις". Έβαλα τότε το δορυφορικό layer, αναζητώντας το δάσος με τη χαμηλή βλάστηση, τον λόφο «Ψεύτη» όπως τον αποκαλούσε ο παππούς μου, θυμούμενη τις πεζοπορίες μας, τις τοπικές ιστορίες και μύθους.
Ενα γλυκό ολιγοσέλιδο βιβλίο οπου ο συγγραφέας με απλή και ευαίσθητη γραφή δεν απευθύνεται μόνο σε εφήβους λογω της θεματολογιας μυστηρίου-τρόμου αλλά και στους ενήλικες, καθώς δίνει αφορμή για ενα ταξίδι στη μνήμη των παιδικών χρόνων, ειδικά για όσους εχουν ζήσει λίγο το χωριό.......είναι ένα γλυκό ταξίδι επιστροφής που διαρκεί μόλις 2-3 ώρες ανάγνωσης.
July 6, 2025
Don't get me wrong. Άλλη μια υπέροχη δουλειά από τον Χρισόστομο Τσαπραϊλη, δεν υπάρχει καν περιθώριο να πω κάτι διαφορετικό. Απλά ένιωσα πως κάτι μου έλειπε, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω τι.
Ίσως να με ενόχλησε που σε σημεία βρήκα την γραφή πολύ απλοϊκή (ειδικά στο τέλος, που μιλάνε οι φιλενάδες μεταξύ τους),ίσως να με ενόχλησε το κάπως απότομο κλείσιμο;
Η πλοκή μου φάνηκε άκρως ενδιαφέρουσα και αυτό είναι και το ατού του βιβλίου, πώς ξεκινώντας από έναν μύθο /μια λαϊκή δοξασία, φτάνουμε στο σήμερα και πώς τον αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι τώρα. Πώς κάνουμε έναν απόλυτο κύκλο και από τα παραμύθια που μας λένε οι μεγάλοι όταν είμαστε μικρά και εννοείται τα καταπίνουμε αμάσητα, πάμε στο σήμερα και αναρωτιόμαστε πόσα από αυτά τελικά έχουν κάτι το πραγματικό μέσα τους λόγω φοβίων που μας κατατρέχουν και πόσα είναι μόνο στο μυαλό μας.
Να πούμε κάπου πως πάντα χαίρομαι άπειρα που οι ιστορίες του συγγραφέα λαμβάνουν χώρα σε μέρη αρκετά γνώριμα, μιας και ο Θωμάς είναι από τον θεσσαλικό κάμπο.
Η εικονογράφηση επίσης υπέροχη και απολύτως ταιριαστή!
Απλώς δεν είναι αυτό το αγαπημένο μου βιβλίο του συγγραφέα, αλλά θα διαβάσω σίγουρα και ο,τι άλλο γράψει, γιατί η ματιά του προς τον τρόμο πάντα μου κεντρίζει το ενδιαφέρον.
Ίσως να με ενόχλησε που σε σημεία βρήκα την γραφή πολύ απλοϊκή (ειδικά στο τέλος, που μιλάνε οι φιλενάδες μεταξύ τους),ίσως να με ενόχλησε το κάπως απότομο κλείσιμο;
Η πλοκή μου φάνηκε άκρως ενδιαφέρουσα και αυτό είναι και το ατού του βιβλίου, πώς ξεκινώντας από έναν μύθο /μια λαϊκή δοξασία, φτάνουμε στο σήμερα και πώς τον αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι τώρα. Πώς κάνουμε έναν απόλυτο κύκλο και από τα παραμύθια που μας λένε οι μεγάλοι όταν είμαστε μικρά και εννοείται τα καταπίνουμε αμάσητα, πάμε στο σήμερα και αναρωτιόμαστε πόσα από αυτά τελικά έχουν κάτι το πραγματικό μέσα τους λόγω φοβίων που μας κατατρέχουν και πόσα είναι μόνο στο μυαλό μας.
Να πούμε κάπου πως πάντα χαίρομαι άπειρα που οι ιστορίες του συγγραφέα λαμβάνουν χώρα σε μέρη αρκετά γνώριμα, μιας και ο Θωμάς είναι από τον θεσσαλικό κάμπο.
Η εικονογράφηση επίσης υπέροχη και απολύτως ταιριαστή!
Απλώς δεν είναι αυτό το αγαπημένο μου βιβλίο του συγγραφέα, αλλά θα διαβάσω σίγουρα και ο,τι άλλο γράψει, γιατί η ματιά του προς τον τρόμο πάντα μου κεντρίζει το ενδιαφέρον.
November 18, 2025
Μετά το ευφυές και λογοτεχνικά εκπληκτικό «de mysteriis» ήταν θέμα χρόνου να επιστρέψω στη γραφή του Τσαπραΐλη και την αγάπη του για το λαογραφικό τρόμο.
Το κατέβασμα του φεγγαριού είναι μια νουβέλα που διαβάζεται σε ένα μόλις απόγευμα με απλή σχετικά πλοκή και γραφή, που θέλει να είναι μυστηριώδης, αινιγματική και ατμοσφαιρική αλλά κατά κάποιο τρόπο δεν είναι. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο στο de mysteriis. Υπάρχει μια έντονη επιθυμία του συγγραφέα να εξηγεί ή μάλλον να υπερεξηγεί τα πάντα ακόμα και τα ευκόλως εννοούμενα στην πλοκή, χωρίς να αφήνει τίποτα απολύτως στην εγκεφαλική διεργασία του αναγνώστη. Όλο το μυστήριο αναπτύσσεται και λύεται κάπως εσπευσμένα, προσφερόμενο σα μασημένη τροφή στο πιάτο, έτοιμη να την καταναλώσει ο αναγνώστης, χωρίς να προλαβαίνει να απολαύσει τη χαρά της αγωνίας , της περιέργειας και σε τελική ανάλυση του τρόμου ενώ οι περισσότεροι χαρακτήρες, εκτός ίσως της πρωταγωνίστριας, είναι βοηθητικοί και επιδερμικοί χρησιμοποιούμενοι ως εργαλεία για να φτάσει ο συγγραφέας στον επιθυμητό επίλογο.
Γενικά ως σύνολο, το βιβλίο μου έβγαλε κάτι το βεβιασμένο και απλοϊκό, απευθυνόμενο σε σαφώς ηλικιακά χαμηλότερο target group.
Το κατέβασμα του φεγγαριού είναι μια νουβέλα που διαβάζεται σε ένα μόλις απόγευμα με απλή σχετικά πλοκή και γραφή, που θέλει να είναι μυστηριώδης, αινιγματική και ατμοσφαιρική αλλά κατά κάποιο τρόπο δεν είναι. Τουλάχιστον όχι τόσο όσο στο de mysteriis. Υπάρχει μια έντονη επιθυμία του συγγραφέα να εξηγεί ή μάλλον να υπερεξηγεί τα πάντα ακόμα και τα ευκόλως εννοούμενα στην πλοκή, χωρίς να αφήνει τίποτα απολύτως στην εγκεφαλική διεργασία του αναγνώστη. Όλο το μυστήριο αναπτύσσεται και λύεται κάπως εσπευσμένα, προσφερόμενο σα μασημένη τροφή στο πιάτο, έτοιμη να την καταναλώσει ο αναγνώστης, χωρίς να προλαβαίνει να απολαύσει τη χαρά της αγωνίας , της περιέργειας και σε τελική ανάλυση του τρόμου ενώ οι περισσότεροι χαρακτήρες, εκτός ίσως της πρωταγωνίστριας, είναι βοηθητικοί και επιδερμικοί χρησιμοποιούμενοι ως εργαλεία για να φτάσει ο συγγραφέας στον επιθυμητό επίλογο.
Γενικά ως σύνολο, το βιβλίο μου έβγαλε κάτι το βεβιασμένο και απλοϊκό, απευθυνόμενο σε σαφώς ηλικιακά χαμηλότερο target group.
August 12, 2025
Ατμοσφαιρικό από την αρχή ως το τέλος. Με έντονο το λαογραφικό στοιχείο, τον τρόμο και την περιπέτεια. Καμία φορά έδινε περισσότερες εξηγήσεις απ' ότι θα ήθελα, αλλά γενικά το απόλαυσα.
Εξαιρετική εικονογραφιση.
Εξαιρετική εικονογραφιση.
August 5, 2025
It reminded me lots of the stories and the feelings of my childhood in my grandparents house!! five stars for the folklore story and the memories!
August 3, 2025
"Ανάθεμα στο σκοτάδι που δημιουργεί φαντάσματα, που κρύβει τις πραγματικές όψεις και πλάθει φόβους".
July 7, 2025
Επιστροφή του λατρεμένου Χρυσόστομου Τσαπραΐλη μόλις ένα χρόνο μετά το De Mysteriis (ούτε του παπά), αυτή τη φορά όχι με διήγημα, αλλά με μια ολόφρεσκη νουβέλα, ένα είδος πεζογραφίας κάπως παραγκωνισμένο, που όμως μου έχει γίνει πολύ αγαπημένο τα τελευταία χρόνια.
Μια νεαρή φοιτήτρια επιστρέφει μετά από χρόνια στον τόπο των παππούδων της, για να βρεθεί γρήγορα αντιμέτωπη με μια σειρά αλλόκοτων γεγονότων και φαινομένων που θα αλλάξουν για πάντα τον τρόπο που βλέπει το χωριό, τους κατοίκους του, και τον κόσμο γύρω της. Συμβαίνει όμως το εξής αναπάντεχο εδώ: η συνήθης στη δουλειά του συγγραφέα παρουσία παραλυτικού τρόμου για το ακατανόητο δίνει χώρο σε μια σχεδόν σπιλμπεργκική αίσθηση περιπέτειας και θαύματος — διάολε, πόσο λείπει αυτό από το είδος του λαογραφικού τρόμου!
Καταπραϋντικά νοσταλγικό, γοητευτικά μυστηριώδες, αλλά και ευστόχως κοινωνικά ευαίσθητο, Το Κατέβασμα του Φεγγαριού είναι ένα σύγχρονο παραμύθι για το ακαταμάχητο κάλεσμα του βουνού, την λαχτάρα της επιστροφής στους τόπους των παιδικών μας χρόνων, και τον διακαή πόθο να αποδειχθούν όσο μυθικοί φάνταζαν τότε. Μια έκκληση, αν θέλετε, για επαναμάγευση της ασφυκτικά ορθολογικής ενήλικης ζωής μας.
Διαβάζεται νερό, συμπεριλαμβάνει εξώφυλλο και τρεις εξαιρετικές εικονογραφήσεις από τον Kanellos Cob, προτείνεται ανεπιφύλακτα σε εφήβους και ενήλικες αναγνώστες, και κυκλοφορεί τώρα από τις Εκδόσεις Ίκαρος, σπεύσατε.
Μια νεαρή φοιτήτρια επιστρέφει μετά από χρόνια στον τόπο των παππούδων της, για να βρεθεί γρήγορα αντιμέτωπη με μια σειρά αλλόκοτων γεγονότων και φαινομένων που θα αλλάξουν για πάντα τον τρόπο που βλέπει το χωριό, τους κατοίκους του, και τον κόσμο γύρω της. Συμβαίνει όμως το εξής αναπάντεχο εδώ: η συνήθης στη δουλειά του συγγραφέα παρουσία παραλυτικού τρόμου για το ακατανόητο δίνει χώρο σε μια σχεδόν σπιλμπεργκική αίσθηση περιπέτειας και θαύματος — διάολε, πόσο λείπει αυτό από το είδος του λαογραφικού τρόμου!
Καταπραϋντικά νοσταλγικό, γοητευτικά μυστηριώδες, αλλά και ευστόχως κοινωνικά ευαίσθητο, Το Κατέβασμα του Φεγγαριού είναι ένα σύγχρονο παραμύθι για το ακαταμάχητο κάλεσμα του βουνού, την λαχτάρα της επιστροφής στους τόπους των παιδικών μας χρόνων, και τον διακαή πόθο να αποδειχθούν όσο μυθικοί φάνταζαν τότε. Μια έκκληση, αν θέλετε, για επαναμάγευση της ασφυκτικά ορθολογικής ενήλικης ζωής μας.
Διαβάζεται νερό, συμπεριλαμβάνει εξώφυλλο και τρεις εξαιρετικές εικονογραφήσεις από τον Kanellos Cob, προτείνεται ανεπιφύλακτα σε εφήβους και ενήλικες αναγνώστες, και κυκλοφορεί τώρα από τις Εκδόσεις Ίκαρος, σπεύσατε.
May 25, 2025
«Λέγαν παλιά για τις μάγισσες ότι ήξεραν να το κατεβάζουν», απάντησε η γριά με φωνή άξαφνα βραχνή, να να την περόνιασε η γκριζωπή κατήφεια του καιρού. «Πήγαιναν στο δάσος, σε ξέφωτα ή στις βουνοκορφές, και με προσευχές, τραγούδια, δώρα και επειλές έκαναν το φεγγάρι να κατέβει σε μια λεκάνη με νερό ή σ΄έναν καθρέφτη, σ΄ένα γυαλί, στο νερό του πηγαδιού ή οπουδήποτε αλλού μπορούσε να πιαστεί η αντανάκλασή του. Έτσι όπως το 'χαν κατεβασμένο έλεγαν πως έπλεκαν μαγιά με το φως του και άρμεγαν το γάλα του. Έφτιαχναν φίλτρα, γιάτρευαν αρρώστιες, έκαναν ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σου κι ύστερα το επέστρεφαν στον ουρανό. Άναβαν μια φωτιά για να ακολουθήσει τον καπνό-κι έτσι έβρισκε τον δρόμο του για πάνω». Η Κίρκη θυμήθηκε τον μύθο του Ωρίωνα.
June 1, 2025
Ακόμη μια εξαιρετική δουλειά τόσο του συγκεκριμένου συγγραφέα όσο και για τον γενικότερο χώρο του τρόμου. Μου άρεσε πολύ η απλά και γλαφυρή γραφή, μου άρεσε που η ιστορία ήταν ένα σύγχρονο παραμύθι, δοσμένο με συνέπεια και διακριτικότητα σύμφωνα με το σημερινό γίγνεσθαι. Επιπλέον, διέκρινα αρκετά στοιχεία που συμβόλιζαν τη δύναμη της γυναικείας χειραφέτησης.
August 21, 2025
Η πρώτη "μεγάλου μήκους" ιστορία του Τσαπραϊλη. Διαβάζεται νεράκι από την αρχή μέχρι το τέλος και έχει όλα τα στοιχεία που μας άρεσουν στη γραφή του. Καρδίτσα, κρύο, στοιχειά και μάγισσες. Με το καλό το επόμενο!
4.5/5
4.5/5
August 18, 2025
Η ιστορία αυτή, που ξετυλίγεται σε μια διάσταση μυθική και ταυτόχρονα πραγματική, μας υπενθυμίζει πως όσα ξόρκια κι αν εφεύρουμε σαν πολιτισμός, η αίσθηση του ανοίκειου θα ξετρυπώνει πάντα από τις πιο λεπτές χαραμάδες.
Η ατμόσφαιρα του χωριού με τα στοιχεία εγκατάλειψης, δείγμα της σύγχρονης πραγματικότητας της αστικοποίησης, σε συνδυασμό με τις λαϊκές δοξασίες ίσως εγκαινιάζουν ένα νέο λογοτεχνικό πεδίο για τα ελληνικά δεδομένα, ένα πεδίο επανα-νοηματοδότησης της υπαίθρου μέσα από το συνδυασμό μυθοπλασίας και λαογραφίας με κυρίαρχο το στοιχείο του τρόμου.
Απολαυστικό ανάγνωσμα, αναμένουμε τα επόμενα του συγγραφέα!
Η ατμόσφαιρα του χωριού με τα στοιχεία εγκατάλειψης, δείγμα της σύγχρονης πραγματικότητας της αστικοποίησης, σε συνδυασμό με τις λαϊκές δοξασίες ίσως εγκαινιάζουν ένα νέο λογοτεχνικό πεδίο για τα ελληνικά δεδομένα, ένα πεδίο επανα-νοηματοδότησης της υπαίθρου μέσα από το συνδυασμό μυθοπλασίας και λαογραφίας με κυρίαρχο το στοιχείο του τρόμου.
Απολαυστικό ανάγνωσμα, αναμένουμε τα επόμενα του συγγραφέα!
October 28, 2025
Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα η γλώσσα του βιβλίου, προσεγμένη, με ύφος που γίνεται τραχύ όπου χρειάζεται και τρυφερό στις πιο ήσυχες στιγμές. Οι παρομοιώσεις όμορφες και μετρημένες, όσες ακριβώς χρειάζονται για να φωτίσουν το κείμενο χωρίς να το βαραίνουν. Εκτίμησα επίσης (και ίσως περισσότερο από καθετί άλλο) τον τρόπο με τον οποίο το βιβλίο αγγίζει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα (όπως τη μετανάστευση και τις δυσκολίες επιβίωσης μιας μέσης οικογένειας) χωρίς να γίνεται διδακτικό ή επιφανειακό.
Ωστόσο, η πλοκή εξελίχθηκε κάπως γρήγορα για τα δικά μου γούστα, με αποτέλεσμα οι χαρακτήρες να μην προλάβουν να αναπτυχθούν ουσιαστικά. Η τεχνική αφήγησης μέσω του παντογνώστη αφηγητή, αν και λειτουργική, δημιούργησε μια απόσταση που αποδυνάμωσε ορισμένες συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές.
Παρά τις επιμέρους αυτές ενστάσεις, πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο έργο, το οποίο θα πρότεινα ανεπιφύλακτα, όχι μόνο σε νεανικό κοινό, αλλά και σε ενήλικες που αναζητούν μια ιστορία τρόμου με κοινωνικό βάθος.
Ωστόσο, η πλοκή εξελίχθηκε κάπως γρήγορα για τα δικά μου γούστα, με αποτέλεσμα οι χαρακτήρες να μην προλάβουν να αναπτυχθούν ουσιαστικά. Η τεχνική αφήγησης μέσω του παντογνώστη αφηγητή, αν και λειτουργική, δημιούργησε μια απόσταση που αποδυνάμωσε ορισμένες συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές.
Παρά τις επιμέρους αυτές ενστάσεις, πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο έργο, το οποίο θα πρότεινα ανεπιφύλακτα, όχι μόνο σε νεανικό κοινό, αλλά και σε ενήλικες που αναζητούν μια ιστορία τρόμου με κοινωνικό βάθος.
June 22, 2025
Τρεις γυναίκες, η νεαρή φοιτήτρια Κίρκη, που της αρέσει να κοιτά τον νυχτερινό ουρανό με το τηλεσκόπιο της, η Ραζιρα, μετανάστρια, που δουλεύει λαντζερα στην ταβέρνα του χωριού για να φροντίζει τον άρρωστο γυιο της και η Πέρσα, ηλικιωμένη γερόντισσα, που με τον προφορικό της λόγο αφηγείται τους θρύλους και τις δοξασίες του τόπου της, εμπλέκονται με τον αρχαίο μύθο του Ωρίωνα, του πανέμορφου κυνηγού που σημάδεψε και πέτυχε το φεγγάρι, κατεβάζοντας το στη γη. Μια σκοτεινή νύχτα, σε ένα ορεινό χωριό της Καρδίτσας, όλα μπορεί να συμβούν.... Ο Τσαπραιλης συνδυάζει τους αρχαίους μύθους με τη λαογραφία της Θεσσαλικής γης και τα προσαρμόζει στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ενδιαφέρουσα, καλοδουλεμένη νουβέλα!
Displaying 1 - 30 of 34 reviews