Over antieke wegen: een pelgrimage

by Rosita Steenbeek

Na het verlies van haar moeder maakt Rosita Steenbeek, met fotograaf Art Khachatrian, een sensationele fietsreis van Rome naar Mycene. Over de Via Appia heel Italië door waarna ze oversteken naar Griekenland.
Een uitdagend fysiek avontuur met zware bergbeklimmingen, duizelingwekkende dalingen, soms in de nacht, mengt zich met een emotionele en spirituele reis. De ontmoeting met mythische plekken en personages geven een gevoel van verbondenheid. De oude geschiedenis is nog steeds dichtbij, net als haar moeder.

Fietsend over de Via Appia, denkt Rosita aan de mensen die haar daar voorgingen, Romeinse keizers, Augustus’ dochter Julia, Vergilius, de apostel Paulus. En ook aan hoe ze daar met haar moeder liep. Onderweg komt de geschiedenis tot leven, in Formia waar Cicero schreef over het verlies van zijn dochter Tullia, in Venosa, Horatius’ geboortestad, die is behangen met zijn teksten, Alles verandert, niets gaat verloren.

In Griekenland waden ze door het ijzige water van de Acheron, de doodsrivier, zetten voet aan wal op Ithaka waar Odysseus nog springlevend blijkt. Ze hebben verrassende ontmoetingen met mens en dier, horen het huilen van de jakhalzen. Rosita wordt midden in de nacht door een takelwagen van de autobaan gehaald terwijl Art zich op de brug bevindt uit de Bondfilm No time to die.
De route voert door grandioze landschappen, roemruchte plaatsen als Olympia, Sparta en uiteindelijk Mycene, burcht van Agamemnon, aanvoerder van de oorlog tegen Troje. De verhalen van glorie, strijd, ondergang, rouw en nieuw begin blijken van alle tijden te zijn.

400 pages, Paperback

First published April 18, 2025

About the author

Rosita Steenbeek doorliep het Johan van Oldenbarneveltgymnasium te Amersfoort. Vervolgens studeerde ze enige tijd Klassieke talen in Utrecht en deed haar propedeuse theologie. Aanvankelijk wilde ze een familietraditie voortzetten en dominee worden. Ze zwaaide om naar Neerlandistiek en studeerde af in de Moderne Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens haar studie acteerde ze regelmatig op het toneel en in de film.

Na haar doctoraal vertrok ze naar Rome om haar geluk in de film te beproeven. En ook om in te halen dat ze niet mee mocht op Romereis vanwege een hersenbloeding.

Ze speelde in film- en televisieproducties, schreef artikelen voor o.a. Vrij Nederland en vertaalde boeken uit het Italiaans van Alberto Moravia en Susanna Tamaro.

In 1994 debuteerde ze met De laatste vrouw. Een boek dat Rome en Sicilië als decor heeft en in verschillende talen werd vertaald. Vanaf dat moment wijdt ze zich volledig aan het schrijven. Er volgden vele romans en ook meerdere boeken over Rome, de stad waar ze het grootste deel van het jaar woont.

Reviews

[Boudewijn · Rating 3 out of 5]

Om de dood van haar moeder te verwerken besluit Rosita samen met haar vriend Art de Via Appia af te fietsen richting de Leeuwenpoort in het Griekse Mycene.

Wat volgt is een los samenhangend reisverslag over haar belevenissen onderweg en de diverse overnachtingen. En passant krijgen we informatie over de diverse archeologische trekpleisters die ze onderweg aandoet.

Haar reisgenoot en fotograaf Art trekt samen met haar op, maar ontpopt zich als nogal een vreemd persoon: smetvrees, nukkig en bij vlagen onhandelbaar.

Alle elementen voor een interessant boek over de oudheid of een humoristisch verhaal over de nukken van Art, maar helaas komt het niet echt goed uit de verf. Ik vond het noch een reisverslag, noch een poging om het verdriet van haar moeder te verwerken. Een tamelijk los onsamenhangend verhaal.

Voor iemand die Rosita kent als schrijfster zal dit een mooi inkijkje vormen in het leven van de auteur, maar voor iemand die op zoek is naar een reisverslag over de klassieke oudheid zal misschien bedrogen uitkomen.

[Robert Tieman · Rating 3 out of 5]

Een nogal chaotische start van een boek, waar ik op basis van de titel hoge verwachting van had. Er loopt een negatieve rode draad door het gehele boek, in de persoon van Art en leidt de lezer af door een opbouwende negatieve invloed van de persoon in de verhaallijn. De eerste helft van het verslag was het minst interessant mede door zijn onsamenhangende en chaotische verhaallijn, met weinig diepgang. In het tweede deel van het verslag werd de verhaallijn beter, er werd diepte gecreëerd aan de onderwerpen en objecten die zij tegenkwam.
Het was mijn eerste boek van Rosita Steenbeek dat ik gelezen heb en weet niet of ik een ander boek van haar wil gaan lezen, ofschoon ik veel interesse heb in de Romeinse Geschiedenis.

[Barbara Belder · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek; gelezen nadat ik zelf van Maastricht naar Rome fietste, dus genoten van de rake beschrijvingen van de geneugten en ongemakken van het reizen per fiets. Dit reisverhaal is doorspekt met historische en mythologische wetenswaardigheden. Bewondering voor Steenbeeks historische kennis én voor haar doorzettingsvermogen op de fiets!

[Myrthe · Rating 1 out of 5]

Nul samenhang en gaat van de hak op de tak. Plaatsen die ik niet ken worden niet uitgelegd maar wel dat de Romeinen vroeger "ave" zeiden.

[Claire Sturm · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek met veel verwijzingen uiteraard naar de antieke oudheid waardoor je de naslagwerken er nog eens bijpakt, je zou zó zelf op de fiets springen en Rosita achterna gaan.