What do you think?
Rate this book
Αυτό έκανες πάντα
Ένας άντρας περπατάει στους δρόμους μιας παραθαλάσσιας πόλης. Ψάχνει το παιδί του. Τον γιο του που έχει εξαφανιστεί εδώ και κάποιες μέρες. Σκέφτεται, θυμάται και αγωνιά. Επιστρέφει σε γεγονότα, εικόνες, στιγμιότυπα και συμβάντα. Ανασύρει κουβέντες, καβγάδες και κυρίως πληγές. Προσπαθεί να ανιχνεύσει τα λάθη του. Να εντοπίσει τη δική του ευθύνη γι’ αυτή την απουσία. Στη διάρκεια της ανέλπιδης αυτής αναζήτησης, θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τρεις γυναίκες-κλειδιά. Στις φευγαλέες συναντήσεις τους θα γυρέψει στοιχεία, απαντήσεις και παρηγοριά. Παράλληλα παλεύει με την κατάρρευση της προσωπικής του υγείας, χωρίς ωστόσο αυτό να τον εκτρέπει από τον δρόμο του. Ένα δρόμο που μοιάζει πλέον με αδιέξοδο.
Μια νουβέλα για το αβάσταχτο βάρος της γονικής ευθύνης, γραμμένη με συγκινητική απλότητα, ειλικρίνεια και ευαισθησία. Ένα δύσκολο προσωπικό ταξίδι που απεύχεται να κάνει κάθε άνθρωπος που μεγαλώνει ένα παιδί. Μια παρατεταμένη άσκηση αυτοκριτικής υπό το εξεταστικό και ενίοτε σκληρό φως της αγάπης, στο οποίο ο καθένας θα βρει κομμάτια του εαυτού του.
Μια νουβέλα για το αβάσταχτο βάρος της γονικής ευθύνης, γραμμένη με συγκινητική απλότητα, ειλικρίνεια και ευαισθησία. Ένα δύσκολο προσωπικό ταξίδι που απεύχεται να κάνει κάθε άνθρωπος που μεγαλώνει ένα παιδί. Μια παρατεταμένη άσκηση αυτοκριτικής υπό το εξεταστικό και ενίοτε σκληρό φως της αγάπης, στο οποίο ο καθένας θα βρει κομμάτια του εαυτού του.
112 pages, Paperback
First published April 28, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
May 1, 2025
Τι ευχάριστη έκπληξη! Κάπου ανάμεσα στο 4 και στο 5, ως προς την επιμέλεια ήθελε λίγη δουλίτσα παραπάνω. Τα υπόλοιπα θα τα πω insta
May 7, 2025
Λατρεύω να διαβάζω βιβλία που φαίνεται ότι οι συγγραφείς αγαπούν τη γλώσσα
August 10, 2025
Αυτό το βιβλίο μπορεί να μην το διάλεξα μόνη μου αλλά να ήρθε ως δώρο, όμως έχει όλα τα φόντα να το είχα διαλέξει, καθώς είναι ακριβώς το είδος των βιβλίων που χαίρομαι να διαβάζω.
Η γραφή του συγγραφέα είναι πολύ άμεση, πολύ οικεία και η εναλλαγή προσώπων αφήγησης είχε ως αποτέλεσμα να νοιώθω ακόμα περισσότερο μέρος της ιστορίας, και να ταυτιστώ με όσα γράφονται.
Ένας πατέρας αναζητά τον γιο του και όσο το κάνει αναζητά να βρει και τον ευατό του, προσπαθεί να καταλάβει πού έκανε λάθος, ώστε η ζωή του να φτάσει στο σημείο που είναι σήμερα. Μέσα από ένα ρυάκι αναμνήσεων ο πατέρας πρωταγωνιστής θυμάται και τα δικά του τραύματα και ποια από αυτά πιθανότατα κουβάλησε στον γιο του, αναρωτιέται πώς δημιουργούνται οι φιλίες, πώς αλλάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις, πώς τα δικά του παιδικά βιώματα άλλαξαν την ζωή και του γιου του.
Πολύ συγκινητική ιστορία, που με άγγιξε ενώ δεν το περίμενα καν.
"Ακόμα και σήμερα που η επιστήμη χαρίζει μνήμη στα αντικείμενα, η ανάμνησή τους μένει ψυχρή, περιορισμένη σε δεδομένα. Ούτε εγώ ούτε εκείνη υπάρχουμε στη μνήμη τους. Όμως αυτά - τα ίδια άψυχα αντικειμένα - πρωταγωνιστούν στις δικές μας μνήμες (ή μήπως μόνο στη δική μου;)."
"Μου φαίνεται τόσο περίεργο που μια γωνία μπορεί να αλλάξει τη θερμοκρασία, τον καιρό, τη ζωή των ζώων και των φυτών ή ακόμα και την διάθεση, τις συνήθειές μας... Από την άλλη, δεν μπορώ να μην αναζητήσω την αντίστοιχη γωνία που έπρεπε να πάρει το σώμα μου όταν στεκόμουν απέναντί σου εκείνη τη μέρα (στο κέντρο εδώ του δωματίου), δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ πόσο διαφορετικές θα ήταν οι ζωές μας αν κοιτάζαμε ο ένας τον άλλον από διαφορετικές γωνίες, έστω και λίγων μοιρών."
Η γραφή του συγγραφέα είναι πολύ άμεση, πολύ οικεία και η εναλλαγή προσώπων αφήγησης είχε ως αποτέλεσμα να νοιώθω ακόμα περισσότερο μέρος της ιστορίας, και να ταυτιστώ με όσα γράφονται.
Ένας πατέρας αναζητά τον γιο του και όσο το κάνει αναζητά να βρει και τον ευατό του, προσπαθεί να καταλάβει πού έκανε λάθος, ώστε η ζωή του να φτάσει στο σημείο που είναι σήμερα. Μέσα από ένα ρυάκι αναμνήσεων ο πατέρας πρωταγωνιστής θυμάται και τα δικά του τραύματα και ποια από αυτά πιθανότατα κουβάλησε στον γιο του, αναρωτιέται πώς δημιουργούνται οι φιλίες, πώς αλλάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις, πώς τα δικά του παιδικά βιώματα άλλαξαν την ζωή και του γιου του.
Πολύ συγκινητική ιστορία, που με άγγιξε ενώ δεν το περίμενα καν.
"Ακόμα και σήμερα που η επιστήμη χαρίζει μνήμη στα αντικείμενα, η ανάμνησή τους μένει ψυχρή, περιορισμένη σε δεδομένα. Ούτε εγώ ούτε εκείνη υπάρχουμε στη μνήμη τους. Όμως αυτά - τα ίδια άψυχα αντικειμένα - πρωταγωνιστούν στις δικές μας μνήμες (ή μήπως μόνο στη δική μου;)."
"Μου φαίνεται τόσο περίεργο που μια γωνία μπορεί να αλλάξει τη θερμοκρασία, τον καιρό, τη ζωή των ζώων και των φυτών ή ακόμα και την διάθεση, τις συνήθειές μας... Από την άλλη, δεν μπορώ να μην αναζητήσω την αντίστοιχη γωνία που έπρεπε να πάρει το σώμα μου όταν στεκόμουν απέναντί σου εκείνη τη μέρα (στο κέντρο εδώ του δωματίου), δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ πόσο διαφορετικές θα ήταν οι ζωές μας αν κοιτάζαμε ο ένας τον άλλον από διαφορετικές γωνίες, έστω και λίγων μοιρών."
June 2, 2025
3,5 αστεράκια
June 14, 2025
Μια νουβέλα που αφηγείται την επίπονη αναζήτηση ενός πατέρα για τον χαμένο του γιο. Μέσα από αυτή την πορεία, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την απώλεια, την ενοχή και τις αναμνήσεις του, σε ένα βαθιά ανθρώπινο ταξίδι επαναπροσδιορισμού και συμφιλίωσης με το παρελθόν του.
«Ελπίζω τη μία τέτοια μέρα θα ξανασυναντηθούμε• με τις αισθήσεις μας σε διέγερση, αποφασισμένοι και οι δύο να ανακαλύψουμε τις λεπτομέρειες που μας ξέφυγαν ή όσα δεν θυμόμαστε πια.»
«Από μικρός δυσκολευόμουν (όπως κι εσύ) με τους ανθρώπους. Αναρωτιόμουν πώς αρχίζει μία φιλία. Ποιο γεγονός, ποια λέξη, ποια χειρονομία σε κάνει να θεωρείς κάποιον φίλο σου. Όσο κι αν ψάχνω, μου είναι δύσκολο να βρω εκείνο το συγκεκριμένο σημείο που αποτελεί αφετηρία για μία σχέση, πού εγώ (δεν ξέρω για τους άλλους) μπορώ να αποκαλέσω φιλία. Αντίθετα, πάντα γνώριζα τον λόγο ή την αιτία που τελείωνε μία τέτοια σχέση.»
«Ελπίζω τη μία τέτοια μέρα θα ξανασυναντηθούμε• με τις αισθήσεις μας σε διέγερση, αποφασισμένοι και οι δύο να ανακαλύψουμε τις λεπτομέρειες που μας ξέφυγαν ή όσα δεν θυμόμαστε πια.»
«Από μικρός δυσκολευόμουν (όπως κι εσύ) με τους ανθρώπους. Αναρωτιόμουν πώς αρχίζει μία φιλία. Ποιο γεγονός, ποια λέξη, ποια χειρονομία σε κάνει να θεωρείς κάποιον φίλο σου. Όσο κι αν ψάχνω, μου είναι δύσκολο να βρω εκείνο το συγκεκριμένο σημείο που αποτελεί αφετηρία για μία σχέση, πού εγώ (δεν ξέρω για τους άλλους) μπορώ να αποκαλέσω φιλία. Αντίθετα, πάντα γνώριζα τον λόγο ή την αιτία που τελείωνε μία τέτοια σχέση.»
June 12, 2025
Στη νουβέλα «Αυτό έκανες πάντα», ο πρωταγωνιστής είναι ένας πατέρας που περιπλανιέται στους δρόμους μιας παραθαλάσσιας πόλης, αναζητώντας τον γιο του. Δεν είναι όμως μόνος του σ’ αυτή την πορεία, τον συντροφεύουν οι σκέψεις του, για όλα όσα μπορεί να έκανε λάθος όλα αυτά τα χρόνια και οδήγησαν στην απομάκρυνση του γιου του. Όσο αναπολεί στιγμές από το παρελθόν, τόσο της δικής του παιδικής ηλικίας όσο και του γιου του, έρχονται οι σκέψεις πως ίσως όλα αυτά τα χρόνια επαναλαμβανόταν το ίδιο μοτίβο. Παλιά τραύματα ξανανοίγουν, ο φόβος σφίγγει σαν κόμπος στο στομάχι και, στο τέλος, έρχεται η αυτοκριτική, του έδωσα την αγάπη που χρειαζόταν; Ήταν πραγματικά παρών στην ζωή του και γενικότερα στην οικογένεια; Και έπειτα έρχονται τα αμέτρητα ερωτήματα που βασανίζουν κάθε γονιό.
Η νουβέλα με εξέπληξε ευχάριστα. Δεν περίμενα να με αγγίξει τόσο βαθιά, ούτε να ταυτιστώ με τόσα σημεία της. Σ’ αυτό συνέβαλε και ο τρόπος γραφής, που τον ένιωσα οικείο, άμεσο και ρεαλιστικό. Αν αναζητάτε μια νουβέλα που θα σας κάνει να βυθιστείτε σε σκέψεις και συναισθήματα, σας τη προτείνω.
Η νουβέλα με εξέπληξε ευχάριστα. Δεν περίμενα να με αγγίξει τόσο βαθιά, ούτε να ταυτιστώ με τόσα σημεία της. Σ’ αυτό συνέβαλε και ο τρόπος γραφής, που τον ένιωσα οικείο, άμεσο και ρεαλιστικό. Αν αναζητάτε μια νουβέλα που θα σας κάνει να βυθιστείτε σε σκέψεις και συναισθήματα, σας τη προτείνω.
April 8, 2026
Αν μπορούσα να περιγράψω το βιβλίο με μια πρόταση, αυτή θα ήταν: Το βάρος όλων αυτών που δεν ειπώθηκαν στους ώμους ενός πατέρα που δεν ήξερε πώς να ανταποκριθεί στον ρόλο του.
Αρκετά συναισθηματικά φορτισμένο βιβλίο αλλά, αν με ρωτάτε, θα ήθελα παραπάνω λεπτομέρειες για τη σχέση πατέρα- γιου και λιγότερες για τα χαμένα βήματα του μέσα στην πόλη. Είναι μια νουβέλα όπου τα περισσότερα γεγονότα υπονοούνται και ζητείται απ τον αναγνώστη να γεμίσει τα κενά.
Δυνατότερα σημεία, για εμένα, η σημασία α) της γύψινης ροζέτας με τα καλώδια και β) του τίτλου του βιβλίου. 💔
Αρκετά συναισθηματικά φορτισμένο βιβλίο αλλά, αν με ρωτάτε, θα ήθελα παραπάνω λεπτομέρειες για τη σχέση πατέρα- γιου και λιγότερες για τα χαμένα βήματα του μέσα στην πόλη. Είναι μια νουβέλα όπου τα περισσότερα γεγονότα υπονοούνται και ζητείται απ τον αναγνώστη να γεμίσει τα κενά.
Δυνατότερα σημεία, για εμένα, η σημασία α) της γύψινης ροζέτας με τα καλώδια και β) του τίτλου του βιβλίου. 💔
July 24, 2025
Εξαιρετική νουβέλα που πραγματεύεται πολλά δύσκολα θέματα χωρίς υπερβολές αλλά με ατόφιους τους προβληματισμούς και τα συναισθήματα.
July 7, 2025
Στη νουβέλα του Ιατρού παρακολουθούμε τον συγκινητικό εσωτερικό μονόλογο ενός πατέρα που αγωνιά για τον ενήλικο γιο του που εξαφανίστηκε. Με ύφος εξομολογητικό και απόλυτα ρεαλιστικό, με σκέψεις ανθρώπινες, οικείες, η αφήγηση της περιπλάνησης του απεγνωσμένου πατέρα στους δρόμους της παραθαλάσσιας πόλης σε συνδυασμό με τις αναδρομές στο παρελθόν και τον κυκεώνα αναμνήσεων που τον κατακλύζουν, καλεί τον αναγνώστη να αναλογιστεί επάνω στη σχέση πατέρα – γιου, στο βίωμα της πατρότητας (θεματική που δεν έχει προσεγγιστεί στη λογοτεχνία στον ίδιο βαθμό με το βίωμα της μητρότητας), στα συναισθήματα της ενοχής και της απώλειας, στην επανάληψη και υιοθέτηση συμπεριφορών της παλαιότερης από τη νεότερη γενιά, στη θέση των γυναικών στις ζωές των ανδρών και στις έμφυλες σχέσεις γενικότερα και, τέλος, στις ενοχές και την αυτοκριτική.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews