czwarte wymieranie

by Aga Zano

czwarte wymieranie to dojrzały, refleksyjny debiut poetycki Agi Zano – tłumaczki (m. in. Sylvii Plath, Anny Burns, Johna Maxwella Coetzeego), laureatki Poznańskiej Nagrody Literackiej.

czwarte wymieranie to ballada przeciwko konwencjonalnym opowieściom o pamięci, przeszłości i traumie. Autorka mebluje swój poetycki świat cudzymi wspomnieniami, korowodem przedmiotów i pytaniami o „kiedyś” i „zawsze”. Aga Zano za pomocą języka wierszy porusza temat tak zwanych „ziem odzyskanych”, domu i migracji. Jej tom to bunt wobec konsekwencji, panorama rzeczywistości, w której centrum znajdują się puste kamienice i pełne pociągi. „czwarte wymieranie” to książka o stwarzaniu i nazywaniu świata – rzeczy, roślin i zwierząt. „Jakoś to będzie” czytamy i chcemy w to wierzyć

Genres: Poetry

40 pages, Hardcover

First published May 1, 2025

Reviews

[Senga krew_w_piach · Rating 5 out of 5]

Wije się, pełznie, wyrywa, buzuje życie w wierszach Agi Zano, zaś rozkład podąża za nim krok w krok. Czuć wilgotność gleby i szorstkość betonu, metal zgrzyta o kamień, dzieją się cuda alchemiczne, tylko człowiek ułomny, bo z mięsa. Choć wierzy, że wszystko na świecie zostało mu dane w posiadanie, nic tak naprawdę nie należy do niego - ani ziemia, ani tożsamość, ani pamięć. Jest o tym ile w nas jest z nas, a ile ze złudzeń.
To postapokaliptyczna elegia dla antropocenu, a zarazem krótki reportaż o Ziemiach Odzyskanych. Martwy krajobraz po sezonie, z którego kątów wypełzają duchy i zwierzęta. Są tu początki i końce, a po nich kolejne. Jest wiele historii i jedna opowieść.
Język pręży się i ugina, pulsuje dźwiękami, jest w ruchu, przywołuje wyrazy błyszczące jak klejnoty, żyje. Gęste to są wiersze i wciągające.
Nie znam się na poezji, mogę tylko stwierdzić czy we mnie wibruje - ta nadaje na moich falach.
Aga Zano jest poetką.

[robaczeck · Rating 5 out of 5]

soczysty, ale beton; ale asfalt. coś ciągnie, coś wymiera. ktoś ci zabiera twoje third place. nie chcę być ciałem, nie chcę być sufitem, zawieszonym zbyt nisko, opadającym. kocha, lubi, szanuje; znaczę, nie znaczę, mijam.

[Tomasz · Rating 5 out of 5]

są echa.
coś kapie, ktoś płacze, ktoś mruczy. ktoś skubie tapetę. żółtą.
tu cienie, tam światło, gdzieś sztolnia.
mity, historie, teologie.
niepotrzebne mi "Silent Hill", jest Zano.

[Strzygucha · Rating 4 out of 5]

3,5

[MissCoria · Rating 5 out of 5]

„pamiętam więc jestem mówisz moje są wieczory i poranki
moje są fakty klisze przeźrocza
jedyne kompletne archiwum świata”
🤍

[kedziolka · Rating 5 out of 5]

Przejmująca (ale i pełna humoru!!!!) opowieść o korzeniach w zwapnionej glebie. Przy okazji ćwiczenie z historii, geografii, żywotów świętych i przyrodoznawstwa. Polecam!!!

[depciok · Rating 4 out of 5]

vibes z przyziemnymi rzeczami (nigdy nie będę nikogo karmić), mniej z naturą - niemniej jednak, Zano wspaniale operuje słowami

[Zuz Gi · Rating 5 out of 5]

Świetne imaginarium, słyszalne, odczuwalne na skórze, dodatkowo podlane hagiografią - nie ma czego nie lubić

[Dominik Zięba · Rating 4 out of 5]

polecam nadmorskie czytanie.