Jeroen en Chantal hebben met hun tweeling een all-inclusive vakantie naar Turkije geboekt. De eerste dagen zijn fantastisch. Maar dan slaat het noodlot toe. Jeroen, die heeft beloofd op de kinderen te letten, valt in slaap en in die tijd verdrinken de tienjarige Max en Dennis in het zwembad. De wereld van Jeroen en Chantal stort in. Totdat Chantal uit betrouwbare bron te horen krijgt dat de dood van Max en Dennis vermoedelijk geen incident was.
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers.
Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia ) zijn in de bestsellerlijst verschenen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht (verschijning januari 2012) is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken geschreven heeft.
Jeroen en Chantal Van der Schaaf hebben een all-in vakantie geboekt in Turkije, in een 5sterren hotel, aan een ongelooflijk lage prijs. Hun tweelingzoontjes, Dennis en Max, zijn in de wolken. En ze hebben er inderdaad de tijd van hun leven, tot....Dennis en Max verdrinken in het zwembad van het hotel. Dan begint het lange proces van de rouwverwerking. Chantal en Jeroen gaan er allebei op een andere manier mee om. De eerste weken zijn ze allebei net zombies, maar terwijl Jeroen steeds verder wegzinkt, besluit Chantal dat ze toch verder moeten,, en dat ze met kleine stapjes terug contact met de buitenwereld moet zoeken. Op een avond stuit ze op een website waarin vele personen (dodelijke) ongelukken melden in all-in hotels. En dan komt de bal aan het rollen...
Ik vond dit wel een goed boek, al heb ik er veel slechte reviews over gelezen. Inderdaad, het grootste deel gaat over het rouwproces, maar ik vind de gevoelens van Chantal en Jeroen heel goed beschreven, zodat men zich goed kan inleven in wat ze meemaken. In het laatste deel van het boek wordt het pas spannend. Het boek voldoet aan mijn verwachtingen, misschien omdat ik nog maar één ander boek van deze auteur gelezen heb.
1.5 stars Tja, dat was een teleurstelling na het voorgaande boek (Winternacht). Denkende dat ik een thriller zou gaan lezen, bleek het eerder een drama te zijn. Bijna het gehele boek gaat over Chantal en Jeroen en hoe zij de dood van hun kinderen verwerken (met nog wat drama in familie en kennissenkring). Aangezien ik het als audioboek aan het beluisteren was, heb ik de snelheid op een gegeven moment maar verhoogd omdat ik het gevoel kreeg anders nooit aan het eind te zullen komen. Daar bovenop was het stukje over het hoe van het overlijden van de kinderen, de ontknoping en de aanloop daar naar toe, zeer teleurstellend. Chantal vond ik bovendien vaak weinig sympathiek, wat irritant soms; ik had weinig met haar. Tot slot waren er regelmatig zinnetjes waarvan ik met mijn ogen moest draaien. Waarschijnlijk waren ze bedoeld om bepaalde emoties of gebeurtenissen kracht bij te zetten, maar ik vond ze veelal niet passend, overdreven; ze hadden bij mij in ieder geval een averechts effect. Het voorlezen door Charlotte Lap vond ik ok (3 sterren).
Kwam moeilijk op gang, las pas op de laatste 100 bladzijdes ietwat vlot door. Misschien ligt het wat aan mij, maar deze boeken beginnen allemaal een beetje op elkaar te lijken..
Het hele concept van dit verhaal had echt iets kunnen worden, maar de uitwerking vond ik echt zeer matig. Zeker in het begin had ik geen idee waar dit verhaal nou naar toe zou gaan en alles rondom Heleen vond ik ook vrij random. Het einde was wel redelijk spannend, maar het spannende gedeelte besloeg misschien 10% van het verhaal. Ook vond ik dat er weel veel onnodige beschrijvingen waren.
Het plot van dit boek sprak me ontzettend aan. Tijd dus om het te lezen! Een gezin gaat voor een leuke prijs naar een all-inclusive hotel in Turkije. Tijdens deze vakantie verdrinkt de tweeling en terug in Nederland begint het rouwproces.
Het voorgaande boek dat ik van Suzanne Vermeer had gelezen, vond ik een dikke tegenvaller en daarom was ik blij dat dit boek een totaal andere insteek had. Helaas draait zo ongeveer 70% van dit boek om de rouwverwerking. Uiteraard wel met wat uitlopers de ene en de andere kant op, maar over het algemeen gaat het zuiver en alleen om de rouwverwerking. Tussendoor worden er nog her en der andere dingen aangehaald. Dingen, waarvan ik me nu nog steeds afvraag waarom dat in het boek is gezet... Denk aan een verhaallijn van een manipulatieve schoonmoeder, een "vriendin" die denkt dat haar man vreemdgaat etc. Had totaal geen meerwaarde. Ja, paginavulling...
De opbouw is traag en omdat het alleen over het rouwen gaat, kabbelt het lang voort zonder dat er echt wat gebeurt. Ik vond het wel heel fijn om de gedachten van de ouders te lezen, zodat ik meer inzicht kreeg. Maar er zit een grens aan. Af en toe was het namelijk gewoon teveel en daardoor werd het langdradig.
Het eind heeft ineens iets van een thriller weg en in een bladzijde of 15 wordt er ineens een plot opengehaald die ook snel weer dicht is. Afgeraffeld. Ik snap het niet zo goed: zo veel bladzijden over rouwen en dan slechts 15 pagina's aan de reden van het hele boek wijden.. Achja... Lekker tussendoortje voor in het zonnetje van gister, maar meer niet. 2*.
This one is a difficult one to rate. Although I liked the idea of the story, something fishy going on with all-inclusive vacations (that I adore btw), the execution wasn’t great. I expected intrigue, mystery and other deaths that were investigated. Now, we did see some deaths, but they were barely important. I mean, I don’t know, I just don’t love it when authors throw in vague elements to make it seem like more is going on, yet not developing it. I mean, yeah, people die in hotels, but they also die on their other vacations?? Compare those numbers and I’m sure you’ll see that the whole theory is BS. I mean, just look at how many people die on vacation because of bacteria and such, it’s not just allinclusive hotels like the author is trying to imply hm.
The story mostly focused on Chantal and Jeroen’s grief. That’s fine, but just not really what I expected. I do think that was quite realistic, especially with how Jeroen was struggling. His family was insanely random though, and I don’t really get why it was such an important part of the story. It felt more like drama than a thriller. I did expect them to grow apart and fight nonstop when I read the blurb, so I’m pleasantly surprised by how much he has her back, with his mother and brother in law too.
There were just a lot of characters, such as Joop and his wife, Denise, Heleen and many others, that were introduced yet not really important at all. It was just odd. Perry seemed insane to me and much like a complot thinker. I disliked how little intrigue there really was in this story. They’re all just grieving and trying to find someone to blame. I did start to skip a lot too but it’s going fast.
Funnily enough, I did get my diabetes after an all inclusive vacation in turkey, almost makes it seem like it’s true lmao. No I don’t think there’s any truth in this at all, don’t get me wrong.
Meerdere keren gedacht te stoppen maar ik lees dan toch door. Over de helft van het boek dacht ik ‘oké, dit kan er mee door’. Helaas voor mij meer een drama dan een goed verhaal.
Prima boek, maar valt zeker niet onder de noemer thriller. Meer een drama over rouw, waarschijnlijk leuk boek als je dat interessant vindt. Alsnog erg langdradig, pas het einde was een beetje spannend.
Mijn eerste kennismaking met deze auteur en de tekst op de achterflap trok me enorm aan. Ik was hoopvol. Titel en cover zijn heel goed gekozen en dat maakt mij altijd bijzonder blij. De buitenkant en de binnenkant moeten, voor mij, elkaar ondersteunen. Vanaf de eerste bladzijdes werd ik meegenomen in het verhaal. Er hing een sfeer waarbij je al onmiddellijk wist dat er louche zaken aan de gang waren. Ik was benieuwd hoe het verder zou gaan en kon het boek moeilijk opzij leggen. Jammer genoeg bleef het mij niet boeien. Plots was er een hoogtepunt maar dan kwam er een dal. Eentje waar de auteur, naar mijn gevoel, het ook moeilijk had om eruit te geraken. Er werd te lang bij hetzelfde stilgestaan en eigenlijk was dat niet nodig. Het brak de prachtige sfeer waarin dit boek zich bevond. Dan kwam er plots weer een opflakkering en ik dacht dat het einde zou knallen maar spijtig genoeg, werd ik opnieuw teleurgesteld. De ontknoping vond ik vrij flauw, alhoewel de opbouw er naartoe, heel goed was. Het was gebaseerd op gissingen en voor mij moet een slot gebaseerd zijn op bewezen feiten. Ik snapte de opzet wel en die was goed gevonden maar in mijn ogen was het verhaal niet af. Ik bleef nog met teveel vragen zitten. Waarom ook hier geen epiloog? frown-emoticon
Conclusie
Het verhaal had heel veel potentieel, maar ik denk dat het er allemaal niet op de juiste manier is uitgekomen. Ik geef niet snel op, dus deze auteur krijgt van mij, net zoals alle anderen, zeker nog een tweede kans. Dit boek kan ik echter maar 2,5 sterren geven.
Wat een vreselijk langdradig, oninteressant en ongeloofwaardig niet spannend verhaal. Ik heb dit boek als luisterboek in de auto 'gelezen' en kon mijn aandacht er erg slecht bijhouden. Alles wat Chantal denkt en zegt wordt tot in den treuren omschreven en behelst zo een driekwart van het boek. Spanning is er nergens te vinden wel een (tè) hoge dosis drama. De omslag van Jeroen kwam uit de lucht vallen en maakte het verhaal nog ongeloofwaardiger dan het al was. De opbouw van de plot duurt veel te lang waardoor het thrillergedeelte totaal geen ruimte meer krijgt. Ooit jaren geleden eens een boek van deze auteur gelezen en dat vond ik al niet best, nu tot de conclusie gekomen dat ik echt nooit meer mijn kostbare tijd aan dit soort lectuur ga verspillen.
Mijn moeder vind deze boeken geweldig, en deze zag er wel interessant uit, dus ik dacht; waarom ook niet?
Het begon wel oké, familie van 4 gaat voor een prikkie op all-inclusive vakantie, de tweeling verdrinkt voor je ze een beetje leert kennen, maar het tempo zit er lekker in. Moeder en vader zijn vervolgens in de rouw en vallen in gat. Beiden verwerken hun verdriet anders; de vader zakt steeds verder in een depressie en de moeder gaat op gegeven moment op onderzoek uit.
Er blijken meer mensen nare ervaringen met all-inclusive vakanties te hebben gehad en moeder Chantal is hier enorm door verrast (hoe dan?). Ik kan me daarna niet zoveel herinneren, iets met een vriendin die denkt dat haar man vreemdgaat en een hele irritante schoonmoeder... met andere woorden, veel filler. Ik had achteraf gezien hele stukken gemakkelijk kunnen overslaan zonder ook maar iets belangrijks te missen.
Op het eind van het boek herinnert de schrijver zich ineens, "oh ja, dit is een thriller..." en dan wordt in een stuk of 15 "spannende" pagina's het hele eind afgeraffeld met de boodschap: all-inclusive resorts zijn evil, want ze warmen eten opnieuw op om geld te besparen, en daardoor is de tweeling verdronken, of iets in die richting? Je verzint het niet!
Wat een belachelijk boek, spijt dat ik eraan ben begonnen, en nog veel meer dat ik het heb uitgelezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Wat een suf boek... de flaptekst doet vermoeden dat het verhaal gaat over ouders die hun kinderen verliezen bij een ongeluk op vakantie en daarna vragen ze zich af of het wel een ongeluk is. Dat klinkt spannend!! Wie wil nou twee kinderen vermoorden!? Het boek gaat echter over heel iets anders. Het gaat over het saaie leven van Chantal, over hoe ze haar schoonfamilie haat en over hoe ze worstelt om elke dag weer een beetje vrolijk voor de dag te komen. Chantal gaat op vakantie en, heel verrassend, haar twee zoons komen te overlijden. Het boek is nu al op eenderde en je denkt als lezer dat er eindelijk wat vaart in het verhaal komt, maar helaas. Na de dood van hun zoons komen Chantal en haar man in een zwart gat. Ze voelen zich niet meer compleet en het gaat slecht met ze. Weer eenderde van het verhaal gaat over de psychologische gesteldheid van Chantal haar man. Als er nog maar eenderde van het boek over is, komt er een soort van spanning in het verhaal dankzij een site over mensen die gestorven zijn tijdens en door hun vakantiebestemming. Helaas blijft ook hier de echte spanning uit en het einde van het verhaal is ronduit suf.
Ik heb nu drie boeken van Suzanne Vermeer gelezen en dit was echt de minst boeiende.
What I think of this book? 🚨a little bit of a spoiler, tried to keep it as little as possible with just back of book info and my opinion🚨
Well I started the first half a little while back so I won’t give much opinion on it but from what I remember it started very tragic with the accident.
After that it was a lot of sadness and got a bit boring but it got picked up and became interesting again about 4 chapters later with her not trusting what happened and digging into it (and also some family drama which I loved).
From that point onward from mid to end of the book it was a real rollercoaster of emotions and I loved that part of the book the most.
I think the end is great but I think through about everything a lot so I see some open endings I would still like answers to. Maybe I just wanted more of the juice that was at the end haha.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Wat een veel belovend boek leek, draaide een beetje uit op een langdradig gescheld op de reis wereld.. Het verhaal begint traag, tot het noodlot toeslaat, de tweeling verdrinkt & kort daarna Jeroen een zenuwinzinking krijgt.. Die magisch, binnen de 5 dagen weer opgelost is, alsof er niks gebeurd is.. Tussendoor wat familie drama, iets met een gemene schoon moeder...
Daarna lijkt het alsof het boek snel, in tijdnood uit moest geschreven zijn.. Er volgt een heel epiloog met moeilijke termen, over hoe ''all inclusive" ontstaat, en hoe in andere landen zaken met de mantel der liefde bedekt worden.. Stukken zijn in mijn ogen niet uitgeschreven..
Het boek heeft een open einde..
En daarmee is alles eigenlijk gezegd.... 😅
Ik lees Suzanne Vermeer haar boeken graag, maar deze is ze toch echt de mist in gegaan 🙈
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik had net twee leuke thrillers uit van Vermeer en kwam toen bij dit bizarre boek uit. Ik heb het tot net over de helft gelezen en dan opgegeven. Ik had de flap tekst niet gelezen en had geen verwachtingen. So far lijkt het me een boek over rouwverwerking en ik snap de bizarre link niet met de all the inclusives die nu halverwege de kop begint op te steken. Het hangt met haken en ogen aan elkaar en waar het verhaal van Chantal nog enigszins steek houdt is Jeroen zijn personage dan weer uitgewerkt met de diepgang van een kartonnen bord. Hoe hier bomen voor omgehakt zijn begrijp ik niet.... Dit is niet de moeite van het uitlezen tenzij je een boek over rouwverwerking zoekt..
Wat een saai boek! Ik heb er gewoon geen andere woorden voor. Het wordt op de cover omschreven als hét zomerthriller debuut van 2006. Een thriller zou ik het allerminst noemen. Het is natuurlijk heel erg voor de twee ouders in het boek wier tweeling verdrinkt maar dat maakt het geen thriller. Het hele boek is pagina na pagina ellende. Hier wordt je niet vrolijk van en verder lezen was een echte corvee. Iets over de helft heb ik het dan maar finaal opgegeven want ik zag er de meerwaarde niet van in om door te bijten. Als je de eerste 200 bladzijden van een boek niets interessants hebt gelezen, dan is de kans klein dat het in de volgende 200 beter wordt. Helaas ...
2.75/5 | Al is elk boek van Suzanne Vermeer op een goeie manier geschreven, was dit het niet. De structuur vond ik erg onduidelijk en aan het einde wis ik half hoe het verhaal eigenlijk in elkaar zit. Daardoor voelde het einde erg raar en ook ingaf gemaakt; alsof er een hoofdstuk mist.
Dit komt waarschijnlijk ook door het feit dat dit het allereerste boek is van suzanne Vermeer waardoor de schrijfstijl en -structuur minder is dan haar volgende boeken.
De eerste 200 bladzijden bevat laat het rouwproces zien, maar is te langdradig en lijkt zonder verhaal te zijn. Gaat veel aandacht naar rol van schoonmoeder en zwager te gaan, terwijl dit uiteindelijk van geen betekenis is voor het hele verhaal. In de laatste 78 pagina's ontstaat een verhaal maar is niet altijd de gedachtegang/acties van de hoofdpersonen te volgen.
Thriller? Eerder een soap, drama, dit boek heeft niks met een thriller te maken. 0 spanning. Schoonmoeder is een heks..check Op vakantie een onoplettende ouder zijn...check Depressie en dreigen uit elkaar te gaan... check Allemaal ingrediënten voor een drama, maar totaal geen spanning.
Ik ben ook wel klaar met deze schrijfster, nu een aantal boeken gelezen waar totaal geen spanningsboog in voorkomt en het eigenlijk een langdradig lulverhaal is.
Het is dat ik 1 ster moet geven maar zou er -1 van maken
Ik heb het niet uitgelezen. Was aan het wachten tot het spannend zou worden, maar het was geen verhaallijn die mijn aandacht vasthield. Snel van halverwege naar het einde toe gebladerd en dat gelezen, je wil toch even weten hoe het afloopt.
Mwha. Ellenlang verhaal waarvan alleen het einde enigzins oke te noemen is. Chantal is vanaf pagina 1 al een zeurend mokkel en dat veranderd niet in het verhaal.