In Engelen des doods, gebaseerd op de populaire truecrimepodcast Moorden in de jaren ’80, worden de meest spraakmakende moordzaken uit het decennium van de cassetterecorders, beenwarmers en neonkleuren verteld.
In twintig hoofdstukken komen de meest geruchtmakende moordzaken uit de jaren tachtig aan bod. We lezen over een dief die in de gevangenis zijn mond voorbijpraat en een onopgeloste moord opbiecht, over een meisje dat tijdens een korte wandeling naar de bushalte spoorloos verdwijnt, over een moordenaar die twintig jaar lang ongestoord haar gang kon gaan en over een schoolmeisje dat er zo graag bij wilde horen dat ze bereid was er een moord voor te begaan.
Hendrik Winters neemt je in ‘Engelen des doods‘ mee terug naar de jaren ’80. Want ook in die jaren vonden er uiteraard een hele reeks bizarre en indrukwekkende moordzaken plaats. Sommige zaken kende ik al, maar er zaten ook genoeg verhalen bij die voor mij helemaal nieuw waren. Dat maakte het extra interessant.
Het boek leest prettig en vlot, zonder dat het oppervlakkig wordt. Hendrik schrijft gedetailleerd, maar ook met respect voor de slachtoffers en hun nabestaanden, wat ik echt belangrijk vind bij dit soort onderwerpen.
Wat ik vooral sterk vond, is dat het je aan het denken zet. Over hoe klein het verschil soms is tussen een normale dag en een gebeurtenis die iemands leven compleet op z’n kop zet.
En hoe anders de opsporing toen werkte, zonder internet, DNA-databanken en alle technologie die we nu kennen. Sommige daders liepen daardoor echt jarenlang vrij rond, onvoorstelbaar als je het vergelijkt met nu.
Ik heb absoluut nog meer bewondering gekregen voor de ontwikkelingen die hebben plaatsgevonden en de vooruitgang die we nog steeds maken wat betreft onderzoeksmethoden.
Ik vond het indrukwekkend hoe Hendrik de tijdsgeest laat terugkomen. Je ziet echt hoe het recherchewerk en de maatschappij sindsdien zijn veranderd.
Sommige zaken in het boek zijn inmiddels opgelost, anderen staan nog steeds open. Dit zorgde er bij mij zeker voor om online nog eens te gaan speuren.
Conclusie Wat mij betreft is ‘Engelen des doods‘ een aanrader als je van true crime houdt.
Het tijdsbeeld van de jaren ’80 was wat mij betreft een interessante invalshoek. Het maakt je bewust van de huidige ontwikkelingen op forensisch gebied.
Hendrik Winters heeft wat mij betreft een interessant boek geschreven met een gedegen uitwerking zonder langdradig te worden.
Dit boek is echt een mooie aanvulling voor elke true crime liefhebber!
Het boek is heel fijn om te lezen. Als je wil lezen en niet gelijk wil weten wie heedt gedaan zal ik ander boek lezen. Dit vertelt echt het letterlijke verhaal en de bewijzen. Het boek is wel spannend maar niet mega wel heel mooi vertelt!
VOOR TRUE CRIME FANS IS DEZE BUNDEL NIET TE VERSMADEN
++ ‘Terug in de bungalow zijn ze de rest van de nacht bezig met het verwijderen van de enorme hoeveelheid bloed. Ze maken zo goed schoon dat het maar liefst vier weken zal duren voordat de politie er min of meer per toeval achter komt dat het huis een plaats delict is geweest’ ++
Oorspronkelijke titel: Engelen des doods ISBN: 978 90 622 2540 8 Uitgegeven door: Uitgeverij Volt, Singel Uitgeverijen Pagina’s: 255 Vertaling: Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Hendrik Winters heeft het aangedurfd om één deel uit de meer dan twee miljoen keer gedownloade postcast Moorden in de jaren [..] op papier te zetten. De bundel bevat twintig casus die in de tachtiger jaren zijn gepleegd, waarvan sommige pas tientallen jaren later of helemaal nog niet zijn opgelost. Onder de titel Engelen des doods zijn twintig moordmisdrijven beschreven, waarbij landsgrenzen geen belemmering zijn geweest.
Tijdens het lezen wordt de lezer herhaaldelijk op gewezen dat in die periode de nu alledaagse middelen toen nog niet beschikbaar waren. Er was toen nog geen DNA-bank, niet nationaal en zeker niet internationaal, er was nog geen gsm en ook buitencamera’s waren zeker nog geen gemeengoed. Veel van de dossiers uit die tijd kwamen in het archief terecht, onopgelost en een aantal daders gingen een jaren vrijuit totdat ze door innovatieve ontwikkelingen werden ingehaald.
++ ‘Het lichaam van de dokter wordt pas zes maanden later teruggevonden in een verlaten schuur zo’n tachtig kilometer ten zuiden van Annecy. Hij blijkt door het hoofd te zijn geschoten’ ++
Winters beschrijft in iedere casus wat de aanleiding is geweest voor de moord. Soms was het idee om één slachtoffer te maken maar door omstandigheden die niet voorzien waren, werden er dat meer. In een andere casus is de geest van de dader zo verwrongen dat er eigenlijk geen echte reden hoeft te zijn om te moorden, alleen een luguber plan wat op dat moment in het hoofd speelde, was voldoende.
In een vlotte schrijfstijl neemt de auteur zijn lezers mee in de wereld van bestaande en potentiële moordenaars. Met veel respect voor nabestaanden worden zaken beschreven zonder daarbij een eigen mening toe te voegen. De auteur staat op afstand, is ook geen ooggetuige maar heeft zich voldoende ingelezen en verdiept in iedere zaak om een kort en bondig objectief verslag te geven. In twintig op zichzelf staande dossierzaken geeft hij steeds een inleiding, wat vooraf gebeurde en, indien bekend, hoe de moorden hebben plaatsgevonden. Dat het hier true crime betreft is wel jammer en confronterend want de slachtoffers zijn destijds ook echte slachtoffers geworden van zieke geesten.
De bundel Engelen des doods is voor de lezer die van true crime houdt een bijzondere aanvulling op zijn of haar verzameling en niet op de laatste plaats door de wijze hoe de auteur het hele project heeft gerealiseerd.
Engelen des dood en andere moorden in de jaren 80 is gebaseerd op de populaire podcast moorden in de jaren 80. In de jaren 80 zijn hele wat moorden gepleegd waarvan de daders wel of niet vastzetten vrij zijn of pas jaren later zijn veroordeeld. In dit boek worden 20 spraakmakende moordzaken besproken en uitgelicht. Het zijn onder andere verhalen over bijvoorbeeld een moordcomplot waar de echtgenoot via via zijn vrouw heeft laten vermoorden of een stalker die jarenlang een vrouw stalkt en uiteindelijk het bedrijf binnenloopt met verschillende geweren en opeens zeven moorden pleegt. En hoe goed kun jij je buren eigenlijk vertrouwen of zullen ze je vergiftigen? Natuurlijk ook engelen des doods, de vier zorg medewerkers in het ziekenhuis, die mensen om het leven brachten en vermoedelijk een hele tijd hun gang zijn gegaan en misschien wel honderden mensen moedwillig dood in hebben gejaagd. Het blijft me verbazen dat de engelen des doods zo vroeg vrij zijn gekomen uit de gevangenis. Waltraud is uiteindelijk veroordeeld voor 32 moorden. Ze krijgt levenslang maar ze is wel wanneer ze 48 jaar is weer op vrije voeten.
Het boek begint met een voorwoord van Hendrik winters. Er wordt onder andere de opkomst van DNA onderzoek uitgelegd maar ook de vasthoudendheid van de rechercheurs in bepaalde zaken. Elk hoofdstuk begint met een korte alinea over wat er in de zaak is gebeurd dan wordt de zaak in het hoofdstuk zelf uitgetypt en lees je op het einde ook of de moordenaars veroordeeld zijn of niet.
Zelf hou ik wel van true crime boeken en kijk ik dat ook vaak op televisie, dus dit boek sprak mij enorm aan en wil ik dus ook gewoon echt lezen. Elke zaak heeft z’n eigen charmes zijn eigen intrige. Een ware mustread voor als je van true crime houdt!
Super interessante en uiteenlopende cases. Duidelijke structuur en gemakkelijk te begrijpen.
Alleen ergerde ik me persoonlijk wel aan de hoeveelheid herhaling doorheen het boek. Zo werd er voor mij net iets te vaak aangehaald dat er een gebrek aan DNA-onderzoek was, hoe gemakkelijk het was om uit de handen van de politie te blijven in de jaren ‘80, …
Een goed boek. De schrijver houdt rekening met de slachtoffers en de familie. Je weet ook gelijk aan het einde van welk hoofdstuk wie de dader was en wat de straf was.