Roos gelooft heilig in hard werken en doorzetten. Alles in het leven is te bereiken, als je er maar genoeg je best voor doet. Maar wanneer ze per toeval de lijst met toekomstdromen terugvindt die ze als elfjarige opstelde, dringt een pijnlijk besef tot haar door: ze kan er nauwelijks iets van afstrepen.
Met een gestrande relatie, een lege spaarrekening en een biologische klok die steeds sneller lijkt te tikken, weigert Roos nog maar iets aan het toeval over te laten. Fanatiek sporten, gezond eten, budgetteren en drie dates per week… Haar nieuwe strategie om gelukkig te worden oogt waterdicht.
Tot ze gevoelens krijgt voor iemand die absoluut niet in haar plan past en ze niet meer weet wat ze moet volgen: haar plan of haar hart?
OHMYYYY dit was belachelijk verslavend en goed geschreven. What the hell!? Ik herken zoveel van mezelf in Roos, en dat voegde wel heel veel aan de leeservaring toe. En dat maakt deze serie zo tof voor iedereen, want er is voor iedereen iets herkenbaars geschreven.
De eeuwige perfectionist – deze titel sprak me wel aan. 😉 Na de verhalen van Fiona en Iris in de eerdere delen van de serie, is het nu de beurt aan Roos. Ze werkt als lerares op een basisschool en is vooral súper gestructureerd. En alles moet perfect. En als iets niet goed loopt, dan is het haar schuld. Toch?
Roos worstelt met haar perfectionisme. In de eerste hoofdstukken kreeg ik al meteen jeuk van haar collega Dorien, die nogal laconiek met situaties omgaat en niet echt geschikt lijkt te zijn voor het vak. Ik vóel me helemaal Roos en begrijp haar gevoelens (en twijfels) over zichzelf als begeleider. Had zij iets beter kunnen doen? Deze vraag stelt Roos zich veel: ze heeft een aantal tegenslagen gehad, maar ook dat wijt ze aan zichzelf. In De eeuwige perfectionist is haar karakterontwikkeling echt on point en heel geloofwaardig beschreven.
De eerste ontmoeting met Roos’ nieuwe collega Alex beschrijft Jade Vening met humor, ongemakkelijkheid en chaos die herkenbaar zijn in haar schrijfstijl. Echt heerlijk! De chemie tussen Roos en Alex is goed opgebouwd in een slow burn. Vening weet deze tension ook heel beeldend te beschrijven, en ik zat echt te zwijmelen tijdens het lezen.
Want Roos vindt het moeilijk om haar hart open te stellen voor Alex. Ze worstelt met de gevolgen van haar vorige toxic relatie, maar ook met afwijken van het pad wat ze voor zichzelf voor ogen had. Als echte perfectionist had ze gedacht dat ze nu wel een paar dingen op orde zou hebben, en bovendien heeft ze ook een tikkende biologische klok. Deze factoren zijn met heel veel zorg beschreven in De eeuwige perfectionist. Al deze factoren zorgen voor een hele realistische worsteling, waarbij het spel van aantrekken en afstoten begint. Want ooo de chemie spát van de pagina’s af, maar wat heeft Roos het er moeilijk mee!
Met verwijzingen naar eerdere boeken is dit kleine universum wat Vening heeft geschreven een warm bad. Het is zo leuk om weer over Fiona en Iris te lezen. Ook de nieuwe personages stelen je hart, zoals Abel en Sali! Bovendien is De eeuwige perfectionist hartverwarmend en de karakterontwikkeling van Roos is heel realistisch beschreven. Heerlijke feelgood!
Deze recensie verscheen eerst op https://www.readalicious.nl/recensies... Dit boek heb ik ontvangen van de auteur in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.
Roos is er heilig van overtuigd dat je met hard werken alles kunt bereiken. Ze werkt als leerkracht op een basisschool, doet alles het liefste zelf omdat ze eigenlijk alleen maar op zichzelf durft te vertrouwen en ze moet haar leven weer opbouwen na een breuk terwijl haar biologische klok hard doortikt. Als ze een lijstje vol toekomstdromen dat ze als kind opstelde onder ogen krijgt en ze beseft dat ze daar vrijwel niets van kan afstrepen, gaat ze meteen fanatiek aan de slag met haar nieuwe strategie om gelukkig te worden: sporten, gezond eten, budgetteren, 3 dates per week, zo moet ze haar doelen wel kunnen behalen. Maar dan ontmoet ze Alex en krijgt ze gevoelens… het is alleen jammer dat hij véél te jong is. Ze mag hier niet aan toegeven, want ze moet haar plan volgen en hij kan toch nooit hetzelfde willen in het leven?
Roos is een interessant personage: haar doelgerichtheid en doorzettingsvermogen hebben haar veel gebracht, maar ze rekent het zichzelf ook aan als iets in haar leven niet perfect is en ze is haar hele leven al bang om te falen. Haar karakter is wat uitvergroot maar ook realistisch neergezet, met voor iedereen wel herkenbare elementen, en ze komt zichzelf hard tegen, moet nadenken over wat nu écht belangrijk is in het leven, afrekenen met oude overtuigingen, beter leren communiceren en inzien dat ook dat wat niet perfect is zo mooi kan zijn dat je het niet wilt missen.
Haar proces is soms wat frustrerend omdat ze lang in hetzelfde kringetje blijft ronddraaien en je wilt haar aansporen om naar haar hart in plaats van naar haar innerlijke commando en planner te luisteren en niet alles voor een ander in te vullen omdat diegene je best kan verrassen, zeker omdat Alex zo’n leuke man is: lief, zorgzaam, empathisch en openhartig, iemand die zijn eigen worstelingen heeft maar goed weet wat hij wil in het leven en haar ruimte geeft maar ook zijn grenzen bewaakt. Samen hebben ze heel wat uit te zoeken en gelukkig durven de vrienden van Roos haar de waarheid te vertellen, moedigen ze haar aan en staan ze klaar om haar op te rapen als ze struikelt.
In haar humoristische en lichtvoetige stijl zet Jade Vening weer een gelaagd, luchtig en liefdevol verhaal neer, vol originele omschrijvingen, heerlijke dynamiek, sterke dialogen, niet te ontkennen aantrekkingskracht, getwijfel, gênante momenten, ultieme liefdesverklaringen en uiteindelijk een mooie persoonlijke ontwikkeling, waardoor Roos haar eigen les in de liefde leert. Echt een fijn boek!
‘De eeuwige perfectionist’ is deel drie van de spicy feelgood-serie ‘Lessen in de liefde’ over de hechte vriendengroep van Fiona, Iris, Roos en Boaz. De eerste twee delen las ik met heel veel plezier en ik keek enorm uit naar het deel met Roos in de hoofdrol.
Roos is een rasechte perfectionist: streng voor zichzelf en extreem doelgericht. Als ze een lijst vindt met doelen die ze opstelde als elf-jarige, is ze zwaar teleurgesteld in zichzelf. Ze kan maar 1 item afstrepen. In plaats van bij de pakken neer te zitten, doet Roos wat ze altijd doet: een stappenplan maken om af te vinken, mouwen opstropen en gaan. Een heerlijk uitgangspunt voor een heerlijk boek. Zeker wat romantiek betreft, want ook die ideale man waar Roos het ideale huisje-boompje-beestje bestaan mee wil opbouwen staat op het afvinklijstje. Dan komt Alex om de hoek kijken: lief, leuk, gedreven en knap (met kuiltjes!), maar veel te jong. Niet ideaal. Of toch wel?
Jade levert een heerlijk boek af om bij weg te dromen. Waar deel twee van ‘Lessen in de liefde’ meer om de wat rauwere emoties draaide, is dit boek een stukje luchtiger maar minstens net zo zwijmelwaardig. Reken maar weer op droge one-liners, hilarische situaties, ontroerende liefdesbekentenissen, onvoorwaardelijke vriendschap en stomende spice-scenes. Aanrader!
Roooooooooos!!!! Je maakt me boos Roos is echt een eeuwige perfectionist! Ik wilde heel graag in het boek stappen, haar goed wakker schudden, en weer terug gaan. Roos maakt haar leven enorm zuur, door haar extreeeeeme koppigheid. Ze heeft een plan waar ze helemaal niet gelukkig van wordt en onderdrukt alles wat ze wel wil (want dat is niet volgens het plan).
Maar ondanks ik gillend gek werd is het ook wel herkenbaar op sommige vlakken. Roos was een heeeel interessant romance karakter. Goed geschreven, vol karakter, humor en heel heel heel veel paniek en angsten Alex was een 10/10. Ik kreeg heeel veel medelijden met hem, Roos heeft hem door een hele emotionele molen gehaald (een beetje te veel)
Ook heel leuk om updates te lezen over de karakters uit de eerdere boeken!!
Overall heel leuk, maar soms iets te herhalend en langdradig
Weer een leuk boek in de Lessen in Liefde serie! Ik denk dat deze misschien wel mijn minst favoriete is. Dit komt puur doordat ik niet zo'n fan ben van een age gap waarbij de man/jongen jonger is (wat overigens verder wel helemaal prima is). Alle drie de boeken waren in ieder geval heerlijk om weg te luisteren. Nn ben ik benieuwd, zou er nog een vierde komen genaamd "De Eeuwige Dromer" of iets dergelijks. Bijvoorbeeld het verhaal van Boaz die nu gaat reizen om zichzelf te vinden (en wellicht eindelijk de juiste partner?).
Daarnaast lijkt mij het uiteindelijk ook best leuk om bijvoorbeeld een spinoff van deze serie te hebben over bijvoorbeeld de broers en zusjes van de hoofdpersonages. In een van de laatste hoofdstukken flirtte het broertje van Iris en Roos met het zusje van Alex. Zouden die uiteindelijk ook nog wat met elkaar van doen krijgen? Zal de studie van Louisa wat worden, en zou het ooit nog goed komen tussen Alex en Louisa en hun ouders? Geen idee, ik ben benieuwd!
Soms kun je je hele leven voor je zien, en het helemaal plannen zoals jij zou willen dat het gaat. Roos heeft dit ook, alleen gaat haar leven momenteel even helemaal niet zo goed. Dus daar gaat ze verandering in brengen. Weer back on track zoals we dat zeggen.Totdat ze Alex ontmoet...
De verhaal opbouw ging voor mij sneller dan bij de andere twee boeken waardoor het al snel duidelijk was welke liefdesles Roos moest leren en met wie. Dit deed echter geen afbreuk aan het verhaal omdat de te leren les voor vele eentje is die we herkennen en dus ook wat er bij komt kijken als je hem uiteindelijk durft te leren.
Jade haar schrijfstijl zorgt voor echte karakters met wie je helemaal meeleeft.
Leuke afsluiter van deze serie. Al irriteerde ik me er wel een beetje aan dat ze continue wel/niet haar hart volgde. Ik snap waarom, aangezien ze een perfectionist is en haar hele leven had uitgestippeld. Maar ik vond het iets to much.
Dit verhaal was echt heerlijk om te schrijven. De chemie tussen Roos en de MMC, Roos’ koppigheid, zijn zorgzaamheid, maar ook de bijpersonages zijn weer geweldig - al zeg ik het zelf ☺️. De MMC heeft een aantal fijne huisgenoten die allemaal het hart op de tong dragen en natuurlijk, na-tuur-lijk, komen de stellen uit de eerste twee delen (Fiona en Pim en Iris en haar vriend) ook langs. O, en ik geef alvast een hint naar wie Boaz’ love interest wordt!
Veel plezier straks met Roos’ geploeter 😬.
- he falls first - age gap - forced proximity - workplace romance - slowburn - spice
Roos weet perfect wat ze wil in het leven en heeft alles al uitgestippeld. Zolang ze haar eigen plannen volgt om haar doelen na te streven, komt alles goed. Tot ze beseft dat haar dromen waar ze eigenlijk al sinds haar kindertijd naar verlangt, nog steeds niet af te vinken zijn. Ze besluit nog meer haar best te doen: gezonde voeding, sporten en bewust sparen. Nu alleen nog de perfecte man voor haar huisje, boompje, beestje. Ze begint fanatiek te daten, maar de ware is nog steeds niet aan haar gematched. En wat is dat toch met de enige man waar ze niet mee op date wil: Waarom is uitgerekend hij degene die haar hart doet smelten en haar buik doet kriebelen?
De eeuwige perfectionist past perfect bij de overige delen van de serie Lessen in de liefde. De cover matcht mooi, de titel is passend en het verhaal beantwoordt opnieuw aan de verwachtingen van een fijne feelgood. Het verhaal gaat deze keer over Roos, die intussen geen onbekende meer is. Toch kan dit boek perfect apart worden gelezen. Jade Vening schrijft opnieuw een humoristisch verhaal, waarbij ze zichzelf deze keer nog overtreft: de woordkeuzes en recht voor de raap taalgebruik zorgen op elke bladzijde voor een lach. Alleen haar grappige schrijfstijl is al een reden om dit boek te lezen. Het hoofdpersonage Roos wordt neergezet als een perfectionistisch iemand en dat plaatje klopt helemaal: de drang naar perfectie zit gedetailleerd verwerkt in gedachten, daden en keuzes die Roos maakt. Op het dwangmatige af raast dit personage door het leven. Deze uitwerking is echt zeer goed. Ook de gevolgen voor anderen worden geloofwaardig neergezet. Het verhaal kent ook een leuke opbouw en is niet altijd even voorspelbaar, wat fijn is. Alleen de houding van Alex kent een groot contrast tussen de omgang met zijn ouders en het geduld met Roos, wat niet altijd even logisch aanvoelde. Maar dat weegt absoluut niet op tegen de pluspunten van dit verhaal: leuke tropes, fijne personages, een beetje spice erbij, veel afwisseling,... En heb ik de geweldige humor al vermeld? Bovendien heeft Jade ook oog voor inclusie. De eeuwige perfectionist is een grote aanrader voor fans van feelgood, humor en romantiek. Jade Vening is intussen een begrip in de Nederlandstalige feelgoodwereld en een absolute mustread.
Dankjewel, Jade, dat ik alweer mocht deelnemen aan de blogtour. Ik heb genoten. Beoordeling: 4,5*
In dit deel volg je Roos. Tweelingzus van Iris, beste vriendin van Boaz en Fiona en een perfectionist in hart en nieren. Tijdens de verhuizing van haar zus, komt ze een lijstje tegen die ze samen met Iris opgesteld had toen ze een stuk jonger waren. Het pijnlijke besef komt ineens bij haar binnen nu ze op haar dertigste eigenlijk amper iets er vanaf kan strepen.
Voor alles heeft Roos wel een plan. Zo ook tijdens de verhuizing van haar zus Iris. Ze heeft flink haar best gedaan om schetsen te maken zodat tijdens het overhuizen alles netjes in de verhuiswagen past. Iets waar haar vrienden haar om uitlachen, maar de verhuizer vindt het eigenlijk wel een strak plan.
‘Denk je niet dat geluk juist in het loslaten van dingen zit, in plaats van je er wanhopig aan vastklampen?’
Ik wil nog zoveel meer vertellen, maar dan laat ik teveel los over het verhaal en dat zou ik zonde vinden van jouw leeservaring. Wat ik wel kan verklappen… de man in kwestie… die wil je hebben! Wat een goedzak is dat. Iets met het hart op de juiste plek.
‘Alles wat ik wil, is iemand die voor mij kiest.’
De tweestrijd van Roos kon ik begrijpen, alleen vond ik het jammer dat het erg lang uitgerekt werd. Ik bleef voor mijn gevoel constant op hetzelfde punt hangen en dat had voor mij minder gemogen.
‘Soms moet je je even laten meevoeren met de stroom, anders raak je uitgeput en ga je koppie onder.’
Voor nu is dit het laatste deel in de serie, maar in september komt deel 4 uit: de eeuwige twijfelaar. Ik kan niet wachten op Boaz zijn verhaal!
Vandaag las ik ‘De eeuwige Perfectionist’ van Jade. Elke keer verbaasd ze mij weer. Elke keer is een volgend boek nog beter, nog grappiger en ook deze keer heb ik weer gierend op de bank zitten lachen. Wat heb ik genoten van Roos haar struggles en perfectionisme. Raak hoe je dingen beschrijft en mooi hoe ieder karakter diepgang en laagjes krijgt ook al zijn ze maar bijpersonages!
Je voelt de spanning tussen Alex en Roos uit de bladzijdes komen. Lekkere een paar spicy 🌶️ scenes ook. Dat doet een mens goed. Chapeau! Fijn dat de hele gang ook weer van de partij was en lief dat je mijn favoriete personage van deze serie, Boaz, al een klein tipje van de sluier hebt laten oplichten over zijn komende verhaal. Want daar kijk ik nu wel heel erg naar uit. Zo erg dat ik er bijna niet van kan slapen! Of zou dat komen door de gedachte aan 🌶️scenes tussen Boaz en….. ja wie eigenlijk. Goed ik wil eigenlijk zeggen lees deze feelgood en vooral lees ook ‘De eeuwige Jazegger en Neezegger. Wat een heerlijk vermaak. Dank dank dank.
We doen eens gek ik geef 4,5 sterren want die 5 hoop ik aan Boaz'verhaal te doneren😘
Wat een heerlijk boek. De eeuwige perfectionist is grappig, scherp en bovenal pijnlijk herkenbaar. Soms las ik een stukje en dacht alleen maar: dit ben ik. Jade Vening weet precies te raken hoe het is om altijd alles perfect te willen doen, en tegelijkertijd door je eigen hoofd in de weg te worden gezeten.
Ik heb regelmatig hardop gelachen, ook al was het soms een soort ‘auw-lach’ van herkenning. En ja, de gymkast komt ook nog even voorbij, wat een mooie knipoog naar het eerste deel is.
De personages zijn stuk voor stuk leuk en goed uitgewerkt. Het is verfrissend dat het leeftijdsverschil in de relatie dit keer eens andersom is. En Alex! Wat een onwijs lieve kerel. Echt een personage waar je meteen sympathie voor hebt, en waarvan je stiekem hoopt dat hij in het echt zou bestaan.
Voor mij was dit boek niet alleen leuk om te lezen, maar ook geruststellend. Het laat zien dat ik niet de enige ben die zo denkt en voelt. En dat het soms ook oké is om gewoon even te lachen om je eigen perfectionisme.
Een aanrader, zeker als je jezelf soms ook nét iets te serieus neemt.
Roos heeft overal lijstjes voor, doet alles volgens de regels en staat voor iedereen klaar. Toch is ze niet gelukkig en dat gevoel wordt versterkt als ze het lijstje met toekomstdromen vindt wat ze als kind gemaakt heeft. Ze zet alles op alles om die dromen zo snel mogelijk af te kunnen vinken. In de tussentijd krijgt Roos gevoelens voor iemand voor we ze dat absoluut niet wil. Ze zit behoorlijk met zichzelf in de knoop, ziet de mensen om haar heen verder gaan en samen nieuwe toekomstdromen maken terwijl zij zelf (voor haar gevoel) stil staat. Haar vorige relatie heeft een behoorlijke impact gemaakt op hoe ze naar zichzelf en naar relaties kijkt. Ze weet nu "precies" wat ze wil en gaat daar volledig voor, maar degene voor wie ze gevoelens krijgt past niet in haar perfecte plaatje. Wat doe je als je hoofd het ene wil, maar je hart iets anders?
Ik heb ook dit boek weer met veel plezier gelezen. Jade's schrijfstijl is humoristisch en realistisch, maar altijd met aandacht voor de ontwikkeling die de personages doormaken. Ik heb de andere boeken in de Lessen in de Liefde serie ook gelezen en het is ontzettend leuk om die personages voorbij te zien komen in Roos' verhaal. De les die Roos moet leren is er één die veel vrouwen herkennen. Ik ben inmiddels een stukje ouder en heb het dertigers dilemma ver achter me gelaten maar herken wel punten uit Roos' dilemma's. Ik weet nu, en geloof daar ook heilig in, dat hoeveel plannen je ook maakt het leven zich niet laat plannen. Die les leert Roos ook en als ze er eenmaal aan toegeeft vallen de puzzelstukjes op hun plek.
Mijn favoriete personage was natuurlijk mijn naamgenoot, zo wijs op zo'n jonge leeftijd 🧕 Het verhaal van Iris is nog steeds mijn favoriet, maar ik ben heel blij dat ook Roos haar les geleerd heeft.
Dit deel van de serie pakte me duidelijk minder. Hoewel het thema van perfectionisme herkenbaar is, had ik toch moeite me te verbinden met de hoofdpersoon en vond ik haar de minst sympathieke tot nu toe. Het verhaal bleef hangen op het leeftijdsverschil en het wel/niet/wel/niet samen zijn, en bleef daarmee wat aan de oppervlakte. Jammer, want in het vorige boek vond ik de psychologische thema's juist sterk uitgewerkt. Ik had toch ook moeite met hoe makkelijk ze met haar (ze zegt gelijkwaardig maar toch deels ondergeschikte) jonge collega gaat, voor iemand die de lat zó hoog legt, is het weinig professioneel. Alex' familie was voor mij ook een tikkie too much. Ik ga zeker het volgende deel alsnog lezen want deze schrijfster heeft me eerder absoluut verrast en vermaakt, maar helaas was dit deel het niet voor mij.
4,5 ⭐️ Dit was weer een fantastisch boek. Echt genoten van de strubbelingen die Roos mee maakt en de worsteling met haar gevoelens. Zo'n fijne schrijfstijl. Zo benieuwd naar het verhaal van Boaz!
Heerlijk nieuw deel in deze serie (die je ook los van elkaar kan lezen). Een verhaal waar een ieder die wat heeft meegemaakt in de liefde wel iets van herkenning in zal vinden. Een fijne pageturner 💕.