What do you think?
Rate this book
సాయంకాలమైంది [Saayankaalamaindi]
- GenresFiction
319 pages, Paperback
First published January 1, 2001
65 people are currently reading
770 people want to read
About the author
Gollapudi Maruthi Rao
14 books63 followersGollapudi Maruti Rao is an Indian film actor, theatre actor, screenwriter, dramatist, playwright, and dialogue writer known for his works in Telugu Cinema, Theatre arts and Telugu Literature. He has acted in over 230 Telugu films. His noted literary works and plays, like Rendu Rellu Aaru, Patita, Karuninchani Devatalu, Mahanatudu, Kaalam Venakku Tirigindi, Aasayaalaku Sankellu, have won numerous State Awards.
He was a member of the Script Scrutiny Committee of National Film Development Corporation and served as a Jury Member at International Film Festival of India for Indian Panorama section in 1996. He is known for scripting landmark films like Doctor Chakravarthy, Tharangini, Samsaram Chadharangam, Kallu etc. He has garnered six Andhra Pradesh State Nandi Awards.In 1997, He has established the Gollapudi Srinivas Memorial Foundation, which presents the Gollapudi National Award, for the best first film of a director in Indian cinema.
Rao was also known for his works in All India Radio and Journalism, for over two decades. His play was included in the Master of Arts (Telugu literature) curriculum of Osmania University. This work was translated into all Indian languages by the National Book Trust, under the Aadaan Pradaan programme. The work was remade into a Telugu film in 1988 which won the Nandi Award for the Best Story in 1989. His 1975 play Kallu, was also remade into a Telugu film Kallu, which has also garnered Nandi Award for Best Feature Film. His play Oka Chettu – Rende Puvvulu was purchased by the Song and Drama Division, Ministry of Information and Broadcasting for popular exhibition.
Early life:
Maruti Rao was born in a Telugu speaking family on 14 April 1939, in Vizianagaram, Andhra Pradesh, India and graduated from Andhra University, Visakhapatnam, Andhra Pradesh in 1959 specializing in Mathematical Physics.
Literary activity:
Maruti Rao has written and published several plays (9), playlets (18), novels (12), story volumes (4), essays (2), children's stories (3). He wrote a weekly column, "Jeevana Kaalam" (The Living Times), a kaleidoscopic study of contemporary social and political issues for over 24 years. It was a very popular feature in one of the largest circulated Telugu dailies of Andhra Pradesh, Andhra Jyothy, and the feature continued to appear in Vaartha (Daily). His column with an audio reading (his voice) is presented, in an internet magazine Koumudi.
His autobiography Amma Kadupu Challaga, a 550-page compendium of his memoirs was released in India, USA and Australia.[18] A travelogue Tanzania Teerthayatra was published by Koumudi in the USA in 2008 in its collection. It is based on 15-day safari with his friend Ganti Prasada Rao in the major national parks and historical places in Tanzania. The novel Pidikedu Aakaasham was released as an audio publication on 16 February 2009 while conferring the Lifetime Achievement Award by the Vanguri Foundation in Hyderabad.
A volume of essays on theatre, Telugu Nataka Rangam, was prescribed as a textbook for the Department of Theatre Arts, Andhra University, Visakhapatnam (1967). He has published two research articles appeared in Andhra Vignana Sarvaswam (Telugu Encyclopedia) 11th volume: "History of the development in 'Thought' and 'Technique' of Telugu Play-writing" and "Amateur Theatre – its origin and growth in relation to the World Amateur Theatre movement.His Telugu play Vandemaataram, the first one in Telugu about the Sino-Indian War, was published by Andhra Pradesh State Information & Public Relations Department, (1963).
He was a member of the Script Scrutiny Committee of National Film Development Corporation and served as a Jury Member at International Film Festival of India for Indian Panorama section in 1996. He is known for scripting landmark films like Doctor Chakravarthy, Tharangini, Samsaram Chadharangam, Kallu etc. He has garnered six Andhra Pradesh State Nandi Awards.In 1997, He has established the Gollapudi Srinivas Memorial Foundation, which presents the Gollapudi National Award, for the best first film of a director in Indian cinema.
Rao was also known for his works in All India Radio and Journalism, for over two decades. His play was included in the Master of Arts (Telugu literature) curriculum of Osmania University. This work was translated into all Indian languages by the National Book Trust, under the Aadaan Pradaan programme. The work was remade into a Telugu film in 1988 which won the Nandi Award for the Best Story in 1989. His 1975 play Kallu, was also remade into a Telugu film Kallu, which has also garnered Nandi Award for Best Feature Film. His play Oka Chettu – Rende Puvvulu was purchased by the Song and Drama Division, Ministry of Information and Broadcasting for popular exhibition.
Early life:
Maruti Rao was born in a Telugu speaking family on 14 April 1939, in Vizianagaram, Andhra Pradesh, India and graduated from Andhra University, Visakhapatnam, Andhra Pradesh in 1959 specializing in Mathematical Physics.
Literary activity:
Maruti Rao has written and published several plays (9), playlets (18), novels (12), story volumes (4), essays (2), children's stories (3). He wrote a weekly column, "Jeevana Kaalam" (The Living Times), a kaleidoscopic study of contemporary social and political issues for over 24 years. It was a very popular feature in one of the largest circulated Telugu dailies of Andhra Pradesh, Andhra Jyothy, and the feature continued to appear in Vaartha (Daily). His column with an audio reading (his voice) is presented, in an internet magazine Koumudi.
His autobiography Amma Kadupu Challaga, a 550-page compendium of his memoirs was released in India, USA and Australia.[18] A travelogue Tanzania Teerthayatra was published by Koumudi in the USA in 2008 in its collection. It is based on 15-day safari with his friend Ganti Prasada Rao in the major national parks and historical places in Tanzania. The novel Pidikedu Aakaasham was released as an audio publication on 16 February 2009 while conferring the Lifetime Achievement Award by the Vanguri Foundation in Hyderabad.
A volume of essays on theatre, Telugu Nataka Rangam, was prescribed as a textbook for the Department of Theatre Arts, Andhra University, Visakhapatnam (1967). He has published two research articles appeared in Andhra Vignana Sarvaswam (Telugu Encyclopedia) 11th volume: "History of the development in 'Thought' and 'Technique' of Telugu Play-writing" and "Amateur Theatre – its origin and growth in relation to the World Amateur Theatre movement.His Telugu play Vandemaataram, the first one in Telugu about the Sino-Indian War, was published by Andhra Pradesh State Information & Public Relations Department, (1963).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
December 8, 2016
తెలుగులో చాలా గొప్ప సాహిత్యం ఉందని విన్నాను. వాటిల్లో చాలా తక్కువ వాటి గురించి తెలుసు. ఆ తెలిసిన చిన్న జాబితాలో కూడా కొన్నే చదివాను- చలం మైదానం, శ్రీశ్రీ మహాప్రస్థానం, శ్రీ రమణ మిధునం. ఇప్పుడు ఆ జాబితాలో గొల్లపూడి మారుతీరావు గారి సాయంకాలమైంది ని జోడిస్తున్నాను. ఈ పుస్తకానికి సాహితీ విమర్శ చేసేంత స్థాయి నాకు లేదు; అయినా ఈ గొప్ప రచన గురించి కొందరికైనా చెప్పాలన్న తాపత్రయం ఉంది. అందుకేనేమో పుస్తకం చదువుతున్నప్పుడు కూడా ఉన్న అనేక extraordinary snippets లో కొన్నిటికి ఎంత చలించిపోయానంటే చాలా మందికి ఆ screenshots పంపాను. చదువు నీకు చాలా నచ్చుతుంది అని అమ్మ అన్నప్పుడు దాని ప్రభావం నా మీద ఇంత ఉంటుందని నేను ఊహించలేదు. థాంక్యూ మా.
కథ దేని గురించి- శ్రీ వైష్ణవ సాంప్రదాయం లో పరమ నిష్ఠా గరిశ్ఠులైన ఒక పురోహితుల కుటుంబం నేపధ్యం. అందులో సుభద్రాచార్యులు అనే ఒక మహానుభవుడు. ఆయన తన తరంలో చూసిన మార్పులు- అలవాట్లల్లో, సాంప్రదాయాల్ని పాఠించే తీరులో, సమాజంలో, కుటుంబీకుల మధ్య బాంధవ్యాలలో. దీని చుట్టూ ఒక అద్భుతమైన కథని అల్లారు గొల్లపూడి గారు. సుభద్రాచార్యుల గారి జీవితాన్ని పీఠం గా చేసుకొని చాలా విషయాల మీద సాంఘిక వ్యాఖ్యానం చేసారు. హిందూ తత్వజ్ఞానం గురించి చర్చించారు, అమెరికా వలసల కి అద్దం పట్టారు, తల్లితండ్రుల-పిల్లల అనుబంధాల fabricని దగ్గర నుండి చూపారు, సాయం గురించి మాట్లాడరు, గొప్పవాడెప్పుడూ మంచివాడవ్వాల్సిన అవసరం లేదని చెప్పకుండానే తెలియజేసారు. అంతమైపోతున్న సాంప్రదాయ ఆచారాల నిర్వహణ కళ్ళకట్టినటు చూపించారు.
వీటన్నింటి గురించి ప్రస్తావించటం ఒక ఎత్తు- ఇది ఆయన మేధా సంపత్తికి తార్కాణం. కానీ ఆ విషయాలన్నీ ఇంత మంచి కథలో ఇంత అందంగా అల్లటం చాలా మంది తరం కాదు. గొల్లపూడి వారి వచనం కైంకర్యాం చేసిన వేడి వేడి చక్కెరపొంగలి లాంటిది- రుచి అమోఘం, తన్మయత్వం నిశ్చితం. ఎన్నో పాత్రలు, ప్రతీ పాత్రకీ ఒక అనన్యత. రెండే వ్యాఖ్యాల్లో పాత్రని కళ్ళకట్టినట్టు చూపిస్తారు. ప్రతి మనిషీ వాడి వాడి మనస్తత్వం బట్టి, కర్మ ఫలాల బట్టి జీవితం నడిపిస్తాడు. అది నిజం, అదే నిజం- మంచి చెడులు నిర్ణయించటానికి మనమెవరం. ఆయన రచనలో judgement ఉండదు, sympathy ఉంటుంది- అదొక benign realism.
మారుతీరావు గారి మీద నాకున్న ఒకే ఒక చిన్న అభియోగం ఆయన అకస్మాత్ authorial intervention. కథ మధ్యలో ఆయన వృత్తాంతాన్ని తెంపుతూ ఒక పేరా మన ప్రస్తుత జీవనశైలి మీద చిన్న aside లాగా రాస్తారు. ఈ కథ ముందు సీరియల్ గా ప్రచురింపబడినందుకేమో అప్పట్లో ఇది అంత కొట్టొచినట్టు కనబడుందదు కానీ పుస్తక రూపంలో సరిగ్గా ఇమడలేదు. అయినా ఏదో పితూరి చెప్పాలని చెప్తున్నాను కానీ ఇది పున్నమి చంద్రుడిలో మచ్చలు చూపటం లాంటిది. అది మనలోని లోపాలకు అభివ్యక్తం మాత్రమే.
ఈ పుస్తకం గురించి నేను చెప్పేదంతా superficial. కుండలో చంద్రుడి ప్రతింబింబం చూపినట్టు. నాలాంటి న్యూస్పేపర్ చదివే అత్తెసరి గాడికే అర్థం అయ్యిందంటే ఎవరైనా చదవచ్చు. మీరే చదవండి- మీలో వొచ్చే మార్పు కి మీరే సాక్ష్యం.
కథ దేని గురించి- శ్రీ వైష్ణవ సాంప్రదాయం లో పరమ నిష్ఠా గరిశ్ఠులైన ఒక పురోహితుల కుటుంబం నేపధ్యం. అందులో సుభద్రాచార్యులు అనే ఒక మహానుభవుడు. ఆయన తన తరంలో చూసిన మార్పులు- అలవాట్లల్లో, సాంప్రదాయాల్ని పాఠించే తీరులో, సమాజంలో, కుటుంబీకుల మధ్య బాంధవ్యాలలో. దీని చుట్టూ ఒక అద్భుతమైన కథని అల్లారు గొల్లపూడి గారు. సుభద్రాచార్యుల గారి జీవితాన్ని పీఠం గా చేసుకొని చాలా విషయాల మీద సాంఘిక వ్యాఖ్యానం చేసారు. హిందూ తత్వజ్ఞానం గురించి చర్చించారు, అమెరికా వలసల కి అద్దం పట్టారు, తల్లితండ్రుల-పిల్లల అనుబంధాల fabricని దగ్గర నుండి చూపారు, సాయం గురించి మాట్లాడరు, గొప్పవాడెప్పుడూ మంచివాడవ్వాల్సిన అవసరం లేదని చెప్పకుండానే తెలియజేసారు. అంతమైపోతున్న సాంప్రదాయ ఆచారాల నిర్వహణ కళ్ళకట్టినటు చూపించారు.
వీటన్నింటి గురించి ప్రస్తావించటం ఒక ఎత్తు- ఇది ఆయన మేధా సంపత్తికి తార్కాణం. కానీ ఆ విషయాలన్నీ ఇంత మంచి కథలో ఇంత అందంగా అల్లటం చాలా మంది తరం కాదు. గొల్లపూడి వారి వచనం కైంకర్యాం చేసిన వేడి వేడి చక్కెరపొంగలి లాంటిది- రుచి అమోఘం, తన్మయత్వం నిశ్చితం. ఎన్నో పాత్రలు, ప్రతీ పాత్రకీ ఒక అనన్యత. రెండే వ్యాఖ్యాల్లో పాత్రని కళ్ళకట్టినట్టు చూపిస్తారు. ప్రతి మనిషీ వాడి వాడి మనస్తత్వం బట్టి, కర్మ ఫలాల బట్టి జీవితం నడిపిస్తాడు. అది నిజం, అదే నిజం- మంచి చెడులు నిర్ణయించటానికి మనమెవరం. ఆయన రచనలో judgement ఉండదు, sympathy ఉంటుంది- అదొక benign realism.
మారుతీరావు గారి మీద నాకున్న ఒకే ఒక చిన్న అభియోగం ఆయన అకస్మాత్ authorial intervention. కథ మధ్యలో ఆయన వృత్తాంతాన్ని తెంపుతూ ఒక పేరా మన ప్రస్తుత జీవనశైలి మీద చిన్న aside లాగా రాస్తారు. ఈ కథ ముందు సీరియల్ గా ప్రచురింపబడినందుకేమో అప్పట్లో ఇది అంత కొట్టొచినట్టు కనబడుందదు కానీ పుస్తక రూపంలో సరిగ్గా ఇమడలేదు. అయినా ఏదో పితూరి చెప్పాలని చెప్తున్నాను కానీ ఇది పున్నమి చంద్రుడిలో మచ్చలు చూపటం లాంటిది. అది మనలోని లోపాలకు అభివ్యక్తం మాత్రమే.
ఈ పుస్తకం గురించి నేను చెప్పేదంతా superficial. కుండలో చంద్రుడి ప్రతింబింబం చూపినట్టు. నాలాంటి న్యూస్పేపర్ చదివే అత్తెసరి గాడికే అర్థం అయ్యిందంటే ఎవరైనా చదవచ్చు. మీరే చదవండి- మీలో వొచ్చే మార్పు కి మీరే సాక్ష్యం.
April 20, 2020
A review on this book would be a huge task. I'm still struck in the world of Padmanabham.
I will try to write a review sometime later.
I will try to write a review sometime later.
August 23, 2022
కొన్ని పుస్తకాలు చదివితే మనసుకు ఆనందాన్ని, హాయిని ఇస్తాయి, కొన్ని ఆలోచనల్ని ఇస్తాయి,మరికొన్ని అదృతతో మనసుని బరువుగా చేస్తాయి. కానీ ఇలా అన్ని ఎమోషన్స్ ని చదువుతున్నంత సేపూ వచ్చేలా చేసే పుస్తకాలు చాలా తక్కువ ఉంటాయి.. అలాంటి పుస్తకాల్లో నేను చదివిన వరకు మొదటిది కళ్యాణరావు గారు రాసిన "అంటరాని వసంతం" ఐతే రెండవది గొల్లపూడి మారుతీరావు గారు రాసిన " సాయకాలమైంది" పుస్తకం.
గొల్లపూడి గారి రచన శైలి గురించి, ఆయన సృష్టించిన పాత్రల గురించి రాయడం కానీ, వాటి గురించి చర్చించడం మొదలుపెడితే అదో పెద్ద చర్చకి, ఉపన్యాసాన్ని శ్రీకారం అవుతుంది.. కాబట్టి ఆ ప్రయత్నం నేను చెయ్యాలి అనుకోవట్లేదు.కానీ తెలుగు సాహత్యరంగంలో అప్పటి సంప్రదాయ ఆలోచనలకి, ఇప్పటి ఆధునిక ఆలోచనలకి వారధిగా మారుతీరావు గారి రచనలు ఉన్నాయి అనిపించింది.
పుట్టిన బిడ్డకు రెక్కలు వచ్చిన తర్వాత తన మానాన వాళ్ళని వదిలేయాలి అని ఆలోచించే నేటి తరం, ఎక్కడి వెళ్లిన కన్న తల్లితండ్రుల రుణం తీర్చుకోవాలి అని చెప్పే సంప్రదాయ తరం కి మధ్య సంఘర్షణే "సాయకాలమైంది" నవల ముఖ్య సంఘర్షణ. ఈ సంఘర్షణ కారణంగా ఒక ఊరు అంతా ఎలా react అయ్యింది అనేది కథ.. కానీ మారుతీరావు గారి రచన శైలితో చాలా ఆసక్తిగా, ప్రతి పాత్ర తను చేసిన పనికి కారణం చాలా అద్భుతంగా సమాధానం చెప్తారు..
ఇంతకీ ఆ సంఘర్షణకి సమాధానం ఏంటి?? రెక్కలు కట్టుకుని వెళ్లిపోవాలా? లేదా రుణం తీర్చుకోవడం కోసం వాళ్ళని అంటిపెట్టుకొని ఉండాలా?? అనే ప్రశ్నకు సమాధానం " సాయకాలమైంది" చదివి మనకి మనమే తెలుసుకోవాలి ( లేదా మన మనసుకు నచ్చిన సమాధానం చెప్పుకొని సంతృప్తి పడాలి).
మళ్ళీ మళ్ళీ చదివే పుస్తకాల్లో ఈ పుస్తకం తప్పకుండా ఉంటుంది నా లిస్టులో.
గొల్లపూడి గారి రచన శైలి గురించి, ఆయన సృష్టించిన పాత్రల గురించి రాయడం కానీ, వాటి గురించి చర్చించడం మొదలుపెడితే అదో పెద్ద చర్చకి, ఉపన్యాసాన్ని శ్రీకారం అవుతుంది.. కాబట్టి ఆ ప్రయత్నం నేను చెయ్యాలి అనుకోవట్లేదు.కానీ తెలుగు సాహత్యరంగంలో అప్పటి సంప్రదాయ ఆలోచనలకి, ఇప్పటి ఆధునిక ఆలోచనలకి వారధిగా మారుతీరావు గారి రచనలు ఉన్నాయి అనిపించింది.
పుట్టిన బిడ్డకు రెక్కలు వచ్చిన తర్వాత తన మానాన వాళ్ళని వదిలేయాలి అని ఆలోచించే నేటి తరం, ఎక్కడి వెళ్లిన కన్న తల్లితండ్రుల రుణం తీర్చుకోవాలి అని చెప్పే సంప్రదాయ తరం కి మధ్య సంఘర్షణే "సాయకాలమైంది" నవల ముఖ్య సంఘర్షణ. ఈ సంఘర్షణ కారణంగా ఒక ఊరు అంతా ఎలా react అయ్యింది అనేది కథ.. కానీ మారుతీరావు గారి రచన శైలితో చాలా ఆసక్తిగా, ప్రతి పాత్ర తను చేసిన పనికి కారణం చాలా అద్భుతంగా సమాధానం చెప్తారు..
ఇంతకీ ఆ సంఘర్షణకి సమాధానం ఏంటి?? రెక్కలు కట్టుకుని వెళ్లిపోవాలా? లేదా రుణం తీర్చుకోవడం కోసం వాళ్ళని అంటిపెట్టుకొని ఉండాలా?? అనే ప్రశ్నకు సమాధానం " సాయకాలమైంది" చదివి మనకి మనమే తెలుసుకోవాలి ( లేదా మన మనసుకు నచ్చిన సమాధానం చెప్పుకొని సంతృప్తి పడాలి).
మళ్ళీ మళ్ళీ చదివే పుస్తకాల్లో ఈ పుస్తకం తప్పకుండా ఉంటుంది నా లిస్టులో.
June 10, 2019
భౌతికంగా మనుష్యులమంతా కాలానికి నిబద్దులం. మనది త్రిమితీయ (3-Dimensional) జగతి.
ప్రక్రియ ఏదైనా రాసేవాళ్ళు త్రి కాలాల్లో ఒక కాలం లోని ఒకానొక పరిమిత భాగాన్ని, పాత్రల దృక్కోణాల్లో తమ మాటల కూర్పులో పాఠకులకు అందిస్తారు. ఒక వాక్యం లో చెప్పగలిగిన దానికి ఒక కథని వృధా చెయ్యొచ్చు. ఒక్క వాక్యం లో ఒక కథనే చెప్పొచ్చు. రాసేదాకా లాక్కెళ్లిన ప్రేరణా బలం వెనకున్న భావ ఘాడత, ఔచిత్యం ఇంకా నిశ్చయాల నిగూఢత ఆ రాత పట్టుకోగల కాల పరిధి ని నిర్ధారిస్తుంది. ఈ కాల పరిమితిని కొన్ని రచనలు ఆక్షేపిస్తాయి. ఆ రాతలు మనకు లోబడని నాల్గవ పరిణామం ఐన కాలాన్ని ఛేదిస్తాయి. కొన్ని తరతరాలు నిలిస్తే, ఇంకొన్ని యుగ సంధుల్ని సైతం తమలో బంధిస్తాయి. ప్రళయాన్ని దాటి మనగల్గితే కల్పాంతాలు దాటి మనుష్య మనుగడ కి కాగడా లు కూడా పడతాయి. నేటి ప్రాపంచిక స్వభావం మానవత్వం మరిచిపోయిన వాళ్ళని కూడా మాటలతో మార్చుకోగలమని మభ్య పడుతూ ఉంది. వ్యాపించగల పుండు ను గాటు పెట్టైనా తీయటం, దేహానికి హానికరం కాదు, వైద్యం. ప్రాణాలమీదకు తెచ్చుకునేలా ఉంటె పిల్లలకి దెబ్బ వేసైనా గుర్తుండేలా చెప్పటం, బాల్యం పట్ల కాఠిన్యం కాదు, ఇంగితం. జిజ్ఞాసులైన పాఠకుల కోసం రాసేవారు అలాంటి పెద్దలు, వైద్యులు అయ్యుండాలి. మారుతీరావు గార్ని నేను పొగడడంలేదు. భాషేతర బంధుత్వం నాకు ఆయనతో లేదు. కానీ అదే భాషలో ఇదో పుస్తకం రాసి ఆయన అఖిలాంధ్రులకి ఆప్తుడయ్యాడు. ఒక సుదీర్ఘ సంధి కాలానికి నాంది లాంటి నేపధ్యాన్ని మొత్తం కొన్ని పాత్రలతో, ఇంకొన్ని పదాలలో స్వల్ప నిడివి గల సంధ్యాకాలమంత కుదించి మనకందించారు.
ఈ రచనా గమనం ఆరోహణ లాగ మొదలవుతుంది. గట్లు, గుంతల లాంటి పాత్రలు ఒక్కక్కటే దాటుతూంటే శిఖరాగ్రాన రేచకుడి తరవాత ఇహ వెనక్కి అదే పాత్రల మీదుగా అవరోహణ క్రమంగా మొదటికొస్తాం.
ప్రక్రియ ఏదైనా రాసేవాళ్ళు త్రి కాలాల్లో ఒక కాలం లోని ఒకానొక పరిమిత భాగాన్ని, పాత్రల దృక్కోణాల్లో తమ మాటల కూర్పులో పాఠకులకు అందిస్తారు. ఒక వాక్యం లో చెప్పగలిగిన దానికి ఒక కథని వృధా చెయ్యొచ్చు. ఒక్క వాక్యం లో ఒక కథనే చెప్పొచ్చు. రాసేదాకా లాక్కెళ్లిన ప్రేరణా బలం వెనకున్న భావ ఘాడత, ఔచిత్యం ఇంకా నిశ్చయాల నిగూఢత ఆ రాత పట్టుకోగల కాల పరిధి ని నిర్ధారిస్తుంది. ఈ కాల పరిమితిని కొన్ని రచనలు ఆక్షేపిస్తాయి. ఆ రాతలు మనకు లోబడని నాల్గవ పరిణామం ఐన కాలాన్ని ఛేదిస్తాయి. కొన్ని తరతరాలు నిలిస్తే, ఇంకొన్ని యుగ సంధుల్ని సైతం తమలో బంధిస్తాయి. ప్రళయాన్ని దాటి మనగల్గితే కల్పాంతాలు దాటి మనుష్య మనుగడ కి కాగడా లు కూడా పడతాయి. నేటి ప్రాపంచిక స్వభావం మానవత్వం మరిచిపోయిన వాళ్ళని కూడా మాటలతో మార్చుకోగలమని మభ్య పడుతూ ఉంది. వ్యాపించగల పుండు ను గాటు పెట్టైనా తీయటం, దేహానికి హానికరం కాదు, వైద్యం. ప్రాణాలమీదకు తెచ్చుకునేలా ఉంటె పిల్లలకి దెబ్బ వేసైనా గుర్తుండేలా చెప్పటం, బాల్యం పట్ల కాఠిన్యం కాదు, ఇంగితం. జిజ్ఞాసులైన పాఠకుల కోసం రాసేవారు అలాంటి పెద్దలు, వైద్యులు అయ్యుండాలి. మారుతీరావు గార్ని నేను పొగడడంలేదు. భాషేతర బంధుత్వం నాకు ఆయనతో లేదు. కానీ అదే భాషలో ఇదో పుస్తకం రాసి ఆయన అఖిలాంధ్రులకి ఆప్తుడయ్యాడు. ఒక సుదీర్ఘ సంధి కాలానికి నాంది లాంటి నేపధ్యాన్ని మొత్తం కొన్ని పాత్రలతో, ఇంకొన్ని పదాలలో స్వల్ప నిడివి గల సంధ్యాకాలమంత కుదించి మనకందించారు.
ఈ రచనా గమనం ఆరోహణ లాగ మొదలవుతుంది. గట్లు, గుంతల లాంటి పాత్రలు ఒక్కక్కటే దాటుతూంటే శిఖరాగ్రాన రేచకుడి తరవాత ఇహ వెనక్కి అదే పాత్రల మీదుగా అవరోహణ క్రమంగా మొదటికొస్తాం.
January 13, 2022
ఈరోజు గొల్లపూడి వారి సాయంకాలమైంది పుస్తకం చదవటం జరిగింది. ఈ మధ్యకాలంలో ఇంతగా కదిలించిన పుస్తకం ఇదే. ఒక హరిజనుడిని చూసినందుకు స్వగ్రామం మారి వేరే వూరికి వలస వెళ్ళిన బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో తర్వాత తరాలలో ఎలా మార్పులు వచ్చాయో చెప్పిన విధానం అద్భుతం. సుభద్రాచార్యులు - వరదమ్మ గార్ల అంతిమ రోజుల్లో కొడుకు కూతురి కోసం పడ్డ తాపత్రయం.. ముఖ్యంగా వరదమ్మ గారు కొడుకు పెళ్లి నాటి పట్టు పంచె మరియు సిల్కు లాల్చీ ధరించి చనిపోవటం నన్ను గగుర్పాటుకి గురిచేసి కన్నీరు పెట్టించింది.
ఎన్నో ఉదాత్తమైన పాత్రలు.. వారి మనస్తత్వాలు..!! ఎంతగానో కదిలించిన నవల ఇది. గొల్లపూడి వారికి సహస్రకోటి ప్రణామాలు..!!
ఎన్నో ఉదాత్తమైన పాత్రలు.. వారి మనస్తత్వాలు..!! ఎంతగానో కదిలించిన నవల ఇది. గొల్లపూడి వారికి సహస్రకోటి ప్రణామాలు..!!
October 17, 2022
గొల్లపూడి మారుతీరావు గారు వ్రాసిన పుస్తకం చదవడం ఇదే మొదటిసారి నాకు. మళ్లీ, మళ్లీ చదవాలని అనిపించే రచన సాయంకాలమైంది.ఈ మధ్యనే ఎక్కడో పుస్తకం రివ్యూ చదివి కొనుక్కున్నాను. పుస్తకం చదవడం మొదలెట్టిన దగ్గరనుంచి పూర్తి అయ్యేవరకు కళ్ళు వర్షిస్తునే వున్నాయి. ఈ పుస్తకం చదవడం నా అదృష్టం.ఒక వరం.ఒక విధంగా నన్ను ధన్యుడిని చేసింది. ఎవరికయినా ఆనందంగా, బహుమానంగా ఇవ్వగలిగే ఒక మంచి పుస్తకం, గొల్లాపుడి మారుతీరావు గారి సాయంకాలమైంది.
February 21, 2018
ఓ మంచి పుస్తకం. చదివిననంతసేపు ప్రతి పాత్ర మీద గౌరవ, సానుభూతి కలిగేలా సాగింది.
September 8, 2020
A treasure trove that also helped me comprehend many possible changes in mindset throughout the lifetime of my beloved late grandmother and her generation. Fantastic!
March 14, 2020
Writing a review of this book is a big venture. I can't do it. I just place my experiences and emotions.
Initially, getting into this book takes a bit time and effort. సముద్రం అలలు మనల్ని బయటకు తోసినట్టు. Once we cross that no entry zone, that internal current will take us to the destiny without our will, effort and intervention.
Basing on the life story of one person, the writer very efficiently and effectively portrayed various life styles, personalities, strata of society, understanding of life and linked, detached and compared various segments of globe.
Coming out of the environment, flow after reading the book required lot of effort and time each and every time. The writer's efforts, research and his writing skills are marvelous and the book is one of the gems from his pen.
శ్రీ మారుతీ రావు గారికి నా శత సహస్ర వందనాలు, కృతజ్ఞతలు.
Initially, getting into this book takes a bit time and effort. సముద్రం అలలు మనల్ని బయటకు తోసినట్టు. Once we cross that no entry zone, that internal current will take us to the destiny without our will, effort and intervention.
Basing on the life story of one person, the writer very efficiently and effectively portrayed various life styles, personalities, strata of society, understanding of life and linked, detached and compared various segments of globe.
Coming out of the environment, flow after reading the book required lot of effort and time each and every time. The writer's efforts, research and his writing skills are marvelous and the book is one of the gems from his pen.
శ్రీ మారుతీ రావు గారికి నా శత సహస్ర వందనాలు, కృతజ్ఞతలు.
October 30, 2023
సాయంకాలమైంది
ఈ పుస్తకం చదివే అప్పుడు కలిగే అనుభూతి కంటే చదివేసాక కలిగే మానసిక సంఘర్షణ ఎంతో ఎక్కువరోజులు వెంటాడుతుంది. బహుశా నాకు తెలిసి తెలుగులో ఇటువంటి పుస్తకం ఇక మీద రాదేమో ఎందుకంటే ఆలా మరల రాయాలంటే అది కేవలం మారుతీరావు గారికే సాధ్యం అనిపించేలా కథనం చివరివరకు సాగుతుంది. ఈ కథలో ఎన్నో పాత్రలు వున్నా ఏ ఒక్క పాత్రకూడా మరో పాత్రతో ఎంత ఔన్నత్యంతో ఉంటాయి, ఏ ఒక్క పాత్రకూడా మచుక్కైనా ఒకటి అంటే ఒక్క మచ్చలేని పాత్రలే అన్ని. కథలో పాత్రలు అన్ని ఉత్తమ గుణాలను విషయాలను ప్రతిబంబిస్తాయి తప్పితే ఎక్కడ కూడా మనకు విద్వేషభరితమైన ఆలోచనలు కానీ చెడు తలంపులు కలిగిన పాత్రల ప్రభావాలు కానీ ఎక్కడ కనిపించవు
ఒక గొప్పపుస్తకం చదివే అప్పుడు మిమ్మల్ని చాలా అనుభవాలతో వదిలివేయాలి, అప్పుడే చదివేటప్పుడు అనేక జీవితాలను గడుపుతారు.మనిషి భావోద్వేగాలను తవ్వితీయడంలో గొల్లపూడి గారి నైపుణ్యం మరో రచయితలో కనిపించదంటే అతిశయొక్తి కాదు.
ఈ పుస్తకం చదివే అప్పుడు కలిగే అనుభూతి కంటే చదివేసాక కలిగే మానసిక సంఘర్షణ ఎంతో ఎక్కువరోజులు వెంటాడుతుంది. బహుశా నాకు తెలిసి తెలుగులో ఇటువంటి పుస్తకం ఇక మీద రాదేమో ఎందుకంటే ఆలా మరల రాయాలంటే అది కేవలం మారుతీరావు గారికే సాధ్యం అనిపించేలా కథనం చివరివరకు సాగుతుంది. ఈ కథలో ఎన్నో పాత్రలు వున్నా ఏ ఒక్క పాత్రకూడా మరో పాత్రతో ఎంత ఔన్నత్యంతో ఉంటాయి, ఏ ఒక్క పాత్రకూడా మచుక్కైనా ఒకటి అంటే ఒక్క మచ్చలేని పాత్రలే అన్ని. కథలో పాత్రలు అన్ని ఉత్తమ గుణాలను విషయాలను ప్రతిబంబిస్తాయి తప్పితే ఎక్కడ కూడా మనకు విద్వేషభరితమైన ఆలోచనలు కానీ చెడు తలంపులు కలిగిన పాత్రల ప్రభావాలు కానీ ఎక్కడ కనిపించవు
ఒక గొప్పపుస్తకం చదివే అప్పుడు మిమ్మల్ని చాలా అనుభవాలతో వదిలివేయాలి, అప్పుడే చదివేటప్పుడు అనేక జీవితాలను గడుపుతారు.మనిషి భావోద్వేగాలను తవ్వితీయడంలో గొల్లపూడి గారి నైపుణ్యం మరో రచయితలో కనిపించదంటే అతిశయొక్తి కాదు.
February 16, 2021
మనిషి అనేవాడు ఉన్నంతవరకూ పాతకీ కొత్తకీ మధ్య సంఘర్షణ ఉంటూనే ఉంటుంది. మార్పుని ఎంత నిరసించినా 'గతం' అనేదెప్పుడూ 'భవిష్యత్తు'కి దారి ఇవ్వవలసినదే. 'భవిష్యత్తు'కి ఒక జ్ఞాపకంగా మిగిలి చివరికి మనోఫలకం మీది నుంచి కనుమరుగవ్వలసిందే.
మార్పుని చూసి మనిషి భయపడతాడు. ప్రతిఘటిస్తాడు. చివరికి సమాధానపడతాడు. సామాన్యుడు తాను ఆశక్తుడినని సరిపెట్టుకుంటాడు. స్థితప్రజ్ఞుడు మార్పు ప్రకృతి ధర్మమని తెలిసి నిర్వికారంగా చూస్తాడు. ఆశక్తతతో అయితేనేమి, స్థితప్రజ్ఞతతో అయితేనేమి ఆ మార్పుని చూస్తూ కాలంలో నెమ్మదిగా కనుమరుగవుతాడు.
ఈ పుస్తకం చదివి ఇలా అనిపించింది. చదువుతున్నంతసేపు అనుభూతుల జడివానలో తడిచి, పూర్తవగానే వాన వెలిసిన ఆకాశంలా అనిపించింది మనసు. గొల్లపూడి మారుతీరావుగారు గుండెలోకి ఓ కిటికీ తెరిచారు.
మార్పుని చూసి మనిషి భయపడతాడు. ప్రతిఘటిస్తాడు. చివరికి సమాధానపడతాడు. సామాన్యుడు తాను ఆశక్తుడినని సరిపెట్టుకుంటాడు. స్థితప్రజ్ఞుడు మార్పు ప్రకృతి ధర్మమని తెలిసి నిర్వికారంగా చూస్తాడు. ఆశక్తతతో అయితేనేమి, స్థితప్రజ్ఞతతో అయితేనేమి ఆ మార్పుని చూస్తూ కాలంలో నెమ్మదిగా కనుమరుగవుతాడు.
ఈ పుస్తకం చదివి ఇలా అనిపించింది. చదువుతున్నంతసేపు అనుభూతుల జడివానలో తడిచి, పూర్తవగానే వాన వెలిసిన ఆకాశంలా అనిపించింది మనసు. గొల్లపూడి మారుతీరావుగారు గుండెలోకి ఓ కిటికీ తెరిచారు.
January 14, 2021
This is a book which while being read can make the reader very well aware of the writing prowess of the author through the beauty of the juxtapositions and practical anecdotes analyzing human lives. The way GMR sir explains seemingly mundane human emotions with extraordinary analogies and wordplay is excellent.
September 30, 2020
A book that haunts me today and maybe forever. Each character, the life lesson he teaches, reminds us, and most importantly the author struggle to pen through the characters, it must be a hell lot of struggle.
August 17, 2023
the novel talks about how traditional way of living is disappearing right in front of us.
Earlier the village was everything, but now its not anymore.
The longing of Padmanabham's mother for her son was very touching...
Earlier the village was everything, but now its not anymore.
The longing of Padmanabham's mother for her son was very touching...
October 1, 2018
Very heart touching
January 8, 2020
సాయంకాలమైంది.
ఉద్యోగం కోసమో, మరిఇంకోదానికోసమో అమ్మానాన్నలకు దూరంగా ఉండే పిల్లల అశక్తతని ఎత్తిచూపుతూ, వారందరు అనుభవించే వ్యధని కళ్ళకి కట్టినట్టు చూపించారు గొల్లపూడి మారుతీరావు గారు.
ఉద్యోగం కోసమో, మరిఇంకోదానికోసమో అమ్మానాన్నలకు దూరంగా ఉండే పిల్లల అశక్తతని ఎత్తిచూపుతూ, వారందరు అనుభవించే వ్యధని కళ్ళకి కట్టినట్టు చూపించారు గొల్లపూడి మారుతీరావు గారు.
January 25, 2020
This book is good one
April 15, 2020
Great book and not forgettable characters. Every one should read this book particularly who are living away from father and mother in overseas.
October 4, 2023
నేను చదివిన మొట్టమొదటి గొల్లపూడి మారుతీరావు గారి నవల ఇది.
ఇప్పుడు మన సమాజం లో జరుగుతున్న విషయాలను చాలా బాగ ఈ నవల లొ రాశారు.
ఇది ఒక అద్భుతమైన రచన.
Rating:4.9/5
ఇప్పుడు మన సమాజం లో జరుగుతున్న విషయాలను చాలా బాగ ఈ నవల లొ రాశారు.
ఇది ఒక అద్భుతమైన రచన.
Rating:4.9/5
December 18, 2017
good book
January 27, 2017
Gollapudi Maruti Rao’s “Saayankalamaindi” resurrects the nostalgia about the rural societies and makes a strong social commentary about the transformation that intimately tangled many social relations. It is a brilliant novel that needs much more self-analysis and deep dive into questioning our beliefs and practices narrated through the lives of excellent characters.
Full Text:
https://runningmanifesto.wordpress.co...
Full Text:
https://runningmanifesto.wordpress.co...
July 15, 2021
Very nice book that explained how relations have evolved over the years. Good writing with apt emotions. My first ever Telugu novel that I read, after this I am looking forward to read more books in Telugu literature. Please advise some good Telugu books.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews