Η δημοσίευση φωτογραφιών μαζί με διάφορα κείμενα γίνεται και σε αυτό το βιβλίο, όπως και στο προηγούμενο ("50 Φωτογραφίες 50 Κείμενα") με τη σκέψη ότι αυτές οι δύο πλευρές εκφράζουν τη φωτο-γραφική μου προσωπικότητα και το φωτογραφικό μου μάθημα. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο βιβλίο αυτό είναι ανέκδοτες. Τουλάχιστον στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Δεν είναι όλες όμως πρόσφατες. Το ίδιο και τα κείμενα. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι κείμενα της τελευταίας τριετίας. Λίγα όμως είναι και παλαιότερα. Τώρα που το σκέφτομαι, θα μπορούσα όλα τα βιβλία μου να τα ονομάζω "Άνω τελείες". Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από μικρές στάσεις. Ίσως αυθαίρετες. Ίσως μάλιστα να επιβάλλονται από εσωτερικούς και αδιευκρίνιστους λόγους. Ίσως, πάλι, τα κόμματα να τα παραβλέπω και τις τελείες να τις φοβάμαι, Όπως διστάζω μπροστά στο τέλος ενός κειμένου, ενός έργου ή ενός οποιουδήποτε τέλους. Πλάτων Ριβέλλης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα (1963-1968), Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι (1968-1970) και Φωτογραφία στις ΗΠΑ (1983). Εργάστηκε σαν δικηγόρος στην Αθήνα για δώδεκα χρόνια (1971-1983). Διδάσκει φωτογραφία από το 1981 μέχρι σήμερα. Οργάνωσε τα πρότυπα τμήματα φωτογραφίας τής Λαϊκής Επιμόρφωσης (Υπουργείο Παιδείας) και δίδαξε τούς επιμορφωτές τους. Έχει επιμεληθεί σειρά από εκπομπές τής κρατικής τηλεόρασης για τη φωτογραφία. Έχει παραδώσει πολλά σεμινάρια και διαλέξεις για τη φωτογραφία στην Αθήνα, σε επαρχιακές πόλεις και στην Κύπρο. Έχει εκθέσει τις φωτογραφίες του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Άρθρα του έχουν φιλοξενηθεί σε πολλά ελληνικά περιοδικά και εφημερίδες. Διευθύνει τις εκδόσεις «Φωτοχώρος». Ίδρυσε το 1988 το σωματείο «Φωτογραφικός Κύκλος», τού οποίου είναι πρόεδρος. Έχει συγγράψει τεχνικά βιβλία, θεωρητικά βιβλία και λευκώματα.
Πέντε αστέρια για ένα βιβλίο εξαιρετικά χρήσιμο για τους αρχάριους και μαθητευόμενους της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, αλλά ενδιαφέρον και για τους γνώστες που θα τους θυμίσει πράγματα ή θα βοηθήσει σε περισσότερες συνειδητοποιήσεις. Πολλά κείμενα είναι εξαιρετικά, τα περισσότερα είναι χρήσιμα και κάποια ελάχιστα ίσως όχι και τόσο σημαντικά. Αν και το βιβλίο δεν έχει μία συγκεκριμένη δομή και ροή, καθότι περιέχει κείμενα του Ριβέλλη που δημοσιεύτηκαν σε διάφορες χρονικές στιγμές σε εφημερίδες και περιοδικά, αλλά και προλόγους του από εκθέσεις και λευκώματα, ωστόσο προσφέρει πολλές πληροφορίες και τροφή για σκέψη. Οι φωτογραφίες του Ριβέλλη στο τέλος του βιβλίου δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, απλώς δίνουν μία αίσθηση της φωτρογραφικής του ματιάς και αισθητικής.