بالاخره تمام شددددد🎉 چند ماهی طول کشید تا کامل بخوانمش و البته این همان هدفی است که خود نویسنده داشته است. این اولین کتاب توسعهی فردی و روانشناسیطوری بود که در این عمر بیست و چند ساله خواندهام و واقعا شروع فوق العادهای بود. متاسفانه هیچوقت هیچ کتابی از آقای شهسواری نخواندهام ولی آنقدر تعریف قلمشان را هر جا شنیده بودم، که بالاخره به خریدن این کتاب تن دادم. چاپ کتاب، فصلبندیها و پیوستها واقعا عالیست و از آن بهتر، مطالب ارزشمندی است که در هر فصل یافت میشود. کتاب طوری نوشته شده است که کافیست دغدغهتان همیشگی کردن خلاقیتتان باشد (در هر حوزهای) و آنوقت است که نویسنده با هر نوع عقیده و شخصیتی که داشته باشید، چیزی به شما ارائه میدهد. من که مشابهش را هیچجا ندیدهام، شما را نمیدانم. از هر چیزی هم بهتر، قلم قوی و روان آقای شهسواری است که حتی سختترین مطالب را هم طوری نوشتهاند که خوبِ خوب یاد بگیرید و مثالهایشان هم با توجه به سال چاپ کتاب (۱۴۰۱) به بروزترین شکل ممکن نوشته شده است. البته حالا خوب است یک نکتهی منفی را هم بگویم. پیوست پایانی کتاب، مخصوصا آنجا که از عرفان و... حرف میزنند، واقعا بد بود. از طرفی به عنوان دانشجوی ادبیاتی که کل چهار سال کارشناسیاش مجبور بوده از عرفان و تصوف به اندازهی مولانا سر در بیاورد، خیلی از مواردی که نوشته بودند کجفهمیهایی داشت و از طرفی این ایرادها در قسمتهایی که به مذهب پیوند میخورد، بیشتر دیده میشد. خوب بود نویسنده علاوه بر منابع عرفان، از منابع اصلی مذهب و فقه هم استفاده میکرد که این مشکلات پیش نمیآمد. از طرف دیگر، هر چقدر این بخش را میخواندم، درک نمیکردم چه ربطی به باقی کتاب دارد. به هر حال به نظرم این پیوستها، به جز بخشهایی که تاریخ هنرمند و هنر و.... را بیان میکرد و بخشی که استعدادهای کلیفتون و هوشهای گاردنر را توضیح میداد، اضافی بود.