Ιστορίες με σκεπτόμενες μηχανές

Ανθολογία Επιστημονικής Φαντασίας Ιστορίες των εκδόσεων Ωρόρα #54

by Θωμάς Π. Μαστακούρης (Editor / Translator), John Varley (Contributor), Frank Herbert (Contributor)

Ιστορίες με μηχανές που σκέπτονται σαν άνθρωποι, αναζητώντας τις φευγαλέες εμπειρίες που μόνο ένα οργανικό σώμα μπορεί να προσφέρει, θυσιάζοντας έναν ολόκληρο πλανήτη ή τον ίδιο τον εαυτό τους.
Ιστορίες με ανθρώπους που σκέφτονται σαν μηχανές, που μπαίνουν στον εικονικό κόσμο των υπολογιστών ηθελημένα ή άθελά τους, γκρεμίζοντας τα τείχη της πραγματικότητας.
Ένα βιβλίο για την αγωνία που βασανίζει το σύγχρονο άνθρωπο και την παράξενη σχέση του έρωτα και μίσους με τα μηχανικά δημιουργήματά του.

Ο τόμος περιέχει τις εξής ιστορίες:

1. Τζον Βάρλεϊ - Ανάληψη από την τράπεζα μνήμης
2. Φρανκ Χέρμπερτ - Το ον μηχανή
3. Τομ Μάντοξ - Φιδίσια μάτια
4. Ισαάκ Ασίμοφ - Ο διακοσάχρονος άνθρωπος

Genres: Science Fiction

238 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Ο Θωμάς Π. Μαστακούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962 και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και νομικά. Είναι δικηγόρος, συγγραφέας και μεταφραστής. Έχει γράψει πολλά βιβλία και διηγήματα ηρωικής φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και μεταφυσικής, το παιχνίδι ρόλων στην ομηρική εποχή "Ζωντανά έπη", κι ένα παιδικό παραμύθι με τίτλο "Το αόρατο στέμμα της σοφίας". Εδώ και 10 χρόνια είναι υπεύθυνος της σειράς "Ανθολογία Επιστημονικής Φαντασίας" των εκδόσεων Ωρόρα που έχει φτάσει τα 70 βιβλία. Είναι τακτικός αρθρογράφος στο περιοδικό Τρίτο Μάτι και έχει μεταφράσει πάνω από 120 βιβλία, καθώς και πολιτικά άρθρα, ταινίες και δοκίμια.

Reviews

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Εκτός από τον Δισεκατονταετή Άνθρωπο του Ασίμοφ, τον οποίον είχα διαβάσει παλαιότερα και μου είχε φανεί απλά εξαιρετικός, τα άλλα τρία διηγήματα (Τζόν Βάρλει-Ανάληψη από την Τράπεζα Μνήμης, Φράνκ Χέρμπερτ-Το Ον Μηχανή, Τομ Μάντοξ-Φιδίσια Μάτια) δε με ενθουσίασαν. Και σημειωτέον ότι και τον Μάντοξ και τον Χέρμπερτ τους παραδέχομαι στο ότι μπορούν να φτιάξουν πραγματικούς και στέρεους χαρακτήρες για να ντύσουν τις ιδέες τους. Αυτή τη φορά μου φάνηκαν πολύ ακαταλαβίστικοι για να χαλαρώσω και να απολαύσω τη γραφή τους.

[Λευτέρης Ευμορφόπουλος · Rating 4 out of 5]

Τρία "αχώνευτα" έργα και ένα έπος.

Πολύ βαριά (για το δικό μου απαίδευτο κεφάλι) τα "Ανάληψη από την τράπεζα μνήμης", "Το ον μηχανή" και "Φιδίσια μάτια". Ένας οργασμός φιλοσοφικών και ψυχολογικών αναλύσεων ντυμένων με ένα πέπλο επιστημονικής φαντασίας. Σε κάνει να πιστεύεις ότι το ΕΦ τοπίο είναι απλά ένα πρόσχημα για να περιγραφούν συμπεριφορές, ψυχικές ανησυχίες και κοινωνικο-πολιτικές πιθανές καταστάσεις.

Και μετά έρχεται ο ΘΕΟΣ Asimov και απογειώνει όλο το βιβλίο. "Ο διακοσάχρονος άνθρωπος" είναι μια τόσο όμορφα ειπωμένη μελλοντολογική, ρομποτική (και όχι μόνο) ιστορία που η πραγματική επίτευξή της ευτυχώς ή δυστυχώς πλησιάζει στη ζωή μας. Τόσα κοινωνικά ερωτήματα περί ανθρωπιάς και μηχανικής που σε κάνει πραγματικά να προβληματίζεσαι. Θα μπορούσε να είναι μια απλή ιστορία φαντασίας, αλλά δεν είναι. Ανατριχιαστικά έγκυρος το 2023 ο Asimov*.

*(Η Ε.Ε. ήδη μελετάει νομικά πλαίσια στα οποία θα προσδιορίζεται πόσο τοις εκατό του ανθρώπινου σώματος μπορεί να αντικατασταθεί από μηχανικά εξαρτήματα για να συνεχίσει ένας άνθρωπος να θεωρείται άνθρωπος με μηχανικά κομμάτια και όχι μηχανή με ανθρώπινα κομμάτια)