What do you think?
Rate this book
Eilandgasten #1
Eilandgasten
In Duinroos, een eenvoudig maar gastvrij huurhuis op een waddeneiland, volgen de vakantiegangers elkaar op. Een stel jonge ouders komt naar het eiland in een poging hun huwelijk te redden; een weduwnaar met het voornemen een einde aan zijn leven te maken; een twintigjarig meisje dat net ontdekt heeft dat ze zwanger is; een veertiger die op zijn werk wordt ingehaald door een jongere, energiekere collega; drie studenten die twijfelen wie voor wie bestemd is.De tijdelijke bewoners van Duinroos kennen elkaar niet, maar doordat ze van dezelfde tafel eten, in hetzelfde bed slapen en in het gastenboek schrijven, komen ze met elkaar in aanraking. Zonder het te weten en haast onmerkbaar beïnvloeden ze elkaars leven en voegen ze zich tot één verhaal.
De werkster, die het huis aan het begin van de zomer schoonmaakt en aan het einde van het seizoen winterklaar afsluit, beziet van een afstand het komen en gaan. Alleen de lezer is getuige van alle dromen en geheimen die schuilgaan achter de zinnetjes in het gastenboek.
De werkster, die het huis aan het begin van de zomer schoonmaakt en aan het einde van het seizoen winterklaar afsluit, beziet van een afstand het komen en gaan. Alleen de lezer is getuige van alle dromen en geheimen die schuilgaan achter de zinnetjes in het gastenboek.
205 pages, Paperback
First published January 1, 1999
8 people are currently reading
262 people want to read
About the author
Vonne van der Meer
48 books31 followersVonne van der Meer werd in 1952 in Eindhoven geboren. Ze was het jongste kind in een gezin van drie. Haar moeder was een fanatieke lezer die haar kinderen veel en graag voorlas. De familie verhuisde naar Laren, waar Van der Meer na de lagere school de MMS bezocht. Na haar eindexamen ging ze een jaar naar een high school in de Verenigde Staten, waar haar liefde voor het toneel werd aangewakkerd door de acteerlessen die ze volgde.
Twee jaar later werd ze toegelaten tot de regieafdeling van de Amsterdamse Theaterschool. Tijdens deze opleiding bleef ze eigen werk schrijven: verhalen, toneel, schetsen. Al snel werd ze de belangrijkste tekstleverancier van haar klas: "Als er voor Koninginnedag een straattheaterstuk gemaakt moest worden, bewerkte ik in één nacht een sprookje. Als twee medeleerlingen een stuk zochten om samen aan te werken, maar niks konden vinden dat bij hun leeftijd en mogelijkheden paste, schreef ik het. Daar ontdekte ik ook dat het niet verstandig is je eigen werk te regisseren. De afstand ontbreekt dan. Als een scène niet meteen lukt, ben je geneigd meteen te gaan herschrijven, in plaats van de acteurs een andere opdracht te geven."
In 1976 werd Van der Meers monoloog De behandeling door toneelgroep Centrum op het repertoire genomen. In 1978 sloot ze haar toneelopleiding af en werd regieassistent van Franz Marijnen bij het RO-theater. Al snel regisseerde ze zelf stukken van Goethe, Osborne, Frisch en een bewerking van Plato's Symposium. Daarna regisseerde ze een kleine tien jaar bij uiteenlopende gezelschappen als Baal, Centrum, De Haagse Comedie en het RO-theater. Bij het laatste gezelschap ging in 1996 ook haar toneelstuk Weiger nooit een dans in première.
Van der Meers verzamelde verhalen uit Hollands Maandblad werden in 1987 gebundeld in haar debuut Het limonadegevoel, dat prompt bekroond werd met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Daarna publiceerde ze gedurende meer dan dertig jaar en met grote regelmaat romans, verhalenbundels en novellen. De doorbraak naar het grote publiek kwam in 1999 met Eilandgasten, een roman-in-verhalen waarin we de tijdelijke bewoners van huize Duinroos leren kennen en de verhalen achter de berichten in het gastenboek.
Met haar werk heeft Van der Meer zowel in binnen- als buitenland een groot lezerspubliek bereikt. In september 2013 is Het smalle pad van de liefde verschenen, een roman over een onmogelijke liefde die de weg vrijmaakt naar een ander verlangen.
In het najaar van 2014 was zij twee maanden gastschrijver in Brussel, met een lesopdracht (proza schrijven) aan het Rits. In 2015 keerde ze terug naar het Rits om les geven aan de Masterstudenten, en ook in 2016 zal zij daar weer met studenten werken.
In oktober 2015 is Winter in Gloster Huis verschenen.
Twee jaar later werd ze toegelaten tot de regieafdeling van de Amsterdamse Theaterschool. Tijdens deze opleiding bleef ze eigen werk schrijven: verhalen, toneel, schetsen. Al snel werd ze de belangrijkste tekstleverancier van haar klas: "Als er voor Koninginnedag een straattheaterstuk gemaakt moest worden, bewerkte ik in één nacht een sprookje. Als twee medeleerlingen een stuk zochten om samen aan te werken, maar niks konden vinden dat bij hun leeftijd en mogelijkheden paste, schreef ik het. Daar ontdekte ik ook dat het niet verstandig is je eigen werk te regisseren. De afstand ontbreekt dan. Als een scène niet meteen lukt, ben je geneigd meteen te gaan herschrijven, in plaats van de acteurs een andere opdracht te geven."
In 1976 werd Van der Meers monoloog De behandeling door toneelgroep Centrum op het repertoire genomen. In 1978 sloot ze haar toneelopleiding af en werd regieassistent van Franz Marijnen bij het RO-theater. Al snel regisseerde ze zelf stukken van Goethe, Osborne, Frisch en een bewerking van Plato's Symposium. Daarna regisseerde ze een kleine tien jaar bij uiteenlopende gezelschappen als Baal, Centrum, De Haagse Comedie en het RO-theater. Bij het laatste gezelschap ging in 1996 ook haar toneelstuk Weiger nooit een dans in première.
Van der Meers verzamelde verhalen uit Hollands Maandblad werden in 1987 gebundeld in haar debuut Het limonadegevoel, dat prompt bekroond werd met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Daarna publiceerde ze gedurende meer dan dertig jaar en met grote regelmaat romans, verhalenbundels en novellen. De doorbraak naar het grote publiek kwam in 1999 met Eilandgasten, een roman-in-verhalen waarin we de tijdelijke bewoners van huize Duinroos leren kennen en de verhalen achter de berichten in het gastenboek.
Met haar werk heeft Van der Meer zowel in binnen- als buitenland een groot lezerspubliek bereikt. In september 2013 is Het smalle pad van de liefde verschenen, een roman over een onmogelijke liefde die de weg vrijmaakt naar een ander verlangen.
In het najaar van 2014 was zij twee maanden gastschrijver in Brussel, met een lesopdracht (proza schrijven) aan het Rits. In 2015 keerde ze terug naar het Rits om les geven aan de Masterstudenten, en ook in 2016 zal zij daar weer met studenten werken.
In oktober 2015 is Winter in Gloster Huis verschenen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 89 reviews
February 27, 2018
Te lief, te braaf, te simpel. Tamelijk voorspelbare verhaaltjes in een alledaagse stijl. De bedoeling van de schrijfster is te opzichtig, de constructie weinig subtiel.
March 1, 2025
? Hij lag al een tijdje op mijn nachtkastje en nu was de tijd om dit mooie boek te lezen. Ik denk dat ik ongeveer 10 jaar geleden op NPO 3 een keer de film Eilandgasten een beetje "half" gezien heb. Van deze auteur heb ik eerder De vrouw met de sleutel gelezen.
🤔De verschillende verhalen waren interessant en heel herkenbaar. De schrijfstijl vond ik erg prettig en de metaforen waren mooi en goed geplaatst in de verschillende verhalen. Ik ben echt verrast door dit mooie boek, waar ik dus erg van genoten heb.
=> Ik hoop de film nog eens goed te bekijken, ik heb nog een verhalenbundel De verhalen in mijn boekenkast liggen en Vindeling gaat weer iets hoger op mijn nog te lezen lijstje staan.
MW1/3/25
🤔De verschillende verhalen waren interessant en heel herkenbaar. De schrijfstijl vond ik erg prettig en de metaforen waren mooi en goed geplaatst in de verschillende verhalen. Ik ben echt verrast door dit mooie boek, waar ik dus erg van genoten heb.
=> Ik hoop de film nog eens goed te bekijken, ik heb nog een verhalenbundel De verhalen in mijn boekenkast liggen en Vindeling gaat weer iets hoger op mijn nog te lezen lijstje staan.
MW1/3/25
February 25, 2024
Ik was in 1987 met vrouw en kind op Vlieland. Ik logeerde aan de westelijke noordzeekant maar kwam ook met de fiets op een groot deel van het eiland, met name in het dorp Oost-Vlieland dat aan de Waddenzeekant ligt. Het boek van Vonne van der Meer brengt het eilandgevoel weer terug: de wind, de duinen, het stuifzand, de glooiende paden, het idee van even helemaal weg te zijn na een boottocht van anderhalf uur vanaf Harlingen.
Vonne vertelt zes verhalen van mensen die een week of langer in het vakantiehuis Duinroosje verblijven en die vooral zichzelf meebrengen.
In het eerste verhaal logeren Dana en Chiel met hun twee kleine kinderen in het huisje. Chiel heeft pas een buitenechtelijk avontuurtje gehad toen hij bij een congres in Berlijn met ene Helga aan de zwier ging. Dana had hier lucht van gekregen omdat hij in het hotel niet bereikbaar was. De mobiele telefonie stond nog in de kinderschoenen toen dit boek uitkwam. Chiel probeert uit schuldgevoel overdreven lief te doen. Na haar woedeuitbarsting is de lucht geklaard.
In het tweede verhaal gaat de jonge Sanne met de veel oudere Martine naar het huisje. Sanne is net in verwachting. De potentiële vader, Sjoerd, weet nog van niks. Martine heeft geen kinderen, maar wel ooit een abortus gehad. Ze probeert Sanne te beïnvloeden ook daarvoor te kiezen, onder het motto dat ze nog een leven voor zich heeft. Tijdens een eenzame wandeling breekt er bij haar het inzicht door dat ze haar frustraties niet op Sanne moet projecteren. Ze wil dat Sanne trots is op haar groeiende buik.
In het derde verhaal gaat Leo, die weduwnaar is geworden naar het huisje met het stellige voornemen om een einde aan zijn leven te maken door de zee in te lopen. Hij werkt aan een afscheidsbrief voor zijn twee dochters. Al lezend merk je dat hij dat voornemen laat schieten. Hij ziet leven om zich heen en wil zijn dochters weer spreken.
In het vierde verhaal gaan Simone en Niels met hun twee dochters naar het huisje. Nils loopt met grote frustraties omdat hij een promotie in zijn werk is misgelopen. Een jongere man dan hijzelf kreeg een managementfunctie. Hij voelt zich gepasseerd en reageert dat vrouw en kinderen af. De vakantie dreigt in duigen te vallen.
Ook bij hem komt het vermogen om te relativeren eindelijk bovendrijven. Niels laat zijn agressie los. Ook hier doet de eilandlucht kennelijk wonderen.
In het vijfde verhaal komen drie studenten naar het huisje: Walter, Willemijn en Tom. Walter en Willemijn wonen samen, maar leven als broer en zus. Misschien willen ze wel meer maar het kwam er niet van. Tom is heimelijk verliefd op Willemijn, maar heeft het gevoel dat dat niet kan, vanwege Walter.
Als de twee jonge mannen samen naar een café gaan, komt het tot wederzijdse ontboezemingen. Walter gaat nu zelfs Tom helpen om het ijs te breken, eigenlijk tot zijn innerlijke verdriet. Het verhaal eindigt er mee dat Tom en Willemijn aan het wandelen gaan en Walter in stilte naar de boot vertrekt.
Het laatste verhaal bestaat uit een persoonlijke brief in het gastenboek van een zeventigjarige vrouw die weet dat haar einde spoedig zal komen. Ze schrijft openhartig over zichzelf, maar ze knipt wel de door haar geschreven bladzijden uit dit gastenboek.
Het gastenboek en de voor de gasten onzichtbare werkster spelen een belangrijke rol in het boek. Ze vormen het weefsel dat zorgt voor de samenhang van de verhalen, bijvoorbeeld door een vogelveertje dat steeds weer opduikt. De werkster wil niet op de voorgrond treden, maar ze is wel geïnteresseerd in het wel en wee van de gasten.
Als man met een katholieke achtergrond merk ik dat Vonne van der Meer vanuit een katholieke inspiratie schrijft, bijvoorbeeld bij de subtiele afwijzing of distantie van abortus en euthanasie. Ze wil een ode aan het leven brengen. Ze doet dat subtiel, zonder het er dik bovenop te leggen en daarom is het ook goed te waarderen.
Vonne vertelt zes verhalen van mensen die een week of langer in het vakantiehuis Duinroosje verblijven en die vooral zichzelf meebrengen.
In het eerste verhaal logeren Dana en Chiel met hun twee kleine kinderen in het huisje. Chiel heeft pas een buitenechtelijk avontuurtje gehad toen hij bij een congres in Berlijn met ene Helga aan de zwier ging. Dana had hier lucht van gekregen omdat hij in het hotel niet bereikbaar was. De mobiele telefonie stond nog in de kinderschoenen toen dit boek uitkwam. Chiel probeert uit schuldgevoel overdreven lief te doen. Na haar woedeuitbarsting is de lucht geklaard.
In het tweede verhaal gaat de jonge Sanne met de veel oudere Martine naar het huisje. Sanne is net in verwachting. De potentiële vader, Sjoerd, weet nog van niks. Martine heeft geen kinderen, maar wel ooit een abortus gehad. Ze probeert Sanne te beïnvloeden ook daarvoor te kiezen, onder het motto dat ze nog een leven voor zich heeft. Tijdens een eenzame wandeling breekt er bij haar het inzicht door dat ze haar frustraties niet op Sanne moet projecteren. Ze wil dat Sanne trots is op haar groeiende buik.
In het derde verhaal gaat Leo, die weduwnaar is geworden naar het huisje met het stellige voornemen om een einde aan zijn leven te maken door de zee in te lopen. Hij werkt aan een afscheidsbrief voor zijn twee dochters. Al lezend merk je dat hij dat voornemen laat schieten. Hij ziet leven om zich heen en wil zijn dochters weer spreken.
In het vierde verhaal gaan Simone en Niels met hun twee dochters naar het huisje. Nils loopt met grote frustraties omdat hij een promotie in zijn werk is misgelopen. Een jongere man dan hijzelf kreeg een managementfunctie. Hij voelt zich gepasseerd en reageert dat vrouw en kinderen af. De vakantie dreigt in duigen te vallen.
Ook bij hem komt het vermogen om te relativeren eindelijk bovendrijven. Niels laat zijn agressie los. Ook hier doet de eilandlucht kennelijk wonderen.
In het vijfde verhaal komen drie studenten naar het huisje: Walter, Willemijn en Tom. Walter en Willemijn wonen samen, maar leven als broer en zus. Misschien willen ze wel meer maar het kwam er niet van. Tom is heimelijk verliefd op Willemijn, maar heeft het gevoel dat dat niet kan, vanwege Walter.
Als de twee jonge mannen samen naar een café gaan, komt het tot wederzijdse ontboezemingen. Walter gaat nu zelfs Tom helpen om het ijs te breken, eigenlijk tot zijn innerlijke verdriet. Het verhaal eindigt er mee dat Tom en Willemijn aan het wandelen gaan en Walter in stilte naar de boot vertrekt.
Het laatste verhaal bestaat uit een persoonlijke brief in het gastenboek van een zeventigjarige vrouw die weet dat haar einde spoedig zal komen. Ze schrijft openhartig over zichzelf, maar ze knipt wel de door haar geschreven bladzijden uit dit gastenboek.
Het gastenboek en de voor de gasten onzichtbare werkster spelen een belangrijke rol in het boek. Ze vormen het weefsel dat zorgt voor de samenhang van de verhalen, bijvoorbeeld door een vogelveertje dat steeds weer opduikt. De werkster wil niet op de voorgrond treden, maar ze is wel geïnteresseerd in het wel en wee van de gasten.
Als man met een katholieke achtergrond merk ik dat Vonne van der Meer vanuit een katholieke inspiratie schrijft, bijvoorbeeld bij de subtiele afwijzing of distantie van abortus en euthanasie. Ze wil een ode aan het leven brengen. Ze doet dat subtiel, zonder het er dik bovenop te leggen en daarom is het ook goed te waarderen.
August 21, 2022
‘Eilandgasten’ is het eerste boek van een drieluik van Vonne van der Meer; het tweede deel is ‘De avondboot’ en het derde ‘Laatste seizoen’. We volgen een aantal mensen, gezelschappen, die het vakantiehuisje Duinroos op het Waddeneiland Vlieland heeft gehuurd.
Vonne van der Meer schrijft in helder en simpel Nederlands over de wederwaardigheden van de logerende mensen. Zij weet vooral hun karakters raak te kenschetsen, dat doet zij erg goed. Je voelt spanningen in de relaties, of het een vader is met zelfmedelijden waar zijn vrouw niet goed tegen kan, of een pas zwangere jonge vrouw die eerst stug is en zich dan uitspreekt tegen een vriendin van haar moeder welke vriendin haar eigen relatiegeschiedenis heeft, het zijn situaties die goed voorstelbaar zijn en die mij aanspreken. JM
Vonne van der Meer schrijft in helder en simpel Nederlands over de wederwaardigheden van de logerende mensen. Zij weet vooral hun karakters raak te kenschetsen, dat doet zij erg goed. Je voelt spanningen in de relaties, of het een vader is met zelfmedelijden waar zijn vrouw niet goed tegen kan, of een pas zwangere jonge vrouw die eerst stug is en zich dan uitspreekt tegen een vriendin van haar moeder welke vriendin haar eigen relatiegeschiedenis heeft, het zijn situaties die goed voorstelbaar zijn en die mij aanspreken. JM
June 3, 2022
3 sterren - Nederlandse hardcover
In Duinroos, een eenvoudig maar gastvrij huurhuis op een Waddeneiland, volgen de vakantiegangers elkaar op. De tijdelijke bewoners van Duinroos kennen elkaar niet, maar doordat ze aan dezelfde tafel eten, in hetzelfde bed slapen en in het gastenboek schrijven, komen ze met elkaar in aanraking. Zonder het te weten en haast onmerkbaar beïnvloeden ze elkaars leven en voegen ze zich tot één verhaal. De werkster, die het huis aan het begin van de zomer schoonmaakt en aan het eind van de zomer winterklaar afsluit, beziet van een afstand het komen en gaan. Alleen de lezer is getuige van alle dromen en geheimen die schuilgaan achter de zinnetjes in het gastenboek. Waardoor je een prachtig beeld krijgt van bewoners van een vierkante huisje. Hoop, dromen, verdriet, afscheid het komt allemaal voor.
In Duinroos, een eenvoudig maar gastvrij huurhuis op een Waddeneiland, volgen de vakantiegangers elkaar op. De tijdelijke bewoners van Duinroos kennen elkaar niet, maar doordat ze aan dezelfde tafel eten, in hetzelfde bed slapen en in het gastenboek schrijven, komen ze met elkaar in aanraking. Zonder het te weten en haast onmerkbaar beïnvloeden ze elkaars leven en voegen ze zich tot één verhaal. De werkster, die het huis aan het begin van de zomer schoonmaakt en aan het eind van de zomer winterklaar afsluit, beziet van een afstand het komen en gaan. Alleen de lezer is getuige van alle dromen en geheimen die schuilgaan achter de zinnetjes in het gastenboek. Waardoor je een prachtig beeld krijgt van bewoners van een vierkante huisje. Hoop, dromen, verdriet, afscheid het komt allemaal voor.
May 26, 2015
Interessant plot, in één ruk uitgelezen.
May 27, 2011
I love this book. The short stories that are told in a familiar setting that doesn't change from story to story are vibrant and powerful, laden with emotions.
Vonne van der Meer really shows see knows how people feel and behave, creating a tension that prevents you from putting this down.
Lovely.
Vonne van der Meer really shows see knows how people feel and behave, creating a tension that prevents you from putting this down.
Lovely.
July 5, 2018
Ik heb altijd al een liefde gehad voor de Waddeneilanden en zocht een boek waarin het gevoel dat ik daar krijg mooi beschreven wordt. Iemand raadde mij dit boek aan en dat was zeker niet onterecht: fijn geschreven, mooie en echte verhalen en realistische beschrijvingen van het mooie Vlieland!
December 27, 2021
Mooie, menselijke verhalen in een vertrouwd decor. Dat ik het eiland goed ken, maakt het extra leuk.
September 6, 2025
Een prachtig boek met een hoop personages die onderling delen dat ze antwoorden komen zoeken op het wad. Een docent raadde me dit aan toen ik zelf in mijn eentje op Terschelling een zoektocht door ging maken. Ik zou willen dat ik hem kon vertellen dat ik de antwoorden intussen gevonden heb.
Geen spijt, spijt voelde je over dingen die je anders had kunnen doen. Zij kon toen niet anders, zoals ze toen was, had ze geen andere beslissing kunnen nemen. (p.68)
Soms hoef je alleen maar naar iets te kijken of, zoals ik nu doe, het je heel precies voor te stellen om te weten hoe het is. En dan ga je ernaar verlangen, of je deinst ervoor terug. (p.116)
Door die ziekte weet ik nu dat zelfs mijn lichaam niet van mij is. Ik heb er altijd goed voor gezorgd, maar het heeft me verraden. (p.193)
Het zou toch kunnen zijn dat alles wat ik dit jaar terugbreng naar zee - de schelpen, de scherven, het takje - volgend seizoen weer aanspoelt, en opgeraapt wordt door de volgende gasten? Dat steeds andere handen dezelfde dingen aanraken, bewonderen, een plaats geven. Dat niets ooit verloren gaat. (p.205)
Geen spijt, spijt voelde je over dingen die je anders had kunnen doen. Zij kon toen niet anders, zoals ze toen was, had ze geen andere beslissing kunnen nemen. (p.68)
Soms hoef je alleen maar naar iets te kijken of, zoals ik nu doe, het je heel precies voor te stellen om te weten hoe het is. En dan ga je ernaar verlangen, of je deinst ervoor terug. (p.116)
Door die ziekte weet ik nu dat zelfs mijn lichaam niet van mij is. Ik heb er altijd goed voor gezorgd, maar het heeft me verraden. (p.193)
Het zou toch kunnen zijn dat alles wat ik dit jaar terugbreng naar zee - de schelpen, de scherven, het takje - volgend seizoen weer aanspoelt, en opgeraapt wordt door de volgende gasten? Dat steeds andere handen dezelfde dingen aanraken, bewonderen, een plaats geven. Dat niets ooit verloren gaat. (p.205)
August 13, 2022
'Het is maar goed dat ik Duinroos alleen schoonmaak, want een ander zou me voor gek verklaren en misschien ben ik ook gek dat ik al die schelpen ieder jaar weer verzamel en naar zee terugbreng.'
February 21, 2018
Eilandgasten is eigenlijk een bundel semi-korte verhalen, verbonden door Duinroos, een vakantiehuisje op Vlieland. De schoonmaakster van het huis fietst regelmatig langs het huisje, observeert de gasten, leest wat ze in het gastenboek achterlaten en fantaseert hoe het verder met ze gaat.
Hoe het dan verder met ze gaat, staat dus in die korte verhalen. Een stel waarvan de man is vreemdgegaan, een stel waarvan de man te veel met werk bezig is, een stel dat nooit een stel is geworden, een vriendin-van-moeder en dochter die beide abortus hebben overwogen, een man die een snel levenseinde overweegt... Allen hebben wel iets om te onderzoeken tijdens hun verblijf op het eiland.
In veel verhalen is door de meervoudige personale vertelinstantie wel duidelijk hoe het zit, maar is het een bladzijde of 30 de taak van de personages om een gebrek aan communicatie te overkomen en na flink uitwaaien in de duinen, op het strand, op het was en in het bos tot een kleine realisatie/tot inkeer te komen.
De verhalen zijn over het algemeen herkenbaar, subtiel, boeiend en eerlijk gezegd ook kort genoeg om Eilandgasten een fijn vakantieboekje vol levensoverwegingen te noemen.
Hoe het dan verder met ze gaat, staat dus in die korte verhalen. Een stel waarvan de man is vreemdgegaan, een stel waarvan de man te veel met werk bezig is, een stel dat nooit een stel is geworden, een vriendin-van-moeder en dochter die beide abortus hebben overwogen, een man die een snel levenseinde overweegt... Allen hebben wel iets om te onderzoeken tijdens hun verblijf op het eiland.
In veel verhalen is door de meervoudige personale vertelinstantie wel duidelijk hoe het zit, maar is het een bladzijde of 30 de taak van de personages om een gebrek aan communicatie te overkomen en na flink uitwaaien in de duinen, op het strand, op het was en in het bos tot een kleine realisatie/tot inkeer te komen.
De verhalen zijn over het algemeen herkenbaar, subtiel, boeiend en eerlijk gezegd ook kort genoeg om Eilandgasten een fijn vakantieboekje vol levensoverwegingen te noemen.
May 28, 2011
Eigenlijk zijn het losse verhalen over opeenvolgende bezoekers van de vakantiewoning 'Duinroos' op Vlieland en hetgeen zij als 'boodschap' achterlaten in het gastenboek. Alle gasten die in het huisje verblijven hebben problematische levens. Zo komen achtereenvolgens het jonge stel waarvan de man vreemd is gegaan en als goedmakertje dit huisje gehuurd heeft (en dat terwijl het rotweer is, gezellig!), de ongewenst zwangere tiener in het gezelschap van de beste vriendin van haar moeder, de diep-depresseive weduwnaar, het stel waarvan de man slecht nieuws op zijn werk heeft gekregen wat hun vakantie ruineert, de schijnbaar onbeantwoorde liefde tussen twee vrienden, en de vrouw met kanker langs.
Pfjoe, wat een ellende. Wel zijn de verhalen zodanig geschreven dat ze bijna allemaal een optimistisch einde hebben. En da's maar goed ook, anders zou Vlieland natuurlijk nooit meer toeristen krijgen.
Een mooi maar best depri boek.
Pfjoe, wat een ellende. Wel zijn de verhalen zodanig geschreven dat ze bijna allemaal een optimistisch einde hebben. En da's maar goed ook, anders zou Vlieland natuurlijk nooit meer toeristen krijgen.
Een mooi maar best depri boek.
April 25, 2023
Ik ben fan van de schrijfstijl van Vonne van der Meer. In dit boek lees je korte verhalen over de gasten van vakantiehuis ‘Duinroos’ op Vlieland. De verhalen zijn een parade van heftige thema’s: rouw, depressie, overspel, ongewenste zwangerschap, seksuele identiteit en zelfmoord. En toch is het een boek dat je prima op vakantie kunt lezen. Gewoon, omdat het eigenlijk over dat vakantiehuis gaat. Want als muren konden praten… zouden ze zeggen wat Vonne van der Meer in deze bundel heeft geschreven.
Lees hier wat ik zo mooi vind aan de schrijfstijl van Vonne van der Meer.
Lees hier wat ik zo mooi vind aan de schrijfstijl van Vonne van der Meer.
May 12, 2014
Het feit dat ik net terug ben van de Wadden heeft wellicht mijn beoordeling van dit boek positief beïnvloed. Sfeervol geschreven, de losse verhalen worden tóch als 1 verhaal ervaren door oa het Gastenboek en de beheerder van De Duinroos. Mooi!
January 4, 2015
3 sterren voor het verhaal + 1 ster omdat het zich op herkenbare plekken op Vlieland afspeelde.
Read
January 21, 2025Welkom in dit huis, ik hoop van harte dat u hier gelukkige dagen mag doorbrengen.
November 3, 2024
'Het zou toch kunnen dat alles wat ik dit jaar terugbreng naar zee - de schelpen, de scherven, het takje - volgend seizoen weer aanspoelt, en opgeraapt wordt door de volgende gasten? Dat steeds andere handen dezelfde dingen aanraken, bewonderen, een plaats geven. Dat niets ooit verloren gaat.'
Wat een lief, troostend boek. Via de bladzijden van een gastenboek in een vakantiehuisje leer allerlei verschillende mensen kennen. Allen hebben ze problemen, angsten, dromen en verlangens. Dit boek leert: We hebben allemaal wat, maar het komt goed. Of met Sanne's woorden: all shall be well.
Achterlangs de zeven verhalen loopt een 'ik'-persoon rondt, over wie je maar heel weinig te weten komt. Wie is zij? Wat heeft zij meegemaakt? Ik hoop er in het volgende deel achter te komen.
Voor de christenen en anderen onder ons die hun literatuur graag een beetje fatsoenlijk houden: dit boek is zeker een aanrader!
Wat een lief, troostend boek. Via de bladzijden van een gastenboek in een vakantiehuisje leer allerlei verschillende mensen kennen. Allen hebben ze problemen, angsten, dromen en verlangens. Dit boek leert: We hebben allemaal wat, maar het komt goed. Of met Sanne's woorden: all shall be well.
Achterlangs de zeven verhalen loopt een 'ik'-persoon rondt, over wie je maar heel weinig te weten komt. Wie is zij? Wat heeft zij meegemaakt? Ik hoop er in het volgende deel achter te komen.
Voor de christenen en anderen onder ons die hun literatuur graag een beetje fatsoenlijk houden: dit boek is zeker een aanrader!
January 7, 2019
Ik houd van boeken waarin niet al te veel aan de hand is en waarin de setting niet steeds verandert. Wat dat betreft zijn dit fijne verhalen. En gemiste kans vind ik de hoeveelheid intermezzo's: een kort bezoekje van de beheerder na iedere gast zou toch mooi zijn geweest. Mijn favoriet is het verhaal over de derde gast, mooie karakterontwikkeling.
May 26, 2022
Bijzondere raamvertelling - korte verhalen van diverse mensen die voor diverse redenen verblijven in het huisje de Duinroos op Vlieland. Klein, menselijk en soms ontroerend soms vermakelijk, en de setting van een gehuurd huisje op een Waddeneiland is heel herkenbaar voor mij. Ik wil er meteen weer heen als ik het lees.
May 2, 2020
Een divers boek met uiteenlopende korte verhalen, leuk en vlot om te lezen!
November 17, 2023
Sommige zinnen waren zo lang of gek opgebouwd dat ik steeds moest herlezen. Na twee avonden niet relaxt dit boek te kunnen lezen weggelegd, kostte te veel moeite. De eerste personages waren ook oppervlakkig en dat hielp niet mee.
March 22, 2024
Pap en mam lazen deze op Vlieland dus ik moest hem ook wel lezen
May 22, 2024
Prima en toepasselijk vakantie leesvoer, leest makkelijk weg doordat het steeds gaat over een ander gezelschap in een vakantiehuisje. Daardoor mist het alleen ook wat diepgang.
Read
August 16, 2025niet per se een aanrader
easy read vakantie boek
easy read vakantie boek
January 14, 2025
Ik vind dit boek totaal niet diepgaand
September 26, 2025
Ze blijft toch weer verassen met mooi zinnen hier en daar. Losse verhalen trekken me meestal niet zo erg, maar ergens kwam toch een gedeelte weer bij elkaar in dit boek. Met name heeft één verhaal mij geraakt. Ik heb wel zin gekregen om ook eens naar Vlieland te gaan, dus dat heeft ze goed gedaan:)
November 17, 2025
Op de eilanden is alles anders.. Mooier. Rustiger. De bezoekers van Duinroos ervaren het zelf - een vakantie hier, biedt een nieuw perspectief. Een rust die er eerder nog niet was. Losse verhalen met één rode draad: een vakantie op Vlieland.
Displaying 1 - 30 of 89 reviews